ایمیل ما :
info@spiran.com
www.spiran.com
آدرس پستی ما :
Spiran
P.O.BOX 420 450
50937 köln
Germany
Fax: 0049221 42 42 27

اسنادی از جنبش یک سالۀ کارگری ایران

(11 اردیبهشت 1389 تا 11 اردیبهشت 1390)
(اول ماه مه 2010 تا اول ماه مه 2011)

از انتشارات نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران – خارج از کشور
nhkommittehamahangi@gmail.com
تهیه و تدوین: کانون همبستگی با کارگران در ایران – ایالت نورد راین وستفالن (آلمان)
Solidarity.labor@googlemail.com
طرح روی جلد: فرح
مهر 1390 – اکتبر 2011
این مجموعه،
به طبقۀ کارگر، کارگران زندانی و فعالین کارگری ایران
تقدیم می¬شود


فهرست:
عنوان صفحه
پیش¬گفتار 5
نامه¬ها و نامه¬های سرگشاده 6
پیام¬ها 10
اطلاعیه¬ها و بیانیه¬ها 22
گزارشات 85
مصاحبه¬ها 110
منشور و قطع¬نامه¬ها 202





پیشگفتار

پیشاپیش از تأخیر طولانی در انتشار این اسناد، پوزش می¬خواهیم. قرار بود این اسناد همزمان با سایر روزشمارها که از طرف کانون ما منتشر شده¬اند، به¬مناسبت اول ماه مه منتشر شوند. اما متأسفانه به¬علت مشکلات فنی، پاک شدن و از بین رفتن چندین بارۀ متن¬ها و مجدداً از نو شروع کردن، این کار تا این زمان به درازا کشید، امیدواریم عذر ما را بپذیرید.
بخش مهمی از فعالیت¬ها و مبارزات کارگری را آثار مکتوب و نوشتاری این جنبش تشکیل می¬دهد، اهمیت این آثار در این است که مستقیماً از زبان خود کارگران، فعالین کارگری و یا نهادهای کارگری بیان شده وگویای خواست¬ها، مطالبات و مسائل و مشکلات واقعی آنانست و همچنین نشان دهندۀ سطح آگاهی، میزان سازمان¬یابی و اشکال مبارزات ایشان است.
از این¬رو گردآوری و ثبت و انتشار این اسناد چه برای شناخت، چه جهت آموزش و تبادل تجربه و چه به منظور ثبت در تاریخ، یک ضرورت و وظیفه¬ای جدی است، که ما به انجام آن مبادرت نموده¬ایم.
هدف از انتشار این اسناد، نشان دادن تصویری عمومی از جنبش کارگری ایران است، تا به عنوان مرجعی از آن برای تحلیل و ارزیابی و یا تعیین خط مشی بتوان استفاده کرد. ما خود با انتشار این اسناد نه تحلیلی کرده¬ایم و نه ارزیابی. و چون جنبش کارگری از طیف ناهمگونی از راست تا چپ تشکیل شده، ما نه از جریانی حمایت کرده¬ایم و نه بر علیه جریانی موضع¬گیری کرده¬ایم، نه اسناد جریانی را برجسته کرده¬ایم و نه سندی را حذف کرده و یا گرایشی عمل کرده¬ایم، در عین حال، به تبلیغ هیچ جریانی نپرداخته¬ایم، بلکه تنها به معرفی آنها و نظراتشان – هرچند راست¬روایانه یا چپ¬¬گرایانه- پرداخته¬ایم، از این¬رو انتشار این اسناد به مفهوم تأیید تمامی مواضع اعلام شده در آنها از سوی ما نیست.
این اسناد شامل نامه¬ها، پیام¬ها، بیانیه¬ها و اطلاعیه¬ها، گزارشات، مصاحبه¬ها و قطعنامه¬ها می¬باشد. شاید بتوان در آینده، بخش¬های دیگری نیز بر آن¬ها افزود. ما در حد توان خود کوشیده¬ایم این اسناد را از منابع گوناگون (خبر گزاری¬ها و نشریات و سایت¬ها و وبلاگ¬های داخل و خارج کشور) گردآوری نمائیم، اما یقیناً این اسناد کامل نیستند و بخصوص برخی از بخش¬ها بسیار ناقص هستند. اما امیدواریم با همت و هم¬کاری علاقمندان در سال¬های آینده بتوانیم این کمبودها را جبران کنیم.
در همین جا از همۀ دوستان تقاضا داریم چنانچه اسناد دیگری مربوط به همین سال در اختیار دارند، برای ما بفرستند تا این مجموعۀ حاضر را کامل¬تر کنیم، قبلاً از هم¬کاری شما سپاس¬گزاریم.
با امید به این که مطالعه و آموزش از این اسناد، به ارتقای سطح جنبش یاری رساند.
کانون همبستگی با کارگران در ایران – ایالت نورد راین وستفالن (آلمان)

نامه¬ها و نامه¬های سرگشاده


نامه دبیرکل کنفدراسیون بین المللی مواد غذایی و دخانیات به خامنه ای در مورد محمود صالحی پنجشنبه ٣ تیر ١٣٨٩
دبیر کل کنفدراسیون بین المللی مواد غذایی و دخانیات در نامه ای اعتراضی به آیت الله خامنه ای، ضمن ابراز نگرانی نسبت به وضعیت سلامتی محمود صالحی، رئیس سندیکای کارگران خباز سقز، جمهوری اسلامی را مسئول سلامتی او دانسته و خواستار رسیدگی فوری به وضعیت سلامتی بحرانی او شد.
نامه اعتراضی دبیر کل کنفدراسیون بین المللی مواد غذایی و دخانیات به آیت الله خامنه ای در مورد وضعیت محمود صالحی
بدین وسیله ما نگرانی عمیق خود و میلیون ها عضو این نهاد را در سراسر دنیا به وضعیت بحرانی سلامتی محمود صالحی در سقز اعلام می داریم. آقای صالحی از ۵ سال پیش به خاطر فعالیت های خود به عنوان رئیس انجمن کارگران خباز سقز و نیز دفاع از حقوق پذیرفته شده انسانی کارگران و فعالیت اتحادیه¬ای آنها در ایران، بارها در زندان به سر برده است.
در طول این مدت زندان، او به طور مستمر از مداوا، از جمله دیالیز ضروری برای تنها کلیه باقی مانده اش، محروم شده است. شرایط او در حال حاضر رو به وخامت گذاشته و به نظر می رسد با خطر جانی روبرو شده است.
در حالی که ما دولت جمهوری اسلامی را مسئول شرایط وخیم او می دانیم، بنابراین من از شما می خواهم که بدون هیچ گونه تأخیری تضمین دهید آقای صالحی فوراً مراقبت های پزشکی مورد نیاز را دریافت خواهد کرد. ما همچنان دولت جمهوری اسلامی را مسئول حفظ صحت و سلامتی او خواهیم دانست.
ران اوزوالد - دبیر کل کنفدراسیون بین المللی مواد غذایی و دخانیات انتشار: کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی


نامه اعتراضی ث ژ ت به سفیر جمهوری اسلامی در پاریس
در حمایت از کارگران زندانی و نمایندگان کارگران شرکت واحد 21 ژوئن ۲۰۱۰ - جمعه ۴ تیر ١٣٨٩

آقای سفیر
یک بار دیگر نقض آزادی های سندیکائی و تصمیمات حکومتی در زمینۀ سرکوب جنبش سندیکائی مستقل به عنصری نگران کننده در حوزۀ حقوق بنیادی در ایران تبدیل شده است. ث. ژ. ت. بارها به اقدامات سرکوبگرانه علیه فعالان کارگری در ایران اعتراض کرده و قاطعانه شیوۀ برخورد حکومت را که در صدد خفه کردن فعالیت های مستقل سندیکائی با استفاده از نیروهای انتظامی، ارتش و پاسداران است محکوم نموده است. ث. ژ. ت. همبستگی کامل خود را با زنان و مردانی که با تحقیر رنج و مرگ در مبارزه برای آزادی های سندیکائی درگیرند اعلام می دارد. در این چارچوب، همبستگی رفیقانه خود را با فعالان سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه و به ویژه با منصور اسالو، ابراهیم مددی، سعید ترابیان، رضا شهابی و همۀ کارگران زندانی که فعالیت کارگری داشته اند اعلام می کنیم. آقآیان ترابیان و شهابی بدون هیچ گونه محکومیت قبلی در خانۀ خود دستگیر شده¬اند. در ضمن آقای شهابی به هنگام دستگیری در مرخصی استعلاجی بوده است. مبارزۀ آنها شایان تحسین و احترام برای آنان، خانواده شان و دوستانی است که از آنان پشتیبانی می کنند. ما نگرانی خود را در بارۀ سلامت آقای اسالو ابراز می داریم. در ماه آوریل به هنگام معاینۀ پزشکی در کرج اعلام شد که منصور اسالو نیازمند مداوائی مناسب در بیرون از محیظ زندان است. اما او را از این مداوا محروم کرده اند. منصور اسالو روز ٢٩ ماه مه گذشته از بند ۵ زندان گوهر دشت که بند زندانیان جرائم عادی است به سلول انفرادی انتقال یافت. گفته می شود که این انتقال به علت اتهام جدیدی به او به خاطر تماس با اعضای اپوزیسیون در زندان بوده است. این اتهام جدید در ماه مارس مطرح شده در حالی که او در زندان بود! ما خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط این فعالان هستیم و شکایت جدیدی به سازمان بین المللی کار علیه مقامات ایران تسلیم می کنیم. ما در مقابل عدم احترام شما به آزادی های بنیادی هشیاری خود را از دست نخواهیم داد.
آقای سفیر از رد کامل سیاست تان از جانب ما اطمینان داشته باشید.
ژان فرانسوا کورب ترجمه و تكثیر از اتحاد بین المللى در حمایت از كارگران در ایران


نامه محمود صالحی کمیته هماهنگی برای کمک ... 11/5/89
کارگران، فعالین کارگری، دوستان،
همان¬طوری که همۀ شما آگاهید، در ماه¬های اخیر دور تازه¬ای از بیماری من آغاز شد و مشکلات کلیه بار دیگر گریبانم را گرفت. در پی آن بیانیه¬ای از سوی "خانواده و دوستان محمود صالحی" با عنوان "برای نجات جان محمود صالحی بشتابیم" در سایت کمیتۀ همآهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، درج گردید.
انتشار این بیانیه، واکنش¬هایی را از سوی افرادی در تقابل با آن برانگیخت و در مقابل نیز کسانی دیگر در دفاع از من و در برابر این موضع¬گیری¬ها، عکس¬العمل نشان داده و نوشته¬هایی انتشار داده شد.
من در اینجا از دوستانی که در این مدت به نوعی نگران سلامتی و وضعیت جسمی¬ام بوده¬اند، تشکر می¬کنم و از همۀ آنها تقاضا دارم به¬مباحثات پیرامون بیماری من پایان دهند و از تمامی فعالین دلسوز و صدیق کارگری می¬خواهم که از همه مهم¬تر، به امر پیش¬برد و تداوم جنبش رو به رشد کارگری ایران و نیازهای مبرم و اولویت¬های آن بپردازند. وضعیت بحرانی جسمی من، چیز تازه¬ای نیست و سال¬هاست که با بیماری کلیه و دردهای دیگر دست و پنجه نرم می¬کنم، یکی از بازجویانم، هروقت که برای بازجویی من می¬آمد، قبل از هر چیز با مشت و لگد به کلیه¬هایم می¬زد و می¬گفت: "کلیۀ شما درد می¬کند، من آنقدر به کلیۀ شما می¬زنم که دیگر درد نکند" و این مر خود به بخشی از مبارزه¬ام تبدیل شده است.
بی¬تردید فعالین پیشرو کارگری خود را در برابر و نقد نظام سرمایه¬داری و مصائب بی¬شمار آن تعریف کرده¬اند و در این راستا، امر سازمان¬یابی طبقۀ کارگر و آگاه ساختن آنها و باور به نیروی خود برای دست¬یابی به مطالبات و اهدافش، نیازمند فعالینی جدی، پرتلاش، همراه با داشتن متانت، تحمل و حوصلۀ بسیاری است.
در آخر بار دیگر از کارگران، فعالین کارگری و همۀ کسانی که با من اعلام همدردی کرده¬اند، قدردانی می¬کنم و برای تکاتک آنان آرزوی سلامتی و تندرستی را دارم و این مختصر را با جملاتی از رهبر کارگری جهان، کارل مارکس به پایان می¬برم:
"بسیاری از ما به¬خاطر بی¬عدالتی¬هایی که در اطرافمان می¬بینیم به¬خشم می¬آییم و ناراحت می¬شویم. این چیزها نباید موجب ناراحتی یا انگیزه¬ای برای اقدامات نیکوکاری یا خیریه بشود. استثمار دیگران، برای فرد استثمار کننده، گناهی نیست. تسلط و برتری یک طبقه بر طبقۀ دیگر، نتیجۀ طبیعی پبشرفت و حرکت تاریخ است و در موقع مناسب یک شکل اندازۀ اجتماعی و یک نظام نو برقرار می¬شود. اگر کسی عضو طبقۀ مسلط است و به این جهت دیگران را استثمار می¬کند، گناهی عظیم و فوق¬العاده مرتکب نمی¬شود، او جزیی از یک سیستم و یک دستگاه است. و بی¬جا خواهد بود که به آن فرد دشنام بدهیم و آن یک نفر را مسئول بشماریم. ما اغلب این تفاوت میان افراد را با یک سیستم و دستگاه از یاد می¬بریم".
محمود صالحی
(کلیۀ سایت¬ها حق دارند این نوشته را درج کنند) سایت کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری.


خوانندگان گرامی آنچه در ذیل مشاهده می نمایید متنی است که برای کمیته ارسال شده و ما نیز عین متن را درج می نماییم .
من یک نفر از میلیاردها کارگر هستم سایت کمیته هماهنگی 1 مهر 1389
من یک کارگر ساختمانی هستم و مطلبی که بیان می کنم عین حقیقت است. فصل پاییز، آبانماه 89 بود. از منزلم به نیت اینکه کار کنم به میدان انقلاب شهر سنندج رفتم کارگران زیادی آنجا جمع شده بودند و انتظار می کشیدند تا کسی سر رسد و آنها را برای کار ببرد. کارگران هر چند نفر به دور هم جمع شده و در مورد فشار مالی، شرایط بسیار بد کار و تاریک بودن آینده خود صحبت می کردند. دو پیرمرد هم آنجا بودند که سن وسالشان بالای 60 سال بود. یکی از پیرمردها به دیگری گفت: فلانی می دانی دیگر پیر شده¬ایم و کسی حاضر نیست ما را به کارگری ببرد سالها زحمت کشیدیم آخر و عاقبتمان چی شد!؟ من از شنیدن گفتگوی دو پیرمرد سخت ناراحت و جسم و روحم به درد آمد. از فرط ناراحتی نتوانستم آنجا بمانم . به فکر آخروعاقبت خود افتادم .برای اینکه بتوانم دردم را تا اندازه¬ای تسکین بدهم، آنجا را ترک کرده و به یکی از قهوه خانه های شهر سنندج رفتم تا یک چای بخورم. خانمی با دو تا بچه ی خردسالش داخل قهوه¬خانه بود. بچه ی این خانم گریه می کرد، چرا که گرسنه بود . قهوه چی قصد بیرون کردن خانم و بچه هایش را از اونجا داشت. خانم با التماس به قهوه چی گفت: آقا شوهرم ما را ازخانه بیرون انداخته جایی ندارم برویم، بچه هام گرسنه هستند یک لقمه نان به اونا بدید اما، قهوه چی گفت نان نداریم بروید! خانم به قهوه چی گفت: توی یخچال نان هست دارم می¬بینم. قهوه چی گفت: بروید بچه تان از بس گریه کرد مغزمونو برد وای نسید. من و کسانی که توی قهوه خانه بودیم سخت ناراحت شدیم وبه قهوه چی گفتیم: مرد وجدان انسانیت کجا رفته یک لقمه نان به آن بچه ها بده اما، قهوه چی اعتنایی نکرد. کسانی که داخل قهوه خانه بودند، همه قهوه چی رو سرزنش و هر یک دست به جیب برده و در حد توانایی خود به خانم و بچه هایش کمک کردند. قهوه چی از بس خجالت کشید به پشت ویترین رفته نشست وسرش را پایین انداخت.
این یک نمونه از میلیونها نمونه¬ای است که نه¬تنها در ایران و کردستان بلکه در تمام دنیا وجود دارد. کارگری که هیچ تضمینی ندارد و آینده¬ی خود را تاریک می بیند وهمسر و بچه های گرسنه¬ای که فقط برای یک لقمه نان به التماس می¬افتند محصول چه نظامی¬ست به¬جز سیستم ظالمانه ی سرمایه¬داری و حامیان سرسپرده ی خود. سیستمی که انسانهای زحمتکش و تولید کننده¬های اصلی (طبقه کارگر) را درجامعه به زیر خط فقر کشیده و بدون هیچ خدمات وحمایت اجتماعی به حال خود رها می کند. تقصیر قهوه چی نیست مگر قهوه چی به چند نفر می رسد یکی دو تا نیست هزاران نفر در این شهر با شکم گرسنه شب را به روز و روز را به شب می رسانند در دنیا شاید بیشتر از یک میلیارد ونیم انسان در فقر و گرسنگی مطلق بسر می برند. دنیایی که سرمایه¬داری برای کل حیات و زیستن انسان ها به جهنم تبدیل کرده است، چگونه باید تغییرداد؟
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

یادداشتی از بهنام ابراهیم زاده از زندان اوین درباره کودکان کار وخیابان بیست وهفتم آبان ۸۹
نمی دانم چرا این روزها در گوشه تاریک بند ۳۵۰ نیز تصویر مهری و خواهر و بردارانش و …از جلوی چشمانم دور نمی شود.
کودکان کار فقط آنهایی نیستند که در چهار راه ها گل و فال می فروشند یا در زباله دانها دنبال اشیای ارزشمند می گردند و یا اسپند دود کنان از میان ماشینها رد می شوند . بعضی ها در کارگاه های سیاه و نمور و بعضی در خانه ها میخ صاف می کنند و برای هر کیلو مبلغ کمی دریافت می کنند . بعضی ها هم در کارگاه هایی در شرایط بسیار نامناسب شغلی کیف تعمیر می کنند.عروسک سر هم یا گلدوزی می کنند.
کودکان کار با خانواده هایی که عموما مشاغل کاذب دارند در حومه شهرهای بزرگ زندگی می کنند و وقت تحصیل و کودکی شان توسط خانواده هایشان گرفته می شود . آنها بیشترشان یا بی سوادند یا هیچ مهارتی ندارند ،موضوعی که آنها را در معرض خطرات زیادی قرار می دهد .آنها بارها و بارها به همین دلایل طعمه قاچاقچیان شده اند و در کیف یا عروسک هایشان مواد مخدر جاسازی شده است.
مهری دختری ده ساله است . او را بارها در انجمن کودکان کار و خیابان دیده بودم .او به همراه سه خواهرش دردهای مادرشان را شنیدند و تصمیم گرفتند که از کودکی کار کنند تا کمک خرجش باشند . آنها کارشان را در کارگاه لباس دوزی آغاز کردند اما مهری بارها برایم تعریف کرد که کارگاه محیط سالمی ندارد و بعضی سرکارگرها و صاحب کارها شیشه و تریاک مصرف می کردند و حرکاتی نا به جا از آنها سر می زد.
مهری می گفت : (از ما می خواستند برای شان مواد جابه جا کنیم، آنها مواد را توی عروسکها می گذاشتند و به ما می گفتند به جای کار زیاد و پول کم در کارگاه، عروسک برای مان جابه جا کنید و پول زیاد بگیرید .او برایم تعریف می کرد که این آدمها خودشان به راحتی پول در می آورند و لازم نیست خیلی زحمت بکشند.)
این نمونه کوچکی از خطراتی است که مهری¬ها را تهدید می کند نمی دانم چرا این روزها در گوشه تاریک بند ۳۵۰ نیز تصویر مهری و خواهر و بردارانش و …از جلوی چشمانم دور نمی شود .آنها این روزها در نبود انجمن کودکان کار و خیابان چه می کنند؟ آیا کسی هست تا درد دلشان را بشنود و نکته ای به آنها بیاموزد ؟ آنها این روزها چگونه روزگار می گذارانند ؟
بهنام ابراهیم زاده پاییز ۸۹- بند ۳۵۰ زندان اوین


نامه اتحادیه سندیکایی همبستگی در بارۀ رضا شهابی اتحادیه سندیکایی همبستگی 18 دسامبر 2010
رضا شهابی سندیکالیست ایرانی در خطر مرگ قرار دارد
رضا شهابی خزانه دار سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه است. این سندیکای مستقل از دولت از جانب حاکمیت ایران به رسمیت شناخته نشده و اصلی ترین سخنگوی آن از تاریخ 9 ژوئن 2010 در زندان به سر میبرد. رضا شهابی نیز به نوبه خود سه روز بعد دستگیر و زندانی شد. او از 4 دسامبر دست به اعتصاب غذا زده تا آزادی خویش را به دست آورد. اخیرا رضا شهابی را به علت وخامت حال به بیمارستان منتقل کرده و جان او در خطر است. اتحادیه سندیکایی همبستگی سود، یکبار دیگر خواهان آزادی فوری رضا شهابی و دیگر سندیکالیستهای زندانی در ایران است. وقت آن رسیده است که بالاخره آزادی فعالیت سندیکایی در ایران به رسمیت شناخته شود.
از طرف اتحادیه سندیکایی همبستگی آنیک کوپه - نماینده عمومی پاریس ـ 18 دسامبر 2010
ترجمه و تکثیر از: "همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران ـ پاریس"


نامه سرگشاده به زحمتکشان و فعالین کارگری ایران کارگران فلزکارمکانیک سه شنبه ٢٦ بهمن ١٣٨٩
١-معاون وزیر: قانون کار با رویکرد احیای نظام استاد شاگردی بازنگری خواهدشد. کار و کارگر١٩/۵/٨٩
٢- فروزنده معاون رییس جمهور: فعالیت به مدت ٨ ساعت در روزغلط است، دولت باید به جای روزمزد به سمت کارمزد حرکت کند. آرمان١۵/٦/٨٩
٣- عطاردیان (کارفرما) : حداقل دستمزد کارگران به۴٠٠ هزارتومان افزایش یابد.
کار و کارگر٢٠/٩/٨٩ ۴ - عباس وطن پرور(کارفرما): نظرسازمان ملل، درآمدروزی یک دلار، خط فقراست. مشکلی بین ما و کارگران نیست. شورای عالی کارمصلحت اندیشانه حداقل دستمزد را تعیین کند. کار و کارگر١٨/١١/٨٩
با نظری دقیق به سخنان ایرادشده، متأسفانه این¬گونه بنظرمی رسد که جریانی بدنبال نابودی دستآوردهای طبقه کارگر در یک¬صد سال اخیر است. این جریان که باطرح قانون کارتوکلی دراوایل دهه شصت با مبارزه پدرانمان به سایه خزیده بود، بار دیگر با طرح شیوه استاد-شاگردی در روابط کار، شیوه کار- کارمزدی، نظرسازمان ملل در مورد خط فقر و درآمد یک دلاری، فرمول مصلحت برای تعیین دستمزد کارگران،۴٠٠ هزارتومان حداقل حقوق درماه و با زمزمه این¬که: با پرداخت یارانه¬های نقدی افزایش دستمزدی صورت نخواهد گرفت، همگی در این راستا قراردارند. این پیش زمینه حمله به دستآوردهای یک¬صد ساله طبقه کارگر است، و برای اولین قدم از افزایش دستمزدها حتا طبق قانون کار فعلی طفره رفته تا بتوانند با این شیوه درقدم بعدی قانون کار را نیز به موزه بسپرند.
با مصاحبه وزیر کار در١/١١/٨٩ و اشاره به پرداخت یارانه¬های نقدی از طرف دولت به کارگران و خوب شدن وضعیت مالی کارگران واحتمال این¬که افزایش دستمزدی در سال جاری صورت نگیرد، نگرانی طبقه کارگرهرچه بیشتر شد.
همان¬طوری¬که دراطلاعیه صادرشده توسط سندیکاهای کارگری دراوایل بهمن١٣٨٩ تأکید شده است، افزایش دستمزدها طبق ماده۴١ قانون کار و اصل٤٣ قانون اساسی« برای تأمین زندگی شرافتمندانه در شرایط اقتصادی کنونی یک خانواده ۴ نفره ایرانی محاسبه واعلام گردد.» آنچه نگرانی زحمتکشان را برانگیخته است، طرح دو باره تفکر «تراضی وتوافق» بین کارگر و کارفرماست، تا قانون کار را حذف و«تراضی وتوافق» جایگزین آن گردد. این راهکاری خواهد شد تاحق بیمه، حق بازنشستگی، حق داشتن تعطیلات سالیانه وجمعه و سایر حقوق کارگران درچاله «توافق وتراضی» به چاه سرگردانی و بی حقوقی سقوط کند و به دنبال آن در فرآیندی سازمان تأمین اجتماعی، وزارت کار نیز تعطیل شوند. ما ضمن محکوم کردن این حرکات و با هشدار به همه زحمتکشان ایران و سندیکاهای کارگری و فعالین طبقه کارگر، هشیاری آنان را در مقابل این¬گونه حرکات خواستاریم. دستآوردهای طبقه کارگر برگشت ناپذیرند این تصمیم و اراده ماست.
کارگران فلزکارمکانیک


پیام¬ها


درود بر کارگران بنادر سوئد پیام محمود صالحی دوشنبه ١٧ خرداد ١٣٨٩
اتحادیه کارکنان بندرگاه¬های سوئد( (Svenska Hamnarbetarförbundet) اعلام کرده است که در اعتراض به حمله نیروهای اسرائیل به کاروان امدادرسانی به نوار غزه و کشته شدن چند نفر از امدادگران، حرکت کشتی ها و عبور کالا از سوئد به اسرائیل و از اسرائیل به سوئد را بلوکه خواهد کرد.
شرط تعیین شده برای عدم انجام این اقدام، بررسی حادثه، مجازات عاملان و مسببین این حادثه و لغو محاصره نوار غزه از سوی اسرائیل عنوان شده است.
کنفدراسیون بین المللی اتحادیه‌های کارگری (آی تی یو سی) نیز کشتار ١٩ امدادگر و زخمی شدن تعداد بیشتری از آنها توسط دولت اسرائیل را محکوم کرد. این کنفدراسیون خواستِ رفع محاصره از بندر غزه را تکرار کرد، حمله نظامیان به غیر نظامیان را غیر قابل قبول خواند و خواهان تحقیق علنی، مستقل و مبسوط در مورد حادثه شد.
فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل ضمن تأیید اطلاعیه‌ی آی تی یو سی تأکید کرد که مقامات اسرائیلی را مسئول حمله به کشتیهای امداد و کشتار امدادگران می¬شناسد.
کنگره‌ی اتحادیه‌های بریتانیا (تی تو سی) ضمن اشاره به وقوع حادثه‌در آبهای بین المللی اقدام اسرائیل را محکوم و با تمام خانواده‌های عزادار ابراز همدردی کرد. این کنگره مطالبه‌ی خود برای برداشتن محاصره‌ی غزه توسط اسرائیل را تکرار و بر تحقیق مستقل و علنی حادثه‌پای فشرد.
تشکلهای کارگری در سراسر جهان این اقدام جنایتکارانه‌ی ارتش اسرائیل به کشتیهای حمل مواد غذایی و امدادگران به غزه را از طریق صدور اطلاعیه‌های مشابه محکوم کردند. در این شکی نیست که این اقدامات مفید و مثبت میباشد، اما اکسیون ستایش انگیز کارگران بنادر سوئد یک اقدام عملی مؤثر می¬باشد که سرشتی انترناسیونالیستی دارد و لازم است در همه جا سرمشق قرار گیرد
من به گرمی دست این هم¬طبقه‌ای¬های مبارز را می فشارم. انتظار می¬رود که تشکلهای کارگری، با اتکای به نیروی توده‌ای اعضایشان، به راههای عملی و مؤثر برای به زانو در آوردن مقامات دولت و ارتش اسرائیل، به عنوان آمران حمله به کشتیها و مسدود کننده‌ی مرزهای غزه، را پیدا کنند. دولتهای سرمایه‌داری در همه‌ی کشورها زیر فشار افکار عمومی به شکلی از اشکال عمل جنایتکارانه‌ی اسرائیل را محکوم کرده‌اند. لازم است تشکلهای کارگری آنها را وادارند در عمل فشار بر دولت اسرائیل را تا آن هنگام ادامه دهند که این دولت از محاصره‌ی غزه دست بردارد. در میان تشکلهای کارگری دنیا کارگران متشکل اسرائیل وظیفه‌دارند تا به عنوان گروهانی از ارتش عظیم و جهانی پرولتاریا در این مورد نقش خود را ایفا کنند.
ما جمعی از کارگران سقز همصدا با کارگران و تشکلهای آنها در دنیا ضمن محکوم کردن این حمله وحشیانه نیروهای ارتش اسرائیل خواهان رفع فوری محاصره‌ی غزه هستیم. ما همچنان از تمام انسان¬های آزاده میخواهیم تا در کنار تشکلهای کارگری برای یافتن راههای مؤثر، نظیر اکسیون کارگران بنادر سوئد تلاش کنند و در عمل آنها را یاری نمایند.
محمود صالحی


پیام جمعی از کارگران ایران خودرو به کنفرانس سراسری کارگران اتومبیل سازی آلمان (آ.آ. اِر) جمعی از کارگران ایران خودرو چهارشنبه ٧ مهر ١٣٨٩
حضار محترم
ما جمعی از کارگران ایران خودرو بزرگترین خودرو سازی کشور ایران با داشتن بیش از ٣٠ هزار کارگر شاغل در خود شرکت و با داشتن بیش از ١۵٠ هزار نفر در بخشهای مختلف و سهم ٧٠ درصدی بازار خودرو در شرایطی این پیام را برای شما حضارمحترم می فرستیم که به علت شرایط خفقان و سرکوب از داشتن هر گونه آزادی و تشکل کارگری محرومیم و امکان ارسال پیام از سوی نمایندگان کارگران وجود ندارد چون ما حتی نمی توانیم از نام واقعی خود استفاده کنیم چون بلافاصله دستگیر و از کار اخراج خواهیم شد. نمونه روشن آن اخراج ١٦ نفر از نمایندگان ما کارگران در تابستان سال ٨٢ بود که هنوز به سر کار برنگشتند. ما مایل بودیم که نمایندگانی برای شرکت در این کنفرانس بفرستیم .ولی با توجه به شرایط حاکم بر کشور ما امکان ندارد.
حضار محترم
شرایط و اوضاع کشور ما را با اوضاع کشور شوروی در سالهای ١٩٠٠ مقایسه کنید. مایلیم مراتب همبستگی خودمان با مبارزات حق طلبانه دیگرکارگران سراسر جهان را در فرصت مناسبی که برگزاری کنفرانس شما فراهم کرده است اعلام کنیم. اقدام شما در برگزاری چنین کنفرانسی در تقویت صف نیرومند طبقه کارگر در اعتراض به سیاست¬های ضد کارگر کشورهای سرکوبگر مؤثر واقع خواهد شد. ما ضمن آروزی موفقیت برای شما کارگران از توجه تان به مبارزات کارگران ایران خودرو قدردانی می کنیم.

حضار محترم
وضعیت خودرو سازی در کشور ما یک صنعت وابسته به کشورهای بزرگ جهان سرمایه¬داری وخودروسازان بزرگ جهانی است. کار ما فقط مونتاژکاری است. کشورهای اروپایی بازارهای کشورهای در حال توسعه را بین خود تقسیم کرده¬اند. بازار خودرو ایران را به فرانسه (پژو و رنو) داده¬اند. علاوه بر فرانسه کشورهای دیگر مثل کره با (کیا موتور پراید) مالزی با (پروتون) ژاپن، ایتالیا، ترکیه، روسیه، برزیل و چین در بازاز خودرو ایران حضوردارند. بحران مالی یکی از چالشهای اصلی صنایع خودرو سازی ایران است. بدون حمایت دولت صنایع خودرو سازی قادر به ادامه حیات نیست. ساختار مریض گونه صنعت که فقط با رانت خواری می¬چرند و نقش سیاست در آن رل مهمی را بازی می کند باعث این مشکلات است. صنعت ایران نه سرمایه¬داری است نه از قانون سرمایه¬داری پیروی کند ونه دولتی است که از قانون دولت بهره مند باشد.
بحران مالی همیشه چون شمشیر بالا سر کارگران قرار دارد . تمام ادارات و صنایع ایران امروز از کوچک و بزرگ برای فرار از این مشکلات دیواری کوتاهتر از نیروی انسانی نمی بیند. با بهانه قرار دادن مشکلات دست به اخراج گسترده نیروهای انسانی میزنند و دو باره با تأسیس شرکت¬های پیمانکاری که عمدۀ مدیران آنها از خود افراد این شرکتها هستند نیروی جدید با حداقل حقوق جایگزین میکنند. مدیران شرکتها از این کار به چند دست آورد می رسند:
١- از شر نیروهای متشکل قدیمی خلاص می شوند. دیگر کسی مزاحم کار آنها نخواهد شد. کارگران مجبور هستند با این دستمزدهای کم به کار ادامه بدهند. و تا به خود بیایند و همدیگر را بشناسند قرار داد آنها تمام و اخراج می شوند و اگر کسانی بخواهند بمانند از قبل گزینش شده¬اند که افراد مزاحم نیستند وحاضرند با کمترین دستمزد به کار ادامه بدهند. و این بزرگترین مشکل کارگران است که مانور هر گونه چانه¬زنی را از کارگران می گیرد و اجازه تشکل یابی را به کارگران نمی دهد. به علت آمار بالای بیکاری، وجود افراد آماده بکار، نبود تشکل های کارگری ، نبود آزادیهای بیان وآزادیهای سیاسی ، جو خفقان و اختناق، سرکوب¬های عریان و بی¬کار سازی¬های صنفی، مزید بر علت این همه سیاست¬های ضد کارگری می باشد .
٢- مدیران با دادن دستمزد کمتر با کاهش هزینه ها از بحران مالی فرار می کنند.
٣- با اخراج کارگران و تشکیل شرکت¬های پیمانکاری توسط عوامل خود به منابع مالی بهتری دست می یابند.
حضار محترم
طبقه کارگر ایران در طول سال¬های گذشته، نه تنها تغییری در بهبود شرایط زندگی شان ایجاد نشده است، بلکه روزبروز بر ابعاد فقر، فلاکت و بی حقوقی آنان افزوده گردیده است. تا آنجا که امروز سازمان جهانی کار، ایران را یکی از سه کشور اصلی در دنیا میداند که کارگران در آن در بدترین شرایط کار می¬کنند و پایه ای ترین حقوق شان بشدت نقض می¬شود. وضعیت کار و شرایط زندگی حداقلی به یک معضل اساسی تبدیل شده است: نبود امنیت شغلی، نبود قانون کار، نبود استخدام های دایمی، نبود ایمنی کار، تبعیض حقوق طبقه کارگر با سایر اقشار، وجود شرکت¬های پیمان¬کاری با قراردادهای موقت یک¬ماهه و سفید امضا به تنها شکل استخدام کارگران تبدیل شده، بلکه هر گونه امید کارگران را برای آینده و بازنشستگی از بین برده است. پایین بودن سطع دستمزدها یعنی حداقل دستمزد کارگران چهار برابر زیر خط فقر است و میلیونها خانوادۀ کارگری در نتیجه عدم پرداخت بموقع دستمزدهای نان آورانشان بطور دائمی در غیر انسانی¬ترین شرایط برای زنده ماندن خود دست و پا میزنند و موج عظیم بیکاری و خطر بیکار سازی کارگران شاغل، زندگی را بر آنان و خانواده¬هایشان به جهنمی غیر قابل تصور تبدیل کرده است و تنها راه برون رفت از این شرایط غیر انسانی نیاز به یک تغییرات اساسی در تمام سطوح اقتصادی و اجتماعی را می¬طلبد.
شرایط ضد انسانی فوق در حالی بر کارگران ایران تحمیل شده است که در طول سال¬های گذشته طبقه کارگر ایران از تمامی حقوق برسمیت شناخته شدۀ بین المللی خود محروم بوده و هر گونه اعتصاب و اعتراض کارگران و تشکل خواهی آنان با سرکوب، تهدید، بیکاری، زندان و اتهامات امنیتی مواجه شده است. کارگران ایران در طول سال¬های گذشته علارغم وجود سرکوب و خطر زندانی شدن و بی¬کارسازی، در اعتراض به شرایط مشقت بار خود بارها به میدان آمده و در برخی مراکز با برپایی تشکل¬های خود و اعتصابات و تجمعات بی شمار در ده¬ها و صدها مرکز تولیدی و صنعتی نشان دادند حاضر به تحمل شرایط غیر انسانی حاکم بر کار و زیست شان نیستند. اعتصاب کارگران ایران¬خودرو در اسفند ماه و تیر ماه ، اعتصاب کارگران ایران¬خودرو دیزل در تیرماه، اعتصاب کارگران مهرکام پارس ، ایپکو و ساپکو از این نمونه اند ابعاد این اعتراضات را در سالهای اخیر می¬بینیم که بسیاری از شرکت کنندگان در اعتراضات خیابانی از زنان، جوانان و کارگران و خانواده‌هایشان هستند.
کنفرانس شما در شرایطی برگزار می‌شود که هنوز ده¬ها نفراز فعالین کارگری اخراج و یا در زندان و یا در زیر حکم اعدام هستند، بسیاری از دستگیر شدگان در انتظار صدور حکم و تعدادی از فعالین کارگری بصورت بلاتکلیف منتظر بازگشت به کار هستند. ما امیدوارم خواست ‌های ما کارگران ایران خودرو که داشتن یک زندگی انسانی و شرافتمندانه و بدور از هر گونه سرکوب و رعب و وحشت است در این اجلاس مورد بررسی قرار بگیرد و در طول کنفرانس به آن پرداخته شود.
فوری ترین و حداقل ترین این خواست ‌های ما کارگران در شرایط حاضر عبارتند از:
١- پایان دادن به قوانین ضد انسانی سرکوب و اختناق و دستگیری ٢- برچیدن رندآنهای سیاسی وعقیدتی وصنفی ٣- آزادی بی قید و شرط ،آزادی بیان و آزادی¬های سیاسی و آزادی اعتصاب، اعتراض، تجمع ۴- آزادی بی قید و شرط ایجاد تشکلهای کارگری بدون کسب اجازه از کارفرمایان و نهادهای دولتی و پذیرفتن کلیه کنوانسیون¬های بین‌المللی کارگری و بر چیده شدن تمامی نهادهای غیر کارگری از محیط های کار و محاکمه سرکوبگران و نقض کنندگان حقوق کارگران اجتماعی و اقتصادی و خانوادگی ۵- لغو مجازات اعدام و آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه فعالین کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی از زندان ٦- لغو اتهامات کلیه دستگیرشدگان جنبش کارگری و سایر جنبشهای اجتماعی و صدور حکم منع تعقیب قضائی آنان
جمعی از کارگران ایران خودرو ایران - تهران


پیام جمعی از کارگران ایران خودرو به کنفرانس سراسری کارگران اتومبیل سازی آلمان جمعی از کارگران ایران خودرو چهارشنبه 7 مهر 1389
(چون پیام ارسالی توأم با گزارشی از وضعیت و مشکلات کارگران ایران خودرو بود، ما برای آن که وقت شما را زیاد نگیرد، قسمت پیام را جدا کرده و شفاهاً برایتان می خوانیم و کل گزارش و پیام را به صورت کتبی در اختیارتان می گذاریم.)
حضار محترم
ما جمعی از کارگران ایران خودرو بزرگترین خودرو سازی کشور ایران با داشتن بیش از ٣٠ هزار کارگر شاغل در خود شرکت و با داشتن بیش از ١۵٠ هزار نفر در بخشهای مختلف و سهم ٧٠ درصدی بازار خودرو در شرایطی این پیام را برای شما حضارمحترم می فرستیم که به علت شرایط خفقان و سرکوب از داشتن هر گونه آزادی و تشکل کارگری محرومیم و امکان ارسال پیام از سوی نمایندگان کارگران وجود ندارد چون ما حتی نمی توانیم از نام واقعی خود استفاده کنیم چون بلافاصله دستگیر و از کار اخراج خواهیم شد. نمونه روشن آن اخراج ١٦ نفر از نمایندگان ما کارگران در تابستان سال ٨٢ بود که هنوز به سر کار برنگشتند. ما مایل بودیم که نمایندگانی برای شرکت در این کنفرانس بفرستیم .ولی با توجه به شرایط حاکم بر کشور ما امکان ندارد.
حضار محترم
مایلیم مراتب همبستگی خودمان با مبارزات حق طلبانه دیگرکارگران سراسر جهان را در فرصت مناسبی که برگزاری کنفرانس شما فراهم کرده است اعلام کنیم. اقدام شما در برگزاری چنین کنفرانسی در تقویت صف نیرومند طبقه کارگر در اعتراض به سیاست¬های ضد کارگر کشورهای سرکوبگر مؤثر واقع خواهد شد. ما ضمن آروزی موفقیت برای شما کارگران از توجه تان به مبارزات کارگران ایران خودرو قدردانی می کنیم.
اعتقاد داریم اعلام همبستگی شما کارگران با ما به پیشبرد مبارزات ما کمک شایانی خواهد کرد. اتحاد تاریخی طبقه کارگر در قطعنامه¬ها وفراخوان¬های مشترک و با حضور خود در روز جهانی کارگر در اول ماه می تبلور با شکوه خود را نشان می دهد. این حضور، حمایت کارگران در روز جهانی همبستگی از یکدیگر است و این همبستگی جهانی با حمایت از همدیگر می تواند و باید متحدانه وهمیشه ادامه داشته باشد. ما خود را جزئی از این جنبش عظیم می دانیم ضمن حمایت از کنفرانس شما ، تأکید میکنیم آماده هرگونه همکاری وهماهنگی در پیشبرد این مبارزات هستیم و از شما می خواهیم ما را از تجارب خود آگاه کنید. اعلام همبستگی شما کارگران با ما به پیشبرد مبارزات ما کمک شایانی خواهد کرد.
اتحاد تاریخی طبقه کارگر در قطعنامه ها و فراخوان¬های مشترک و با حضور خود در روز جهانی کارگر در اول ماه می تبلور با شکوه خود را نشان می دهد. این حضور، حمایت کارگران در روز جهانی همبستگی از یکدیگر است و این همبستگی جهانی با حمایت از همدیگر می تواند و باید متحدانه و همیشه ادامه داشته باشد.
ما خود را جزئی از این جنبش عظیم می دانیم. ضمن حمایت از کنفرانس شما ، تاکید می کنیم آماده هرگونه همکاری وهماهنگی در پیشبرد این مبارزات هستیم و ازشما می خواهیم مارا از تجارب خود آگاه کنید.
ما امیدواریم خواست ‌های ما کارگران ایران خودرو که داشتن یک زندگی انسانی و شرافتمندانه و بدور از هر گونه سرکوب و رعب و وحشت است طی قطع نامه ای در این اجلاس مورد بررسی قرار بگیرد و در طول کنفرانس به آن پرداخته شود.
فوری ترین و حداقل ترین این خواست ‌های ما کارگران در شرایط حاضر عبارتند از:
١- پایان دادن به قوانین ضد انسانی سرکوب و اختناق و دستگیری
٢- برچیدن رندآنهای سیاسی وعقیدتی وصنفی
٣- آزادی بی قید و شرط ،آزادی بیان و آزادی¬های سیاسی و آزادی اعتصاب، اعتراض، تجمع
۴- آزادی بی قید و شرط ایجاد تشکلهای کارگری بدون کسب اجازه از کارفرمایان و نهادهای دولتی و پذیرفتن کلیه کنوانسیون¬های بین‌المللی کارگری و بر چیده شدن تمامی نهادهای غیر کارگری از محیط های کار و محاکمه سرکوبگران و نقض کنندگان حقوق کارگران اجتماعی و اقتصادی و خانوادگی
۵- لغو مجازات اعدام و آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه فعالین کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی از زندان
٦- لغو اتهامات کلیه دستگیرشدگان جنبش کارگری و سایر جنبشهای اجتماعی و صدور حکم منع تعقیب قضائی آنان
جمعی از کارگران ایران خودرو


پیام به شرکت کنندگان و اعضای محترم برگزارکننده شب همبستگی با جنبش کارگری ایران محمودصالحی یکشنبه ٢۵ مهر ١٣٨٩
دوستان، شرکت کنندگان محترم.
با درود های گرم، امید است که همگی سلامت و جهت کمک به جنبش کارگری ایران و تمام جنبش های طبقاتی در جهان سرفراز و کوشا باشید. عزیزان من نمی خواهم زیاد وقت برنامه را بگیرم و دوست داشتم که امروز در کنار شما دوستان و هم طبقه ¬های خودم باشم، اما باید گفت که حامیان دنیای سرمایه¬داری همیشه برای سرکوب ما کارگران آماده و یک لحظه را هم از دست نمی دهند و... حال اگر یک روز هم این اتفاق بیفتد که ما بتوانیم چند ساعت با هم باشیم در کشور ما برابر است با بازداشت، محاکمه، زندان و شاید هم اعدام!...
دوستان،
در جامعه سرمایه¬داری دو طبقه وجود دارد که منافع آشتی ناپزیری با هم دارند، این واقعیت عینی منشاء و سر چشمه درگیری دائمی و مبارزه طبقاتی است. همین است که کارگران و سرمایه داران را در مقابل هم دیگر قرار داده است. تضاد آشتی ناپذیر ما بین کارگران و سرمایه داران تنها با مرگ سرمایه و نظام حامی آنان از بین خواهد رفت. در این مبارزه کارگران هیچ چیزی را از دست نخواهند داد، ولی دنیایی را به دست می آورند که در آن هیچ انسانی به دست انسانی دیگر استثمار نشود، اما این سرمایه داران هستند که نمی توانند بدون طبقه کارگر و استثمار آنان زندگی کنند.
دوستان،
هدف نهایی جنبش طبقاتی طبقه کارگر، تصرف قدرت سیاسی است و طبیعتاً برای رسیدن به این منظور باید مبارزه کرد و برای این مهم باید جنبش مان را توده ای کنیم و برگزاری چنین مراسم هایی به نفع جنبش و طبقه¬مان است.
پیش به سوی توده¬ای کردن جنبش¬مان
در پایان برای تک تک عزیزان آرزوی سلامتی را دارم، زنده باشید برای ما و جنبش کارگری جهان.
محمود صالحی روز پنج شنبه مورخ ٢٣/٧/٨٩


تجلیل از مبارزات آگاهانه و متحد کارگران فرانسه محمود صالحی جمعه ٣٠ مهر ١٣٨٩
کارگران و هم طبقه¬ای¬های عزیز و گرامی، درود بر شما!
مبارزۀ حق طلبانه و متحد شما برای کاهش سن بازنشستگی و بهبود شرایط کار اکیداً مورد تائید و حمایت ما کارگران ایران می باشد. ما خود را شریک و همراه شما کارگران، درمبارزه برای به دست آوردن حقوق مسلّمتان می دانیم.
عزیزان! شما دست به کار بزرگی زده اید. شما به رو در رویی با حاکمان سرمایه و طبقۀ استثمارگری برآمده اید که به خود اجازه می دهند تا به حقوق حقه و مسلم تان که طی سال ها مبارزه و جانفشانی کارگران به مثابه یک طبقه به دست آمده است تعرض کنند. آنان را باید بر سر جای خود نشاند و به عقب نشینی وادار کرد و شما دلاوران در صددید تا این کار را انجام دهید و به این مهم فائق آیید.
مبارزات شما هم اکنون در مرکز توجه خیل عظیمی از کارگران و انسان های شرافتمند و عدالت طلب جامعه، در بسیاری از کشورها قرار گرفته است . ما بار دیگر بر شما درود می فرستیم و از صمیم قلب آرزو می کنیم تا در این مبارزه که در حقیقت بخشی از مبارزۀ طبقه کارگرِ جهانی، برای پیشروی و به کرسی نشاندن خواست ها و مطالبات این طبقه تا رهایی کامل از منجلاب سرمایه¬داری است، پیروز و موفق باشید. اکنون موفقیت و پیروزی شما، موفقیت و پیروزی همه کارگران جهان است.
هم طبقه¬ای¬های عزیز!
بحران اقتصادی سرمایه که نتیجه استثمار شدید طبقۀ کارگر، توسط طبقه سرمایه دار و حرص و ولع سیری ناپذیر این طبقه برای انباشت بیشتر سرمایه و کسب سودهای هنگفت و نجومی می باشد، می رود تا کشورهای هرچه بیشتری از جهان سرمایه را در بر بگیرد و به ویژه کارگران این کشورها را تحت تأثیر پیآمدهای مخرب و ویرانگر خویش قرار دهد. سرمایه داران در این کشورها تلاش می کنند تا مثلاً برای غلبه بر بحران، علاوه بر تشدید بهره کشی از کارگران، حتی به دستاورد¬های سالیان دراز فعالیت و مبارزۀ کارگران و حقوق مسلم و پذیرفته شدۀ آنان نیز تعرض نمایند و کارگران را به مثابه یک طبقه، از هستی ساقط کرده، به زیرخط فقر و خانه خرابی روزافزون بکشانند. بی جهت نیست که سرمایه داران و دولت های حامی آنان پیوسته کارگران را به تسلیم و رضا در قبال وضع موجود فرا می¬خوانند و به صرفه جویی و ریاضت دعوت می کنند. شما با مبارزۀ متحد و یک¬پارچۀ خود، عملاً در مقابل این ستمگری و تعرض آشکار ایستاده اید و در صدد برآمده اید که سرمایه داران فرانسوی و دولت حامی آنان را به عقب برانید و بر سر جای خود بنشانید. درود بر شما!
ما کارگران خودمان را در کنار شما احساس می کنیم و یقین داریم که اگر درست و انقلابی عمل کنیم و از خطوط سازش و مماشات به دور باشیم قطعاً پیروزی از آن ما کارگران خواهد بود.
بدون شک کارگران آگاه و انقلابی نقش پررنگ و به سزایی در پیشبرد امر مبارزه با این قبیل اعمال ضدکارگری، از جمله کاهش دستمزدهای کارگران و افزایش سن بازنشستگی و . . . از یک سو، و افشا و خنثی سازی برخی اقدامات سازشکارانه و رفرمیستی تعدادی از تشکل¬های فرصت طلب و مماشات گر دارند که حاضرند برای خوش خدمتی به صاحبان سرمایه و دولت های حامی آن، به هر کاری دست بزنند و باید آن تشکل¬ها و رهبران آن¬ها را افشا نموده و از میان خویش طرد کرد.
لذا این وظیفه کارگران پیشرو و انقلابی است که به هر شکل ممکن طبقۀ کارگر را که امروزه در خیابان¬های پاریس وشهرهای دیگر دست به اعتراض و مبارزه زده¬اند سازماندهی و رهبری کنند.
هم طبقه¬ای¬های گرامی!
همواره یادمان باشد که: هدف نهایی ما کارگران همانا تصرف قدرت سیاسی است. این در حقیقت افق ما کارگران برای فعالیت و مبارزه است و شما کارگران انقلابی فرانسه به درستی روی آن تأکید کردید که " ما سنگ¬هایی انسانی هستیم که آماده پرتاب شدن به سوی نظام سرمایه دارانیم " چرا که در غیر این صورت مبارزه به خاطر اهداف اقتصادی، اگر چه لازم و اگر چه درست، اما ره به سرمنزل مقصود - رهایی کارگران از جهنم سرمایه ــ نخواهد برد. این همانا شعار اصلی ماست.
زنده باشید
محمود صالحی


قدردانی از اتحادیه های كارگری به خاطر حمایت از كارگران زندانی سندیکای كارگران شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه مهر ماه 1389
سندیکای كارگران شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از زمان بازگشایی در سال 1384 با دستگیری¬های متعددی روبرو بوده است كه در این راستا برای آزادی فعالینش فعالیت¬های بسیاری انجام داده است.
در کنگره امسال آی تی اف در کشور مکزیک قطعنامه¬ای به پیشنهاد سندیکای كارگران شركت واحد به تصویب رسید که ترجمه غیر ضروری این متن بر روی بعضی از سایت¬ها موجود می¬باشد. موارد بسیار مهمی در این قطعنامه ذکر شده که آزادی بی قید و شرط تمامی کارگران زندانی سندیکای كارگران شركت واحد یکی از موارد آن است.
فدراسیون جهانی كارگران حمل ونقل (آی تی اف) در جهت عملی کردن آزادی هر چه سریعتر آقآیان مددی، شهابی، اسالو و دیگر كارگران زندانی از اعضایش خواست که تمامی اعضای زندانی سندیکای كارگران شركت واحد را به عضویت افتخاری نهاد خودشان در آورند که تا به امروز چند اتحادیه اروپایی و آسیایی این کار را انجام داده‌اند.
سندیکای كارگران شركت واحد از تمامی تلاشهای آی تی اف و اعضایش برای آزادی زندانیان کارگری تشکر می¬کند و ما نیز همگام با آن¬ها در اینجا اعلام می¬کنیم هر زندانی کارگری که بخاطر بهتر شدن زندگی کارگران در زندان باشد مورد حمایت دائمی سندیکای كارگران شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه می¬باشد و یک¬بار دیگر از وکلایی که وکالت فعالین کارگری را به¬عهده می¬گیرند تشکر می¬کنیم. خانواده و همکاران زندانیان رنج بسیاری کشیده‌اند و ما امیدواریم با کمک بیشتر، مشکلات آنها را کم کنیم و می¬گوییم برای بهتر شدن زندگی تمامی زحمتکشان ایران چاره‌ای جز ادامۀ قویتر و پی¬گیرانه تر فعالیت¬های كارگری خود نداریم و برای دست¬یابی به حقوق مسلم خود و بدست آوردن زندگی شرافتمندانه تلاش می كنیم.
با امید به گسترش صلح و عدالت در همه جهان سندیکای كارگران شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه



پیام همبستگی سندیکاهای کارگری ایران با زحمتکشان فرانسه 1389/08/06
کارگران ، یاران و همرزمان ؛
دولت فرانسه جهت پیشبرد جهانی سازی وگذر از بحران اقتصادی ، برای پایمال کردن حقوق بازنشستگی کارگران که طی سالها مبارزه به دست آورده اند ، برنامه ای را به پیش می برد که ناقض دست¬آوردهای شما می باشد. سندیکاهای کارگری ایران ضمن حمایت کامل از حرکت شکوهمند شما زحمتکشان با صدایی رسا اعلام می دارد :«شما درد مشترک کارگران جهان را فریاد می زنید ». هجوم به تمام دست آوردهای کارگران تحت عنوان جهانی سازی از برنامه های اکثر دولت¬های سرمایه¬داری است که جز فقر، فلاکت و بیکاری کارگران هیچ نتیجه ای را به دنبال نخواهد داشت ، پیروزی شما در این نبرد ، پیروزی همه کارگران جهان محسوب می شود . ما را در این مبارزه در کنار خود بدانید .
همانطور که می دانید کارگران سندیکایی در ایران به دلیل ابتدایی ترین حقوق کارگری که در سطح جهان پذیرفته شده جهت ایجاد تشکل مستقل کارگری طی سالیان گذشته تحت شدیدترین فشارها قرار دارند و کماکان تعدادی از کارگران در زندان و بسیاری دیگر در دادگاه¬های متفاوت سرگردان و از نعمت کارکردن محروم می باشند .
ما پیروزی شما در این مبارزه را پیروزی همه کارگران قلمداد می کنیم و تنها راه نجاتمان را اتحاد و همبستگی بین المللی کارگران و مبارزه برای رفع این بی عدالتی¬ها در راه رسیدن به یک زندگی در خور شأن همه انسان¬ها می دانیم .
بار دیگر حمایت خود را از اعتصاب پر قدرت شما اعلام داشته و برایتان در این مبارزه متحدانه امید موفقیت داریم .
با امید به گسترش صلح و عدالت و آزادی در سراسر گیتی
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه سندیکای کارگران فلزکار مکانیک


پیام تسلیت کارگران ایران خودرو جمعی از کارگران ایران خودرو ششم بهمن ١٣٨٩
همکاران گرامی و دوستان کارگر
وقوع حادثه جان¬گداز و دل¬خراش تصادف كامیون كمپرسی بنز با تعدادی از همکاران گرامی كه باعث مجروحیت و درگذشت چند تن از همكاران عزیزمان گردید، موجب تاسف و تأثر عمیق جامعه کارگری شد. ضمن عرض تسلیت به خانواده¬های محترم مصیبت دیده و کارگران ایران خودرو، برای بازماندگان این حادثه صبر و شكیبایی آرزو می نماییم. و برای اعلام همبستگی با این کارگران امروز دست از کار خواهیم کشید.
اسامی درگذشتگان این حادثه از این قرار است: ولی الله رحمانی فرزند رمضان؛ مصطفی خضری فرزند حسین؛ سعید شفیع خانی فرزند عزیز؛ میرمحسن حسینی فرزند میریعقوب.
جمعی از کارگران ایران خودرو


پیام همدردی سندیکای کارگران شرکت واحد با کارگران ایران خودرو و خانواده¬های داغدیده سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 6بهمن 1389
طبق اخبار رسیده با خبر شدیم در آخرین ساعت¬های روز سه شنبه 5 بهمن 1389 در محوطه ایران خودرو فاجعه ای خونین که منجر به کشته شدن تعدادی از کارگران ایران خودرو گردید اتفاق افتاد.
همان¬گونه که بارها اعلام کرده ایم نبود ایمنی کار و حذف بازرسی کار از جمله دلایل وقوع این حوادث می باشد و جان کارگران زحمتکش همواره در خطر قرار دارد.
کارگران ایران خودرو و خانواده های محترم داغ¬دار،
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز همدردی با تمامی کارگران و خانواده¬های عزیز از دست داده خواستار تشکیل گروهی برای تحقیق واقعه می باشد .
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه


فرارسیدن سال نو بر تمامی کارگران و زحمتکشان از جمله زندانیان قشر کارگر و خانواده آنان مبارک باد سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه اسفند ١٣٨٩

فرارسیدن سال نو بر تمامی کارگران و زحمتکشان از جمله زندانیان قشر کارگر و خانوادۀ آنان مبارک باد.
سال ١٣٨٤ نقطه عطفی در اعتراضات صنفی کارگران و احیای تنها سندیکای مستقل کارگری ( سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ) بود ،خاطره ای که هیچ¬گاه از ذهن کارگران پاک نخواهد شد و سال ١٣٨٩ در حالی به پایان خود نزدیک می شود که تعدادی از کارگران زحمتکش این سندیکا در زندان و تعدادی محروم از نعمت کار شده اند .
سندیکای کارگران شرکت واحد از دستگاه قضایی می خواهد راه را برای آزادی هر چه سریع¬تر فعالین کارگری و بازگشت به کار کارگران هموار نماید تا در شب¬های سال نو کارگران در کنار خانواده¬های خود باشند
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه خواستار آزادی همه زندانیان عرصه کار و تلاش می باشد و بیکاری کارگران را به خاطر فعالیت¬های سندیکایی و اعتراضات صنفی غیر قانونی دانسته و آن¬را محکوم می نماید و خواستار آزادی زندانیان در بند آقآیان ابراهیم مددی، منصور اسالو، رضا شهابی و غلامرضا غلامحسینی می باشد .
به امید آزادی همه کارگران و ایجاد تشکل¬های مستقل کارگری
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه


پیام همبستگی با کارگران آمریکا کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری سه شنبه ۲۴ اسفند ۱۳۸۹
کارگران آمریکا!
ما صدای اعتراض شما را علیه بی حقوقی آشکاری که نظام سرمایه¬داری بر شما تحمیل کرده است شنیده‌ایم. طرح فرماندار ایالت ویسکانسین یکی از جدیدترین حملاتی است که علاوه بر دیگر جنایات سرمایه، علیه شما هم طبقه¬ای¬ها طراحی شده است. بر اساس شنیده‌های ما در این طرح، سهم پرداختی ِکارگران برای بازنشستگی تا 5.8 درصد، برای خدمات درمانی تا 12.6 درصد افزایش یافته و از حقوق کارگران تا 8 درصد کاسته می¬شود و در عوض به ساعات کاری آنان اضافه می گردد. اختیارات قانونی نمایندگان کارگران در "چانه زنی" با کارفرمایان کاهش می یابد و به جای آن حقوق ویژه ای به کارفرمایان جهت اخراج کارگران اعطا میشود و . . . به خاطر داریم که سرمایه¬داری در آمریکا چگونه سعی کرده است که بحران¬های خود را همواره از طریق فشارهای بیشتر بر شما کارگران درمان کند. دولت مدافع سرمایه (هم در زمان حاکمیت جمهوری خواهان و هم دموکرات‌ها) در اثر بحران های اقتصادی پس از سال 2008 برای جلوگیری از ورشکستگی هر چه بیشتر بانک ها و شرکت های سرمایه داران، از جیب مردم و از محل مالیات های عمومی، پول¬های کلان ِ چند صد میلیارد دلاری را به این بانک¬ها و مؤسسات تزریق کرد تا از فروپاشیدن زنجیره¬ای تمام نهاد¬های سرمایه جلوگیری کند. ما می‌دانیم که چگونه در دوران خوش خوشان سرمایه و سرمایه داران از شیره¬ی جان و مال ما کارگران، سودهای کلان به جیب زده می¬شود و در هنگام کاهش نرخ سود¬ها، از دست¬مزدهای ما بردگان مزدی بیشتر و بیشتر می¬دزدند تا مبادا نظام استثمارگر سرمایه آسیب ببیند و فرو ریزد .
از ثروت¬های تولید شده توسط کارگران، به نام آزادی و دموکراسی و دفاع از منافع مردم آمریکا، به دیگر نقاط جهان تاخت و تاز می¬شود و در حالی که آسیب دیدگان اصلی ماجرا کارگران آمریکا و کارگران کشورهای مورد هجوم¬اند، اما دولت¬های سرمایه سالار و سرمایه داران حاضر در این دولت ها و در یک کلام نظام سرمایه¬داری برای خود بازارهای جدید، منابع جدید و دسترسی استراتژیک جدید برای قدرت افزایی ایجاد می کند. ما می¬دانیم که سهم سرمایه از این فریب¬کاری و ریاکاری همانا انباشت بیش از پیش سرمایه و سهم ما کارگران چیزی جز بدبختی و فلاکت بیشتر نخواهد بود.
ما واقفیم که همه ی ما کارگران چه مستقیم و چه غیر مستقیم، قربانی اصلی جنایات سرمایه¬داری جهانی هستیم و سرمایه داران و دولت¬های آنان از رنج و خون ما نیز سودهای افسانه¬ای کسب می¬کنند. اعتراض کارگران در آمریکا که اکنون از ایالت ویسکانسن نیز فرا تر رفته است، اعتراض به آخرین و تازه¬ترین فشارهاست که چنگال سرمایه بر حلقوم شما کارگران وارد کرده است.
حتماً در جریانید که در دیگر نقاط جهان نیز مثل ایران، مصر، لیبی و تونس و . . . اعتراضات مختلفی در جریان است. چون حرص و ولع سرمایه داران را حد و مرز و پایانی نیست. به عنوان مثال در ایران کارگران با دستمزد¬های بیش از یک سوم زیر خط فقر زندگی می¬کنند، سفره¬شان خالی است، امنیت شغلی ندارند، قرارداد¬های موقت وسفید امضا به آنان تحمیل شده است، با این همه طرح حذف سوبسیدها که خالی کردن هر چه بیشتر سفره¬ی کارگران از کم¬ترین چیزهای موجود است به آنان تحمیل می¬شود. عدم آزادی بیان، عدم برخورداری از حق اعتصاب و تشکل، عدم برخورداری از کم¬ترین حقوق دموکراتیک، اخراج و دستگیری و ارعاب و تهدید و زندانی کردن کارگران و فعالان کارگری و سرکوب تشکل¬های مستقل کارگری و بسیاری دیگر هدایایی است که همه روزه از طرف سرمایه به کارگران ارزانی می¬شود.
نظام غیر انسانی سرمایه¬داری، به¬ویژه در کشورهایی چون کشور ما، امروزه هیچ حقی برای کارگران در عرصه های مختلف سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و . . . قائل نیست؛ سود محوری و ددمنشی خاصیت برجسته و ماهوی نظام سرمایه¬داری است. نتیجه¬ی سیادت طبقه ی سرمایه دار بر جوامع انسانی، فقر، بدبختی، فلاکت، گرسنگی، بی عدالتی و نابرابری، تبعیض جنسی ـ قومی- ملیتی و . . .، سرکوب و زندان و جنگ و شکنجه و وحشت، عدم وجود آزادی واقعی برای بیان و تشکل است. پارلمانتاریسم نیز در اینجا و آنجا تنها شبهی از دموکراسی را به نمایش می¬گذارد .
هنگامی که تاریخ مصرف حاکمیت سرمایه در جایی تمام می¬شود همۀ تلاش خود را بکار می گیرد که با نفوذ و حمایت سرمایه¬ی جهانی، حاکمیتی تازه نفس را جای¬گزین آن بنماید، تا حتی¬المقدور در بر همان پاشنه¬ی قبلی بچرخد.
کارگران آمریکا!
ضروری است که ما همگی با اتکا به نیروی طبقاتی خود و نیفتادن در دام جناح¬های مختلف سرمایه¬داری (در آمریکا دموکرات ها یا جمهوری خواهان) و با باور به توان اتحاد و سازمان¬یافتگی خود، بیش از پیش دست به تقویت و یا ایجاد تشکل¬های مستقل¬مان بزنیم، از کمند اتحادیه¬ها و نهاد¬های سازشکار که در همه¬ی دنیا یکی از دلایل به هرز رفتن قوای طبقاتی کارگران شده¬اند عبور کنیم و تنها و تنها با اتکا به سازمان¬ها و تشکل¬های خود ساخته¬ی خویش و با همبستگی فراکشوری و

در سطحی جهانی دست در دست یک¬دیگر نهیم تا نه فقط برای خُرده مطالبه¬ای، بلکه برای رهانیدن جهان از نظام سرمایه¬داری اقدام کرده باشیم.
هم¬طبقه¬ای¬ها!
ما صدای اعتراض شما را شنیدیم! و با اعلام همبستگی با شما ،هرگونه اقدامات ضد کارگری علیه شما را محکوم می نماییم.
ما قویاً اعلام می¬داریم که هرگونه تعدی و تجاوز به حقوق اقتصادی و سیاسی کارگران آمریکا ، تجاوز به حقوق و هستی و زندگی همۀ ما کارگران است. ما خود را متحد و هم پیمان شما می¬دانیم و امیدواریم که با تقویت اعتراضات و اعتصابات سازمان¬یافته و با تحکیم توان تشکیلاتی خود بتوانید قدم به قدم در راه به دست آوردن مطالبات طبقاتی خود، تا رسیدن به سر حد ِ مطالبات جامعه¬ی انسانی، یعنی از میان برداشتن مناسبات سرمایه¬داری هر روز کامیاب¬تر و موفق¬تر باشید.
زنده باد همبستگی بین¬المللی طبقه¬ی کارگر کمیته¬ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری



بهاران خجسته باد جمعی از کارگران ایران خودرو اول فروردین سال ٩٠


فریاد زد چکاوک:
نوروز می¬رسد
تاک برهنه گفت:
گرجان به مژده تو فشانم روا بود
اما هنوز،
سرمای بهمنی، نشکسته¬ست
و این برف دیر پای
انگار تا ابد
بر فرق کاج پیر خانه، نشسته¬ست
آن کاروان شادی و گل از کدام راه
در این هوای سردِ توان سوز می¬رسد؟
بید کهن به رقص درآمد که: غم مدار
تا من به یاد دارم، نوروز دل افروز
نوروز جاودانی
نوروز مردمی
در وقت خود شکفته و پیروز می¬رسد!

