Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ    تریبون آزاد    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   

بازداشت و احضار معلمان فعال در شهرضا و کرمانشاه



گزارش های رسیده به رادیو فردا حاکی است که در دو روز گذشته، دو تن از معلمانی که در اعتراض های اواخر سال گذشته در شهرضا دست داشتند بازداشت شده اند و دو تن از فعالان حقوق معلمان نیز در کرمانشاه به دادگاه احضار شده اند.
معلمان در آخرین اعتراض های خود با برپايی تجمعاتی مقابل مجلس، خواستار تحقق خواسته هایشان شامل «تسريع در تصويب لايحه نظام پرداخت هماهنگ» و «رفع تبعيض»شده بودند.
بازداشت در شهرضا
خبر بازداشت دو تن از معلمان در شهرضا توسط سايت کانون صنفی معلمان ايران، نیز تایید شده است.
یکی از بازداشت شدگان، حميد رحمتی نام دارد که بعد از ظهر روز پنجشنبه، ۱۵ شهريور درمنزل خود توسط نيروی انتظامی بازداشت وبه نقطه نامعلومی انتقال داده شده است.
همسر آقای رحمتی در اين ارتباط به وب سایت کانون صنفی معلمان گفته است: «حميد به اين خاطر که ماموران نيروی انتظامی حکم جلب در دست نداشتند، ازرفتن خودداری می کرد، اما ماموران قول دادند که حميد پس ازمراجعه به نيروی انتظامی پس از مدت کوتاهی در همان روز به منزل برگردانده خواهد شد، اما از آن ساعت تاکنون وی به منزل بازنگشته و مسئولين می گویند که ازمحل نگهداری حميد هيچ اطلاعی ندارند.»
وب سايت کانون صنفی معلمان ايران از بازداشت، انفصال از خدمت، تبعيد، کاهش دستمزد و يا جريمه نقدی بيش از ۸۰ تن از معلمانی که در ماه های پايانی سال گذشته خورشيدی در اعتراض های صنفی شرکت کرده بودند، خبر داده است.همچنين ۲۰ تن از نيروهای امنيتی شهررضا، روز جمعه ۱۶ شهريور، وارد منزل حميد رحمتی شدند و يکی از ميهمانان آنان به نام خاتون بادپر، عضو کانون صنفی معلمان ايران، را پس از تفتيش کيف شخصی بازداشت کردند و به نقطه نامعلومی بردند.
07.09.2007
احضار در کرمانشاه

علاوه بر اين، روز سه شنبه ۱۳ شهريور، اسدالله حیـرانـی و محمد توکلی، دوتن ازاعضای شورای مرکزی کانون صنفی معلمان کرمانشاه، که درروزهای پايانی سال ۱۳۸۵ دربازداشت بودند، به دادسرای انقلاب کرمانشاه احضار شدند.

فعالان حقوق معلمان در کرمانشاه می گویند که فرمانداری کرمانشاه در تلاش است تا کانون صنفی معلمان را در این شهر منحل کند.

گزارش دیگری از وضعیت فعالان حقوق معلمان حاکی است که دادگاه محمد تقی فلاحی، عضوهيات مديره کانون معلمان تهران که قرار بود روز چهارشنبه ۱۴ شهريور، دردادگاه انقلاب در خيابان معلم تهران، برگزار شود، به دليل حضور نداشتن قاضی پرونده، به زمان دیگری موکول شده است.

آقای فلاحی درفروردين ماه نزديک به يک ماه دربازداشت به سربرده بود.

در اين ارتباط منيژه محمدی، يکی از وکلای کانون مدافعان حقوق بشر و وکيل مدافع محمد تقی فلاحی، اتهام «اقدام عليه امنيت کشور» را که موکلش رو به رو است، رد کرده و گفته است: «در لوايح دفاعيه به دادگاه توضيح داده شده است که کانون صنفی معلمان، محل تجمع افراد ضد انقلاب نيست، بلکه اين کانون کاملا قانونی تاسيس شده است ودرچارچوب موازين و مقررات فعاليت می کند.»

وی همچنين گفته است: «در مورد تجمع غير قانونی که در بازجويی ها مطرح شده است، بايد با استناد به اصل ۲۷ قانون اساسی، آن را مشروع وقانونی دانست و حضور در مقابل خانه ملت، که همانا مجلس شورای اسلامی است، چگونه می تواند جرم تلقی شود؟»

«موج سرکوب»

در همين حال، وب سايت کانون صنفی معلمان ايران با انتشار آماری از احکام بازداشت، انفصال از خدمت، تبعيد، کاهش دستمزد و يا جريمه نقدی بيش از ۸۰ تن از معلمانی که در ماه های پايانی سال گذشته خورشيدی در اعتراض های صنفی شرکت کرده بودند، از موجی گسترده در برخورد با معلمان خبر داده است.

معلمان در آخرین اعتراض های علاوه بر اعتراض به دستمزدهایشان خواستار پيگيری استيضاح وزير آموزش و پرورش از سوی نمايندگان مجلس شورای اسلامی و معرفی مشاور وزير در امور تشکل های فرهنگيان، ايجاد شورای برگزيدگان نمايندگان معلمان در مدارس شدند.

اما اين درخواست ها، تحقق نيافت.

در همين ارتباط، کانون صنفی معلمان ايران در اوايل شهريور ماه، با ارسال نامه ای به آيت الله محمود هاشمی شاهرودی، رييس قوه قضاييه ايران، خواستار انجام ملاقات و گفت وگوی مستقيم نمايندگان معلمان با او و تجديد نظر در «برخوردهای قهرآميز» با فرهنگيان و اقدامات لازم برای پيگيری تخلفات صورت گرفته در زندان شد.