در آستانه سال نو ضمن همدردی با تمام خانوادۀ جان باختگان چه در حوادث کار چه در مبارزات آزادی¬خواهانه وضمن همدردی با مصیبت دیدگان حوادث طبیعی بخصوص مردم ژاپن ونثار درود بی پایان به شهیدان جاویدان راه آزادی طبقه کارگر و خانواده زندانیان در بند با یاد زندانیان سیاسی بخصوص کارگران زندانی.
فرا رسیدن نوروز،
بهار با گل¬هایش، سال نو با امیدهایش و
نویـد بخـش فـرصـت¬هـای بهتـر بـرای فـرزنـدان¬ـمــان، امنیـت بـرای خانواده¬های¬مان و پیشرفت و ترقی برای جامعه و صلح و دوستی و بهروزی برای شما همکاران گرامی مبارک باد.
جمعی از کارگران ایران خودرو


فرا رسیدن سال نو و آغاز بهار را شادباش می‌گوییم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری 24 اسفند 1389
بار دیگر روزی نو و سالی تازه از را می‌رسد و این نوید را می‌دهد که بهار فصل زیبایی و طراوت طبیعت و فصل دوباره زیستن، در راه است. با آغاز بهار، زمستان می‌شکند و بار دیگر زمین نفس می‌کشد؛ شکوفه می¬روید و " نسیم، روز میلاد اقاقی‌ها را جشن می‌گیرد " و دوباره بلدرچین هوای ساختن آشیانه خواهد کرد و چلچله‌ها باز می‌گردند. بهار درس بزرگ دوباره ساختن است و کنایتی است که اگر زمین در بند، اگر زمان مصلوب، اگر چه ...، دوباره می شود و می‌باید ساخت.
در آستانه سال نو و بهار، گرامی می‌داریم یاد و خاطره‌ی کارگران پیشرو و همه‌ی انسانهای شریف و مبارزی که برای رسیدن به زندگی بهتر، دل به دریا افکندند و از جان خود گذشتند. آنها شیفته‌گان آفتاب و " مفهوم بی‌ریای رفاقت و مفهوم بی فریب صداقت " بودند و برای افق روشنی زیستند و تلاش کردند که در آن " هر انسان برای هر انسان برادری " باشد.
جان باختن تعدادی از کارگران در معادن باب نیزو، جمعی از کارگران ایران خودرو و صدها کارگری که در پروژه‌های مختلف تولیدی، صنعتی و ساختمانی، به کار اشتغال داشتند، از جمله خبرهای تأسف‌بار سال 89 بود. ما گرامی می‌داریم یاد کارگرانی که بر اثر ناامنی محیط کار و یا در حوادث دیگر جان خود را از دست دادند و خود را در غم این خانواده‌های کارگری، شریک می دانیم.
در حالی به استقبال بهار و آغاز سال تازه می¬رویم که تعداد بی¬شماری از زندانیان سیاسی، هم‌چنان در بند هستند. آنها به دلیل اندیشه و باورهای خود و در دفاع از خواسته‌ها و مطالبات کارگران، زنان و دانشجویان بازداشت و محکوم شده‌اند. ما خود را در کنار خانوادۀ همه‌ی این زندانیان می‌دانیم و امیدواریم که روزی برسد که کسی به جرم افکار و اعتقادش زندانی نشود و " قفل افسانه¬ای " باشد.
ما اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری فرا رسیدن سال 1390 و نوروز را به کارگران و همه‌ی مردم زحمتکش تبریک گفته و با امید به داشتن دنیایی به دور از استثمار و بی حقوقی نظام نابرابر سرمایه¬داری، آرزوی سالی سرشار از موفقیت و سربلندی برای همگان داریم.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


پیام اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت فرا رسیدن سال نو اتحادیه آزاد کارگران ایران ٢٧ اسفند ١٣٨٩
کارگران و مردم آزادیخواه ایران
واپسین روزهای سال ٨٩ در حال گذر و سالی تازه در حال فرا رسیدن است. پدیده پر شکوه تحول¬خواهی و ارادۀ توده¬های میلیونی مردم خاورمیانه و ایران برای تحقق آرمان¬های انسانی زمستان ٨٩ را دگرگونه کرد و واپسین هفته¬های سال ٨٩ به نوید بخش بهاری پر شکوه در سال نو بدل گشت. بهاران خجسته باد!
اتحادیه آزاد کارگران با تبریک فرا رسیدن سال نو به کارگران و مردم آزادی¬خواه ایران، آغاز بهاری تازه را در کنار خانواده¬های کارگران جان باخته سراسر کشور، خانواده¬های زجر کشیده زندانیان کارگری و خانواده¬های زندانیان اعتراضات مردمی گرامی می¬دارد.
ما حیات و سر سبزی و طراوت را برای پایان دادن به سیاهی ها سر لوحه آغازی پر شکوه در سال جدید قرار خواهیم داد و همدوش با کارگران سراسر کشور سال نو را به سال اعتراض به حداقل دستمزد تصویب شده توسط شورای عالی کار و بر علیه قراردادهای موقت بدل خواهیم کرد.
سال نو مبارک
اتحادیه آزاد کارگران ایران

اطلاعیه¬ها و بیانیه¬ها


بیانیه رسمی شماره ١ شورای برگزاری مراسم روز جھانی كارگر سال ٨٩ 89/2/5
شنبه - یازده اردیبھشت- تھران ،ساعت ۵ عصر ، مقابل وزارت كار
كارگران، معلمان، دانشجویان، پرستاران، مزدبگیران ! زنان و مردان و عموم مردم آزادایخواه!
روز جھانی كارگر ( یازده اردیبھشت) ،روز اول ماه مه در امسال ،روز تلفیق خواسته¬ھا و مطالبات دموكراتیك و آزادی¬خواھانه با مطالبات اقتصادی وسیاسی ھمه¬ی ماست. بدون گره خوردن مطالبات اقتصادی از طریق قدرت طبقاتی و متشكل ما، با خواسته¬ھای آزادی¬خواھانه و دموكراتیك، اعتراضات ما تنھا و تنھا تبدیل به ابزاری برای به قدرت رسیدن گروه و جناحی دیگر از جناح¬ھای سرمایه داری خواھد بود. برابری اقتصادی و برابری اجتماعی- سیاسی بدون یك¬دیگر از مفھوم تھی خواھد شد. امسال در روز جھانی كارگر، ما بر علیه فقر، نا برابری ، سطح پایین دست¬مزدھا ، حقوق¬ھای معوقه، عدم امنیت شغلی ،حذف سوبسید¬ھا (طرح ھدف¬مند كردن یارانه¬ھا) ، سركوب¬ھای سیاسی و اجتماعی و در یك كلام سركوب كرامت انسانی خود به اعتراض بر خواھیم خواست. در روز جھانی كارگر سال ٨٩ (شنبه ، یازده اردیبھشت)، مھم¬ترین خواسته¬ھا و مطالبات عمومی مردم و به ویژه مطالبات كارگری زیر (كه خلاصه¬ی مطالبات و از عمده¬ترین خواسته¬ھای كارگری می¬باشند)، در شعارھا و خواست¬ھای ما و در ھمه جا مطرح خواھد شد و تلاش ما كارگران بر این خواھد بود كه نه تنھا در مراسم¬ھای این روز، بلكه پس از آن و در ھر جا و ھر زمان و بیش از پیش برای تحقق این خواست¬ھا دست به مبارزات خستگی ناپذیربزنیم.
١- ما خواستار آزادی فوری و بدون قید وشرط تمامی زندانیان سیاسی (اعم از زندانیان كارگری و معلمان، دانشجویان، زنان فعالین حقوق كودك، روزنامه¬نگاران) و تمامی زندانیان عقیده و بیان و تمامی زندانیان حوادث اخیر ھستیم. اعتراض و آزادی بیان جزو حقوق ابتدایی و مسلم مردم است. تمامی احكام قضایی صادره برای فعالین سیاسی- اجتماعی و كارگری لغو و تعقیب قضایی علیه آنان متوقف باید گردد.
٢- آزادی تشكل¬ھای مستقل طبقاتی، آزادی انجمن¬ھا، تحزب، اعتراض و اعتصاب و آزادی مطبوعات و آزادی بیان و اندیشه، حق مسلم انسانی ماست. ما برای كسب این حقوق و مطالبات دست از مبارزه برنخواھیم داشت.
٣- تعیین حداقل دست¬مزد ٣٠٣ ھزارتومان اعلام شده توسط شورای عالی كار، درحالی¬كه خط فقر اعلام شده توسط برخی نھادھای رسمی حاكمیت 900 ھزارتومان است، نشان از عطش بی پایان نظام سرمایه¬داری به استثمار ھرچه بیش¬تر كارگران و مزد بگیران و كسب سود ھرچه بیش¬تر است. ما خواھان اعلام حداقل دست¬مزد توسط نمایندگان مستقل كارگری و تشكل¬ھای مستقل آنان و براساس حداقل¬ھای یك زندگی شرافت¬مندانه و انسانی ھستیم.
4- - ما درمقابل طرح ضد انسانی ،سود محورانه و وحشیانه¬ی حذف سوبسید¬ھا (ھدفمند كردن یارانه¬ھا) كه چیزی جز خوش خدمتی به منافع سرمایه¬داری داخلی و جھانی نیست، دست از ھرگونه اعتراض و اعتصاب برنخواھیم داشت و عموم مردم را دعوت به اعتراضات گسترده علیه ھر درجه از اعمال این اقدام ضد مردمی می¬نماییم.
۵- ما ضمن تأكید بر لزوم تأمین تمامی بازنشستگان برای داشتن یك زندگی انسانی وشرافت¬مندانه، خواھان برچیده شدن قوانین بردگی مدرن و روش¬ھای آن از جمله قراردادھای سفید امضا و قراردادھای موقت ھستیم.
ما خواھان برخورداری تمامی افراد جامعه از آموزش، بھداشت و خدمات عمومی رایگان ھستیم.
7¬- ما جنبش¬ھای اجتماعی دیگر مانند جنبش زنان، جنبش حقوق كودك و جنبش دانشجویی را متحد خود می¬دانیم و ھرگونه تعرض به آنان را تعرض به جنبش كارگری و تجاوز به كرامت انسانی اكثریت افراد اجتماع می¬دانیم.
٨- ما ضمن حمایت از كارگران مھاجر در ایران از جمله مھاجرین افغان، خود را در صف مبارزه جھانی طبقه كارگر می¬بینیم و از مطالبات و خواست¬ھای تمامی كارگران جھان حمایت می¬كنیم. ھمچنین ما خواستار آن ھستیم كه روز اول ماه مه، تعطیلی رسمی اعلام شود و ھرگونه ممنوعیت اجرای مراسم در این روز ملغی گردد.
زنده باد ھمبستگی جھانی طبقه ی كارگر
شورای برگزاری مراسم روز جھانی كارگر – سال ٨٩
زمان و مكان برنامه :
شورای برگزاری مراسم روز جھانی كارگر سال ٨٩ با لحاظ كردن امكانات زمانی و مكانی مختلف، ضمن دعوت از دیگر افراد و گروه¬ھایی كه به دلیل تأخیر ما در اعلام برنامه و به دلیل عدم انسجام و برنامه¬ای از پیش تعیین شده ، زمان¬ھا و مكان¬ھای احتمالی دیگری را برای مراسم این روز پیشنھاد كرده بودند ، اعلام می¬كند ما كارگران¬، مستقل از ھرگونه مطالبات و برنامه¬ھایی كه ھر گروه یا گرایش فكری- سیاسی اعلام نموده است، با طرح مطالبات وشعارھای مستقل خود (از جمله مطالبات ھشت گانه¬ی فوق )در روز شنبه یازده اردیبھشت، بدین ترتیب گردھم خواھیم آمد و مطالبات خود را فریاد خواھیم زد :
مراسم روز جھانی كارگر: تھران – ساعت ۵ عصر – خیابان آزادی، مقابل وزارت كار و سپس راه پیمایی به سمت میدان انقلاب (عبور از مسیر خیابان¬ھای خوش، رودكی، نواب، اسكندری، جمالزاده – میدان انقلاب ) و در شھرستان¬ھا در مقابل ادارات كار یا مكان¬ھای منتخب خود كارگران و در ساعاتی كه اعلام می¬نمایند.


٢٨آوریل (٨ اردیبهشت) روز جهانی همدردی با کارگران آسیب دیده در محیط کار را گرامی می¬داریم بیانیۀ مشترک سه شنبه ٧ اردیبهشت ١٣٨٩
٢٨ آوریل برابر با هشتم اردیبهشت ماه روز جهانی همدردی با کارگران آسیب دیده است. امسال نیز سازمان¬های کارگری همانند دیگر سالها در بیش از صد کشور در سراسر جهان با برپایی مراسم های همدردی با کارگران کشته شده و آسیب دیده در محیط کار، خواهان بهتر شدن قوانین ایمنی کار و مجازات صاحب کارانی خواهند شد که مسبب مرگ و یا نقص عضو کارگران در محیط کار شده اند.
کارگران در این روز در سراسر دنیا به یاد همکاران قربانی خود، کارزار همبستگی و گرامی‌داشت و همدردی با خانواده‌های کارگران قربانی را به راه خواهند انداخت و برنامه‌های آموزشی و اعتراضی گوناگونی را علیه سیاست‌ها و قوانینی که باعث قربانی شدن میلیون‌ها کارگر در سال می‌شود سازمان خواهند داد.
کارگران ایران در شرایطی این روز را گرامی میدارند که وضعیت ایمنی در محیط های کار در بدترین شرایط در طی چند دهه گذشته قرار دارد. راننده ای که در پشت فرمان اتوبوس در هوای بسیار آلوده کار میکند، کارگران معادن، پالایشگاه، پتروشیمی، ماشین سازی، معلمی که تدریس میکند تا کارگر کشاورزی و همه و همه از این قاعده متثنی نیستند و زنان و کودکان کارگر جدا از این که به دلیل انجام کارهای سخت و زیان‌آور قربانی حوادث شغلی می‌شوند، همچنین قربانی آزار و اذیت جنسی برخی کارفرمایان و همکاران مرد خود نیز می‌گردند.
وجود میلیونها کارگر بیکار، تحمیل قرار دادهای موقت بر کارگران، نبود امنیت شغلی و بختک اخراج سازی و تعطیلی یکی پس از دیگری شرکت ها و کارخانجات آن¬چنان سایه شوم خود را بر سر کارگران انداحته است که امروزه پیدا کردن شغل، حفظ آن و تلاش برای بدست آوردن لقمه نانی به اولویت اول زیست کارگران در ایران تبدیل شده است، بطوریکه در این میان مطالبات مربوط به بهداشت و ایمنی کار در رده فراموش شده ترین و آخرین مطالبات کارگران ایران قرار گرفته است.
افزون بر غیرایمنی بودن محیط کار که سالانه هزاران کارگر در ایران را قربانی خود میکند از دیگر سو وجود دستگاه‌های گوناگون انتظامی و امنیتی و حراستی و اطلاعاتی در محیط‌های کار، امنیت روحی و روانی کارگران ایران را پیوسته به مخاطره انداخته است. تحت چنین شرایطی کارگری که می‌خواهد برای پیش‌برد مطالبات خود و بهبود شرایط کار و ایمنی¬اش قدمی بردارد بلافاصله مورد تهدید، بازجویی و ضرب و شتم نیروهای حراست و انتظامی و امنیتی قرار میگیرد و کم نیستند کارگرانی که در طول سالهای گذشته و هم اکنون به دلیل طرح مطالبات خود اخراج و روانه‌ی زندان¬ها شده اند و آسیب‌های روحی و روانی غیر قابل جبرانی بر آنان و خانواده هایشان وارد آمده است.
آمارهای تکان‌دهنده‌و روند رو به افزایش حوادث ناشی از نبود اطلاعات و آموزش ایمنی در محیط کار در طی سال‌های گذشته نشان می‌دهد که اساساً صیانت و حفاظت از جان کارگران و زحمتکشان و پاسخگویی به مطالبات عادلانه آنان و بهبود شرایط کار در دستور کار سیستم موجود قرار ندارد و روند چاره‌جویی و پیشگیری برای کاهش حوادث شغلی برای مجموعه سیستم مدیریت و قانون‌گذار از ذره ای اهمیت برخوردار نیست.
در این میان محرومیت کارگران ایران از تشکل¬های مستقل خود، یکی از حلقه های اصلی مجموعه عواملی است که امروزه کارگران ایران را در چنین موقعیت آسیب پذیری در رابطه با وجود ایمنی در محیط کار قرار داده است. وجود تشکل¬های مستقل کارگری و آموزش در محیط کار یکی از حیاتی ترین ابزارها جهت بهبود شرایط کار و کاهش حوادث شغلی است که از دیگر سو میتواند باعث تغییراتی بنیادی در وضعیت کنونی طبقه کارگر ایران بشود.
ما همراه و همگام با کارگران جهان ٢٨ آوریل روز جهانی همدردی با کارگران آسیب دیده و روز اعتراض به نبود ایمنی در محیط کار را گرامی می¬داریم و با اعتراض به شرایط وخیم نبود ایمنی در محیط¬های کار ضمن اعلام همدردی با عموم کارگران آسیب دیده و خانواده هایشان در ایران و سراسر جهان، خواهان بکار گیری بالاترین استانداردهای ایمنی در محیط کار هستیم و سیستم موجود را مسئول بلاواسطه قربانیان حوادث ناشی از کار می¬دانیم.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه
اتحادیه آزاد کارگران ایران
هیئت بازگشائی سندیکای فلز کار و مکانیک
هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های آزاد کارگری
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری
انجمن دفاع از کارگران اخراجی و بیکار سقز
شورای زنان

اطلاعیه¬ها و بیانیه¬ها


بیانیه رسمی شماره ١ شورای برگزاری مراسم روز جھانی كارگر سال ٨٩ 89/2/5
شنبه - یازده اردیبھشت- تھران ،ساعت ۵ عصر ، مقابل وزارت كار
كارگران، معلمان، دانشجویان، پرستاران، مزدبگیران ! زنان و مردان و عموم مردم آزادایخواه!
روز جھانی كارگر ( یازده اردیبھشت) ،روز اول ماه مه در امسال ،روز تلفیق خواسته¬ھا و مطالبات دموكراتیك و آزادی¬خواھانه با مطالبات اقتصادی وسیاسی ھمه¬ی ماست. بدون گره خوردن مطالبات اقتصادی از طریق قدرت طبقاتی و متشكل ما، با خواسته¬ھای آزادی¬خواھانه و دموكراتیك، اعتراضات ما تنھا و تنھا تبدیل به ابزاری برای به قدرت رسیدن گروه و جناحی دیگر از جناح¬ھای سرمایه داری خواھد بود. برابری اقتصادی و برابری اجتماعی- سیاسی بدون یك¬دیگر از مفھوم تھی خواھد شد. امسال در روز جھانی كارگر، ما بر علیه فقر، نا برابری ، سطح پایین دست¬مزدھا ، حقوق¬ھای معوقه، عدم امنیت شغلی ،حذف سوبسید¬ھا (طرح ھدف¬مند كردن یارانه¬ھا) ، سركوب¬ھای سیاسی و اجتماعی و در یك كلام سركوب كرامت انسانی خود به اعتراض بر خواھیم خواست. در روز جھانی كارگر سال ٨٩ (شنبه ، یازده اردیبھشت)، مھم¬ترین خواسته¬ھا و مطالبات عمومی مردم و به ویژه مطالبات كارگری زیر (كه خلاصه¬ی مطالبات و از عمده¬ترین خواسته¬ھای كارگری می¬باشند)، در شعارھا و خواست¬ھای ما و در ھمه جا مطرح خواھد شد و تلاش ما كارگران بر این خواھد بود كه نه تنھا در مراسم¬ھای این روز، بلكه پس از آن و در ھر جا و ھر زمان و بیش از پیش برای تحقق این خواست¬ھا دست به مبارزات خستگی ناپذیربزنیم.
١- ما خواستار آزادی فوری و بدون قید وشرط تمامی زندانیان سیاسی (اعم از زندانیان كارگری و معلمان، دانشجویان، زنان فعالین حقوق كودك، روزنامه¬نگاران) و تمامی زندانیان عقیده و بیان و تمامی زندانیان حوادث اخیر ھستیم. اعتراض و آزادی بیان جزو حقوق ابتدایی و مسلم مردم است. تمامی احكام قضایی صادره برای فعالین سیاسی- اجتماعی و كارگری لغو و تعقیب قضایی علیه آنان متوقف باید گردد.
٢- آزادی تشكل¬ھای مستقل طبقاتی، آزادی انجمن¬ھا، تحزب، اعتراض و اعتصاب و آزادی مطبوعات و آزادی بیان و اندیشه، حق مسلم انسانی ماست. ما برای كسب این حقوق و مطالبات دست از مبارزه برنخواھیم داشت.
٣- تعیین حداقل دست¬مزد ٣٠٣ ھزارتومان اعلام شده توسط شورای عالی كار، درحالی¬كه خط فقر اعلام شده توسط برخی نھادھای رسمی حاكمیت 900 ھزارتومان است، نشان از عطش بی پایان نظام سرمایه¬داری به استثمار ھرچه بیش¬تر كارگران و مزد بگیران و كسب سود ھرچه بیش¬تر است. ما خواھان اعلام حداقل دست¬مزد توسط نمایندگان مستقل كارگری و تشكل¬ھای مستقل آنان و براساس حداقل¬ھای یك زندگی شرافت¬مندانه و انسانی ھستیم.
4- - ما درمقابل طرح ضد انسانی ،سود محورانه و وحشیانه¬ی حذف سوبسید¬ھا (ھدفمند كردن یارانه¬ھا) كه چیزی جز خوش خدمتی به منافع سرمایه¬داری داخلی و جھانی نیست، دست از ھرگونه اعتراض و اعتصاب برنخواھیم داشت و عموم مردم را دعوت به اعتراضات گسترده علیه ھر درجه از اعمال این اقدام ضد مردمی می¬نماییم.
۵- ما ضمن تأكید بر لزوم تأمین تمامی بازنشستگان برای داشتن یك زندگی انسانی وشرافت¬مندانه، خواھان برچیده شدن قوانین بردگی مدرن و روش¬ھای آن از جمله قراردادھای سفید امضا و قراردادھای موقت ھستیم.
ما خواھان برخورداری تمامی افراد جامعه از آموزش، بھداشت و خدمات عمومی رایگان ھستیم.
7¬- ما جنبش¬ھای اجتماعی دیگر مانند جنبش زنان، جنبش حقوق كودك و جنبش دانشجویی را متحد خود می¬دانیم و ھرگونه تعرض به آنان را تعرض به جنبش كارگری و تجاوز به كرامت انسانی اكثریت افراد اجتماع می¬دانیم.
٨- ما ضمن حمایت از كارگران مھاجر در ایران از جمله مھاجرین افغان، خود را در صف مبارزه جھانی طبقه كارگر می¬بینیم و از مطالبات و خواست¬ھای تمامی كارگران جھان حمایت می¬كنیم. ھمچنین ما خواستار آن ھستیم كه روز اول ماه مه، تعطیلی رسمی اعلام شود و ھرگونه ممنوعیت اجرای مراسم در این روز ملغی گردد.
زنده باد ھمبستگی جھانی طبقه ی كارگر
شورای برگزاری مراسم روز جھانی كارگر – سال ٨٩
زمان و مكان برنامه :
شورای برگزاری مراسم روز جھانی كارگر سال ٨٩ با لحاظ كردن امكانات زمانی و مكانی مختلف، ضمن دعوت از دیگر افراد و گروه¬ھایی كه به دلیل تأخیر ما در اعلام برنامه و به دلیل عدم انسجام و برنامه¬ای از پیش تعیین شده ، زمان¬ھا و مكان¬ھای احتمالی دیگری را برای مراسم این روز پیشنھاد كرده بودند ، اعلام می¬كند ما كارگران¬، مستقل از ھرگونه مطالبات و برنامه¬ھایی كه ھر گروه یا گرایش فكری- سیاسی اعلام نموده است، با طرح مطالبات وشعارھای مستقل خود (از جمله مطالبات ھشت گانه¬ی فوق )در روز شنبه یازده اردیبھشت، بدین ترتیب گردھم خواھیم آمد و مطالبات خود را فریاد خواھیم زد :
مراسم روز جھانی كارگر: تھران – ساعت ۵ عصر – خیابان آزادی، مقابل وزارت كار و سپس راه پیمایی به سمت میدان انقلاب (عبور از مسیر خیابان¬ھای خوش، رودكی، نواب، اسكندری، جمالزاده – میدان انقلاب ) و در شھرستان¬ھا در مقابل ادارات كار یا مكان¬ھای منتخب خود كارگران و در ساعاتی كه اعلام می¬نمایند.


٢٨آوریل (٨ اردیبهشت) روز جهانی همدردی با کارگران آسیب دیده در محیط کار را گرامی می¬داریم بیانیۀ مشترک سه شنبه ٧ اردیبهشت ١٣٨٩
٢٨ آوریل برابر با هشتم اردیبهشت ماه روز جهانی همدردی با کارگران آسیب دیده است. امسال نیز سازمان¬های کارگری همانند دیگر سالها در بیش از صد کشور در سراسر جهان با برپایی مراسم های همدردی با کارگران کشته شده و آسیب دیده در محیط کار، خواهان بهتر شدن قوانین ایمنی کار و مجازات صاحب کارانی خواهند شد که مسبب مرگ و یا نقص عضو کارگران در محیط کار شده اند.
کارگران در این روز در سراسر دنیا به یاد همکاران قربانی خود، کارزار همبستگی و گرامی‌داشت و همدردی با خانواده‌های کارگران قربانی را به راه خواهند انداخت و برنامه‌های آموزشی و اعتراضی گوناگونی را علیه سیاست‌ها و قوانینی که باعث قربانی شدن میلیون‌ها کارگر در سال می‌شود سازمان خواهند داد.
کارگران ایران در شرایطی این روز را گرامی میدارند که وضعیت ایمنی در محیط های کار در بدترین شرایط در طی چند دهه گذشته قرار دارد. راننده ای که در پشت فرمان اتوبوس در هوای بسیار آلوده کار میکند، کارگران معادن، پالایشگاه، پتروشیمی، ماشین سازی، معلمی که تدریس میکند تا کارگر کشاورزی و همه و همه از این قاعده متثنی نیستند و زنان و کودکان کارگر جدا از این که به دلیل انجام کارهای سخت و زیان‌آور قربانی حوادث شغلی می‌شوند، همچنین قربانی آزار و اذیت جنسی برخی کارفرمایان و همکاران مرد خود نیز می‌گردند.
وجود میلیونها کارگر بیکار، تحمیل قرار دادهای موقت بر کارگران، نبود امنیت شغلی و بختک اخراج سازی و تعطیلی یکی پس از دیگری شرکت ها و کارخانجات آن¬چنان سایه شوم خود را بر سر کارگران انداحته است که امروزه پیدا کردن شغل، حفظ آن و تلاش برای بدست آوردن لقمه نانی به اولویت اول زیست کارگران در ایران تبدیل شده است، بطوریکه در این میان مطالبات مربوط به بهداشت و ایمنی کار در رده فراموش شده ترین و آخرین مطالبات کارگران ایران قرار گرفته است.
افزون بر غیرایمنی بودن محیط کار که سالانه هزاران کارگر در ایران را قربانی خود میکند از دیگر سو وجود دستگاه‌های گوناگون انتظامی و امنیتی و حراستی و اطلاعاتی در محیط‌های کار، امنیت روحی و روانی کارگران ایران را پیوسته به مخاطره انداخته است. تحت چنین شرایطی کارگری که می‌خواهد برای پیش‌برد مطالبات خود و بهبود شرایط کار و ایمنی¬اش قدمی بردارد بلافاصله مورد تهدید، بازجویی و ضرب و شتم نیروهای حراست و انتظامی و امنیتی قرار میگیرد و کم نیستند کارگرانی که در طول سالهای گذشته و هم اکنون به دلیل طرح مطالبات خود اخراج و روانه‌ی زندان¬ها شده اند و آسیب‌های روحی و روانی غیر قابل جبرانی بر آنان و خانواده هایشان وارد آمده است.
آمارهای تکان‌دهنده‌و روند رو به افزایش حوادث ناشی از نبود اطلاعات و آموزش ایمنی در محیط کار در طی سال‌های گذشته نشان می‌دهد که اساساً صیانت و حفاظت از جان کارگران و زحمتکشان و پاسخگویی به مطالبات عادلانه آنان و بهبود شرایط کار در دستور کار سیستم موجود قرار ندارد و روند چاره‌جویی و پیشگیری برای کاهش حوادث شغلی برای مجموعه سیستم مدیریت و قانون‌گذار از ذره ای اهمیت برخوردار نیست.
در این میان محرومیت کارگران ایران از تشکل¬های مستقل خود، یکی از حلقه های اصلی مجموعه عواملی است که امروزه کارگران ایران را در چنین موقعیت آسیب پذیری در رابطه با وجود ایمنی در محیط کار قرار داده است. وجود تشکل¬های مستقل کارگری و آموزش در محیط کار یکی از حیاتی ترین ابزارها جهت بهبود شرایط کار و کاهش حوادث شغلی است که از دیگر سو میتواند باعث تغییراتی بنیادی در وضعیت کنونی طبقه کارگر ایران بشود.
ما همراه و همگام با کارگران جهان ٢٨ آوریل روز جهانی همدردی با کارگران آسیب دیده و روز اعتراض به نبود ایمنی در محیط کار را گرامی می¬داریم و با اعتراض به شرایط وخیم نبود ایمنی در محیط¬های کار ضمن اعلام همدردی با عموم کارگران آسیب دیده و خانواده هایشان در ایران و سراسر جهان، خواهان بکار گیری بالاترین استانداردهای ایمنی در محیط کار هستیم و سیستم موجود را مسئول بلاواسطه قربانیان حوادث ناشی از کار می¬دانیم.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه
اتحادیه آزاد کارگران ایران
هیئت بازگشائی سندیکای فلز کار و مکانیک
هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه
کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های آزاد کارگری
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری
انجمن دفاع از کارگران اخراجی و بیکار سقز
شورای زنان

روز جهانی كارگر، حلقه مفقوده ی مبارزات بیانیه رسمی شماره 2 شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر سال ٨٩ اردیبهشت ١٣٨٩- آپریل ٢٠١٠
(شنبه - یازده اردیبهشت- تهران - ساعت 5 عصر ، مقابل وزارت كار )
كارگران و مردم مبارز و آزادیخواه !
از دورجدید اعتراضات مردم ایران علیه ستمگری، نابرابری، دیكتاتوری، سركوب، فقر، فساد، جهل، كشتار، حبس، تبعید و اقدامات ضد انسانی حاكمیت سرمایه داری در ایران، حدود یازده ماه می گذرد. مبارزاتی كه بهانه ی اعتراض به نتایج انتخابات،‌آغازگاه زمانی آن بود ولی ریشه در عمر حاكمیت موجود ایران داشت. حاكمیتی كه از ابتدای فرمانفرمایی خود با سركوب آزادی ها و مطالبات اقتصادی- سیاسی عموم مردم و كارگران و نیروهای كارگری و سوسیالیست و سایر نیروهای مبارز آغاز كرد و بر بنیاد این سركوب ها به غارت حاصل دسترنج مردم و كسب سود و به بند كشیدن آزادی های بدست آمده از مبارزات منتهی به قیام 57 پرداخت.
اعتراض به نتایج انتخابات به زودی در میان بسیاری از معترضین تبدیل به نفی كلیت نظام و پیدایش زمینه ای برای نقد و بازنگری و دقت در هردو جناح درون حكومت شد. بسیاری به درستی و به سرعت در فضای ایجاد شده علیه دیكتاتوری، حكومت دینی، فقر و نابرابری و شرایط غیر انسانی تحمیل شده بر مردم شعار دادند. اصلاح طلبان حكومتی، سراسیمه این اقدامات را " ساختار شكنانه " خواندند و خواستار بازگشت به قانون اساسی و اندیشه های " امام " شدند. اما واقعیت این است كه منافع و مطالبات اكثریت مردم از خواسته ها و موجودیت اصلاح طلبان و نیز رقیب آنان در جناح اصولگرا، جداست و حتی در مقابل آن قرار دارد.
درس های اتفاقات ِ نه تنها یك ساله ی اخیر بلكه سی سال حاكمیت جمهوری اسلامی و تجارب قیام 57، باید برای همیشه به ما بیاموزد كه مطالبات اقتصادی – اجتماعی – سیاسی ما با توهم به این یا آن جناح سرمایه داری – چه ازنوع اسلامی و برآمده از حوزه های علمیه و چه بیرون آمده از مكاتب اقتصادی نولیبرالی آمریكا و غرب – بدست نمی آید.
ما نمی توانیم و نباید چشم به فرود هیچ هواپیمایی و فرود اختاپوس گونه ی هیچ رهبری با هر لباس و شعار و فریب و ادعایی باشیم. نگاه ما باید به سازماندهی از پایین و توسط خود مردم و بر اساس مطابات اقتصادی – سیاسی– اجتماعی خود مان باشد.این است درس بزرگی که باید از تجارب گذشته و حالمان پیش روی خود قرار دهیم! روز جهانی كارگر و پیام نهفته درآن كلید حل معمای ماست.
اكثریت مردم جامعه،‌مزد بگیران و حقوق بگیران و فروشندگان نیروی كار – ، كارگران- هستند و هم اینان هستند كه - چه با كار فكری و چه كار بدنی و یدی - تولید كنندگان تمامی ثروت های مادی و معنوی جامعه اند. كدام دموكراسی عالی و كامل تر از این خواهد بود كه اكثریتی كه همه نعمات مادی و معنوی را تولید می كنند، قدرت راهبری جامعه را در دست داشته باشند؟ سرمایه ی سرمایه داران از دل هیچ غار ِ معجزه ای بیرون نزده است. بدون نیروی كار، هیچ سرمایه ای به سرمایه افزوده نمی شود و حیات و هستی جامعه در سرمایه داری و دولت های سرمایه داری – چه اسلامی و چه لیبرالی و چه پادشاهی- در این است كه بتوانند این نظام سیاسی- اقتصادی مسلط بر جامعه را با چنگ و دندان حفظ كند تا مبادا، بنیاد این مناسبات استثمارگرانه در هم بریزد. كاركرد تمام نیروهای پلیسی وامنیتی وقضایی و جنگ افروزی ها، همه و همه برای حفظ نظام سرمایه داری وبهره كشی حاصل از ان و جلوگیری از اتحاد و سازمان یابی طبقه كارگر است.
چنانچه اقشار و اصناف مختلف كارگری – چه فكری و چه یدی – آگاهانه و متحدانه تشكل های مستقل طبقاتی خود را ایجاد كنند و در پیوند و هماهنگی با یكدیگر در جامعه – و در سطح جهان - برای كسب مطالبات دموكراتیك، آزادی خواهانه و مطالبات اقتصادی وسیاسی خود با یكدیگر متحد شوند، اساس مناسبات استثمارگرانه ی سرمایه داری متلاشی خواهد شد؛ و از سوی دیگر اكثریت افراد جامعه ،همزمان با رسیدن به خواسته ها و حقوق اقتصادی و سیاسی خود موفق به ایجاد دموكراسی راستین – حاكمیت اكثریت - شده اند.
آری! روز جهانی كارگر، و درس هایی كه طبقه كارگر با خون خود به یادگار گذاشته است ،یگانه راه نجات جامعه را به ما نشان می دهد.
اعتراضات مردمی علیه سركوب،‌نابرابری، فقر و ستمگری باید به قدرت گیری خود مردم منتهی شود. تنها با ایجاد تشكل های مستقل طبقاتی است كه حاصل رنج ها و مبارزات مردمی منجر به قدرت گیری جناحی دیگر با رنگ و لعابی دیگر از سرمایه داری نمی شود. تنها ضامن ایجاد و تثبیت دموكراسی و آزادی، قدرت و عرض اندام تشكل های مستقل در اصناف و اقشار مختلف است، قدرتی سراسری، متحدانه و سیلاب وار كه هرگونه دست اندازی و تجاوز به مطالبات مردمی را پاسخی درخور دهد.
كارگران ِ كارخانه ها، كارگران خدماتی، مزدبگیران شركت ها و سازمان ها، پرستاران ، معلمان،‌دانشجویان باید هرچه زودتر دست به ایجاد تشكل های مستقل كاری و عموم مردم اقدام به ایجاد شورا های محله ای خود بكنند؛قدرتی كه در اتحاد این تشكل هاست تیری است كه همزمان دو نشانه را هدف گیری می كند:1-حاكمیت استثمارگرانه و ظالمانه حاضر را برمی اندازد و 2-اجازه قدرت گیری كلاهبردارانه حاكمیتی دیگر را نمی دهد و بلكه قدرت سازمان یافته ی مردمی را به عرصه حاكمیت اجتماعی مسلط خواهد كرد.
روز جهانی كارگر در خود در بردارنده ی تمام این درس ها و راه حل هاست و سالیان سال است كه كارگران با بلند كردن پرچم سرخ خود و با جوش و خروشی در گستره ی اكثریت مردم كره زمین، معنای بلند این كلید معما را به بانگ بلند فریاد می كشند. روز جهانی كارگر در سال 89 همزمان شده است با خروش عمومی مردم علیه ظلم و سركوب و دیكتاتوری. سال 89 آبستن بزرگترین اعتراضات و اعتصابات مردمی و كارگری نیز خواهد بود. حذف سوبسید ها ( طرح هدفمند كردن یارانه ها) ،حذف حداقل توانایی های اقتصادی و معیشتی اكثریت مردم است. و درامد حاصل از حذف یارانه ها ، برای تحكیم قلدری ها و نظامی گری های حاكمیت و بازپرداخت های وام های ننگین بانك جهانی و صندوق بین المللی پول هزینه خواهد شد.
وام هایی كه برای سرمایه داران هزینه شده ،باعث تقویت قدرت اقتصادی نیرو های سركوبگر نظامی از جمله سپاه و بسیج شده ،منجر به افزایش فاصله طبقاتی شده ،عده قلیلی را فربه و فربه تر نموده است و اكنون بازپرداخت آن را نیز از جیب مردمی كه فقیرترشده اند، انجام می دهند!! از هم اكنون نشانه های اعتراضات عملی مردم به این طرح خانمان برانداز، با نپرداختن هزینه های آب و برق و گازو... آغاز شده است.
از سویی در سال 89، حداقل دستمزد تعیین شده از سوی شواری عالی كار برای كارگران رقم303 هزار تومان در ماه اعلام شده است كه این رقم حدود یك سوم خط فقر اعلام شده توسط منابع رسمی حكومتی است! شورای عالی كار مركب از نماینده ی كارفرمایان (كه دنبال تعیین كمترین مقدار دستمزد هستند ) ، نماینده ی دولت (كه حامی سرمایه داران است و خود كارفرمایی عمده محسوب می شود ) و نماینده خانه كارگر و شورای اسلامی كار (كه نهادی ضد كارگری و دست ساخته ی حكومت است ) می باشد.در این شورا حتا اگر به جای شورای اسلامی كار نماینده ی مستقل كارگری شركت كند در برابر دو رای از دولت و كارفرما بازنده است.در واقع در این سیستم ( سه جانبه گرایی ) كارگر حتا فرصتی برای قیمت گذاشتن بر كالایی كه میفروشد ( یعنی نیروی كارش ) ندارد !!! در حالی كه دستمزد باید توسط تشكل های مستقل كارگری اعلام گردد.
در این شرایط مردم و كارگران به جان امده را به "كار مضاعف" نیز دعوت میكنند ! كارگرانی كه دیگر نای ِ كار كردن در ساعات متمادی و كارهای اضافه بر شغل خود را ندارند و با اینهمه كار و زحمت از پس خرج بخور و نمیر خانواده شان بر نمی ایند.
در اقدامی دیگر برای حمله به حداقل آزادی های مردم ، و برای ایجاد رعب و وحشت و تسلط روانی بر جامعه با طرح به اصطاح " امنیت اجتماعی" بر روح و روان مردم خراش میزنند! در حالی که ما باور داریم آزادی پوشش و روابط انسان ها در جامعه از جمله اصول اولیه و حداقلی زندگی انسانی است.
بهترین و كاملترین عكس العمل اساسی و همیشگی به اینگونه دست اندازی ها و تجاوزات به جان و مال و اندك نان موجود در سفره مردم، اعتراض های سازمان یافته از طریق تشكل های خود ساخته ی مردمی و كارگری امكان پذیر است. در میان جنبش كارگری – و در مقطع سالیان اخیر- مدت هاست كه درمیان كارگران این اقدامات برای ایجاد تشكل های مستقل طبقاتی آغاز شده است. از همین روست كه حاكمیت سرمایه داری اسلامی ایران، فعالین كارگری و تشكل های كارگری مستقل را مورد تهاجم و سركوب قرار داده است. كارگران زندانی بسیاری از جمله محمود صالحی ( در سقز) ابراهیم مددی، منصور اسالو ( از سندیكای كارگران شركت واحد) و دیگر همكارانشان ، علی نجاتی و دیگر همكارانش (در سندیكای كارگران نیشكر هفت تپه) ، فعالین كارگری بسیارو فعالین كارگری در صنف معلمان و ... همه و همه در این سالها مورد خشم حاكمیت كارگر ستیزِ سرمایه داری اسلامی قرار گرفته اند. اما این جنبش را سر باز ایستادن نیست.
از همین رو و بنا به دلایل ذكرشده در روز جهانی كارگر سال 89 (شنبه ،یازده اردیبهشت)،‌مهمترین خواسته ها و مطالبات عمومی مردم و به وی‍ژه مطالبات كارگری ِ زیر(كه خلاصه ی مطالبات و از عمده ترین خواسته های كارگری میباشند)، در شعارها و خواسته های ما و در همه جا مطرح خواهد شد و تلاش ما كارگران بر این خواهد بود كه نه تنها در مراسم های این روز ،بلكه پس از آن و در هر جا و هر زمان و بیش از پیش برای تحقق این خواسته ها، دست به مبارزات خستگی ناپذیربزنیم.
1- ما خواستار آزادی فوری و بدون قید وشرط تمامی زندانیان سیاسی ( اعم از زندانیان كارگری و معلمان، دانشجویان، زنان فعالین حقوق كودك ، روزنامه نگاران) و تمامی زندانیان عقیده و بیان و تمامی زندانیان حوادث اخیرهستیم. اعتراض و آزادی بیان جزو حقوق ابتدایی و مسلم مردم است. تمامی احكام قضایی صادره برای فعالی سیاسی- اجتماعی و كارگری لغو و تعقیب قضایی علیه آنان متوقف باید گردد.
2- آزادی تشكل های مستقل طبقاتی، آزادی انجمن ها، تحزب، اعتراض و اعتصاب و آزادی مطبوعات و آزادی بیان و اندیشه، حق مسلم انسانی ماست. ما برای كسب این حقوق و مطالبات دست از مبارزه برنخواهیم داشت.
3- تعیین حداقل دستمزد 303 هزارتومان اعلام شده توسط شورای عالی كار ، درحالیكه خط فقر اعلام شده توسط برخی نهاد های رسمی حاكمیت 900 هزارتومان است، نشان از عطش بی پایان نظام سرمایه داری به استثمار هرچه بیشتر كارگران و مزد بگیران و كسب سود هرچه بیشتر است. ما خواهان اعلام حداقل دستمزد توسط نمایندگان مستقل كارگری و تشكل های مستقل آنان و براساس حداقل های یك زندگی شرافتمندانه و انسانی هستیم.
4- ما درمقابل طرح ضد انسانی ،سود محورانه و وحشیانه ی حذف سوبسید ها ( هدفمند كردن یارانه ها) كه چیزی جز خوش خدمتی به منافع سرمایه داری داخلی و جهانی نیست، دست از هرگونه اعتراض و اعتصاب برنخواهیم داشت و عموم مردم را دعوت به اعتراضات گسترده علیه هر درجه از اعمال این اقدام ضد مردمی می نماییم.
5- ما ضمن تأكید بر لزوم تأمین تمامی بازنشستگان برای داشتن یك زندگی انسانی وشرافتمندانه، خواهان برچیده شدن قوانین بردگی مدرن و روش های آن از جمله قراردادهای سفید امضا و قراردادهای موقت هستیم. 6 - ما خواهان برخورداری تمامی افراد جامعه از آموزش، بهداشت و خدمات عمومی رایگان هستیم.
7- ما جنبش های اجتماعی دیگر مانند جنبش زنان، جنبش حقوق كودك و جنبش دانشجویی را متحد خود می دانیم و هرگونه تعرض به آنان را تعرض به جنبش كارگری و تجاوز به كرامت انسانی ِاكثریت افراد اجتماع می دانیم.
8- ما ضمن حمایت از كارگران مهاجر در ایران از جمله مهاجرین افغان،‌خود را در صف مبارزه جهانی طبقه كارگرمی بینیم و از مطالبات و خواسته های تمامی كارگران جهان حمایت می كنیم. همچنین ما خواستار آن هستیم كه روز اول ماه مه،‌تعطیلی رسمی اعلام شود و هرگونه ممنوعیت اجرای مراسم در این روز ملغی گردد.
زنده باد همبستگی جهانی طبقه ی كارگر
شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر – سال89
زمان و مكان برنامه : شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر سال 89 با لحاظ كردن امكانات زمانی و مكانی مختلف ،ضمن دعوت از دیگر افراد و گروه هایی كه زمان ها و مكان های احتمالی دیگری را برای مراسم این روز پیشنهاد كرده بودند ، اعلام میكند ما كارگران ،مستقل از هرگونه مطالبات و برنامه هایی كه هر گروه یا گرایش فكری- سیاسی اعلام نموده است ،با طرح مطالبات و شعارهای مستقل خود (از جمله مطالبات ِهشت گانه ی فوق )،برای روز شنبه یازده اردیبهشت ،بدین ترتیب گرد هم خواهیم امد و مطالبات خود را فریاد خواهیم زد : مراسم روز جهانی كارگر: تهران – ساعت 5 عصر – خیابان آزادی، مقابل وزارت كار و سپس راهپیمایی به سمت میدان انقلاب (عبور از مسیر خیابان های خوش، رودكی، نواب، اسكندری، جمالزاده – میدان انقلاب ) و در شهرستان ها در مقابل ادارات كار یا مكان های منتخب خود كارگران و در ساعاتی كه اعلام مینمایند.


بیانیه رسمی شماره ٣ شورای برگزاری مراسم
روز جهانی کارگر سال ٨٩
شورای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر سال ٨٩
کارگران و عموم مردم مبارز!
همان طور که در دو بیانیه ی پیشین این شورا آمده بود، روز اول ماه مه امسال، فرصتی دیگر بود برای رساندن صدای اعتراض کارگران و بیان خواسته های ایشان.
کارگران ایران هم زمان با دیگر هم طبقه ای های خود در سراسر جهان، در حد توان و علی رغم سرکوب گسترده در مراسم های این روز شرکت نمودند. در گزارش ذیل قصد داریم با رویکردی واقع بینانه سطح شرکت کارگران در مراسم های این روز و نیز سطح سرکوب گری حاکمیت سرمایه داری در ایران را پیش روی همگان قرار دهیم.
در برخی مناطق مراسم ها مطابق فراخوان این شورا و در دیگر نقاط مطابق ابتکار عمل و ملاحظات محلی مراسم برگزار شده است. نوع شعارها و اعتراضات انجام شده غالباً در اعتراض به بی حقوقی هایی چون حقوق معوقه، سطح پایین دستمزد، حذف یارانه ها و از این قبیل بوده است.عواملی همچون زمان کم برای تبلیغ، امکانات و رسانه های محدود برای نشر فراخوان یا فراخوان ها، تفاوت در زمان و مکان های اعلام شده توسط منابع مختلف، از جمله عواملی بوده است که در کمیت و کیفیت شرکت کنندگان در مراسم ها اثرگذار بوده است. از جمله در اقدامی توسط صدای امریکا و از زبان سازگارا، کل مراسم به بوق زدن در ساعت یازده تقلیل داده شد و سعی در تحریف خواسته ها و مطالبات شد و یا رادیو فردا ساعت مراسم را، ساعت یازده صبح اعلام نموده بود.
اما دو عامل اساسی و پُر وزن در نحوه و سطح برگزاری مراسم های اول ماه مه - و دیگر جنبه های مبارزاتی کارگران - همانا سرکوب گسترده و افسارگسیخته ی حاکمیت سرمایه داری از یک سو و سطح آگاهی طبقاتی و سطح مبارزات جنبش کارگری از سوی دیگر است. هر گرایش فکری، خود درک خاص خود را از میزان وزن واقعی این دو فاکتور دارد. امیدواریم گزارش این شورا، در تحلیل جریانات کارگری برای واقعی دیدن وزن هر کدام از این دو عامل مفید واقع شود. اما ما در اینجا قصد تحلیل و اظهار نظر در این زمینه را نداریم و به انجام گزارشی عینی و تا حد توان خود تکمیل، از اتفاقات و مراسم ها بسنده می کنیم.
همچنین در اینجا لازم می دانیم ضمن تشریح یکی از اهداف اصلی اقدامات این شورا، توضیحی به برخی ملاحظات، نگرانی ها و نقد هایی که به هنگام انتشار بیانیه های یک و دو این شورا از جانب برخی جریانات کارگری شده بود، اضافه کنیم.
از جمله نگرانی ها، مساله توازن قوای کارگران در مقابل حاکمیت و احتمال سرکوب و دستگیری و " هزینه ی " بالایی که پاسخ به فراخوان ما می توانست در پی داشته باشد، بود.
این شورا تلاش نمود با مطالباتی نمودن شعارها و اعتراضات، تا سر حد توان خود جنبه ی طبقاتی سمت و سوی اعتراضات و تجمع های روز جهانی کارگر در ایران را تقویت نماید. به جای بی عملی و یا وادادن میدان عمل به جناح های سرمایه داری اعم از اصلاح طلبان و یا اصولگرایان و یا جناح های سازشکار موجود در جریانات کارگری، ما این وظیفه را بر خود مبرم دانستیم که با طرح مشکلات مختلف سیاسی-اقتصادی-اجتماعی موجود در جامعه ی سرمایه داری ایران و طبعا در سطح جهان، بر رویکرد رادیکال و کارگری و طبقاتی و بر لزوم تشکل محوری مبارزات توسط کارگران تاکید کنیم. ما بر این نکته ی اخیر کراراً در بیانیه شماره دو تاکید کردیم که کارگران راهی جز مبارزه با ابزار تشکل های مستقل کارگری ندارند.
خوشبختانه تا حدی بیش از انتظار ما، بیانیه ی شماره یک و دو این شورا مورد استقبال گروه ها و جریانات مدافع طبقه ی کارگر قرار گرفت. با حمایت رسانه ای، تبلیغی و انتشاراتی آنان این بیانیه ها در سطح وسیعی منتشر شد و به عنوان یک جایگزین رادیکال به جای تمامی این همه مفاهیم و راه حل های ارائه شده توسط جناح های سرمایه داری - و مثلاً اصلاح طلبان و رسانه های غربی حامی آنان - توانست طرح گردد. اگر نه در همه جا، اما در میان بخش های گسترده ای از عموم مردمی که از طریق اینترنت خوراک های شبانه روزی لیبرالی و نو لیبرالی به خوردشان داده می شود، این بیانیه ها مطرح گردید و به اندازه ی خود چالش برانگیز شد. تا جایی که اصلاح طلبان و "سبز ها" از درج کامل بیانیه ی شماره دو هراسیدند و آن را سانسور نمودند. اما نتوانستند از رسمیتی که این بیانیه با حمایت جریان های کارگری یافته بود، بگریزند و بالاخره ناچار شدند دست کم به انتشار این بیانیه اشاره کنند.از طرفی ما تا حد توان توانستیم با ارائه تحلیلی از وضعیت روز به پیشنهاد راه حل های رادیکال بپردازیم و این در حالی بود که علاوه بر سرکوب و فریب ِ جناح سرمایه داری در اردوی اصولگرایان ، جناح سرمایه داری ِ اصلاح طلبان و در راس آنان موسوی و کروبی تلاش نمودند با تبریک نامه های دغل کارانه ی خود به مناسبت روز جهانی کارگر ، ضمن تقلیل و تحریف مطالبات کارگری ،کارگران را دعوت به مبارزه برای بازگشت به قانون اساسی جمهوری اسلامی نمایند !
کار گروهی و قوی بخش انتشار شورا، در کنار حمایت گسترده ی جریان های کارگری در خارج و داخل منجر به طرح شعارهای طبقاتی، و راه حل ها و گزینه های سوسیالیستی مخصوصاً برای جوانان گردید.
تا اینجای کار ما به هدف اولیه خود رسیده بودیم.
اما گزارشی که در پی می آید نشان دهنده ی این است که مراسم ها و تجمعات برگزار شده در این روز تا چه حد مطابق هدف ما برای طرح خواسته ها و راه حل های رادیکال آن و جلوگیری از سم پراکنی جریانات اصلاح طلب یا اصولگرا برای "تعویض" مطالبات و راه حل ها با انواع سرمایه داری آن، برگزار شده است. در حد قد و قواره ما و بدنه ی کارگری که به این شورا اعتماد داشتند، بخشی از این هدف نیز برآورده شد، اما ما قصد اغراق در هیچ وجهی از آن را نداریم و امید داریم با گسترش اتحاد میان نیروهای رادیکال در جنبش کارگری هر روزه با قدرت، کمیت و کیفیت بیشتری با سازماندهی سوسیالیستی مبارزات کارگری و از جمله برپایی مراسم اول ماه مه، به انجام وظایف طبقاتی خود دست یازیم.
امید که بدنه ی کارگری رادیکال و پر تعداد تری در آینده ی نزدیک ِمبارزات، وظایف سنگین تری را بر عهده بگیرد و بدون شک ما نیز به عضو کوچکی از آن، در انجام سهم خود شتاب خواهیم کرد.
و بالاخره از تمامی خانواده هایی که در هر کدام از مراسم های روز جهانی کارگر، فردی از خانواده ی آنان دستگیر شده است درخواست می کنیم با ارسال اسامی این عزیزان (از جمله 15 نفر دستگیر شده در تهران و در مقابل وزارت کار) و سه نفر دستگیر شده در شهر سسندج ،به ما یاری نمایند تا با ایجاد یک کمپین اعتراضی سراسری برای آزادی هر چه سریع تر این عزیزان تلاش نماییم.
در پایان این شورا ضمن حمایت خود از حرکات اعتراضی این روزها توسط معلمان (که خود یکی از اقشار طبقه ی کارگر هستند)، بار دیگر بر لزوم پیوند و اتحاد میان جنبش های مختلف دیگر از جمله زنان، دانشجویی، حقوق کودک تاکید می نماید و از همه ی فعالینی که در برگزاری مراسم و اعتراض های روز جهانی کارگر تلاش نموده اند تشکر می نماید.
این شورا خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی دستگیر شدگان مراسم روز جهانی کارگر می باشد و برای آزادی این عزیزان از هیچ کوششی فروگذار نخواهد کرد.
این بیانیه را با یادآوری بخش پایانی بیانیه های پیشین به پایان می بریم که ما کارگران را دعوت به طرح اعتراضات و مطالبات در هر فضا و امکان و با محوریت مبارزات اگاهانه و تشکل محورانه می نماییم.
هر روز، روز جهانی کارگر است و کارگران باید با تقویت و یا ایجاد تشکل های مستقل طبقاتی خود برای پیشبرد خواسته های خود تلاش و مبارزات خستگی ناپذیر کنند.
زنده باد همبستگی جهانی طبقه ی کارگر
پیش به سوی ایجاد تشکل های مستقل طبقاتی کارگران
شورای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر سال ٨٩

بیانیۀ اول ماه مه شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر – سال89
شنبه – يازده ارديبهشت- تهران – ساعت 5 عصر، مقابل وزارت كار
زمان و مكان برنامه : شوراي برگزاري مراسم روز جهاني كارگر سال 89 با لحاظ كردن امكانات زماني و مكاني مختلف ،ضمن دعوت از ديگر افراد و گروه هايي كه زمان ها و مكان هاي احتمالي ديگري را براي مراسم اين روز پيشنهاد كرده بودند ، اعلام ميكند ما كارگران ،مستقل از هرگونه مطالبات و برنامه هايي كه هر گروه يا گرايش فكري- سياسي اعلام نموده است ،با طرح مطالبات و شعارهاي مستقل خود (از جمله مطالبات ِهشت گانه ي فوق )،براي روز شنبه يازده ارديبهشت ،بدين ترتيب گرد هم خواهيم امد و مطالبات خود را فرياد خواهيم زد : مراسم روز جهاني كارگر: تهران – ساعت 5 عصر – خيابان آزادي، مقابل وزارت كار و سپس راهپيمايي به سمت ميدان انقلاب (عبور از مسير خيابان هاي خوش ،رودكي، نواب،اسكندري ،جمالزاده – ميدان انقلاب ) و در شهرستان ها در مقابل ادارات كار يا مكان هاي منتخب خود كارگران و در ساعاتي كه اعلام مينمايند.
1- ما خواستار آزادي فوري و بدون قيد وشرط تمامي زندانيان سياسي ( اعم از زندانيان كارگري و معلمان، دانشجويان، زنان فعالين حقوق كودك ، روزنامه نگاران) و تمامي زندانيان عقيده و بيان و تمامي زندانيان حوادث اخيرهستيم. اعتراض و آزادي بيان جزو حقوق ابتدايي و مسلم مردم است. تمامي احكام قضايي صادره براي فعالي سياسي- اجتماعي و كارگري لغو و تعقيب قضايي عليه آنان متوقف بايد گردد.
2- آزادي تشكل هاي مستقل طبقاتي، آزادي انجمن ها، تحزب، اعتراض و اعتصاب و آزادي مطبوعات و آزادي بيان و انديشه، حق مسلم انساني ماست. ما براي كسب اين حقوق و مطالبات دست از مبارزه برنخواهيم داشت.
3- تعيين حداقل دستمزد 303 هزارتومان اعلام شده توسط شوراي عالي كار ، درحاليكه خط فقر اعلام شده توسط برخي نهاد هاي رسمي حاكميت 900 هزارتومان است، نشان از عطش بي پايان نظام سرمايه داري به استثمار هرچه بيشتر كارگران و مزد بگيران و كسب سود هرچه بيشتر است. ما خواهان اعلام حداقل دستمزد توسط نمايندگان مستقل كارگري و تشكل هاي مستقل آنان و براساس حداقل هاي يك زندگي شرافتمندانه و انساني هستيم.
4- ما درمقابل طرح ضد انساني ،سود محورانه و وحشيانه ي حذف سوبسيد ها ( هدفمند كردن يارانه ها) كه چيزي جز خوش خدمتي به منافع سرمايه داري داخلي و جهاني نيست، دست از هرگونه اعتراض و اعتصاب برنخواهيم داشت و عموم مردم را دعوت به اعتراضات گسترده عليه هر درجه از اعمال اين اقدام ضد مردمي مي نماييم.
5- ما ضمن تأكيد بر لزوم تأمين تمامي بازنشستگان براي داشتن يك زندگي انساني وشرافتمندانه، خواهان برچيده شدن قوانين بردگي مدرن و روش هاي آن از جمله قراردادهاي سفيد امضا و قراردادهاي موقت هستيم.
6 - ما خواهان برخورداري تمامي افراد جامعه از آموزش، بهداشت و خدمات عمومي رايگان هستيم.
7- ما جنبش هاي اجتماعي ديگر مانند جنبش زنان، جنبش حقوق كودك و جنبش دانشجويي را متحد خود مي دانيم و هرگونه تعرض به آنان را تعرض به جنبش كارگري و تجاوز به كرامت انساني اكثريت افراد اجتماع مي دانيم.
8- ما ضمن حمايت از كارگران مهاجر در ايران از جمله مهاجرين افغان،‌خود را در صف مبارزه جهاني طبقه كارگرمي بينيم و از مطالبات و خواسته هاي تمامي كارگران جهان حمايت مي كنيم. همچنين ما خواستار آن هستيم كه روز اول ماه مه،‌تعطيلي رسمي اعلام شود و هرگونه ممنوعيت اجراي مراسم در اين روز ملغي گردد.
زنده باد همبستگی جهانی طبقه ی كارگر
شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر – سال89


بیانیه به مناسبت روز جهانی کارگر کانون مدافعان حقوق کارگر اردیبهشت 1389

سال گذشته را در حالی سپری کردیم که یکی از پرتنش ترین سال ها در تحمیل دردها و آلام به مردم زحمتکش وکارگران بود. در جشن روز کارگران در سال گذشته، یورش خشم آگین نیروهای امنیتی به تجمع مسالمت آمیز کارگران، ده ها نفر از آنان را روانه زندان کرد و پس از آن نیز اعتراضات مردم برای حق طبیعی تجمع آزاد بارها و بارها مورد حمله و یورش قرار گرفت.
خواسته های به حق مردم که در سی سال گذشته انباشته شده بود و با اعتراضات خیابانی بیان می شد، به شدت مورد سرکوب قرار گرفته و بخش بی¬شماری از اعتراض کنندگان کشته یا به بدترین وجه دستگیر شده، مورد آزار قرار گرفته و روانه زندان ها شدند.
کارگران نیز همراه با سایر اقشار زحمتکش، معلمان، دانشجویان و مردم معترض به نبود آزادی¬های اجتماعی بارها و بارها اعتراضات خودشان را به اشکال مختلف بیان کردند.
از سوی دیگر بیکاری فقر و تنگدستی اخراج و فشارهای مختلف ، زندگی کارگران و سایر زحمتکشان را در سال گذشته به شدیدترین وجه مورد حمله قرار داد. از هم اکنون طرح هدفمند کردن یارانه¬ها نیز می رود تا زندگی مشقت بارتری را برای کارگران و حقوق بگیران در سال جاری رقم زند.
ما ضمن حمایت از اعتراضات به حق مردم زحمتکش در سال گذشته و با پافشاری بر خواسته های روز کارگر در سال 88 و حمایت از خواسته¬های قطعنامه تشکل¬های کارگری سال 89 اعلام می کنیم:
1 - ایجاد تشکل های کارگری صنفی، سندیکایی و شورایی حق مسلم کارگران ، زحمتکشان، معلمان و سایر اقشار مردم است و اعمال قدرت مردم تنها از طریق ایجاد نهادهای انتخابی در همه شئون زندگی و درمحل کار امکان پذیر است. این خواسته به حق مردم برای انتخاب نمایندگان خود در همه¬ی زمینه ها باید پیگیری شود.
2 - ایجاد یک زندگی شرافتمندانه انسانی که در آن نیازهای اولیه زندگی از قبیل کارمناسب، خوراک، پوشاک، مسکن ، آموزش و پرورش و بهداشت وبیمه¬های اجتماعی برای همگان تأمین باشد، حق مسلم هر انسانی است واین امر جز با محو استثمار انسان از انسان میسر نخواهد شد.
3 - وجود جامعه ای امن وعاری از خشونت شکنجه و زندان و اعدام خواست همه¬ی کارگران و زحمتکشان ومردم تحت ستم است و این مهم جز با برابری کامل انسان¬ها اعم از زن و مرد، اقوام و ملیت¬ها امکان پذیر نخواهد بود.
4 - هر جامعه ای که در آن کودکان و زنان از احترام بیشتری برخوردار باشند، متمدن تر است. کار کودکان مصداق بارز ظلم و ستم بر جامعه است و باید محو گردد.
5 - آزادی بیان واندیشه بی¬حصر واسثتثنا حق مسلم همگان است.
ما ضمن پشتیبانی از تمام خواسته¬های آزادی خواهانه مردم اعلام می کنیم که طرفداران دروغین کارگران و زحمتکشان و پشتیبانان سیاست¬های نئو لیبرالی در قالب طرفداران بازار آزاد و یا استثمار آزاد و دفاع از نظام سرمایه¬داری غم¬خوار کارگران و زحمتکشان نبوده و تنها می¬خواهند از آنان به عنوان سیاهی لشگر برای سهم خواهی بیشتر از نظام موجود استفاده کنند واعلام می کنیم که کارگران و زحمتکشان تنها به نیروی خود و با تکیه بر تشکل¬های مستقل مردمی، که آن را در جریان مبارزه بدست خواهند آورد از حقوق حقه¬ی خود برای رسیدن به یک جامعه¬ی انسان محور ، خواسته¬های خود رابه هر طریق دنبال خواهند کرد.
کانون مدافعان حقوق کارگر


ما کارگران با مجازات اعدام مخالف هستیم کمیته هماهنگی دوشنبه ٢٠ اردیبهشت ١٣٨٩
درسحرگاه روز یک شنبه ١٩ اردیبهشت ١٣٨٩، جمهوری اسلامی پنج زندانی سیاسی دیگر به نام های شیرین علم هولی، فرزاد کمانگر، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و مهدی اسلامیان را اعدام کرد. ما بارها اعلام کرده ایم که مجازات اعدام، حتی در مورد کسانی که واقعاً مرتکب جرم شده باشند، قتل عمدی و سازمان یافته¬ای است که نه تنها هیچ کمکی به از میان برداشتن جرم نمی کند، بلکه با مضاعف کردن قتل و کشتار به خون ریزی هرچه بیشتر دامن می¬زند. علاوه بر این، در شرایط کنونی که کارگران برای تحقق مطالبات برحق و عادلانه خود مبارزه می کنند، مجازات اعدام اقدامی برای مرعوب ساختن کارگران و بازداشتن آنان از پیگیری مطالباتشان است. به همه این دلایل، ما کارگران با اعدام مخالف هستیم و به آن اعتراض می کنیم. مجازات اعدام، عملی است محکوم که هرچه سریع تر باید متوقف شود.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


در محکومیت اعدام پنج تن از زندانیان سیاسی کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری 22 اردیبهشت 89
بنا بر خبرهای منتشره، بامداد روز یکشنبه 19 اردیبهشت حکم اعدام معلم مبارز و دلسوز کودکان کردستان، فرزاد کمانگر و چهار زندانی سیاسی دیگر به نام های شیرین علم هولی، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و مهدی اسلامیان در زندان اوین به اجرا در آمد. این در حالی است که این محکومین، حتی بر اساس قوانین جزایی موجود محاکمه نشده و از ابتدایی ترین حقوق هر متهمی محروم بودند و به گفته وکیل آنها، رأی محکومیت¬شان در دادگاه¬هایی چند دقیقه¬ای صادر شده است.
در شرایطی حکم اعدام پنج زندانی سیاسی به اجرا در می آید که کارگران و دیگر اقشار جامعه، مطالبات چندین ساله خود را طرح کرده و خواهان دستیابی به خواست¬های خود هستند. بی تردید، سرکوب، زندان و اعدام زندانیان سیاسی، پاسخگوی مردم نیست و نمی تواند خواست¬های برحق آنها را به عقب براند.
ما خواهان لغو اعدام بوده وضمن محکوم کردن اعدام پنج زندانی سیاسی در زندان اوین، اعلام می کنیم که آزادی بیان و اندیشه سیاسی، حق طبیعی و برسمیت شناخته شده¬ی جهانی است وهیچ یک از آحاد جامعه را نباید به این دلیل محاکمه و مجازات کرد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری جان باختن این عزیزان را صمیمانه به خانواده آنان و همه انسان¬های شریف و آزاده تسلیت می¬گوید .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


آزادی علی نجاتی از زندان کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 21 اردیبهشت 89
طبق خبر ارسالی به کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل کارگری،علی نجاتی رئیس هیأت مدیره سندیکای نیشکر هفت تپه امروز20/2/88 ساعت 12 ظهر پس از گذراندن دوره 6 ماه محکومیت، از زندان آزاد شد .
ما اعضای کمیته هماهنگی، آزادی این فعال کارگری را به طبقه کارگر و خانواده وی تبریک گفته و آرزومندیم بازگشت این کارگر آگاه به جمع خانواده و کارگران هفت تپه عاملی باشد در جهت احقاق حقوق حقه آنان .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


برای نجات جان محمود صالحی بشتابیم کمیته هماهنگی برای کمک سه شنبه ١١ خرداد ١٣٨٩
کارگران، زحمتکشان، مردم شریف و انسان دوست!
محمود صالحی، یکی از رهبران سرشناس طبقه کارگر ایران، مدت هاست که از بیماری حاد کلیوی رنج می برد و در هفته های گذشته چنان حال وی رو به وخامت نهاده است که هیچ گونه درمانی برای مداوای وی موثر نبوده است و بنا به تشخیص پزشک متخصص و اوضاع نگران کننده جسمی وی، باید هرچه سریعتر مورد عمل جراحی جهت پیوند کلیه قرار بگیرد.
محمود صالحی، نه متعلق به خود، خانواده و دوستانش که گنجینه ایست که در دامن مبارزه طبقاتی کارگران و زحمتکشان ایران پرورده شده است و هرگونه اتفاق سوئی برای او، ضایعه¬ای برای جنبش کارگری ایران خواهد بود. بدین وسیله ما از همه شما عزیزانی که می خواهند به محمود صالحی کمک کنند می¬خواهیم که با تمام توان طبقاتی و ارادۀ انسانی¬تان به یاری ما برای نجات جان این دوست، همراه و رهبر جنبش کارگری ایران بشتابید و برای اهداء کلیه چه با همت و چه با قیمت با گروه خونی(o -) (او/منفی) یا هرگونه کمکی در این راستا در کنار ما قرار بگیرید.
لطفاً با ما از طریق تلفن های زیر تماس بگیرید: 09188747104 و 08743236198 دست همه شما را به گرمی می فشاریم.
از طرف خانواده و دوستان محمود صالحی