با اين حال، تاکنون از پاسخ رييس قوه قضاييه به اين نامه، خبری منتشر نشده است.
08.09.2007

فراخوان تجمع معلمان حق التدریسی مقابل نهاد ریاست جمهوری


امروز فراخوانی در یکی از وبلاگ های مربوط به معلمان حق التدریسی منتشر گشت که این آموزگاران زحمتکش را به تجمع در مقابل کاخ رییس جمهوری (کاخ مرمر) در روز یکشنبه 25/6/1386 دعوت کرده است. همراه با انتشار متن کامل این فراخوان یادآور می شویم که این قشر از فرهنگیان همیشه از زحمتکش ترین کارگران معلم این کشور بوده اند که هرگز دارای هیچگونه امنیت شغلی نبوده و هر لحظه از زندگی خود را با دلهره نسبت به آینده به سر برده اند. با این اوصاف از با ثبات ترین قشر حامیان کانون صنفی معلمان ایران بوده و در مبارزات ایشان در صفوف اول قرار داشتند.
حق التدریس نماد مظلومیت
دیدار معلما ن حق التدریس در کل کشور با نمایندگان خود جهت درد ودل درارتباط با مسائل استخدام و مشکلاتشان
از تمام معلمان حق التدریس انتظارشرکت در این نشست را داریم.
قرارما:یک شنبه ۲۵ شهریور ۱۳۸۶ ۹صبح مقابل نهاد ریاست جمهوری
آدرس نهاد ریاست جمهوری:تهران-میدان پاستور-خیابان پاستور
حق التدریسان عزیز بیش از ۴ سال به امید استخدام با تمام شرایط سخت و بدون بیمه ومزایا و حقوق اندک، هر چهارماه یکبار را پذیرفتیم. حال شاهد بی عدالتیهایی هستیم که در حق ما می شود. ما تا کی باید این وضع را تحمل کنیم؟ چرا از ۲۵۰۰۰ ردیف استخدامی که متعلق به ما بوده فقط ۵۰۰۰ تا به ۵۵۰۰۰ حق التدریس تعلق گرفته؟ چرا نیروی آزاد وقتی حق التدریس است؟ چرا امتحان وقتی ما امتحان ورودی داده ایم؟ امتحان ادواری داده ایم؟ هر سال مدیرها ما را مازاد اعلام می کنند. هر سال بلاتکلیفی و استرس همراه ماست. هر سال نیروهای آزاد پیمانی وارد سیستم می کنند و جایگزین ما می کنند. چون آنها ما را قبول ندارند. حرف ما این است: استخدام حق ماست! پس برای گفتن حرف حق در نشست ما حضور داشته باش و این به همه حق التدریسان بگو!