حمله اسرائیل به یاری دهندگان مردم غزه را محکوم می کنیم کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری سه شنبه ١١ خرداد ١٣٨٩
ارتش اسرائیل راه را بر کاروانی از شناورهای حامل مواد غذایی و دارویی برای مردم غزه بسته، به سرنشینان این شناورها یورش برده و با درندگی و ددمنشی کم سابقه ای افراد بی سلاح و فاقد هر نوع امکانات دفاعی را به رگبار بسته است. در این حادثه فجیع خونبار و بشرستیزانه، ٩ نفر از سرنشینان شناورها به قتل رسیده و تعداد بسیار بیشتری زخمی شده اند. هجوم هار و بربرمنشانه کماندوهای اسرائیلی به سرنشینان بی¬دفاع شناورها و کشتار ده¬ها انسان، بی درنگ در همان لحظات نخست مورد تأیید قاطع دولت اسرائیل و مقدم بر همه نتانیاهو نخست وزیر سفاک و خونخوار این کشور قرارگرفت. کاروان شناورها متشکل از شمار کثیر افرادی بوده است که با احساس مسئولیت ژرف انسانی، با هدف رساندن نیازهای اولیه معیشتی به توده انبوه گرسنگان، آوارگان و بیماران مقیم غزه و با اقدامی شجاعانه برای درهم شکستن محاصره اقتصادی ساکنان این جهنم، از نقاط مختلف دنیا راه افتاده¬اند و سواحل قبرس را به سوی نوار غزه در فلسطین ترک گفته¬اند.
از روزهای به اصطلاح پایانی آخرین حمله نظامی دولت سرمایه¬داری اسرائیل از زمین و هوا و دریا به کودکان و زنان و بردگان مزدی گرسنه و بی¬پناه غزه حدود یک سال ونیم می گذرد. نام این دوره در عرف دولت¬ها و نهادهای بین¬المللی سرمایه دوره «آتش بس» بوده است. اما آنچه در غزه جریان داشته و همچنان جاری است تجسم وحشیانه ترین شرایط جنگی بوده که از سوی دولت اسرائیل بر اهالی این منطقه تحمیل شده است. حاکمان سرمایه در اسرائیل در این مدت محاصره کامل نوار غزه ازجمله محاصره غذایی و دارویی، جلوگیری از ورود هر نوع مصالح ساختمانی و ممانعت از دسترسی مردم به هرگونه احتیاجات اولیه معیشتی و ادامه حیات انسان¬ها را با حداکثر سخت گیری و سبعیت ادامه داده اند. حمله سال ٢٠٠٨ اسرائیل به غزه فقط ١۵٠٠ سکنه نفرین شده این منطقه را به مرگ محکوم نکرد. صدها هزار زخمی و مصدوم و معلول نیز برجای گذاشت. صدها هزار بیکار بر شمار کارگران بیکار اضافه کرد. صدها هزار گرسنه را گرسنه تر ساخت و صدها هزار گرسنه جدید را به جمع آنان افزود. هر چه بیمارستان و مرکز درمان بود درهم کوبید. هر چه کلاس درس و مدرسه و مرکز آموزشی وجود داشت ویران کرد. صدها هزار آلونک مسکونی را بر سر ساکنانش خراب کرد. بیش از یک سال و نیم از تاریخ وقوع این جنایت¬ها، درندگی¬ها، نسل کشی¬ها و ویرانگری¬ها می¬گذرد و دولت دژخیم اسرائیل در زیر چتر حمایت همه جانبه قطب¬های عظیم قدرت سرمایه جهانی، چند میلیون سکنه قربانی چنین قتل عامی را از زمین و آسمان و دریا در محاصره گرفته است تا امکان رساندن هر نوع غذا و دارو و امکانات معیشتی را آز آنان سلب کند.
دولت سرمایه¬داری درنده اسرائیل در این محاصره سراسری بشرکش علیه توده بردگان مزدی غزه، نه فقط از پشتیبانی کامل آیالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و قدرت¬های بزرگ دنیای سرمایه¬داری به اندازه کافی برخوردار بوده بلکه از سوی سران قدرت سرمایه در خاورمیانه نیز حمایت شده است. دولت مصر دست در دست حاکمان اسرائیل حلقه این محاصره را تنگ تر و تنگ تر ساخته است، تمامی نوار مرزی خود با غزه را مسدود کرده و حتی با کشیدن دیوار بتونی زیر زمینی، حفاری کانال های مخفی زیرزمینی برای واردات هر میزان دارو مواد خوراکی را غیرممکن کرده است. این وضعی است که در این یک سال و نیم درغزه جریان داشته است. دنیای خرابه¬های جنگ همچنان پابرجاست. هیچ بیمارستانی به هیچ میزانی تعمیر نشده است. هیچ خانه بمباران شده¬ای در هیچ سطحی روی ترمیم ندیده است. هیچ کلاس درسی بازسازی نشده است. هیچ مدرسه¬ای قابل استفاده مجدد نگردیده است. هیچ مزرعه و مرکز کار دیگری دوباره به کار نیفتاده است. زندگی در اینجا دچار رخوت و رکود و حتی انجماد شده است و دولت¬های سرمایه¬داری دنیا با تمامی توان دست به کار حمایت از حاکمان هار و درنده اسرائیل برای ادامه این وضع بوده¬اند و هستند. فاجعه زندگی بردگان مزدی در غزه به این¬ها هم محدود نیست. این¬ها همه فقط جزئی از کوه عظیم بدبختی¬های این بردگان است. این مصیبت¬ها و سیه روزی¬ها همگی تنها به این دلیل بر آنان تحمیل می شوند که بردگان مزدی هستند، بردگان مزدی که باید با لحظه لحظه حیات خود سرمایه¬های جانیان سرمایه¬دار فلسطینی و اسرائیلی و هر کجای دیگر را نیز تولید کند. باید سود دلخواه این سرمایه¬ها را نیز تسلیم صاحبان آن¬ها کند. باید بیکارسازی¬های گسترده سرمایه داران وطنی را نیز تحمل کند. باید در هر کجا که امکان فروش نیروی کار هست تا آخرین رمق خود را بفرساید و هلاک سازد و از هستی ساقط گرداند تا مالکیت سرمایه داران را وسیع تر، قدرت سرمایه را افزون تر و خود را مقهورتر و فرومانده تر کند. باید تمامی دردها و رنج¬های بردگان هم¬زنجیرش در سراسر دنیا را در ابعادی بسیار هولناک¬تر و فاجعه بار بر گُردۀ خویش بار نماید. معضل اما حتی به اینجا هم محدود نمی¬شود. او باید جان خود و جان نسل بعدی خود را مدام و در متن شستشوی مغزی کامل، ضامن اقتدار جریان¬های سرمایه سالار قدرت پرستی چون «حماس» و «الفتح» و به طور کلی طبقه سرمایه¬دار فلسطین سازد. باید در دل شرایط سراسر وحشت و دهشت و گند و خونی که سرمایه جهانی بر او تحمیل کرده است، پیاده نظام و منت پذیر سیاست¬های عوام فریبانۀ دولت اسلامی سرمایه¬داری ایران و شرکای وطنی آن¬ها گردد. باید زیر نام میهن و خلق و سرزمین آبا اجدادی قربانی بی هیچ بهای این یا آن بخش سرمایه¬داری ناسیونالیستی باشد. باید در چنبرۀ مخوف خرافات ارتجاع مذهبی سیاهی لشکر و گوشت دم توپ این یا آن دولت سرمایه¬داری پان اسلامیستی شود.
توده بردگان مزدی سرمایه در غزه چنین وضعی دارند. آنان گرسنه اند. بی¬کارند. کودکان آن¬ها مدرسه¬ای ندارند تا در آن درس بخوانند. بیمارستانی ندارند تا برای درمان بیماری¬های خود به آن رجوع کنند. ساده¬ترین بیماری¬ها هر روز شمار زیادی قربانی می گیرد. این جمعیت وسیع، سرپناهی ندارند تا شب را در زیر سقف آن لحظه¬ای بیاسایند. اگر هم دارند باید در تاریکی به سر برند، زیرا نیروگاه¬های برق با کم¬ترین ظرفیت خود کار می¬کنند. آب آشامیدنی بهداشتی در اختیارشان نیست. درصد قابل توجهی از کودکان به دلیل آلودگی بیش ازحد آب، به صورت مادرزادی دچار بیماری¬های قلبی هستند. مشکلات روانی بیداد می¬کند. اکثر خردسالان دچار وحشت هستند و هنوزهم عوارض بمباران¬ها را در تمامی تار و پود هستی خود حمل می کنند. جمعیت زیادی از کودکان دچار نوعی نقص عضو هستند و این حالت معلولیت را بدون داشتن هیچ امکانی برای درمان آن تحمل می کنند. فشار گرسنگی و بی بهداشتی و نبود دکتر و دارو از یک سو کودکان و جوانان و سالمندان را به بیماری¬های زیادی مبتلا ساخته و از سوی دیگر میزان مرگ و میر را به نحو چشمگیری افزایش داده است. هیچ امکانی برای کشیدن هیچ نفس راحتی وجود ندارد. حتی در روزهای «آتش بس» هم باید منتظر بمباران بود. باید آماده جنگیدن در رکاب «حماس» شد، که هم اکنون حاکمیت غزه را در اختیار دارد. ساکنان دوزخ غزه دراین وضعیت به سر می¬برند و درست در دل چنین وضعی است که چند صد نفر انسان شریف و مردم دوست از اکناف مختلف دنیا، کاروانی از شناورها راه انداخته اند تا با عبور از آب های بین المللی در ساحل غزه لنگر اندازند و از این طریق دیوار محاصره دولت اسرائیل را درهم شکنند. کاروان شناوران حامل کمک های انسانی برای شکستن حصارهای قهر سرمایه علیه ساکنان غزه، اینک با حمام خون دولت هار اسرائیل مواجه شده است. شدت توحش و ابعاد درندگی حاکمان اسرائیل در حدی بود که حتی شمار قابل توجهی از دولت¬های سرمایه¬داری دنیا نیز مجبور به ابراز نوعی مخالفت با آن شدند، مخالفت¬هایی که تنها به این دلیل صورت گرفته و می¬گیرند تا طغیان احتمالی اعتراضات انسان¬ها را در کشورهای مختلف دنیا مهار کنند. آش آن قدر شور شده است که حتی دولت جنایتکار آمریکا، که حامی و متحد اصلی اسرائیل است، از نتانیاهوی دژخیم برای این جنایت¬اش توضیح خواسته است.
مسأله اساسی، خواه درمورد این شبیخون وحشیانه دولت اسرائیل و خواه درباره کل وضعیتی که سرمایه جهانی بر بردگان مزدی ساکن غزه تحمیل کرده، این است که حرف کارگران دنیا از جمله کارگران ایران چیست؟ آیا مشکل مردم غزه با تمامی ابعاد پیچیده و فاجعه باری که دارد مشکل طبقه کارگر نیست؟ آیا اینان محکومند که آماج هارترین و خونبارترین تهاجمات مستمر دولت اسرائیل باشند؟ آیا حق این دولت و کل سرمایه جهانی است که جنایات دردناک ۶٠ ساله اخیر را همچنان بر گردۀ این بردگان بار کنند؟ آیا زن و مرد و پیر و جوان و کودک آن¬ها همچنان باید در تله¬های مرگ محاصره اقتصادی اسرائیل و سرمایه جهانی از هستی ساقط شوند؟ آیا این انسان¬ها محکومند که پیاده نظام ارتجاع اسلامی «حماس» باشند؟ آیا سرنوشت آنان این است که در پشت سر «الفتح» و ناسیونالیسم فلسطینی و عربی، علیه خویش و علیه همزنجیران اسرائیلی خود بجنگند؟ آیا واقعاً راه چاره آنان این است که دل در گرو نسخه صلح کاخ سفید و سازمان ملل و شورای امنیت ببندند؟ به نظر ما، پاسخ همه این سئوال ها منفی است. کارگران غزه و کل فلسطین جزء جدایی ناپذیری از طبقه کارگر جهانی هستند. هر میزان رهایی آنان از این وضعیت نیز بدون هیچ تردید در گرو صف آرایی و حمایت بین المللی همزنجیران آنان در سراسر دنیاست. ما به عنوان فعالان جنبش ضدسرمایه¬داری طبقه کارگر ایران جنایت وحشیانه و سبعانه دولت اسرائیل علیه کاروان شناورهای حامل کمک های انسان دوستانه مردم جهان و کشتار فجیع سرنشینان این شناورها را به شدت محکوم می کنیم و خواستار محاکمه آمران و عاملان این جنایت در دادگاه¬های صالح بین¬المللی هستیم.
همچنین ما بر خواست پایان دادن هرچه زودتر به محاصره ددمنشانه مردم غزه پای می¬فشاریم و بیش از هر چیز خواستار حمایت هر چه فعال¬تر کارگران دنیا ازجمله کارگران ایران از همزنجیران خود در غزه و به طور کلی فلسطین هستیم. کارگران ایران خوب می دانند که به اصطلاح حمایت دولت سرمایه¬داری ایران از مردم فلسطین هیچ چیز جز عوام فریبی نیست و هرچه تا کنون این دولت از سفره طبقه کارگر ایران گرفته و به عنوان «کمک به مردم فلسطین» به منطقه ارسال کرده فقط و فقط به جیب «حماس» و «حزب اله لبنان» سرازیر شده و به ویژه صرف تسلیح بیش از پیش این جریان¬های ارتجاعی و ضدکارگری برای دامن زدن به جنگ و خون ریزی هرچه بیشتر در منطقه شده و سر سوزنی از این به اصطلاح کمک¬ها به دست مردم محروم و نفرین شدۀ غزه نرسیده است. کارگران ایران این را خوب می¬دانند و به همین دلیل ضمن محکوم کردن حمله ضدبشری دولت اسرائیل و کشتار ددمنشانه حامیان انسان دوست مردم بی پناه غزه، جار و جنجال¬های عوام فریبانه و دروغین دولت اسلامی سرمایه¬داری ایران در مورد کمک به مردم فلسطین را نیز افشا می¬کنند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


جلسۀ عمومی و انتخابات هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه 15 خرداد 1389
با آزادی اعضای هیأت مدیره سندیکا از زندان، سرانجام پس از مدتها هیأت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه موفق به برگزاری جلسه‌ای با شرکت اکثریت قریب به اتفاق اعضاء هیأت مدیره گردید. در این جلسه عمل‌کرد سندیکا و مسئولین انتخابی آن در ماه¬های گذشته به بحث و بررسی انتقادی گذاشته شد. هیأت مدیره سندیکا در این جلسه با تکیه بر برخی نقاط ضعف سندیکا بر لزوم برقراری ضوابط سندیکائی تأکید نموده و در این راستا تصمیماتی را اتخاذ نمود. بر اساس این تصمیمات در راستای برقراری ضوابط کار سندیکائی مقرر شد که مسئولین انتخابی به طور مرتب گزارش فعالیت¬های خود را در اختیار هیأت مدیره سندیکا قرار دهند. همچنین قرار شد که رئیس هیأت مدیره سندیکا به طور مرتب کل هیأت مدیره را در جریان تصمیمات خود قرار دهد. بر اساس این تصمیمات اتخاذ سیاست¬های جدید و یا تغییر در سیاست¬های تاکنونی تنها با تصویب در جمع هیأت مدیره امکان¬پذیر خواهد بود. در پایان جلسه انتخابات مسئولین هیأت مدیره برگزار شد و رضا رخشان به عنوان رئیس هیأت مدیره و قربان علیپور به عنوان مسئول روابط عمومی به مدت یک سال انتخاب شدند. هیأت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در پایان ضمن قدردانی از علی نجاتی رئیس تاکنونی هیأت مدیره و ارجگذاری بر زحمات و فداکاری¬های ایشان در راه متحد کردن کارگران نیشکر هفت تپه در سندیکای خود، یک بار دیگر بر اهمیت اتحاد همه کارگران برای دست¬یابی به هدف یک زندگی انسانی و شرافتمندانه تأکید می¬نماید.
هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه


بیانیه ی کانون مدافعان حقوق کارگر در باره دستگیری علی اخوان کانون مدافعان حقوق کارگر 16 خرداد89
ساعت دو نیمه شب سیزدهم خرداد، مأموران امنیتی به منزل شخصی علی رضا اخوان وارد شده و بدون داشتن حکم قانونی، پس از جست و جوی کامل منزل که بیش از دو ساعت به طول انجامید، وی را دستگیر کرده و با خود بردند. در تماس تلفنی که او پس از 24 ساعت با منزل داشته، از بازداشت خود در سلول انفرادی 209 اوین خبر داده است.
علیرضا اخوان هیچ گونه فعالیتی به جز دفاع از حقوق کارگران و زحمتکشان نداشته است.
تا کنون هیچ گونه اتهام مشخصی علیه وی اعلام نشده است. این اولین بار نیست که حقوق اولیه افراد نقض شده و مراحل قانونی در باره دستگیری افراد زیر پا گذاشته می شود.
کانون مدافعان حقوق کارگر ضمن محکوم کردن بازداشت غیر قانونی یکی از یاران خود، خواهان آزادی بدون قید وشرط تمامی زندانیان سیاسی وعقیدتی می باشد.
کانون مدافعان حقوق کارگر


بیانیه مشترک در باره بازداشت سعید ترابیان و علیرضا اخوان سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، اتحادیه آزاد کارگران ایران، انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه جمعه ٢١ خرداد ١٣٨٩
بیانیه سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه، اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه در باره بازداشت سعید ترابیان و علیرضا اخوان
ساعت ٩ صبح روز چهارشنبه نوزدهم خرداد ماه چهار نفر از مأمورین امنیتی بدون نشان دادن حکمی وارد منزل سعید ترابیان شدند و پس از بیش از سه ساعت تفتیش منزل وی، نامبرده را با خود به نقطه نامعلومی منتقل کردند. بازداشت سعید ترابیان بدون نشان دادن حکم و تفتیش منزل وی بمدت سه ساعت در حالی صورت گرفته است که حدود یک هفته پیش در سیزدهم خرداد ماه مأمورین امنیتی با همین شیوه اقدام به بازداشت علی رضا اخوان از همکاران کانون مدافعان حقوق کارگر کرده¬اند.
از نظر ما بازداشت سعید ترابیان و علیرضا اخوان در شرایطی که هر روزه بر ابعاد عدم پرداخت بموقع دستمزد کارگران و بی¬کار سازی¬های آنان و تحمیل فقر و فلاکت بر میلیون¬ها خانواده کارگری افزوده می¬شود چیزی جز ادامه سیاست افزایش فشار بر فعالین و رهبران کارگری برای به سکوت کشاندن آنان نیست. سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه با محکوم کردن بازداشت سعید ترابیان وعلیرضا اخوان و تداوم زندان منصور اسالو و ابراهیم مددی، خواهان پایان دادن به بازداشت و تعقیب قضائی همه رهبران و فعالین کارگری و آزادی فوری و بی قید و شرط تمامی کارگران زندانی و انسانهای حق طلب از زندان است.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه اتحادیه آزاد کارگران ایران انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه


فیلترینگ سایت سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه را محکوم می¬کنیم سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه خرداد ماه 89
صبح امروز 23 خرداد ماه سایت سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه به آدرس:
www.syndicavahed.net فیلتر شد.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه


کارگران ایران خودرو بازداشت فعالین کارگری را محکوم می کنند جمعی از کارگران ایران خودرو شنبه ٢٩ خرداد ١٣٨٩
دورتازه بازداشت کارگران دوستان وهمکاران گرامی
در آستانه سالگرد جنبش مردم ایران دولت حامی سرمایه داران دورجدید ی از تهاجم به اقشار مختلف مردم را آغاز کرده است از دستگیری دانشجویان گرفته تا کارگران و دیگر زحمتکشان و آزادی خواهان دستگیری فعالین کارگری از جمله سعید ترابیان رضا شهابی وعلیرضا اخوان با هجوم به سندیکای کارگران شرکت واحد و فیلتر کردن سایت سندیکا طی چند روز اتفاق افتاده است. هجوم به اعضای سندیکای شرکت واحد از نظر ما کارگران محکوم است.
ما کارگران ایران خودرو دستگیری کارگران را محکوم کرده وخواهان آزادی فوری همه دستگیر شدگان و زندانیان در بند هستیم. جمعی از کارگران ایران خودرو


اعتصاب کارگران خبازی¬های سقز و حومه کارگران خبازی¬های سقز و حومه شنبه ٢٩ خرداد ١٣٨٩ اطلاعیه شماره یک
هم¬شهریان و مردم زحمت¬کش سقز:
ما کارگران خبازشهرستان سقز، سال¬هاست افتخار آن را داریم که در خدمت مردم محروم و زحمتکش باشیم و به خوبی درک می کنیم که اکثریت نانی که روزانه در خبازی¬ها تولید می¬شود خوراک مردم زحمتکش است و هزاران نفر از کودکان این مردم از این نان تغذیه می¬کنند. از طرف دیگر ما هم برای این¬که توان کار داشته باشیم به دستمزد احتیاج داریم تا خود را برای کار روز بعد آماده نماییم. ولی چند سالی است که نماینده کارفرما به هیچ عنوان تن به بستن قرارداد با نماینده ما نمی¬دهد. نماینده کارفرمایان هر روز با شیوه¬های غیرقانونی و به دور از هرگونه اخلاق انسانی کارفرمایان را تشویق می¬کند تا دستمزد کارگران را پرداخت نکنند. این عملکرد نماینده کارفرما موجب اغتشاش در کلیه کارگاه¬های خبازی شده و ما کارگران، دیگر تحمل آن را نداریم که نماینده کارفرما به میل و اراده خود دستمزد ما را افزایش دهد. اگر ما تا امروز ساکت و آن همه بی عدالتی را تحمل کردیم تنها به خاطر آن است که مردم محروم و زحمتکش از نظر تهیه نان روزانه خود با مشکلات روبرو نشوند.
مردم شریف،
کارگران خباز شامل قانون کار هستند و هر ساله توسط شورای عالی کار دستمزد کارگران افزایش می یابد و طی بخشنامه به کلیه ادارات کار جهت اجرا ابلاغ می¬گردد . اما از زمانی¬که ریئس اداره کار(فعلی) و فرماندار(فعلی) در شهر ما به قدرت رسیده¬اند همیشه با کارگران خباز در تضاد بودند و از نماینده کارفرما حمایت غیر قانونی کرده¬اند . به طوری که فرماندار به یکی از نمایندگان کارگران خباز گفته است که کارگران خباز شامل قانون کار نمی باشند و نماینده کارفرما هم از این گفته فرماندار سوء استفاده کرده و به تمام کارفرمایان اعلام کرده است که دستمزد کارگران را افزایش نداده و پرداخت نکنند.
مردم شریف،
همچنان که اطلاع دارید در تاریخ ٨٩/٣/١٦ با اجرای نامه شماره ١١٦١٠/١/٨۵ مورخه ٩٨/٣/١٢ استانداری استان کردستان نرخ انواع نان تولیدی را افزایش داده و عامل اصلی افزایش نرخ نان را دستمزد کارگران اعلام کردند، این در حالی است که هنوز دستمزد ما کارگران افزایش نیافته و با نرخ سال¬های قبل کار می¬کنیم. از طرف دیگر اتحادیه کارفرمایان درتاریخ ٨٩/٣/١٦ طی نامه¬ای که آن را در کلیه خبازی¬ها نصب کرده¬اند ، کارفرمایان را موظف کرده تا اطلاع ثانوی دستمزد کارگران را افزایش ندهند و رونوشت آن را به فرمانداری و اداره کار داد ه¬اند تا اطلاع داشته باشند!!!؟ این عمل نماینده کارفرما از هر نظر محکوم است، ما در اطلاعیه چند روز پیش اعلام کردیم که تا تاریخ ٨٩/٣/٢۵ منتظر می¬مانیم که به هر طریقی که مسئولان شهر صلاح می¬دانند این مشکل را حل کنند. ولی تا امروز ٨٩/٣/٢۵ هیچ گونه توافقی فیمابین نماینده ما و نماینده کارفرما صورت نگرفته و ما امضاء کننده¬گان این اطلاعیه حق خود می¬دانیم که در تاریخ ٨٩/٣/٢٦ رأس ساعت ٧ صبح دست از کار بکشیم. ما کارگران خباز در اطلاعیه¬های بعدی، مردم شریف شهرستان را از اقدامات خود با خبر خواهیم کرد.
امضاء: کارگران خبازیهای سقز و حومه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری


توضیحی در باره خبر دیدار فعالین کارگری با علی نجاتی کمیته هماهنگی برای کمک دوشنبه ٧ تیر ١٣٨٩
به دنبال انتشار خبر دیدار جمعی از فعالین کارگری عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری و انجمن دفاع از کارگران اخراجی سقز، نامه¬ای از سوی سندیکای نیشکر هفت تپه دریافت کردیم که در آن به ذکر عنوان " رئیس هیئت مدیره " برای آقای علی نجاتی اعتراض داشتند. ما این اشتباه را پذیرفتیم و بعد از پیگیری موضوع، چند روز بعد، جوابیه¬ای را برای این دوستان فرستادیم، ولی انتشار آن را ضروری ندانستیم.
اما درج نامه سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در برخی سایت¬ها، ما را بر آن داشت که برای رفع هر گونه ابهام و جلوگیری از جنجال آفرینی محافلی دور از جنبش کارگری ایران، اصل نامه این دوستان و پاسخ سایت ما را انتشار دهیم. بی تردید کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، به¬عنوان جمعی از کارگران و فعالین کارگری، هر یک از تشکل¬های کارگری موجود را در جایگاهی که دارند، می¬بیند و تلاش برای تقویت همبستگی کارگری را یکی از اهداف اساسی و از وظایف مبرم خود می¬داند. عملکرد ما در این چند سال، گواه این ادعاست. برای آگاهی کارگران و فعالین کارگری، متن نامه دوستان سندیکای نیشکر هفت تپه و جوابیه ما در ذیل می آید.
سایت کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
توضیحی در باره یک اطلاعیه
اخیراً اطلاعیه¬ای تحت عنوان «دیدارجمعی ازفعالین کارگری باعلی نجاتی » از سوی دوستان کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری و انجمن دفاع از کارگران اخراجی سقز منتشر شده است که توضیحاتی را از جانب ما ضروری می کند. این دوستان در اطلاعیه خود ضمن گزارش از خبر دیدار خود با همکار گرامی و عضو هیأت مدیره سندیکای ما علی نجاتی به نادرست از ایشان به عنوان رئیس هیأت مدیره سندیکای کارگران هفت تپه نام برده اند. از آنجا که چنین خبری می‌تواند منجر به ایجاد ابهامات در افکار عمومی شود، هیأت مدیره سندیکای هفت تپه لازم می¬داند تأکید کند که در انتخابات اخیر این هیأت، همکاران ما رضا رخشان و قربان علی پور به سمت رئیس هیأت مدیره و سخنگوی سندیکا انتخاب شده¬اند. این تغییرات قبلاً در اطلاعیه جداگانه¬ای به اطلاع عموم رسیده است. ما نمی‌دانیم که این اطلاعات نادرست به چه دلیلی وارد اطلاعیه دوستان کمیته هماهنگی شده است. شرط وفاداری به همبستگی کارگری ایجاب می‌کند که ما این را صرفاً به پای بی اطلاعی این دوستان بگذاریم. بنا براین از این دوستان انتظار داریم که با دقت بیشتری به انتشار اخبار پیرامون مبارزات کارگران هفت تپه و سندیکای کارگران این شرکت مبادرت کنند. این اولین شرط کمک واقعی به مبارزات کارگران هفت تپه و تقویت همبستگی کارگری است.
هیأت مدیره سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه ١٣/٣/١٣٨٩
دوستان سندیکای نیشکر هفت تپه با احترام و سلام¬های گرم و رفیقانه
از اینکه در خبر مربوط به دیدار جمعی از فعالین کارگری با علی نجاتی، به جای یکی از اعضای هیئت مدیره سندیکا ، به اشتباه " رئیس سابق هیئت مدیره سندیکای نیشکر هفت تپه " درج شده است از شما پوزش می¬خواهیم. این را بیشتر به حساب اشتباهات سهوی ما که در پاره ای از موارد، در جریان تایپ و ارسال این¬گونه اخبار، در این جا و آن جا پیش می¬آید بگذارید تا قصد و غرضی عمدی و هدف دار . " کمیته هماهنگی . . . " بر اساس پرنسیپ ها و معیار¬های اصولی و مورد قبول خود ، هیچ¬گاه به خود اجازه نمی¬دهد که در تصمیم¬گیری¬های جمعی کارگران ــ بویژه این¬که چنین تصمیماتی از جانب " اکثریت قریب به اتفاق اعضای هیئت مدیره آن سندیکا " اتخاذ شده باشد ــ به هر نحو ممکن ، دخالت و اعمال نظر نماید.
این " کمیته "، همچنین در راستای اهمیت بسیار زیادی که برای اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران قائل است ، نه خود و نه هیچ جریان و شخص دیگری را به غیر از خود کارگران، برای دخالت¬گری¬هایی از این نوع ، صالح نمی¬داند و به تصمیمات جمعی کارگران ــ هر چه که باشند ــ اکیداً احترام می¬گذارد . لذا " کمیته هماهنگی "، ضمن تأکید مجدد بر امر خطیر همبستگی طبقاتی کارگران و وحدت بیش از پیش نمایندگان سندیکای این شرکت، یک¬بار دیگر از آن نمایندگان محترم به خاطر چنین اشتباهی در ارسال آن خبر پوزش می¬طلبد و برای آن نمایندگان گرامی آرزوی موفقیت و سرافرازی در همه شئون زندگی و کار را دارد .
دست شما را به گرمی می فشاریم و آرزو می کنیم که در دست¬یابی به مطالبات و خواست¬های به حق کارگران در همه زمینه و عرصه¬ها موفق و پیروز باشید .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری ١٦ خرداد ٨٩


تداوم بازداشت و تشدید فشار بر سعید ترابیان و رضا شهابی را قویاً محکوم می¬کنیم سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 1389/04/14
امروز 14 تیر ماه 89، 27 روز از بازداشت سعید ترابیان و 24 روز از بازداشت رضا شهابی می¬گذرد. در طول این مدت رضا شهابی فقط یک¬بار با خانواده خود تماس تلفنی گرفته است. مأمورین امنیتی بعد از ظهر روز بازداشت سعید ترابیان به منزل مادر وی نیز هجوم برده و آنجا را هم مورد تفتیش قرار داده اند. سعید ترابیان که از بیماری قلبی رنج می¬برد و سال گذشته بدلیل سکته قلبی در یکی از بیمارستان¬ها بستری شد از زمان دستگیری¬اش تاکنون با خانواده خود هیچ تماسی نداشته است و از سرنوشت وی هیچ¬گونه اطلاعی در دست نیست.
این وضعیت در مورد سعید ترابیان و رضا شهابی در حالی ادامه دارد که نهم تیر ماه جاری منصور اسالو را با وارد کردن اتهامات جدیدی به شعبه 6 دادسرای کرج منتقل کردند و طی روزهای گذشته شخصی طی تماسی تلفنی با همسر رضا شهابی و معرفی خود به عنوان مأمور امنیتی از وی خواسته است تا در خصوص پاسخ¬گویی به برخی سئوالات در مورد رضا شهابی و تسهیل درآزادی وی!! به یکی از نهادهای امنیتی مراجعه نماید. همچنین با این بهانه یکی دیگر از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد نیز طی تماسی تلفنی احضار شده است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز نگرانی عمیق در باره وضعیت جسمانی سعید ترابیان و هشدار در باره تلاش جهت پرونده سازی واهی برای ایشان و رضا شهابی و گشودن پرونده¬ای جدید برای منصور اسالو، تداوم بازداشت و تشدید فشار بر هیئت مدیره سندیکا و خانواده¬هایشان را قویاً محکوم می¬کند و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط سعید ترابیان، رضا شهابی، ابراهیم مددی، منصور اسالو و دیگر کارگران در بند از زندان است.
با امید به گسترش صلح و عدالت در همه جهان سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه


ادامۀ بازداشت خودسرانۀ رضا شهابی و سعید ترابیان و بی خبری از علت بازداشت آن¬ها کمیته هماهنگی برای کمک دوشنبه ١۴ تیر ١٣٨٩
بر اساس خبری که یکی از رانندگان شرکت واحد اعلام کرده است ،رضا شهابی و سعید ترابیان همچنان بدون هیچ دلیلی در بازداشت وزارت اطلاعات قرار دارند.
یکشنبه هفته ی گذشته، رضا شهابی به مدت چند دقیقه از بند امنیتی ٢٠٩ زندان اوین ، تلفنی و تحت مراقبت و فشار شدید و در حالی که اجازه نداشته است به درستی از وضعیت خودش حرف بزند با همسرش گفتگو کرده است. بدین ترتیب کماکان مشخص نیست که ربوده شدن و بازداشت رضا شهابی که در تاریخ ٢٢ خرداد ٨٩ و در محل کارش انجام شد، به چه علت و بر اساس کدام اتهام واهی بوده است. رضا شهابی از اعضای هیات مدیره¬ی سندیکای کارگران شرکت واحد تهران و از کارگران مبارزی است که حتا در مدت 4 سال اخراج از کارش به مبارزه برای احقاق حقوق کارگران ادامه داد. در مدت ٢٣ روز که از بازداشت خودسرانه¬ی رضا شهابی گذشته است، بسیاری از دوستان، همکاران و نیز کارگران ِ خارج از شرکت واحد اتوبوسرانی با دیدار از خانواده¬ی وی ضمن اعلام حمایت از رضا شهابی و محکوم نمودن بازداشت او به دیدار و حال¬جویی از خانواده¬ی وی کرده¬اند.
به همین ترتیب بازداشت سعید ترابیان از دیگر اعضای هیأت مدیره¬ی سندیکای کارگران شرکت واحد که در روز ١٩ خرداد و در منزلش بازداشت شد در هاله¬ای از ابهام قرار دارد. خانواده و دوستان سعید که هیچ گونه اطلاعی از وضعیت جسمی و روحی و سلامت وی ندارند بارها به مقامات مختلف مراجعه کرده¬اند اما تا کنون هیچ پاسخ مشخصی از وضعیت و علت بازداشت سعید ترابیان به خانواده¬ی وی داده نشده است.
ما ضمن محکوم کردن بازداشت این دو فعال کارگری و دیگر فعالین کارگری از جمله مهدی فراحی شاندیز خواهان آزادی بی قید و شرط تمامی کارگران و فعالین کارگری زندانی می¬باشیم.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری


حماسه آفرینی پرشکوه کارگران بنادر سوئد و ادامه همبستگی جهانی کارگران علیه دولت اسرائیل کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری یکشنبه ٢٧ تیر ١٣٨٩
کارگران بنادر سوئد در اعتراض به یورش جنایت¬کارانۀ دولت اسرائیل به کشتی حامل آذوقه برای گرسنگان غزه و کشتار سرنشینان کشتی اعلام کرده بودند که دولت اسرائیل را بایکوت خواهند کرد. کارگران در روزهای بعد از حادثه خون¬بار مذکور تصریح کردند که برای ١٠ روز تمام هر نوع خروج کالا از سوئد به مقصد اسرائیل یا ورود کالا از آن کشور به بنادر سوئد را به طور کامل متوقف خواهند ساخت. کارگران بنادر هنگام اعلام این تصمیم با خشم سران سوسیال دموکراسی و زعمای اتحادیه سراسری کارگران سوئد و کارشکنی دولت¬مردان و اتحادیه سالاران رو به رو شدند. آنان در همان زمان اعلام کردند که هیچ مخالفت و کارشکنی مانع آنان از همبستگی عملی بین¬المللی با توده¬های اسیر و گرسنه و آواره غزه نخواهد شد. کارگران در روزهای موعود با قاطعیت تمام قدرت خود را اعمال کردند. در طول ١٠ روز ۵٠٠ تن محموله کالا را به مقصد اسرائیل بارگیری نکردند و هیچ کالای رسیده از اسرائیل را تخلیه نکردند. آنچه کارگران بنادر سوئد انجام دادند تجدید خاطره¬ای پرشکوه از همبستگی¬های پرشور بین¬المللی کارگران اروپا در سال¬های تشکیل انترناسیونال اول بود، روزهایی که اتحاد و همدلی و همبستگی توده¬های کارگر حیات سرمایه را در معرض تهدید جدی قرار داده بود.
ما این اقدام کارگران سوئد را ارج می گذاریم و آن را به عنوان برگی زرین از کارنامه افتخار جنبش ضد سرمایه¬داری طبقه کارگر جهانی بر خاطر خویش ثبت می کنیم.
ادامه همبستگی جهانی کارگران علیه بشرستیزی دولت اسرائیل
شعله ای که کارگران بندر در کشور سوئد بر خرمن توحش سرمایه¬داری اسرائیل افروختند اینک به آتشی در حال گسترش به سراسر جهان تبدیل شده است. بندربانان سوئد در همان نخستین روزهای پس از کشتار سبعانه سرنشینان کشتی حامل آذوقه برای گرسنگان فلسطینی توسط دولت سرمایه¬داری هار و درنده اسرائیل اعلام کردند که بنادر سوئد را بر ورود هر نوع کالا از اسرائیل خواهند بست و خروج هر مقدار کالا از سوئد به اسرائیل را متوقف خواهند کرد. کارگران همزمان با صدور فراخوانی از تمامی هم¬زنجیران خویش در سراسر جهان خواستند تا به این کارزار همبستگی بین المللی کارگری علیه دولت اسرائیل بپیوندند. کارگران سوئد به حرف خویش عمل کردند و در پی آن کارگران پاره¬ای کشورهای دیگر نیز همبستگی عملی خویش با این فراخوان را اعلام کردند. هزاران کارگر در بزرگ ترین مرکز بندری هندوستان در ایالت کرالا از روز ١٧ ژوئن هر نوع بارگیری کشتی¬ها به مقصد اسرائیل را متوقف ساختند و از تخلیه بار تمامی کشتی¬هایی که سواحل اسرائیل را به مقصد هند ترک کرده بودند خودداری ورزیدند. علاوه بر توده وسیع کارگران بارانداز هندوستان، تا کنون کارگران بنادر اوکلند در کالیفرنیا نیز پیوستن خویش به فراخوان کارگران سوئد را اعلام کرده اند.
این کارگران با صدرو اطلاعیه¬ای به گوش همه جهانیان رسانده¬اند که از بیستم ماه ژوئن هیچ کالایی را به مقصد اسرائیل بارگیری نکرده اند و هیچ کشتی رسیده از اسرائیل را تخلیه ننموده اند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


دستگیری کارگران و فعالین کارگری را محکوم می کنیم جمعی از کارگران و فعالین ... سنندج دوشنبه ٢٨ تیر ١٣٨٩
چرا باید سرمایه داران و حافظان آن¬ها کارگران و فعالین کارگری را به خاطر دفاع از ابتدایی ترین حقوق انسانی خود دستگیر و زندانی کنند؟ امروزه ایجاد تشکل یکی از بدیهی ترین حقوق مسلم ما کارگران در سرتاسر جهان است و ما حق خود می¬دانیم تشکل¬های مستقل خود را ایجاد کنیم.
این در حالی است که مقاوله نامه¬های ٨٧ و ٩٨ در سازمان جهانی کار در رابطه با ایجاد تشکل¬های مستقل کارگری می باشد و ایران نیز آن را امضاء نموده است. با وجود این، سرمایه¬داری و مدافعان آن همه جا در مقابل این مطالبه بر حق ما کارگران مانع ایجاد کرده و عضویت در تشکل¬های کارگری جرم محسوب می¬شود و به همین دلیل کارگران را دستگیر، شکنجه و زندانی می¬کنند. ما جمعی از کارگران و فعالین کارگری، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط همه کارگران زندانی بوده و خواهان لغو احکام صادره علیه فعالین کارگری می¬باشیم. ما از تمامی کارگران و تشکل¬های مستقل کارگری در سراسر جهان می¬خواهیم که برای آزادی فوری و بی¬قید و شرط کارگران زندانی در ایران، به هر شیوه ممکن ولازم اقدام نمایند و از ادامه دستگیری کارگران و فعالین کارگری جلوگیری به عمل آورند.
جمعی از کارگران و فعالین کارگری شهر سنندج کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


رهبران کارگران اتوبوسرانی تهران و تمام فعالین کارگری زندانی را آزاد کنید مرکز مشاوره کارگران- وک مان
اتحادیه کارگران عرب و یهود پنجشنبه ٣١ تیر ١٣٨٩
رهبران کارگران اتوبوسرانی تهران را فورا آزاد کنید! تمام فعالین کارگری زندانی را آزاد کنید!
ما بدینوسیله خواهان آزادی فوری تمامی نمایندگان و اعضای سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه و تمامی فعالین کارگری دیگری که در زندان¬های مختلف در ایران محبوس هستند می¬باشیم.
ما همچنین بشدت ربودن و شکنجه عروس آقای منصور اسالو را محکوم می¬کنیم. در نتیجۀ این عمل وحشت آور نسبت به خانم زویا صمدی که باردار بودند جنین ایشان سقط می¬شود.
چهار رهبر و نماینده منتخب سندیکای واحد در زندان به سر می¬برند. منصور اسالو، رئیس هیئت مدیره (از سال ۲۰۰۷ برای یک حکم ۵ ساله در زندان است)، ابراهیم مددی، نایب رئیس سندیکا (از سال ۲۰۰۷ در حال گذراندن حکم ۳ سال و نیم زندان است)، سعید ترابیان، مسئول روابط عمومی سندیکا (در تاریخ ۹ جون ۲۰۱۰ دستگیر و زندانی شده است)، رضا شهابی، خزانه دار سندیکا (در ۱۲ جون ۲۰۱۰ دستگیر شده است).
آقای اسالو مورد اذیت و آزار و تهدید به اتهامات جدید توسط مقامات زندان قرار گرفته است. با وجود در زندان بودن، آقای اسالو اخیراً مورد بازجویی قرار گرفته و متهم به ارتباط با گروه¬های اپوزیسیون و اهانت به رهبران جمهوری اسلامی شده است. این اتهامات را اسالو رد کرده است.
علاوه بر این، تعداد زیادی فعالین کارگری در زندان هستند و یا مورد اذیت و آزار قرار دارند. اسد مولودزاده، بهنام علی¬زاده، مهدی فراهی شاندیز، علیرضا اخوان و پژمان رحیمی، همگی فعالین کارگری هستند و در هفته¬های اخیر یا دستگیر و زندانی شده¬اند و یا مورد اتهام قرار گرفته¬اند.
ما خواهان آزادی فوری و بی¬قید و شرط تمامی این فعالین کارگری هستیم. ما این دور جدید حملات علیه اتحادیه کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه و تداوم حملات شرم آور علیه حقوق کارگری و انسانی در ایران را محکوم میکنیم.
مرکز مشاوره کارگران- وک مان
WAC Maan
اتحادیه کارگران عرب و یهود
Trade Union of Arab and Jewish workers
http://www.wac-maan.org.il/en/home
ترجمه و تکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران


فعالین کارگری تحت تعقیب و زندانی هستند کمیته پیگیری جمعه ١ مرداد ١٣٨٩
کارگران ایران و کارگران جهان!
بیش از یک سال است که دولت جمهوری اسلامی وضعیت شبه حکومت نظامی پیدا کرده است. چنانچه کلیۀ فعالین اجتماعی تحت تعقیب و زندانی می¬شوند. اکنون هر فعال اجتماعی از امنیت جانی بر خوردار نیست، این روزها احضاریه ها، تعقیب و زندانی و حکم اعدام فعالین اجتماعی بر کسی پوشیده نیست. این فشارها و سرکوب¬ها، اینک در بیشتر منطقه کردستان حاکم شده است، اعضاء و فعالین کمیته پیگیری و کمیته هماهنگی از جمله این فعالین هستند.
همچنین خانوادۀ زندانیان بهنام ابراهیم زاده، مهدی فراحی شاندیز از اعضای کمیته پیگیری، از سلامت نامبردگان خبری ندارند. دولت و کلیه سازمان¬های علنی وغیر علنی اطلاعاتی و امنیتی، مسئول جان زندانیان سیاسی هستند. ما از کلیه سازمان¬ها و اتحادیه¬های کارگری و مدافعین حقوق بشر می خواهیم که برای آزادی زندانیان سیاسی تلاش نمایند.
احضار گسترده فعالین کارگری منطقه کردستان سرآمد این تعقیب و زندانی کردن¬هاست. از جمله صدیق کریمی، فواد کیخسروی و اعضاء کمیته هماهنگی و زندانیان سندیکای شرکت واحد هستند.
آزادی بیان، آزادی اعتصاب و اعتراض حق مسلم همه مردم است.
اعتراض به وضعیت غیر انسانی کارگران و زحمتکشان و دیگراقشارمردم ازطبیعی ترین حق همه است.
برای آزادی زندانیان سیاسی متحد شویم
کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های کارگر

ابراز نگرانی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از وضعیت رضا شهابی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 1389/05/06
رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد که در تاریخ 22 خرداد 1389 دستگیر و روانه زندان اوین شده بود تا اوایل تیرماه سه بار از طریق تلفن و در حد احوالپرسی با خانواده خود تماس تلفنی داشته و تا این زمان حدود دو هفته هیچ خبری از ایشان نیست نام¬برده در آخرین تماس تلفنی از ناحیه گردن و کمر احساس ناراحتی داشته که موجب نگرانی خانواده ایشان شده است.
رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد که در تاریخ 22 خرداد 1389 دستگیر و روانه زندان اوین شده بود تا اوایل تیرماه سه بار از طریق تلفن و در حد احوال¬پرسی با خانواده خود تماس تلفنی داشته و تا این زمان حدود دو هفته هیچ خبری از ایشان نیست نامبرده در آخرین تماس تلفنی از ناحیه گردن و کمر احساس ناراحتی داشته که موجب نگرانی خانواده ایشان شده است. پیگیری¬های مکرر خانواده ایشان در دادستانی و دادگاه حقوق شهروندی و وکیل ایشان در دادسرای انقلاب تا کنون هیچ نتیجه¬ای در بر نداشته و بی خبری از وضعیت ایشان موجب نگرانی خانواده و اعضای سندیکا شده است.
سندیکای کارگران شرکت واحد که در رابطه با دفاع از حقوق صنفی کارگران بنا شده است دستگیری و بی خبری از وضعیت این عضو خود را محکوم و خواستار آزادی بی قید و شرط ایشان می باشد.
با امید به گسترش صلح و عدالت در همه جهان
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه


رضا شهابی، فعال سندیکالیست، آزاد باید شود کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری سه شنبه 12 مرداد 1389
چند ماه از بازداشت رضا شهابی، عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد، می گذرد و تا کنون جز چند تماس تلفنی با خانواده¬اش خبر دیگری از وضعیت او، علت بازداشت و اتهام¬اش منتشر نشده است. بی تردید، رضا شهابی جز فعالیت سندیکایی کار دیگری که بازداشت¬اش را توجیه کند انجام نداده است و، به نظر ما، فعالیت کارگری و ایجاد هرگونه تشکل کارگری از جمله سندیکا و فعالیت سندیکالیستی حق مسلم هر کارگر و فعال کارگری از جمله رضا شهابی است و هیچ کس را نمی توان از فعالیت کارگری و تشکل سازی منع کرد. از این رو، ما بار دیگر بازداشت رضا شهابی را محکوم می کنیم و آزادی بی قید و شرط او را خواستاریم.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری
پرونده سازی برای منصور اسالو محکوم است کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری سه شنبه 19 مرداد 1389
در روزهای اخیر، منصور اسالو فعال سندیکالیست و رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد را از زندان گوهردشت به دادگاهی در کرج برده و به اتهام جدیدی محاکمه کرده¬اند. این اتهام، «همکاری با ضدانقلاب» گزارش شده است. واضح است که این اتهام و محاکمه مبتنی بر آن هیچ چیز جز پرونده سازی نیست. مسئله این است که محکومیت قبلی اسالو در شرف اتمام است و چون فکر می¬کنند که او در صورت آزادی به فعالیت سندیکالیستی خود ادامه می¬دهد می¬خواهند او را همچنان در زندان نگه دارند. جالب ان است که این پرونده سازی برای نگه داشتن اسالو در زندان در شرایطی صورت می¬گیرد که سازمان جهانی کار از وزارت کار جمهوری اسلامی خواسته است از قوه قضائیه بخواهد که اسالو را عفو کند!! و این وزارت خانه نیز ظاهراً در مورد تقاضا از قوه قضائیه برای عفو!!! اسالو به سازمان جهانی کار قول مثبت داده است.
ما، چنان که بارها اعلام کرده¬ایم، با سندیکالیسم و فعالیت سندیکایی کاملاً مخالفیم و آن را دام¬چاله¬ای برای مبارزات ضد سرمایه¬داری طبقه کارگر می¬دانیم. ممانعت جمهوری اسلامی از فعالیت سندیکایی نیز نه به دلیل مخالفت او با نفس سندیکالیسم بلکه به این علت است که خوب می¬داند که توده¬های کارگر از سندیکا به عنوان پایگاهی برای مبارزات ضدسرمایه¬داری بنیان کن خود استفاده خواهند کرد. با این همه، تا آنجا که به بحث حق و حقوق کارگران برای هرگونه فعالیت کارگری مربوط می¬شود، ما سندیکاسازی و فعالیت سندیکایی را حق مسلم هر کارگری می¬دانیم و به هیچ وجه این حق را به جمهوری اسلامی نمی دهیم که مانع این فعالیت شود، به ویژه آن¬گاه که این ممانعت براساس مستمسک¬های بی پایه¬ای از نوع پرونده سازی فوق صورت گیرد. از این رو، تلاش برای نگه داشتن منصور اسالو در زندان را محکوم می¬کنیم و آزادی بی قید وشرط او را خواستاریم.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


زندانی سیاسی آزاد باید گردد کمیته پیگیری سه شنبه ٢٦ مرداد ١٣٨٩
بهنام ابراهیم زاده کارگر زندانی و عضو کمیته پیگیری ایجادتشکل¬های کارگری که در ٢٢ خرداد دستگیر شده است، تا کنون ملاقات نداشته وپاسخی از مسئولین به خانواده¬اش داده نمی¬شود .
همچنین رضا شهابی عضو سندیکای شرکت واحد پس از ماه¬ها دستگیری خانواده¬اش خبری از وی ندارند و علاوه بر آن همسرش نیز به دادگاه احضار می شود .
کارگران عضو سندیکای شرکت واحد یکی پس از دیگری به بهانه¬های پوچ اخراج می¬شوند و دیگر اعضاء نیز تحت تعقیب و پیگرد قرار می¬گیرند .
اعضای سندیکای نیشکر هفت تپه نیز به سرنوشت شرکت واحد دچار می¬شوند .
مهدی فراحی شاندیز عضو کمیته پیگیری پس از دو ماه با وثیقه ۵٠ میلیونی آزاد می¬شود .
تمامی دستگیر شدگان کارگری و یا غیره که تحت اعتراض به این زندگی نکبت بار، ماه¬هاست زندانی و تحت آزار و اذیت قرار گرفته¬اند، یک مطالبه انسانی دارند: "آزادی " ... آزادی برای اعتصاب، آزادی برای حقوق¬های معوقه، برای حق زندگی ، برای خواندن و نوشتن، برای آموزش و بهداشت کودکان "کار" کف خیابان .
خلاصه تأمین رفاه اجتماعی و یک زندگی شایسته انسانی حق مسلم ما انسان¬هاست . برای بدست آوردن آن متحد شویم و آزادی زندانی سیاسی را همه جا فریاد بکشیم .
کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های کارگری


ادامه بازداشت رضا شهابی و تأیید حکم یک¬سال زندان برای منصور اسالو را محکوم می¬کنیم سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 1389/06/24
سندیکای کارگران شرکت واحد ادامه باز داشت رضا شهابی ،ابراهیم مددی و تأیید حکم ¬ زندان برای منصور اسالو را محکوم می¬کند و خواهان آزادی همه فعالین کارگری زندانی می¬باشد.
ادامه بازداشت رضا شهابی و تأیید حکم یک¬سال زندان برای منصور اسالو را محکوم می¬کنیم .
رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که از تاریخ 22 خرداد ماه 1389 دستگیرشده، بیش از 3 ماه به صورت بلاتکلیف در زندان اوین به سر می¬برد. این عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد به دلیل درد از ناحیه کمر و گردن در حالی در زندان می¬باشد که روز¬های یک¬شنبه به صورت تلفنی و پنجشنبه¬ها از طریق ملاقات کابینی با خانواده خود در ارتباط می¬باشد همچنین با خبر شدیم حکم یک¬سال زندان منصور اسالو که به اتهام تبلیغ علیه نظام در دادگاه بدوی صادر شده بود با گذشت بیش از بیست روز و عدم ارائه اعتراض برای رسیدگی در دادگاه¬های تجدید نظر استان تهران به قطعیت رسیده و نام¬برده که به دلیل فعالیت¬های صنفی در سال 1384 به 5 سال زندان محکوم شده بود با تأیید یک¬سال باید مدت 6 سال را در زندان باشد.
همچنین ابراهیم مددی دیگر عضو هیئت مدیره سندیکا با گذشت بیش از 2 سال که به دلیل اجرای حکم 3.5 سال زندان به خاطر فعالیت صنفی در زندان اوین به سر می¬برد همچنان از امکانات استفاده از مرخصی بی¬بهره می¬باشد.
سندیکای کارگران شرکت واحد ادامه بازداشت رضا شهابی ،ابراهیم مددی و تأیید حکم یک سال زندان برای منصور اسالو را محکوم می¬کند و خواهان آزادی همه فعالین کارگری زندانی می¬باشد.
با امید به گسترش صلح و عدالت در همه جهان سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه


اطلاعیۀ تکمیلی: کارگر تی وی، تلویزیون مستقل جنبش کارگری ایران کارگر تی وی پنجشنبه ١١ شهریور ١٣٨٩
کارگران و فعالان کارگری ! کارگر تی وی به سالگرد شروع برنامه¬های خود نزدیک می¬شود، و در مدتی که از پخش آن گذشته است برنامه¬های متنوعی را برای جامعه¬ی کارگری ایران ارائه کرده است. حتماً کسانی هستند که قسمت¬هایی از برنامه¬ها را ندیده باشند و به تازگی به جمع بینندگان کارگر تی وی پیوسته باشند. از این رو بر آن شدیم تا تولیدات کارگر تی وی را در سایتی که به تازگی راه اندازی شده است در اختیار کارگران و فعالین کارگری قرار دهیم. آدرس این سایت عبارت است از:
www.kargartv.com و حاوی قسمت¬های مختلفی است که در زیر به آن¬ها اشاره می¬کنیم:
١- آموزش: متون و تصاویر مربوط به بخش آموزشی کارگر تی وی (در این بخش مفاهیم ساده¬ی مربوط به جنبش کارگری و مفاهیم طبقاتی به شکلی ساده آموزش داده شده است. کارگران می¬توانند این نوشته¬ها را به دیگر کارگران معرفی کنند و یا با چاپ و انتشار ¬ن این موارد را به دیگران آموزش دهند).
٢- گزارش کارگری : متون و تصاویر مربوط به بخش گزارش کارگری تی وی.
٣ - کلیپ : کلیپ¬های کارگری ساخته شده توسط تی وی و یا ارسال شده.
٤ - خبر: یک هفته خبر با کارگر تی وی شامل مهم¬ترین اخبار کارگری هفته
۵- پخش زنده : پخش زنده ی کارگر تی وی به صورت اینترنتی ( قابل ذکر است فقط جمعه ها ۶:30 تا ٧:٣٠ عصر، جمعه ها ١١ تا ١٢ شب و شنبه ها ۶:30 تا ٧:٣٠ که زمان پخش برنامه¬های کارگر تی وی است مربوط به این شبکه می باشد و در بقیه¬ی ساعات برنامه¬های کومله پخش می¬شود که ارتباطی به کارگر تی وی ندارد.)
۶- تماس با ما
شآیان ذکر است همه¬ی قسمت¬های سایت هنوز کامل نشده و ممکن است بعضی از موارد ذکر شده در بالا ناقص باشد.
همچنین کارگران و فعالان کارگری که عضو فیس بوک هستند می¬توانند در صفحه¬ی ویژه¬ی کارگر تی وی (kargartv) عضو شوند و از آن طریق با تلویزیون خودشان رابطه داشته باشند. همچنین پیامگیر کارگر تی وی به شماره¬ی ٨٦۴٣۵٧٠١-۴٦+ همواره منتظر شنیدن نظرات، پیشنهادات و انتقادات شما عزیزان است. برنامه¬های کارگر تی وی بر روی ماهواره¬ی هاتبرد، فرکانس ١١۴٧٠، سیمبول ریت ٢٧۵٠٠ و٦/۵ FEC پخش می¬شود.
اخبار، گزارشات و مطالب خود را به آدرس kargartv@gmail.com برای ما ارسال کنید. همچنین می¬توانید شماره¬ی تماس خود را جهت انجام مصاحبه¬ی کارگری برای تلویزیون مستقل جنبش کارگری ایران ( کارگر تی وی) ارسال کنید.
تقاضامندیم از هیچ کوششی در جهت معرفی این شبکه¬ی مستقل به کارگران دریغ نکنید و ما را در اداره¬ی این امر مهم تنها نگذارید.
چند سطری در مورد انگیزه¬ی راه اندازی کارگر تی وی
سرمایه¬داری در اشکال متنوع خصوصی و دولتی و با اهرم¬های فشارمانند سرکوب پلیسی، قضایی ، انقیاد فکری، فرهنگی، آموزشی و رسانه¬ای، سعی در تحکیم وضعیتی دارد که منافع¬اش را حفظ و تثبیت نماید. رسانه¬های مختلف و رنگارنگ هیچ سخنی از مطالبات، اعتراضات و خواسته¬های عمیق و واقعی کارگران نمی¬کنند. رسانه¬های سرمایه¬داری نمی¬خواهند کارگران از واقعیت مربوط به کار و زندگی¬شان بیشتر با خبر شوند و در انواع و اقسام برنامه¬های آنان نه تنها از راه حل¬هایی برای از بین بردن استثمار انسان و رهایی کارگران سخنی به میان نمی¬آید بلکه به روش¬های مختلف در راستای به استثمار کشیدن کارگران نیز گام بر می¬دارند.
در چنین شرایطی برای کارگران ایران نیاز و حضور یک رسانه¬ی تصویری کارگری ، بیش از هر روز احساس می¬شد. رسانه¬ای که اخبار کارگران را منعکس نماید؛ کارگران را از حال یک¬دیگر آگاه کند؛ با اجرای برنامه¬های آموزشی، در متشکل شدن شان آنان را همراهی کند ودر شناساندن تمامی مصائب نظام سرمایه¬داری و رهائی کارگران تلاش کند و در یک کلام بتواند شبکه¬ای کارگری باشد.
در مهرماه سال ١٣٨٨ کارگر تی وی بر اساس همین احساس نیاز و ضرورت و به همت کارگران و فعالین کارگری و با جهت¬گیری در راستای محو استثمار انسان بر انسان و مبارزه برای ایجاد جامعه¬ای انسانی طراحی و راه¬اندازی شد.
این شبکه به هیچ گروه، سازمان و نهادی وابسته نبوده و تلاش می¬کند در کنار و برای طبقه¬ی کارگر ایران (و جهان) فعالیت کند.

کارگر تی وی


نگاهی به مبارزه طبقاتی در فرانسه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری 6 آبان 1389
در هفته¬های اخیر رویارویی و مبارزه کارگران با سرمایه داران در فرانسه وارد مرحله تازه¬ای شده و به سراسر این کشور گسترش یافته است. میلیون¬ها نفر از کارگران، معلمان، دانشجویان و دانش آموزان فرانسه در اعتراض به طرح افزایش سن بازنشستگی دست به اعتصاب، تحصن و تظاهرات زدند و خواستار لغو این لایحه شدند. اعتصاب¬های گسترده در پالایشگاه¬ها، فرودگاه¬ها، بخش حمل و نقل و دیگر مراکز خدماتی و کارگری، زندگی عادی در این کشور را مختل کرده است. اما صاحبان سرمایه و دولت¬شان، در مقابل این حرکت عظیم اجتماعی، ایستادگی کرده و با تمام قدرت به سرکوب معترضین می¬پردازند و تاکنون تعداد بیشماری زخمی و بازداشت شده¬اند. علاوه براین دولت " نیکولا سارکوزی " هم چنان بر اجرایی شدن طرح افزایش سن بازنشستگی به 62 سال پافشاری می¬کند و مجلس سنای این کشور این لایحه را به تصویب رسانده است.
آغاز دور تازه ی اعتراض¬های اخیر در فرانسه را باید در تداوم بحران اقتصادی و اجتماعی سال¬های اخیر نظام سرمایه¬داری جستجو کرد. دولت بورژوایی حاکم بر این کشور برای غلبه بر بحران اقتصادی و براساس توصیه¬های نهادهای سرمایه امپریالیستی مانند بانک جهانی و صندوق بین المللی پول، قصد دارد که ریاضت کشی هر چه بیشتری را به آحاد جامعه و بخصوص طبقه کارگر تحمیل نماید. افزایش نرخ بیکاری و عدم امنیت شغلی، کم کردن مزایا و بودجه¬های اجتماعی و بلاخره افزایش سن بازنشستگی، بخشی از تلاش دولت سرمایه¬داری فرانسه برای تحمیل هر چه بیشتر بی حقوقی به کارگران و دیگر طبقات فرودست جامعه است. البته این روند در دیگر کشورهای اروپایی، از جمله یونان، اسپانیا، ایتالیا و آلمان مدت¬ها پیش از این شروع شده و طبقه کارگر در برابر این اقدام¬ها، دست به مبارزه¬ای وسیع زده است.
این حرکت عظیم اجتماعی در فرانسه، بار دیگر این حقیقت را به اثبات رساند که هویت انسان¬ها در جامعه سرمایه¬داری، فارغ از نژاد، ملیت، عقیده و مذهب ، به جهت موقعیت اجتماعی ویژه آنان دررابطه با ابزار تولید و توزیع کالا مشخص می¬شود . در این نظام، اقلیتی کوچک از صاحبان سرمایه با در اختیار داشتن تمامی ابزارها و امکانات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی جامعه، اکثریت عظیم توده¬های مردم را در وضعیتی قرار می¬دهند که مجبور می¬شوند برای گذران زندگی و امرار معاش، نیروی کارشان را به نازل¬ترین قیمت، به سرمایه¬داران بفروشند تا بتوانند به حیات خود ادامه دهند. در مقابل صاحبان سرمایه از طریق استثمار نیروی کار کارگر، روز به روز بر سرمایه¬هاشان افزوده گشته و به سودهای نجومی دست پیدا می¬کنند. علاوه بر این تناقضات ذاتی نظام سرمایه¬داری و بحران¬های ساختاری این نظام نیز مزید برعلت شده و هربار شرایط بس دشوارتر و تحمل ناپذیرتری را از بسیاری جهات، به ویژه از جهت اقتصادی به کارگران تحمیل می¬نماید. تا آنجا که تعرض به سطح معیشت توده¬های کارگر و اقشار فرودست و محروم جامعه و بازپس¬گیری برخی امتیازات و خدمات اجتماعی تثبیت شده از آنان و همچنین گذاشتن بار سنگین بحران¬، بر دوش آحاد و بخش¬های مختلف این طبقه، امروزه دیگر جزء روال عادی و معمول حکومت¬های سرمایه¬داری و حاکمان و مدافعان قسم خورده و سینه چاک این نظام ضد کارگری و ضد انسانی تبدیل شده است .
از مسائل و موارد اقتصادی و معیشتی هم که بگذریم، مبارزه طبقاتی جاری در فرانسه، همچنین این ادعای ریاکارانه و عوام فریبانه¬ی توجیه گران و ایدئولوگ¬های بورژوا را که گویا در نظام سرمایه¬داری، دولت برگرفته از آرای عمومی و " حکومت مردم بر مردم است "، بیش از پیش پوچ و بی اعتبار کرد. این وضعیت و تشدید این مبارزه به ویژه نشان داد که در مناسبات کنونی، دولت چیزی جز ابزار سیادت و سرکوب طبقه حاکم ( طبقه سرمایه دار ) بر طبقه کارگر و اقشار تحت ستم و فرودست جامعه نیست. دولت سارکوزی نیز همچون دیگر دولت¬های سرمایه¬داری، و مدعی به اصطلاح دموکراسی پارلمانی ، ثابت کرد که برای حفظ و دفاع از این سیستم نابرابر و ظالمانه و پاسداری از منافع طبقاتی و استثمارگرانه خود، از همه ظرفیت¬های سیاسی و فرهنگی و تبلیغاتی و بروکراتیک ــ نظامی و همه وسائل و ابزارهای سرکوب طبقه سرمایه دار استفاده می¬کند تا بتواند سرمایه¬اش را از گزند¬های احتمالی مصون نگه¬دارد . به این اعتبار، مبارزه طبقاتی در جامعه¬ی سرمایه¬داری امری واقعی، عینی و بدیهی است.
نکته مهم دیگر که اعتراض¬های اخیر کارگران در فرانسه به همگان نشان داد این امر بود که طبقه کارگر برای دست¬یابی به مطالبات و حقوق خود فقط باید به نیروی خود و آگاهی¬اش متکی باشد. باور به نیروی یک¬پارچه و متحد و تبدیل شدن به طبقه¬ای برای خود و اتکا به تشکل¬های طبقاتی، امر مهمی بود که کارگران فرانسه در حد توان آن را به نمایش گذاشتند.
این نکته را نیز نباید از یاد برد که نفوذ و سلطه برخی جریان¬های رفرمیستی که متأسفانه چندین دهه است رهبری و تسلط خود را بر اکثریت قریب به اتفاق سندیکاها و اتحادیه¬های کارگری اروپا و برخی نقاط دیگر جهان اعمال می کنند ، خود می تواند به عامل مهم و تعیین کننده¬ای در به سازش کشاندن مبارزه کارگران در فرانسه تبدیل شود . این گرایشات، همواره نقش بازدارنده و مخربی در به شکست کشاندن و عقب نشینی طبقه کارگر در مبارزه برای احقاق حقوق مسلم خود در جنبش کارگری اروپا و پاره¬ای کشو¬های دیگر جهان بازی کرده¬اند . کارگران فرانسه برای موفقیت و پیروزی در مبارزه و رسیدن به خواست¬ها و مطالبات خویش ، راهی جز جدا کردن خود ازاین گونه تشکل¬های رفرمیستی و رهبری سازشکار آن¬ها ندارد . کارگران می¬توانند با ایجاد تشکل¬هایی از درون همین مبارزات ، بدون توهم به سرمایه¬داری حاکم و وعده¬های پوچ و دروغین حاکمان و صاحبان سرمایه، قدم¬های محکم¬تر و مطمئن¬تری را در راه رسیدن به اهداف خود بردارند.
طبقه کارگر فرانسه در قرن نوزدهم و در همان ابتدای تکوین نظام سرمایه¬داری، نشان داد که توان و ظرفیت¬های فراونی در برابر یورش صاحبان سرمایه به خود را دارد و می تواند دست به پیش¬روی بزند. آن¬ها در سال 1871 توانستند برای مدت کوتاهی دولت سرمایه¬داری را در پاریس به زیر بکشند و در برابر بی ¬کفایتی بورژوازی، اداره امور را خود بدست گیرند. بدون تردید این کارگران امروز نیز می توانند با اتکا به نیروی متحد و یک¬پارچه خود و ایجاد تشکل¬های طبقاتی، سرآغاز حرکت نوین طبقه کارگر اروپا، برای مقابله با مصائب و ستمگری دائمی و فزون یابنده نظام سرمایه¬داری و پایان بخشیدن به آن باشند. کارگران در این قاره، شبح نیستند، بلکه واقعیتی زنده و عینی¬اند که بارها در برابر سیاست¬های جنگ طلبانه و تحمیل فقر و بی¬حقوقی و دیگر اقدام¬های نا عادلانه¬ی دولت¬های¬شان در کشور خود و دیگر نقاط جهان، ایستادگی کرده¬اند.
کارگران ایران نیز که با مشکلات و مصائب فراوانی، نظیر بی¬کاری، اخراج و عدم امنیت شغلی، حقوق¬های معوقه، نداشتن حق تشکل و اعتصاب روبرو هستند، خود را در کنار طبقه کارگر فرانسه می بینند و در حد توان از آن¬ها حمایت می کنند. " کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری " که جمعی از کارگران و فعالین کارگری ایران در آن متشکل شده¬اند، از مبارزه کارگران، دانشجویان ، دانش آموزان و تمامی مردم بپا خاستۀ فرانسه پشتیبانی و حمایت می کند و آرزوی سربلندی و موفقیت هر چه بیشتر برای آن¬ها دارد.
پیروز باد مبارزه حق طلبانه کارگران فرانسه
زنده باد اتحاد و همبستگی طبقاتی و بین المللی کارگران .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


اطلاعیه ی رسمی کمیته پیگیری در مورد وبلاگ و ایمیل کمیته پیگیری شنبه ١ آبان ١٣٨٩
کارگران، فعالین کارگری
بدین¬وسیله به اطلاع عموم می¬رسانیم که از این پس این کمیته از طریق ایمیل رسمی خود که در ذیل مندرج است مکاتبات خود را انجام خواهد داد و هم¬چنین اخبار، گزارشات ، بیانیه¬ها و نظرات رسمی ما در وبلاگ ما به آدرس زیردرج خواهد گردید.
komite.peygiri@gmail.com
کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری


سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه دوساله شد رضا رخشان سه شنبه ١١ آبان ١٣٨٩
سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه درآبان¬ماه سال ١٣٨٧ تشکیل شد واکنون دوسال ازتشکیل آن می¬گذرد. دوسالی که با تلخی¬ها و شادی¬های زیادی گذشت. از یک سو، پنج تن ازاعضای هیئت مدیره، بنام¬های آقآیان فریدون نیکوفرد، علی نجاتی، جلیل احمدی، قربان علیپورومحمد حیدری مهر پس ازکش وقوس¬های فراوان سرانجام از طرف دادگاه انقلاب دزفول محکوم به حبس و به زندان انداخته شدند و سرانجام از کار نیزاخراج گشتند و خود من هم درپی بازداشت¬های متعددی اکنون بیش از ده ماه است که از کارهم اخراج شده¬ام. در دنباله روند کار، حکم اخراج ما توسط هیئت¬های تشخیص وحل اختلاف اداره کارشهرستان شوش مورد تأیید قرارگرفت و ما بناچار جهت احقاق حقمان دردیوان عدالت اداری بدنبال بازگشت بکارهستیم.
ازسوی دیگرایجاد این سندیکا برای دیگرکارگران دست¬آوردهای مهمی داشته است که فقط یکی ازاین دست¬آوردها این بوده است که با تأسیس این سندیکا شرکتی که دراین دوسه ساله تقریباً به حال خود رهاشده بود مورد توجه وحساسیت مسئولین امرقرارگرفت .بدین صورت که امروزاوضاع کارگران و نیزشرکت نیشکرهفت تپه بسیار بهتراز گذشته است. شرکتی که با انواع مشکلات مثل اُفت شدید تولید (درسال ١٣۵٧ کل شکرتولید ١١ هزارتن بوده است این درحالیست که درهمین ۵-٦ سال پیش تولید کارخانه ازمرز١٢٠ هزارتن شکرهم می گذشت)، فرسودگی کارخانه، بدهکاری¬های فراوان (به بیمه، سازمان آب و برق وغیره) روبروبود، اما اکنون پرداخت دستمزد کارگران بسیار مطلوب شده است بطوری¬که فعلاً هیچ¬گونه تأخیردرپرداخت دستمزد وجودندارد. همچنین امسال پیش¬بینی می¬شود که کل شکرتولیدی هفت تپه از٨٠ هزارتن هم فراتربرود که این نشان از بهبودی اوضاع است. با این¬همه هرچند ما (اعضای هیئت مدیره) را سخت تنبیه کردند اما از این لحاظ که دوباره چرخ کارخانه بکارافتاد، کارگر کارمی¬کند ونانی برسرسفره¬اش می¬برد و زندگی ادامه دارد. هرچند که سفره ما خالی و زندگی سخت شده است ولی این دست¬آوردها نشان از توفیق ما دارد. حال نکته اسف انگیز اینست که در این دوساله¬ای که از تأسیس این سندیکا می گذرد سندیکای دیگری شکل نگرفت. ما و سندیکای واحد تنها مانده¬ایم. اگر امروز ١٠ یا ٢٠ سندیکا داشتیم اوضاع ما خیلی بهتر می¬شد. این نشان می¬دهد که جنبش کارگری در حال حاضر زایا نیست. هرچند که بنظر من می¬شد این کار را انجام داد ولی نشد. چرا که کارگران در هفت تپه توانستند، پس دیگران هم می توانند این مهم را به انجام برسانند.
رضا رخشان


اطلاعیه درباره پخش اخبار نادرست از وضعیت کارگران هفت تپه رضا رخشان جمعه ٢٨ آبان ١٣٨٩
به دنبال پخش اخباری مبنی بر تأئید حکم زندان سه تن از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه به نام¬های بهروز نیکوفرد، علیرضا سعیدی و بهروز ملازاده، خبرهای نادرستی نیز در برخی از سایت¬ها و رسانه¬ها منتشر گردیده است که به این وسیله تکذیب می¬شود. سایت¬های رادیو فردا و راه سبز اخباری را منتشر کرده¬اند که بر اساس آن اینجانب پس از انتشار مقاله به مناسبت دومین سالگرد تشکیل سندیکا تحت فشا¬رهای امنیتی و قضائی قرار گرفته¬ام. این خبر از اساس نادرست است و در رابطه با انتشارمقالۀ فوق الذکر تا کنون هیچ فشاری به اینجانب وارد نشده است. روال رسیدگی به اتهامات وارده به اینجانب تا کنون ربطی به انتشار مقاله نام¬برده نداشته است.
همچنین این خبر نیز نادرست می¬باشد که دادگاه تجدید نظر مرا به دو سال زندان تهدید کرده است. در رابطه با کارگران دستگیر شده نیز اعلام گردیده است که این کارگران از اعضای سندیکا بوده اند. در این رابطه لازم می¬دانیم اعلام کنیم که اتهامات وارده بر این همکاران ما هیچ گونه ربطی به فعالیت سندیکائی نداشته است. حکم زندان برای این دوستان عزیز در رابطه با اتهام توهین به رهبری صادر گردیده است.
ما به این وسیله از همه رسانه¬ها می¬خواهیم که در انعکاس اخبار مربوط به ما نهایت امانت را رعایت کنند و با پخش اخبار کذب و شایعات موجبات دشواری¬های بیشتر را برای ما فراهم نکنند. لازم است که مسئولین رسانه¬ها به این نیز فکر کنند که ما باید پاسخگوی این اخبار باشیم و نه آنها.
رضا رخشان


اصلاح قانون کار یا نابودی دست¬آوردهای زحمت¬کشان سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
هیات بازگشایی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک چهارشنبه ٣ آذر ١٣٨٩
اخباری که این روزها ازفرانسه وکشورهای دیگراروپایی منتشرمی¬شود حاکی ازهجوم به دست¬آوردهای زحمت¬کشان این کشورهاست. افزایش سن بازنشستگی از۶٠ سال به ٦٢ سال را رییس جمهوری مردم ستیزودوستدارسرمایه¬داری فرانسه به مجلس این کشور برای تصویب پیشنهاد کرده است. طبقه کارگرفرانسه با اعتصاب گسترده وفلج کردن اقتصاد سرمایه¬داری فرانسه وضرر و زیان صدها میلیون یورویی به سرمایه¬داری جهانی این هجوم را پاسخ داده است. نسخه¬های صندوق بین¬المللی پول وسازمان تجارت جهانی که برای استثمارهرچه بیشترزحمتکشان دنیا به نفع عده¬ای قلیل ارایه گشته، این روزها به دروازه¬های میهن عزیزمان ایران رسیده است. ازسخنرانی ساکوزی رییس جمهورفرانسه که اعلام می¬کند زحمتکشان فرانسه باید ریاضت اقتصادی راتحمل کنند تا کسب وکار وسرمایه گذاری درفرانسه رونق بگیرد با این سخنان وزیر کار که تشویق سرمایه گذاری و بهبود فضای کسب و کار از رویکردهای لایحه اصلاح قانون کاراست، چه تفاوتی می¬کند؟ ازنظرما کارگران قانون کارمی¬باید درحمایت ازطبقه کارگرو زحمتکشان باشد زیرا سرمایه¬داران با دارا بودن امکانات مالی واین ﻤﺴﺋﻠﻪ که نان کارگران در دستان اینان می باشد از هر حربه¬ای برای تعدی به حقوق ودست¬آوردهای زحمتکشان ابایی ندارند، پس کارگران جز با توسل به قانون کار و قانون اساسی هیچ امکان دیگری برای مقابله با زورگویی کارفرمایان نخواهند داشت. به همین خاطر، ما کارگران به نسخه¬های خانمان برانداز صندوق بین المللی پول و سازمان تجارت جهانی که نابودی اقتصاد ملی و غارت ثروت ملی¬مان را با هم دستی سرمایه¬داری انگل تجاری داخلی نشانه رفته است، مخالف هستیم. آنچه ما را برآن داشت تا این بیانیه را به اطلاع دیگرزحمتکشان برسانیم، بررسی مخفیانه اصلاح قانون کاردر کمسیون مجلس است. ما اعلام می¬کنیم:
١- دراصلاحیه قانون کار، فصل ششم هیچ اسمی از سندیکاهای کارگری به میان نیآمده است. در صورتی که درماده ١٠١ برنامه توسعه چهارم و در رابطه با مقاوله نامه¬های ٨٧ و٩٨ و آزادی تشکیل سازمان¬های مستقل کارگری به سازمان بین¬المللی کارقول اجرایی شدن این ماده داده شده بود.دراین اصلاحیه حتی شوراهای اسلامی به یک نماد بی خاصیت که تنها نظاره¬گر پایمال شدن حقوق کارگران است بدل گردیده وطراحان این اصلاحیه، ماده 33 قانون کار ضدکارگری محمدرضاشاه را دوباره زنده کرده و به کارفرمایان حقوقی بیشتر از زمان ستم¬شاهی برای اخراج بی¬قید وشرط داده است، که این نقض آشکار مقدمه قانون اساسی بخصوص سپردن سرنوشت مردم بدست خودشان می باشد.
٢- دراصلاحیه قانون کاربرای کاهش هزینه¬های سرمایه¬گذاری از توافق کارگران با کارفرمایان صحبت به میان آمده است. آیا کارفرمایان با دارا بودن همه امکانات و طبقه کارگر بدون امکانات و حتی سندیکاهای کارگری چگونه می¬توانند دریک شرایط مساوی با هم توافق بکنند، آن هم درمورد دست¬مزد، بیمه و سایرمسایل رفاهی؟ حذف پیمان¬های دست جمعی وحداقل حقوق از دیگر اصلاحات قانون کاراست و این به معنای زیر پا گذاشتن بند ١٢ از اصل سوم قانون اساسی است.
٣- دراصلاحیه قانون کار، جهت کاهش قیمت تمام شده کالاها وخدمات از کاهش مدت بیمه بی¬کاری به ٢ سال وکاهش مبلغ بیمه بیکاری به نصف وحتی حذف بیمه اجباری کارگران سخن به میان آمده است. آیا این مقدمه حذف اصل ٢٩ قانون اساسی نیست؟
۴- دراصلاحیه قانون کار، ازبهسازی قراردادهای موقت نام برده شده است. طبقه کارگرمی گوید که قراردادهای موقت باید لغو شود نه بهسازی. دراصلاحیه پا را ازاین هم فراترگذاشته از روزمزدی وحتی کارساعتی و کنترات هم نام برده شده است که این به معنای برده گی کامل و برگشت به قرون ١٨میلادی است. تدوین کنندگان این اصلاحیه حتی نظری به بند ١و٢ اصل چهل سوم قانون اساسی نیانداخته و این اصل راعمداً نادیده گرفته اند.
۵- دراصلاحیه، برای آسان شدن سرمایه گذاری، کارگاه¬های تا٢٠٠ نفراز مشمولیت قانون خارج خواهند گردید. که این کاملترشدن بخش نامه ١٠/١٢/٧٨ وزارت کار وخروج کارگاه¬های زیر 5 نفراز مشمولیت قانون است که درآن زمان بیش از٠٠٠/٨٠٠/٢ نفرازقوانین حمایتی محروم شدند وهمچنین خارج شدن مناطق ویژه تجاری ازمشمولیت قانون کاررا باعث گردید. که این نیز به فراموشی سپردن اصول ١٩و٢٠ قانون اساسی است واین عاملی خواهد بود تا بخش بازرسی وزارت کار منحل و دیگر هیچ نظارتی برعملکرد کارفرمایان اعمال نشود.آنچه اعتراض زحمتکشان را درسراسردنیا برانگیخته است، توصیه سازمان تجارت جهانی و صندوق بین المللی پول به دولت¬هاست که ازهر قانونی که به نفع طبقه کارگر باشد جلوگیری شود.در کشورما نیزبرای آن¬که خیال کارفرمایان وسرمایه¬داری انگل تجاری راحت شود زمزمه انحلال سازمان تأمین اجتماعی، تعاونی¬های مصرف و مسکن به گوش می رسد. و با واردات بی رویه، نابودی زیرساخت¬های کشور را نشانه گرفته¬اند. زحمتکشان درسراسردنیا وبه خصوص در ایران این رویکردهای ضد کارگری را قبول نخواهند کرد. اگر درفرانسه، یونان، انگلستان، اعتصاب و تظاهرات در رسانه¬های کشورمان بدل به یک بی¬عدالتی درحق مردم این کشورها تلقی می¬گردد، متأسفانه درکشورمان اعتراضات کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی، کارگران کارخانه فرش بابلسر، کارگران کارخانه لاستیک سازی البرز، کارگران نیشکر هفت تپه با ضرب و شتم جواب داده شده است. دوستان سندیکایی ما و کارگران مبارز را به جرم حق خواهی، اعتراض به عقب افتادن ماه¬ها دست¬مزدهای¬شان واعتراض به نابودی دست¬آوردهای¬شان و نادیده انگاشتن موادی از قانون اساسی که مربوط به زحمتکشان است، زندانی کرده اند.
برادران وخواهران زحمتکش!
ما نخواهیم گذاشت آنچه دست¬اآوردهای یک¬صدساله مبارزات خونین پدرانمان است با توصیه¬های سرمایه¬داری جهانی و تهاجم سرمایه¬داری انگل تجاری داخلی، از بین برود. سی سال نادیده انگاشتن حقوق زحمتکشان و قانون اساسی کافی است.
داشتن قانون مترقی وحامی زحمتکشان، گسترش و تعمیق تأمین اجتماعی، ریشه کن شدن فقر و محرومیت، امکانات لازم برای تشکیل خانواده برای همه،فرصت و توان کافی برای خودسازی معنوی و سیاسی و اجتماعی، شرکت فعال در رهبری کشو، جلوگیری ازسلطه اقتصادی بیگانه براقتصاد کشور(اصول قانون اساسی)، از حقوق مسلم و قانونی ماست و خواستار اجرایی شدنش هستیم.
دوستان کارگر
بی تردید خواست ما آسان نیست، اما اتحاد وعزم ما و تجربۀ درخشان پیش¬کسوتان کارگری پیش روی ماست. تصمیم و ارادۀ ما آینده¬ای روشن برای فرزندانمان را به ارمغان خواهد آورد. تصمیم ما راه¬گشاست.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه هیأت بازگشایی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک



5 نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 4 آذر 1389
در تاریخ 25 نوامبر 1960، خواهران "میرابل" اهل جمهوری دومینیکن، توسط دولت دیکتاتوری این کشور به طرز وحشیانه¬ای به قتل رسیدند. از سال 1981 به بعد، از این روز به عنوان روز مبارزه با خشونت علیه زنان یاد می‌کردند. تا این¬که در اکتبر سال 1991، شورای عمومی سازمان ملل متحد این روز را به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان نام ‌گذاری کرد و آن را به تصویب رساند.
بدون تردید آنچه که این نهاد بین‌الملی سرمایه‌داری جهانی را ناچار کرده که چنین روزی را نام‌گذاری کند، وجود خشونتی آشکار علیه زنان در چهار گوشه‌ی جهان است. بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، در هر 18 ثانیه، یک زن مورد خشونت قرار می¬گیرد و از هر 10 قربانی زن، 3 نفر توسط شوهر و یا سایر مردان، جان خود را از دست داده‌اند. عفو بین‌الملل اعلام کرده که خشونت بیش از سرطان و تصادفات، از زنان قربانی می¬گیرد و بنا¬بر همین آمارها، 70 درصد زنان در جهان مورد تعرض قرار می¬گیرند. اذیت و آزار جنسی، روانی، اجتماعی و سیاسی، کتک کاری، اهانت و توهین، ضرب و شتم و بیرون کردن از خانه، نمونه‌های بارز و مشهود خشونت علیه زنان در دنیای معاصر است. بر اساس این آمارها، این وضعیت ناگوار شامل بیشتر کشورهای جهان، از آمریکا و روسیه و شیلی گرفته تا آفریقای جنوبی، هندوستان و ایران می باشد. علاوه بر این در بسیاری از این کشورها، زنان به دلیل نگرانی و ترس از مجازات‌های سخت، خشونت را تحمل کرده و آن را پنهان می¬کنند.
در چنین شرایطی، وضعیت زنان کارگر نیز چندان مطلوب نیست. بر اساس گزارش‌هایی که در سال‌های اخیر در رسانه‌های ایران منتشر شده، آزار و اذیت جنسی زنان توسط کارفرمایان در محیط¬های کار، به طور گسترده رواج یافته است که مشکلات مالی این کارگران مهم‌ترین دلیل آن شناخته شده است. این در حالی است که زنان کارگر نسبت به مردان از برابری دستمزدهای¬شان برخوردار نیستند و حوادث ناشی از کار نیر گریبان‌گیر آنهاست.
واقعیت این است که وجود خشونت علیه زنان، پیش از هر چیز ناشی از وجود تبعیض و نابرابریی است که نظام سرمایه¬داری برای بشریت امروز به ارمغان آورده است. نظامی که اقلیتی صاحب سرمایه با در اختیار داشتن منابع و امکانات وسیع، برای به دست آوردن سود بیشتر، انسانها را به انقیاد کشیده‌اند. زنان از قربانیان اصلی مناسباتی هستند که فقر و بی¬حقوقی، جنگ و کشتارهای تروریستی و دیگر مصائب را برای مردم جهان به ارمغان آورده است.
برای پایان دادن به خشونت علیه زنان، باید مردان و زنان کارگر و شریف و آزاده در برابر تمامی نابرابری‌های اجتماعی که حاصل نظام سرمایه¬داری است، متحد و یک¬پارچه بایستند و برای پایان دادن به آن مبارزه کنند. هم‌چنین به عنوان یک خواست فوری، آنها باید خواستار تصویب و اجرایی شدن قوانینی شوند که از خشونت علیه زنان جلوگیری کرده و آنها را از هرگونه تعرض و آزار و اذیت جنسیتی، ناشی از وجود افکار مرد سالارانه و سنتی در جامعه، مصون می¬دارد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری

ما درد مشترکیم - حکم زندان برای رضا رخشان سندیکای کارگران هفت تپه چهارشنبه ١٠ آذر ١٣٨٩
سرانجام شعبه ١٣ دادگاه تجدید نظر اهواز رضا رخشان، رئیس هیأت مدیره سندیکای ما را نیز به اتهام نشر اکاذیب به ۶ ماه زندان محکوم کرد. این حکم در حالی صادر شد که رضا رخشان در دادگاه بدوی از اتهام نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی تبرئه و با وثیقه ٣٠ میلیون تومانی آزاد شده بود. اتهام نشر اکاذیب در حالی برای رضا رخشان حکم زندان را به همراه داشت که پیش از ان اعضاء هیأت مدیره سندیکا و خانواده‌های آنان در نامه مشترکی به دادگاه تجدید نظر کلیه اقدامات مورد اتهام رضا رخشان را در چهارچوب وظایف سندیکائی وی دانسته و تأکید کرده بودند که هیچ¬کدام از آن اقدامات و همچنین نوشته رضا رخشان تحت عنوان «ما یک خانواده هستیم» که امروز برای ایشان سند جرم به حساب می آید، اقدام فردی وی نبوده و ایشان هیچ¬گونه مسئولیت فردی در قبال این اقدامات ندارند. اما دادگاه تجدید نظر اهواز بدون توجه به این مدارک و شهادت¬ها، موارد دیگری را به پرونده اضافه نموده و ایشان را به اتهام نشر اکاذیب به ۶ ماه زندان محکوم نمود. لازم به ذکر است که بر طبق قوانین قضائی، اتهام نشر اکاذیب تنها در صورتی می‌تواند درمحاکم قضایی موردرسیدگی قرارگیرد که یک شاکی خصوصی این اتهام را وارد نموده باشد.(ماده ٦٩٨ که مربوط به اتهام نشراکاذیب و تشویش اذهان عمومی مندرج در قوانین مجازات اسلامی می باشد با این همه درماده٧٢٧ همین قوانین آمده است که این اتهام جز با شکایت شاکی خصوصی تعقیب نمی شود) در مورد رضا رخشان هیچ شاکی خصوصی موجود نبود. رضا رخشان پس از علی نجاتی دومین رئیس هیأت مدیره است که به تحمل زندان محکوم شده است. پیش از آن اعضاء دیگر هیأت مدیره، فریدون نیکوفرد، قربان علیپور، محمد حیدری مهر، علی نجاتی و جلیل احمدی نیز به جرم فعالیت¬های سندیکایی هر یک به مدت ۶ ماه در زندان به سر برده اند.
ما این حکم دادگاه را بسیارسخت¬گیرانه و نا عادلانه می‌دانیم و یک بار دیگر بر حق قانونی خود در دفاع از زندگی خود و خانواده‌های ما و دفاع از حقوق حقه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه تأکید می¬کنیم. سندیکای هفت تپه تشکل منتخب کارگران شرکت نیشکر هفت تپه است و خود را به پیشبرد وظائفی که کارگران شرکت به آن محول کرده‌اند متعهد می¬داند.
سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه


روز 5 شنبه 18 آذر ماه 1389 خانواده رضا شهابی با ایشان ملاقات کردند سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 1389/09/18
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت سلامت رضا شهابی خواهان رسیدگی هر چه سریعتر به پرونده ایشان و دیگر اعضای سندیکا می باشد.
روز 5 شنبه 18 آذر ماه 1389 خانواده رضا شهابی با ایشان ملاقات کردند. به اظهار خانواده رضا شهابی، این عضو در بند سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از روز شنبه به دلیل عدم رسیدگی به پرونده¬اش در اعتصاب غذا به سر می¬برد . رضا شهابی که از تدر تاریخ 22 خرداد 1389 در زندان اوین به سر می برد و بعد از حدود 4 ماه در تاریخ 19 مهر ماه قرار بود با قرار وثیقه 60 میلیون تومانی از زندان آزاد شود که این امکان میسر نشد و در روزهای گذشته با امضای یک قرار جدید 100 میلیونی که توسط ایشان امضا شده است کماکان در زندان به سر می¬برد.
قابل ذکر است در حال حاضر آقایان ابراهیم مددی رضا شهابی و مرتضی کمساری در زندان اوین، علی اکبر نظری در زندان قزل حصار، غلامرضا غلامحسینی و منصور اسالو در زندان رجایی شهر به سر می¬برند. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت سلامت رضا شهابی خواهان رسیدگی هر چه سریعتر به پرونده ایشان و آزادی اعضای سندیکا می¬باشد.
ما یک¬بار دیگر از همه نهادهای کارگری و ... که اخبار سندیکا و اعضایش را از کانال سندیکا پیگیری می¬کنند و با انتشار اخباخبار غیر واقعی کار را برای ما دشوار نمی¬کنند کمال تشکر و قدردانی را می¬نماید.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه



ادامه بازداشت اعضای سندیکای واحد و محکومیت رضا رخشان را محکوم می¬کنیم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری 11 آذر 1389
کارگران، تشکل‌های کارگری و نهاد‌های مدافع حقوق بشر داخلی و بین‌المللی!
در ادامه سرکوب جنبش کارگری ایران و زندانی کردن نمایندگان منتخب آن¬ها، دادگاه تجدید نظر اهواز، رضا رخشان از اعضای سندیکای نیشکر هفت تپه و رئیس هیئت مدیره این تشکل کارگری را به 6 ماه حبس محکوم کرد. در شرایطی این کارگر و فعال کارگری جنوب به اتهام " نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی" به زندان محکوم می شود که بسیاری از کارگران کارخانه‌ها و مراکز تولیدی و خدماتی، از جمله کارخانه لوله سازی خوزستان، ماه‌هاست که حقوق خود را دریافت نکرده‌اند. آیا پاسخ مطالبات و خواسته‌های کارگران و دفاع از حقوق آنها توسط نمایندگان‌شان، احضار و بازداشت و زندان است؟
علاوه بر این در هفته‌های اخیر، بار دیگر موج تازه‌ای از دستگیری اعضای سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران، آغاز شده و علی اکبر نظری از راننده‌های خط یک و مرتضی کمساری بازداشت شدند. این در حالی است که غلامرضا غلامحسینی و رضا شهابی پیش از این زندانی شده بودند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری ضمن محکوم کردن این اقدام‌های ضد کارگری، خواستار منع تعقیب و آزادی تمامی کارگران و فعالین کارگری زندانی از جمله منصور اسالو، ابراهیم مددی، بهنام ابراهیم زاده می¬باشد. ما از کارگران و تشکل‌های کارگری و مدافعین حقوق بشر داخلی و بین‌المللی می خواهیم که از هر طریق ممکن برای آزادی کارگران زندانی بکوشند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


تقاضای کمیته هماهنگی از رضا شهابی کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 21 آذر 1389
با خبر شدیم که رضا شهابی فعال شناخته شده و پرتلاش جنبش کارگری ایران و عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد، به اصرار جمع کثیری از فعالین کارگری، اعتصاب غذای خود را از شکل خشک آن، به اعتصاب غذای تر تغییر داده است.این شرایط گرچه اندکی از خطراتی که جان این فعال جان بر کف و یار صدیق جنبش کارگری را تهدید می کند کاسته است، اما با این کار سلامتی وی همچنان در معرض تهدید و خطر قرار دارد .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، ضمن هم صدایی با رضا شهابی در اعتراض به شرایط غیر انسانی زندان که راهی جز اعتصاب غذا و اقداماتی از این دست را برای شمار روز افزونی از زندانیان سیاسی و فعالین جنبش¬های اجتماعی باقی نگذاشته است، از این فعال گرانقدر و مؤثر کارگری صمیمانه درخواست می ¬تا به خواست ما و دیگر همرزمانش در جنبش کارگری، که به شدت نگران سلامتی او هستند، پاسخ مثبت داده و به اعتصاب غذای خود به طور کامل پایان دهد .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل ¬های کارگری


کشته شدن روز افزون کارگران معدن کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 29 آذر 1389
"عملیات نجات معدنچیان معدن هجدک کرمان که بر اثر ریزش این معدن زیر آوار مدفون شده بودند، پایان یافته است. معاونت معدن استان کرمان اعلام کرد این معدنچیان قطعاً کشته شده¬¬اند." دویچه وله
تنها در معادن زغال سنگ استان کرمان تعداد قربانیان ناشی از حوادث کار از ابتدای سال جاری به بیش از بیست کارگر رسیده است." خبرگزاری مهر
عدم رعایت ابتدایی¬ترین نکات ایمنی از سوی سرمایه¬داران و صاحبان خصوصی و دولتی این معادن، کارگران، این تولید کنندگان اصلی ثروت در جامعه را بیش از پیش به قربانگاه می¬کشاند و اخبار پی در پی این حوادث نه تنها در ایران، بلکه در کل جهان سرمایه¬داری منتشر می¬شود. " 73 کارگر کلمبیایی،28 کارگر ترکیه¬ای،43 کارگر چینی ، 29کارگر نیوزیلندی، 12 کارگر معدن باب نیزو، .... و اکنون 4 کارگر زحمت‌کش معدن هجدک کرمان و فردا باز عفریت مرگ در کمین جان¬های شیرین دیگری نشسته است که صبحگاهان با اعضای خانواده خود وداع می‌کنند و در پی لقمه نانی به اعماق زمین می¬روند و شامگاه نگاه مضطرب کودکان است و خبر دهشت آور آوار و انفجار و ....
قاتل اصلی این کارگران درچین و شیلی و استرالیا و ایران .... نظامی است که بنیانش بر سود بیشتر بنا شده است. طبقه‌ی کارگر می‌تواند و باید به این وضع فلاکت بار پایان دهد و این مناسبات ناعادلانه را دگرگون کند. پایان این سیه روزی و خروج از این دایره¬ی بسته¬ی فقر و درد و مرگ تنها به نیروی کارگران و زحمت کشان ممکن است.
کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ضمن ابراز تأسف عمیق از این حادثه و همدردی با خانواده¬های این کارگران، بار دیگر بر عزم و اراده¬ی خود برای کمک به ایجاد همبستگی و اتحاد کارگران در جهت ایجاد دنیایی انسانی‌تر تأکید می¬نماید.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


در محکومیت دستگیری رضا شهابی جمعی از کارگران شهر سنندج یک¬شنبه ۵ دی¬ماه ١٣٨٩
ما جمعی از کارگران سنندج دستگیری و زندانی فعالین کارگری را شدیداً محکوم می¬کنیم و خواستار آزادی فوری و بی¬قید و شرط رضا شهابی و تمام کارگران زندانی درایران هستیم.
کارگران! تمام ثروت ونعمت¬های جامعه و تمام نیازهای بشر بدست ما بوجود می¬آیند اما خودمان از ابتدایی¬ترین حقوق انسانی محروم هستیم. سرمایه¬داری، بیکاری، فقر و محرومیت را بر ما کارگران تحمیل کرده و هر روز بیشتر و بیشتر گلوی ما کارگران را می¬فشارند و ذره ذره زندگی ما را برای منافع و رفاه خود خرج می¬کنند، سرمایه¬داران دارای تمامی امکانات روز و رسانه¬ای و تبلیغاتی و احزاب و ارگان¬ها برای ابراز نظر در جامعه هستند، اما ما کارگران از هر گونه امکانات محروم هستیم و امروز ایجاد تشکل یکی از بدیهی ترین و شناخته شدن ترین حقوق مسلم ما کارگران در سرتاسر دنیاست. آن¬ها نمی¬گذارند ما کارگران تشکل داشته باشیم. حافظان سرمایه به تشکل¬ها و تجمعات ما حمله می¬کنند، دستگیرمان می کنند، تحویل دادگاه می¬دهند، حکم تبعید، شلاق برایمان صادر می¬کنند. شلاق نوعی شکنجه وحشیانه غیر انسانی است. بیشتر کشورهای دنیا حتی شلاق علیه حیوانات را منع کرده¬اند، اما ما کارگران در ایران بخاطر دفاع از مطالبات وحق و حقوق انسانی خود حکم زندان و شلاق برایمان صادر می¬کنند.
خواست کارگران زندانی در ایران خواست کل طبقه کارگر است. کارگران زندانی برای حفظ و دفاع از حق و حقوق و منافع کارگران و از میان برداشتن همه نا برابری¬های بشری و استثمار انسان از انسان و رهایی از فقر و بی¬کاری و بی حقوقی و رهایی از هر گونه ظلم و ستم و بی عدالتی که بر کارگران زحمتکش تحمیل شده زندانی هستند.
ما ضمن محکومیت دستگیری فعالین کارگری، از تمام تشکل¬ها و نهادهای کارگری ایران و جهان می خواهیم به هر شیوه ممکن که لازم است برای آزادی فوری وبی قید و شرط تمامی کارگران زندانی و رضا شهابی اقدام نمایند.
جمعی از کارگران شهر سنندج کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


خطاب به کارگران، فعالان کارگری و همۀ آگاهان به تاریخ وقایع و رویدادهای کارگری ایران کمیته هماهنگی برای کمک جمعه ١٧ دیماه ١٣٨٩
همانطور که می¬دانید کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، در سال ١٣٨٩ اقدام به انتشار سالنامه¬ای کارگری نمود که در برگیرنده تاریخ اعتراضات، اعتصابات، پیدایش تشکل¬های کارگری و موارد دیگر از جنبش کارگری ایران در بیش از نیم قرن گذشته بود. همانطور که در مقدمه¬ی آن سالنامه گفته شد، می¬دانیم که این سالنامه دارای نواقص زیادی است و همچنین دلیل آن در دسترس نبودن و عدم آگاهی نگارندگان از پاره¬ای رویدادها و دشوار بودن جمع کردن تاریخ¬ها بوده است و نه تنگ نظری، حذف آگاهانه برخی رویدادها و .... به همین دلیل از تمامی کارگران، فعالان کارگری و همه¬ی آگاهان به تاریخ وقایع کارگری ایران که در این رویدادها حضور داشته و یا از آن اطلاع دارند می¬خواهیم در اسرع وقت (نهایتاً تا نیمه¬ی بهمن ماه)، هرگونه اطلاعات و مستندات خود را جهت تکمیل نمودن سالنامه¬ی کارگری برای ما ارسال نمایند. همچنین ما را از پیشنهادات و انتقادات ارزشمندتان نسبت به سالنامه¬ی سال پیشین بی نصیب نگذارید. نظرات خود را به آدرس زیر ارسال نمایید:
سالنامه¬ی سال ١٣٨٩ را به صورت فایل پی.دی.اف می توانید از این جا دریافت نمایید (لینک سالنامه)
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


شورش مردم تونس کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری پنجشنبه 23 دی 1389
بی¬کاری، گرانی، فساد و سرکوب. این¬ها مصائبی است که مردم تونس را به شورش علیه دولت سرمایه¬داری تونس کشانده است. اعتراض و تظاهرات خیابانی و سپس اعتصاب مردم با خودسوزی یک جوان فارغ¬التحصیل دانشگاه در اعتراض به بی¬کاری شروع شد. این جوان در بازار تره بار دست فروشی می کرد. به دنبال خودکشی این جوان، چندین جوان بیکار بر اساس گزارش خبرگزاری¬ها، در جریان آن ده¬ها نفر کشته شده¬اند. دوشنبه گذشته، دولت برای جلوگیری از گسترش مبارزه به مراکز آموزشی تمام مدارس و دانشگاه ها را تعطیل کرد. امواج توفنده خشم و اعتراض مردم نسبت به سرکوب خونین اعتراضات¬شان، دولت را به عقب نشینی واداشت و رئیس جمهوری تونس با انداختن تقصیر این سرکوب به گردن وزیر کشور او را برکنار کرد. اما مردم اعلام کردند که خواهان برکناری شخص رئیس جمهوری هستند. جوانان با سنگ و کوکتل مولوتف و ایجاد سنگر در پشت بام¬ها به نهادهای دولتی هجوم می¬برند و آن¬ها را به تصرف خود درمی¬آورند. در چند جا، پلیس از دست مردم گریخته و صرفاً به حفاظت از نهادهای اصلی و مهم دولت اکتفا کرده است. اکنون، اعتصاب عمومی تمام کشور را فراگرفته است. از سوی دیگر، دولت نیز با اعلام حکومت نظامی مقررات منع رفت و آمد شبانه برقرار کرده است.
یادآوری می¬کنیم که شورش مردم تونس همزمان با تظاهرات خونین مردم در کشور همسایه آن - الجزایر- در اعتراض به گرانی و افزایش قیمت¬ها بر اثر حذف یارانه¬های دولتی صورت گرفته است، تظاهراتی که در جریان آن دولت در مقابل مردم عقب نشست و قیمت¬ها را به وضعیت سابق برگرداند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


افزایش حداقل دست¬مزدها باید متناسب با تورم و تامین شرافت¬مندانه هزینه یک خانوار چهار نفره در شرایط اقتصادی کنونی باشد جمعه ١ بهمن ١٣٨٩
حداقل دستمزدی که در طول سالهای گذشته و بدون حضور نماینده های واقعی ما در شورای عالی کار تعیین شده است بهیچوجه در طول این سالها کفاف هزینه های زندگی ما را نکرده است و با سیر صعودی هر ساله تورم، سال به سال ما کارگران و خانواده هایمان در فقر و فلاکت بیشتری فرو رفته ایم.
قرار بوده است افزایش هر ساله حداقل دستمزد کارگران متناسب با تورم و سبد هزینه یک خانوار چهار نفره باشد. اما آیا در طول سالهای گذشته چنین چیزی در تعیین حداقل دستمزدها رعایت شده است؟ طبق اظهار نظر کارشناسان اقتصادی در سال گذشته خط فقر نزدیک به یک میلیون تومان بوده است اما حداقل دستمزد کارگران در سال گذشته را ٣٠٣ هزار تومان تعیین کردند که با احتساب سایر موارد قانونی مربوط به دستمزدهای کارگران حداکثر دریافتی اکثریت عظیم انان به ۵٠٠ هزار تومان نیز نمیرسد. آیا تعیین چنین دستمزدی با اذعان به خط فقر یک میلیون تومانی جز این است که صراحتا ما کارگران را محکوم به زندگی در زیر خط فقر کرده اند؟ آیا چنین وضعیتی برای تعیین کنندگان حداقل دستمزد و خانواده های انان قابل تحمل است که برای ما کارگران نیز قابل تحمل باشد. آیا واقعا حتی دو میلیون تومان دستمزد هم در شرایط اقتصادی کنونی و با آزاد سازی قیمتها کفاف تامین شرافتمندانه هزینه یک خانوار چهار نفره را میدهد؟ از نظر ما اگر قرار شده است قیمت اکثر کالاهای اساسی زندگی چندین برابر بشود ما کارگران نیز حق داریم دستمزدهای خود را به چندین برابر افزایش دهیم. آیا به جز این است که نیروی کار ما کارگران تنها کالایی است که ما از طریق فروش ان به صاحبان سرمایه امرار معاش میکنیم؟ انوقت چرا باید وقتی نوبت تعیین قیمت نیروی کار ما کارگران فرا میرسد ما باید نظاره گر باشیم و عده ای در شورای عالی کار بدون حضور نمایندهای واقعی ما، قیمت نیروی کار ما را تعیین بکنند و یک زندگی زیر خط فقر را بر ما و خانواده هایمان تحمیل نمایند.

ما امضا کنندگان این بیانیه اعلام میداریم حداقل دستمزد ما کارگران باید متناسب با تورم موجود و احتساب تامین شرافتمندانه هزینه یک خانوار چهار نفره در شرایط اقتصادی کنونی و با حضور و نظر و با حضور و نظر نماینده های منتخب و واقعی كارگران تعیین بشود. زندگی در زیر خط فقر برای ما و خانواده هایمان غیر قابل تحمل است . ما كارگران با تلاش و اتحاد و پیگیری مطالبات خود از طریق ایجاد تشكل های مستقل به هر طریق ممكن به این وضعیت خاتمه خواهیم داد.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
اتحادیه آزاد کارگران ایران
هیئت موسس بازگشایی سندیکای فلزکار و مکانیک
کانون مدافعان حقوق کارگر
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه


بازهم کشتار و بازهم جنایت و پیام تسلیت جمعی از کارگران ایران خودرو چهارشنبه ٦ بهمن ١٣٨٩
دوستان و همکاران گرامی ، خبر تکان دهنده بود!
در ساعت ٢٣.٣٠ مورخ ٨٩.١١.۵ یك دستگاه كمپرسی بنز حامل بار یكی از پیمانكاران در حال ورود از درب شماره ٩ ایران خودرو بود كه بر اثر بریدن ترمز با تعدادی از همکاران برخورد و متأسفانه باعث كشته شدن ۴ نفر و زخمی شدن ١٣ نفر از همكاران گرامی شد.
خبر تکان دهنده بود!
دل هر انسانی به درد آمد. کارگری که برای بدست آوردن یک لقمه نان در روز تعطیلی مجبور به کار کردن شده است و بعد از تعطیلی برای دیدار خانواده راهی منزل می¬شد ناگهان با مرگ روبرو می¬شود ودیگر به خانه نمی¬رسد. خیلی ازهمکاران تا صبح در جلو مدیریت تجمع کردند، تنها کاری که از دست¬شان بر می¬آمد.
خبر تکان دهنده بود!
خبر انحراف کامیون، و انداختن گناه به گردن یک کارگر دیگر راحت¬ترین کار ممکن، ولی کسی ازخود نپرسید چرا این کامیون در زمان تردد کارگران در این مسیر بود؟ حراست کجا بود؟ حراستی که کوچک¬ترین حرکت کارگران را کنترل می¬کند. بعد از مرگ این کارگران دهها مامور گارد ویژه به شرکت ریختند نه برای نجات جان کارگران بلکه برای نجات منافع سرمایه داران.
خبر تکان دهنده بود !
ضمن اعلام همدردی با خانواده کشته شدگان وهمبستگی با همکاران گرامی امروز روز چهار شنبه ششم بهمن ماه را اعلام عزای عمومی کرده و دست از کار خواهیم کشید و تا مشخص نشدن قاتلین این کارگران دست به کار نخواهیم زد. این اولین بار نیست که جامعه کارگری ایران خودرو قربانی این کشتار وشاهد از دست دادن تعدای ازهمکاران خود می¬باشند. از کشته شدن پیمان رضی لو تا مرگ دهها کارگر هر سال اشک می ریزد ولی هنوزهیچ کس پاسخگو برای این کشتار ها پیدا نشده است.
مدیریت شرکت مثل روال گذشته مرگ این کارگران را بی¬احتیاطی راننده کامیون اعلام کرده است تا شاید ضمن فرار از مسئولیت خود گناه این کشتار را به گردن یکی از دیگر کارگران بیاندازنند. ولی ما می¬دانیم که منافع شرکت در جهت رسیدن به سود بیشتر و بی¬مسئولیتی سرمایه¬داران در مقابل جان کارگران عامل اصلی این کشتار و مرگ کارگران می¬باشند. کشاندن کارگران به سرکار در روزهای تعطیلی وعدم استراحت کافی برای کارگران وهزاران مشکل اقتصادی هرگونه تمرکز را از کارگران گرفته است. چرا باید کامیون با بار چند تنی در زمان تردد کارگران از این خیابان عبور می¬کرد؟ حراست ایران خودرو که میلیاردها تومان سرمایه شرکت را برای سرکوب وکنترل ما کارگران به باد می¬دهد چطوری نمی¬تواند ازتردد وسایل حمل ونقل در زمان تردد کارگران جلوگیری کند؟
ما هر روزشاهد این نا امنی در همه جای شرکت هستیم چه در داخل شرکت و چه در بیرون شرکت هر روز در زمان تردد کارگران ما شاهد عدم جلوگیری تردد وسایل حمل و نقل در مسیر حرکت خود می باشیم و رانندگان هم مجبورند این مسیر را برای رسیدن به کار خود ادامه بدهند. کارگران بارها خواستار توقف وسایل حمل و نقل در زمان تردد کارگران بوده اند ولی چه کسی پاسخگو بوده است منابع انسانی و یا حراست و یا مدیریت روابط عمومی و یا مدیریت ارشد؟ تردد ازخیابان و رسیدن به پارکینگ¬ها همیشه جان کارگران راتهدید می¬کند. ما کارگران می¬دانیم که چه خطراتی جان ما کارگران هنگام تردد ازشرکت تا پارکینگ¬ها تهدید می¬کند. بارها اعتراض کردیم ولی چه کسی جوابگو بود؟ بارها اعلام کردند که برای راحتی کارگران پل درست خواهیم کرد ولی چی شد.
آری همکاران گرامی،
خودشیرینی مدیریت و منافع سرمایه اجازه نمی¬دهد تا مدیریت برای جان ما کارگران ارزش قایل شود. جان انسان¬ها برای سرمایه پشیزی ارزش ندارد. زمانی که طرح ضد کارگری دولت برای حذف یارانه¬ها اعلام شد مدیریت به جای اعتراض به این طرح ضد انسانی اعلام کرد که قیمت محصولات ایران خودرو کاهش می¬یابد ولی نه گفت چطوری؟ کاهش قیمت محصولات با کار بیشتر وگرفتن جان کارگران.
چهار انسان بی گناه کشته شدند. چه ایرادی دارد مگر ؟ چهار انسان بی گناه در خاتون آباد کشته نشدند؟ کسی مجازات شد؟ مگر ده¬ها کارگر در ایران خودرو کشته نشدند کسی مجازات شد؟ و روزانه ده¬ها کارگردر گوشه کنار این کشور جان می¬بازنند چه اهمیتی برای سرمایه¬داران وحامیان آنان دارند؟
مرگ، مرگ است چه در زندان چه در اعدام و چه در تصادف و چه در حادثه و این مرگ همیشه به سراغ ما کارگران و طبقه زحمتکش می آید. تا کی این وضع را تحمل خواهیم کرد؟ تا زمانی که ما کارگران آگاه نشویم و تا زمانی که سرنوشت خود را خود تعیین نکنیم وضع همین طور خواهد ماند چون خود ما خواهان استمرار آن هستیم.
ما کارگران ایران خودرو خواهان مجازات فوری قاتلان این کارگران هستیم و قاتلان آن کسانی جزء حامیان سرمایه مدیریت ارشد روابط عمومی منابع انسانی و حراست نیستند.
جمعی از کارگران ایران خودرو


همدردی با کارگران مصیبت دیده¬ی ایران خودرو سندیکای کارگران قند مرودشت پنجشنبه ٧ بهمن ١٣٨٩
خبر تأسف بار کشته و زخمی شدن جمعی از کارگران ایران خودرو، سبب نگرانی و اندوه تمامی جامعه کارگری شد. سندیکای کارگران کارخانه قند مرودشت، ضمن ابراز همدردی با خانواده جان¬باختگان و آسیب دیدگان این حادثۀ تلخ، اعلام می¬کند که اتفاقاتی از این دست را بخشی از مبارزه بی¬امان حاکمیت سرمایه¬دار و سرمایه¬داری حاکم بر ایران می¬داند و تنها راه نجات طبقه کارگر از تکرار چنین مصیبت¬هایی را در مبارزه برای احقاق تمامی حقوق کارگران می¬داند. اگر چنین نیست و اگر کشتار کارگران بخشی از جنگ استثمارگران حاکم و فرودستان جامعه نیست، چرا در پی چنین اتفاق ناخوشایندی، کارخانه ایران خودرو به محاصره¬ی پلیس و نیروهای ضد شورش درمی آید؟ و چرا اعتراض مسالمت آمیز کارگران سرکوب می¬شود؟ راز این همه سرکوب چه چیزی جز خواست تسلیم و تمکین کارگران و زحمت کشان در برابر بهره کشی روز افزون کارگران است؟ بار دیگر ضمن همدردی با خانوادۀ آسیب دیدگان و جان¬باختگان این حادثۀ تلخ، حمایت خود را از همه اشکال اعتراضی کارگران اعلام می¬کنیم.
سندیکای کارگران کارخانه قند مرودشت


مدیریت ایران خودرو، مسئول مستقیم مرگ کارگران کمیته هماهنگی یکشنبه ١٠ بهمن ١٣٨٩
سرهنگ محسن مهرایی، رئیس پلیس ترافیک شهری اداره راهنمایی و رانندگی، در گفت و گو با ایسنا جزئیات بیشتری را درباره حادثه مرگبار ایران خودرو اعلام کرده است. مواردی که این کارشناس ترافیک اعلام کرده به شرح زیر است:
١- راننده کامیون حدود دو سال قبل در اثر سانحه¬ای دچار ضربه مغزی شده بوده، در طول شبانه روز دارو مصرف می¬کرده و هنگام حادثه به علت مصرف دارو حالت طبیعی نداشته است.
٢- راننده، کارت سلامت ندارد. اعتبار کارت سلامت او در اردیبهشت ١٣٨٩ تمام شده بوده و پس از آن تمدید نشده است.
٣- راننده، گواهی نامه پایه یک رانندگی ندارد؛ شرط لازم رانندگی با کامیون کمپرسی ده تُن داشتنِ گواهی نامه پایه یک است.
۴- کامیون، فاقد برگ معاینه فنی بوده است.
۵- کامیون ساخت سال ١٩٨٠ است، یعنی ٣١ سال از عمر آن می¬گذرد و به همین دلیل از رده خارج است.
٦- کارفرما، یعنی پیمان¬کاری که با ایران خودرو قرارداد داشته که ضایعات تولید را در داخل کارخانه جا به جا کند، به رغم اطلاع از تمام موارد بالا، راننده را مجبور به کار کرده است.
٧- کارفرما شیفتِ کاری راننده را ١٢ ساعته کرده است و این در حالی است که طبق آیین نامه حمل بار و مسافر ساعات کار روزانه رانندگان نباید بیش از ٨ ساعت باشد.
٨- حراست ایران خودرو، به رغم اطلاع از عبور کارگران از محل تصادف در زمان تعویض شیفت، هیچ گونه محدودیتی برای تردد وسایل نقلیه در این زمان ایجاد نکرده است.
مثل روز روشن است که مسئول تک تک موارد بالا و بدین سان مسئول مستقیم مرگ کارگران جان باخته و مسئول مستقیم هرگونه معلولیت کارگران مصدوم، مدیریت ایران خودرو است. مدیریت ایران خودرو باید به پرسش¬های زیر جواب دهد:
الف - چرا با چنین پیمان¬کاری قرارداد بسته است؟
ب - چرا هیچ نظارتی بر کار این پیمان¬کار نداشته است؟
پ - چرا حراست کارخانه در شب حادثه مسیر عبور کارگران در زمان تعویض شیفت را ایمن نکرده است؟
ت - چرا، به رغم آن که قبلاً نیز در این محل حوادثی رخ داده است و به همین دلیل کارگران خواستار احداث روگذر برای عبور خود شده بوده اند، مدیریت هیچ اقدامی برای ایمن کردن این محل نکرده است؟
به نظر ما، پاسخ این پرسش¬ها کاملاً روشن است. مدیریت ایران خودرو این کارها را نکرده است، زیرا:
١- انعقاد قرارداد و نظارت بر کار پیمان¬کاری که موظف به رعایت ضوابط ایمنی باشد و نیز نظارت بر کار حراست و ایجاد روگذر برای ایمنی کارگران همه و همه مستلزم هزینه است و مدیریت نمی¬خواهد برای این امور هزینه کند، زیرا در این صورت اندکی از سود سرشارش کاهش می¬یابد.
٢- مدیریت هیچ ارزشی برای جان کارگران قائل نیست، درست به این دلیل که - همچون تمام مدیریت¬های سرمایه¬داری - تولید را فقط و فقط برای سود و آن هم سود هرچه بیشتر می¬خواهد و به راحتی حاضر است جان ده¬ها و صدها و هزاران کارگر را فدای اندکی سود بیشتر کند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


کارگران ایران خودرو و ضرورت ایجاد تشکل کارگری کمیته هماهنگی برای کمک دوشنبه ١١ بهمن ١٣٨٩
براساس خبرهای منتشره، اعتراض به سانحه‌ای که هفته گذشته در شرکت ایران خودرو رخ داد و منجر به جان باختن چهار نفر از کارگران و زخمی شدن گروهی دیگر شد، هم‌چنان ادامه دارد. در این رابطه روز پنج‌شنبه ٧ بهمن، صدها نفر از کارگران شیفت صبح این شرکت در تجمعی گسترده، خواسته‌های خود را در ٢٧ بند، طرح نموده و خواستار رسیدگی به آن¬ها شدند. در پایان این تجمع مدیریت تا ١۵ اسفند فرصت خواست که پاسخ‌گوی مطالبات کارگران باشد. اما مهم‌ترین خواست کارگران در این تجمع، ایجاد تشکل کارگری بود. واقعیت این است که یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های خودرو سازی خاورمیانه، یعنی شرکت ایران خودرو با هزاران نفر پرسنل، از داشتن هر گونه تشکلی محروم است. مدیریت این شرکت، حتی همان شورای اسلامی فرمایشی و رسمی را نیز تحمل نکرده و در ابتدای دهه ٧٠ آن را منحل نموده و در سال‌های اخیر بارها مانع از شکل‌گیری مجدد آن شده است. اما به نظر می‌رسد که بعد از سانحه دل¬خراش اخیر، کارگران ایران خودرو به طور جدی، دنبال ایجاد تشکل خود هستند.
بدون شک کارگران ایران خودرو به درستی خواست ایجاد تشکل کارگری را طرح نموده‌اند، زیرا که نداشتن تشکل یکی از بزرگ‌ترین معضل طبقه کارگر ایران و نیز کارگران این شرکت است. تمامی مشکلات و مصائبی که امروز صاحبان سرمایه و عوامل سرکوب آن¬ها به کارگران ایران خودرو و دیگر کارگران تحمیل می‌کنند، از عدم وجود تشکل‌هایی است که نماینده واقعی کارگران در مبارزه برای محقق شدن مطالبات می‌باشد. اکنون که بخشی از کارگران ایران خودرو، این خواست را طرح کرده‌اند، لازم است آن¬ها به این نکته مهم توجه کنند که برای این¬که بتوانند تشکلی ایجاد کنند که پیگیر مطالبات آن¬ها باشد، باید به نیروی خود باور داشته و با اراده و تصمیم خود و بدون اجازه به دخالت نمایندگان و عوامل سرمایه و حامیان آن¬ها، دست به ایجاد تشکل خود بزنند. تشکلی می‌تواند مدافع و حافظ منافع کارگران باشد که حاصل برآیند مبارزه طبقاتی کارگران باشد و نمایندگان آن، واقعی و با اراده مستقیم خود آن¬ها انتخاب شوند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ضمن حمایت از مبارزه کارگران ایران خودرو و طرح مطالبات‌شان، از تلاش و همت آن¬ها برای ایجاد تشکل کارگری حمایت می‌کند. هم‌چنین ما بار دیگر جان باختن جمعی از کارگران این شرکت را به بازماندگان و همکاران آن¬ها تسلیت گفته و خود را در غم‌شان شریک می‌دانیم.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


اعلام پشتیبانی از : "کمیته دفاع از بهنام ابراهیم زاده“ کمیتۀ هماهنگی برای کمک جمعه ١۵ بهمن ١٣٨٩
با خبر شدیم که خانواده گرامی کارگر زندانی، اسعد ابراهیم زاده ( بهنام ) به نام¬های رحمان ابراهیم زاده، عایشۀ مدرسی، موسی ابراهیم زاده، عیسی ابراهیم زاده، پریزاد خسروی، چیمن ملایی و زبیدۀ حاجی زاده، در اعتراض به دستگیری و محکومیت بسیارسنگین وغیرانسانی این فعال مخلص و صدیق جنبش کارگری و مدافع حقوق کودکان و همچنین تلاش برای آزادی بدون قید و شرط او - که تنها به جرم دفاع از حقوق و منزلت انسانی کارگران و کودکان محروم و بی پناه جامعه ، از سوی شعبۀ ١۵ دادگاه انقلاب، به بیست سال زندان محکوم شده است - اقدام به ایجاد کمیته¬ای با نام "کمیتۀ دفاع از بهنام ابراهیم زاده" نموده اند. خانواده محترم این عزیز، همچنین در این رابطه، از همۀ تشکل¬های کارگری و همۀ انسان¬های با وجدان، آزادی خواه و برابری طلب جامعه، به ویژه کارگران و فعالان جنبش کارگری و دیگرجنبش¬های اجتماعی تقاضا کرده است تا ضمن پیوستن به این "کمیته" و اعتراض به دستگیری و محکومیت زندان این فعال کارگری و حقوق کودک، به هر شکل که می¬توانند از این اقدام آزادی خواهانه و انسانی، حمایت کرده و به آن یاری رسانند.
" کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری "و اعضا و فعالین آن، وظیفۀ انسانی و طبقاتی خود می¬دانند تا ضمن اعتراض به دستگیری و محکومیت سنگین، ظالمانه و غیرانسانی این فعال کارگری و اعلام پشتیبانی از این حرکت و این "کمیته "، ( کمیتۀ دفاع از بهنام ابراهیم زاده ) خانوادۀ گرامی و زحمتکش این عزیز کارگر را در این امر خطیر و انسانی و این تظلم خواهی طبقاتی، یاری نموده و در حد توان صدای رسای آنان، برای افشای این ظلم بیّن و آشکار باشند.
" کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


یک سال گذشت کمیته هماهنگی برای کمک یکشنبه ١٧ بهمن ١٣٨٩
یک سال از درگذشت یدالله خسرو شاهی، از کارگران پیشرو شرکت نفت و از فعالین سرشناس و خستگی ناپذیر جنبش کارگری می گذرد.
این فعال دلسوز جنبش کارگری، سال¬های زیادی از عمر و زندگی خود را وقف مبارزه و تلاش در راه تحقق اهداف و خواست¬های معیشتی و انسانی کارگران نموده و در این راه از هیچ کوششی فرو گذار نکرده است. خسرو شاهی همچنین سال¬های مدیدی از عمر خود را در راه خدمت به طبقۀ کارگر سپری نموده و در این راه سختی¬های بسیار کشیده و تجارب گران¬بهایی نیز کسب نموده است.
"کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری" دراولین سالگرد درگذشت این کارگر مبارز، ضمن تسلیت به خانوادۀ گرامی آن عزیز از دست رفته، بر تمامی تلاش¬ها و فعالیت ¬های کارگری و اجتماعی او ارج نهاده و بار دیگر یاد و خاطرۀ او را گرامی می دارد. یادش گرامی باد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری


پرداخت حقوق‌های معوقه، خواست فوری کارگران ایران کمیته هماهنگی برای کمک یک¬شنبه ١٧ بهمن ١٣٨٩
در نظام سرمایه‌داری، کارگر نیروی کارش را در بازار به سرمایه‌دار به فروش می‌ر‌ساند تا در مقابل برای امرار معاش خود و خانواده‌اش مزد دریافت کند. او با دست¬مزدی که از این طریق به دست می‌آورد، هزینه‌ی خوراک، پوشاک، مسکن، تحصیل فرزندان و... را می‌پردازد تا بتواند برای ادامه‌ی حیات و فروش دوباره نیروی کار به صاحب سرمایه، تجدید قوا کند. به دلیل وجود نابرابری و تضاد طبقاتی در مناسبات اجتماعی کنونی، تعیین دست¬مزد نیز واقعی نیست و کارگران فقط بخشی از حاصل دست¬رنج خود را دریافت می‌کنند و بخش دیگر از آن را سرمایه‌داران تصاحب می‌کنند. اما آنچه که امروز به یک معضل اساسی برای طبقه کارگر در ایران تبدیل شده و کارگران زیادی با این مشکل مواجه‌اند، پرداخت نشدن همان دست¬مزدها و مزایای ناچیز و زیر خط فقر است.
در سال‌های اخیر عدم پرداخت حقوق‌کارگران توسط سرمایه‌داران، روز به‌روز گسترش یافته و به امری رایج و متداول تبدیل شده است. علاوه بر کارگران مجتمع‌های بزرگ و کوچک تولیدی از قبیل لوله سازی خوزستان، لاستیک البرز ، آزمایش و...، که ماه‌های طولانی دستمزد دریافت نمی‌کنند، بلکه هم‌چنین کارفرمایان و پیمان‌کاران پروژه‌‌هایی مانند عسلویه ، مسکن مهر و.. نیز حقوق کارکنان خود را به عقب می¬اندازند. این روند باعث شده که بخش‌های مختلفی از طبقه کارگر، همواره با این معضل دست به گریبان باشند و از راه‌های مختلف برای گرفتن مطالبات خود، دست به مبارزه بزنند. کارگرانی که با مشکل حقوق‌های معوقه مواجه‌اند از راه¬های مختلف، از جمله تجمع، تحصن، راه¬پیمایی و اعتصاب و اشکال دیگر اعتراض و مبارزه ، به شرایط اسف‌باری که صاحبان سرمایه برای آنان رقم زده‌اند، اعتراض می‌کنند.
سرمایه‌داران همواره در برابر اعتراض‌های کارگری برای گرفتن مطالبات معوقه، به بهانه‌هایی از جمله رکود و ورشکستگی، کمبود منابع و امثال آن، از پاسخ‌گویی به کارگران طفره می روند و آن¬ها را به راه‌روهای وزارت‌خانه‌ها و دیگر نهادهای دولتی ارجاع می‌دهند. روندی که در موارد متعدد، بی حاصل بودن خود را به اثبات رسانده و نتیجه‌ای جز کشمکش¬ها و چانه¬زنی¬های بیهوده با بورکراسی پیچیده‌ی اداری، فایده دیگری برای کارگران در بر نداشته است. اما واقعیت این است که هیچ دلیل و بهانه¬ای برای کارگران پذیرفتنی نیست و آن¬ها با مشاهدات روزانه خود متوجه این مسئله شده‌اند که از حاصل زحمت آن¬هاست که سرمایه‌داران فربه و فربه‌تر می شوند و بسیاری از معادلات اقتصادی سرمایه و سود و زیان ناشی از آن، هیچ ربطی به آن¬ها ندارد. کارگرانی که ماه‌های متوالی حقوق خود را دریافت نمی‌کنند ، حق دارند از سرمایه‌داران بپرسند که آیا آن¬ها می‌توانند حتی یک روز چنین شرایطی را تحمل کنند؟
کارگران باید بدانند برای رسیدن به مطالبات و پرداخت حقوق معوقه خود، به اتحاد و همبستگی بیشتری نیاز دارند. مراکز مختلف تولیدی، پروژه‌ای، ساختمانی و خدماتی که با چنین مشکلی مواجه‌اند، باید تلاش کنند تا با ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری و حمایت از هم دیگر، تمامی حقوق‌های معوقه خود را طلب کنند و آن¬ها را از سرمایه داران بگیرند . کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری با همه وجود، از خواست فوری و عاجل کارگران ایران، برای پرداخت کلیه‌ی حقوق‌های معوقه، پشتیبانی می‌کند و به همراه کارگران برای بازپرداخت آن¬ها مبارزه می¬نماید .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


متهم اصلی کشتار کارگران ایران خودرو، مدیریت شرکت است کمیته هماهنگی یکشنبه ٢۴ بهمن ١٣٨٩
عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران، در مورد آخرین وضعیت پرونده حادثه اخیر ایران خودرو گفت :‌"این پرونده ۵ کشته و تعدادی مجروح داشت که تمامی مجروحان مرخص شدند و پرونده در حال کارشناسی است و به زودی به دادگاه ارسال می‌شود. البته یک کشته در طول بررسی پرونده به کشته‌ها اضافه شد که جزو مجروحان بود". وی افزود: "رئیس دادسرای فرودگاه هم اعلام کرده که تا ١٠ روز آینده پرونده بررسی می‌شود ولی مشکلی که وجود دارد این است که طول درمان یکی از مجروحان زیاد است و ممکن است پرونده را تفکیک کنیم. در مورد صحت سلامت متهم هم هنوز پزشکی قانونی نظر خود را اعلام نکرده است و این یکی از نقص های مهم پرونده است".
چنان که می بینیم دادستان تهران از راننده کامیون - که کارگر بیماری است که مجبور به کار شده است - به عنوان متهم پرونده نام برده است. اخباری نیز که تا پیش از اظهارات امروز دادستان می¬رسید دال بر این بود که قرار است همه کاسه کوزه¬ها را بر سر راننده کامیون بشکنند. کارگران ایران خودرو می¬دانند و دیگران نیز باید بدانند که این راننده، کارگر بیمار نگون بختی است که - بر اساس گفته¬های سرهنگ مهرایی، کارشناس ترافیک شهری اداره راهنمایی و رانندگی تهران - بدون آن که گواهی نامه پایه یک و کارت سلامت داشته باشد یعنی بدون آن که صلاحیت و توانایی رانندگی با کامیون را داشته باشد در یک شیفت کاری غیرمجاز ١٢ ساعته با یک کامیون قدیمی و از رده خارج مدل سال ١٩٨٠ که حتی برگ معاینه فنی هم نداشته است برای پیمان¬کار شرکت ایران خودرو رانندگی می کرده است. بنابراین، روشن است که این کارگر مجبور بوده برای سیر کردن شکم خود و خانواده¬اش به کار کردن در چنین شرایطی تن دهد و پر واضح است که بر انسان بیمار و مجبور و مضطر هیچ حرجی نیست. متهم این پرونده، شرکت پیمان¬کار و، مهم تر از آن، مدیریت ایران خودرو است که با چنین پیمان¬کاری قرار داد بسته و هیچ نظارتی بر کار آن نداشته است. عامل دیگری که کارگران را مجاز می¬کند که انگشت اتهام را به سوی مدیریت ایران خورو نشانه بگیرند این است که - بازهم بر اساس اظهارات کارشناس نام¬برده - حراست ایران خودرو در شب حادثه مسیر عبور کارگران در حال تعویض شیفت را مسدود نکرده بوده است. به این ترتیب، هیچ تردیدی وجود ندارد که مسئول قتل ٦ تن از کارگران ایران خودرو و مصدومیت ١٣ تن دیگر از آنان، مدیریت ایران خودرو است. این مدیریت است که باید به عنوان قاتل کارگران محاکمه و مجازات شود. جای¬گزینی این قاتل با کارگر بیمار و مجبور و مضطری که برای سیر کردن شکم خود و خانواده اش چاره¬ای جز تن دادن به کار در چنین شرایط ناامنی نداشته است، هیچ معنایی جز حمایت قوه قضائیه جمهوری اسلامی از مدیریت ایران خودرو و به طور کلی نظام سرمایه¬داری ندارد.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


کارگران و مردم کردستان به پا خاستند! کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 35 2 اسفند 89
روز اول اسفند یک نقطه عطف دیگر در جنبش کارگری و مردمی ایران است.جنبش در این روز گسترده تر و وسیعتر به میدان آمد و مبارزه را تداوم بخشید. اما از آن مهمتر این است که کارگران و مردم کرد در شهر های مختلف، سنندج،ارومیه،کرمانشاه، سقز،مهاباد و مریوان به میدان آمدند و عملا حضور گسترده خود را در مبارزات در کنار مردم اعلام نمودند. کارگران و مردم در مناطق کرد نشین همواره در عرصه مبارزه و نبردهای طبقاتی بوده و هستند، گرچه در آن دوره با توجه به مبارزات سال 88 مردم در دیگر شهر ها و بیشتر در تهران و نفوذ اصلاح طلبان برجنبش توده ها و انفعال جریانات سیاسی در کردستان، واکنش قوی نشان ندادند. اما هم اکنون که جنبش می رود تا بیش از پیش رادیکال و وسیع گردد،حضور کارگران و مردم کردستان در این جنبش نه تنها به قدرتمند شدن جنبش کمک می کند،بلکه می تواند پرچم کارگران و سوسیالیسم را در این جنبش به احتزاز در بیاورد. حضور کارگران و مردم در مناطق کرد نشین، صدای قدرتمند و رسایی است که از جانب توده ها و بدون توهم به اصلاح طلبان شنیده می شود.
کارگران و مردم برابری طلب وآزادیخواه کردستان
نقش شما در ادامه مبارزات در این جنبش بدون نماد های سبز و بدون شعارهای متوهم به رهبران اصلاح طلب دورنمای روشنتری را به همه کارگران و مردم ایران نشان خواهد داد، و می تواند تاثیر قابل توجهی در سمت و سوی جنبش کارگران و مردم در سراسر ایران داشته باشد. روز اول اسفند در تمام مناطق کرد نشین با وجود حضور فعال در مبارزه اثری از نمادهای سبز و وابستگان سابق به حکومت نبود؛ کارگران و مردم کردستان نشان می دهند که بدون رهبران اصلاح طلب حکومتی، ممکن است مبارزه را تداوم بخشید و در نهایت با ایجاد نهاد ها و شوراهای کارگری ، مبارزه را پیش برد و به سر انجام رساند.
کارگران و مردم کردستان در این دوره از مبارزه می توانند، آلترناتیو جنبش کارگری و سوسیالیستی را نمایندگی کنند و نقش پیشرو و هدایتگری در کل جنبش توده ای ایران به عهده بگیرند. در کردستان می توان شعارها و مطالبات انقلابی وسیعتری را در خیابان ها طرح نمود؛ تداوم مبارزه خیابانی در کردستان می تواند به سرعت هزاران نفر را به میدان بیاورد و آتش جنبش توده ای جامعه را شعله ور تر نماید. در کردستان می توان و باید نمادها و شعار های کارگری را در خیابان ها و در تجمعات تبلیغ کرد. جنبش کارگری و مردمی در کردستان می تواند نقش تاریخی بزرگی ایفا نماید و بر خلاف سال 88 تبلور مبارزه فعال ، بدون حضور اصلاح طلبان باشد. طی چند دهه گذشته مبارزه طبقاتی در کردستان درس ها و تجربیات با ارزشی به همراه داشته و این جنبش هر چه بیشتر از ناسیونالیسم و فرقه گرایی دور گشته است، بر همین مبنا جنبش در کردستان می تواند در تغییر توازن قوای کنونی بطور نسبی در راستای منافع کارگران و مردم موثر واقع گردد. باید با تمام توان اهمیت و نقش این جنبش را در کردستان و در تمام جنبش مردمی برجسته نماییم.
کارگران و مردم کردستان می توانند از موقعیت جنبش وسیع توده ای در مناطق خود، جهت هر چه بیشتر متشکل شدن و در نهایت ایجاد شوراهای کارگری و مردمی بهره ببرند. با فراگیر شدن جنبش در کردستان و دیگر مناطق،زمینه بیشتری برای کارگران و مردم در مناطق کرد نشین وجود دارد تا سریعتر متشکل گردند و انسجام بیشتری به مبارزه خود بدهند.
زنده باد سوسیالیسم،سرنگون باد جمهوری اسلامی
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


اعتصاب کارگران کارخانه پارسیلون خرم آباد کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 9 اسفند 1389
بر اساس خبر ارسالی به کمیته¬ی هماهنگی، کارگران کارخانه¬ی پارسیلون واقع در خرم آباد لرستان در روز یکشنبه 8 اسفند ماه 89 به چهارمین روز اعتصاب خود ادامه دادند. این کارگران در اعتراض به عدم پرداخت چهار ماه از حقوق خود، در محوطه¬ی کارخانه دست به تجمع اعتراضی زده¬اند.
کارخانه¬ی پارسیلون تولید کننده انواع نخ¬های نایلونی می¬باشد که پیش¬تر بالغ بر 2000 کارگر داشت و در اثر بازخرید و اخراج اکنون فقط در حدود 500 کارگر دارد.
این کارخانه در سالیان اخیر همواره شاهد اعتراضات بسیاری از سوی کارگران بوده است.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری

انتقال افشین ندیمی به زندان مرکزی سنندج کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 10 اسفند 1389
روز دوشنبه 89/12/9 افشین ندیمی عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، جهت گذراندن 4 ماه حبس، خود را به دادگاه شهرستان کامیاران معرفی کرد. دادگاه شهرستان کامیاران نیز او را روانه زندان مرکزی سنندج کرد .لازم به ذکر است افشین ندیمی تابستان سال 1388 دستگیر شد و در طول 28 روز بازداشتی که به سر برد در طول این مدت 3 بار دادگاهی شد و آخرین بار توسط شعبه یک دادگاه انقلاب سنندج به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق نوشتن مقاله به 4 ماه حبس تعزیری محکوم گردید.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگر ضمن محکوم کردن این حکم برای این فعال کارگری، خواهان آزادی تمامی زندانیان سیاسی در بند می¬باشد .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