سلام دمکرات
چهار شنبه 12 سپتامبر 2007, بوسيله ى دیاکو

گفتگوی نشریه کارگر با نادیا کریمی، از اعضای انجمن اتحاد معلمین


کارگر
شنبه 22 سپتامبر 2007, بوسيله ى دیاکو

گفتگو با نادیا کریمی، از اعضای انجمن اتحاد معلمین
مصاحبه گر : هما آذر
سلام خانم کریمی
با سلام از اينكه فرصتي بمن داده شد تا از طريق شما صحبت و گفتگويي با هموطنان و خوانندگان نشريه شما داشته باشم بسيار سپاسگزارم.
در ابتدا لطفا موقعیت کلی تحرکات و جنبش های معلمان، خواست ها و مطالبات آن ها، موانع دستیابی به این خواست ها و میزان موفقیت آنها در دسترسی به این خواست ها را به طور مختصر برای ما بیان کنید.
همانطور كه در جريان هستيد دور جديد اعتراضات با تجمعات دهها هزار نفره ما در اسفند ماه85 آغاز شد و حركتهاي اسفند ماه در واقع نقطه شروع و ابتداي راه ما بود . كه در اين تجمعات خواست افزایش حقوقها متناسب با تورم، برخورداری از یک زندگی شایسته، اصلاح سیستم آموزش وپرورش و .... خواسته های دیگر مابودند که خود را در شعارها و اظهارات معلمان نشان داد و عليرغم اقدامات حکومت برای مقابله با گسترش اعتراضات، اعتصاب ٢٦ و٢٧ فروردین با شرکت ٨٠ تا ٩٠ درصدی معلمان برگزار شد وباردیگر نشان داد كه ما مرعوب دستگيري و تهديد نميشويم و برعكس هر اقدام حكومت ما را به ادامه اعتراضاتمان مصمم تر ميكند.
اما متاسفانه با وجود اعتراضات گسترده , به حد اقل خواسته هاي ما هم جوابي داده نشد . ما به ازا , در آستانه سال تحصيلي جديد و همراه با بازگشايي مدارس شاهد رشد روز افزن محدوديتها در رابطه با معلمان كشورمان ميباشيم كه در ادامه احكام انفصال , تبعيد , اخراج , و ثيقه هاي مقرر شده در پي سلسله اعتراضات و انتقادات معلمان در سال جاري و سال گذشته ميباشد . ”در روزهاي اخير معلمان عضو تشکل هاي غيردولتي و صنفي در جلسات متعدد دادگاه قضايي و هيات تخلفات اداري شرکت کرده و احکام متفاوتي از انفصال از خدمت تا تبعيد و اخراج را دريافت مي کنند.
اما به نظر من با اين حال جنبش معلمين پويا و فعال است , تا روزي كه به تمامي اهدافمان برسيم و تا روزي كه كه جواب خواسته ها و مطالبات حقه مان را در پشت ميله هاي زندان با محاكمه و تبعيد نگيريم.
تا چه حد لزوم پیوند تحرکات معلمان با سایر جنبش های اجتماعی ایران مثل جنبش کارگران، زنان، دانشجویان، پرستاران و ... را با توجه به خواست های مشترک این جنبش ها احساس می کنید؟
هر حركتي اگر بخواهد به هدف نهايي اش برسد , نيازمند اتحاد و انسجام كليه عناصر شركت كننده در پهنه هاي اجتماعي است . من فكر ميكنم يكي از دلايلي كه باعث شد حركتهاي معلمين آنچنان كه بايد به نتيجه مطلوب نرسد اين بود كه ما ساير اقشار را در پشت خود نداشتيم , كما اينكه در مورد كارگران و دانشجويان و ساير اقشار نيز اين نكته صدق ميكند . درست است كه يكي از ويژگي هاي برجسته جنبش معلمان سراسري و همگاني بودن اين اعتراضات بود ولي ما در طي ساليان متمادي ديده بوديم كه اگر خودمان براي بهبود اوضاع اقدامي نكنيم و با اتحاد و يكسو شدن خواسته هايمان را دنبال نكنيم , كسي به فكر اين اوضاع نيست و از اين به بعد هم با تكيه به نقطه قوت ها و برطرف كردن همين نقاط ضعف , بايد با استحكام بيشتر , اين مسير را ادامه داد . در مورد بقيه اقشار هم من فكرميكنم ميتوان با اتحاد و پشتيباني يكديگر گامهاي كيفي و موثر در پيشبرد اين اهداف برداشت . چرا كه خواسته ها ممكن است در ظاهرمتفاوت باشند اما در نهايت همه ما يك هدف واحد را دنبال ميكنيم وهمه مردم ايران يك درد و حرف مشترك دارند كه لاجرم براي رسيدن به آن بايد با هم متحد باشند واين اتحاد هر چه وسيع تر باشد بالتبع موفق تر هم خواهيم بود.
لزوم دستیابی به تشکلات مستقل و تاثیر گذار را برای رسیدن به خواست های خود تا چه اندازه مهم ارزیابی می کنید؟
ما طی سالهای گذشته راههای مختلفی را برای رسیدن به خواسته هایمان امتحان کرده ایم. از اعتصاب وتظاهرات مقطعی تا تلاش برای مذاکره وراههای قانونی. ولی همانطور که همه میدانیم تمام این تلاشها بی نتیجه بود.الان دیگر به این نتیجه رسیده ایم که تحقق خواسته هایمان با یک مبارزه قاطع وگسترده ممکن خواهد بود وبه طور قطع و يقين تشکل برای پیشبرد هر مبارزه ای از نان شب هم واجب تر است. بدون تشکل هیچ مبارزه ای به سرانجام نمیرسد. اگر هم حرکتی شروع شود یا بزودی سرکوب میشود یا بر اثر تشتت و پراکندگی به جایی نخواهد رسید.این واقعیت را هم در اعتراضات معلمان تجربه کردیم و هم تجربه اعتراضات بخشهای دیگر آنرا تاييد میکند. بنابر این هرچه ما متشکلتر باشیم شانس به نتیجه رسیدن حرکتمان بیشتر است. اما در رابطه با حاكميت كه قطعا ما با برخورد و محدوديت مواجه خواهيم شد با اينكه خواسته هاي ما کاملا بر حق بوده و در بيان برخي مسئولين نيز گاها تصريح شده , اما همه ميدانيم كه هر خواستي چه سياسي و چه صنفي بلافاصله با محدوديت و تعرض از جانب دولت مواجه ميشود اما تجربه ما اين است كه مصرانه خواسته هايمان را پي بگيريم و قطعا حضور يك و نيم ميليوني ما سر كلاسهاي درس تاثير گذار خواهد بود، اگر وحدت و انسجام داشته باشيم.