در گرامی داشت 8 مارس ، روز جهانی زن کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری سه شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۸
8 مارس، ( 17 اسفند ) روز اتحاد و همبستگی بین المللی زنان ِ سراسر جهان، برای مبارزه در راه آزادی، برابری، صلح و دمکراسی است . این روز در واقع روز مبارزه علیه نابرابری و استثمار، شکنجه و زندان، اعدام و سنگسار، جنگ و نابودی محیط زیست و انواع ستمگری و بی¬حقوقی تحمیل شده از جانب سرمایه، به زن و مرد کارگر و تحت ستم است . .
8 مارس روز بیداری زنان و روز کیفر خواست نیمی از انسان¬های ستمدیده و استثمار شدۀ جهان ، علیه ستم و بهره¬ کشی سرمایه بوده است . این روز در واقع با نام کارگر و آرمان انسانی این طبقه برای نابودی ظلم و بیدادگری عجین شده و با آن پیوند خورده است . زنان آگاه و مبارز در این روز با گردهمایی¬های خود در اقصی نقاط جهان ، بانگ حق طلبی خود را علیه تحمیل ستم و بی حقوقی نسبت به خیل عظیمی از انسان¬های روی زمین ــ زنان ــ به گوش جهانیان می¬رسانند و عزم خود را برای مبارزه با ریشه و بنیاد این ستم و بهره کشی از زن، یعنی سرمایه و سرمایه¬داری جزم می¬کنند.
می¬دانیم که ستم و بهره کشی از زن قدمتی طولانی دارد و در واقع با تاریخ پیدایش مالکیت خصوصی و به وجود آمدن طبقات در جامعه همراه و همزاد بوده است . بدین نحو که با تغییر شیوۀ تولید و به وجود آمدن مالکیت خصوصی و طبقات در جامعه، به تدریج نقش پررنگ زنان در تولید اجتماعی کم¬رنگ و کم¬رنگ¬تر می¬شود و این بخش از جامعه درموقعیتی تضعیف شده و فرودست قرار می¬گیرد . فرودستی زنان و وضعیت شکنندۀ آنان البته درطول تاریخ، هربار با تقسیم کار جامعه به طبقات ِ متخاصم جدید ( برده و برده دار، رعیت و فئودال، کارگر و سرمایه دار ) اشکال تازه تر و فریبنده¬تری به خود می¬گیرد و به ویژه در نظام سلطه و استثمار سرمایه، پیچیده¬ تر و مزورانه¬تر می¬شود.
زنان کارگر در یک چنین نظامی، به مثابۀ بردگان مزدی سرمایه از یک سو همچون مردان کار و زحمت، در کارخانه¬ها و مراکز کار و تولید، به شکل بی¬رحمانه¬ای استثمار می¬شوند و از سوی دیگر در زیر سلطۀ قوانین و فرهنگ مرد سالار و ارتجاعی، انواع توهین¬ها و تحقیرها را تحمل می¬کنند . از سویی با ارایه کار خانگی رایگان ، شرایط باز تولید نیروی کار را با کم¬ترین هزینه فراهم می نمایند واز دیگرسو به اجبار، در همان خانه و بیرون از آن، به انواع و اقسام خشونت¬ها تن در می¬دهند. هم به بخش وسیعی از ارتش ذخیرۀ کار ارزان تبدیل می¬شوند، تا هر زمان که سرمایه بخواهد و اراده کند، آن¬ها را به بازار کار گسیل دارد و با پایین¬ترین دستمزدها به خدمت بگیرد و وقتی هم که منافعش ایجاب کند مجدداً به کنج خانه¬ها براند و هم مسئولیت سنگین و پرمشقت کار خانگی را با همۀ زیر و بم¬های آن بر دوش کشد و بی¬وقفه به پیش برد و . . .
آری زن ، به مثابۀ نیمی از نیروی کار جامعه، باید که در نظام بهره کشی و استثمار سرمایه همواره تحت سلطه و انقیاد باشد؛ به قوانین و فرهنگ مردسالارانه و ارتجاعی تمکین نماید و خود را با آن¬ها هم¬سو و هم¬آهنگ سازد؛ انواع خشونت ها و توهین و تحقیرها را تحمل کند و در یک کلام فرودست باشد، تا به همۀ اشکال ستم و بهره کشی سرمایه تن در دهد و بخشی از ارتش ذخیرۀ کار باشد، برای انباشت بی وقفه و پایان ناپذیر سرمایه و کسب سودهای نجومی و افسانه¬ای و . . .
و جنبش آگاه و بیدار زنان، در سال¬های پایانی قرن نوزدهم، به مثابۀ سمبل جنبش¬های اعتراضی تودۀ زنان کارگر، عیناً بخشی از ستمگری و بی حقوقی سرمایه را همچون : " ساعات طولانی و شرایط غیر انسانی کار"، " دست مزدهای کم "، " نداشتن حق رأی " را به همراه خواست¬هایی چون " حق اشتغال "، " حق برخورداری از آموزش حرفه¬ای برای زنان " و " پایان بخشیدن به تبعیض¬های شغلی " به مثابه مظاهر و نمادهایی از ستم و استثمار سرمایه، نشانه می¬رود و در معرض خشم و تنفر تودۀ کارگران و همۀ مردم تحت ستم و استثمار قرار می¬دهد . این جنبش به درستی همۀ این بی عدالتی¬ها و ستمگری¬ها را از چشم سرمایه می¬بیند و تمامی توده¬های تحت ستم و استثمار را به مبارزه با آن فرا می¬خواند.
و 8 مارس، در واقع خود نتیجه و ماحصل یک چنین روندی است که نام آن را زنان کارگر کارخانه¬های نساجی شهر نیویورک در آمریکا، با مبارزه و جان¬فشانی¬های خود بر صحیفۀ تاریخ ثبت کرده اند. 8 مارس در واقع نقطه اوج مبارزۀ جهانی زنان، علیه ستم و بهره کشی اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، جنسیتی و مردسالارانه موجود در جامعه است که زنان کارگر، آن را با رنج و خون خود بنیان گذاشته و با مبارزه¬ای پیگیر به کرسی نشانده¬اند .
جنبش زنان در ایران نیز همچون جنبش زنان در دیگر کشورهای سرمایه¬داری از شمول و گستردگی فراوانی برخوردار است . بخشی از زنان، به پیروی از جنبش آگاه و بیدار زنان در هشت مارس و سنت انقلابی و رادیکال آن، با تکیه بر جنبش کارگری و مبارزات توده¬های کارگر و مردم تحت ستم، مبارزه برای کسب آزادی¬های دموکراتیک، مدنی و قانونی را از رو در رویی با سرمایه و ستمگری و استثمار طبقاتی جدا ندانسته و ضمن قبول و پذیرش تنوع در اشکال مبارزه، سرانجام، رهایی از ستم سرمایه را تنها راه نجات از همۀ مصائب و نابسامانی¬های مبتلابه زنان می دانند و این دو شکل تلاش و مبارزه را تحت هیچ عنوانی از هم جدا نمی¬کنند. و بخشی دیگر که در مجموع با درکی بغایت راست و رفرمیستی، در تلاشند تا بدون توجه به ریشه¬های عمیقاً طبقاتی خواست¬ها و مطالبات زنان و ارتباط آن با مناسبات سرمایه¬داری، استراتژی و افق جنبش زنان را در چهارچوب مبارزه با " فرهنگ مردسالار " و برخی خواست¬ها و مطالبات صرفاً مدنی، محدود نموده و در نهایت به یک¬سری برابری¬های حقوقی و قانونی با مردان، تقلیل دهند. آنان درک نمی¬کنند که فرودستی زنان نیز یکی از ارکان نظام سرمایه¬داری است و تا آن زمان که سرمایه¬داری پا¬برجاست و سرمایه حکومت می¬کند؛ زن موجودی فرو دست و درجه دوم باقی خواهد ماند.
زمان آن فرارسیده است که جنبش رادیکال زنان در پیوند با مبارزه طبقاتی وجنبش کارگری، رو در رو با سرمایه، به اهداف انسانی و برحق خود جامه عمل پوشانده و به ویژه در شرایط و اوضاع و احوال کنونی، آن¬ها را متحقق کند. این واقعییتی است که اکثریت زنان جامعه¬ی ما را زنان محروم و کارگر تشکیل می¬دهند و این بخش از زنان بیش از سایر اقشار و طبقات اجتماعی از ستم و نابرابری جنسیتی و طبقاتی رنج می ¬برند. زنان کارگر و تحت ستم جامعه، در زیر بار ستم و بهره کشی سرمایه و نابرابری¬های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و جنسیتی اهدایی این نظام قرار گرفته و به سختی روزگار می گذرانند . این بخش از زنان اگر متشکل شوند و به علل و اسباب بی¬حقوقی و محرومیت خویش آگاه گردند، بهتر از هر قشر و گروهی این توانایی را دارند که اهداف ضدسرمایه¬داری و رادیکال جنبش زنان را تا از میان برداشتن همۀ اجزاء نابرابری¬های جنسیتی و طبقاتی به پیش برده و در همراهی با دیگر اقشار و طبقات تحت ستم و استثمار جامعه برای رهایی جامعه از منجلاب سرمایه نقش پررنگ و تأثیر گذاری بازی کنند بنا بر این، جنبش زنان بدون به حساب آوردن میلیون¬ها زن کارگر و خانه¬دار و . . . نخواهد توانست تا برابری کامل زن و مرد در جامعه پیش روند .
„ کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری" متشکل از زنان و مردان کارگر و فعال کارگری، با اعتقاد به این اصل اساسی که : تا زمان سلطۀ مناسبات سرمایه¬داری و حاکمیت سرمایه بر همۀ ارکان جامعه و تمامی تار و پود آن، قوانین و فرهنگ مردسالارانه از جامعه رخت بر نخواهد بست و لذا برابری زن و مرد بطور کامل و در همۀ ابعاد زندگی اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و جنسیتی و . . . تأمین نخواهد شد، خواست¬ها و مطالبات خود را در روز 8 مارس، روز جهانی زن، به این شرح زیر اعلام نموده و برای تحقق یک به یک موارد آن تلاش و مبارزه خواهد کرد :
1 ــ برابری کامل حقوق زنان و مردان در همۀ عرصه¬های زندگی اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و جنسیتی و . . . و لغو هر نوع قوانین زن ستیزانه و جنسیت محور، که زنان را از دست¬یابی به حقوق خویش در عرصه¬های مختلف محروم می¬نماید .
2 ــ برخورداری از حق اعتصاب و حق ایجاد تشکل¬های مستقل زنان و همین طور آزادی¬های دموکراتیک و مدنی .
3 ــ لغو قرار دادهای موقت کار، که بیشترین فشارها و پیآمد¬های آن، مستقیم یا غیر مستقیم متوجه زنان محروم و تحت ستم جامعه خواهد بود.
4 ــ لغو مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی.
5 ــ حمایت از تمامی جنبش¬های آزادیخواهانه و برابری طلب و جلوگیری از بازداشت، محاکمه، تهدید و تعقیب فعالین جنبش¬های اجتماعی.
6 ــ برخورداری از حق طلاق، حق عائله مندی، حق حضانت از فرزندان، حق انتخاب پوشش و محل زندگی، حق انتخاب همسر، حق تحصیل، حق آزادانۀ سفر به مناطق مختلف و . . .
7 ــ در نظر گرفتن دست¬مزد و حقوق ماهیانه، برای زنان خانه دار که به کار شبانه روزی، تکراری و طاقت فرسای خانگی مشغولند و برخورداری از حق استفاده از مزایای بیمه¬های اجتماعی و برخورداری ازمهد کودک رایگان برای این بخش از زنان.
8 ــ برخورداری از حقوق و مزایای کامل برای هر نوع بازنشستگی ِ پیش از موعد، از جمله باز نشستگی با 20 سال سابقۀ کار و 42 سال سن.
9 ــ با توجه به کار طاقت فرسا و مسئولیت سنگین ِ شغل پرستاری، این حرفه می¬بایست جزء مشاغل و حرفه¬های سخت و زیان¬آور محسوب شده و پرستاران باید بتوانند از بازنشستگی پیش از موعد، با حقوق کامل برخوردار شوند.
10 ــ حقوق زنان کارگری که در طول مدت کار، در صد حق بیمۀ آن ها، از حقوق¬شان کسر شده است، در صورت فوت باید عیناً مثل مردان، به فرزندان آنان تعلق گیرد.
11 ــ از میان برداشتن و لغو هر نوع خشونت علیه زنان، از جمله سنگسار آنان.
12 ــ تأسیس خانه¬های امن برای زنان آسیب دیده در جامعه و حمایت¬های ویژۀ بهداشتی و روانی و آموزشی و حرفه¬ای از آنان.
13 ــ به رسمیت شناختن ممنوعیت کار کودکان و محاکمۀ هر آن که اقدام به استخدام و به کار گماردن کودکان نماید.
14 ــ محکوم کردن جنگ افروزی و مسابقۀ تسلیحاتی، تحریم¬های اقتصادی ناشی از رقابت¬های سرمایه¬داری، که به طور قطع بیشترین زیان¬های آن متوجۀ طبقۀ کارگر و توده¬های تحت ستم مردم می¬شود.
15 ــ حمایت از جنبش مادران عزادار و همراهی و همدلی با آنان در هر کجا که لازم باشد .
زنده باد 8 مارس، روز جهانی زن برقرار باد آزادی و برابری
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


روز جهانی زن بر زنان دلیر ایرانی مبارک کارگران فلزکار مکانیک 16/12/1389
8 مارس برابر با 17 اسفند، روزجهانی زن بر مادران، خواهران، همسران و دختران¬مان مبارک باد.
بدون شرکت زنان، هیچ جنبش فراگیر واقعی نمی¬تواند وجود داشته باشد.
تحول حقوق زنان در گرو نهادینه شدن دمکراسی است.
روزجهانی زن، روز تجدید عهد با آرمان¬های والای جنبش زنان و منشور حقوق بشر است.
برابری، آزادی، عدالت، همبستگی و صلح شعار همیشگی جنبش زنان بوده و هست.
کارگران فلز کار مکانیک، این روز را به زنان سرپرست خانوار، زنان کارگر کارخانه¬ها و کارگاه¬ها، آموزگاران، پرستاران، دختران جوان فروشنده، دختران قالی باف، دختران خردسال فال فروش و گل فروش داخل مترو وخیابان¬ها، زنان و دخترانی که بدلیل فقر تن فروشی می¬کنند، تبریک گفته فردایی بهتر را برایشان تدارک خواهد دید.
زنده بادهمبستگی زنان ومردان برای ساختن جهانی عاری ازستم و بی عدالتی.
کارگران فلز کار مکانیک

بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت ٨ مارس روز جهانی زن اتحادیه آزاد کارگران دوشنبه ١٦ اسفند ١٣٨٩
زنده باد جنبش رهائی زن، زنده باد ٨ مارس
٨ مارس روز جهانی زن و روز اعتراض به نابرابری جنسیتی امسال درخششی دیگر دارد. همه جا صحبت از روز جهانی زن است. اینجا در ایران جنبش زنان بطور کم سابقه¬ای در طول تاریخ صد ساله این جنبش در صف مقدم آزادی¬خواهی مردم یک کشور قرار گرفته است و هر تحول آزادی¬خواهانه¬ای بطور اخصی با مسئله نابودی ستم بر زن در هم تنیده شده است. این یک رویداد بزرگ در تاریخ جنبش زنان و ٨ مارس در سطح جهان است.
امروز در قرن بیست و یکم هیچ فرهنگ و سنت و گذشته تاریخی¬ای نمی¬تواند توجیه¬گر ستم و تبعیض بر علیه زنان باشد. اگر امروز ستم و تبعیض بر علیه زنان از اشکال بسیار ستم¬گرانه¬اش تا اشکال به ظاهر متمدنانه آن اساس و پایه¬ای دارد آن اساس و پایه چیزی جز حاکمیت مناسبات سرمایه¬داری و بردگی مزدی بر سرنوشت انسان¬ها نیست. از همین رو هم هست که در هر نقطه¬ای از جهان که در آن شاهد اشکال برده وارتری از سازمان¬دهی تأمین سود آوری سرمایه هستیم، شاهد تحمیل ستم و تبعیض جنسیتی ستم¬گرانه¬تری نیز بر زنانیم. و از همین روست که بطور تفکیک ناپذیری جنبش رهائی زنان با جنبش کارگری و هر تحول آزادی¬خواهانه¬ای در ایران در هم تنیده شده است.
اتحادیه آزاد کارگران ایران خود را متعلق به این آزادی¬خواهی و برابری طلبی می¬داند و با اعلام همبستگی با جنبش زنان فرا رسیدن ٨ مارس را به تمامی انسان¬های برابری طلب وآزادی¬خواه تبریک می¬گوید و عموم کارگران و اعضاء خود را به شرکت گسترده در مراسم روز جهانی زن فرا می¬خواند و بر محو هر گونه تبعیض جنسیتی نسبت به زنان در تمامی عرصه¬های زندگی خانوادگی، اقتصادی سیاسی و فرهنگی، اجتماعی پای میفشارد.
نابود باد ستم جنسی
زنده باد ٨ مارس اتحادیه آزاد کارگران ایران


اعتصاب کارگران پتروشیمی تبریز وارد دهمین روز شد کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 40 17 اسفند 89
درحالی اعتصاب 1400کارگران پتروشیمی تبریز وارد دهمین روز خود شد که کارفرمایان و عواملشن بارها تلاش نمودند تا با وعده و وعید کارگران را فریب داده و اعتصابشان را بشکنند. اما کارگران که گوششان از وعده و وعیدها پر است طی این ده روز به اعتصاب خود ادامه داده و چندین تجمع در محوطه پتروشیمی داشته اند.
کارگران خواهان لغو قرار داد با پیمانکاران دست دوم و داشتن قرار داد مستقیم با پتروشیمی هستند. طی این مدت کارگران با سر دادن شعارهایی "قرار داد مستقیم حق مسلم ماست" مراتب اعتراضشان را به نا امنی شغلی نشان دادند.
کارفرمایان و نیروهای امنیتی تلاش نمودند با جایگزین نمودن کارگران پالایشگاه تبریز اعتصاب کارگران پتروشیمی را بشکنند، که کارگران پالایشگاه تبریز در حمایت از کارگران پتروشیمی تن به این کار نداده و حربه مسئولین دولتی را به شکست کشاندند.
تجمع و اعتصاب کارگران پتروشیمی تبریز همچنان ادامه دارد و کارگران در هوای سرد تبریز هر روز در محوطه پتروشیمی تجمع را ادامه می دهند.
در شرایطی که کارگران تحت فشار اقتصادی شدیدی قرار دارند،نا امنی شغلی و قرار دادهای موقت و سفید امضا و کار با پیمانکاران دست چندم وضعیت وخیمی برایشان ایجاد نموده است. دولت سرمایه و کارفرمایان با تحمیل این شرایط هر زمان که بخواهند ما را بیکار نموده و بدون پرداخت حق و حقوق واقعی کارگران را اخراج می کنند.
در این رابطه راهی جز مبارزه دسته جمعی و حمایت از یکدیگر نیست؛ و برای تداوم این مبارزه سلاحی جز متشکل شدن و سازماندهی وجود ندارد.
کارگران!
در موقعیت کنونی که جنبش ضد استبدادی مردم پا به میدان گذاشته و بسیاری از ما کارگران نیز در این جنبش شرکت داریم، با طرح مطالبات اقتصادی و با تلفیق مبارزه اقتصادی و سیاسی می توانیم مبارزه ای همه جانبه را علیه سرمایه داران و دولت حامی آنها انجام دهیم. در شرایط کنونی که یارانه ها مرحله به مرحله حذف می گردد و گرانی و تورم بیشتر به ما تحمیل می گردد، نباید ساکت بنشینیم و اجازه دهیم که کارفرمایان و سرمایه داران از قبل استثمار و فقرما ثروت های نجومی به جیب بزنند.
کار رسمی و دائمی، حق مسلم همه کارگران است. تمام قرار داد های موقت و سفید امضا و دست چندم با پیمانکاران باید ملغا گردد و ایمنی شغلی باید در همه محیط های کار وجود داشته باشد.
با شدت یافتن تضادهای طبقاتی و در شرایط بحران سیاسی جامعه، با اعتصابات و اعتراضات کارگری و سازماندهی ممکن است،از منافع خود دفاع نموده و اجازه ندهیم تا سرمایه داران و دولت حامی آنها سرنوشت ما را رقم بزنند. با حمایت کارگران از یکدیگر و افزایش اعتراضات و اعتصابات می توان کارفرمایان و دولت را عقب راند و جنبش کارگری را با جنبش مردمی پیوند زد.
ما کارگران سوسیالیست به سهم خود از اعتصاب کارگران پتروشیمی تبریز حمایت نموده وخواهان عقد قرار داد مستقیم و دائمی این کارگران با پتروشیمی هستیم.
زنده باد جنبش کارگری
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


از کارگران پتروشیمی تبریز حمایت کنیم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری سه شنبه ۲۴ اسفند ۱۳۸۹
بر اساس خبرهای منتشره اعتصاب 1400 نفر از کارگران پیمانی پتروشیمی تبریز که از روز شنبه هفتم اسفند آغاز شده، هم‌چنان ادامه دارد. کارگران خواستار حذف پیمان‌کار و انعقاد قرارداد مستقیم و دسته جمعی هستند. این در حالی‌ست که در این مدت، کارگران با مبارزه و اعتراض خود، سه بار مدیریت و مقام‌های مسئول را وادار به مذاکره با نمایندگان‌شان نمودند که در هر سه مورد، مدیریت با بهانه‌های واهی و تکراری مذاکرات را به بن بست رسانده است. هم‌چنین دخالت نیروهای امنیتی و مسئولین استان و وعده‌رسیدگی به خواسته‌های آنها در آینده، تاکنون هیچ نتیجه‌ای در شکستن اعتصاب کارگران نداشته است.
علاوه بر این مسئولین و مدیریت پتروشیمی تبریز بعد از این¬که موفق به قانع کردن کارگران با وعده¬های توخالی نشدند، برای راه‌اندازی کارخانه و شکستن اعتصاب، سعی کردند با به‌کارگیری کارگران پالایشگاه تبریز در قبال پرداخت روزانه یک¬صد هزار تومان، آن¬ها را جای¬گزین کارگران اعتصابی پتروشیمی کنند، که با امتناع کارگران پالایشگاه در همدلی با کارگران پتروشیمی مواجه شدند. سپس به کارگران پتروشیمی‌های جنوب، از جمله پتروشیمی "اروند" ماهشهر متوسل گردیدند که متوجه شدند در آنجا نیز در بین کارگران، خواسته‌های مشابه با پتروشیمی تبریز مطرح می‌باشد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری ضمن پشتیبانی از خواسته¬های کارگران پتروشیمی تبریز، از همه کارگران، تشکل‌های کارگری و نهادهای مدافع حقوق کارگری داخلی و بین‌المللی می‌خواهد که از هر طریق ممکن به حمایت از آن¬ها بپردازند. کارگران فقط از طریق اتحاد و همبستگی و پشتیبانی از خواسته‌ها و مطالبات دیگر همکاران خود می¬توانند گام‌های مؤثری را برای دست¬یابی به حقوق پای¬مال شده‌ی خود بردارند.
زنده باد همبستگی کارگری
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


بیانیه اتحادیه آزاد کارگران در باره افزایش ٩ درصدی دست¬مزدها اتحادیه آزاد کارگران یک¬شنبه ٢٩ اسفند ١٣٨٩
با اعتراضات متحدانه در برابر تحمیل فقر و فلاکت روز افزون ایستادگی کنیم
شورای¬عالی کار حداقل دست¬مزدها را برای سال آینده فقط ٦ درصد افزایش داد و مبلغ آن¬را ٣٣٠ هزار تومان تعیین کرد، بن کارگری را ٨ هزار تومان افزایش داد و حق مسکن کارگران را مسکوت گذاشت.
کسانی که در شورای¬عالی کار در مورد زندگی و معیشت ما تصمیم¬گیری کرده¬اند امسال یورش به زندگی ما کارگران را به جائی رساندند که حتی نیازی نیز به پیروی از قوانین دست ساز خود و آمارهای اسمی و ظاهری اعلام شده از سوی بانک مرکزی در مورد میزان تورم ندیدند. این برخورد به زندگی و حق حیات ما کارگران از سوی دولت و کارفرمایان در شورای¬عالی کار یک اهانت بزرگ به شعور و حق حیات میلیون¬ها خانواده کارگری است که تنها وسیله زنده ماندن¬شان همین دست¬مزدهای ناچیز است.
آنان که دست¬مزد ما کارگران را در شورای¬عالی کار به مبلغ بسیار ناچیز ٢٧ هزارتومان افزایش دادند خود بهتر از هر کسی می¬دانند که این مقدار افزایش دست¬مزد حتی تا پایان سال جاری نیز جبران افزایش قیمت¬ها و حفظ قدرت خرید ما کارگران را در چند روز مانده به آخر سال کفاف نخواهد کرد. آنان با این کار چشم در چشم ما، به ما کارگران اعلام کردند سهم ما از زندگی و تولید ثروت در جامعه فقط فقر و بدبختی روز افزون است.
ما در مقابل این جسارت به شعور و حق حیات¬مان ساکت نخواهیم نشست و نظاره¬گر آه و حسرت همسران و فرزندان¬مان برای داشتن لقمه نانی نخواهیم شد. ما سال جدید را به سال اعتراض برای افزایش دست¬مزدها و لغو قراردادهای موقت تبدیل خواهیم کرد، آستین های¬مان را بالا خواهیم زد و در صفی متحد و سراسری این بار خود در مورد قیمت فروش نیروی کارمان تصمیم سازی خواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد کسانی که بر حاصل دست¬رنج ما کارگران در وزارت کار و کاخ¬های اشرافی لم داده¬اند با افزایش فقط ٩ درصدی دست¬مزدها ما کارگران را به استهزا بگیرند و این چنین شعور و حق حیات ما را مورد اهانت قرار دهند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران


افزایش ٦ درصدی دست¬مزدها
کاهش سطح زندگی کارگران به خط مرگ نزدیک است کمیته پیگیری یک¬شنبه ٧ فروردین ١٣٩٠
افزایش دست¬مزدها در روزهای پایانی سال اعلام گردید. چنان¬که رقم ٩٪ را برای حداقل دست¬مزدها و٦٪ درصد برای کارگران شاغل است. افزایش دست¬مزد کارگران طی مصوبه شورای عالی کار اعلام گردید.
بدنبال طرح تحولات اقتصادی که سال¬ها از آن به عنوان آرزو و آرمان بزرگ دولت یاد می¬شد.
در سال¬های اخیر بر حسب تحولات جاری جامعه دولت فعلی موفق به دست یابی بزرگترین آرزوی دولت¬های قبلی نظام گردید. در این طرح قطع سوبسیدها وانجماد دست¬مزدها اعم از کارگری و کارمندان قید شده بود.
در این طرح تحول اقتصادی طلایی وسحرآمیز دولت موفق شد به یکی از اساسی ترین مواد این طرح دست یابد که انجماد دست¬مزدها بود. کلیت این طرح که حاصل طلایی برای دولت وکارفرمآیان دیگر را دارد. برعکس گسترش فقر و فلاکت بیشتر زندگی کارگران را بدنبال داشته است. البته برای اجرای انجماد دست¬مزدها مدت¬ها بین مجلس و دولت اختلاف نظر بود با اعتراضات کارگری موجود در جامعه هر دو عقب نشینی کردند. بلاخره دولت اعلام کرد که میزان افزایش دست¬مزدها با افزایش تورم تناسب موزون دارد. در نتیجه معتقد است که جوانب قانون کار ماده ۴١ را نیز رعایت نموده است. یعنی میزان افزایش دست¬مزد متناسب با تورم می¬باشد.
البته با افزایش مبلغ هشت هزار تومان بن کارگری محاسبات¬شان دقیقاً از تورم اعلام شده خودشان نه تنها کاهش نداشته بلکه افزایش نیز داشته است (نیم درصد) طی اعلام ۵/١١ تورم توسط بانک مرکزی بود.
واقعیت به گونه دیگری است تنها افزایش قیمت ارزاق عمومی در اسفند ماه نسبت به فروردین ماه ٨٩ افزایش ۴١٪ را در پی داشته وهمچنین افزایش 7 برابری بهای انرژی (سوخت¬ها) را داشتیم.
در نتیجه سبد هزینه زندگی کارگران را به بیش از حداقل.۵٠٠.٠٠٠ ١ تومان رسانده است. ارقام ٩٪ افزایش حداقل دستمزد و افزایش ٦٪ برای کل کارگران شاغل هیچ تناسبی باجهش نجومی قیمت¬ها وتورم فعلی ندارد.
البته سال ٩٠ افزایش مرحله دوم قیمت¬ها زندگی کارگران و دیگر مردم زحمتکش را به زیر خط مرگ خواهد رسانید همچنین بی¬کاری میلیونی رو به افزایش ٢ رقمی وقراردادهای سفید امضا و موقت که کارگران با حداقل ٣٣٠.٠٠٠ تومان دست¬مزد وحتی کم¬تر از آن به کار گرفته میشوند یک فاجعه انسانی را در بر خواهد داشت.
تحمیل چنین زندگی بر کارگران قطعا قابل تحمل نخواهدبود.جنبش کارگری بااعتلای اعتراضاتش در کنار اعتراضات وسیع جنبش¬های اجتماعی دیگر به چنین زندگی ننگین برده واری پایان خواهد داد.
کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های کارگری


اعتصاب کارگران سد ژاوه کامیاران کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری دوشنبه ۰۸ فروردین ۱۳۹۰
بر اساس گزارش رسیده به کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، کارگران سد ژاوه در اعتراض به عدم پرداخت 6 ماه حقوق معوقه و نیز عدم پرداخت عیدی و سنوات، دست به اعتصاب زدند. این کارگران از 23 اسفند ماه 89 تا به حال در اعتصاب به سر می‌برند.
قابل ذکر است که کارگران اعتصابی سد ژاوه کامیاران، به مقامات دولتی هشدار داده اند که در صورت پرداخت نشدن خواست و مطالبات¬شان همچنان به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


مزد و فقر کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 42 15 فروردین 90
شورای عالی کار که هر سال دستمزد کارگران را با ترازوی نامیزان خود نسبت به تورم می سنجید، امسال حتی با توجه به همان ترازوی نامیزان که تورم را 27 درصد اعلام نمود ، دستمزد کارگران را متناسب با آن افزایش نداد و فقط 9 درصد دستمزد کارگران افزایش یافت.
بنابراین تهاجم دیگری به سفره خالی کارگران صورت گرفت و فقر وبحران بیشتری گریبان ما کارگران را خواهد گرفت. اما ماجرا به همین جا خاتمه نمی یابد زیرا با توجه به برنامه حذف یارانه ها، تورم بیشتری امسال بوجود خواهد آمد و در نتیجه هر چه بیشتر وضعیت اقتصادی کارگران و مردم وخیمتر می گردد.

استثمار،چپاول و غارت سرمایه داران و دولت حامی آنها پایان ناپذیر است و بر این اساس هر روز فاصله طبقاتی افزایش می یابد؛ فقر و بیکاری، در یکسواکثریت جامعه را در بر گرفته و در سوی دیگر انباشت ثروت و غارت سیری ناپذیر شکل گرفته است.امکانات کاملا ناعادلانه توزیع گردیده و مالکان وسایل تولید هر روز حداقل معیشت ما را مورد تهاجم و غارت قرار می دهند. مزد ناچیز کارگران حتی کفاف ابتدایی ترین مایحتاج زندگی را نمی دهد و با توجه به بیکاری وسیع، طبقه کارگر در موقعیت اقتصادی بسیار وخیم و بحرانی قرار دارد.
کارگران!
در مقابل این شرایط تیره وتار و چشم انداز بدتر شدن وضعیت، هیچ راهی بجز مبارزه جمعی و متشکل وجود ندارد. در شرایطی که موج دوم مبارزات مردم آغاز شده و اعتراضات خیابانی را شاهد هستیم، با ابزار اعتصاب و اعتراضات جمعی و ایجاد تشکل ها در محیط کار قادر خواهیم بود جنبش را تحت تاثیر قرار داده و منافع خود را در آن متجلی نماییم. برای ما کارگران هیچ راهی بجز مبارزه جمعی برای رهایی واقعی و پایان دادن به فقر فزاینده وجود ندارد. شرایط زندگی ما و خانواده هایمان به هیچ وجه انسانی و متناسب با ثروت های موجود در جامعه نیست؛ ما کارگران دنیا را صنعتی و مدرن نموده ایم و تمام امکانات و ثروت جامعه حاصل دسترنج ما است ،اما از آنها بی بهره ایم.
جهانی دیگر ممکن است، ما آن را خواهیم ساخت زنده باد جنبش کارگری، زنده باد سوسیالیسم
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


عدم پرداخت قبض های آب و گاز، اعتراضی موثر کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 43 23 فروردین
با اجرا شدن طرح حذف یارانه ها و افزایش چندین برابری قیمت های آب و گاز، شرایط وخیم اقتصادی برای کارگران و اکثریت مردم ایجاد شده است؛ در شرایطی که رشد تورم هیچ تناسبی با افزایش دستمزدها ندارد و اکثریت مزد بگیران در شرایط فشار اقتصادی مضاعفی قرار دارند، افزایش حدود ده برابری نرخ آب و گاز یک سونامی اقتصادی برای آنها است و واقعا پرداخت آن یا برای بیشتر کارگران و مردم مقدور نیست و یا باعث خانه خرابی و تنگدستی شدیدی خواهد شد. در شرایطی که قیمت بنزین افزایش یافته و مواد غذایی و دیگر کالاهای اساسی طی چند ماه گذشته افزایش قیمت زیادی داشته اند، چگونه ممکن است قبض های آب و گاز چند ده و حتی چند صد هزار تومانی را پرداخت کنیم؟ پرداخت نقدی یارانه ها و حالا افزایش بسیار زیاد قیمت آب و گاز که هیچ تناسبی با هم ندارند، آشکارا یک کلاه برداری و حقه بازی برای غارت و چپاول بیشتر کارگران و مردم است.
در چنین شرایطی قیمت برق که در گذشته نیز بارها افزایش قیمت داشته، را نیز قرار است چندین برابر افزایش دهند، و این یعنی سونامی اقتصادی دیگر.
اما با موج عظیم اعتراضی نسبت به این تهاجم، یعنی با عدم پرداخت قبض ها تا حد ممکن، یک اعتراض جمعی موثر و گسترده ای ایجاد شده که سدی در مقابل دولت سرمایه است.حاکمان در مقابل چنین اعتراض وسیعی دستپاچه شده اند و به یاوه گویی های متناقضی روی آوردند؛ برخی سخن از کاهش نرخ ها نموده و برخی دیگر از قسطی نمودن آنها حرف زده اند.
این اعتراض، که بر اساس مجموعه اطلاعات بدست آمده حدود هشتاد درصد کارگران و افراد جامعه در آن شرکت دارند و از پرداخت قبض های خود سر باز زده اند را می توان یکی از بزرگترین اعتراضات جامعه ما دانست؛ یقیناً تداوم این مبارزه راه را برای پیشروی بیشتر حاکمان مرتجع می بندد و از سوی دیگر مبارزه را با ابتکار جدیدی تداوم می بخشد. این اعتراض می تواند در کنار دیگر اشکال اعتراضی و مبارزات، موج دوم جنبش را پیش برده و صفوف کارگران و مردم را تا حدودی منسجم نماید.
استثمار و غارت سرمایه داران و دولت حاکم سیری ناپذیر است و به هر روش ممکن و همواره برنامه هایی برای کسب سود بیشتر را به اجرا می گذارند؛ تنها و تنها با نابودی سرمایه داری و هر دولت حامی سرمایه می توان بر این شرایط غیر انسانی غلبه نمود.
نابود باد سرمایه داری، زنده باد جنبش کارگری ومردمی
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


ادامه اعتصاب کارگران پتروشیمی بندر امام کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 45 24 فروردین 1390
از تاریخ 20 فروردین کارگران پتروشیمی بندر امام در اعتراض به واگذاری بخش های زیادی از پتروشیمی به پیمانکاران که شرایطی وخیمتری را برای کارگران بوجود می آورد و بر نا امنی شغلی دامن می زند، دست به اعتصاب زده و خواهان قراردادهای مستقیم و دائمی هستند.
با وجود وعده های مسئولین جهت شکستن اعتصاب،کارگران به اعتصاب خود ادامه داده و و در نتیجه، مسئولین با عقب نشینی حاضر شدند با نمایندگان کارگران- از هر قسمت 5 نفر- مذاکره نمایند.
مطالبه کارگران پتروشیمی بندر امام یک مطالبه عمومی برای طبقه کارگر است و مدت های مدیدی است که اینجا و آنجا، کارگران با طرح لغو قرار دادهای موقت و ضرورت عقد قرار دادهای دائمی تاکید دارند؛ چند ماه پیش نیز کارگران پتروشیمی تبریز با همین مطالبه دست به اعتصاب زدند و تا حدودی با موفقیت توانستند روند واگذاری فعالیت های تولیدی را به پیمانکاران متوقف نمایند. کارگان پتروشیمی بندر امام نیز با تداوم اعتصاب در این مقطع می توانند به کسب دست آوردهایی نایل گردند؛ و در صورت متشکل شدن و ایجاد ارتباط برای حرکت های هماهنگ و متحد با دیگر پتروشیمی ها که در شرایط مشابه بسر می برند و با روند رو به رشد واگذاری فعالیت های تولیدی روبرو هستند، و هزاران کارگر را در معرض خطر بیکاری قرار داده اند، نیرویی چند برابر خواهند یافت.
همانطور که گفته شد مطالبه لغو قرار دادهای موقت و واگذاری کار به پیمانکاران جزء ،که باعث از دست دادن بخشی از حق و حقوق کارگران می شود، و لزوم عقد قرار دادهای دائمی، برای کارگران مطالبه ایست سراسری و در نتیجه به هر روش ممکن می بایست از کارگران پتروشیمی بندر امام حمایت نماییم.
ما کارگران سوسیالیست نیز به نوبه خود واگذاری کار به پیمانکاران و افزایش ناامنی شغلی و تهاجم به حق و حقوق کارگران در این زمینه را محکوم می نماییم و خواهان قراردادهایی دائمی با کارگران هستیم و بدین وسیله حمایت خود را از کارگران اعتصابی بندر امام اعلام می نماییم.
قرار داد موقت ملغا باید گردد
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


از اعتصاب کارگران مجتمع های پتروشیمی حمایت می کنیم کارگران فلز کار مکانیک دوشنبه ۲٩ فروردین ١٣٩٠
اعتصاب کارگران پتروشیمی امام خمینی، بوعلی، اروند، امیر کبیر، خوزستان، فجر و شیمیایی رازی مورد حمایت کارگران فلزکار مکانیک است. خواست این کارگران مبنی بر برچیده شدن شرکت¬های پیمان¬کاری( برده¬داری نوین) و قراردادهای موقت و سفید امضا و همچنین انعقاد قراردادهای دسته جمعی، خواست جنبش کارگری ایران است. ما کارگران فلزکار مکانیک نیز حمایت و پشتیبانی خود را از این مطالبات اعلام کرده و آنرا از اصول ابتدایی روابط بین کارگر و کارفرما می¬دانیم. امید است این کارگران نیز همچون کارگران سرافراز پتروشیمی تبریز اعتصاب خود را با موفقیت به پایان برسانند.
کارگران فلز کار مکانیک


اول ماه مه، عید کارگران جهان کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۹۰
بار دیگر روز جهانی کارگر از راه می‌رسد و کارگران، ابزارها را رها می‌کنند و از پشت ماشین‌ها و میزهای کار و از کارخانه‌ها و کارگاه‌ها بیرون می‌آیند. در سپیده دم اول مه، برپاکننده‌گان بناها و آسمان خراش‌ها، بافنده‌گان، معدن‌چیان، صاحبان اندیشه‌های بلند و همه‌ی تولید‌گران نعمت‌های جامعه بشری، لباس‌های تازه می‌پوشند، در خیابان¬ها رژه می‌روند و در سبزه‌زارها، گرد هم جمع می‌شوند.
در سحرگاه اول ماه مه، با اولین طلایه‌ی خورشید، آسمان رنگ آتش شعله‌ور می‌گیرد و کارگران سرتاسر گیتی، این سرود دیرینه را سر می‌دهند: برخیزید زنجیریان گرسنگی/ خود به رهایی خویش برخیزیم / جهان از بنیاد دیگرگون می‌شود/ و فردا آفتاب جاودانه خواهد درخشید.
در اول ماه مه، کارگران چهار گوشه‌ی جهان، از شمال آفریقا و خاورمیانه تا کانادا و آمریکای جنوبی، از خیابانهای پاریس و لندن تا شیکاگو و استانبول، فریاد برابری‌طلبی و عدالت‌خواهی و شعار نان و آزادی برای همه‌ی بشریت را رسا‌تر از همیشه بر پرچم‌های خود در اهتزاز می‌گیرند. آنها در روز جهانی کارگر اعلام می‌کنند که بیکاری و گرسنگی، فساد و اعتیاد، نظامی‌گری و تروریسم، کشتار کودکان، زنان و مردان با سلاح‌های مرگ‌بار، تبعیض و بی‌حقوقی، سرکوب پلیسی اعتراض‌های اجتماعی و سلب آزادی بیان و عقیده و همه‌ی مصائب مناسبات سرمایه‌داری، باید پایان یابد. کارگران در اول ماه مه، شعار همبستگی و اتحاد و مبارزه برای برپایی دنیایی برابر و عاری از ستم و استثمار را سر می‌دهند و می‌سُرایند که زمین یکی‌ست و نباید آن را تقسیم کرد و ثروت، سرمایه‌ای‌ست که هر کسی حق دارد از آن بهره‌مند شود.
کارگران ایران نیز در اول ماه مه ( 11 اردیبهشت )، هم‌آوا و هم‌صدا با دیگر کارگران جهان، خواسته‌ها و مطالبات‌خود را در قطعنامه‌های روز جهانی کارگر اعلام کرده و در پلاکارد‌های مراسم این روز، نصب می‌کنند. آنها خواهان پرداخت حقوق‌های معوقه خود، ممنوعیت اخراج، لغو قراردادهای موقت و پیمانی و تضمین امنیت شغلی، آزادی بیان وعقیده برای همه‌ی شهروندان و حق ایجاد تشکل کارگری و افزایش دست¬مزد برابر با حداکثر استفاده از امکانات زندگی شایسته‌ی انسان امروز، و... هستند.
اول ماه مه، روز عید جهانی کارگران در راه است، این جشن را با شکوه برگزار کنیم. گرامی باد اول ماه مه، روز جهانی کارگرزنده باد همبستگی کارگری کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

كارگران پتروشیمی ماهشهر پیروزند كمیته پی گیری ایجاد تشكل های كارگری سه شنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۰
با گذشت چند روز از اعتصاب كارگران پتروشیمی ماهشهر امید آن می¬رودكه این کارگران در این اعتراض بزرگ پیروز شوند. آنچه كارگران ماهشهر مطالبه می¬كنند حق مسلم همه كارگران است. دایمی شدن قراردادهای موقت و برچیدن پیمان¬كاری و افزایش دست¬مزدها مطالبه ِ همه¬ی ماست كه از حقوق ابتدایی كارگران در این قرن 21 است.
كارگران و زحمتكشان!
همچنان كه می¬دانید اعتراضات كارگری یكی پس از دیگری شكل می¬گیرد. اینك زمان آن رسیده كه ما كارگران سراسر ایران یك¬پارچه ومتحد بر علیه بی حقوقی مطلق وزندگی نكبت بار زیر خط فقر برای تحقق مطالبات بر حق و انسانی خود از جمله بر چیدن قراردادهای موقت وسفید امضا و دایمی كردن كلیه قراردادهای موقت وافزایش دست¬مزدها به پا خیزیم. همان¬طور که كارگران پتروشیمی تبریز وچند كارخانه دیگر با اعتصاب خود به قراردادهای ننگین موقت پایان دادند.
زنده باد همبستگی واتحاد كارگران. درود بر كارگران پتروشیمی ماهشهر كمیته پی گیری ایجاد تشكل¬های كارگری


با اتحاد و همبستگی کارگری، از کارگران پتروشیمی حمایت کنیم کمیته هماهنگی برای کمک پنجشنبه ١ اردیبهشت ١٣٩٠
بر اساس خبرهای منتشره، اعتصاب و اعتراض هزاران کارگر شرکت‌های مجتمع پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر، هم‌چنان ادامه دارد. آنها خواهان انعقاد قرارداد مستقیم و دسته جمعی و برچیدن شرکت‌های پیمان‌کاری هستند. این خواست مسلم و حق طبیعی کارگران است تا در برابر این شکل بردگی مزدی دست به اعتراض بزنند و خواستار لغو آن شوند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ضمن پشتیبانی از خواسته‌های کارگران شرکت‌های مختلف پتروشیمی، از دیگر کارگران می‌خواهد که از هر طریق ممکن به حمایت از هم طبقه‌ای¬های خود، دست بزنند. اعتراض و اعتصاب کارگران پتروشیمی به شرایط کار و برچیدن شرکت‌های پیمان‌کاری، خواست همه کارگران ایران است که سایه شوم قراردادهای موقت و سفید امضا، روز بروز شرایط کار و زندگی را برای آن¬ها سخت‌تر کرده است. طبقه کارگر می‌تواند با اتحاد و همبستگی سراسری خود، خواست برچیدن شرکت‌های پیمانی و لغو قراردادهای موقت و بستن قرارداد دائمی، مستقیم و دسته جمعی را به سرمایه‌داران تحمیل کند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


درگذشت بهزاد کاظمی را تسلیت می‌گوییم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری سه شنبه ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۰
با خبر شدیم که جمعه دوم اردیبهشت، بهزاد کاظمی از فعالین کارگری در تبعید، بر اثر سکته مغزی، جان باخته است. او از فعالین اتحاد بین‌المللی در حمایت از کارگران ایران و مدافع جنبش کارگری بود که کمپین‌های متعددی را در حمایت از کارگران ایران سازماندهی کرد. ما اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، درگذشت بهزاد کاظمی را به خانواده ایشان و همه‌ی دوستان و کارگران و فعالین کارگری تسلیت می‌گوییم. بدون شک، یاد و خاطره و مبارزه و تلاش مستمر این فعال دلسوز جنبش کارگری، برای دست¬یابی به دنیایی برابر و عاری از استثمار انسان از انسان، در یادها ماندگار و جاودانه است. کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری
بیانیه شماره 2 شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر سال 90 و فراخوان زمان و مکان های مراسم ها - ساعت 5 عصر سراسر کشور
سال ستیز طبقاتی به جای جهاد اقتصادی
در آستانه ی روز جهانی كارگر،11 اردیبهشت (اول ماه مه) ستیز كارگران علیه سرمایه داری اسلامی در ایران شكل دیگری به خود گرفته است؛از جمله اعتصاب پیروزمندانه كارگران در پتروشیمی در ماهشهر و چند ماه قبل اعتصاب كارگران پتروشیمی در تبریز،كه منجر به تغییر قرارداد های موقت شركت های پیمانكاری به قراردادهای میان مدت شد نشان از خیزش جدیدی در مبارزات كارگران علیه سرمایه داری دارد. لازم است كه علاوه بر تمامی اقشار مختلف طبقه ی كارگر، كارگران بیكار و اخراجی و به وی‍ژه تمامی كارگران قرارداد موقت،سفید امضا و بی قرارداد و كارگران شركت های پیمانكاری هر چه بیشتر ضمن اعتراض و اعتصاب،قدم های استوارتری برای ایجاد تشكل های مستقل و خود ساخته ی خود بردارند و علاوه بر ایجاد و تقویت تشكل های علنی،توده ای و طبقاتی ،بخشی از كارگران اگاه باید با ایجاد و یا تقویت هسته ها،محافل و كمیته های مخفی و غیر علنی نقشی جدی در سازماندهی مبارزات كارگران برای به دست آمدن مطالبات و نیز سوق دادن مبارزات به سمت تشكل یابی كارگران ایفا كنند.
جهاد اقتصادی و ریاضت اقتصادی كه سرمایه داری در ایران و جهان قصد دارد به كارگران تحمیل كند،دستمزدهای فلاكت بار و برده وارانه،حذف یارانه ها و سركوب مبارزات و فعالین و تشكل ها و نیز سركوب هرگونه اعتراض و تظاهرات و سركوب بیان و قلم و اعتصاب و تحمیل زندان و فقر و دیكتاتوری و فلاكت و جنگ و خرافه پروری و تبعیض جنسیتی و تبعیض جنسیتی و ستم طبقاتی بر زنان،كار كودكان،بحران های زیست محیطی،فشار اقتصادی بر بازنشستگان،گسترش بیكاری و اعتیاد و ظلم و بیداد و ارعاب و تهدید و زندان و نیز فریب كاری های هر دو جناح سرمایه داری در ایران یعنی اصولگرایان و نیز اصلاح طلبان حكومتی كه اكنون اندكی از چپاول و غارت رانده شده اند و فریب و دغل تمامی كشورهای سرمایه داری اعم از امریكا و چین و روسیه و دولت های اروپایی منجمله انگلیس و آلمان و فرانسه و ایتالیا و غیره،همه و همه باید با مشت محكم و اتحاد و سازمانیابی و تشكل یابی كارگران پاسخ داده شود.
روز جهانی كارگر نه سبز است و نه سیاه و نه سفید و نه بنفش و نه زرد؛روز جهانی كارگر و همه ی روزها به نشانه ی خون و جان و عمر و هستی طبقه ی كارگر به رنگ سرخ است؛كارگران تولید كنندگان تمامی ثروت ها و نعمت ها و رفاه در جامعه ی بشری هستند و با خون خود حیات جامعه ی انسانی را تضمین میكنند ،اما خود هیچ بهره ای از این نعمات و ثروت ها نمیبرند،ما كارگران فریب هیچ كدام از جناح های سرمایه داری و رنگامیزی های آنان را نخواهیم خورد.

ما كارگران ایران در روز جهانی كارگر هم صدا و هم پیمان با دیگر هم طبقه ای هایمان در سراسر جهان ضمن گرامیداشت این روز،با خشم و اعتراض خود یكصدا فریاد برخواهیم آورد كه طبقه ی كارگر برای به دست آوردن مطالبات خود و براندازی نظام انگل وار سرمایه داری تنها و تنها با اتكا به دانش طبقاتی و اتحاد و تشكل ها و سازمان های طبقاتی و كارگری خود تكیه خواهید زد.
كارگران نیك میدانند كه نه تنها در روز جهانی كارگر بلكه هر روز باید بیش از پیش با اعتراض بیشتر و با سازماندهی مبارزات به سوی ایجاد تشكل های طبقاتی خود قدم بردارند و هر روز را عرصه ی " گسترش و تقویت ستیز طبقاتی و نبرد كارگری" كنند و نسخه ها و مناسبات برده وارانه ی سرمایه داری و از جمله " جهاد اقتصادی" و سایر بی حقوقی های تحمیل شده از سوی سرمایه داری اسلامی در ایران را بیشتر و بیشتر نقش بر آب كنند.
ما كارگران هر چه بیشتر و گسترده تر،در روز جهانی كارگر 11 اردیبهشت به ویژه در ساعت 5 عصردر محل های كار و زندگی و در محلات و خیابان و كوی و برزن و در هنگام ایاب و ذهاب و در سرویس های غذاخوری و رخت كن ها و در هر جا و هر جا و در هر فرصت ممكن مطالبات 8 گانه ی كارگری كه – نه تمام مطالبات، بلكه – اهم مطالبات كارگران است را به بحث و گفت و گو میگذاریم و برای ادامه ی نبرد و حركت به سوی ایجاد تشكل های طبقاتی،مستقل و خود ساخته و مستقل خود برنامه ریزی و اقدام خواهیم كرد.
در ادامه ی این بیانیه علاوه بر فراخوان مراسم ها و اعلام زمان و مكان ها،برخی شعارهای مناسب كارگری برای فریاد كردن در محل های مراسم،تظاهرات و آكسیون معرفی میشوند و در پایان بیانیه اهم مطالبات 8 گانه برای پخش و تكثیر و برای بحث و گفت و گو در میان كارگران درج خواهد شد.
در زمان های اعلام شده كه مطابق پیشنهادات ارسالی كارگران در جاهای مختلف تعیین شده ،برای کارگرانی که در حال کار و در محیط های کاری شان هستند ،قرار بر دست از كار كشیدن به مدت 5 دقیقه میباشد که لازم است به طور یكپارچه و سراسری در همان زمان توسط كارگران در همه ی نقاط، مطالبات کارگری در میان كارگران به بحث گذاشته شود .

كارگرانی كه در زمان اعلام شده برای شركت در مراسم ها امكان تجمع دارند میتوانند با به خاطر داشتن شعار ها و مطالبات و یا كاغذ های حاوی شعار ها و مطالبات به طور متحد و با برنامه ریزی در محل های اعلام شده حاضر شوند.شعار های ما کارگران باید صف طبقاتی ما را معلوم کند؛شوراهای اسلامی کار و خانه های کارگر،جناح های سیاه و سبز سرمایه داری هر کدام برای منافع سرمایه داری دست و پا میزنند.ما هیچ اعتراض و تجمعی را بی نصیب نخواهیم گذاشت اما با پرچم خود و با طرح مطالبات 8 گانه ی خود به اعتراض دست خواهیم زد و در این روز به یکدیگر یادآور میشویم که برای رهایی از ستم و استثمار طبقاتی و فقر باید و باید و باید متشکل شویم.
زمان و مكان مراسم های روز جهانی كارگر –یكشنبه 11 اردیبهشت
ساعت 5 عصر – سراسر كشور:
الف – تجمع ها و مراسم ها در سراسر كشور:
تهران- ساعت 5 عصر – از میدان انقلاب تا مقابل وزارت كار
مشهد- شیراز-اصفهان- قزوین (همگی مطابق اعلام كارگران این مناطق) و سایر شهرستان ها ساعت 5 عصر در مقابل ادارات كار شهرستان ها و یا ادارات كل كار استان.
از شهرهایی در جنوب و مركز و نیز شهرهایی در كردستان اعلام شده كه فراخوان ِ زمان و مكان مطابق شرایط و بر اساس ملاحظات محلی و در زمان مناسب به اطلاع كارگران رسانده خواهد شد.
ب-اعتصاب موقت سراسری در محیط های كار:
ساعت 5 عصر- كارگران شاغل در محیط های كار و كارخانجات به طور همزمان و یكپارچه و سراسری به مدت 5 دقیقه در ساعت 5 عصر یكشنبه دست از كار خواهند كشید و مطالبات 8 گانه و مباحث خود را با همكاران خود به بحث خواهند گذاشت.در صورت امكان ، با طرح شعارها و خواسته ها و مطالبات جاری خود، كارگران در این ساعت در محل های مناسب در محیط كار تجمع خواهند نمود و ضمن برگزاری مراسم به فریاد شعار ها و طرح و بحث و اعتراض برای دستیابی به مطالبات خود خواهند پرداخت.
شعارهای پیشنهادی برای روز مراسم و نیز برای سایر اعتراضات و تجمعات كارگری در سراسر سال:
- دستمزد بردگان و حذف سوبسید/بر علیه سرمایه باید جنگید
- قرارداد موقت/ ملغی باید گردد
- كارگر زندانی آزاد باید گردد
- قرارداد موقت / بردگی وفلاكت
- زندانی سیاسی / آزاد باید گردد
- كارگران جهان/ هم طبقه،هم پیمان
- كارگر قراردادی،پیمانی/ تشكله پایان بی سامانی
- شورای عالی كار / حامی سرمایه دار
- علیه شركت های پیمانكاری/ برپا كنیم تشكل كارگری
- اتحاد و تشكل / راه رهایی ما
- شورای اسلامی كار/ پشتیبان سرمایه دار
- سرمایه از روز ازل نبوده / سرمایه دار حق ما رو ربوده
- اصول گرا،اصلاح طلب/ضد كارگر، فرصت طلب
- تشكل مستقل حق مسلم ماست
- جهاد اقتصادی و ریاضت/ به ضد كارگرانه این سیاست
- جهاد اقتصادی و ریاضت / ننگ بر این اقتصاد و سیاست

مطالبات هشت گانه‌ی کارگران ایران – سال 1390
1- ما کارگران برای مقابله با قراردادهای موقت، سفید امضا و قراردادهای شرکت‌های پیمان‌کاری با اتحاد و آگاهی و با ایجاد تشکل های خود دست به مبارزه خواهیم زد.
2- حذف یارانه‌ها هجوم به سفره‌ی خالی کارگران است؛ ما ضمن گسترده کردن اقدام برای نپرداختن قبض‌های آب، برق، تلفن و گاز از هر طریق ممکن دیگر و به صورت متحد و متشکل با این اقدام و طرح ِ ضد کارگری مبارزه خواهیم کرد.
3- ما اعلام و تعیین حداقل دستمزد 330 هزار تومان که چندین برابر زیر خط فقر است و توسط نهاد سرمایه‌داری شواری‌عالی کار تعیین شده و نیز روش ضد کارگری و خائنانه‌ی سه جانبه گرایی را محکوم می‌کنیم؛ در روش سه جانبه گرایی، مذاکره و توافق بین نمایندگان کارفرمایان و نماینده دولت (که همگی از طبقه‌ی سرمایه‌دار هستند) از یک سو و ازسوی دیگر نماینده‌ی کارگران انجام می‌گیرد و کارگران در مقابل دو رای سرمایه داری بازنده خواهند بود. ما اعلام می‌داریم که افزایش دستمزد با خواهش و توافق و مذاکره حاصل نمی‌شود. کارگران باید با اعتراض و نمایش قدرت و اعتصاب و با مبارزه‌ی متشکل و متحد دستمزدهایی متناسب با استاندارهای زندگی را به سرمایه‌داری تحمیل کنند.
4- کارگران و فعالان کارگری زندانی باید آزاد شوند و ما هر گونه دستگیری، اخراج و تحت فشار قرار دادن کارگران را محکوم می¬کنیم.
5- ما کارگران برای دست‌یابی به آزادی بیان، آزادی تشکل، تحزب، اعتصاب، آزادی قلم و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و پایان یافتن احکام ضد انسانی اعدام ،همزمان با دیگر مطالبات‌مان مبارزه خواهیم کرد.
6- پیروزی کارگران جز با اتحاد متشکل و سازمان‌یافته‌ی تمامی اقشار طبقه‌ی کارگر اعم از کارگران صنعتی، معلمان، پرستاران، کارگران بخش خدمات، معادن، کارگران کشاورزی و ... ممکن نیست. ما کارگران در هر صنف و رسته ضمن اتحاد با تمامی اقشارهم طبقه ای مان در طبقه ی کارگران ایران و منطقه و حمایت از مطالبات کارگران مهاجر در ایران از جمله کارگران افغانی ،خود را متحد و پشتیبان مبارزات کارگران در سراسر جهان می‌دانیم.
7- ما برای دست‌یابی به مطالبات اقتصادی-سیاسی خود بر علیه تمامی جناح‌ها و حاکمیت‌های داخلی و خارجی سرمایه‌داری اعم از اصول‌گرا و اصلاح‌طلب در ایران و اعم از دولت‌های سرمایه‌داری آمریکا،چین، روسیه، اروپایی و ... تنها و تنها با اتکا بر نیروی طبقاتی کارگری خود، مبارزه خواهیم کرد.
8- نظام سرمایه‌داری از تبعیض جنسیتی-اقتصادی- سیاسی- اجتماعی علیه زنان بهره و سود می‌برد، همچنین کار کودکان منبع سود‌های سرشار برای نظام انگلی سرمایه داری‌ست؛ ما ضمن محکوم کردن هرگونه تبعیض جنسیتی علیه زنان ،برای متشکل کردن هر گونه مبارزه برای دست‌یابی زنان به مطالبات ویژه ی زنان و نیز مطالبات طبقاتی شان و نیز برای تقویت جنبش لغو کار کودک از هیچ مبارزه‌ای فروگذار نخواهیم کرد.
شورای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر سال 1390


بیانیه جوشکاران شهرک صنعتی و جوشکاران سیار سنندج بمناسبت روز جهانی کارگر جمعی از جوشکاران شهرک صنعتی و جوشکاران سیار شهر سنندج چهارشنبه ۰۷ اردیبهشت ۱۳۹۰
در روز جهانی کارگر، کارگران و هم طبقه‌ای‌هایشان در سراسر جهان، به یاد کارگران شیکاگو که به خیآبانها آمدند و به خاطر مطالبات‌شان جان باختند، رژه می روند. این روز به عنوان یک سنت کارگری، روز کیفرخواست ما کارگران علیه تمامی بی‌حقوق هایی ست که سرمایه¬داری و سرمایه‌داران بر ما اعمال می‌کنند. ما کارگران جوشکار شهرک صنعتی و جوشکاران سیار شهر سنندج هم به استقبال اول ماه مه (11 اردیبهشت)، روز جهانی کارگر می‌رویم. ما همچون هم طبقه‌‌ای‌های خود سازندگان نعمت‌های روی زمین هستیم اگرچه خود از ان بی‌بهره‌ایم. ساخت و سازهای صنعتی، اسمان خراش‌ها و اپارتمآنها را ما کارگران جوشکار با تحمل سخت‌های کار و تنفس دود و هوای الوده و بی‌خوابی ناشی از سوزش چشم‌های خسته‌مان می‌سازیم و با وجود این که از ابتدایی‌ترین حق خود، که همانا داشتن تشکلی مستقل، متشکل از نمایندگان واقعی ما کارگران و محلی برای تجمع و ابراز وجود خود بی‌بهره هستیم، اما باز ناامید نشده ایم و تلاش‌هایمان را دو چندان خواهیم کرد تا به یک زندگی شرافتمندانه و انسانی دست یابیم و یکصدا و یکپارچه خواسته ها و مطالبات‌مان را به شرح زیر در روز جهانی کارگر فریاد خواهیم زد:
1- ما خواهان به رسمیت شناختن روز جهانی کارگر به عنوان روز رسمی و آزادی برپایی مراسم مستقل و با شکوه این روز هستیم.
2- ما جوشکاران شهر سنندج باید از بیمه تامین اجتماعی و بیمه بیکاری برخوردار باشیم.
3- جوشکاران باید طبق فهرست بهایی که نماینده خود جوشکاران در اتحادیه ان را تعیین می‌کنند. دستمزد دریافت کنند و این در صورتی است که این اتحادیه هیچ‌گونه سازماندهی در مورد تعیین دستمزدها انجام نمی‌دهد و شرایط لازم برای سوء استفاده کارفرمآیان را فراهم ساخته است.
4- ما خواهان تامین مکان جهت ادامه کار از طرف مقامات ذیربط به دلیل عدم توانایی پرداخت اجاره کمرشکن محل کسب خود هستیم.
5- ما خواهان منظور کردن کار جوشکاری به عنوان مشاغل سخت و زیان‌اور و برخورداری از شرایط بازنشستگی پیش از موعد می‌باشیم.
6- ما خواهان حمایت دولت و سازمان بیمه تامین اجتماعی از جوشکاران در مقابل حوادث ناشی از کار هستیم.
7- ما کارگران جوشکاران حمایت خود را از دیگر کارگران برای به دست اوردن حقوق و مطالبات‌شان اعلام می‌داریم.
جمعی از جوشکاران شهرک صنعتی و جوشکاران سیار شهر سنندج


روز اول ماه مه (11 اردیبهشت) عید کارگران جهان است جمعی از کارگران نانوایی‌های شهر سنندج و حومه چهارشنبه ۰۷ اردیبهشت ۱۳۹۰
11اردیبهشت روزی است که زحمت¬کشان اراده دفاع از حقوق و منافع طبقاتی خود را آشکار می‌کنند. این روز در سراسر جهان کارگران کار را ترک می¬گویند و برای مطالبه حقوق خود به خیابان¬ها می‌آیند و رژه می‌روند.
ما نیز جمعی از کارگران خبازی¬های شهر سنندج و حومه، همچون هم طبقه‌ای‌های خود در این روز خواستار افزایش دست¬مزدهای خود می‌باشیم، که بعد از طرح تحول‌‌اقتصادی (هدفمند کردن یارانه‌ها)، و با افزایش قیمت نان و در نتیجه آن کاهش سطح قدرت خرید مردم، دست¬مزد ما کارگران خباز، تقریباً به نصفِ دستمزد قبل از اجرای طرح موسوم به هدفمند کردن یارانه‌ها رسیده است. بنابراین ما کارگران خباز برای بدست آوردن حقوق صنفی و انسانی خود خواست¬ها و مطالبات¬مان را با شرکت در مراسم روز جهانی کارگر به شرح زیر اعلام می‌داریم .
1ـ ما کارگران خباز ضمن رد تعیین دست¬مزد از طرف نمایندگان دولت، کارفرما و نمایندۀ فرمایشی کارگر (سه‌جانبه)، خواهان تعیین دست¬مزد توسط نمایندگان واقعی خود هستیم .
2ـ ما کارگران خواستار تعیین دست¬مزدهای خود بر اساس حداقل دست¬مزدهای قانونی می‌باشیم، نه دست¬مزد بر اساس میزان کار و ...
3ـ ما خواهان امنیت شغلی کارگران، در کارگاه‌های زیر پنج نفر و بردن آن زیر شمول قانون کار می‌باشیم .
4ـ ما خواستار اجرایی کردن کامل قانون مشاغل سخت و زیان‌آور، برای کلیه کارگران خبازی¬ها هستیم و می‌خواهیم از شرایط بازنشستگی پیش از موعد بهره‌مند شویم .
5ـ ما خواستار لغو تعهد گرفتن از کارگران از قبیل چک، سفته و برگ‌های سفید امضاء از طرف کارفرما هستیم.
6ـ ما خواهان به رسمیت شناختن روز جهانی کارگر بعنوان روز تعطیل رسمی و برپایی مراسم مستقل آن روز می‌باشیم.
7ـ ما کارگران خباز بدین وسیله حمایت خود را از دیگر کارگران که خواهان بدست آوردن مطالبات¬شان هستند، اعلام می‌داریم.
جمعی از کارگران نانوایی‌های شهر سنندج و حومه


اگوست اسپایز، از کارگران جان باخته اول ماه مه کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری پنجشنبه 8 اردیبهشت 1390
اگر فکر می کنید با اعدام ما می¬توانید جنبش کارگری را خاموش کنید - جنبشی که میلیون¬ها مردم ستم¬دیده که از سیه روزی و نیاز رنج می¬برند انتظار دارند آن¬ها را رهایی بخشد - ما را اعدام کنید! اما بدانید که شما در اینجا فقط جرقه¬ای را خاموش می¬کنید. این آتش باز در آنجا، در پشت سر و در پیش روی¬تان، در همه جا، شعله ور خواهد شد. جنبش کارگری آتش نهفته است؛ شما نمی¬توانید آن را خاموش کنید.
فرارسیدن اول ماه مه را به همه کارگران و ستم¬دیدگان جهان تبریک می¬گوییم و برای آنان دنیایی رها از ستم سرمایه را آرزو می کنیم.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


روز جهانی کارگر، روزماست سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه پنجشنبه ٨ اردیبهشت ١٣٩٠
امسال در شرایطی به استقبال روز جهانی کارگر می‌رویم که مبارزات کارگران در اعتراض به بی¬عدالتی در سرتاسر جهان ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است. بعد از اعتراضات گسترده کارگران در کشورهای اروپائی یونان و اسپانیا و بخصوص مبارزات درخشان و گسترده کارگران و جوانان فرانسه در اعتراص به سیاست ریاضت اقتصادی و کاهش دست¬مزدها و حمله به دستآوردهای بازنشستگی نوبت به کارگران و جوانان محروم کشورهای عربی و شمال آفریقا رسید که با جنبش انقلابی با شکوه خود سرفصل تازه‌ای از مبارزات کارگری را بازگشائی کردند. اکنون نیز با الهام از مبارزات کارگران در کشورهای عربی و مصر، جنبش کارگری در آمریکا با خیزش کارگران ویسکانسین دور جدیدی از مبارزه بر علیه سرشکن کردن بار بحران سرمایه¬داری بر دوش زحمت¬کشان را آغاز کرده و تا کنون نیز به پیروزی¬های چشم¬گیری نائل آمده است. همه این تحولات نشان می‌دهند که کارگران درهمه نقاط دنیا با چه مصائب ودشواری¬هایی مواجه هستند. و برای تغییرشرایطی که برروی زندگی آن¬ها حاکم شده است تلاش می کنند.
در ایران نیز از یک سو ما شاهد اقدامات دولت و نهادها بر علیه منافع کارگران هستیم و از سوی دیگر شاهد رشد اعتصابات کارگری در نقاط مختلف کشور می باشیم. تصویب حداقل دست¬مزد ٣٣٠ هزار تومانی در شرایطی که هدفمند کردن یارانه¬ها فشار سنگینی را بخصوص بر خانوارهای ساکن مناطق شهری وارد می‌کند و اقدامات دیگری از جمله تغییر قوانین مربوط به کار و محاسبه بازنشستگی نشانه‌های روشنی از سیاست¬های رسمی بر خلاف منافع کارگران هستند. در آخرین اقدام بر علیه منافع کارگران مجلس شورای اسلامی نیز قانونی را به تصویب رسانده است که بر طبق آن تنها دارندگان مدرک کارشناسی ارشد می‌توانند برای نمایندگی مجلس شورای اسلامی کاندید شوند. به این ترتیب تریبون نمایندگی مردم رسماً مانع حضور توده کارگران می‌شود و چیزی نمانده است که میزان معینی از دارائی را شرط انتخاب شدن قرار دهند.
گستردگی کار کودکان و افزایش بی¬کاری و همچنین رواج کامل قراردادهای موقت و سفید امضا، از یک طرف و از طرف دیگر افزایش تعداد میلیاردرها نشان می‌دهد که شکاف طبقاتی نه تنها کاهش نیافته، بلکه افزایش نیز یافته است. در حالی که حداقل دست¬مزد اعلام شده رسمی، کفاف تأمین یک زندگی بخور و نمیر را هم نمی‌دهد و در حالی که در تعداد زیادی از کارگاه¬ها و واحدهای تولیدی و خدماتی حقوق کارگران ماههای طولانی به تعویق می‌افتد و یا حتی اصلاً پرداخت نمی¬شود، رسانه‌های دولتی افزایش تولید و فروش هواپیماهای شخصی را از جمله افتخارات و پیشرفت¬های کشور اعلام می¬کنند. این در حالی است که متأسفانه دولت از یک¬سو از قرار دادن هیچ امکانی در خدمت کارفرمایان برای ایجاد تشکل¬های خویش خودداری نمی‌کند و در همان حال کوچک¬ترین تلاش¬های کارگران برای ایجاد تشکل¬های مستقل خود را با زندان و بازجوئی و اخراج از کار پاسخ می¬دهد.
با این همه، اعتراضات رو به رشد هفته‌ها و ماه¬های اخیر در واحدهای تولیدی نشان می‌دهند که کارگران ایران نیز به مانند کارگران مصر و فرانسه و آمریکا برای دفاع از حقوق خود و برای یک زندگی انسانی و شرافتمندانه می¬کوشند. اعتصاب کارگران پتروشیمی منطقه اقتصادی ماهشهر به عنوان آخرین نمونه به خوبی این را نشان می¬دهد. در آستانه روز جهانی کارگر می‌توان به سال آینده امیدوار بود و با نیرویی بیشتر و دست در دست کارگران سایر کشورهای جهان برای تحقق مطالبات کارگری خود مبارزه کرد.
ممنوعیت کامل و فوری کار کودکان همراه با تأمین آموزش رایگان و امکانات لازم برای برخورداری از دوران کودکی شاد.
لغو فوری و بدون قید و شرط همه قراردادهای موقت و سفید امضاء کار و تبدیل آن¬ها به قراردادهای ثابت با دست¬مزد برابر در ازای کار برابر.
برابری کامل بین زن و مرد در مناسبات کار و پرداخت حقوق برابر در ازای کار برابر به زنان .
آزادی کامل حق ایجاد تشکل¬های مستقل کارگری، آزادی حق اعتصاب برای کارگران، آزادی بیان و اجتماعات و آزادی زندانیان عقیده¬تی و بویژه کلیه کارگرانی که تنها به جرم مبارزه برای ایجاد تشکل مستقل خود زندانی شده‌اند. همچنین بازگشت بکارکارگرانی که بخاطردفاع ازمنافع کارگری خود اخراج شده اند.
افزایش سطح حداقل حقوق به میزانی که کفاف یک زندگی شرافتمندانه و انسانی برای یک خانوار چهار نفره را تأمین نماید وافزایش هرسه ماه یک بارحقوق کارگران باتوجه به میزان واقعی تورم.
افزایش سهم دهک¬های پائین جامعه و حذف دهک¬های ثروتمند جامعه از اختصاص یارانه¬ها وهمچنین افزایش یارانه به تناسب تأثیرات تورمی اجرای طرح یارانه¬ها.
اعلام رسمی تعطیلی اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگران.
این‌ها فوری¬ترین خواست¬های ما کارگران هستند. علاوه بر این ما کارگران همانند فدراسیون مستقل اتحادیه های کارگران مصر اعلام می‌کنیم که ما جامعه‌ای را نمی‌خواهیم که در آن اقلیتی معدود در ویلاها و کاخ¬ها و آپارتمان¬های متعدد میلیاردی به عیش و نوش مشغولند و جمع کثیری از شهروندان در زاغه¬ها و کپرها و مسکن¬های فاقد هر گونه استاندارد یک زندگی شرافتمندانه مجبور به گذران زندگی¬اند. به قول کارگران مصری ما جامعه‌ای را نمی‌خواهیم که در آن تعدادی قلیل با هواپیمای شخصی به مسافرت بروند و اکثریت توده محروم حتی توان پرداخت هزینه حمل و نقل با وسایل عمومی را نداشته باشند. جامعه‌ای که در آن عده قلیلی در کاخ¬ها و ویلاهای متعدد در اقصی نقاط جهان از قِبَل کار کارگران به تفریح و تفرج می¬پردازند و در مقابل توده عظیمی از جامعه از فقر و گرسنگی به خودفروشی و اعتیاد و فروش ارگان¬های بدن خود رو می¬آورند، نشان از جامعه‌ای فاقد عدالت است.
برای برقراری عدالت اجتماعی، برای بهره بردن همه شهروندان جامعه از امکانات و نعمت¬های زندگی:
ما خواهان آن هستیم که حداکثر درآمدها به هیچ وجه از ده برابر حداقل دست¬مزدها بیش¬تر نباشد.
اگر دولت مدعی عدالت است، این عدالت را باید در عمل نشان دهد.
خجسته باد روزجهانی کارگر
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه


بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به منابست اول ماه مه روز جهانی کارگر اتحادیه آزاد کارگران جمعه ٩ اردیبهشت ١٣٩٠
ما کارگران وضعیت موجود را تحمل نخواهیم کرد
اول ماه مه روز جهانی کارگر، روز اتحاد و اعتراض میلیونی کارگران به ستم و نابرابری سیستم سرمایه¬داری است. در این روز میلیون¬ها کارگر در سرتاسر جهان متحد و یک¬پارچه دست از کار می¬کشند و با برگزاری اعتراضات خیابانی بر علیه فقر و فلاکت و بی حقوقی و تبعیض به پا می¬خیزند و رهائی از ستم و استثمار را فریاد می¬زنند. این سنت هر ساله اول ماه مه در سرتاسر جهان است.
اما اول ماه مه امسال در شرایطی متفاوت¬تر در حال فرا رسیدن است. جهان معاصر از دو دهه گذشته به این سو بیش از همیشه در معرض شدیدترین بحران¬های اقتصادی اجتماعی قرار گرفته است. بحران اقتصادی چند سال گذشته در اروپا و دیگر نقاط جهان نه تنها فروکش نکرده است بلکه علیرغم همه تمهیداتی که از سوی کارگزاران جهانی سرمایه برای فایق آمدن آن بکار گرفته شده، این بحران بیش از پیش در حال وارد شدن به مراحل خانمان براندازتری قرار گرفته است. تحول خواهی مردم خاورمیانه تقریباً کل پهنه این منطقه را در بر گرفته است و نیاز به تغییرات بنیادی در زندگی بشر در جای جای جهان در حال خودنمایی است. عجز و درماندگی سیستم سرمایه¬داری برای اداره جامعه انسانی و نیاز عینیت یافته بشریت معاصر برای گذر از این جهان وارونه، آن شرایط ویژه ای است که اول ماه مه امسال بر بطن آن در حال فرا رسیدن است.
به موازات این شرایط در یک بعد جهانی، تا آنجا که به موقعیت سیستم سرمایه¬داری در ایران و شرایط ویژه کار و زیست کارگران در آن مربوط می‌شود سال گذشته، سال بی¬سابقه¬ترین تهاجمات به زندگی زیر خط فقر طبقه کارگر ایران بود. در حالی¬که کارگران ایران در طول سال¬های گذشته با دست¬مزدهای زیر خط فقر، بی¬کارسازی¬ها و قراردادهای موقت و سفید امضا به موقعیت فلاکت باری رانده شده‌بودند، سال گذشته با آغاز اجرای طرح قطع یارانه¬ها و دست بردن به قانون بیمه بی¬کاری و بازنشستگی و..، دور تازه و مصیبت بارتری از تهاجم به زندگی و معیشت کارگران آغاز شد، در حالی که هر روزه و هر لحظه بر قیمت کالاهای اساسی افزوده شد حداقل دست¬مزد کارگران با افزایش بسیار ناچیز ۹ درصدی عملاً به مرحله انجماد کشانده شد و اداره کنندگان جامعه بی¬هیچ پرده پوشی و چشم در چشم میلیون¬ها خانواده کارگری آنان را در معرض فقر و فلاکتی افزون¬تر از همیشه قرار دادند. فرا رسیدن اول ماه مه امسال برای ما کارگران ایران با چنین شرایطی عجین شده است، شرایطی که جز درماندگی بیشتر برای گذران زندگی و فقر و فلاکت روز افزون برای ما کارگران حاصلی دیگر ندارد و ما تحت چنین شرایط فلاکت¬باری بدون تردید نظاره‌گر نخواهیم بود واز حق حیات انسانی خود متحد و یک¬پارچه دفاع خواهیم کرد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران با تبریک فرا رسیدن اول ماه مه به کارگران ایران و سراسر جهان و با تأکید بر ایستادگی کارگران در برابر وضعیت فلاکت¬بار موجود، اعضاء خود و عموم کارگران در تمامی نقاط کشور را به برگزاری هر چه باشکوه¬تر مراسم اول ماه مه و مبارزه‌ای متحد و همبسته در یک بعد سراسری برای افزایش دست¬مزدها، برچیده شدن قراردادهای موقت و تحقق خواست¬های مطرح شده در قطعنامه اول مه تشکل¬های کارگری فرا می¬خواند و اعلام می¬دارد برگزاری مراسم اول ماه مه و اعتراض به ستم و استثمار و فقر و نابرابری یکی از بدیهی¬ترین حقوق اجتماعی طبقه کارگر است و ما کارگران با شرکت در مراسم اول ماه مه از این حق مسلم و خدشه ناپذیر خود متحدانه دفاع خواهیم کرد و همگام با هم طبقه¬ای¬های خود در سرتاسر جهان فریاد اعتراض به هر گونه ستم و نابرابری را سر خواهیم داد.
زنده باد اول ماه مه زنده باد همبستگی بین المللی طبقه کارگر زنده باد همبستگی و مبارزه متحدانه سراسری کارگران ایران
اتحادیه آزاد کارگران ایران


بیانیه‌ی جمعی از زنان آزادیخواه و برابری طلب سنندج به مناسبت 1 مه 2011 ¬- 11¬ اردیبهشت 1390 جمعی از زنان آزادیخواه و برابری طلب سنندج 10 اردیبهشت 1390
«جهان ما نیازمند تغییر است»
روز جهانی کارگر روز اعلام همبستگی طبقاتی کارگران جهان بر علیه نظامی است که با کمترین تأمل در آن می‌توان ناکارآمدی و ناتوانی آن را در فراهم نمودن شرایط زیست انسانی و برآورده نمودن حقوق اولیه انسان¬ها و یک رفاه نسبی برای جامعه بشریت مشاهده نمود.
با در نظر گرفتن این واقعیت که زنان نیمی از بدنه‌ی هر جامعه را تشکیل می‌دهند، حضور مشارکت آنان در عرصه‌های مختلف اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، در واقع بازتابی از میزان رشد و توسعه‌ی آن جامعه می‌باشد. مسئله زن برای زنان کارگر، قشرهای روشنفکر، خرده بورژوا و سرمایه‌داری بنابه ماهیت و پایگاه طبقاتی‌شان ویژگی‌های متفاوتی به خود می‌گیرد. با توجه به این¬که جامعه ایران دارای بافت طبقاتی است و اکثریت زنان نیز متعلق به طبقه کارگر می‌باشند و خواست و مطالبات¬شان، در واقع همان خواست و مطالبات طبقه کارگر است. ما جمعی از زنان برابری طلب و آزادی¬خواه شهر سنندج ضمن تبریک اول ماه مه روز جهانی کارگر و اعتصاب موفقیت آمیز کارگران پتروشیمی به تمامی طبقه کارگر ایران و جهان مطالبات خود را این¬گونه اعلام می‌داریم:
1- با توجه به تعیین دست¬مزد 000/330 تومان، حذف یارانه‌ها و تورم روزافزون که فشار مضاعف آن بر اقشار کم درآمد و خانواده‌های کارگری می‌باشد، ما خواهان پی‌ریزی اقتصاد صحیح و عادلانه بر طبق ضوابط انسانی جهت ایجاد رفاه و رفع فقر و بربرطرف ساختن هر نوع محرومیت در زمینه‌های تغذیه، مسکن، کار و بهداشت و تأمین بیمه همگانی می‌باشیم.‌
2- اشتغال زنان در شرایط کاری نامناسب که زمینه را برای استثمار و تعرض به آنان فراهم می‌کند نتیجه‌ی نابرابری طبقاتی است لذ ما خواهان تأمین نیازهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی برای زنان و تمام اقشار جامعه هستیم.
3- خواهان ایجاد فرصت شغلی برابر یا بیمه بی¬کاری متناسب با یک زندگی انسانی برای تمامی افراد آماده به کار بالای 18 سال و رفع هرگونه تبعیض جنسی، قومی، مذهبی و نژادی هستیم.
4- خواهان لغو هرگونه تبعیض جنسی در محیط کار و برخورداری ازحقوق مساوی در ازای کار مساوی برای زنان و مردان هستیم.
5- ایجاد شیرخوارگاه و مهد کودک در محیط کار حق مسلم و انسانی زنان کارگر و شاغل می‌باشد.
6- زنان خانه¬دار که به هر دلیل در خارج از خانه توان کار کردن ندارند باید تحت پوشش بیمه¬های اجتماعی اعم از بیمه درمان بی¬کاری و بازنشستگی و غیره قرار بگیرند.
7- طبق اصل سی‌ام در قانون اساسی خواهان دست¬رسی رایگان تمامی احاد جامعه به خدمات و امکانات آموزشی و بهداشتی در جهت سلامت و پرورش خانواده و اجتماع هستیم.
8- خواهان لغو هرگونه فعالیت راکتورهای اتمی و فرستنده امواج پارازیت که بیش¬ترین تأثیر سوء را بر کودکان، زنان باردار و ججنین آنان دارد می‌باشیم.
9- خواهان اقدام فوری و مناسب دولت¬های منطقه در جلوگیری و پاک¬سازی هوای آلوده ناشی از گرد و غبار هستیم.
10- زنان و کودکان قربانیان اصلی جنگ و خشونت در جهان می‌باشند ما خواستار برقراری صلح جهانی هستیم.
11- کار کودکان نوعی استثمار و بی‌عدالتی محسوب می‌شود، باید به کارگیری کودکان ممنوع و غیرقانونی اعلام گردد.
12- ازدواج موقت و تعدد زوجات بی‌حرمتی به زنان است که باید لغو گردد.
13- خواهان لغو هرگونه حکم اعدام و همچنین آزادی فوری و بی‌قید و شرط فعالین کارگری، زنان، معلمین و فعالین حقوق بشر ههستیم.
14- خواهان به رسمیت شناختن 8 مارس (روز جهانی زن) 25 نوامبر (روز جهانی نفی خشونت علیه زنان) و 6 فوریه (روز کارزار جهانی علیه ناقص سازی زنان) و اعلام روز جهانی کارگر به عنوان تعطیل رسمی در ایران هستیم.
55- خواهان آزادی ایجاد تشکل، اعتصاب، برگزاری مراسم مستقل برای زنان، کارگران، اصناف و سایر قشرهای جامعه هستیم.
زنده باد اول ماه مه روز همبستگی طبقاتی
جمعی از زنان آزادی¬خواه و برابری طلب سنندج

5 نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 4 آذر 1389
در تاریخ 25 نوامبر 1960، خواهران "میرابل" اهل جمهوری دومینیکن، توسط دولت دیکتاتوری این کشور به طرز وحشیانه¬ای به قتل رسیدند. از سال 1981 به بعد، از این روز به عنوان روز مبارزه با خشونت علیه زنان یاد می‌کردند. تا این¬که در اکتبر سال 1991، شورای عمومی سازمان ملل متحد این روز را به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان نام ‌گذاری کرد و آن را به تصویب رساند.
بدون تردید آنچه که این نهاد بین‌الملی سرمایه‌داری جهانی را ناچار کرده که چنین روزی را نام‌گذاری کند، وجود خشونتی آشکار علیه زنان در چهار گوشه‌ی جهان است. بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی، در هر 18 ثانیه، یک زن مورد خشونت قرار می¬گیرد و از هر 10 قربانی زن، 3 نفر توسط شوهر و یا سایر مردان، جان خود را از دست داده‌اند. عفو بین‌الملل اعلام کرده که خشونت بیش از سرطان و تصادفات، از زنان قربانی می¬گیرد و بنا¬بر همین آمارها، 70 درصد زنان در جهان مورد تعرض قرار می¬گیرند. اذیت و آزار جنسی، روانی، اجتماعی و سیاسی، کتک کاری، اهانت و توهین، ضرب و شتم و بیرون کردن از خانه، نمونه‌های بارز و مشهود خشونت علیه زنان در دنیای معاصر است. بر اساس این آمارها، این وضعیت ناگوار شامل بیشتر کشورهای جهان، از آمریکا و روسیه و شیلی گرفته تا آفریقای جنوبی، هندوستان و ایران می باشد. علاوه بر این در بسیاری از این کشورها، زنان به دلیل نگرانی و ترس از مجازات‌های سخت، خشونت را تحمل کرده و آن را پنهان می¬کنند.
در چنین شرایطی، وضعیت زنان کارگر نیز چندان مطلوب نیست. بر اساس گزارش‌هایی که در سال‌های اخیر در رسانه‌های ایران منتشر شده، آزار و اذیت جنسی زنان توسط کارفرمایان در محیط¬های کار، به طور گسترده رواج یافته است که مشکلات مالی این کارگران مهم‌ترین دلیل آن شناخته شده است. این در حالی است که زنان کارگر نسبت به مردان از برابری دستمزدهای¬شان برخوردار نیستند و حوادث ناشی از کار نیر گریبان‌گیر آنهاست.
واقعیت این است که وجود خشونت علیه زنان، پیش از هر چیز ناشی از وجود تبعیض و نابرابریی است که نظام سرمایه¬داری برای بشریت امروز به ارمغان آورده است. نظامی که اقلیتی صاحب سرمایه با در اختیار داشتن منابع و امکانات وسیع، برای به دست آوردن سود بیشتر، انسانها را به انقیاد کشیده‌اند. زنان از قربانیان اصلی مناسباتی هستند که فقر و بی¬حقوقی، جنگ و کشتارهای تروریستی و دیگر مصائب را برای مردم جهان به ارمغان آورده است.
برای پایان دادن به خشونت علیه زنان، باید مردان و زنان کارگر و شریف و آزاده در برابر تمامی نابرابری‌های اجتماعی که حاصل نظام سرمایه¬داری است، متحد و یک¬پارچه بایستند و برای پایان دادن به آن مبارزه کنند. هم‌چنین به عنوان یک خواست فوری، آنها باید خواستار تصویب و اجرایی شدن قوانینی شوند که از خشونت علیه زنان جلوگیری کرده و آنها را از هرگونه تعرض و آزار و اذیت جنسیتی، ناشی از وجود افکار مرد سالارانه و سنتی در جامعه، مصون می¬دارد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


ما درد مشترکیم - حکم زندان برای رضا رخشان سندیکای کارگران هفت تپه چهارشنبه ١٠ آذر ١٣٨٩
سرانجام شعبه ١٣ دادگاه تجدید نظر اهواز رضا رخشان، رئیس هیأت مدیره سندیکای ما را نیز به اتهام نشر اکاذیب به ۶ ماه زندان محکوم کرد. این حکم در حالی صادر شد که رضا رخشان در دادگاه بدوی از اتهام نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی تبرئه و با وثیقه ٣٠ میلیون تومانی آزاد شده بود. اتهام نشر اکاذیب در حالی برای رضا رخشان حکم زندان را به همراه داشت که پیش از ان اعضاء هیأت مدیره سندیکا و خانواده‌های آنان در نامه مشترکی به دادگاه تجدید نظر کلیه اقدامات مورد اتهام رضا رخشان را در چهارچوب وظایف سندیکائی وی دانسته و تأکید کرده بودند که هیچ¬کدام از آن اقدامات و همچنین نوشته رضا رخشان تحت عنوان «ما یک خانواده هستیم» که امروز برای ایشان سند جرم به حساب می آید، اقدام فردی وی نبوده و ایشان هیچ¬گونه مسئولیت فردی در قبال این اقدامات ندارند. اما دادگاه تجدید نظر اهواز بدون توجه به این مدارک و شهادت¬ها، موارد دیگری را به پرونده اضافه نموده و ایشان را به اتهام نشر اکاذیب به ۶ ماه زندان محکوم نمود. لازم به ذکر است که بر طبق قوانین قضائی، اتهام نشر اکاذیب تنها در صورتی می‌تواند درمحاکم قضایی موردرسیدگی قرارگیرد که یک شاکی خصوصی این اتهام را وارد نموده باشد.(ماده ٦٩٨ که مربوط به اتهام نشراکاذیب و تشویش اذهان عمومی مندرج در قوانین مجازات اسلامی می باشد با این همه درماده٧٢٧ همین قوانین آمده است که این اتهام جز با شکایت شاکی خصوصی تعقیب نمی شود) در مورد رضا رخشان هیچ شاکی خصوصی موجود نبود. رضا رخشان پس از علی نجاتی دومین رئیس هیأت مدیره است که به تحمل زندان محکوم شده است. پیش از آن اعضاء دیگر هیأت مدیره، فریدون نیکوفرد، قربان علیپور، محمد حیدری مهر، علی نجاتی و جلیل احمدی نیز به جرم فعالیت¬های سندیکایی هر یک به مدت ۶ ماه در زندان به سر برده اند.
ما این حکم دادگاه را بسیارسخت¬گیرانه و نا عادلانه می‌دانیم و یک بار دیگر بر حق قانونی خود در دفاع از زندگی خود و خانواده‌های ما و دفاع از حقوق حقه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه تأکید می¬کنیم. سندیکای هفت تپه تشکل منتخب کارگران شرکت نیشکر هفت تپه است و خود را به پیشبرد وظائفی که کارگران شرکت به آن محول کرده‌اند متعهد می¬داند.
سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه


روز 5 شنبه 18 آذر ماه 1389 خانواده رضا شهابی با ایشان ملاقات کردند سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 1389/09/18
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت سلامت رضا شهابی خواهان رسیدگی هر چه سریعتر به پرونده ایشان و دیگر اعضای سندیکا می باشد.
روز 5 شنبه 18 آذر ماه 1389 خانواده رضا شهابی با ایشان ملاقات کردند. به اظهار خانواده رضا شهابی، این عضو در بند سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از روز شنبه به دلیل عدم رسیدگی به پرونده¬اش در اعتصاب غذا به سر می¬برد . رضا شهابی که از تدر تاریخ 22 خرداد 1389 در زندان اوین به سر می برد و بعد از حدود 4 ماه در تاریخ 19 مهر ماه قرار بود با قرار وثیقه 60 میلیون تومانی از زندان آزاد شود که این امکان میسر نشد و در روزهای گذشته با امضای یک قرار جدید 100 میلیونی که توسط ایشان امضا شده است کماکان در زندان به سر می¬برد.
قابل ذکر است در حال حاضر آقایان ابراهیم مددی رضا شهابی و مرتضی کمساری در زندان اوین، علی اکبر نظری در زندان قزل حصار، غلامرضا غلامحسینی و منصور اسالو در زندان رجایی شهر به سر می¬برند. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت سلامت رضا شهابی خواهان رسیدگی هر چه سریعتر به پرونده ایشان و آزادی اعضای سندیکا می¬باشد.
ما یک¬بار دیگر از همه نهادهای کارگری و ... که اخبار سندیکا و اعضایش را از کانال سندیکا پیگیری می¬کنند و با انتشار اخباخبار غیر واقعی کار را برای ما دشوار نمی¬کنند کمال تشکر و قدردانی را می¬نماید.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه



ادامه بازداشت اعضای سندیکای واحد و محکومیت رضا رخشان را محکوم می¬کنیم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری 11 آذر 1389
کارگران، تشکل‌های کارگری و نهاد‌های مدافع حقوق بشر داخلی و بین‌المللی!
در ادامه سرکوب جنبش کارگری ایران و زندانی کردن نمایندگان منتخب آن¬ها، دادگاه تجدید نظر اهواز، رضا رخشان از اعضای سندیکای نیشکر هفت تپه و رئیس هیئت مدیره این تشکل کارگری را به 6 ماه حبس محکوم کرد. در شرایطی این کارگر و فعال کارگری جنوب به اتهام " نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی" به زندان محکوم می شود که بسیاری از کارگران کارخانه‌ها و مراکز تولیدی و خدماتی، از جمله کارخانه لوله سازی خوزستان، ماه‌هاست که حقوق خود را دریافت نکرده‌اند. آیا پاسخ مطالبات و خواسته‌های کارگران و دفاع از حقوق آنها توسط نمایندگان‌شان، احضار و بازداشت و زندان است؟
علاوه بر این در هفته‌های اخیر، بار دیگر موج تازه‌ای از دستگیری اعضای سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران، آغاز شده و علی اکبر نظری از راننده‌های خط یک و مرتضی کمساری بازداشت شدند. این در حالی است که غلامرضا غلامحسینی و رضا شهابی پیش از این زندانی شده بودند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری ضمن محکوم کردن این اقدام‌های ضد کارگری، خواستار منع تعقیب و آزادی تمامی کارگران و فعالین کارگری زندانی از جمله منصور اسالو، ابراهیم مددی، بهنام ابراهیم زاده می¬باشد. ما از کارگران و تشکل‌های کارگری و مدافعین حقوق بشر داخلی و بین‌المللی می خواهیم که از هر طریق ممکن برای آزادی کارگران زندانی بکوشند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


تقاضای کمیته هماهنگی از رضا شهابی کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 21 آذر 1389
با خبر شدیم که رضا شهابی فعال شناخته شده و پرتلاش جنبش کارگری ایران و عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد، به اصرار جمع کثیری از فعالین کارگری، اعتصاب غذای خود را از شکل خشک آن، به اعتصاب غذای تر تغییر داده است.این شرایط گرچه اندکی از خطراتی که جان این فعال جان بر کف و یار صدیق جنبش کارگری را تهدید می کند کاسته است، اما با این کار سلامتی وی همچنان در معرض تهدید و خطر قرار دارد .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، ضمن هم صدایی با رضا شهابی در اعتراض به شرایط غیر انسانی زندان که راهی جز اعتصاب غذا و اقداماتی از این دست را برای شمار روز افزونی از زندانیان سیاسی و فعالین جنبش¬های اجتماعی باقی نگذاشته است، از این فعال گرانقدر و مؤثر کارگری صمیمانه درخواست می ¬تا به خواست ما و دیگر همرزمانش در جنبش کارگری، که به شدت نگران سلامتی او هستند، پاسخ مثبت داده و به اعتصاب غذای خود به طور کامل پایان دهد .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل ¬های کارگری


کشته شدن روز افزون کارگران معدن کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 29 آذر 1389
"عملیات نجات معدنچیان معدن هجدک کرمان که بر اثر ریزش این معدن زیر آوار مدفون شده بودند، پایان یافته است. معاونت معدن استان کرمان اعلام کرد این معدنچیان قطعاً کشته شده¬¬اند." دویچه وله
تنها در معادن زغال سنگ استان کرمان تعداد قربانیان ناشی از حوادث کار از ابتدای سال جاری به بیش از بیست کارگر رسیده است." خبرگزاری مهر
عدم رعایت ابتدایی¬ترین نکات ایمنی از سوی سرمایه¬داران و صاحبان خصوصی و دولتی این معادن، کارگران، این تولید کنندگان اصلی ثروت در جامعه را بیش از پیش به قربانگاه می¬کشاند و اخبار پی در پی این حوادث نه تنها در ایران، بلکه در کل جهان سرمایه¬داری منتشر می¬شود. " 73 کارگر کلمبیایی،28 کارگر ترکیه¬ای،43 کارگر چینی ، 29کارگر نیوزیلندی، 12 کارگر معدن باب نیزو، .... و اکنون 4 کارگر زحمت‌کش معدن هجدک کرمان و فردا باز عفریت مرگ در کمین جان¬های شیرین دیگری نشسته است که صبحگاهان با اعضای خانواده خود وداع می‌کنند و در پی لقمه نانی به اعماق زمین می¬روند و شامگاه نگاه مضطرب کودکان است و خبر دهشت آور آوار و انفجار و ....
قاتل اصلی این کارگران درچین و شیلی و استرالیا و ایران .... نظامی است که بنیانش بر سود بیشتر بنا شده است. طبقه‌ی کارگر می‌تواند و باید به این وضع فلاکت بار پایان دهد و این مناسبات ناعادلانه را دگرگون کند. پایان این سیه روزی و خروج از این دایره¬ی بسته¬ی فقر و درد و مرگ تنها به نیروی کارگران و زحمت کشان ممکن است.
کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ضمن ابراز تأسف عمیق از این حادثه و همدردی با خانواده¬های این کارگران، بار دیگر بر عزم و اراده¬ی خود برای کمک به ایجاد همبستگی و اتحاد کارگران در جهت ایجاد دنیایی انسانی‌تر تأکید می¬نماید.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری

در محکومیت دستگیری رضا شهابی جمعی از کارگران شهر سنندج یک¬شنبه ۵ دی¬ماه ١٣٨٩
ما جمعی از کارگران سنندج دستگیری و زندانی فعالین کارگری را شدیداً محکوم می¬کنیم و خواستار آزادی فوری و بی¬قید و شرط رضا شهابی و تمام کارگران زندانی درایران هستیم.
کارگران! تمام ثروت ونعمت¬های جامعه و تمام نیازهای بشر بدست ما بوجود می¬آیند اما خودمان از ابتدایی¬ترین حقوق انسانی محروم هستیم. سرمایه¬داری، بیکاری، فقر و محرومیت را بر ما کارگران تحمیل کرده و هر روز بیشتر و بیشتر گلوی ما کارگران را می¬فشارند و ذره ذره زندگی ما را برای منافع و رفاه خود خرج می¬کنند، سرمایه¬داران دارای تمامی امکانات روز و رسانه¬ای و تبلیغاتی و احزاب و ارگان¬ها برای ابراز نظر در جامعه هستند، اما ما کارگران از هر گونه امکانات محروم هستیم و امروز ایجاد تشکل یکی از بدیهی ترین و شناخته شدن ترین حقوق مسلم ما کارگران در سرتاسر دنیاست. آن¬ها نمی¬گذارند ما کارگران تشکل داشته باشیم. حافظان سرمایه به تشکل¬ها و تجمعات ما حمله می¬کنند، دستگیرمان می کنند، تحویل دادگاه می¬دهند، حکم تبعید، شلاق برایمان صادر می¬کنند. شلاق نوعی شکنجه وحشیانه غیر انسانی است. بیشتر کشورهای دنیا حتی شلاق علیه حیوانات را منع کرده¬اند، اما ما کارگران در ایران بخاطر دفاع از مطالبات وحق و حقوق انسانی خود حکم زندان و شلاق برایمان صادر می¬کنند.
خواست کارگران زندانی در ایران خواست کل طبقه کارگر است. کارگران زندانی برای حفظ و دفاع از حق و حقوق و منافع کارگران و از میان برداشتن همه نا برابری¬های بشری و استثمار انسان از انسان و رهایی از فقر و بی¬کاری و بی حقوقی و رهایی از هر گونه ظلم و ستم و بی عدالتی که بر کارگران زحمتکش تحمیل شده زندانی هستند.
ما ضمن محکومیت دستگیری فعالین کارگری، از تمام تشکل¬ها و نهادهای کارگری ایران و جهان می خواهیم به هر شیوه ممکن که لازم است برای آزادی فوری وبی قید و شرط تمامی کارگران زندانی و رضا شهابی اقدام نمایند.
جمعی از کارگران شهر سنندج کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


خطاب به کارگران، فعالان کارگری و همۀ آگاهان به تاریخ وقایع و رویدادهای کارگری ایران کمیته هماهنگی برای کمک جمعه ١٧ دیماه ١٣٨٩
همانطور که می¬دانید کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، در سال ١٣٨٩ اقدام به انتشار سالنامه¬ای کارگری نمود که در برگیرنده تاریخ اعتراضات، اعتصابات، پیدایش تشکل¬های کارگری و موارد دیگر از جنبش کارگری ایران در بیش از نیم قرن گذشته بود. همانطور که در مقدمه¬ی آن سالنامه گفته شد، می¬دانیم که این سالنامه دارای نواقص زیادی است و همچنین دلیل آن در دسترس نبودن و عدم آگاهی نگارندگان از پاره¬ای رویدادها و دشوار بودن جمع کردن تاریخ¬ها بوده است و نه تنگ نظری، حذف آگاهانه برخی رویدادها و .... به همین دلیل از تمامی کارگران، فعالان کارگری و همه¬ی آگاهان به تاریخ وقایع کارگری ایران که در این رویدادها حضور داشته و یا از آن اطلاع دارند می¬خواهیم در اسرع وقت (نهایتاً تا نیمه¬ی بهمن ماه)، هرگونه اطلاعات و مستندات خود را جهت تکمیل نمودن سالنامه¬ی کارگری برای ما ارسال نمایند. همچنین ما را از پیشنهادات و انتقادات ارزشمندتان نسبت به سالنامه¬ی سال پیشین بی نصیب نگذارید. نظرات خود را به آدرس زیر ارسال نمایید:
سالنامه¬ی سال ١٣٨٩ را به صورت فایل پی.دی.اف می توانید از این جا دریافت نمایید (لینک سالنامه)
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


شورش مردم تونس کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری پنجشنبه 23 دی 1389
بی¬کاری، گرانی، فساد و سرکوب. این¬ها مصائبی است که مردم تونس را به شورش علیه دولت سرمایه¬داری تونس کشانده است. اعتراض و تظاهرات خیابانی و سپس اعتصاب مردم با خودسوزی یک جوان فارغ¬التحصیل دانشگاه در اعتراض به بی¬کاری شروع شد. این جوان در بازار تره بار دست فروشی می کرد. به دنبال خودکشی این جوان، چندین جوان بیکار بر اساس گزارش خبرگزاری¬ها، در جریان آن ده¬ها نفر کشته شده¬اند. دوشنبه گذشته، دولت برای جلوگیری از گسترش مبارزه به مراکز آموزشی تمام مدارس و دانشگاه ها را تعطیل کرد. امواج توفنده خشم و اعتراض مردم نسبت به سرکوب خونین اعتراضات¬شان، دولت را به عقب نشینی واداشت و رئیس جمهوری تونس با انداختن تقصیر این سرکوب به گردن وزیر کشور او را برکنار کرد. اما مردم اعلام کردند که خواهان برکناری شخص رئیس جمهوری هستند. جوانان با سنگ و کوکتل مولوتف و ایجاد سنگر در پشت بام¬ها به نهادهای دولتی هجوم می¬برند و آن¬ها را به تصرف خود درمی¬آورند. در چند جا، پلیس از دست مردم گریخته و صرفاً به حفاظت از نهادهای اصلی و مهم دولت اکتفا کرده است. اکنون، اعتصاب عمومی تمام کشور را فراگرفته است. از سوی دیگر، دولت نیز با اعلام حکومت نظامی مقررات منع رفت و آمد شبانه برقرار کرده است.
یادآوری می¬کنیم که شورش مردم تونس همزمان با تظاهرات خونین مردم در کشور همسایه آن - الجزایر- در اعتراض به گرانی و افزایش قیمت¬ها بر اثر حذف یارانه¬های دولتی صورت گرفته است، تظاهراتی که در جریان آن دولت در مقابل مردم عقب نشست و قیمت¬ها را به وضعیت سابق برگرداند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


افزایش حداقل دست¬مزدها باید متناسب با تورم و تامین شرافت¬مندانه هزینه یک خانوار چهار نفره در شرایط اقتصادی کنونی باشد جمعه ١ بهمن ١٣٨٩
حداقل دستمزدی که در طول سالهای گذشته و بدون حضور نماینده های واقعی ما در شورای عالی کار تعیین شده است بهیچوجه در طول این سالها کفاف هزینه های زندگی ما را نکرده است و با سیر صعودی هر ساله تورم، سال به سال ما کارگران و خانواده هایمان در فقر و فلاکت بیشتری فرو رفته ایم.
قرار بوده است افزایش هر ساله حداقل دستمزد کارگران متناسب با تورم و سبد هزینه یک خانوار چهار نفره باشد. اما آیا در طول سالهای گذشته چنین چیزی در تعیین حداقل دستمزدها رعایت شده است؟ طبق اظهار نظر کارشناسان اقتصادی در سال گذشته خط فقر نزدیک به یک میلیون تومان بوده است اما حداقل دستمزد کارگران در سال گذشته را ٣٠٣ هزار تومان تعیین کردند که با احتساب سایر موارد قانونی مربوط به دستمزدهای کارگران حداکثر دریافتی اکثریت عظیم انان به ۵٠٠ هزار تومان نیز نمیرسد. آیا تعیین چنین دستمزدی با اذعان به خط فقر یک میلیون تومانی جز این است که صراحتا ما کارگران را محکوم به زندگی در زیر خط فقر کرده اند؟ آیا چنین وضعیتی برای تعیین کنندگان حداقل دستمزد و خانواده های انان قابل تحمل است که برای ما کارگران نیز قابل تحمل باشد. آیا واقعا حتی دو میلیون تومان دستمزد هم در شرایط اقتصادی کنونی و با آزاد سازی قیمتها کفاف تامین شرافتمندانه هزینه یک خانوار چهار نفره را میدهد؟ از نظر ما اگر قرار شده است قیمت اکثر کالاهای اساسی زندگی چندین برابر بشود ما کارگران نیز حق داریم دستمزدهای خود را به چندین برابر افزایش دهیم. آیا به جز این است که نیروی کار ما کارگران تنها کالایی است که ما از طریق فروش ان به صاحبان سرمایه امرار معاش میکنیم؟ انوقت چرا باید وقتی نوبت تعیین قیمت نیروی کار ما کارگران فرا میرسد ما باید نظاره گر باشیم و عده ای در شورای عالی کار بدون حضور نمایندهای واقعی ما، قیمت نیروی کار ما را تعیین بکنند و یک زندگی زیر خط فقر را بر ما و خانواده هایمان تحمیل نمایند.
ما امضا کنندگان این بیانیه اعلام میداریم حداقل دستمزد ما کارگران باید متناسب با تورم موجود و احتساب تامین شرافتمندانه هزینه یک خانوار چهار نفره در شرایط اقتصادی کنونی و با حضور و نظر و با حضور و نظر نماینده های منتخب و واقعی كارگران تعیین بشود. زندگی در زیر خط فقر برای ما و خانواده هایمان غیر قابل تحمل است . ما كارگران با تلاش و اتحاد و پیگیری مطالبات خود از طریق ایجاد تشكل های مستقل به هر طریق ممكن به این وضعیت خاتمه خواهیم داد.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
اتحادیه آزاد کارگران ایران
هیئت موسس بازگشایی سندیکای فلزکار و مکانیک
کانون مدافعان حقوق کارگر
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کار کرمانشاه


بازهم کشتار و بازهم جنایت و پیام تسلیت جمعی از کارگران ایران خودرو چهارشنبه ٦ بهمن ١٣٨٩
دوستان و همکاران گرامی ، خبر تکان دهنده بود!
در ساعت ٢٣.٣٠ مورخ ٨٩.١١.۵ یك دستگاه كمپرسی بنز حامل بار یكی از پیمانكاران در حال ورود از درب شماره ٩ ایران خودرو بود كه بر اثر بریدن ترمز با تعدادی از همکاران برخورد و متأسفانه باعث كشته شدن ۴ نفر و زخمی شدن ١٣ نفر از همكاران گرامی شد.
خبر تکان دهنده بود!
دل هر انسانی به درد آمد. کارگری که برای بدست آوردن یک لقمه نان در روز تعطیلی مجبور به کار کردن شده است و بعد از تعطیلی برای دیدار خانواده راهی منزل می¬شد ناگهان با مرگ روبرو می¬شود ودیگر به خانه نمی¬رسد. خیلی ازهمکاران تا صبح در جلو مدیریت تجمع کردند، تنها کاری که از دست¬شان بر می¬آمد.
خبر تکان دهنده بود!
خبر انحراف کامیون، و انداختن گناه به گردن یک کارگر دیگر راحت¬ترین کار ممکن، ولی کسی ازخود نپرسید چرا این کامیون در زمان تردد کارگران در این مسیر بود؟ حراست کجا بود؟ حراستی که کوچک¬ترین حرکت کارگران را کنترل می¬کند. بعد از مرگ این کارگران دهها مامور گارد ویژه به شرکت ریختند نه برای نجات جان کارگران بلکه برای نجات منافع سرمایه داران.
خبر تکان دهنده بود !
ضمن اعلام همدردی با خانواده کشته شدگان وهمبستگی با همکاران گرامی امروز روز چهار شنبه ششم بهمن ماه را اعلام عزای عمومی کرده و دست از کار خواهیم کشید و تا مشخص نشدن قاتلین این کارگران دست به کار نخواهیم زد. این اولین بار نیست که جامعه کارگری ایران خودرو قربانی این کشتار وشاهد از دست دادن تعدای ازهمکاران خود می¬باشند. از کشته شدن پیمان رضی لو تا مرگ دهها کارگر هر سال اشک می ریزد ولی هنوزهیچ کس پاسخگو برای این کشتار ها پیدا نشده است.
مدیریت شرکت مثل روال گذشته مرگ این کارگران را بی¬احتیاطی راننده کامیون اعلام کرده است تا شاید ضمن فرار از مسئولیت خود گناه این کشتار را به گردن یکی از دیگر کارگران بیاندازنند. ولی ما می¬دانیم که منافع شرکت در جهت رسیدن به سود بیشتر و بی¬مسئولیتی سرمایه¬داران در مقابل جان کارگران عامل اصلی این کشتار و مرگ کارگران می¬باشند. کشاندن کارگران به سرکار در روزهای تعطیلی وعدم استراحت کافی برای کارگران وهزاران مشکل اقتصادی هرگونه تمرکز را از کارگران گرفته است. چرا باید کامیون با بار چند تنی در زمان تردد کارگران از این خیابان عبور می¬کرد؟ حراست ایران خودرو که میلیاردها تومان سرمایه شرکت را برای سرکوب وکنترل ما کارگران به باد می¬دهد چطوری نمی¬تواند ازتردد وسایل حمل ونقل در زمان تردد کارگران جلوگیری کند؟
ما هر روزشاهد این نا امنی در همه جای شرکت هستیم چه در داخل شرکت و چه در بیرون شرکت هر روز در زمان تردد کارگران ما شاهد عدم جلوگیری تردد وسایل حمل و نقل در مسیر حرکت خود می باشیم و رانندگان هم مجبورند این مسیر را برای رسیدن به کار خود ادامه بدهند. کارگران بارها خواستار توقف وسایل حمل و نقل در زمان تردد کارگران بوده اند ولی چه کسی پاسخگو بوده است منابع انسانی و یا حراست و یا مدیریت روابط عمومی و یا مدیریت ارشد؟ تردد ازخیابان و رسیدن به پارکینگ¬ها همیشه جان کارگران راتهدید می¬کند. ما کارگران می¬دانیم که چه خطراتی جان ما کارگران هنگام تردد ازشرکت تا پارکینگ¬ها تهدید می¬کند. بارها اعتراض کردیم ولی چه کسی جوابگو بود؟ بارها اعلام کردند که برای راحتی کارگران پل درست خواهیم کرد ولی چی شد.
آری همکاران گرامی،
خودشیرینی مدیریت و منافع سرمایه اجازه نمی¬دهد تا مدیریت برای جان ما کارگران ارزش قایل شود. جان انسان¬ها برای سرمایه پشیزی ارزش ندارد. زمانی که طرح ضد کارگری دولت برای حذف یارانه¬ها اعلام شد مدیریت به جای اعتراض به این طرح ضد انسانی اعلام کرد که قیمت محصولات ایران خودرو کاهش می¬یابد ولی نه گفت چطوری؟ کاهش قیمت محصولات با کار بیشتر وگرفتن جان کارگران.
چهار انسان بی گناه کشته شدند. چه ایرادی دارد مگر ؟ چهار انسان بی گناه در خاتون آباد کشته نشدند؟ کسی مجازات شد؟ مگر ده¬ها کارگر در ایران خودرو کشته نشدند کسی مجازات شد؟ و روزانه ده¬ها کارگردر گوشه کنار این کشور جان می¬بازنند چه اهمیتی برای سرمایه¬داران وحامیان آنان دارند؟
مرگ، مرگ است چه در زندان چه در اعدام و چه در تصادف و چه در حادثه و این مرگ همیشه به سراغ ما کارگران و طبقه زحمتکش می آید. تا کی این وضع را تحمل خواهیم کرد؟ تا زمانی که ما کارگران آگاه نشویم و تا زمانی که سرنوشت خود را خود تعیین نکنیم وضع همین طور خواهد ماند چون خود ما خواهان استمرار آن هستیم.
ما کارگران ایران خودرو خواهان مجازات فوری قاتلان این کارگران هستیم و قاتلان آن کسانی جزء حامیان سرمایه مدیریت ارشد روابط عمومی منابع انسانی و حراست نیستند.
جمعی از کارگران ایران خودرو


همدردی با کارگران مصیبت دیده¬ی ایران خودرو سندیکای کارگران قند مرودشت پنجشنبه ٧ بهمن ١٣٨٩
خبر تأسف بار کشته و زخمی شدن جمعی از کارگران ایران خودرو، سبب نگرانی و اندوه تمامی جامعه کارگری شد. سندیکای کارگران کارخانه قند مرودشت، ضمن ابراز همدردی با خانواده جان¬باختگان و آسیب دیدگان این حادثۀ تلخ، اعلام می¬کند که اتفاقاتی از این دست را بخشی از مبارزه بی¬امان حاکمیت سرمایه¬دار و سرمایه¬داری حاکم بر ایران می¬داند و تنها راه نجات طبقه کارگر از تکرار چنین مصیبت¬هایی را در مبارزه برای احقاق تمامی حقوق کارگران می¬داند. اگر چنین نیست و اگر کشتار کارگران بخشی از جنگ استثمارگران حاکم و فرودستان جامعه نیست، چرا در پی چنین اتفاق ناخوشایندی، کارخانه ایران خودرو به محاصره¬ی پلیس و نیروهای ضد شورش درمی آید؟ و چرا اعتراض مسالمت آمیز کارگران سرکوب می¬شود؟ راز این همه سرکوب چه چیزی جز خواست تسلیم و تمکین کارگران و زحمت کشان در برابر بهره کشی روز افزون کارگران است؟ بار دیگر ضمن همدردی با خانوادۀ آسیب دیدگان و جان¬باختگان این حادثۀ تلخ، حمایت خود را از همه اشکال اعتراضی کارگران اعلام می¬کنیم.
سندیکای کارگران کارخانه قند مرودشت

مدیریت ایران خودرو، مسئول مستقیم مرگ کارگران کمیته هماهنگی یکشنبه ١٠ بهمن ١٣٨٩
سرهنگ محسن مهرایی، رئیس پلیس ترافیک شهری اداره راهنمایی و رانندگی، در گفت و گو با ایسنا جزئیات بیشتری را درباره حادثه مرگبار ایران خودرو اعلام کرده است. مواردی که این کارشناس ترافیک اعلام کرده به شرح زیر است:
١- راننده کامیون حدود دو سال قبل در اثر سانحه¬ای دچار ضربه مغزی شده بوده، در طول شبانه روز دارو مصرف می¬کرده و هنگام حادثه به علت مصرف دارو حالت طبیعی نداشته است.
٢- راننده، کارت سلامت ندارد. اعتبار کارت سلامت او در اردیبهشت ١٣٨٩ تمام شده بوده و پس از آن تمدید نشده است.
٣- راننده، گواهی نامه پایه یک رانندگی ندارد؛ شرط لازم رانندگی با کامیون کمپرسی ده تُن داشتنِ گواهی نامه پایه یک است.
۴- کامیون، فاقد برگ معاینه فنی بوده است.
۵- کامیون ساخت سال ١٩٨٠ است، یعنی ٣١ سال از عمر آن می¬گذرد و به همین دلیل از رده خارج است.
٦- کارفرما، یعنی پیمان¬کاری که با ایران خودرو قرارداد داشته که ضایعات تولید را در داخل کارخانه جا به جا کند، به رغم اطلاع از تمام موارد بالا، راننده را مجبور به کار کرده است.
٧- کارفرما شیفتِ کاری راننده را ١٢ ساعته کرده است و این در حالی است که طبق آیین نامه حمل بار و مسافر ساعات کار روزانه رانندگان نباید بیش از ٨ ساعت باشد.
٨- حراست ایران خودرو، به رغم اطلاع از عبور کارگران از محل تصادف در زمان تعویض شیفت، هیچ گونه محدودیتی برای تردد وسایل نقلیه در این زمان ایجاد نکرده است.
مثل روز روشن است که مسئول تک تک موارد بالا و بدین سان مسئول مستقیم مرگ کارگران جان باخته و مسئول مستقیم هرگونه معلولیت کارگران مصدوم، مدیریت ایران خودرو است. مدیریت ایران خودرو باید به پرسش¬های زیر جواب دهد:
الف - چرا با چنین پیمان¬کاری قرارداد بسته است؟
ب - چرا هیچ نظارتی بر کار این پیمان¬کار نداشته است؟
پ - چرا حراست کارخانه در شب حادثه مسیر عبور کارگران در زمان تعویض شیفت را ایمن نکرده است؟
ت - چرا، به رغم آن که قبلاً نیز در این محل حوادثی رخ داده است و به همین دلیل کارگران خواستار احداث روگذر برای عبور خود شده بوده اند، مدیریت هیچ اقدامی برای ایمن کردن این محل نکرده است؟
به نظر ما، پاسخ این پرسش¬ها کاملاً روشن است. مدیریت ایران خودرو این کارها را نکرده است، زیرا:
١- انعقاد قرارداد و نظارت بر کار پیمان¬کاری که موظف به رعایت ضوابط ایمنی باشد و نیز نظارت بر کار حراست و ایجاد روگذر برای ایمنی کارگران همه و همه مستلزم هزینه است و مدیریت نمی¬خواهد برای این امور هزینه کند، زیرا در این صورت اندکی از سود سرشارش کاهش می¬یابد.
٢- مدیریت هیچ ارزشی برای جان کارگران قائل نیست، درست به این دلیل که - همچون تمام مدیریت¬های سرمایه¬داری - تولید را فقط و فقط برای سود و آن هم سود هرچه بیشتر می¬خواهد و به راحتی حاضر است جان ده¬ها و صدها و هزاران کارگر را فدای اندکی سود بیشتر کند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


کارگران ایران خودرو و ضرورت ایجاد تشکل کارگری کمیته هماهنگی برای کمک دوشنبه ١١ بهمن ١٣٨٩
براساس خبرهای منتشره، اعتراض به سانحه‌ای که هفته گذشته در شرکت ایران خودرو رخ داد و منجر به جان باختن چهار نفر از کارگران و زخمی شدن گروهی دیگر شد، هم‌چنان ادامه دارد. در این رابطه روز پنج‌شنبه ٧ بهمن، صدها نفر از کارگران شیفت صبح این شرکت در تجمعی گسترده، خواسته‌های خود را در ٢٧ بند، طرح نموده و خواستار رسیدگی به آن¬ها شدند. در پایان این تجمع مدیریت تا ١۵ اسفند فرصت خواست که پاسخ‌گوی مطالبات کارگران باشد. اما مهم‌ترین خواست کارگران در این تجمع، ایجاد تشکل کارگری بود. واقعیت این است که یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های خودرو سازی خاورمیانه، یعنی شرکت ایران خودرو با هزاران نفر پرسنل، از داشتن هر گونه تشکلی محروم است. مدیریت این شرکت، حتی همان شورای اسلامی فرمایشی و رسمی را نیز تحمل نکرده و در ابتدای دهه ٧٠ آن را منحل نموده و در سال‌های اخیر بارها مانع از شکل‌گیری مجدد آن شده است. اما به نظر می‌رسد که بعد از سانحه دل¬خراش اخیر، کارگران ایران خودرو به طور جدی، دنبال ایجاد تشکل خود هستند.
بدون شک کارگران ایران خودرو به درستی خواست ایجاد تشکل کارگری را طرح نموده‌اند، زیرا که نداشتن تشکل یکی از بزرگ‌ترین معضل طبقه کارگر ایران و نیز کارگران این شرکت است. تمامی مشکلات و مصائبی که امروز صاحبان سرمایه و عوامل سرکوب آن¬ها به کارگران ایران خودرو و دیگر کارگران تحمیل می‌کنند، از عدم وجود تشکل‌هایی است که نماینده واقعی کارگران در مبارزه برای محقق شدن مطالبات می‌باشد. اکنون که بخشی از کارگران ایران خودرو، این خواست را طرح کرده‌اند، لازم است آن¬ها به این نکته مهم توجه کنند که برای این¬که بتوانند تشکلی ایجاد کنند که پیگیر مطالبات آن¬ها باشد، باید به نیروی خود باور داشته و با اراده و تصمیم خود و بدون اجازه به دخالت نمایندگان و عوامل سرمایه و حامیان آن¬ها، دست به ایجاد تشکل خود بزنند. تشکلی می‌تواند مدافع و حافظ منافع کارگران باشد که حاصل برآیند مبارزه طبقاتی کارگران باشد و نمایندگان آن، واقعی و با اراده مستقیم خود آن¬ها انتخاب شوند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ضمن حمایت از مبارزه کارگران ایران خودرو و طرح مطالبات‌شان، از تلاش و همت آن¬ها برای ایجاد تشکل کارگری حمایت می‌کند. هم‌چنین ما بار دیگر جان باختن جمعی از کارگران این شرکت را به بازماندگان و همکاران آن¬ها تسلیت گفته و خود را در غم‌شان شریک می‌دانیم.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


اعلام پشتیبانی از : "کمیته دفاع از بهنام ابراهیم زاده“ کمیتۀ هماهنگی برای کمک جمعه ١۵ بهمن ١٣٨٩
با خبر شدیم که خانواده گرامی کارگر زندانی، اسعد ابراهیم زاده ( بهنام ) به نام¬های رحمان ابراهیم زاده، عایشۀ مدرسی، موسی ابراهیم زاده، عیسی ابراهیم زاده، پریزاد خسروی، چیمن ملایی و زبیدۀ حاجی زاده، در اعتراض به دستگیری و محکومیت بسیارسنگین وغیرانسانی این فعال مخلص و صدیق جنبش کارگری و مدافع حقوق کودکان و همچنین تلاش برای آزادی بدون قید و شرط او - که تنها به جرم دفاع از حقوق و منزلت انسانی کارگران و کودکان محروم و بی پناه جامعه ، از سوی شعبۀ ١۵ دادگاه انقلاب، به بیست سال زندان محکوم شده است - اقدام به ایجاد کمیته¬ای با نام "کمیتۀ دفاع از بهنام ابراهیم زاده" نموده اند. خانواده محترم این عزیز، همچنین در این رابطه، از همۀ تشکل¬های کارگری و همۀ انسان¬های با وجدان، آزادی خواه و برابری طلب جامعه، به ویژه کارگران و فعالان جنبش کارگری و دیگرجنبش¬های اجتماعی تقاضا کرده است تا ضمن پیوستن به این "کمیته" و اعتراض به دستگیری و محکومیت زندان این فعال کارگری و حقوق کودک، به هر شکل که می¬توانند از این اقدام آزادی خواهانه و انسانی، حمایت کرده و به آن یاری رسانند.
" کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری "و اعضا و فعالین آن، وظیفۀ انسانی و طبقاتی خود می¬دانند تا ضمن اعتراض به دستگیری و محکومیت سنگین، ظالمانه و غیرانسانی این فعال کارگری و اعلام پشتیبانی از این حرکت و این "کمیته "، ( کمیتۀ دفاع از بهنام ابراهیم زاده ) خانوادۀ گرامی و زحمتکش این عزیز کارگر را در این امر خطیر و انسانی و این تظلم خواهی طبقاتی، یاری نموده و در حد توان صدای رسای آنان، برای افشای این ظلم بیّن و آشکار باشند.
" کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


یک سال گذشت کمیته هماهنگی برای کمک یکشنبه ١٧ بهمن ١٣٨٩
یک سال از درگذشت یدالله خسرو شاهی، از کارگران پیشرو شرکت نفت و از فعالین سرشناس و خستگی ناپذیر جنبش کارگری می گذرد.
این فعال دلسوز جنبش کارگری، سال¬های زیادی از عمر و زندگی خود را وقف مبارزه و تلاش در راه تحقق اهداف و خواست¬های معیشتی و انسانی کارگران نموده و در این راه از هیچ کوششی فرو گذار نکرده است. خسرو شاهی همچنین سال¬های مدیدی از عمر خود را در راه خدمت به طبقۀ کارگر سپری نموده و در این راه سختی¬های بسیار کشیده و تجارب گران¬بهایی نیز کسب نموده است.
"کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری" دراولین سالگرد درگذشت این کارگر مبارز، ضمن تسلیت به خانوادۀ گرامی آن عزیز از دست رفته، بر تمامی تلاش¬ها و فعالیت ¬های کارگری و اجتماعی او ارج نهاده و بار دیگر یاد و خاطرۀ او را گرامی می دارد. یادش گرامی باد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری


پرداخت حقوق‌های معوقه، خواست فوری کارگران ایران کمیته هماهنگی برای کمک یک¬شنبه ١٧ بهمن ١٣٨٩
در نظام سرمایه‌داری، کارگر نیروی کارش را در بازار به سرمایه‌دار به فروش می‌ر‌ساند تا در مقابل برای امرار معاش خود و خانواده‌اش مزد دریافت کند. او با دست¬مزدی که از این طریق به دست می‌آورد، هزینه‌ی خوراک، پوشاک، مسکن، تحصیل فرزندان و... را می‌پردازد تا بتواند برای ادامه‌ی حیات و فروش دوباره نیروی کار به صاحب سرمایه، تجدید قوا کند. به دلیل وجود نابرابری و تضاد طبقاتی در مناسبات اجتماعی کنونی، تعیین دست¬مزد نیز واقعی نیست و کارگران فقط بخشی از حاصل دست¬رنج خود را دریافت می‌کنند و بخش دیگر از آن را سرمایه‌داران تصاحب می‌کنند. اما آنچه که امروز به یک معضل اساسی برای طبقه کارگر در ایران تبدیل شده و کارگران زیادی با این مشکل مواجه‌اند، پرداخت نشدن همان دست¬مزدها و مزایای ناچیز و زیر خط فقر است.
در سال‌های اخیر عدم پرداخت حقوق‌کارگران توسط سرمایه‌داران، روز به‌روز گسترش یافته و به امری رایج و متداول تبدیل شده است. علاوه بر کارگران مجتمع‌های بزرگ و کوچک تولیدی از قبیل لوله سازی خوزستان، لاستیک البرز ، آزمایش و...، که ماه‌های طولانی دستمزد دریافت نمی‌کنند، بلکه هم‌چنین کارفرمایان و پیمان‌کاران پروژه‌‌هایی مانند عسلویه ، مسکن مهر و.. نیز حقوق کارکنان خود را به عقب می¬اندازند. این روند باعث شده که بخش‌های مختلفی از طبقه کارگر، همواره با این معضل دست به گریبان باشند و از راه‌های مختلف برای گرفتن مطالبات خود، دست به مبارزه بزنند. کارگرانی که با مشکل حقوق‌های معوقه مواجه‌اند از راه¬های مختلف، از جمله تجمع، تحصن، راه¬پیمایی و اعتصاب و اشکال دیگر اعتراض و مبارزه ، به شرایط اسف‌باری که صاحبان سرمایه برای آنان رقم زده‌اند، اعتراض می‌کنند.
سرمایه‌داران همواره در برابر اعتراض‌های کارگری برای گرفتن مطالبات معوقه، به بهانه‌هایی از جمله رکود و ورشکستگی، کمبود منابع و امثال آن، از پاسخ‌گویی به کارگران طفره می روند و آن¬ها را به راه‌روهای وزارت‌خانه‌ها و دیگر نهادهای دولتی ارجاع می‌دهند. روندی که در موارد متعدد، بی حاصل بودن خود را به اثبات رسانده و نتیجه‌ای جز کشمکش¬ها و چانه¬زنی¬های بیهوده با بورکراسی پیچیده‌ی اداری، فایده دیگری برای کارگران در بر نداشته است. اما واقعیت این است که هیچ دلیل و بهانه¬ای برای کارگران پذیرفتنی نیست و آن¬ها با مشاهدات روزانه خود متوجه این مسئله شده‌اند که از حاصل زحمت آن¬هاست که سرمایه‌داران فربه و فربه‌تر می شوند و بسیاری از معادلات اقتصادی سرمایه و سود و زیان ناشی از آن، هیچ ربطی به آن¬ها ندارد. کارگرانی که ماه‌های متوالی حقوق خود را دریافت نمی‌کنند ، حق دارند از سرمایه‌داران بپرسند که آیا آن¬ها می‌توانند حتی یک روز چنین شرایطی را تحمل کنند؟
کارگران باید بدانند برای رسیدن به مطالبات و پرداخت حقوق معوقه خود، به اتحاد و همبستگی بیشتری نیاز دارند. مراکز مختلف تولیدی، پروژه‌ای، ساختمانی و خدماتی که با چنین مشکلی مواجه‌اند، باید تلاش کنند تا با ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری و حمایت از هم دیگر، تمامی حقوق‌های معوقه خود را طلب کنند و آن¬ها را از سرمایه داران بگیرند . کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری با همه وجود، از خواست فوری و عاجل کارگران ایران، برای پرداخت کلیه‌ی حقوق‌های معوقه، پشتیبانی می‌کند و به همراه کارگران برای بازپرداخت آن¬ها مبارزه می¬نماید .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


متهم اصلی کشتار کارگران ایران خودرو، مدیریت شرکت است کمیته هماهنگی یکشنبه ٢۴ بهمن ١٣٨٩
عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران، در مورد آخرین وضعیت پرونده حادثه اخیر ایران خودرو گفت :‌"این پرونده ۵ کشته و تعدادی مجروح داشت که تمامی مجروحان مرخص شدند و پرونده در حال کارشناسی است و به زودی به دادگاه ارسال می‌شود. البته یک کشته در طول بررسی پرونده به کشته‌ها اضافه شد که جزو مجروحان بود". وی افزود: "رئیس دادسرای فرودگاه هم اعلام کرده که تا ١٠ روز آینده پرونده بررسی می‌شود ولی مشکلی که وجود دارد این است که طول درمان یکی از مجروحان زیاد است و ممکن است پرونده را تفکیک کنیم. در مورد صحت سلامت متهم هم هنوز پزشکی قانونی نظر خود را اعلام نکرده است و این یکی از نقص های مهم پرونده است".
چنان که می بینیم دادستان تهران از راننده کامیون - که کارگر بیماری است که مجبور به کار شده است - به عنوان متهم پرونده نام برده است. اخباری نیز که تا پیش از اظهارات امروز دادستان می¬رسید دال بر این بود که قرار است همه کاسه کوزه¬ها را بر سر راننده کامیون بشکنند. کارگران ایران خودرو می¬دانند و دیگران نیز باید بدانند که این راننده، کارگر بیمار نگون بختی است که - بر اساس گفته¬های سرهنگ مهرایی، کارشناس ترافیک شهری اداره راهنمایی و رانندگی تهران - بدون آن که گواهی نامه پایه یک و کارت سلامت داشته باشد یعنی بدون آن که صلاحیت و توانایی رانندگی با کامیون را داشته باشد در یک شیفت کاری غیرمجاز ١٢ ساعته با یک کامیون قدیمی و از رده خارج مدل سال ١٩٨٠ که حتی برگ معاینه فنی هم نداشته است برای پیمان¬کار شرکت ایران خودرو رانندگی می کرده است. بنابراین، روشن است که این کارگر مجبور بوده برای سیر کردن شکم خود و خانواده¬اش به کار کردن در چنین شرایطی تن دهد و پر واضح است که بر انسان بیمار و مجبور و مضطر هیچ حرجی نیست. متهم این پرونده، شرکت پیمان¬کار و، مهم تر از آن، مدیریت ایران خودرو است که با چنین پیمان¬کاری قرار داد بسته و هیچ نظارتی بر کار آن نداشته است. عامل دیگری که کارگران را مجاز می¬کند که انگشت اتهام را به سوی مدیریت ایران خورو نشانه بگیرند این است که - بازهم بر اساس اظهارات کارشناس نام¬برده - حراست ایران خودرو در شب حادثه مسیر عبور کارگران در حال تعویض شیفت را مسدود نکرده بوده است. به این ترتیب، هیچ تردیدی وجود ندارد که مسئول قتل ٦ تن از کارگران ایران خودرو و مصدومیت ١٣ تن دیگر از آنان، مدیریت ایران خودرو است. این مدیریت است که باید به عنوان قاتل کارگران محاکمه و مجازات شود. جای¬گزینی این قاتل با کارگر بیمار و مجبور و مضطری که برای سیر کردن شکم خود و خانواده اش چاره¬ای جز تن دادن به کار در چنین شرایط ناامنی نداشته است، هیچ معنایی جز حمایت قوه قضائیه جمهوری اسلامی از مدیریت ایران خودرو و به طور کلی نظام سرمایه¬داری ندارد.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


کارگران و مردم کردستان به پا خاستند! کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 35 2 اسفند 89
روز اول اسفند یک نقطه عطف دیگر در جنبش کارگری و مردمی ایران است.جنبش در این روز گسترده تر و وسیعتر به میدان آمد و مبارزه را تداوم بخشید. اما از آن مهمتر این است که کارگران و مردم کرد در شهر های مختلف، سنندج،ارومیه،کرمانشاه، سقز،مهاباد و مریوان به میدان آمدند و عملا حضور گسترده خود را در مبارزات در کنار مردم اعلام نمودند. کارگران و مردم در مناطق کرد نشین همواره در عرصه مبارزه و نبردهای طبقاتی بوده و هستند، گرچه در آن دوره با توجه به مبارزات سال 88 مردم در دیگر شهر ها و بیشتر در تهران و نفوذ اصلاح طلبان برجنبش توده ها و انفعال جریانات سیاسی در کردستان، واکنش قوی نشان ندادند. اما هم اکنون که جنبش می رود تا بیش از پیش رادیکال و وسیع گردد،حضور کارگران و مردم کردستان در این جنبش نه تنها به قدرتمند شدن جنبش کمک می کند،بلکه می تواند پرچم کارگران و سوسیالیسم را در این جنبش به احتزاز در بیاورد. حضور کارگران و مردم در مناطق کرد نشین، صدای قدرتمند و رسایی است که از جانب توده ها و بدون توهم به اصلاح طلبان شنیده می شود.
کارگران و مردم برابری طلب وآزادیخواه کردستان
نقش شما در ادامه مبارزات در این جنبش بدون نماد های سبز و بدون شعارهای متوهم به رهبران اصلاح طلب دورنمای روشنتری را به همه کارگران و مردم ایران نشان خواهد داد، و می تواند تاثیر قابل توجهی در سمت و سوی جنبش کارگران و مردم در سراسر ایران داشته باشد. روز اول اسفند در تمام مناطق کرد نشین با وجود حضور فعال در مبارزه اثری از نمادهای سبز و وابستگان سابق به حکومت نبود؛ کارگران و مردم کردستان نشان می دهند که بدون رهبران اصلاح طلب حکومتی، ممکن است مبارزه را تداوم بخشید و در نهایت با ایجاد نهاد ها و شوراهای کارگری ، مبارزه را پیش برد و به سر انجام رساند.
کارگران و مردم کردستان در این دوره از مبارزه می توانند، آلترناتیو جنبش کارگری و سوسیالیستی را نمایندگی کنند و نقش پیشرو و هدایتگری در کل جنبش توده ای ایران به عهده بگیرند. در کردستان می توان شعارها و مطالبات انقلابی وسیعتری را در خیابان ها طرح نمود؛ تداوم مبارزه خیابانی در کردستان می تواند به سرعت هزاران نفر را به میدان بیاورد و آتش جنبش توده ای جامعه را شعله ور تر نماید. در کردستان می توان و باید نمادها و شعار های کارگری را در خیابان ها و در تجمعات تبلیغ کرد. جنبش کارگری و مردمی در کردستان می تواند نقش تاریخی بزرگی ایفا نماید و بر خلاف سال 88 تبلور مبارزه فعال ، بدون حضور اصلاح طلبان باشد. طی چند دهه گذشته مبارزه طبقاتی در کردستان درس ها و تجربیات با ارزشی به همراه داشته و این جنبش هر چه بیشتر از ناسیونالیسم و فرقه گرایی دور گشته است، بر همین مبنا جنبش در کردستان می تواند در تغییر توازن قوای کنونی بطور نسبی در راستای منافع کارگران و مردم موثر واقع گردد. باید با تمام توان اهمیت و نقش این جنبش را در کردستان و در تمام جنبش مردمی برجسته نماییم.
کارگران و مردم کردستان می توانند از موقعیت جنبش وسیع توده ای در مناطق خود، جهت هر چه بیشتر متشکل شدن و در نهایت ایجاد شوراهای کارگری و مردمی بهره ببرند. با فراگیر شدن جنبش در کردستان و دیگر مناطق،زمینه بیشتری برای کارگران و مردم در مناطق کرد نشین وجود دارد تا سریعتر متشکل گردند و انسجام بیشتری به مبارزه خود بدهند.
زنده باد سوسیالیسم،سرنگون باد جمهوری اسلامی
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


اعتصاب کارگران کارخانه پارسیلون خرم آباد کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 9 اسفند 1389
بر اساس خبر ارسالی به کمیته¬ی هماهنگی، کارگران کارخانه¬ی پارسیلون واقع در خرم آباد لرستان در روز یکشنبه 8 اسفند ماه 89 به چهارمین روز اعتصاب خود ادامه دادند. این کارگران در اعتراض به عدم پرداخت چهار ماه از حقوق خود، در محوطه¬ی کارخانه دست به تجمع اعتراضی زده¬اند.
کارخانه¬ی پارسیلون تولید کننده انواع نخ¬های نایلونی می¬باشد که پیش¬تر بالغ بر 2000 کارگر داشت و در اثر بازخرید و اخراج اکنون فقط در حدود 500 کارگر دارد.
این کارخانه در سالیان اخیر همواره شاهد اعتراضات بسیاری از سوی کارگران بوده است.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


انتقال افشین ندیمی به زندان مرکزی سنندج کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 10 اسفند 1389
روز دوشنبه 89/12/9 افشین ندیمی عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری، جهت گذراندن 4 ماه حبس، خود را به دادگاه شهرستان کامیاران معرفی کرد. دادگاه شهرستان کامیاران نیز او را روانه زندان مرکزی سنندج کرد .لازم به ذکر است افشین ندیمی تابستان سال 1388 دستگیر شد و در طول 28 روز بازداشتی که به سر برد در طول این مدت 3 بار دادگاهی شد و آخرین بار توسط شعبه یک دادگاه انقلاب سنندج به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق نوشتن مقاله به 4 ماه حبس تعزیری محکوم گردید.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگر ضمن محکوم کردن این حکم برای این فعال کارگری، خواهان آزادی تمامی زندانیان سیاسی در بند می¬باشد .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری

در گرامی داشت 8 مارس ، روز جهانی زن کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری سه شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۸
8 مارس، ( 17 اسفند ) روز اتحاد و همبستگی بین المللی زنان ِ سراسر جهان، برای مبارزه در راه آزادی، برابری، صلح و دمکراسی است . این روز در واقع روز مبارزه علیه نابرابری و استثمار، شکنجه و زندان، اعدام و سنگسار، جنگ و نابودی محیط زیست و انواع ستمگری و بی¬حقوقی تحمیل شده از جانب سرمایه، به زن و مرد کارگر و تحت ستم است . .
8 مارس روز بیداری زنان و روز کیفر خواست نیمی از انسان¬های ستمدیده و استثمار شدۀ جهان ، علیه ستم و بهره¬ کشی سرمایه بوده است . این روز در واقع با نام کارگر و آرمان انسانی این طبقه برای نابودی ظلم و بیدادگری عجین شده و با آن پیوند خورده است . زنان آگاه و مبارز در این روز با گردهمایی¬های خود در اقصی نقاط جهان ، بانگ حق طلبی خود را علیه تحمیل ستم و بی حقوقی نسبت به خیل عظیمی از انسان¬های روی زمین ــ زنان ــ به گوش جهانیان می¬رسانند و عزم خود را برای مبارزه با ریشه و بنیاد این ستم و بهره کشی از زن، یعنی سرمایه و سرمایه¬داری جزم می¬کنند.
می¬دانیم که ستم و بهره کشی از زن قدمتی طولانی دارد و در واقع با تاریخ پیدایش مالکیت خصوصی و به وجود آمدن طبقات در جامعه همراه و همزاد بوده است . بدین نحو که با تغییر شیوۀ تولید و به وجود آمدن مالکیت خصوصی و طبقات در جامعه، به تدریج نقش پررنگ زنان در تولید اجتماعی کم¬رنگ و کم¬رنگ¬تر می¬شود و این بخش از جامعه درموقعیتی تضعیف شده و فرودست قرار می¬گیرد . فرودستی زنان و وضعیت شکنندۀ آنان البته درطول تاریخ، هربار با تقسیم کار جامعه به طبقات ِ متخاصم جدید ( برده و برده دار، رعیت و فئودال، کارگر و سرمایه دار ) اشکال تازه تر و فریبنده¬تری به خود می¬گیرد و به ویژه در نظام سلطه و استثمار سرمایه، پیچیده¬ تر و مزورانه¬تر می¬شود.
زنان کارگر در یک چنین نظامی، به مثابۀ بردگان مزدی سرمایه از یک سو همچون مردان کار و زحمت، در کارخانه¬ها و مراکز کار و تولید، به شکل بی¬رحمانه¬ای استثمار می¬شوند و از سوی دیگر در زیر سلطۀ قوانین و فرهنگ مرد سالار و ارتجاعی، انواع توهین¬ها و تحقیرها را تحمل می¬کنند . از سویی با ارایه کار خانگی رایگان ، شرایط باز تولید نیروی کار را با کم¬ترین هزینه فراهم می نمایند واز دیگرسو به اجبار، در همان خانه و بیرون از آن، به انواع و اقسام خشونت¬ها تن در می¬دهند. هم به بخش وسیعی از ارتش ذخیرۀ کار ارزان تبدیل می¬شوند، تا هر زمان که سرمایه بخواهد و اراده کند، آن¬ها را به بازار کار گسیل دارد و با پایین¬ترین دستمزدها به خدمت بگیرد و وقتی هم که منافعش ایجاب کند مجدداً به کنج خانه¬ها براند و هم مسئولیت سنگین و پرمشقت کار خانگی را با همۀ زیر و بم¬های آن بر دوش کشد و بی¬وقفه به پیش برد و . . .
آری زن ، به مثابۀ نیمی از نیروی کار جامعه، باید که در نظام بهره کشی و استثمار سرمایه همواره تحت سلطه و انقیاد باشد؛ به قوانین و فرهنگ مردسالارانه و ارتجاعی تمکین نماید و خود را با آن¬ها هم¬سو و هم¬آهنگ سازد؛ انواع خشونت ها و توهین و تحقیرها را تحمل کند و در یک کلام فرودست باشد، تا به همۀ اشکال ستم و بهره کشی سرمایه تن در دهد و بخشی از ارتش ذخیرۀ کار باشد، برای انباشت بی وقفه و پایان ناپذیر سرمایه و کسب سودهای نجومی و افسانه¬ای و . . .
و جنبش آگاه و بیدار زنان، در سال¬های پایانی قرن نوزدهم، به مثابۀ سمبل جنبش¬های اعتراضی تودۀ زنان کارگر، عیناً بخشی از ستمگری و بی حقوقی سرمایه را همچون : " ساعات طولانی و شرایط غیر انسانی کار"، " دست مزدهای کم "، " نداشتن حق رأی " را به همراه خواست¬هایی چون " حق اشتغال "، " حق برخورداری از آموزش حرفه¬ای برای زنان " و " پایان بخشیدن به تبعیض¬های شغلی " به مثابه مظاهر و نمادهایی از ستم و استثمار سرمایه، نشانه می¬رود و در معرض خشم و تنفر تودۀ کارگران و همۀ مردم تحت ستم و استثمار قرار می¬دهد . این جنبش به درستی همۀ این بی عدالتی¬ها و ستمگری¬ها را از چشم سرمایه می¬بیند و تمامی توده¬های تحت ستم و استثمار را به مبارزه با آن فرا می¬خواند.
و 8 مارس، در واقع خود نتیجه و ماحصل یک چنین روندی است که نام آن را زنان کارگر کارخانه¬های نساجی شهر نیویورک در آمریکا، با مبارزه و جان¬فشانی¬های خود بر صحیفۀ تاریخ ثبت کرده اند. 8 مارس در واقع نقطه اوج مبارزۀ جهانی زنان، علیه ستم و بهره کشی اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، جنسیتی و مردسالارانه موجود در جامعه است که زنان کارگر، آن را با رنج و خون خود بنیان گذاشته و با مبارزه¬ای پیگیر به کرسی نشانده¬اند .
جنبش زنان در ایران نیز همچون جنبش زنان در دیگر کشورهای سرمایه¬داری از شمول و گستردگی فراوانی برخوردار است . بخشی از زنان، به پیروی از جنبش آگاه و بیدار زنان در هشت مارس و سنت انقلابی و رادیکال آن، با تکیه بر جنبش کارگری و مبارزات توده¬های کارگر و مردم تحت ستم، مبارزه برای کسب آزادی¬های دموکراتیک، مدنی و قانونی را از رو در رویی با سرمایه و ستمگری و استثمار طبقاتی جدا ندانسته و ضمن قبول و پذیرش تنوع در اشکال مبارزه، سرانجام، رهایی از ستم سرمایه را تنها راه نجات از همۀ مصائب و نابسامانی¬های مبتلابه زنان می دانند و این دو شکل تلاش و مبارزه را تحت هیچ عنوانی از هم جدا نمی¬کنند. و بخشی دیگر که در مجموع با درکی بغایت راست و رفرمیستی، در تلاشند تا بدون توجه به ریشه¬های عمیقاً طبقاتی خواست¬ها و مطالبات زنان و ارتباط آن با مناسبات سرمایه¬داری، استراتژی و افق جنبش زنان را در چهارچوب مبارزه با " فرهنگ مردسالار " و برخی خواست¬ها و مطالبات صرفاً مدنی، محدود نموده و در نهایت به یک¬سری برابری¬های حقوقی و قانونی با مردان، تقلیل دهند. آنان درک نمی¬کنند که فرودستی زنان نیز یکی از ارکان نظام سرمایه¬داری است و تا آن زمان که سرمایه¬داری پا¬برجاست و سرمایه حکومت می¬کند؛ زن موجودی فرو دست و درجه دوم باقی خواهد ماند.
زمان آن فرارسیده است که جنبش رادیکال زنان در پیوند با مبارزه طبقاتی وجنبش کارگری، رو در رو با سرمایه، به اهداف انسانی و برحق خود جامه عمل پوشانده و به ویژه در شرایط و اوضاع و احوال کنونی، آن¬ها را متحقق کند. این واقعییتی است که اکثریت زنان جامعه¬ی ما را زنان محروم و کارگر تشکیل می¬دهند و این بخش از زنان بیش از سایر اقشار و طبقات اجتماعی از ستم و نابرابری جنسیتی و طبقاتی رنج می ¬برند. زنان کارگر و تحت ستم جامعه، در زیر بار ستم و بهره کشی سرمایه و نابرابری¬های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و جنسیتی اهدایی این نظام قرار گرفته و به سختی روزگار می گذرانند . این بخش از زنان اگر متشکل شوند و به علل و اسباب بی¬حقوقی و محرومیت خویش آگاه گردند، بهتر از هر قشر و گروهی این توانایی را دارند که اهداف ضدسرمایه¬داری و رادیکال جنبش زنان را تا از میان برداشتن همۀ اجزاء نابرابری¬های جنسیتی و طبقاتی به پیش برده و در همراهی با دیگر اقشار و طبقات تحت ستم و استثمار جامعه برای رهایی جامعه از منجلاب سرمایه نقش پررنگ و تأثیر گذاری بازی کنند بنا بر این، جنبش زنان بدون به حساب آوردن میلیون¬ها زن کارگر و خانه¬دار و . . . نخواهد توانست تا برابری کامل زن و مرد در جامعه پیش روند .
„ کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری" متشکل از زنان و مردان کارگر و فعال کارگری، با اعتقاد به این اصل اساسی که : تا زمان سلطۀ مناسبات سرمایه¬داری و حاکمیت سرمایه بر همۀ ارکان جامعه و تمامی تار و پود آن، قوانین و فرهنگ مردسالارانه از جامعه رخت بر نخواهد بست و لذا برابری زن و مرد بطور کامل و در همۀ ابعاد زندگی اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و جنسیتی و . . . تأمین نخواهد شد، خواست¬ها و مطالبات خود را در روز 8 مارس، روز جهانی زن، به این شرح زیر اعلام نموده و برای تحقق یک به یک موارد آن تلاش و مبارزه خواهد کرد :
1 ــ برابری کامل حقوق زنان و مردان در همۀ عرصه¬های زندگی اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و جنسیتی و . . . و لغو هر نوع قوانین زن ستیزانه و جنسیت محور، که زنان را از دست¬یابی به حقوق خویش در عرصه¬های مختلف محروم می¬نماید .
2 ــ برخورداری از حق اعتصاب و حق ایجاد تشکل¬های مستقل زنان و همین طور آزادی¬های دموکراتیک و مدنی .
3 ــ لغو قرار دادهای موقت کار، که بیشترین فشارها و پیآمد¬های آن، مستقیم یا غیر مستقیم متوجه زنان محروم و تحت ستم جامعه خواهد بود.
4 ــ لغو مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی.
5 ــ حمایت از تمامی جنبش¬های آزادیخواهانه و برابری طلب و جلوگیری از بازداشت، محاکمه، تهدید و تعقیب فعالین جنبش¬های اجتماعی.
6 ــ برخورداری از حق طلاق، حق عائله مندی، حق حضانت از فرزندان، حق انتخاب پوشش و محل زندگی، حق انتخاب همسر، حق تحصیل، حق آزادانۀ سفر به مناطق مختلف و . . .
7 ــ در نظر گرفتن دست¬مزد و حقوق ماهیانه، برای زنان خانه دار که به کار شبانه روزی، تکراری و طاقت فرسای خانگی مشغولند و برخورداری از حق استفاده از مزایای بیمه¬های اجتماعی و برخورداری ازمهد کودک رایگان برای این بخش از زنان.
8 ــ برخورداری از حقوق و مزایای کامل برای هر نوع بازنشستگی ِ پیش از موعد، از جمله باز نشستگی با 20 سال سابقۀ کار و 42 سال سن.
9 ــ با توجه به کار طاقت فرسا و مسئولیت سنگین ِ شغل پرستاری، این حرفه می¬بایست جزء مشاغل و حرفه¬های سخت و زیان¬آور محسوب شده و پرستاران باید بتوانند از بازنشستگی پیش از موعد، با حقوق کامل برخوردار شوند.
10 ــ حقوق زنان کارگری که در طول مدت کار، در صد حق بیمۀ آن ها، از حقوق¬شان کسر شده است، در صورت فوت باید عیناً مثل مردان، به فرزندان آنان تعلق گیرد.
11 ــ از میان برداشتن و لغو هر نوع خشونت علیه زنان، از جمله سنگسار آنان.
12 ــ تأسیس خانه¬های امن برای زنان آسیب دیده در جامعه و حمایت¬های ویژۀ بهداشتی و روانی و آموزشی و حرفه¬ای از آنان.
13 ــ به رسمیت شناختن ممنوعیت کار کودکان و محاکمۀ هر آن که اقدام به استخدام و به کار گماردن کودکان نماید.
14 ــ محکوم کردن جنگ افروزی و مسابقۀ تسلیحاتی، تحریم¬های اقتصادی ناشی از رقابت¬های سرمایه¬داری، که به طور قطع بیشترین زیان¬های آن متوجۀ طبقۀ کارگر و توده¬های تحت ستم مردم می¬شود.
15 ــ حمایت از جنبش مادران عزادار و همراهی و همدلی با آنان در هر کجا که لازم باشد .
زنده باد 8 مارس، روز جهانی زن برقرار باد آزادی و برابری
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


روز جهانی زن بر زنان دلیر ایرانی مبارک کارگران فلزکار مکانیک 16/12/1389
8 مارس برابر با 17 اسفند، روزجهانی زن بر مادران، خواهران، همسران و دختران¬مان مبارک باد.
بدون شرکت زنان، هیچ جنبش فراگیر واقعی نمی¬تواند وجود داشته باشد.
تحول حقوق زنان در گرو نهادینه شدن دمکراسی است.
روزجهانی زن، روز تجدید عهد با آرمان¬های والای جنبش زنان و منشور حقوق بشر است.
برابری، آزادی، عدالت، همبستگی و صلح شعار همیشگی جنبش زنان بوده و هست.
کارگران فلز کار مکانیک، این روز را به زنان سرپرست خانوار، زنان کارگر کارخانه¬ها و کارگاه¬ها، آموزگاران، پرستاران، دختران جوان فروشنده، دختران قالی باف، دختران خردسال فال فروش و گل فروش داخل مترو وخیابان¬ها، زنان و دخترانی که بدلیل فقر تن فروشی می¬کنند، تبریک گفته فردایی بهتر را برایشان تدارک خواهد دید.
زنده بادهمبستگی زنان ومردان برای ساختن جهانی عاری ازستم و بی عدالتی.
کارگران فلز کار مکانیک


بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت ٨ مارس روز جهانی زن اتحادیه آزاد کارگران دوشنبه ١٦ اسفند ١٣٨٩
زنده باد جنبش رهائی زن، زنده باد ٨ مارس
٨ مارس روز جهانی زن و روز اعتراض به نابرابری جنسیتی امسال درخششی دیگر دارد. همه جا صحبت از روز جهانی زن است. اینجا در ایران جنبش زنان بطور کم سابقه¬ای در طول تاریخ صد ساله این جنبش در صف مقدم آزادی¬خواهی مردم یک کشور قرار گرفته است و هر تحول آزادی¬خواهانه¬ای بطور اخصی با مسئله نابودی ستم بر زن در هم تنیده شده است. این یک رویداد بزرگ در تاریخ جنبش زنان و ٨ مارس در سطح جهان است.
امروز در قرن بیست و یکم هیچ فرهنگ و سنت و گذشته تاریخی¬ای نمی¬تواند توجیه¬گر ستم و تبعیض بر علیه زنان باشد. اگر امروز ستم و تبعیض بر علیه زنان از اشکال بسیار ستم¬گرانه¬اش تا اشکال به ظاهر متمدنانه آن اساس و پایه¬ای دارد آن اساس و پایه چیزی جز حاکمیت مناسبات سرمایه¬داری و بردگی مزدی بر سرنوشت انسان¬ها نیست. از همین رو هم هست که در هر نقطه¬ای از جهان که در آن شاهد اشکال برده وارتری از سازمان¬دهی تأمین سود آوری سرمایه هستیم، شاهد تحمیل ستم و تبعیض جنسیتی ستم¬گرانه¬تری نیز بر زنانیم. و از همین روست که بطور تفکیک ناپذیری جنبش رهائی زنان با جنبش کارگری و هر تحول آزادی¬خواهانه¬ای در ایران در هم تنیده شده است.
اتحادیه آزاد کارگران ایران خود را متعلق به این آزادی¬خواهی و برابری طلبی می¬داند و با اعلام همبستگی با جنبش زنان فرا رسیدن ٨ مارس را به تمامی انسان¬های برابری طلب وآزادی¬خواه تبریک می¬گوید و عموم کارگران و اعضاء خود را به شرکت گسترده در مراسم روز جهانی زن فرا می¬خواند و بر محو هر گونه تبعیض جنسیتی نسبت به زنان در تمامی عرصه¬های زندگی خانوادگی، اقتصادی سیاسی و فرهنگی، اجتماعی پای میفشارد.
نابود باد ستم جنسی
زنده باد ٨ مارس اتحادیه آزاد کارگران ایران


اعتصاب کارگران پتروشیمی تبریز وارد دهمین روز شد کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 40 17 اسفند 89
درحالی اعتصاب 1400کارگران پتروشیمی تبریز وارد دهمین روز خود شد که کارفرمایان و عواملشن بارها تلاش نمودند تا با وعده و وعید کارگران را فریب داده و اعتصابشان را بشکنند. اما کارگران که گوششان از وعده و وعیدها پر است طی این ده روز به اعتصاب خود ادامه داده و چندین تجمع در محوطه پتروشیمی داشته اند.
کارگران خواهان لغو قرار داد با پیمانکاران دست دوم و داشتن قرار داد مستقیم با پتروشیمی هستند. طی این مدت کارگران با سر دادن شعارهایی "قرار داد مستقیم حق مسلم ماست" مراتب اعتراضشان را به نا امنی شغلی نشان دادند.
کارفرمایان و نیروهای امنیتی تلاش نمودند با جایگزین نمودن کارگران پالایشگاه تبریز اعتصاب کارگران پتروشیمی را بشکنند، که کارگران پالایشگاه تبریز در حمایت از کارگران پتروشیمی تن به این کار نداده و حربه مسئولین دولتی را به شکست کشاندند.
تجمع و اعتصاب کارگران پتروشیمی تبریز همچنان ادامه دارد و کارگران در هوای سرد تبریز هر روز در محوطه پتروشیمی تجمع را ادامه می دهند.
در شرایطی که کارگران تحت فشار اقتصادی شدیدی قرار دارند،نا امنی شغلی و قرار دادهای موقت و سفید امضا و کار با پیمانکاران دست چندم وضعیت وخیمی برایشان ایجاد نموده است. دولت سرمایه و کارفرمایان با تحمیل این شرایط هر زمان که بخواهند ما را بیکار نموده و بدون پرداخت حق و حقوق واقعی کارگران را اخراج می کنند.
در این رابطه راهی جز مبارزه دسته جمعی و حمایت از یکدیگر نیست؛ و برای تداوم این مبارزه سلاحی جز متشکل شدن و سازماندهی وجود ندارد.
کارگران!
در موقعیت کنونی که جنبش ضد استبدادی مردم پا به میدان گذاشته و بسیاری از ما کارگران نیز در این جنبش شرکت داریم، با طرح مطالبات اقتصادی و با تلفیق مبارزه اقتصادی و سیاسی می توانیم مبارزه ای همه جانبه را علیه سرمایه داران و دولت حامی آنها انجام دهیم. در شرایط کنونی که یارانه ها مرحله به مرحله حذف می گردد و گرانی و تورم بیشتر به ما تحمیل می گردد، نباید ساکت بنشینیم و اجازه دهیم که کارفرمایان و سرمایه داران از قبل استثمار و فقرما ثروت های نجومی به جیب بزنند.
کار رسمی و دائمی، حق مسلم همه کارگران است. تمام قرار داد های موقت و سفید امضا و دست چندم با پیمانکاران باید ملغا گردد و ایمنی شغلی باید در همه محیط های کار وجود داشته باشد.
با شدت یافتن تضادهای طبقاتی و در شرایط بحران سیاسی جامعه، با اعتصابات و اعتراضات کارگری و سازماندهی ممکن است،از منافع خود دفاع نموده و اجازه ندهیم تا سرمایه داران و دولت حامی آنها سرنوشت ما را رقم بزنند. با حمایت کارگران از یکدیگر و افزایش اعتراضات و اعتصابات می توان کارفرمایان و دولت را عقب راند و جنبش کارگری را با جنبش مردمی پیوند زد.
ما کارگران سوسیالیست به سهم خود از اعتصاب کارگران پتروشیمی تبریز حمایت نموده وخواهان عقد قرار داد مستقیم و دائمی این کارگران با پتروشیمی هستیم.
زنده باد جنبش کارگری
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


از کارگران پتروشیمی تبریز حمایت کنیم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری سه شنبه ۲۴ اسفند ۱۳۸۹
بر اساس خبرهای منتشره اعتصاب 1400 نفر از کارگران پیمانی پتروشیمی تبریز که از روز شنبه هفتم اسفند آغاز شده، هم‌چنان ادامه دارد. کارگران خواستار حذف پیمان‌کار و انعقاد قرارداد مستقیم و دسته جمعی هستند. این در حالی‌ست که در این مدت، کارگران با مبارزه و اعتراض خود، سه بار مدیریت و مقام‌های مسئول را وادار به مذاکره با نمایندگان‌شان نمودند که در هر سه مورد، مدیریت با بهانه‌های واهی و تکراری مذاکرات را به بن بست رسانده است. هم‌چنین دخالت نیروهای امنیتی و مسئولین استان و وعده‌رسیدگی به خواسته‌های آنها در آینده، تاکنون هیچ نتیجه‌ای در شکستن اعتصاب کارگران نداشته است.
علاوه بر این مسئولین و مدیریت پتروشیمی تبریز بعد از این¬که موفق به قانع کردن کارگران با وعده¬های توخالی نشدند، برای راه‌اندازی کارخانه و شکستن اعتصاب، سعی کردند با به‌کارگیری کارگران پالایشگاه تبریز در قبال پرداخت روزانه یک¬صد هزار تومان، آن¬ها را جای¬گزین کارگران اعتصابی پتروشیمی کنند، که با امتناع کارگران پالایشگاه در همدلی با کارگران پتروشیمی مواجه شدند. سپس به کارگران پتروشیمی‌های جنوب، از جمله پتروشیمی "اروند" ماهشهر متوسل گردیدند که متوجه شدند در آنجا نیز در بین کارگران، خواسته‌های مشابه با پتروشیمی تبریز مطرح می‌باشد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری ضمن پشتیبانی از خواسته¬های کارگران پتروشیمی تبریز، از همه کارگران، تشکل‌های کارگری و نهادهای مدافع حقوق کارگری داخلی و بین‌المللی می‌خواهد که از هر طریق ممکن به حمایت از آن¬ها بپردازند. کارگران فقط از طریق اتحاد و همبستگی و پشتیبانی از خواسته‌ها و مطالبات دیگر همکاران خود می¬توانند گام‌های مؤثری را برای دست¬یابی به حقوق پای¬مال شده‌ی خود بردارند.
زنده باد همبستگی کارگری
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


بیانیه اتحادیه آزاد کارگران در باره افزایش ٩ درصدی دست¬مزدها اتحادیه آزاد کارگران یک¬شنبه ٢٩ اسفند ١٣٨٩
با اعتراضات متحدانه در برابر تحمیل فقر و فلاکت روز افزون ایستادگی کنیم
شورای¬عالی کار حداقل دست¬مزدها را برای سال آینده فقط ٦ درصد افزایش داد و مبلغ آن¬را ٣٣٠ هزار تومان تعیین کرد، بن کارگری را ٨ هزار تومان افزایش داد و حق مسکن کارگران را مسکوت گذاشت.
کسانی که در شورای¬عالی کار در مورد زندگی و معیشت ما تصمیم¬گیری کرده¬اند امسال یورش به زندگی ما کارگران را به جائی رساندند که حتی نیازی نیز به پیروی از قوانین دست ساز خود و آمارهای اسمی و ظاهری اعلام شده از سوی بانک مرکزی در مورد میزان تورم ندیدند. این برخورد به زندگی و حق حیات ما کارگران از سوی دولت و کارفرمایان در شورای¬عالی کار یک اهانت بزرگ به شعور و حق حیات میلیون¬ها خانواده کارگری است که تنها وسیله زنده ماندن¬شان همین دست¬مزدهای ناچیز است.
آنان که دست¬مزد ما کارگران را در شورای¬عالی کار به مبلغ بسیار ناچیز ٢٧ هزارتومان افزایش دادند خود بهتر از هر کسی می¬دانند که این مقدار افزایش دست¬مزد حتی تا پایان سال جاری نیز جبران افزایش قیمت¬ها و حفظ قدرت خرید ما کارگران را در چند روز مانده به آخر سال کفاف نخواهد کرد. آنان با این کار چشم در چشم ما، به ما کارگران اعلام کردند سهم ما از زندگی و تولید ثروت در جامعه فقط فقر و بدبختی روز افزون است.
ما در مقابل این جسارت به شعور و حق حیات¬مان ساکت نخواهیم نشست و نظاره¬گر آه و حسرت همسران و فرزندان¬مان برای داشتن لقمه نانی نخواهیم شد. ما سال جدید را به سال اعتراض برای افزایش دست¬مزدها و لغو قراردادهای موقت تبدیل خواهیم کرد، آستین های¬مان را بالا خواهیم زد و در صفی متحد و سراسری این بار خود در مورد قیمت فروش نیروی کارمان تصمیم سازی خواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد کسانی که بر حاصل دست¬رنج ما کارگران در وزارت کار و کاخ¬های اشرافی لم داده¬اند با افزایش فقط ٩ درصدی دست¬مزدها ما کارگران را به استهزا بگیرند و این چنین شعور و حق حیات ما را مورد اهانت قرار دهند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران

افزایش ٦ درصدی دست¬مزدها
کاهش سطح زندگی کارگران به خط مرگ نزدیک است کمیته پیگیری یک¬شنبه ٧ فروردین ١٣٩٠
افزایش دست¬مزدها در روزهای پایانی سال اعلام گردید. چنان¬که رقم ٩٪ را برای حداقل دست¬مزدها و٦٪ درصد برای کارگران شاغل است. افزایش دست¬مزد کارگران طی مصوبه شورای عالی کار اعلام گردید.
بدنبال طرح تحولات اقتصادی که سال¬ها از آن به عنوان آرزو و آرمان بزرگ دولت یاد می¬شد.
در سال¬های اخیر بر حسب تحولات جاری جامعه دولت فعلی موفق به دست یابی بزرگترین آرزوی دولت¬های قبلی نظام گردید. در این طرح قطع سوبسیدها وانجماد دست¬مزدها اعم از کارگری و کارمندان قید شده بود.
در این طرح تحول اقتصادی طلایی وسحرآمیز دولت موفق شد به یکی از اساسی ترین مواد این طرح دست یابد که انجماد دست¬مزدها بود. کلیت این طرح که حاصل طلایی برای دولت وکارفرمآیان دیگر را دارد. برعکس گسترش فقر و فلاکت بیشتر زندگی کارگران را بدنبال داشته است. البته برای اجرای انجماد دست¬مزدها مدت¬ها بین مجلس و دولت اختلاف نظر بود با اعتراضات کارگری موجود در جامعه هر دو عقب نشینی کردند. بلاخره دولت اعلام کرد که میزان افزایش دست¬مزدها با افزایش تورم تناسب موزون دارد. در نتیجه معتقد است که جوانب قانون کار ماده ۴١ را نیز رعایت نموده است. یعنی میزان افزایش دست¬مزد متناسب با تورم می¬باشد.
البته با افزایش مبلغ هشت هزار تومان بن کارگری محاسبات¬شان دقیقاً از تورم اعلام شده خودشان نه تنها کاهش نداشته بلکه افزایش نیز داشته است (نیم درصد) طی اعلام ۵/١١ تورم توسط بانک مرکزی بود.
واقعیت به گونه دیگری است تنها افزایش قیمت ارزاق عمومی در اسفند ماه نسبت به فروردین ماه ٨٩ افزایش ۴١٪ را در پی داشته وهمچنین افزایش 7 برابری بهای انرژی (سوخت¬ها) را داشتیم.
در نتیجه سبد هزینه زندگی کارگران را به بیش از حداقل.۵٠٠.٠٠٠ ١ تومان رسانده است. ارقام ٩٪ افزایش حداقل دستمزد و افزایش ٦٪ برای کل کارگران شاغل هیچ تناسبی باجهش نجومی قیمت¬ها وتورم فعلی ندارد.
البته سال ٩٠ افزایش مرحله دوم قیمت¬ها زندگی کارگران و دیگر مردم زحمتکش را به زیر خط مرگ خواهد رسانید همچنین بی¬کاری میلیونی رو به افزایش ٢ رقمی وقراردادهای سفید امضا و موقت که کارگران با حداقل ٣٣٠.٠٠٠ تومان دست¬مزد وحتی کم¬تر از آن به کار گرفته میشوند یک فاجعه انسانی را در بر خواهد داشت.
تحمیل چنین زندگی بر کارگران قطعا قابل تحمل نخواهدبود.جنبش کارگری بااعتلای اعتراضاتش در کنار اعتراضات وسیع جنبش¬های اجتماعی دیگر به چنین زندگی ننگین برده واری پایان خواهد داد.
کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های کارگری


اعتصاب کارگران سد ژاوه کامیاران کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری دوشنبه ۰۸ فروردین ۱۳۹۰
بر اساس گزارش رسیده به کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، کارگران سد ژاوه در اعتراض به عدم پرداخت 6 ماه حقوق معوقه و نیز عدم پرداخت عیدی و سنوات، دست به اعتصاب زدند. این کارگران از 23 اسفند ماه 89 تا به حال در اعتصاب به سر می‌برند.
قابل ذکر است که کارگران اعتصابی سد ژاوه کامیاران، به مقامات دولتی هشدار داده اند که در صورت پرداخت نشدن خواست و مطالبات¬شان همچنان به اعتصاب خود ادامه خواهند داد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


مزد و فقر کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 42 15 فروردین 90
شورای عالی کار که هر سال دستمزد کارگران را با ترازوی نامیزان خود نسبت به تورم می سنجید، امسال حتی با توجه به همان ترازوی نامیزان که تورم را 27 درصد اعلام نمود ، دستمزد کارگران را متناسب با آن افزایش نداد و فقط 9 درصد دستمزد کارگران افزایش یافت.
بنابراین تهاجم دیگری به سفره خالی کارگران صورت گرفت و فقر وبحران بیشتری گریبان ما کارگران را خواهد گرفت. اما ماجرا به همین جا خاتمه نمی یابد زیرا با توجه به برنامه حذف یارانه ها، تورم بیشتری امسال بوجود خواهد آمد و در نتیجه هر چه بیشتر وضعیت اقتصادی کارگران و مردم وخیمتر می گردد.
استثمار،چپاول و غارت سرمایه داران و دولت حامی آنها پایان ناپذیر است و بر این اساس هر روز فاصله طبقاتی افزایش می یابد؛ فقر و بیکاری، در یکسواکثریت جامعه را در بر گرفته و در سوی دیگر انباشت ثروت و غارت سیری ناپذیر شکل گرفته است.امکانات کاملا ناعادلانه توزیع گردیده و مالکان وسایل تولید هر روز حداقل معیشت ما را مورد تهاجم و غارت قرار می دهند. مزد ناچیز کارگران حتی کفاف ابتدایی ترین مایحتاج زندگی را نمی دهد و با توجه به بیکاری وسیع، طبقه کارگر در موقعیت اقتصادی بسیار وخیم و بحرانی قرار دارد.
کارگران!
در مقابل این شرایط تیره وتار و چشم انداز بدتر شدن وضعیت، هیچ راهی بجز مبارزه جمعی و متشکل وجود ندارد. در شرایطی که موج دوم مبارزات مردم آغاز شده و اعتراضات خیابانی را شاهد هستیم، با ابزار اعتصاب و اعتراضات جمعی و ایجاد تشکل ها در محیط کار قادر خواهیم بود جنبش را تحت تاثیر قرار داده و منافع خود را در آن متجلی نماییم. برای ما کارگران هیچ راهی بجز مبارزه جمعی برای رهایی واقعی و پایان دادن به فقر فزاینده وجود ندارد. شرایط زندگی ما و خانواده هایمان به هیچ وجه انسانی و متناسب با ثروت های موجود در جامعه نیست؛ ما کارگران دنیا را صنعتی و مدرن نموده ایم و تمام امکانات و ثروت جامعه حاصل دسترنج ما است ،اما از آنها بی بهره ایم.
جهانی دیگر ممکن است، ما آن را خواهیم ساخت زنده باد جنبش کارگری، زنده باد سوسیالیسم
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


عدم پرداخت قبض های آب و گاز، اعتراضی موثر کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 43 23 فروردین
با اجرا شدن طرح حذف یارانه ها و افزایش چندین برابری قیمت های آب و گاز، شرایط وخیم اقتصادی برای کارگران و اکثریت مردم ایجاد شده است؛ در شرایطی که رشد تورم هیچ تناسبی با افزایش دستمزدها ندارد و اکثریت مزد بگیران در شرایط فشار اقتصادی مضاعفی قرار دارند، افزایش حدود ده برابری نرخ آب و گاز یک سونامی اقتصادی برای آنها است و واقعا پرداخت آن یا برای بیشتر کارگران و مردم مقدور نیست و یا باعث خانه خرابی و تنگدستی شدیدی خواهد شد. در شرایطی که قیمت بنزین افزایش یافته و مواد غذایی و دیگر کالاهای اساسی طی چند ماه گذشته افزایش قیمت زیادی داشته اند، چگونه ممکن است قبض های آب و گاز چند ده و حتی چند صد هزار تومانی را پرداخت کنیم؟ پرداخت نقدی یارانه ها و حالا افزایش بسیار زیاد قیمت آب و گاز که هیچ تناسبی با هم ندارند، آشکارا یک کلاه برداری و حقه بازی برای غارت و چپاول بیشتر کارگران و مردم است.
در چنین شرایطی قیمت برق که در گذشته نیز بارها افزایش قیمت داشته، را نیز قرار است چندین برابر افزایش دهند، و این یعنی سونامی اقتصادی دیگر.
اما با موج عظیم اعتراضی نسبت به این تهاجم، یعنی با عدم پرداخت قبض ها تا حد ممکن، یک اعتراض جمعی موثر و گسترده ای ایجاد شده که سدی در مقابل دولت سرمایه است.حاکمان در مقابل چنین اعتراض وسیعی دستپاچه شده اند و به یاوه گویی های متناقضی روی آوردند؛ برخی سخن از کاهش نرخ ها نموده و برخی دیگر از قسطی نمودن آنها حرف زده اند.
این اعتراض، که بر اساس مجموعه اطلاعات بدست آمده حدود هشتاد درصد کارگران و افراد جامعه در آن شرکت دارند و از پرداخت قبض های خود سر باز زده اند را می توان یکی از بزرگترین اعتراضات جامعه ما دانست؛ یقیناً تداوم این مبارزه راه را برای پیشروی بیشتر حاکمان مرتجع می بندد و از سوی دیگر مبارزه را با ابتکار جدیدی تداوم می بخشد. این اعتراض می تواند در کنار دیگر اشکال اعتراضی و مبارزات، موج دوم جنبش را پیش برده و صفوف کارگران و مردم را تا حدودی منسجم نماید.
استثمار و غارت سرمایه داران و دولت حاکم سیری ناپذیر است و به هر روش ممکن و همواره برنامه هایی برای کسب سود بیشتر را به اجرا می گذارند؛ تنها و تنها با نابودی سرمایه داری و هر دولت حامی سرمایه می توان بر این شرایط غیر انسانی غلبه نمود.
نابود باد سرمایه داری، زنده باد جنبش کارگری ومردمی
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


ادامه اعتصاب کارگران پتروشیمی بندر امام کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور اطلاعیه شماره 45 24 فروردین 1390
از تاریخ 20 فروردین کارگران پتروشیمی بندر امام در اعتراض به واگذاری بخش های زیادی از پتروشیمی به پیمانکاران که شرایطی وخیمتری را برای کارگران بوجود می آورد و بر نا امنی شغلی دامن می زند، دست به اعتصاب زده و خواهان قراردادهای مستقیم و دائمی هستند.
با وجود وعده های مسئولین جهت شکستن اعتصاب،کارگران به اعتصاب خود ادامه داده و و در نتیجه، مسئولین با عقب نشینی حاضر شدند با نمایندگان کارگران- از هر قسمت 5 نفر- مذاکره نمایند.
مطالبه کارگران پتروشیمی بندر امام یک مطالبه عمومی برای طبقه کارگر است و مدت های مدیدی است که اینجا و آنجا، کارگران با طرح لغو قرار دادهای موقت و ضرورت عقد قرار دادهای دائمی تاکید دارند؛ چند ماه پیش نیز کارگران پتروشیمی تبریز با همین مطالبه دست به اعتصاب زدند و تا حدودی با موفقیت توانستند روند واگذاری فعالیت های تولیدی را به پیمانکاران متوقف نمایند. کارگان پتروشیمی بندر امام نیز با تداوم اعتصاب در این مقطع می توانند به کسب دست آوردهایی نایل گردند؛ و در صورت متشکل شدن و ایجاد ارتباط برای حرکت های هماهنگ و متحد با دیگر پتروشیمی ها که در شرایط مشابه بسر می برند و با روند رو به رشد واگذاری فعالیت های تولیدی روبرو هستند، و هزاران کارگر را در معرض خطر بیکاری قرار داده اند، نیرویی چند برابر خواهند یافت.
همانطور که گفته شد مطالبه لغو قرار دادهای موقت و واگذاری کار به پیمانکاران جزء ،که باعث از دست دادن بخشی از حق و حقوق کارگران می شود، و لزوم عقد قرار دادهای دائمی، برای کارگران مطالبه ایست سراسری و در نتیجه به هر روش ممکن می بایست از کارگران پتروشیمی بندر امام حمایت نماییم.
ما کارگران سوسیالیست نیز به نوبه خود واگذاری کار به پیمانکاران و افزایش ناامنی شغلی و تهاجم به حق و حقوق کارگران در این زمینه را محکوم می نماییم و خواهان قراردادهایی دائمی با کارگران هستیم و بدین وسیله حمایت خود را از کارگران اعتصابی بندر امام اعلام می نماییم.
قرار داد موقت ملغا باید گردد
کمیته های کارگران سوسیالیست داخل کشور


از اعتصاب کارگران مجتمع های پتروشیمی حمایت می کنیم کارگران فلز کار مکانیک دوشنبه ۲٩ فروردین ١٣٩٠
اعتصاب کارگران پتروشیمی امام خمینی، بوعلی، اروند، امیر کبیر، خوزستان، فجر و شیمیایی رازی مورد حمایت کارگران فلزکار مکانیک است. خواست این کارگران مبنی بر برچیده شدن شرکت¬های پیمان¬کاری( برده¬داری نوین) و قراردادهای موقت و سفید امضا و همچنین انعقاد قراردادهای دسته جمعی، خواست جنبش کارگری ایران است. ما کارگران فلزکار مکانیک نیز حمایت و پشتیبانی خود را از این مطالبات اعلام کرده و آنرا از اصول ابتدایی روابط بین کارگر و کارفرما می¬دانیم. امید است این کارگران نیز همچون کارگران سرافراز پتروشیمی تبریز اعتصاب خود را با موفقیت به پایان برسانند.
کارگران فلز کار مکانیک


اول ماه مه، عید کارگران جهان کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۹۰
بار دیگر روز جهانی کارگر از راه می‌رسد و کارگران، ابزارها را رها می‌کنند و از پشت ماشین‌ها و میزهای کار و از کارخانه‌ها و کارگاه‌ها بیرون می‌آیند. در سپیده دم اول مه، برپاکننده‌گان بناها و آسمان خراش‌ها، بافنده‌گان، معدن‌چیان، صاحبان اندیشه‌های بلند و همه‌ی تولید‌گران نعمت‌های جامعه بشری، لباس‌های تازه می‌پوشند، در خیابان¬ها رژه می‌روند و در سبزه‌زارها، گرد هم جمع می‌شوند.
در سحرگاه اول ماه مه، با اولین طلایه‌ی خورشید، آسمان رنگ آتش شعله‌ور می‌گیرد و کارگران سرتاسر گیتی، این سرود دیرینه را سر می‌دهند: برخیزید زنجیریان گرسنگی/ خود به رهایی خویش برخیزیم / جهان از بنیاد دیگرگون می‌شود/ و فردا آفتاب جاودانه خواهد درخشید.
در اول ماه مه، کارگران چهار گوشه‌ی جهان، از شمال آفریقا و خاورمیانه تا کانادا و آمریکای جنوبی، از خیابانهای پاریس و لندن تا شیکاگو و استانبول، فریاد برابری‌طلبی و عدالت‌خواهی و شعار نان و آزادی برای همه‌ی بشریت را رسا‌تر از همیشه بر پرچم‌های خود در اهتزاز می‌گیرند. آنها در روز جهانی کارگر اعلام می‌کنند که بیکاری و گرسنگی، فساد و اعتیاد، نظامی‌گری و تروریسم، کشتار کودکان، زنان و مردان با سلاح‌های مرگ‌بار، تبعیض و بی‌حقوقی، سرکوب پلیسی اعتراض‌های اجتماعی و سلب آزادی بیان و عقیده و همه‌ی مصائب مناسبات سرمایه‌داری، باید پایان یابد. کارگران در اول ماه مه، شعار همبستگی و اتحاد و مبارزه برای برپایی دنیایی برابر و عاری از ستم و استثمار را سر می‌دهند و می‌سُرایند که زمین یکی‌ست و نباید آن را تقسیم کرد و ثروت، سرمایه‌ای‌ست که هر کسی حق دارد از آن بهره‌مند شود.
کارگران ایران نیز در اول ماه مه ( 11 اردیبهشت )، هم‌آوا و هم‌صدا با دیگر کارگران جهان، خواسته‌ها و مطالبات‌خود را در قطعنامه‌های روز جهانی کارگر اعلام کرده و در پلاکارد‌های مراسم این روز، نصب می‌کنند. آنها خواهان پرداخت حقوق‌های معوقه خود، ممنوعیت اخراج، لغو قراردادهای موقت و پیمانی و تضمین امنیت شغلی، آزادی بیان وعقیده برای همه‌ی شهروندان و حق ایجاد تشکل کارگری و افزایش دست¬مزد برابر با حداکثر استفاده از امکانات زندگی شایسته‌ی انسان امروز، و... هستند.
اول ماه مه، روز عید جهانی کارگران در راه است، این جشن را با شکوه برگزار کنیم. گرامی باد اول ماه مه، روز جهانی کارگرزنده باد همبستگی کارگری کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

كارگران پتروشیمی ماهشهر پیروزند كمیته پی گیری ایجاد تشكل های كارگری سه شنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۰
با گذشت چند روز از اعتصاب كارگران پتروشیمی ماهشهر امید آن می¬رودكه این کارگران در این اعتراض بزرگ پیروز شوند. آنچه كارگران ماهشهر مطالبه می¬كنند حق مسلم همه كارگران است. دایمی شدن قراردادهای موقت و برچیدن پیمان¬كاری و افزایش دست¬مزدها مطالبه ِ همه¬ی ماست كه از حقوق ابتدایی كارگران در این قرن 21 است.
كارگران و زحمتكشان!
همچنان كه می¬دانید اعتراضات كارگری یكی پس از دیگری شكل می¬گیرد. اینك زمان آن رسیده كه ما كارگران سراسر ایران یك¬پارچه ومتحد بر علیه بی حقوقی مطلق وزندگی نكبت بار زیر خط فقر برای تحقق مطالبات بر حق و انسانی خود از جمله بر چیدن قراردادهای موقت وسفید امضا و دایمی كردن كلیه قراردادهای موقت وافزایش دست¬مزدها به پا خیزیم. همان¬طور که كارگران پتروشیمی تبریز وچند كارخانه دیگر با اعتصاب خود به قراردادهای ننگین موقت پایان دادند.
زنده باد همبستگی واتحاد كارگران. درود بر كارگران پتروشیمی ماهشهر كمیته پی گیری ایجاد تشكل¬های كارگری


با اتحاد و همبستگی کارگری، از کارگران پتروشیمی حمایت کنیم کمیته هماهنگی برای کمک پنجشنبه ١ اردیبهشت ١٣٩٠
بر اساس خبرهای منتشره، اعتصاب و اعتراض هزاران کارگر شرکت‌های مجتمع پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر، هم‌چنان ادامه دارد. آنها خواهان انعقاد قرارداد مستقیم و دسته جمعی و برچیدن شرکت‌های پیمان‌کاری هستند. این خواست مسلم و حق طبیعی کارگران است تا در برابر این شکل بردگی مزدی دست به اعتراض بزنند و خواستار لغو آن شوند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ضمن پشتیبانی از خواسته‌های کارگران شرکت‌های مختلف پتروشیمی، از دیگر کارگران می‌خواهد که از هر طریق ممکن به حمایت از هم طبقه‌ای¬های خود، دست بزنند. اعتراض و اعتصاب کارگران پتروشیمی به شرایط کار و برچیدن شرکت‌های پیمان‌کاری، خواست همه کارگران ایران است که سایه شوم قراردادهای موقت و سفید امضا، روز بروز شرایط کار و زندگی را برای آن¬ها سخت‌تر کرده است. طبقه کارگر می‌تواند با اتحاد و همبستگی سراسری خود، خواست برچیدن شرکت‌های پیمانی و لغو قراردادهای موقت و بستن قرارداد دائمی، مستقیم و دسته جمعی را به سرمایه‌داران تحمیل کند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


درگذشت بهزاد کاظمی را تسلیت می‌گوییم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری سه شنبه ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۰
با خبر شدیم که جمعه دوم اردیبهشت، بهزاد کاظمی از فعالین کارگری در تبعید، بر اثر سکته مغزی، جان باخته است. او از فعالین اتحاد بین‌المللی در حمایت از کارگران ایران و مدافع جنبش کارگری بود که کمپین‌های متعددی را در حمایت از کارگران ایران سازماندهی کرد. ما اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، درگذشت بهزاد کاظمی را به خانواده ایشان و همه‌ی دوستان و کارگران و فعالین کارگری تسلیت می‌گوییم. بدون شک، یاد و خاطره و مبارزه و تلاش مستمر این فعال دلسوز جنبش کارگری، برای دست¬یابی به دنیایی برابر و عاری از استثمار انسان از انسان، در یادها ماندگار و جاودانه است. کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری
بیانیه شماره 2 شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر سال 90 و فراخوان زمان و مکان های مراسم ها - ساعت 5 عصر سراسر کشور
سال ستیز طبقاتی به جای جهاد اقتصادی
در آستانه ی روز جهانی كارگر،11 اردیبهشت (اول ماه مه) ستیز كارگران علیه سرمایه داری اسلامی در ایران شكل دیگری به خود گرفته است؛از جمله اعتصاب پیروزمندانه كارگران در پتروشیمی در ماهشهر و چند ماه قبل اعتصاب كارگران پتروشیمی در تبریز،كه منجر به تغییر قرارداد های موقت شركت های پیمانكاری به قراردادهای میان مدت شد نشان از خیزش جدیدی در مبارزات كارگران علیه سرمایه داری دارد. لازم است كه علاوه بر تمامی اقشار مختلف طبقه ی كارگر، كارگران بیكار و اخراجی و به وی‍ژه تمامی كارگران قرارداد موقت،سفید امضا و بی قرارداد و كارگران شركت های پیمانكاری هر چه بیشتر ضمن اعتراض و اعتصاب،قدم های استوارتری برای ایجاد تشكل های مستقل و خود ساخته ی خود بردارند و علاوه بر ایجاد و تقویت تشكل های علنی،توده ای و طبقاتی ،بخشی از كارگران اگاه باید با ایجاد و یا تقویت هسته ها،محافل و كمیته های مخفی و غیر علنی نقشی جدی در سازماندهی مبارزات كارگران برای به دست آمدن مطالبات و نیز سوق دادن مبارزات به سمت تشكل یابی كارگران ایفا كنند.
جهاد اقتصادی و ریاضت اقتصادی كه سرمایه داری در ایران و جهان قصد دارد به كارگران تحمیل كند،دستمزدهای فلاكت بار و برده وارانه،حذف یارانه ها و سركوب مبارزات و فعالین و تشكل ها و نیز سركوب هرگونه اعتراض و تظاهرات و سركوب بیان و قلم و اعتصاب و تحمیل زندان و فقر و دیكتاتوری و فلاكت و جنگ و خرافه پروری و تبعیض جنسیتی و تبعیض جنسیتی و ستم طبقاتی بر زنان،كار كودكان،بحران های زیست محیطی،فشار اقتصادی بر بازنشستگان،گسترش بیكاری و اعتیاد و ظلم و بیداد و ارعاب و تهدید و زندان و نیز فریب كاری های هر دو جناح سرمایه داری در ایران یعنی اصولگرایان و نیز اصلاح طلبان حكومتی كه اكنون اندكی از چپاول و غارت رانده شده اند و فریب و دغل تمامی كشورهای سرمایه داری اعم از امریكا و چین و روسیه و دولت های اروپایی منجمله انگلیس و آلمان و فرانسه و ایتالیا و غیره،همه و همه باید با مشت محكم و اتحاد و سازمانیابی و تشكل یابی كارگران پاسخ داده شود.
روز جهانی كارگر نه سبز است و نه سیاه و نه سفید و نه بنفش و نه زرد؛روز جهانی كارگر و همه ی روزها به نشانه ی خون و جان و عمر و هستی طبقه ی كارگر به رنگ سرخ است؛كارگران تولید كنندگان تمامی ثروت ها و نعمت ها و رفاه در جامعه ی بشری هستند و با خون خود حیات جامعه ی انسانی را تضمین میكنند ،اما خود هیچ بهره ای از این نعمات و ثروت ها نمیبرند،ما كارگران فریب هیچ كدام از جناح های سرمایه داری و رنگامیزی های آنان را نخواهیم خورد.

ما كارگران ایران در روز جهانی كارگر هم صدا و هم پیمان با دیگر هم طبقه ای هایمان در سراسر جهان ضمن گرامیداشت این روز،با خشم و اعتراض خود یكصدا فریاد برخواهیم آورد كه طبقه ی كارگر برای به دست آوردن مطالبات خود و براندازی نظام انگل وار سرمایه داری تنها و تنها با اتكا به دانش طبقاتی و اتحاد و تشكل ها و سازمان های طبقاتی و كارگری خود تكیه خواهید زد.
كارگران نیك میدانند كه نه تنها در روز جهانی كارگر بلكه هر روز باید بیش از پیش با اعتراض بیشتر و با سازماندهی مبارزات به سوی ایجاد تشكل های طبقاتی خود قدم بردارند و هر روز را عرصه ی " گسترش و تقویت ستیز طبقاتی و نبرد كارگری" كنند و نسخه ها و مناسبات برده وارانه ی سرمایه داری و از جمله " جهاد اقتصادی" و سایر بی حقوقی های تحمیل شده از سوی سرمایه داری اسلامی در ایران را بیشتر و بیشتر نقش بر آب كنند.
ما كارگران هر چه بیشتر و گسترده تر،در روز جهانی كارگر 11 اردیبهشت به ویژه در ساعت 5 عصردر محل های كار و زندگی و در محلات و خیابان و كوی و برزن و در هنگام ایاب و ذهاب و در سرویس های غذاخوری و رخت كن ها و در هر جا و هر جا و در هر فرصت ممكن مطالبات 8 گانه ی كارگری كه – نه تمام مطالبات، بلكه – اهم مطالبات كارگران است را به بحث و گفت و گو میگذاریم و برای ادامه ی نبرد و حركت به سوی ایجاد تشكل های طبقاتی،مستقل و خود ساخته و مستقل خود برنامه ریزی و اقدام خواهیم كرد.
در ادامه ی این بیانیه علاوه بر فراخوان مراسم ها و اعلام زمان و مكان ها،برخی شعارهای مناسب كارگری برای فریاد كردن در محل های مراسم،تظاهرات و آكسیون معرفی میشوند و در پایان بیانیه اهم مطالبات 8 گانه برای پخش و تكثیر و برای بحث و گفت و گو در میان كارگران درج خواهد شد.
در زمان های اعلام شده كه مطابق پیشنهادات ارسالی كارگران در جاهای مختلف تعیین شده ،برای کارگرانی که در حال کار و در محیط های کاری شان هستند ،قرار بر دست از كار كشیدن به مدت 5 دقیقه میباشد که لازم است به طور یكپارچه و سراسری در همان زمان توسط كارگران در همه ی نقاط، مطالبات کارگری در میان كارگران به بحث گذاشته شود .

كارگران پتروشیمی ماهشهر پیروزند كمیته پی گیری ایجاد تشكل های كارگری سه شنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۰
با گذشت چند روز از اعتصاب كارگران پتروشیمی ماهشهر امید آن می¬رودكه این کارگران در این اعتراض بزرگ پیروز شوند. آنچه كارگران ماهشهر مطالبه می¬كنند حق مسلم همه كارگران است. دایمی شدن قراردادهای موقت و برچیدن پیمان¬كاری و افزایش دست¬مزدها مطالبه ِ همه¬ی ماست كه از حقوق ابتدایی كارگران در این قرن 21 است.
كارگران و زحمتكشان!
همچنان كه می¬دانید اعتراضات كارگری یكی پس از دیگری شكل می¬گیرد. اینك زمان آن رسیده كه ما كارگران سراسر ایران یك¬پارچه ومتحد بر علیه بی حقوقی مطلق وزندگی نكبت بار زیر خط فقر برای تحقق مطالبات بر حق و انسانی خود از جمله بر چیدن قراردادهای موقت وسفید امضا و دایمی كردن كلیه قراردادهای موقت وافزایش دست¬مزدها به پا خیزیم. همان¬طور که كارگران پتروشیمی تبریز وچند كارخانه دیگر با اعتصاب خود به قراردادهای ننگین موقت پایان دادند.
زنده باد همبستگی واتحاد كارگران. درود بر كارگران پتروشیمی ماهشهر كمیته پی گیری ایجاد تشكل¬های كارگری


با اتحاد و همبستگی کارگری، از کارگران پتروشیمی حمایت کنیم کمیته هماهنگی برای کمک پنجشنبه ١ اردیبهشت ١٣٩٠
بر اساس خبرهای منتشره، اعتصاب و اعتراض هزاران کارگر شرکت‌های مجتمع پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر، هم‌چنان ادامه دارد. آنها خواهان انعقاد قرارداد مستقیم و دسته جمعی و برچیدن شرکت‌های پیمان‌کاری هستند. این خواست مسلم و حق طبیعی کارگران است تا در برابر این شکل بردگی مزدی دست به اعتراض بزنند و خواستار لغو آن شوند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، ضمن پشتیبانی از خواسته‌های کارگران شرکت‌های مختلف پتروشیمی، از دیگر کارگران می‌خواهد که از هر طریق ممکن به حمایت از هم طبقه‌ای¬های خود، دست بزنند. اعتراض و اعتصاب کارگران پتروشیمی به شرایط کار و برچیدن شرکت‌های پیمان‌کاری، خواست همه کارگران ایران است که سایه شوم قراردادهای موقت و سفید امضا، روز بروز شرایط کار و زندگی را برای آن¬ها سخت‌تر کرده است. طبقه کارگر می‌تواند با اتحاد و همبستگی سراسری خود، خواست برچیدن شرکت‌های پیمانی و لغو قراردادهای موقت و بستن قرارداد دائمی، مستقیم و دسته جمعی را به سرمایه‌داران تحمیل کند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری


درگذشت بهزاد کاظمی را تسلیت می‌گوییم کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری سه شنبه ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۰
با خبر شدیم که جمعه دوم اردیبهشت، بهزاد کاظمی از فعالین کارگری در تبعید، بر اثر سکته مغزی، جان باخته است. او از فعالین اتحاد بین‌المللی در حمایت از کارگران ایران و مدافع جنبش کارگری بود که کمپین‌های متعددی را در حمایت از کارگران ایران سازماندهی کرد. ما اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، درگذشت بهزاد کاظمی را به خانواده ایشان و همه‌ی دوستان و کارگران و فعالین کارگری تسلیت می‌گوییم. بدون شک، یاد و خاطره و مبارزه و تلاش مستمر این فعال دلسوز جنبش کارگری، برای دست¬یابی به دنیایی برابر و عاری از استثمار انسان از انسان، در یادها ماندگار و جاودانه است. کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری
بیانیه شماره 2 شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر سال 90 و فراخوان زمان و مکان های مراسم ها - ساعت 5 عصر سراسر کشور
سال ستیز طبقاتی به جای جهاد اقتصادی
در آستانه ی روز جهانی كارگر،11 اردیبهشت (اول ماه مه) ستیز كارگران علیه سرمایه داری اسلامی در ایران شكل دیگری به خود گرفته است؛از جمله اعتصاب پیروزمندانه كارگران در پتروشیمی در ماهشهر و چند ماه قبل اعتصاب كارگران پتروشیمی در تبریز،كه منجر به تغییر قرارداد های موقت شركت های پیمانكاری به قراردادهای میان مدت شد نشان از خیزش جدیدی در مبارزات كارگران علیه سرمایه داری دارد. لازم است كه علاوه بر تمامی اقشار مختلف طبقه ی كارگر، كارگران بیكار و اخراجی و به وی‍ژه تمامی كارگران قرارداد موقت،سفید امضا و بی قرارداد و كارگران شركت های پیمانكاری هر چه بیشتر ضمن اعتراض و اعتصاب،قدم های استوارتری برای ایجاد تشكل های مستقل و خود ساخته ی خود بردارند و علاوه بر ایجاد و تقویت تشكل های علنی،توده ای و طبقاتی ،بخشی از كارگران اگاه باید با ایجاد و یا تقویت هسته ها،محافل و كمیته های مخفی و غیر علنی نقشی جدی در سازماندهی مبارزات كارگران برای به دست آمدن مطالبات و نیز سوق دادن مبارزات به سمت تشكل یابی كارگران ایفا كنند.
جهاد اقتصادی و ریاضت اقتصادی كه سرمایه داری در ایران و جهان قصد دارد به كارگران تحمیل كند،دستمزدهای فلاكت بار و برده وارانه،حذف یارانه ها و سركوب مبارزات و فعالین و تشكل ها و نیز سركوب هرگونه اعتراض و تظاهرات و سركوب بیان و قلم و اعتصاب و تحمیل زندان و فقر و دیكتاتوری و فلاكت و جنگ و خرافه پروری و تبعیض جنسیتی و تبعیض جنسیتی و ستم طبقاتی بر زنان،كار كودكان،بحران های زیست محیطی،فشار اقتصادی بر بازنشستگان،گسترش بیكاری و اعتیاد و ظلم و بیداد و ارعاب و تهدید و زندان و نیز فریب كاری های هر دو جناح سرمایه داری در ایران یعنی اصولگرایان و نیز اصلاح طلبان حكومتی كه اكنون اندكی از چپاول و غارت رانده شده اند و فریب و دغل تمامی كشورهای سرمایه داری اعم از امریكا و چین و روسیه و دولت های اروپایی منجمله انگلیس و آلمان و فرانسه و ایتالیا و غیره،همه و همه باید با مشت محكم و اتحاد و سازمانیابی و تشكل یابی كارگران پاسخ داده شود.
روز جهانی كارگر نه سبز است و نه سیاه و نه سفید و نه بنفش و نه زرد؛روز جهانی كارگر و همه ی روزها به نشانه ی خون و جان و عمر و هستی طبقه ی كارگر به رنگ سرخ است؛كارگران تولید كنندگان تمامی ثروت ها و نعمت ها و رفاه در جامعه ی بشری هستند و با خون خود حیات جامعه ی انسانی را تضمین میكنند ،اما خود هیچ بهره ای از این نعمات و ثروت ها نمیبرند،ما كارگران فریب هیچ كدام از جناح های سرمایه داری و رنگامیزی های آنان را نخواهیم خورد.

ما كارگران ایران در روز جهانی كارگر هم صدا و هم پیمان با دیگر هم طبقه ای هایمان در سراسر جهان ضمن گرامیداشت این روز،با خشم و اعتراض خود یكصدا فریاد برخواهیم آورد كه طبقه ی كارگر برای به دست آوردن مطالبات خود و براندازی نظام انگل وار سرمایه داری تنها و تنها با اتكا به دانش طبقاتی و اتحاد و تشكل ها و سازمان های طبقاتی و كارگری خود تكیه خواهید زد.
كارگران نیك میدانند كه نه تنها در روز جهانی كارگر بلكه هر روز باید بیش از پیش با اعتراض بیشتر و با سازماندهی مبارزات به سوی ایجاد تشكل های طبقاتی خود قدم بردارند و هر روز را عرصه ی " گسترش و تقویت ستیز طبقاتی و نبرد كارگری" كنند و نسخه ها و مناسبات برده وارانه ی سرمایه داری و از جمله " جهاد اقتصادی" و سایر بی حقوقی های تحمیل شده از سوی سرمایه داری اسلامی در ایران را بیشتر و بیشتر نقش بر آب كنند.
ما كارگران هر چه بیشتر و گسترده تر،در روز جهانی كارگر 11 اردیبهشت به ویژه در ساعت 5 عصردر محل های كار و زندگی و در محلات و خیابان و كوی و برزن و در هنگام ایاب و ذهاب و در سرویس های غذاخوری و رخت كن ها و در هر جا و هر جا و در هر فرصت ممكن مطالبات 8 گانه ی كارگری كه – نه تمام مطالبات، بلكه – اهم مطالبات كارگران است را به بحث و گفت و گو میگذاریم و برای ادامه ی نبرد و حركت به سوی ایجاد تشكل های طبقاتی،مستقل و خود ساخته و مستقل خود برنامه ریزی و اقدام خواهیم كرد.
در ادامه ی این بیانیه علاوه بر فراخوان مراسم ها و اعلام زمان و مكان ها،برخی شعارهای مناسب كارگری برای فریاد كردن در محل های مراسم،تظاهرات و آكسیون معرفی میشوند و در پایان بیانیه اهم مطالبات 8 گانه برای پخش و تكثیر و برای بحث و گفت و گو در میان كارگران درج خواهد شد.
در زمان های اعلام شده كه مطابق پیشنهادات ارسالی كارگران در جاهای مختلف تعیین شده ،برای کارگرانی که در حال کار و در محیط های کاری شان هستند ،قرار بر دست از كار كشیدن به مدت 5 دقیقه میباشد که لازم است به طور یكپارچه و سراسری در همان زمان توسط كارگران در همه ی نقاط، مطالبات کارگری در میان كارگران به بحث گذاشته شود .