نظر شما نسبت به محتوای جنبش معلمان به لحاظ ماهیت مطالبات و اینکه تا چه اندازه این خواست های صنفی به خواست های رادیکال گسترش یافته اند، چیست؟
معلمين و فرهنگيان درحالي به استقبال سال تحصيلي جديد ميروند كه انبوهي دغدغه هاي شغلي و معيشتي دارند , بسياري از همكارانمان از بابت محدوديتهاي فزاينده عليه معلمين و فرهنگيان, حل نبودن مشكلات معيشتي وعدم پرداخت حقوق هاي عقب مانده توسط دولت معترضند كه اين اعتراض را هم در تجمعات خود نشان دادند. در واقع دولتي که با شعار آب و نان مردم بر سر کار آمده بود، در زمستان 85، علنا مانع تصويب نهايي و اجرايي لايحه مديريت خدمات کشوري شد، تنها با اين بهانه که دولت قادر به تامين اعتبار لازم براي ترميم حقوق معلمان و بازنشستگان نيست. موضع‌گيري دولت در مقابل لايحه‌اي که معلمان از سال‌ها پيش به آن دل بسته بودند، باعث رنجش معلمان شد. اعتراضات صنفي معلمان در دوره فرشيدي به لحاظ فراگير بودن بي‌سابقه بود. همچنان که آمار دستگيري‌ها و نوع مجازات‌ها و گستردگي آن نيز در 25 سال گذشته بي‌نظير بود. بالطبع در چنين شرايطي معلمان بايد به فكر راهكارهاي جديد و استمرار اعتراضات باشند و اهداف خود را هر چه بي شكاف تر پي بگيرند , من فكر ميكنم اتفاقا هر چه بيشتر بايد اين خواسته ها به صورت راديكال پي گرفته شود تا به نتيجه و منظور نهايي دست پيدا كند.
موقعیت جنبش معلمان در آستانه سال جدید تحصیلی و با توجه به نزدیک شدن به 13 مهر، روز جهانی معلم را چگونه ارزیابی می کنید؟
در واقع بازگشايي مدارس در سال تحصيلي 86-87 درشرايطي انجام ميگيرد كه در سه ماه گذشته در فرصت تعطيلي مدارس بسياري از معلمان با تبعيد تعليق از خدمت اخراج و بازخريد مواجه شدند تا زمينه هاي حركتها و اعتصابات آينده خشك شود چرا كه سال گذشته جنبش معلمين ايران يكي از فعالترين جنبشهاي ميهنمان بود و تا روز تعطيلي مدارس ادامه داشت . اما با اين حال ما هنوز هم شاهد پيگيري اعتراضات از سوي همكاران هستيم . خيلي ها با وجودي كه طي اين مدت خيلي سختي كشيدند اما هنوز مصرانه در پي احقاق حقوق معلمان هستند و خواستار از سر گيري اين اعتراضات تا روز رسيدن به اهدافشان ميباشند.
بدون شك باشروع سال تحصيلي جديد و باز شدن مدارس و حضور يك و نيم ميليوني ما سر كلاسها , دوباره خواسته هايمان رو بازگو خواهيم كرد و براي رسيدن به آنها از هيچ كاري فروگذار نميكنم . وحتما دراتحاد و همسويي هر چه بيشتر خواهيم توانست اقدامات كيفي و مثبتي در جهت اعتلاي تعليم و تربيت برداريم و در بهبود شرايط فعلي تاثيرگذار باشيم.
با تشکر از شما، اگر در پایان مطلبی باقیمانده، بفرمایید.
در پايان من ميخواستم به دوستان بگويم كه با اتحاد و همسويي هر چه بيشتر خواهيم توانست اقدامات كيفي و مثبتي در جهت اعتلاي تعليم و تربيت برداريم و در بهبود شرايط فعلي تاثيرگذار باشيم . اگر براي رسيدن به منزلت و جايگاه واقعي خود دست به دست هم بدهيم حتما ميتوانيم گامهاي كيفي و ارزنده اي برداريم.
از آنجايي كه دردها و حرفهاي همه ما از هر قشري كه هستيم , مشترك است , بايد هر چه همسو تر و در انسجام بيشتري در راستاي رسيدن به اهداف مشترك عمل كنيم . شايد بي ربط نباشد كه به گوشه اي از دردهاي همكاران حق التدريسي مان اشاره اي داشته باشيم , همانهايي كه از هر گونه حقوق كافي براي تامين زندگي , بيمه درماني , بيمه بيكاري , پول كافي , ارتقاي شغلي , بن کارمندي؛ سهام عدالت ؛سهميه ي کنکور؛ افزايش حقوق , حق مديريت , حق هزينه مسكن , تعيين محل خدمت با توجه به سابقه تدريس و .... درنظام آموزش و پرورش ايران اسلامي محروم هستند , هيچ گونه حقي هم براي دفاع از حقوق خود ندارند. البته اين تنها درد و موضوع همكاران حق التدريسي ما نيست, پرواضح و بديهي است كه امروز حرفها و دردها مشترك و درمان نيز در گرو اتحاد و همدلي و همكاري همه جانبه فرهنگيان و معلمان است . سكوت و اتلاف وقت معلمان نتيجه اي جز بدتر شدن و پيچيده شدن اوضاع را بدنبال نخواهد داشت . ما معلمان چارچوب ها را درك مي كنيم ، شرايط سياسي و بيروني را به روشني مي فهميم و فقط و فقط نسبت به تبعيض هاي ناروا و مديريتهاي ناكارآمد حاكم بر وزارت آموزش و پرورش معترضيم . آنهم با دليل و مدرك و سند و منطق قوي . هر گونه خدشه به گوشه اي از موارد ذكر شده بالا دقيقا عمل كردن به خواسته دولت مبني بر خفه كردن اعتراضات صنفي است . شروع دوباره اعتراضات و اعتصابات در كنار اطلاع رساني گسترده و پيگيري همه جانبه لايحه مديريت خدمات كشوري ميتواند تاثير گذار و امري مفيد واقع شود . هفته اول مهر ماه ميتواند براي ما سرنوشت ساز و تعيين كننده باشد, شايد فرصتهايي كه با از دست دادنشان ديگر هيچ گاه بر نخواهند گشت. ميتوانيم فرصت شروع سال تحصيلي جديد را به دقايق طلايي براي پيگيري مطالباتمان تبديل كنيم, تا اوضاع از اينكه هست بدتر نشده و رو به بهبود گذارد.

22.09.2007


معلمان با برپایی تجمعاتی مقابل مجلس، خواستار تحقق خواسته‌های خود شامل تسریع در تصویب لایحه نظام پرداخت هماهنگ و آنچه كه رفع تبعیض نامیدند، شدند.
مجازات اداری و قضايی برای فعالان حقوق معلمان




در روزهای گذشته، فعالان حقوق معلمان به مجازات هايی، از کسر حقوق تا انفصال از خدمت و از تبعيد تا زندان، محکوم شده اند.

اين مجازات ها برای فعالان حقوق معلمان در نظر گرفته شده است، که دراعتراض های صنفی زمستان سال گذشته و بهار سال جاری شرکت داشتند.

معلمان در اين اعتراض ها، با برپایی تجمعاتی مقابل مجلس، خواستار تحقق خواسته‌های خود شامل تسریع در تصویب لایحه نظام پرداخت هماهنگ و آنچه كه رفع تبعیض نامیدند، شدند.

عليرضا هاشمی، دبير کل سازمان معلمان ايران، که در روزهای پايانی اسفندماه بازداشت شد و ۱۹ روز را در سلول انفرادی به سر برد، به سه سال حبس تعزيری محکوم شده است.
آنها همچنین خواستار پیگیری استیضاح وزیر آموزش و پرورش از سوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی و معرفی مشاور وزیر در امور تشكل های فرهنگیان، ایجاد شورای برگزیدگان نمایندگان معلمان در مدارس شدند. اما اين درخواست ها، تحقق نيافت. البته دولت حقوق معلمان را اندکي افزايش داد.

در اين ميان، تاکنون شديدترين مجازات برای عليرضا هاشمی، دبير کل سازمان معلمان ايران، صادر شده است. وی که در روزهای پايانی اسفندماه بازداشت شد و ۱۹ روز را در سلول انفرادی به سر برد، به سه سال حبس تعزيری محکوم شده است.

شيرزاد عبداللهی، روزنامه نگار و کارشناس مسايل آموزش و پرورش، در ارتباط با با حکم زندان برای دبير کل سازمان معلمان ايران به راديو فردا گفت:«اين نخستين حکم سنگين قضايی است، که برای فعالان حقوق معلمان شرکت کننده در اعتراض های صنفی اسفند ۸۵ و بهار ۸۶ صادر می شده است.»

او از تکرار اين نوع مجازات برای ساير فعالان حقوق معلمان ابراز نگرانی کرد و افزود:«در صورت تبديل احکام زندان برای اين فعالان، آنها بايد در انتظار احکام سنگين دادگاه های خود باشند، که به تدريج از شهريور ماه آغاز می شود.»

آقای عبداللهی اعتقاد دارد که اين مجازات ها در ۲۵ سال اخير بی سابقه بوده اند.

وزارت آموزش و پرورش، که قاعدتا بايد از مطالبات صنفی معلمان حمايت کند، در نقش شاکی رفتار و در نقش تنبيه کننده عمل می کند.وی در پاسخ به اين پرسش که آيا صدور احکام زندان، انفصال از خدمت و يا تبعيد معلمان می تواند راه حل مشکلات آنان باشد،تاکيد کرد که مجازات های در نظر گرفته شده، هيچ مشکلی را حل نخواهد کرد.

اين روزنامه نگار و کارشناس مسايل آموزش و پرورش گفت:«مسايل صنفی معلمان تاکنون حل نشده و همچنان به جای خود باقيست، زيرا اين اعتراض های صنفی، محدود به چند صد فعال صنفی نبوده، و مرتبط با همه معلمان ايران است و همه آنها به وضعيت معيشتی خود اعتراض دارند و خواستار بهبود اين وضعيت هستند.»

شيرزاد عبداللهی در ادامه، نکته تاسف بار را دراين موضوع می داند که وزارت آموزش و پرورش، خود، که قاعدتا بايد از مطالبات صنفی معلمان حمايت کند، در نقش شاکی رفتار و در نقش تنبيه کننده عمل می کند.

اين روزنامه نگار و کارشناس مسايل آموزش و پرورش در ايران اشاره کرد که حتی شخص وزير آموزش و پرورش با استفاده از اختيارات خود در قانون تخلفات اداری و با صدور بخشنامه هايی، تعداد بسيار زيادی از معلمان، حکم منتظر خدمت و يا آماده به خدمت را دريافت کرده اند و حال، از رفتن به کلاس های درس محروم شده اند و حقوق شان هم دردوره منتظر خدمتی، به سطح ۲۰ درصد حقوق شان کاهش می يابد.

شيرزاد عبداللهی اعتقاد دارد که با متوقف کردن مجازات ها عليه معلمان و افزايش سطح دستمزدهای آنان است که می توان مشکلات معلمان را حل کرد و به اعتراض های آنان پايان داد.


از رادیو فردا بهروز کارونی17.08.2007

بیانیه کانون صنفی معلمان ایران به مناسبت بازگشایی مدارس


به نام خداوند جان وخرد


همکاران گرامی ، فرهنگیان شجاع
بر آن نبوده و نیستیم که شیرینی آغاز سال تحصیلی راکه با ماه مبارک رمضان هم زمان گردیده با ذکر حوادث ناگوار گذشته و واقعیت­هایی که با آن­ها روبرو هستیم بر شما تلخ نماییم، اما از آن جاییکه دانستن و آگاه بودن را حق همه می­دانیم، به عنوان یک نهاد مدنی که برخاسته از متن جامعه فرهنگیان است وظیفه خود می­دانیم ،که از آنچه طی ماه­های اخیر بر ما گذشت و همچنین پی­گیری­ها و فعالیت­های انجام گرفته شما را با خبر نماییم.
برادران و خواهران فرهیخته،
همانگونه که می­دانید، پی­گیری­ها و فعالیت­های تشکل­های صنفی معلمان با پشتیبانی شما عزیزان منجر به ارائه لایحه مدیریت خدمات کشوری (نظام هماهنگ پرداخت) از سوی دولت سابق به مجلس شورای اسلامی شد، و مجلس هفتم در اولین روز کاری خود با" الزام دولت به تصویب کلیات این لایحه آن را افتخار مجلس هفتم نامید و تحقق همه وعده­ها و پاسخ به همه خواسته­های بر حق فرهنگیان را منوط به اجرای این لایحه نمود." اما با گذشت بیش از سه سال از تصویب کلیات این لایحه به دلیل ایرادات متعدد شورای نگهبان و همچنین مخالفت و مقاومت شدید دولت در برابر اجرای آن عملاً این لایحه از دستور کار مجلس و دولت خارج گردید ،و امیدهای فراوانی که به ویژه برای فرهنگیان ایجاد شده بود، همگی نقش بر آب شد.
در همین مقطع (ماه­های دی تا اسفند 85) تشکل­های صنفی فرهنگیان تحت عنوان شورای هماهنگی تشکل­های صنفی که از اتحاد کانون­های صنفی معلمان سراسر کشور شکل گرفته است .در پاسخ به خواست عمومی فرهنگیان تجمع آرامی را در مقابل مجلس شورای اسلامی و به منظور تأکید بر خواست فرهنگیان بر اجرای بدون قید و شرط لایحه مدیریت برگزار نمودند، که حضور چندین هزار نفراز فرهنگیان در تجمعات خود جوش بعدی گواه روشنی بر خواست قلبی و اراده جمعی معلمان برای پی­گیری این لایحه بود.
تجمعاتی که هر بار با متانت کامل آغاز و بدون هیچگونه برخورد و مسأله­ای پایان می­یافت، و نظم و همدلی فرهنگیان می­توانست، الگوی مناسبی از مردمسالاری را در نظام جمهوری اسلامی ایران به نمایش بگذارد،و جا داشت که مسئولین محترم با پاسخ به موقع و منطقی، به این تجمعات آرام پایان داده و لبخند رضایت را بر لب­های مردان و زنان حاضر در مقابل مجلس بنشانند.
اما با تصمیمات نسنجیده و غیرمنطقی که از 23 اسفند آغاز شد عملاً کام همکاران فرهنگی و مردمی که شاهد و پی­گیر این ماجرا بودند، تلخ و بدخواهانی که به دنبال ایجاد شکاف در صفوف ملت هستند شادکام شدند.
بازداشت صدها معلم در 23 اسفند و فرستادن آن­ها به سلول­های انفرادی، ضرب و شتم معلمان در مقابل مجلس و وزارت آموزش و پرورش و در انظار عمومی، صدور احکام آماده به خدمت برای صدها معلم دلسوز، صدور احکام تبعید برای فعالان صنفی، اخراج و بازنشستگی اجباری برخی از فعالان، احضار و برگزاری دادگاههای تخلفات وانقلاب برای ده­ها فعال صنفی به ویژه اعضای هیئت مدیره تشکل­های صنفی در سراسر کشور و در انتها لغو مجوز فعالیت برخی از تشکل­ها از جمله اقداماتی بود که به منظور سرکوب حرکت حق­طلبانه معلمان ایران صورت گرفت، و اگر نبود پی­گیری و حمایت شما همکاران ارجمند قطعاً ادامه راه برای تشکل­های صنفی و نمایندگان شما در این تشکل­ها غیرممکن می­شد.
همکاران گرامی؛
پس از حوادث اسفند سال 85 کانون صنفی معلمان ایران در پیوند با سایر نهادهای مدنی مستقل، تلاش­های ارزنده­ای در دفاع از حقوق معلمان نموده ،و با حضور در اتحادیه جهانی معلمان سعی در نهادینه کردن فعالیت­های خود از طریق عضویت در مجامع بین­المللی داشته است. در این راستا نماینده کانون صنفی معلمان ایران به دعوت این اتحادیه در پنجمین کنگره جهانی اتحادیه معلمان سراسر جهان که بیش از 50 میلیون معلم عضویت آن را پذیرفته­اند شرکت نموده و به این وسیله زمینه عضویت دائمی معلمان ایران را در این اتحادیه فراهم نموده است، که قطعاً در آینده شاهد دستاوردهای ارزنده این حضور بین­المللی خواهیم بود. همچنین اسقامت و پایداری تشکلها ی صنفی و شماهمکاران آگاه در سراسر کشورنتایج مفید و غیرقابل انکاری داشته است ،که نادیده گرفتن آن­ها حاصلی جز ایجاد یأس و بی­تفاوتی نخواهد داشت.
افزایش نسبی حقوق معلمان، افزایش سقف ارتقاء شغلی، افزایش هر چند اندک عائله­مندی بازنشستگان و فوق­العاده سختی شرایط کار، اعطای همزمان ارتقای شغلی و همترازی به دارندگان مدارک کارشناسی ارشد و بالاتر و ... بخشی از دستاوردهای حرکت صنفی معلمان بوده است.
اما در کنار این دستاوردها هزینه­ها و تضییقاتی که طی این دوران در حق فعالان صنفی و معلمان دلسوز صورت گرفته نیز غیرقابل انکار است.
به طور مثال:
اصل 23 قانون اساسی صراحتاً اعلام می­دارد که « هیچ کس را نمی­توان به صرف داشتن عقیده­ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد.»
اصل 8 قانون اساسی « امر به معروف و نهی از منکر را وظیفه­ای همگانی می­داند. »
اصل 9 قانون اساسی می­گوید « هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی­های مشروع را هر چند با وضع قوانین و مقررات سلب کند. »
اصل 22 قانون اساسی « حیثیت، جان، حقوق، مسکن و شغل اشخاص را از تعرض مصون دانسته است . »
اصل 26 قانون اساسی « شرکت در انجمن­های صنفی را آزاد دانسته و می­گوید هیچ­کس را نمی­توان از حضور در این انجمن­ها منع کرد.»
و اصل 27 قانون اساسی « تشکیل اجتماعات و راهپیمایی­ها را بدون حمل سلاح به شرط آن که مخل مبانی اسلام نباشد آزاد می­شمارد. »
با توجه به اصول فوق توهین و ضرب و شتم معلمان در کنار خانه ملت و بازداشت آنان در مقابل دیدگان مردم، صدور احکام تبعید و اخراج و انفصال، ممنوعیت افراد برای عضویت در کانون­های صنفی معلمان و جلوگیری از تجمعات و همایش­های معلمانی که سلاحی جز قلم و ایمان ندارند،چه توجیهی دارد؟ کدام اصل قانون اساسی یا قانون حقوق شهروندی اجازه می­دهد،که معلمان رادرزندان­های انفرادی و با چشم­بند، بدون دسترسی به وکیل مورد بازجویی قراردهند؟ براساس کدام منطق شرعی یا حقوقی بعضی­ها به خود اجازه دادند، تا در پاسخ به خواسته­های بر حق کسانی که با آرامش تمام نسبت به وضعیت نامناسب حقوقی خود اعتراض نموده­اند ازخشونت استفاده نمایند؟
با این وصف ،ضمن اعتراض شدید به روند موجود، امیدواریم مسئولان محترم کشور در آغازسال تحصیلی بالغوهمه احکام صادرشده،برای معلمان، راه تعامل وگفتگوراباردیگرباز نمایند.
در پایان با شادباشی دوباره به مناسبت آغاز سال تحصیلی به همه ی معلمان، دانش­آموزان و اولیاء محترم آنان، کانون صنفی معلمان ایران حق خود می داند، که به مناسبت 13 مهر (5 اکتبر) روز جهانی معلم مراسمی ویژه همگام وهمسوباسایرمعلمان جهان برگزارنماید. لذا از مسئولان محترم در وزرات کشور، وزارت آموزش و پرورش و استانداری­ها تقاضا می­شود به این حق قانونی فرهنگیان احترام گذاشته و تمهیدات لازم را برای برگزاری مراسم این روز فراهم نمایند.
ضمناً از کلیه معلمان درسراسرکشورانتظار داریم که درروزپنج­شنبه مورخه ی ۱۲/مهرماه/۱۳۸۶ازساعت ۱۰تا۱۲ در نوبت صبح و۱۵تا۱۷ در نوبت عصر نخستین جلسه ی شورای هماهنگ معلمان مدارس سراسر کشور را تحت عنوان زنگ همبستگی معلمان برگزار نمایند.وضمن تبادل نظرپیرامون مسائل آموزشی،تربیتی وصنفی معلمان با امضای طومارها وارسال آن به مجلس شورای اسلامی، برخواست خودمبنی براجرای لایحه مدیریت خدمات کشوری و رفع مشکل فعالان صنفی تأکید نمایند. قبلاازهمکاری مدیران محترمی که دربرگزاری این شورادرکنارمعلمان هستند تشکر می کنیم .

با سپاس

کانون صنفی معلمان ایران
۴/مهرماه/۱۳۸۶
28.09.2007

فراخوان کانون معلمان ايران به گردهمايي سراسري 5 اکتبر / 13 مهرماه "روز جهاني معلم" جامعۀ معلمان و دانش آموزان ميهنمان و اعلام حمايت از طرح تحريم روابط با حکومت اسلامي از سوي کشورهاي مستقل و آزاد
کانون معلمان ايران


ضمن محکوم نمودن طرح هرگونه تعامل و گفتگو با مسئولان حکومت اسلامي به ويژه به منظور رعايت و تأمين حقوق بين الملل؛ ملي و صنفي خاصه جامعۀ فرهنگيان ميهنمان و تعقيب هدف اعطاي مشروعيت و فرصت بقا به آن ؛ با اعتقاد راسخ به اصلاح ناپذيري آن حکومت کثيف و فاسد ، اعتصاب سراسري همۀ اقشار ميهنمان و تحريم روابط از سوي کشورهاي مستقل و آزاد را تنها گزينۀ منطقي در برخورد با آن دانسته؛
جامعۀ معلمان و دانش آموزان ميهنمان را به
گردهمايي سراسري

5 اکتبر / 13 مهرماه

"روز جهاني معلم"

در ميادين بزرگ شهرها و مناطق
و اعلام حمايت از طرح تحريم روابط با
حکومت کثيف و فاسد اسلامي
از سوي کشورهاي مستقل و آزاد
فرا مي خواند




کانون معلمان ايران

7 مهر 1386

01.10.2007 فراخوان کانون معلمان ايران

گزارشي از برخورد با فعاليت‌هاي صنفي معلمان
برخورد، بازداشت و ضرب و شتم



در زمستان سال 86 پنج تمجع آرام به منظور دستيابي به خواسته‌هاي صنفي از سوي فعالان كانون معلمان برگزار شد. به گفته‌ي اعضاي كانون معلمان تعداد شركت‌كنندگان در آخرين تجمع بالغ بر بيست هزار نفر بوده است.

پس از مذاكرات ناتمام كميته منتخب معلمان با مسئولان وزارتخانه و در پي تجمع روز 23 اسفند 86 دست‌ كم تعداد 350 نفر از معلمان بازداشت و عده زيادي مورد ضرب وشتم قرار گرفتند. از اين تعداد بالغ بر 200 تن به بازداشت‌گاه منتقل و بجز 35 تن باقي با قرار كفالت شخصي آزاد شدند. 25 تن نيز در روزهاي آينده با قرار كفالت آزاد شدند. 10 نفر باقي مانده پس تحمل زندان انفرادي در بند 209 زندان اوين و در روز 10 فروردين ماه 86 با وثيقه هاي 40، 60 و 100 ميليون توماني آزاد شدند.

در تاريخ 18 فروردين 86 26 تن از معلمان شركت‌كننده در جلسه كانون صنفي همدان با حمله نيروي انتظامي و بدون ارائه حكم ورود بازداشت شدند. تا ساعات پاياني همين روز 19 نفر ديگر بازداشت و تعداد بازداشتي‌ها به 45 تن مي‌رسد. معلمان در حمايت از بازداشت‌شدگان از حضور در كلاس درس خودداري نمودند. در كرمانشاه نيز قبل از تعطيلات عيد 4 نفر از معلمان بازداشت شدند.

در تجمع روز 18 ارديبهشت در تهران 22 نفر توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شدند كه اين تعداد سه زن را نيز در بر مي گرفت. دو نفر از زنان بازداشت شده آزاد شدند و ثريا دارابي پس از تحمل ده روز زندان انفرادي در بند 209 زندان اوين به قيد وثيقه 40 ميليون توماني آزاد شد.

در اواخر فروردين ماه نيز 6 تن از اعضاي كانون صنفي معلمان از جمله باغاني، دبير كل كانون، حميدرضا رضايي، پوروثوق، و باقري توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شدند. بازداشت‌شدگان پس از گذراندن يك ماه در سلول انفرادي با قيد وثيقه هاي 50 تا 60 ميليون توماني آزاد شدند.

احضار، تشكيل پرونده و محكوميت

در مجموع براي 50 نفر از معترضين در شعب دادگاه‌هاي انقلاب تهران و شهرستان‌ها پرونده تشكيل شده است. احضارشدگان در كليه مراحل تحقيقات از حق دسترسي به وكيل مدافع محروم بوده‌اند.

از اين ميان علي‌رضا هاشمي، دبيركل سازمان معلمان ايران با حكم دادگاه انقلاب به سه سال حبس تعزيري محكوم شده است.

وزارت آموزش و پرورش از معلمان شركت كننده در تجمعات به هيأت رسيدگي به تخلفات شكايت نموده و تشكيل پرونده داده است.
حداقل براي 220 نفر پرونده تشكيل و براي دست كم 50 نفر منجر به صدور حكم بدوي شده است.

از اين تعداد دو نفر در اصفهان به نام‌هاي حميد مجيدي و سيد مجتبي ابطحي حكم احراج دريافت نموده‌اند. دو نفر نيز در شهرستان بانه از كار اخراج شده اند كه اسامي آنان در دست نيست.

تعداد زيادي از معلمان به تبعيد محكوم شده‌اند. عده‌اي از همدان به ايلام و خراسان شمالي، تعدادي از اصفهان به مازندران و كهكيلويه و بويراحمد و چندين نفر نيز از تهران به اسلامشهر و شهر ري تبعيد شده‌اند.

تعدادي از معلمان به كسر حقوق به مدت يك سال محكوم شده‌اند. برخي نيز به بازنشستگي پيش از موعد به همراه كسر حقوق و تعداد زيادي به توبيخ با درج كتبي در پرونده و احكام سايرين تاكنون صادر نشده است.

تعداد بيست نفر از فعالين صنفي با استفاده از اختيارات مستقيم وزير آموزش و پرورش به وضعيت آماده به خدمت درآمده‌اند و حقوق اين افراد ظرف اين مدت به كمتر از صد هزار تومان در ماه كاهش يافته است. اين تعداد از حضور در مدارس نيز منع شده‌اند.

وزارت آموزش و پرورش همچنين با صدور حكم اداري براي حدود 700 تن از معلمان اين شهر آن‌ها را به كسر حقوق از 12 تا 200 هزار تومان به عنوان جريمه شركت در تجمعات و تحصن‌ها محكوم نموده است.

تعدادي از مديران آموزش و پرورش نيز كه در زمان تحصن از ارسال اسامي متحصنين به حراست خودداري كرده‌اند مشمول عزل و جابجايي شده‌اند.

فشار بر تشكل‌ها در جهت انحلال

كانون صنفي معلمان همدان و كرمانشاه به دستور استانداري رسماً منحل اعلام شده‌اند. بعضي كانون‌ها مانند يزد و اردبيل به دليل فشار شديد و تهديد اعضاي هيأت مديره فعاليت خود را متوقف نموده اند.

كانون‌هاي تهران، شيراز و اصفهان نيز تحت فشار بوده و حق برگزاري حلسات و صدور بيانيه را ندارند.

دفتر كانون صنفي معلمان تربت حيدريه نيز در هفته‌هاي گذشته مورد تعرض نيروهاي حراست قرار گرفت و با شكستن قفل و ضبط وسايل دفتر، احمدي مسئول كانون براي مدتي بازداشت شد.

طي ابلاغيه‌اي از سوي وزارت كشور 13 نفر از 25 تن اعضاي هيأت مديره سازمان معلمان ايران فاقد صلاحيت اعلام شده و اجازه برگزاري انتخابات مجدد نيز به سازمان داده نشده است. در حالي كه سازمان معلمان ايران تشكلي رسمي و داراي پروانه فعاليت است.

اعتراضات معلمان در راستاي تمرين حق مسالمت‌آميز تشكل‌ها در ابراز مخالفت و نافرماني مدني به منظور دستيابي به خواسته‌هاي صنفي انجام پذيرفته و برخورد امنيتي و مغرضانه با آن نقض صريح حقوق افراد و تشكل‌ها محسوب مي‌شود. كميته دانشجويي گزارشگران حقوق بشر اعمال فشار مضاعف و سركوب فعالان جامعه مدني را محكوم نموده و خواستار توقف اين روند و توجه هر چه بيشتر به خواسته‌هاي آنان است.

كميته دانشجويي گزارشگران حقوق بشر

شماره 357- 05.10.2007

برگشت

letzte Änderungen: 24.9.2011 5:59