كارگرانی كه در زمان اعلام شده برای شركت در مراسم ها امكان تجمع دارند میتوانند با به خاطر داشتن شعار ها و مطالبات و یا كاغذ های حاوی شعار ها و مطالبات به طور متحد و با برنامه ریزی در محل های اعلام شده حاضر شوند.شعار های ما کارگران باید صف طبقاتی ما را معلوم کند؛شوراهای اسلامی کار و خانه های کارگر،جناح های سیاه و سبز سرمایه داری هر کدام برای منافع سرمایه داری دست و پا میزنند.ما هیچ اعتراض و تجمعی را بی نصیب نخواهیم گذاشت اما با پرچم خود و با طرح مطالبات 8 گانه ی خود به اعتراض دست خواهیم زد و در این روز به یکدیگر یادآور میشویم که برای رهایی از ستم و استثمار طبقاتی و فقر باید و باید و باید متشکل شویم.
زمان و مكان مراسم های روز جهانی كارگر –یكشنبه 11 اردیبهشت
ساعت 5 عصر – سراسر كشور:
الف – تجمع ها و مراسم ها در سراسر كشور:

تهران- ساعت 5 عصر – از میدان انقلاب تا مقابل وزارت كار
مشهد- شیراز-اصفهان- قزوین (همگی مطابق اعلام كارگران این مناطق) و سایر شهرستان ها ساعت 5 عصر در مقابل ادارات كار شهرستان ها و یا ادارات كل كار استان.
از شهرهایی در جنوب و مركز و نیز شهرهایی در كردستان اعلام شده كه فراخوان ِ زمان و مكان مطابق شرایط و بر اساس ملاحظات محلی و در زمان مناسب به اطلاع كارگران رسانده خواهد شد.
ب-اعتصاب موقت سراسری در محیط های كار:
ساعت 5 عصر- كارگران شاغل در محیط های كار و كارخانجات به طور همزمان و یكپارچه و سراسری به مدت 5 دقیقه در ساعت 5 عصر یكشنبه دست از كار خواهند كشید و مطالبات 8 گانه و مباحث خود را با همكاران خود به بحث خواهند گذاشت.در صورت امكان ، با طرح شعارها و خواسته ها و مطالبات جاری خود، كارگران در این ساعت در محل های مناسب در محیط كار تجمع خواهند نمود و ضمن برگزاری مراسم به فریاد شعار ها و طرح و بحث و اعتراض برای دستیابی به مطالبات خود خواهند پرداخت.
شعارهای پیشنهادی برای روز مراسم و نیز برای سایر اعتراضات و تجمعات كارگری در سراسر سال:
- دستمزد بردگان و حذف سوبسید/بر علیه سرمایه باید جنگید
- قرارداد موقت/ ملغی باید گردد
- كارگر زندانی آزاد باید گردد
- قرارداد موقت / بردگی وفلاكت
- زندانی سیاسی / آزاد باید گردد
- كارگران جهان/ هم طبقه،هم پیمان
- كارگر قراردادی،پیمانی/ تشكله پایان بی سامانی
- شورای عالی كار / حامی سرمایه دار
- علیه شركت های پیمانكاری/ برپا كنیم تشكل كارگری
- اتحاد و تشكل / راه رهایی ما
- شورای اسلامی كار/ پشتیبان سرمایه دار
- سرمایه از روز ازل نبوده / سرمایه دار حق ما رو ربوده
- اصول گرا،اصلاح طلب/ضد كارگر، فرصت طلب
- تشكل مستقل حق مسلم ماست
- جهاد اقتصادی و ریاضت/ به ضد كارگرانه این سیاست
- جهاد اقتصادی و ریاضت / ننگ بر این اقتصاد و سیاست

مطالبات هشت گانه‌ی کارگران ایران – سال 1390
1- ما کارگران برای مقابله با قراردادهای موقت، سفید امضا و قراردادهای شرکت‌های پیمان‌کاری با اتحاد و آگاهی و با ایجاد تشکل های خود دست به مبارزه خواهیم زد.
2- حذف یارانه‌ها هجوم به سفره‌ی خالی کارگران است؛ ما ضمن گسترده کردن اقدام برای نپرداختن قبض‌های آب، برق، تلفن و گاز از هر طریق ممکن دیگر و به صورت متحد و متشکل با این اقدام و طرح ِ ضد کارگری مبارزه خواهیم کرد.
3- ما اعلام و تعیین حداقل دستمزد 330 هزار تومان که چندین برابر زیر خط فقر است و توسط نهاد سرمایه‌داری شواری‌عالی کار تعیین شده و نیز روش ضد کارگری و خائنانه‌ی سه جانبه گرایی را محکوم می‌کنیم؛ در روش سه جانبه گرایی، مذاکره و توافق بین نمایندگان کارفرمایان و نماینده دولت (که همگی از طبقه‌ی سرمایه‌دار هستند) از یک سو و ازسوی دیگر نماینده‌ی کارگران انجام می‌گیرد و کارگران در مقابل دو رای سرمایه داری بازنده خواهند بود. ما اعلام می‌داریم که افزایش دستمزد با خواهش و توافق و مذاکره حاصل نمی‌شود. کارگران باید با اعتراض و نمایش قدرت و اعتصاب و با مبارزه‌ی متشکل و متحد دستمزدهایی متناسب با استاندارهای زندگی را به سرمایه‌داری تحمیل کنند.
4- کارگران و فعالان کارگری زندانی باید آزاد شوند و ما هر گونه دستگیری، اخراج و تحت فشار قرار دادن کارگران را محکوم می¬کنیم.
5- ما کارگران برای دست‌یابی به آزادی بیان، آزادی تشکل، تحزب، اعتصاب، آزادی قلم و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و پایان یافتن احکام ضد انسانی اعدام ،همزمان با دیگر مطالبات‌مان مبارزه خواهیم کرد.
6- پیروزی کارگران جز با اتحاد متشکل و سازمان‌یافته‌ی تمامی اقشار طبقه‌ی کارگر اعم از کارگران صنعتی، معلمان، پرستاران، کارگران بخش خدمات، معادن، کارگران کشاورزی و ... ممکن نیست. ما کارگران در هر صنف و رسته ضمن اتحاد با تمامی اقشارهم طبقه ای مان در طبقه ی کارگران ایران و منطقه و حمایت از مطالبات کارگران مهاجر در ایران از جمله کارگران افغانی ،خود را متحد و پشتیبان مبارزات کارگران در سراسر جهان می‌دانیم.
7- ما برای دست‌یابی به مطالبات اقتصادی-سیاسی خود بر علیه تمامی جناح‌ها و حاکمیت‌های داخلی و خارجی سرمایه‌داری اعم از اصول‌گرا و اصلاح‌طلب در ایران و اعم از دولت‌های سرمایه‌داری آمریکا،چین، روسیه، اروپایی و ... تنها و تنها با اتکا بر نیروی طبقاتی کارگری خود، مبارزه خواهیم کرد.
8- نظام سرمایه‌داری از تبعیض جنسیتی-اقتصادی- سیاسی- اجتماعی علیه زنان بهره و سود می‌برد، همچنین کار کودکان منبع سود‌های سرشار برای نظام انگلی سرمایه داری‌ست؛ ما ضمن محکوم کردن هرگونه تبعیض جنسیتی علیه زنان ،برای متشکل کردن هر گونه مبارزه برای دست‌یابی زنان به مطالبات ویژه ی زنان و نیز مطالبات طبقاتی شان و نیز برای تقویت جنبش لغو کار کودک از هیچ مبارزه‌ای فروگذار نخواهیم کرد.
شورای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر سال 1390


بیانیه جوشکاران شهرک صنعتی و جوشکاران سیار سنندج بمناسبت روز جهانی کارگر جمعی از جوشکاران شهرک صنعتی و جوشکاران سیار شهر سنندج چهارشنبه ۰۷ اردیبهشت ۱۳۹۰
در روز جهانی کارگر، کارگران و هم طبقه‌ای‌هایشان در سراسر جهان، به یاد کارگران شیکاگو که به خیآبانها آمدند و به خاطر مطالبات‌شان جان باختند، رژه می روند. این روز به عنوان یک سنت کارگری، روز کیفرخواست ما کارگران علیه تمامی بی‌حقوق هایی ست که سرمایه¬داری و سرمایه‌داران بر ما اعمال می‌کنند. ما کارگران جوشکار شهرک صنعتی و جوشکاران سیار شهر سنندج هم به استقبال اول ماه مه (11 اردیبهشت)، روز جهانی کارگر می‌رویم. ما همچون هم طبقه‌‌ای‌های خود سازندگان نعمت‌های روی زمین هستیم اگرچه خود از ان بی‌بهره‌ایم. ساخت و سازهای صنعتی، اسمان خراش‌ها و اپارتمآنها را ما کارگران جوشکار با تحمل سخت‌های کار و تنفس دود و هوای الوده و بی‌خوابی ناشی از سوزش چشم‌های خسته‌مان می‌سازیم و با وجود این که از ابتدایی‌ترین حق خود، که همانا داشتن تشکلی مستقل، متشکل از نمایندگان واقعی ما کارگران و محلی برای تجمع و ابراز وجود خود بی‌بهره هستیم، اما باز ناامید نشده ایم و تلاش‌هایمان را دو چندان خواهیم کرد تا به یک زندگی شرافتمندانه و انسانی دست یابیم و یکصدا و یکپارچه خواسته ها و مطالبات‌مان را به شرح زیر در روز جهانی کارگر فریاد خواهیم زد:
1- ما خواهان به رسمیت شناختن روز جهانی کارگر به عنوان روز رسمی و آزادی برپایی مراسم مستقل و با شکوه این روز هستیم.
2- ما جوشکاران شهر سنندج باید از بیمه تامین اجتماعی و بیمه بیکاری برخوردار باشیم.
3- جوشکاران باید طبق فهرست بهایی که نماینده خود جوشکاران در اتحادیه ان را تعیین می‌کنند. دستمزد دریافت کنند و این در صورتی است که این اتحادیه هیچ‌گونه سازماندهی در مورد تعیین دستمزدها انجام نمی‌دهد و شرایط لازم برای سوء استفاده کارفرمآیان را فراهم ساخته است.
4- ما خواهان تامین مکان جهت ادامه کار از طرف مقامات ذیربط به دلیل عدم توانایی پرداخت اجاره کمرشکن محل کسب خود هستیم.
5- ما خواهان منظور کردن کار جوشکاری به عنوان مشاغل سخت و زیان‌اور و برخورداری از شرایط بازنشستگی پیش از موعد می‌باشیم.
6- ما خواهان حمایت دولت و سازمان بیمه تامین اجتماعی از جوشکاران در مقابل حوادث ناشی از کار هستیم.
7- ما کارگران جوشکاران حمایت خود را از دیگر کارگران برای به دست اوردن حقوق و مطالبات‌شان اعلام می‌داریم.
جمعی از جوشکاران شهرک صنعتی و جوشکاران سیار شهر سنندج


روز اول ماه مه (11 اردیبهشت) عید کارگران جهان است جمعی از کارگران نانوایی‌های شهر سنندج و حومه چهارشنبه ۰۷ اردیبهشت ۱۳۹۰
11اردیبهشت روزی است که زحمت¬کشان اراده دفاع از حقوق و منافع طبقاتی خود را آشکار می‌کنند. این روز در سراسر جهان کارگران کار را ترک می¬گویند و برای مطالبه حقوق خود به خیابان¬ها می‌آیند و رژه می‌روند.
ما نیز جمعی از کارگران خبازی¬های شهر سنندج و حومه، همچون هم طبقه‌ای‌های خود در این روز خواستار افزایش دست¬مزدهای خود می‌باشیم، که بعد از طرح تحول‌‌اقتصادی (هدفمند کردن یارانه‌ها)، و با افزایش قیمت نان و در نتیجه آن کاهش سطح قدرت خرید مردم، دست¬مزد ما کارگران خباز، تقریباً به نصفِ دستمزد قبل از اجرای طرح موسوم به هدفمند کردن یارانه‌ها رسیده است. بنابراین ما کارگران خباز برای بدست آوردن حقوق صنفی و انسانی خود خواست¬ها و مطالبات¬مان را با شرکت در مراسم روز جهانی کارگر به شرح زیر اعلام می‌داریم .
1ـ ما کارگران خباز ضمن رد تعیین دست¬مزد از طرف نمایندگان دولت، کارفرما و نمایندۀ فرمایشی کارگر (سه‌جانبه)، خواهان تعیین دست¬مزد توسط نمایندگان واقعی خود هستیم .
2ـ ما کارگران خواستار تعیین دست¬مزدهای خود بر اساس حداقل دست¬مزدهای قانونی می‌باشیم، نه دست¬مزد بر اساس میزان کار و ...
3ـ ما خواهان امنیت شغلی کارگران، در کارگاه‌های زیر پنج نفر و بردن آن زیر شمول قانون کار می‌باشیم .
4ـ ما خواستار اجرایی کردن کامل قانون مشاغل سخت و زیان‌آور، برای کلیه کارگران خبازی¬ها هستیم و می‌خواهیم از شرایط بازنشستگی پیش از موعد بهره‌مند شویم .
5ـ ما خواستار لغو تعهد گرفتن از کارگران از قبیل چک، سفته و برگ‌های سفید امضاء از طرف کارفرما هستیم.
6ـ ما خواهان به رسمیت شناختن روز جهانی کارگر بعنوان روز تعطیل رسمی و برپایی مراسم مستقل آن روز می‌باشیم.
7ـ ما کارگران خباز بدین وسیله حمایت خود را از دیگر کارگران که خواهان بدست آوردن مطالبات¬شان هستند، اعلام می‌داریم.
جمعی از کارگران نانوایی‌های شهر سنندج و حومه


اگوست اسپایز، از کارگران جان باخته اول ماه مه کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری پنجشنبه 8 اردیبهشت 1390
اگر فکر می کنید با اعدام ما می¬توانید جنبش کارگری را خاموش کنید - جنبشی که میلیون¬ها مردم ستم¬دیده که از سیه روزی و نیاز رنج می¬برند انتظار دارند آن¬ها را رهایی بخشد - ما را اعدام کنید! اما بدانید که شما در اینجا فقط جرقه¬ای را خاموش می¬کنید. این آتش باز در آنجا، در پشت سر و در پیش روی¬تان، در همه جا، شعله ور خواهد شد. جنبش کارگری آتش نهفته است؛ شما نمی¬توانید آن را خاموش کنید.
فرارسیدن اول ماه مه را به همه کارگران و ستم¬دیدگان جهان تبریک می¬گوییم و برای آنان دنیایی رها از ستم سرمایه را آرزو می کنیم.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


روز جهانی کارگر، روزماست سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه پنجشنبه ٨ اردیبهشت ١٣٩٠
امسال در شرایطی به استقبال روز جهانی کارگر می‌رویم که مبارزات کارگران در اعتراض به بی¬عدالتی در سرتاسر جهان ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است. بعد از اعتراضات گسترده کارگران در کشورهای اروپائی یونان و اسپانیا و بخصوص مبارزات درخشان و گسترده کارگران و جوانان فرانسه در اعتراص به سیاست ریاضت اقتصادی و کاهش دست¬مزدها و حمله به دستآوردهای بازنشستگی نوبت به کارگران و جوانان محروم کشورهای عربی و شمال آفریقا رسید که با جنبش انقلابی با شکوه خود سرفصل تازه‌ای از مبارزات کارگری را بازگشائی کردند. اکنون نیز با الهام از مبارزات کارگران در کشورهای عربی و مصر، جنبش کارگری در آمریکا با خیزش کارگران ویسکانسین دور جدیدی از مبارزه بر علیه سرشکن کردن بار بحران سرمایه¬داری بر دوش زحمت¬کشان را آغاز کرده و تا کنون نیز به پیروزی¬های چشم¬گیری نائل آمده است. همه این تحولات نشان می‌دهند که کارگران درهمه نقاط دنیا با چه مصائب ودشواری¬هایی مواجه هستند. و برای تغییرشرایطی که برروی زندگی آن¬ها حاکم شده است تلاش می کنند.
در ایران نیز از یک سو ما شاهد اقدامات دولت و نهادها بر علیه منافع کارگران هستیم و از سوی دیگر شاهد رشد اعتصابات کارگری در نقاط مختلف کشور می باشیم. تصویب حداقل دست¬مزد ٣٣٠ هزار تومانی در شرایطی که هدفمند کردن یارانه¬ها فشار سنگینی را بخصوص بر خانوارهای ساکن مناطق شهری وارد می‌کند و اقدامات دیگری از جمله تغییر قوانین مربوط به کار و محاسبه بازنشستگی نشانه‌های روشنی از سیاست¬های رسمی بر خلاف منافع کارگران هستند. در آخرین اقدام بر علیه منافع کارگران مجلس شورای اسلامی نیز قانونی را به تصویب رسانده است که بر طبق آن تنها دارندگان مدرک کارشناسی ارشد می‌توانند برای نمایندگی مجلس شورای اسلامی کاندید شوند. به این ترتیب تریبون نمایندگی مردم رسماً مانع حضور توده کارگران می‌شود و چیزی نمانده است که میزان معینی از دارائی را شرط انتخاب شدن قرار دهند.
گستردگی کار کودکان و افزایش بی¬کاری و همچنین رواج کامل قراردادهای موقت و سفید امضا، از یک طرف و از طرف دیگر افزایش تعداد میلیاردرها نشان می‌دهد که شکاف طبقاتی نه تنها کاهش نیافته، بلکه افزایش نیز یافته است. در حالی که حداقل دست¬مزد اعلام شده رسمی، کفاف تأمین یک زندگی بخور و نمیر را هم نمی‌دهد و در حالی که در تعداد زیادی از کارگاه¬ها و واحدهای تولیدی و خدماتی حقوق کارگران ماههای طولانی به تعویق می‌افتد و یا حتی اصلاً پرداخت نمی¬شود، رسانه‌های دولتی افزایش تولید و فروش هواپیماهای شخصی را از جمله افتخارات و پیشرفت¬های کشور اعلام می¬کنند. این در حالی است که متأسفانه دولت از یک¬سو از قرار دادن هیچ امکانی در خدمت کارفرمایان برای ایجاد تشکل¬های خویش خودداری نمی‌کند و در همان حال کوچک¬ترین تلاش¬های کارگران برای ایجاد تشکل¬های مستقل خود را با زندان و بازجوئی و اخراج از کار پاسخ می¬دهد.
با این همه، اعتراضات رو به رشد هفته‌ها و ماه¬های اخیر در واحدهای تولیدی نشان می‌دهند که کارگران ایران نیز به مانند کارگران مصر و فرانسه و آمریکا برای دفاع از حقوق خود و برای یک زندگی انسانی و شرافتمندانه می¬کوشند. اعتصاب کارگران پتروشیمی منطقه اقتصادی ماهشهر به عنوان آخرین نمونه به خوبی این را نشان می¬دهد. در آستانه روز جهانی کارگر می‌توان به سال آینده امیدوار بود و با نیرویی بیشتر و دست در دست کارگران سایر کشورهای جهان برای تحقق مطالبات کارگری خود مبارزه کرد.
ممنوعیت کامل و فوری کار کودکان همراه با تأمین آموزش رایگان و امکانات لازم برای برخورداری از دوران کودکی شاد.
لغو فوری و بدون قید و شرط همه قراردادهای موقت و سفید امضاء کار و تبدیل آن¬ها به قراردادهای ثابت با دست¬مزد برابر در ازای کار برابر.
برابری کامل بین زن و مرد در مناسبات کار و پرداخت حقوق برابر در ازای کار برابر به زنان .
آزادی کامل حق ایجاد تشکل¬های مستقل کارگری، آزادی حق اعتصاب برای کارگران، آزادی بیان و اجتماعات و آزادی زندانیان عقیده¬تی و بویژه کلیه کارگرانی که تنها به جرم مبارزه برای ایجاد تشکل مستقل خود زندانی شده‌اند. همچنین بازگشت بکارکارگرانی که بخاطردفاع ازمنافع کارگری خود اخراج شده اند.
افزایش سطح حداقل حقوق به میزانی که کفاف یک زندگی شرافتمندانه و انسانی برای یک خانوار چهار نفره را تأمین نماید وافزایش هرسه ماه یک بارحقوق کارگران باتوجه به میزان واقعی تورم.
افزایش سهم دهک¬های پائین جامعه و حذف دهک¬های ثروتمند جامعه از اختصاص یارانه¬ها وهمچنین افزایش یارانه به تناسب تأثیرات تورمی اجرای طرح یارانه¬ها.
اعلام رسمی تعطیلی اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگران.
این‌ها فوری¬ترین خواست¬های ما کارگران هستند. علاوه بر این ما کارگران همانند فدراسیون مستقل اتحادیه های کارگران مصر اعلام می‌کنیم که ما جامعه‌ای را نمی‌خواهیم که در آن اقلیتی معدود در ویلاها و کاخ¬ها و آپارتمان¬های متعدد میلیاردی به عیش و نوش مشغولند و جمع کثیری از شهروندان در زاغه¬ها و کپرها و مسکن¬های فاقد هر گونه استاندارد یک زندگی شرافتمندانه مجبور به گذران زندگی¬اند. به قول کارگران مصری ما جامعه‌ای را نمی‌خواهیم که در آن تعدادی قلیل با هواپیمای شخصی به مسافرت بروند و اکثریت توده محروم حتی توان پرداخت هزینه حمل و نقل با وسایل عمومی را نداشته باشند. جامعه‌ای که در آن عده قلیلی در کاخ¬ها و ویلاهای متعدد در اقصی نقاط جهان از قِبَل کار کارگران به تفریح و تفرج می¬پردازند و در مقابل توده عظیمی از جامعه از فقر و گرسنگی به خودفروشی و اعتیاد و فروش ارگان¬های بدن خود رو می¬آورند، نشان از جامعه‌ای فاقد عدالت است.
برای برقراری عدالت اجتماعی، برای بهره بردن همه شهروندان جامعه از امکانات و نعمت¬های زندگی:
ما خواهان آن هستیم که حداکثر درآمدها به هیچ وجه از ده برابر حداقل دست¬مزدها بیش¬تر نباشد.
اگر دولت مدعی عدالت است، این عدالت را باید در عمل نشان دهد.
خجسته باد روزجهانی کارگر
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

بیانیه اتحادیه آزاد کارگران ایران به منابست اول ماه مه روز جهانی کارگر اتحادیه آزاد کارگران جمعه ٩ اردیبهشت ١٣٩٠
ما کارگران وضعیت موجود را تحمل نخواهیم کرد
اول ماه مه روز جهانی کارگر، روز اتحاد و اعتراض میلیونی کارگران به ستم و نابرابری سیستم سرمایه¬داری است. در این روز میلیون¬ها کارگر در سرتاسر جهان متحد و یک¬پارچه دست از کار می¬کشند و با برگزاری اعتراضات خیابانی بر علیه فقر و فلاکت و بی حقوقی و تبعیض به پا می¬خیزند و رهائی از ستم و استثمار را فریاد می¬زنند. این سنت هر ساله اول ماه مه در سرتاسر جهان است.
اما اول ماه مه امسال در شرایطی متفاوت¬تر در حال فرا رسیدن است. جهان معاصر از دو دهه گذشته به این سو بیش از همیشه در معرض شدیدترین بحران¬های اقتصادی اجتماعی قرار گرفته است. بحران اقتصادی چند سال گذشته در اروپا و دیگر نقاط جهان نه تنها فروکش نکرده است بلکه علیرغم همه تمهیداتی که از سوی کارگزاران جهانی سرمایه برای فایق آمدن آن بکار گرفته شده، این بحران بیش از پیش در حال وارد شدن به مراحل خانمان براندازتری قرار گرفته است. تحول خواهی مردم خاورمیانه تقریباً کل پهنه این منطقه را در بر گرفته است و نیاز به تغییرات بنیادی در زندگی بشر در جای جای جهان در حال خودنمایی است. عجز و درماندگی سیستم سرمایه¬داری برای اداره جامعه انسانی و نیاز عینیت یافته بشریت معاصر برای گذر از این جهان وارونه، آن شرایط ویژه ای است که اول ماه مه امسال بر بطن آن در حال فرا رسیدن است.
به موازات این شرایط در یک بعد جهانی، تا آنجا که به موقعیت سیستم سرمایه¬داری در ایران و شرایط ویژه کار و زیست کارگران در آن مربوط می‌شود سال گذشته، سال بی¬سابقه¬ترین تهاجمات به زندگی زیر خط فقر طبقه کارگر ایران بود. در حالی¬که کارگران ایران در طول سال¬های گذشته با دست¬مزدهای زیر خط فقر، بی¬کارسازی¬ها و قراردادهای موقت و سفید امضا به موقعیت فلاکت باری رانده شده‌بودند، سال گذشته با آغاز اجرای طرح قطع یارانه¬ها و دست بردن به قانون بیمه بی¬کاری و بازنشستگی و..، دور تازه و مصیبت بارتری از تهاجم به زندگی و معیشت کارگران آغاز شد، در حالی که هر روزه و هر لحظه بر قیمت کالاهای اساسی افزوده شد حداقل دست¬مزد کارگران با افزایش بسیار ناچیز ۹ درصدی عملاً به مرحله انجماد کشانده شد و اداره کنندگان جامعه بی¬هیچ پرده پوشی و چشم در چشم میلیون¬ها خانواده کارگری آنان را در معرض فقر و فلاکتی افزون¬تر از همیشه قرار دادند. فرا رسیدن اول ماه مه امسال برای ما کارگران ایران با چنین شرایطی عجین شده است، شرایطی که جز درماندگی بیشتر برای گذران زندگی و فقر و فلاکت روز افزون برای ما کارگران حاصلی دیگر ندارد و ما تحت چنین شرایط فلاکت¬باری بدون تردید نظاره‌گر نخواهیم بود واز حق حیات انسانی خود متحد و یک¬پارچه دفاع خواهیم کرد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران با تبریک فرا رسیدن اول ماه مه به کارگران ایران و سراسر جهان و با تأکید بر ایستادگی کارگران در برابر وضعیت فلاکت¬بار موجود، اعضاء خود و عموم کارگران در تمامی نقاط کشور را به برگزاری هر چه باشکوه¬تر مراسم اول ماه مه و مبارزه‌ای متحد و همبسته در یک بعد سراسری برای افزایش دست¬مزدها، برچیده شدن قراردادهای موقت و تحقق خواست¬های مطرح شده در قطعنامه اول مه تشکل¬های کارگری فرا می¬خواند و اعلام می¬دارد برگزاری مراسم اول ماه مه و اعتراض به ستم و استثمار و فقر و نابرابری یکی از بدیهی¬ترین حقوق اجتماعی طبقه کارگر است و ما کارگران با شرکت در مراسم اول ماه مه از این حق مسلم و خدشه ناپذیر خود متحدانه دفاع خواهیم کرد و همگام با هم طبقه¬ای¬های خود در سرتاسر جهان فریاد اعتراض به هر گونه ستم و نابرابری را سر خواهیم داد.
زنده باد اول ماه مه زنده باد همبستگی بین المللی طبقه کارگر زنده باد همبستگی و مبارزه متحدانه سراسری کارگران ایران
اتحادیه آزاد کارگران ایران


بیانیه‌ی جمعی از زنان آزادیخواه و برابری طلب سنندج به مناسبت 1 مه 2011 ¬- 11¬ اردیبهشت 1390 جمعی از زنان آزادیخواه و برابری طلب سنندج 10 اردیبهشت 1390
«جهان ما نیازمند تغییر است»
روز جهانی کارگر روز اعلام همبستگی طبقاتی کارگران جهان بر علیه نظامی است که با کمترین تأمل در آن می‌توان ناکارآمدی و ناتوانی آن را در فراهم نمودن شرایط زیست انسانی و برآورده نمودن حقوق اولیه انسان¬ها و یک رفاه نسبی برای جامعه بشریت مشاهده نمود.
با در نظر گرفتن این واقعیت که زنان نیمی از بدنه‌ی هر جامعه را تشکیل می‌دهند، حضور مشارکت آنان در عرصه‌های مختلف اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، در واقع بازتابی از میزان رشد و توسعه‌ی آن جامعه می‌باشد. مسئله زن برای زنان کارگر، قشرهای روشنفکر، خرده بورژوا و سرمایه‌داری بنابه ماهیت و پایگاه طبقاتی‌شان ویژگی‌های متفاوتی به خود می‌گیرد. با توجه به این¬که جامعه ایران دارای بافت طبقاتی است و اکثریت زنان نیز متعلق به طبقه کارگر می‌باشند و خواست و مطالبات¬شان، در واقع همان خواست و مطالبات طبقه کارگر است. ما جمعی از زنان برابری طلب و آزادی¬خواه شهر سنندج ضمن تبریک اول ماه مه روز جهانی کارگر و اعتصاب موفقیت آمیز کارگران پتروشیمی به تمامی طبقه کارگر ایران و جهان مطالبات خود را این¬گونه اعلام می‌داریم:
1- با توجه به تعیین دست¬مزد 000/330 تومان، حذف یارانه‌ها و تورم روزافزون که فشار مضاعف آن بر اقشار کم درآمد و خانواده‌های کارگری می‌باشد، ما خواهان پی‌ریزی اقتصاد صحیح و عادلانه بر طبق ضوابط انسانی جهت ایجاد رفاه و رفع فقر و بربرطرف ساختن هر نوع محرومیت در زمینه‌های تغذیه، مسکن، کار و بهداشت و تأمین بیمه همگانی می‌باشیم.‌
2- اشتغال زنان در شرایط کاری نامناسب که زمینه را برای استثمار و تعرض به آنان فراهم می‌کند نتیجه‌ی نابرابری طبقاتی است لذ ما خواهان تأمین نیازهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی برای زنان و تمام اقشار جامعه هستیم.
3- خواهان ایجاد فرصت شغلی برابر یا بیمه بی¬کاری متناسب با یک زندگی انسانی برای تمامی افراد آماده به کار بالای 18 سال و رفع هرگونه تبعیض جنسی، قومی، مذهبی و نژادی هستیم.
4- خواهان لغو هرگونه تبعیض جنسی در محیط کار و برخورداری ازحقوق مساوی در ازای کار مساوی برای زنان و مردان هستیم.
5- ایجاد شیرخوارگاه و مهد کودک در محیط کار حق مسلم و انسانی زنان کارگر و شاغل می‌باشد.
6- زنان خانه¬دار که به هر دلیل در خارج از خانه توان کار کردن ندارند باید تحت پوشش بیمه¬های اجتماعی اعم از بیمه درمان بی¬کاری و بازنشستگی و غیره قرار بگیرند.
7- طبق اصل سی‌ام در قانون اساسی خواهان دست¬رسی رایگان تمامی احاد جامعه به خدمات و امکانات آموزشی و بهداشتی در جهت سلامت و پرورش خانواده و اجتماع هستیم.
8- خواهان لغو هرگونه فعالیت راکتورهای اتمی و فرستنده امواج پارازیت که بیش¬ترین تأثیر سوء را بر کودکان، زنان باردار و ججنین آنان دارد می‌باشیم.
9- خواهان اقدام فوری و مناسب دولت¬های منطقه در جلوگیری و پاک¬سازی هوای آلوده ناشی از گرد و غبار هستیم.
10- زنان و کودکان قربانیان اصلی جنگ و خشونت در جهان می‌باشند ما خواستار برقراری صلح جهانی هستیم.
11- کار کودکان نوعی استثمار و بی‌عدالتی محسوب می‌شود، باید به کارگیری کودکان ممنوع و غیرقانونی اعلام گردد.
12- ازدواج موقت و تعدد زوجات بی‌حرمتی به زنان است که باید لغو گردد.
13- خواهان لغو هرگونه حکم اعدام و همچنین آزادی فوری و بی‌قید و شرط فعالین کارگری، زنان، معلمین و فعالین حقوق بشر ههستیم.
14- خواهان به رسمیت شناختن 8 مارس (روز جهانی زن) 25 نوامبر (روز جهانی نفی خشونت علیه زنان) و 6 فوریه (روز کارزار جهانی علیه ناقص سازی زنان) و اعلام روز جهانی کارگر به عنوان تعطیل رسمی در ایران هستیم.
55- خواهان آزادی ایجاد تشکل، اعتصاب، برگزاری مراسم مستقل برای زنان، کارگران، اصناف و سایر قشرهای جامعه هستیم.
زنده باد اول ماه مه روز همبستگی طبقاتی
جمعی از زنان آزادی¬خواه و برابری طلب سنندج


گزارشات


گزارش مراسم روز اول ماه مه 89 11 اردیبهشت 89 شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر
گزارشی که در پی می آید حاصل گزارشات واصله به شورا تا پایان روز اول ماه مه – یازده اردیبهشت – می باشد. بخش اعظمی از این گزارشات به طور مستقیم به شورا گزارش شده است، اما بخش هایی از آن نیز از منابع دیگر اخذ شده است:
گزارش مراسم روز جهانی کارگر سال 89
در تهران، اطراف میدان انقلاب از صبح در محاصره ی نیروهای امنیتی اعم از یگان ویژه، پلیس و لباس شخصی ها ی اطلاعاتی درآمده بود (فیلم منتشر شده توسط شورا). همچنین صدها تن از نیروهای امنیتی در ورودی وزارت کار، تا خیابان بهبودی، به سمت شمال، خیابان جیحون تا آذربایجان و آذربایجان تا رودکی، تمامی خیابان های اعلام شده توسط شورای برگزاری برای مراسم را به محاصره در آوردند؛ (مراجعه شود به فیلم منتشر شده توسط شورا). در بخش شمالی محوطه ی وزارت کار نیز چندین ماشین سرکوب و صدها نیروی امنیتی آماده به حمله حضور داشتند. همچنین در محوطه ی پلیس راهنمایی رانندگی نبش تقاطع انقلاب-رودکی در حدود بیست ماشین یگان ویژه ی سرکوب آماده به حمله بودند و نیروهای آنان نیز در حالت آماده باش به سرمی بردند. در یک مرحله موتور سواران سراپاپوشیده، به صورت چراغ روشن به قصد ارعاب مردم و ضرب و شتم حاضرین در پیاده روهای خیابان های مسیر برنامه به حرکت درآمدند. در ساعت شش و نیم عصر هنگامی که تعدادی از حاضرین شعارهای اعتراضی سر دادند، مورد حمله ی نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند. برخی شعار های آنان بدین قرار بود: “مرگ بر دیکتاتور”،”کارگر زنده باد “. (مراجعه شود به فیلم منتشر شده توسط شورا) .هم چنین در ابتدای خیابان جیحون شعارهای ” آزادی و عدالت این است شعار ملت ” سر داده شد که جمعیت مورد تهاجم نیروهای سرکوبگر سرمایه داری اسلامی قرار گرفت. نیروهای سرکوب حتا به ضرب و کتک کاری تعدادی از زنان مسن پرداختند. هم چنین در محل مراسم و در مقابل وزارت کار در حدود 15 نفر که اکثرا جوان بودند توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند و توسط ماشین مخصوص که نوعی زندان متحرک است از مسیر منتهی به میدان انقلاب به مکان نامعلومی منتقل شدند.
در میدان فاطمی نیز نیروهای امنیتی روبروی وزارت کشور مستقر شده بودند و در یک مرحله اقدام به حمله به تجمع کنندگان حاضر در محل نمودند.
در میدان آزادی، رانندگان تاکسی برای اعلام حمایت خود از سوار کردن مسافرین خودداری کردند.
در مقابل مجلس سرمایه داری در بهارستان نیز، حاضرین در محل مورد ضرب و شتم انبوه نیروهای حاضر در محل قرار گرفتند.
در مجموع با توجه به گزارشات واصله و یا مشاهدات، جمعیتی که موفق شدند علی رغم حضور گسترده ی نیروهای سرکوب در سه مکان ِ یاد شده، حاضر شوند جمعیتی بالغ بر سه هزار نفر بوده است.
در اهواز و در مقابل اداره کار آن شهر تعداد کثیری از کارگران به ویژه کارگران لوله سازی اهواز تجمع کردند و به طرح اعتراضات خود از جمله 13 ماه حقوق معوقه ی خود، پرداختند. این مکان و هم چنین استانداری خوزستان توسط نیروهای سرکوب نیروی انتظامی و لباس شخصی ها درمحاصره بوده است.
در کرمانشاه تجمع مردم و کارگران در مقابل اداره کار این شهر برگزار گردیده است( جزئیات بیشتر واصل نشده است).
در سنندج و با حضور جمعی از کارگران، فعالین کارگری و خانواده هایشان مراسم با خواندن سرود انترناسیونال و سخنرانی و شعر خوانی و با قرائت قطعنامه ی سراسری تشکل های کارگری ایران پایان پذیرفت. هم چنین مراسم های دیگری در این شهر برگزار شده است که از جزئیات آن خبردقیقی به این شورا گزارش نشده است.
مراسمی نیز به همین ترتیب در روز جمعه و در شهر بانه برگزار گردیده است.
همچنین در سقز مراسم، در روز جمعه، با سخنرانی و از جمله توسط محمود صالحی و قرائت قطعنامه ی سراسری ده تشکل کارگری برگزار شده است.
در شیراز هم کارگران با در دست داشتن پلاکاردهایی با شعار “سرنوشت سیاه”، “کارگر، روز بی کاری ات مبارک!” و “تا حقوق نگیریم، از پا نمی نشینیم”، در مقابل استانداری فارس تجمع کردند.
در کرمان نیرو‌های امنیتی برای پراکنده کردن کارگرانی که مقابل استانداری تجمع کرده‌بودند، از گاز اشک‌آور استفاده کردند.
در قزوین، هزاران تن از کارگرانی که در ورزشگاه آن شهر گردهم آمده بودند، با شعار “کارگر اتحاد اتحاد”، علیه اخراج کارگران و سایر مشکلات کارگری مراتب اعتراض خود را اعلام کردند.
در ساعت حدود نه صبح، نمایندگان کارگران طی سخنرانی های خود خواستار پایان دادن به قرار دادهای موقت و رسمی شدن کارگران، حق بیمه، و سایر مشکلات کارگری شدند.
همچنین در شهرک صنعتی البرز تعداد کثیری از کارگران این شهرک در اعتراض به بی حقوقی هایی که بر آنان تحمیل شده است، دست به تجمع و اعتراض و سر دادن شعار زدند و به دلیل برخورد نیروی انتظامی، با آنان درگیر شدند.
در تبریز، صدها نفر از کارگران و مردم تبریز، جهت گرامی داشت روز جهانی کارگر، در مقابل اداره کار تبریز در خیابان امام خمینی، نیمه راه – راه آهن، تجمع کرده و کارگران حاضر در محل نیز، اعتراضات خود را آغاز کردند.
این تجمع از حوالی ساعت یازده صبح آغاز شده و صدها نفر در آن شرکت داشتند و درهر لحظه بر تعداد شرکت کنندگان افزوده می شد.
حاضران پلاکاردهایی در گرامیداشتِ روز کارگر و اعتراض به وضع موجود، در دست داشتند.
نیروهای انتظامی، سپاه پاسداران، بسیج و لباس شخصی ها، در منطقه حضور گسترده ای داشتند و بنا به گفته شاهدان عینی، بیش از 40 خودروی نیروهای نظامی و انتظامی، در آنجا مستقر شده بودند.
تعدادی از کارگران پیشرو عسلویه نیز، در مراسم تهران و در مقابل وزارت کار حضور یافته اند. خبری که به شورا ارسال شده حاکی از آن است که این کارگران تعدادی پلاکارد با شعارهای اعتراضی به همراه داشته اند تا در صورتی که فضا ی مراسم مناسب باشد، آن ها را بیرون آورند.
از تجمع هایی که در اصفهان و اراک خبر برگزاری آن به دست آمده ، جزئیاتی واصل نشده است
دانشجویان – مراسم هایی که در روز اول ماه مه توسط دانشجویان برگزار شده است :
در چند دانشگاه، دانشجویان به مناسبت روز جهانی کارگر دست به تجمع های اعتراضی زدند. از جمله در دانشگاه های تهران، بروجرد، مشهد، کرمان، آزاد تهران، علم و صنعت و شهرکرد.
در دانشگاه تهران شعارهای “دانشجو کارگر اتحاد اتحاد ” و “مرگ بر دیکتاتور” و”دیکتاتور حیا کن دانشگاه رو رها کن” توسط دانشجویان سر داده شد. دانشجویان بعد از حدود ۲ ساعت تجمع اعتراضی به حضور احمدی نژاد، به قصد پیوستن به صفوف کارگران دانشگاه را ترک کردند.
در بروجرد و در روز جهانی کارگر در دانشگاه این شهر، کارگران و نمایندگان کارگران نیز شرکت داشتند. دانشجویان برای ابراز همبستگی و اتحاد، از کارگران برای این مراسم دعوت کرده بودند و با تاکید بر مطالبات کارگران، خواهان رفع تبعیض و ستم بر کارگران شدند. مطالباتی که دانشجویان بر آن تاکید داشتند، از جمله افزایش دستمزدها و ایجاد اشتغال و امنیت شغلی برای همه و افزایش امکانات رفاهی بود.
دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد در بزرگداشت روز جهانی کارگر، علی رغم فضای سنگین سرکوب و کنترل دانشجویان امروز صبح در کلاس های درس شرکت نکردند و کلاس ها را تعطیل کردند. دانشجویان همچنین از گرفتن غذا از سلف سرویس دانشگاه امتناع کردند.
دانشجویان دانشگاه آزاد شهرکرد و دانشجویان دانشگاه آزاد تهران مرکز در روز جهانی کارگر و در حمایت و همبستگی با کارگران در این روز دست به اعتصاب غذا زدند.
دانشجویان دانشگاه علم و صنعت نیز در بزرگداشت روز جهانی کارگر و در همبستگی و حمایت از کارگران در سالن غذاخوری دانشگاه تجمع و سرود خوانی کردند. حراست دانشگاه به دانشجویانی که مراسم را آغاز کرده بودند حمله کرده و مانع پیوستن سایر دانشجویان به آنان شد.
شورای برگزاری مراسم روز جهانی كارگر

دستگیری سعید ترابیان عضو هیأت مدیره سندیکای شرکت واحد را محکوم می کنیم کانون مدافعان حقوق کارگر جمعه ٢١ خرداد ١٣٨٩
روز سه شنبه ١٩ خرداد، ساعت ٩ صبح مأمورین امنیتی به منزل سعید ترابیان وارد شده و پس از بازرسی کامل منزل، وی را به همراه کیس کامپیوتر و وسایل دیگر با خود بردند.
سعید ترابیان عضو هیأت مدیره سندیکای شرکت واحد به مدت ۴ سال پس از اعتصاب رانندگان در سال ١٣٨۴ از کار اخراج شده بود. او پس از تلاش¬ها و پیگیری¬های بسیار حقوقی، به تازگی موفق شده بود به کار بازگردد.
کانون مدافعان حقوق کارگر این دستگیری را محکوم کرده و خواهان آزادی بی قید وشرط کلیه فعالین کارگری از جمله سعید ترابیان، علی اخوان، منصور اسالو، ابراهیم مددی و... و کلیه زندانیان سیاسی است.
کانون مدافعان حقوق کارگر

بازداشت سعید ترابیان و رضا شهابی را محکوم می کنیم کمیته هماهنگی برای کمک یک¬شنبه ٢٣ خرداد ١٣٨٩
بنا بر خبرهای منتشره در روزهای اخیر سعید ترابیان و رضا شهابی از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، توسط نیروهای امنیتی دستگیر شده¬اند. در حالی این بازداشت¬ها صورت می¬گیرد که اعتصاب و اعتراض رانندگان اتوبوس نسبت به شرایط کار و ادامه بازداشت منصور اسالو رئیس هیت مدیره این سندیکا، شکل گرفته است.
ما بازداشت سعید ترابیان و رضا شهابی را محکوم کرده و خواستار آزادی منصور اسالو، ابراهیم مددی و دیگر کارگران زندانی هستیم. ایجاد و داشتن تشکل¬های کارگری برای دفاع از منافع و مطالبات طبقه کارگر، حق بی چون و چرا و برسمیت شناخته شده کارگران است و کسی نباید به این دلیل مورد پیگرد امنیتی و قضایی قرار بگیرد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگر



بهنام ابراهیم زاده کارگر زندانی و عضو کمیته پیگیری کمیته پیگیری یک¬شنبه ٧ شهریور ١٣٨٩
بهنام ابراهیم زاده کارگر زندانی و عضو کمیته پیگیری ایجادتشکل¬های کارگری که در ٢٢ خرداد دستگیر شده است، تا کنون ملاقات نداشته وپاسخی از مسئولین به خانواده¬اش داده نمی¬شود.
همچنین رضا شهابی عضو سندیکای شرکت واحد پس از ماه¬ها دستگیری، خانواده¬اش خبری از وی ندارند و علاوه بر آن همسرش نیز به دادگاه احضار می¬شود. کارگران عضو سندیکای شرکت واحد یکی پس از دیگری به بهانه¬های پوچ اخراج می¬شوند و دیگر اعضاء نیز تحت تعقیب و پیگرد قرار می گیرند.
اعضای سندیکای نیشکر هفت تپه نیز به سرنوشت شرکت واحد دچار می¬شوند. مهدی فراخی شاندیز عضو کمیته پیگیری پس از دو ماه با وثیقه ۵٠ میلیونی آزاد می¬شود.
تمامی دستگیرشدگان کارگری و یا غیره که تحت اعتراض به این زندگی نکبت بار، ما ه¬هاست زندانی و تحت آزار و اذیت قرار گرفته¬اند، یک مطالبه انسانی دارند (( آزادی )) ... آزادی برای اعتصاب، برای حقوق¬های معوقه، برای حق زندگی، برای خواندن و نوشتن، برای آموزش و بهداشت کودکان ((کار)) کف خیابان.
خلاصه تأمین رفاه اجتماعی و یک زندگی شایسته انسانی حق مسلم ما انسان¬هاست . برای بدست آوردن آن متحد شویم و آزادی زندانی سیاسی را همه جا فریاد بکشیم.
کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری


گزارشی از شرکت سقز سازی کردستان (ون) کمیته هماهنگی برای کمک چهارشنبه ١٠ شهریور ١٣٨٩
گزارشی که ملاحظه می¬کنید از طرف یکی از دوستان کارگر برای سایت کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری ارسال شده است. ما ضمن تشکر از این دوست کارگر، از همه کارگران می¬خواهیم که گزارش شرایط کار و زندگی و اعتراض¬های کارگری برای رسیدن به مطالبات خود را برای ما ارسال کنند تا با انتشار آن، دیگر کارگران با وضعیت و موقعیت ی¬کدیگر آشنا شوند.
گزارشی از شرکت سقز سازی کردستان (ون)
شرکت سقز سازی کردستان ( ون ) در۵ کیلومتری شهر سنندج و در شهرک حسن آباد واقع است. تعداد کارگران شاغل آن،٧۵ نفر می¬باشد. تولیدات این شرکت، لواشک و آدامس طبیعی که از شیره مخصوص درخت ون گرفته می شود و بیشتر آن به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس صادر می گردد.
شرایط کار و زیست کارگران در محیط کار
بهداشت : آب مصرفی کارگران آلوده است و آنها از آب چشمه¬ای استفاده می¬کنند که بهداشت آن را برای استفاده منع کرده است. تا کنون چند نفر از کارگران مبتلا به بیماری شده¬اند و وقتی که به پزشک مراجعه کرده¬اند، آلودگی آب را دلیل آن اعلام کرده و گفته¬اند که نباید از آن استفاده شود. کارگران از این بابت به کارفرما و مدیریت شکایت برده¬اند، اما آن¬ها توجهی به این مسئله نمی¬کنند، زیرا خودشان از آب معدنی استفاده می¬کنند!
گرفتن وقت قانونی از کارگران برای صرف ناهار: کارگران ١۵ دقیقه برای صرف غذا و چای وقت دارند و به دلیل کمبود وقت، آن¬ها با عجله غذای¬شان را سرمیز کار صرف می¬کنند. این در حالی است که قانون از ٨ ساعت کار، این طور بیان کرده که باید 7 ساعت و٢٠ دقیقه کار مفید انجام شود و ۴٠ دقیقه دیگر را برای صرف غذا و استراحت باشد، اما کارفرما به این مسئله توجه نمی کند.
تهدید به اخراج کارگران : مدیریت و کارفرما به بهانه¬های مختلف، کارگران را تحت فشار می¬گذارند. برای نمونه یک بار از چند نفر از کارگرها خواسته بودند که روز جمعه سرکار حاضر شوند، اما آن¬ها گفته بودند که نمی¬توانیم به سر کار بیاییم. در مقابل، مدیریت با تهدید به اخراج کارگران، بعضی¬ها را وادار کرده بود که سر کار بیایند. کارگرانی که هم نیآمده بودند را نیز سه روز دست¬مزدشان را کم کرده و برخی مزایای¬شان را برای همیشه قطع کردند. متأسفانه کارگران تشکل و یا نماینده¬ای هم ندارند که پی¬گیر حقوق پای¬مال شده¬شان شود.
حادثه برای یک کارگر: روز شنبه ١٩ تیر ماه ١٣٨٩ که روز تعطیل رسمی بود، حدود ١٠ نفر از کارگران را به اجبار به سر کار آوردند. در این روز، کارگری به اسم جلال ذوالفقاری دستش زیر دستگاه فرو رفت و 3 تا از انگشت¬هایش را از دست داد و برای همیشه نقص عضو شد. مدیریت علت آن را بی توجهی کارگر اعلام کرد، در حالی که اگر دستگاه، محافظ داشت، کارگر دچار حادثه نمی¬شد. بعد از این حادثه، کارگر مصدوم را برای معالجه به تهران بردند و برای دستگاه هم، محافظ ساختند، اما به قیمت نقص عضو یک کارگر!
اهمیت ندادن به سلامتی کارگران: در این تابستان گرم و سوزان که ٧۵ نفر مشغول به کار هستند، کارفرما حاضر به هزینه کردن برای راه اندازی سیستم سرمادهی نشد. قسمت¬های مختلفی که کارگران در آنجا کار می¬کنند، به درجه¬ای گرم است که در طول هفته، چند نفر از کارگران از حال می¬روند، اما در قسمتی که مدیران حضوردارند، برای هر اتاق کولر نصب کرده¬اند. وقتی کارگران به این مسئله اعتراض می¬کنند، در جواب می¬گویند که همین است، اگر زیادی هم حرف بزنید شماها را اخراج می¬کنیم. متأسفانه در زمستان هم کارگران از سرما رنج می¬برند و هیچ کس خود را مسئول نمی¬داند.
شرکت سقز سازی (ون) در نظر دارد که تمام قسمت¬ها رابه دوربین مداربسته مجهز کند و در حال حاضر قسمتی از سالن را در دست تعمیر دارد و قرار است به زودی قسمت آدامس را به آن¬جا انتقال دهند. در این سالن میزهایی را که برای شمارش آدامس طراحی کرده¬اند، به بند انفرادی زندان شباهت دارد، تا مانع صحبت کردن کارگران با یک¬دیگر شوند. علاوه بر این کارفرماها هر روز با داد و فریاد بر سر کارگران و حرف¬های توهین آمیز و تهدید به اخراج آن¬ها، از حرف زدن¬شان با همدیگر، جلو گیری به عمل می¬آورند.
لازم به ذکر است که دراین شرکت، بیمه حوادث وجود ندارد و دستگاه¬های آن نیز از استاندارد لازم برخوردار نیستند. کارگران روزانه ٣ الی ۴ ساعت اضافه کاری اجباری دارند و در صورت سر پیچی، ٣ روز کسر حقوق به دنبال دارد. شرایط برای استخدام کارگر تازه وارد بسیار مشکل است و از آن¬ها چک ٢٠ میلیونی و سفته می¬گیرند وقرارداد کار نیز سه ماهه می¬باشد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری

زندانی سیاسی آزاد باید گردد کمیته پی¬گیری ایجاد تشکل¬های کارگری ٢٠/٧/١٣٨٩
بهنام ابراهیم زاده، عضو کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های کارگری، پس از ماه¬ها در ملاقاتی که دوشنبه ... با خانواده¬اش داشته است، حال وی چنان بد بوده که قادر به ادامه ملاقات نبوده و اورا به بند ٣۵٠ منتقل می¬کنند. و در پی¬گیری خانواده¬اش دادگاه پاسخ داده است که یک ماه دیگر محاکمه او انجام می¬شود. وتا آن مدت باید در زندان بند ٣۵٠ بسر ببرد. دادگاه با بهانه¬های مختلف که پیش آورده، از پذیرش وثیقه شهرستان خود داری نموده و حاضر به تخفیف وثیقه سنگین او نشده است.
کمیته پی¬گیری ایجاد تشکل¬های کارگری اعلام می¬دارد که زندانیان سیاسی به ویژه کارگران زندانی سیاسی که به اتهام¬های واهی زندانی هستند ، باید آزاد گردند. رضا شهابی که نزدیک به یک هفته است که دادگاه وثیقه وی را از خانواده¬اش تحویل گرفته، همچنان از آزادی او سر باز می¬زند. دولت با تمام تلاشی که برای به بند کشیدن نمایندگان و کارگران فعال و پیشرو به کار می¬برد، قادر نخواهد بود که جنبش اعتراضی کارگران را که روز به روز حاد تر می¬شود، خاموش کند.
کمیته پیگیری ایجاد تشکل¬های کارگری


جنبش کارگری چنانکه به مطالبات خود دست نیابد به مبارزاتش ادامه خواهد داد. کمیته پی¬گیری ایجاد تشکل های کارگری شنبه ٢۴ مهر ١٣٨٩
جنبش کارگری سر آمد اعتراضات
خبر اعتراضات کارگران هر روز از همه گوشه و کنار شهرستان¬های کوچک وبزرگ به گوش می¬رسد. کارگران لاستیک بارز و البرز، کارگران هپکو و واگن سازی اراک، کارگران کیان تایر، کارگران پرنده آبی جهان ، روغن نباتی قو، و شرکت واحد که هم اکنون منصور اسالو و رضا شهابی در زندان به سر می¬برند، این اعتراضات نه تنها کاهش پیدا نمی¬کند بلکه وسعت آن ... هر روز افزایش می یابد.
کمیته پی¬گیری ایجاد تشکل¬های کارگری، علاوه بر حمایت و دفاع از مطالبات و اعتراضات کارگران، بلکه معتقد است که دولت و کارفرمایان از فشارهای حاصل بحران اقتصادی جهانی و داخلی، بر زندگی کارگران پاسخ نخواهند گرفت. زیرا که اوضاع معیشتی کارگران چنان پایین است که آن¬ها دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند.
چنان¬که طی سال¬ها ی گذشته نشان داده¬اند که کوتاه نخواهند آمد. اعتراض برای دست یابی به حداقل مطالبات کارگری، حق مسلم آن¬هاست. کارگران شایسته آن هستند که از یک زندگی با رفاه اجتماعی و انسانی بر خوردار باشند.
کمیته پی¬گیری ایجاد تشکل¬های کارگری

شرایط کار کارگران خدماتی آموزش و پرورش سایت کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 9 آبان 1389
توضیح:
گزارشی که ملاحظه می¬کنید، مختصری از وضعیت کار کارگران خدماتی آموزش و پرورش شهر سنندج می¬باشد که برای ما ارسال شده است. ما نیز برای آشنایی خوانندگان با شرایط کار این بخش از کارگران، آن را منتشر کردیم. امیدواریم مورد استفاده دوستان کارگر قرار بگیرد.
اداره آموزش و پرورش شهر سنندج که شامل 2 ناحیه است، حدود 400 نفر کارگر خدماتی دارد که رسمی، قراردادی و روزمزد هستند. مسئولیت این کارگران از نظر حقوقی و کاری بر عهده واحد خدمات آموزش و پرورش است. آن¬ها در مشاغل سرای¬داری و نظافت¬چی، راننده و انباردار مشغول به¬ کارند.
ساعت کاری این کارگران از 7 صبح تا پایان کار نظافت مدارس، یعنی 8 شب می¬باشد. هر یک از آن¬ها کار 2 الی 3 نفر را انجام می¬دهند و دو شیفت کار به آنان تحمیل شده است. یعنی هم به عنوان سرای¬دار، مسئول و نگهبان مدارس هستند و هم بعنوان آبدارچی و کارپرداز، تمامی کارهای اداری مدرسه و معلم ها را انجام می¬دهند و در پایان کلاس هم وظیفه نظافت کلاس¬ها بر عهده آنان است. حتی سرایدارها وخانواده¬های¬شان در روزهای تعطیل نمی¬توانند با هم به جایی بروند و عملاً از مرخصی هم خبری نیست، زیرا که مسئولیت حفاظت از اموال مدرسه بر عهده آن¬ها است.
با این همه کار اضافی و علی رغم افزایش تورم، سازمان آموزش و پرورش در سال 89 نه تنها حقوق¬شان¬ را اضافه نکرده است، بلکه بابت اضافه دریافتی سال 88، حدود 30 هزار تومان از حقوق شان برداشت می¬کند. دریافتی این کارگران در سال گذشته، 450 هزار تومان بوده، اما امسال با کم کردن و قطع برخی مزایا و برداشت پرداختی¬های اشتباه سال 88، میزان دریافتی آن¬ها به 350 هزار تومان رسیده است. مسئول خدمات این اداره، در جواب اعتراض¬های فردی کارگران، گفته که همین است، نمی¬خواهید می¬توانید بروید! این پاسخ وزارتخانه¬ای دولتی به مشکلات کارگران و پای¬مال شدن حقوق آن¬ها است و به جای جلوگیری از دزدی¬های کلان دلال¬ها و سرمایه¬داران، کار مضاعف و قناعت مضاعف را به کارگران آموزش و پرورش این گونه تحمیل می¬کند!
کارگران خدماتی آموزش و پرورش باید بدانند که برای رسیدن به خواسته¬های خود، با اعتراض فردی به جایی نخواهند رسید، مگر این¬که متحد شده و با هم دست به اعتراض بزنند. آن¬ها با انجام کار یک نفر، فرصت داشتن شغل را برای یکی دیگر از افراد بی¬کار (شاید فرزندان خود) را در جامعه ایجاد کرده و برای دست¬مزد کافی، برابر با تورم، تلاش و مبارزه کنند.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


تبرئۀ علی نجاتی از یک اتهام تکراری کمیته هماهنگی برای کمک یک¬شنبه ۱٦ آبان ١٣٨٩
بنابر خبر رسیده به کمیته هماهنگی ،علی نجاتی کارگر و عضو هیأت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه که پیش¬تر به تحمل ٦ ماه زندان محکوم شده و این مدت را نیز در حبس سپری کرده بود در روز یک¬شنبه ١٦ آبان¬ماه ٨٩ ابلاغیه¬ای رسمی از سوی دادگاه انقلاب، مبنی بر تبرئه از اتهامات وارده به وی را دریافت نموده است.
قابل ذکر است که در دادنامه¬ی ابلاغی که به جلسه¬ی دادگاه مورخ ٨٩/٦/٣٠ استناد کرده نیز اشاره شده که ازآن¬جا که علی نجاتی بابت همین اتهامات یک بار دیگر و در پرونده¬ای جداگانه محکوم به تحمل حبس شش ماهه شده است، لذا برای بار دوم وی از همان اتهامات و موارد تکراری تبرئه گردیده و قرار توقیف تعقیب علیه وی صادر شده است.
بدین¬ترتیب علی نجاتی که تنها به دلیل دفاع از حقوق و مطالبات کارگری خود و دیگر همکارانش بارها مورد تعقیب و آزار نیروهای امنیتی و قضایی و نیز تحمل شش ماه حبس در زندان دزفول شده بود، در دادگاه فوق الذکر از اتهامات تکراری ِ مطروحه علیه وی که عبارت بودند از" تبلیغ علیه نظام از طریق تماس با گروه¬های معاند و مخالف نظام و تبدیل خواسته¬های صنفی به جریان علیه نظام و مصاحبه با رادیوهای بیگانه " تبرئه گردیده است.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری ضمن تبریک به علی نجاتی و خانواده¬ی وی، خواستار توقف فوری هرگونه تعقیب قضایی و امنیتی علیه کارگران و فعالین کارگری و آزادی بی قید و شرط کارگران زندانی می¬باشد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری



تجمع مجدد کارگران ریسندگی خاور رشت کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 14 آذر 1389

به دنبال عدم تحقق وعده¬های داده شده به کارگران ریسندگی خاور رشت، روز شنبه 13 آذر 1389 تعداد زیادی از این کارگران از ساعت 8 صبح مقابل اداره صنایع و معادن رشت تجمع نمودند .
لازم به ذکر است که کارگران این کارخانه مدت 9 ماه است که هیچ گونه حقوقی دریافت نکرده¬اند و این در حالی است که کارفرما به دفعات به بهانه پرداخت بدهی و حقوق معوقه کارگران، موفق به دریافت وام¬های سنگین از بانک¬های استان شده است و هیچ¬گونه پرداختی به کارگران نداشته است .
کارگران تجمع کننده که بشدت عصبانی بودند، اعلام کردند که دیگر به وعده¬های داده شده اعتمادی نداشته و تا دریافت حقوق معوقه خود به تجمع ادامه خواهند داد . در این میان تلاش مسئولین استان در اقناع کارگران جهت پایان دادن تجمع تا کنون به نتیجه¬ای نرسیده است .
این تجمع تا ساعت 4 بعد از ظهر ادامه داشت .

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری
تجمع اعتراضی کارگران نی بر هفت تپه و کارون در اهواز کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 7 دی 1389
بر اساس خبر ارسالی به کمیته هماهنگی، از شهر اهواز، روز سه شنبه 7 دی ماه 89 جمع کثیری از کارگران نی بُر کارخانه¬های کشت و صنعت نیشکر هفت تپه و شرکت کشت و صنعت نیشکر کارون در اعتراض به پرداخت¬های نا¬تمام بیمه¬ی ¬کاری و اجرا نشدن قوانین مربوط به مشاغل سخت و زیان¬آور در مقابل اداره کل تأمین اجتماعی استان خوزستان در شهر اهواز دست به تجمع اعتراضی زدند .
این کارگران پس از طی مسافت چند صد کیلومتری بین شهرهای شوش و هفت تپه با اهواز در اجتماعی که بالغ بر 2000 نفر تخمین زده می¬شود نسبت به بی توجهی به شرایط مرگ آور کاری¬شان و تعلق تنها 6 ماه بیمه¬ی کاری و نادیده گرفتن وضعیت سخت و زیان آور شغلی¬شان که مطابق با قانون باید برای آن¬ها 12 ماه بیمه در سال تعلق بگیرد اعتراض خود را در مقابل اداره کل بیمه ابراز داشتند .
نیروهای امنیتی و انتظامی از بیم پیوستن تعداد کارگران بیش¬تری به این تجمع اعتراضی راه¬های اصلی ورودی به شهر اهواز را مسدود کردند و با بازرسی ماشین¬ها و پرسش درباره¬ی این¬که آیا هیچ کدام از سرنشینان ماشین کارگر هفت تپه هست یا نه سعی در جلوگیری از رسیدن کارگران بیشتری از نیشکر هفت تپه و کارون به شهر اهواز کردند .
کارگران نی بر در شرایط بسیار بد آب و هوایی و در میان دوده و با ابزار بسیار ابتدایی مشغول به کار هستند و پس از مدت کوتاهی دچار قطع اعضاء¬، دیسک کمر¬، بیماری¬های تنفسی و از کار افتادگی در سنین جوانی می¬شوند و علی رغم این¬که مطابق قانون کار باید بیمه¬ی کاری کامل برای آنان پرداخت شود، پس از مدت کوتاهی ضمن این¬که مشمول شرایط بازنشستگی نمی¬شوند ناتوان و از کارافتاده قادر به انجام هیچ کار دیگری نخواهند بود. این در حالی است که شرکت¬های نیشکر سال¬هاست که از پرداخت کسری بیمه¬ی این کارگران طفره می¬روند .
کمیته¬ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری ضمن محکومیت عدم پرداخت مطالبات این کارگران، خواهان تعلق گرفتن تمامی حقوق ، مطالبات و درخواست¬های کارگران نی بر و سایر کارگران می باشد .
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری


گزارشی از وضعیت فروشندگان پوشاك تهران و حومه کمیته هماهنگی برای کمک دوشنبه ۴ بهمن ١٣٨٩
آن¬چه در زیر می‌آید گزارشی تحلیلی است از شرایط كاری فروشندگان پوشاك كه پس از مصاحبه با 82 نفر از آن¬ها در تهران و حومه نوشته شده است. متن زیر تلاش دارد تا با توجه به تعداد زیاد این فروشندگان و شرایط كاری پیچیده‌ی آن¬ها، قسمتی از سختی كار و شرایط اقتصادی، روابط فروشندگان با یكدیگر، میزان آگاهی ¬نان در مورد حق و حقوق‌شان و هم‌چنین تشكل‌‌پذیری‌شان را مورد بررسی قرار دهد. در انتهای گزارش برای ¬آشنایی خوانندگان با سؤالات مطرح شده در پرسش‌نامه، متن این سؤالات درج شده است.
پیش درآمد
" سرمایه‌داری نئولیبرال، که بیش از سی سال است بر اقتصاد جهان سلطه دارد، برای توده‌ی مردم ستم‌دیده و استثمارشده، بسیار مصیبت‌بار بوده است. نه تنها کارگران به طور فزاینده‌ای تحت استثمار قرار گرفته‌اند، بل‌که شرایط کاری هم که آن¬ها انجام می‌دهند به مرور زمان تغییر یافته است. زمانی که کارگران سازمان‌یافته و متشكل، در تلاش‌اند تا بر پای خود به‌ایستند، سرمایه‌داری تولید را به بخشی كه كارگران در آن غیرسازمان‌یافته و غیر متشكل‌اند منتقل می‌كند. روند تولید در بخش‌های کوچک اقتصادی پراکنده می‌شود. این پراکندگی تا حدی است که میلیون‌ها کارگر برای ادامه‌ی روند تولیدِ کارخانه، کارهای خود را حتی به خانه هم می‌آورند.
استخدام بدون بیمه دیگر یک استثناء نیست، بلکه تبدیل به یک اقدام معمول شده است. کارگر بیمه شده دراین میان، یک کارگر خوش‌شانس به حساب می‌آید. تعداد زنان کارگر سازمان‌نیافته در بخش اقتصاد غیررسمی و کودکان کار، به طور فزاینده‌ای در حال افزایش است. ساعت‌های کاری و قوانین کار" انعطاف پذیرتر" شده اند و صد البته انعطاف آن همواره به سود سرمایه‌داران و ضرر کارگران است. تولید سفارش- محور ( تقاضا- محور) امنیت شغلی را از بین برده است. استخدام تمام وقت و ثابت، تبدیل شده است به استخدام نیمه وقت، موقت و مشروط. بنابراین، کار در بخش غیررسمی ( که دربرگیرنده‌ی کودکان کار، کارگران مهاجر، کارگران موقت، کارگران قراردادی، کارگران خانگی، و کارگران در بخش¬های تولیدی کوچک اقتصادی است) بیش‌تر و بیش‌تر در سرتاسر جهان مرسوم شده است. اما هنوز، برخی تشکل‌های کارگری در تلاش برای یافتن مرهمی برای بدن مجروح خود هستند که دراین تلاش‌ها برخی موفق و برخی نا‌موفق بوده‌اند؛ اما تمامی آن¬ها تجربیات ارزنده‌ای ارائه داده و شکاف‌هایی در ساختار امپراتوری سرمایه ایجاد می‌کنند. "
ظهر است و وقت ناهار کارگران. این‌جا اما در این پاساژ‌ها، فروشنده‌ها به ندرت درِ مغازه‌ها را بسته‌اند و بسیاری از آنان هنوز مشغول سرویس‌دهی به مشتریان خود هستند. در برو و بیای مشتریان و رنگ و لعاب ویترین مغازه‌ها، در میان شور و هیجان دختران و پسران برای خریدن لباس‌های مدِ روز، فضایی رخوت‌زده در میان فروشندگان احساس می‌شود؛ فضایی پر از نا‌امیدی و بی‌رمقی.
کار فروشندگی پوشاک نیز مانند بسیاری از کارهای دیگر، به صورتی است که آن¬ها را تبدیل به یک ماشین کرده است. دوازده ساعت کار در فضایی بسته در میان لباس¬ها و مانتوها! ساعت‌ها ایستادن پشت دخل! تعدد روزهای کاری و حتی جمعه‌ها! و مشتری‌ها که دیگر برای این فروشندگان موجوداتی عجیب و جالب نیستند بل‌که برعکس، کاملاً قابل پیش‌بینی و متقابلاً برخورد فروشندگان هم کاملاً از پیش تعیین شده و تکراری. وقت ناهار است اما بسیاری از فروشندگان به خاطر حضور مشتری و یا درخواست صاحب‌مغازه نمی‌توانند حتی تا ساعت 4 یا 5 هم غذای خود را بخورند. این زمان خوبی است تا با آن¬ها وارد صحبت شد.
دختران و البته پسران جوانی که در این شغل مشغول به کار هستند، از مناطق مختلف شهر و با پیش‌زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی مختلف به این کار روی آورده‌اند، اما آن چیزی که در همه‌ی آن¬ها مشترک است، چه آن¬ها که برای درآمد شخصی به این کار مشغول‌اند و چه آن¬هایی که خرج یک خانواده را می‌دهند، ناراضی بودن از میزان دست‌مزد و شرایط كارشان است.
میزان دست‌مزد این فروشندگان بسته به محل مغازه و بالا یا پایین بودن طبقه‌ی اجتماعی آن محله، متفاوت است. در پایین‌ترین نقاط شهر و حومه‌ی کارگری‌نشین تهران، میزان دست‌مزد فروشندگان از 70 تا 100 هزار تومان در تغییر است در حالی که در مرکز شهر تهران میزان دست‌مزدها از 200 تا 400 هزارتومان متغیر است و در مناطق شمالی شهر تهران این میزان دست‌مزد بین 300 تا 600 هزار تومان نوسان دارد.
اما در تمام موارد فوق، چه بالای شهر و چه پایین شهر، دست‌مزد فروشندگان در مقایسه با سود کلانی که صاحب مغازه به جیب می‌زند بسیار نا‌چیز است و به فروشنده تنها آن مقدار دست¬مزد تعلق می¬گیرد که بتواند ابتدایی‌ترین ملزومات زندگی خود را فراهم کند، تا فردا باز هم بتواند بر سرکار آید و صاحب مغازه با استثمار نیروی کار او هم‌چنان به سود‌آوری بپردازد.
این میزان دست‌مزد با توجه به گفته‌های خود فروشندگان به نسبت هزینه‌های زندگی‌شان بسیار پایین بوده و تمامی آن¬ها حداقل دست‌‌مزدی تقریباً دو برابر آن چیزی که درحال حاضر دریافت می‌کنند، پیشنهاد می‌دهند که تازه بتوانند یک زندگی بخور و نمیر داشته باشند. اما با این حال ارتباط فروشندگان با صاحب مغازه به صورتی است که از 82 نفر فروشنده، 60% آن¬ها هر زمان که به مشکلی در رابطه با شرایط كار برمی‌خورند ترجیح می‌دهند، هر چند سخت، اما مشکل را با کارفرمای خود مطرح کنند و به صورت "مسالمت آمیز! " مسئله را حل کنند، چرا که راه حل دیگری پیش پای¬شان نمی¬بینند. این درحالیست که 40% باقی‌مانده نه تنها هیچ اقدام دیگری برای مطرح و حل مشکلات‌شان نمی‌کنند، بل‌که حتی به همان صورت مسالمت‌آمیز نیز مسئله را با صاحب مغازه طرح نمی‌کنند و از خیر حق‌شان می‌گذرند!
فروشندگان به طور کلی نه با یک¬دیگر در مورد مشکلات‌شان حرف می‌زنند و نه برای حل مسائل به اداره‌ی کار مراجعه می‌کنند. آن¬ها نه از قانون کار مطلع هستند و نه از حق و حقوق خود به عنوان یک فروشنده یا در حقیقت یک کارگر!
به عبارت دیگر آن¬ها در درجه‌ی اول اصلاً خود را کارگر به حساب نمی‌آورند، تا به دنبال حقوق کارگری از دست‌رفته‌ی خود باشند. تعریف آنان از کارگر کسی است که در کارخانه است و کار یدی انجام می‌دهد. اما در حقیقت کارگر کسی است که جز فروش نیروی کارش، چاره‌ای برای گذران زندگی ندارد و فروشنده به جز نیروی کار خود، چه دارد؟ فروشنده از یک طرف کالاهای صاحب مغازه را به مشتریان می‌فروشد و از طرف دیگر کالای خود را که همان نیروی کارش است یک‌جا به صاحب مغازه فروخته و در ازای آن مزدی ناچیز دریافت می‌کند. تفاوت این کالا با کالاهایی که به خریداران می فروشد در این است که: منشا اصلی سود و سرمایه برای صاحب مغازه همان نیروی کار فروشنده است. تصور كنید كه این نیروی كار وجود نداشته باشد، در این صورت صاحب مغازه هر روز با قفسه‌ی لباس‌هایی روبروست كه نمی‌توانند به خودی خود به فروش برسند.
مغازه‌دار با سرمایه‌ای که از محل کار فروشندگان کسب کرده، می‌تواند خود آن¬ها را به عنوان یک کارگر به خدمت گیرد و به سود برسد. او با این سود که از قسمت اعظم 12 ساعت کار روزانه‌ی فروشنده به وجود آمده، به سرمایه‌ای جدید دست پیدا کرده و مغازه‌ای جدید تأسیس می‌کند و یا در کارهای دیگری سرمایه¬گذاری کرده تا باز هم با تکیه بر کار شبانه‌روزی کارگران سودهای کلان‌تری به جیب بزند. حال می‌توان دید که سرمایه‌ی صاحب مغازه از کجا آمده است! نباید تصور کرد که مغازه‌دار تنها با استثمار فروشندگان به سود می‌رسد، بل‌که این استثمار در ادامه‌ی روند استثمار کارگران تولیدی پوشاک یا کالاهای دیگر، در کارخانه‌ها و کارگاه‌های کوچک و بزرگ است. به بیان دیگر روند تولید و توزیع در سیستم سرمایه‌داری از هم جدا نیست و سرمایه‌داران هر دو بخش ( یعنی از یک طرف صاحبان کارخانه‌ها و کارگاه‌‌ها و از طرف دیگر صاحبان مغازه‌ها، فروشگاه‌ها و محل‌های توزیع) به صورت مستقیم و غیر‌مستقیم در استثمار تمامی طبقه‌ی کارگر نقش دارند و نقش یک طبقه‌ی واحد به نام طبقه‌ی سرمایه‌دار را ایفا می‌کنند.
این موضوع مختص امروز و زمان ما نیست، بل‌که کارگران نسل‌های پیشین نیز توسط کارفرمایان و سرمایه‌داران برای کسب سود مورد استثمار قرار می‌گرفتند، در حالی که هم‌چون امروز دست‌مزدی دریافت می‌کردند که تنها کفاف چند روز زندگی آن¬ها را می‌داد. بنابراین تنها یک کارفرما یا یک صاحب‌مغازه نیست که کارگر یا فروشنده‌ای را استثمار می‌کند، بل‌که سیستم سرمایه‌داری است که در طول تاریخ‌اش با استفاده از نیروی کارِ کارگران بخش‌های گوناگون هر روز بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود؛ سیستمی فراتر از یک مغازه و یک کارگاه.
ممکن است اشتباهن به نظر برسد که رابطه‌ی صاحب مغازه و فروشنده دیگر رابطه‌ی یک سرمایه‌دار و کارگر نیست و جای خود را به یک تعامل دوجانبه و هم‌کاری دو‌طرفه داده و همه‌ی کارها بین آن¬ها به صورت توافقی انجام می‌گیرد؛ اما در واقعیت کارگر، کارگر است و تحت سلطه‌ی کارفرما و هم‌چنان تمامی روابط استثمارگرایانه‌ی قدیمی برقرار است. زمانی که صحبت از دست‌مزد، ساعت کاری و بیمه می‌شود، این "توافق و تعامل" چهره‌ی واقعی خود را نشان می‌دهد؛ کارفرما برای منافع و سود خود حاضر نیست به خواسته‌های هرچند اندکِ فروشنده تن دهد، خواسته‌هایی که در حقیقت حق قانونی این فروشنده است و از طرف دیگر، کارگر به علت نداشتن تمامی این حقوق، خود را آن‌چنان یکه و تنها در‌می‌یابد که هر زمان کارفرما اراده کرد، می تواند او را اخراج کند. این کارگر دست خود را برای شکایت یا گرفتن حقوق‌اش به جایی بند نمی‌بیند.
از 82 نفر فروشنده، 100% آن¬ها از دست‌مزدی که می‌گیرند ناراضی هستند، 98% آنها بیمه نیستند و تمامی آن¬ها اذعان دارند که با 12 ساعت کار روزانه، دیگر وقت برای هیچ کار دیگری ندارند. این‌جاست که می‌توان دید رابطه‌ی بین صاحب مغازه و فروشنده، برعکس تصور بسیاری از فروشندگان، رابطه‌ای کاملاً کارگری- کارفرمایی است.
در کنار دست‌مزدهای پایین، نداشتن بیمه و قرارداد، ساعت‌های کاری زیاد و نداشتن تعطیلات، ویژگی‌ای که به طور واضح در میان فروشنده‌گان می‌توان دید، عدم ارتباط آن¬ها با یکدیگر است.
اکثر فروشندگان و حتی کسانی که در یک پاساژ در کنار هم کار می‌کنند، معمولاً ارتباط زیادی با هم ندارند و به گفته‌ی خود آن¬ها ارتباط‌شان در حد "سلام و علیک" باقی می‌ماند. به نظر می‌رسد که خود فروشنده‌ها هم تمایلی به ارتباط با هم ندارند و ترجیح می‌دهند که روابط‌شان به همان سادگی برگزار شود، چرا که از طرفی احساس می‌کنند هرچه کم‌تر با فروشندگان دیگر ارتباط داشته باشند تا صاحب مغازه برای‌شان دردسر ایجاد نكند و از طرف دیگر هیچ‌گاه درک نکرده‌اند که چگونه می‌توانند از قدرت جمعی‌و متشکل‌شان در جهت احقاق حقوق از دست رفته‌شان استفاده کنند. اما واقعیت این است که با نگاهی کلی به وضعیت فروشندگان می‌توان دید که آن¬ها مشکلات و خواسته‌های مشترک زیادی دارند، که می‌تواند نقطه اتصال بسیار محکمی میان آن¬ها باشد.
با این که اکثر فروشندگان نگاهی موقتی به شغل خود دارند و به خاطر بی¬کاری، شرایط سخت زندگی و از روی ناچاری حاضر به ادامه این کار هستند، اما تجربه نشان داده است که فروشندگانی که برای احقاق حقوق خود دست به کار شده‌اند، مثلاً از کارفرمای خود شکایت کرده‌اند و یا از راه‌های قانونی وارد شده‌اند، توانسته‌اند تا حدودی حقوق عقب‌افتاده‌ی خود را دریافت
کنند، بیمه و قرارداد داشته باشند و شرایط کاری خود را بهبود بخشند.

شرایط کاری فروشندگان در مقایسه با شرایط کارگران در کارخانه‌ها و برخی کارگاه‌ها شاید از نظر کارکردن زیر یک سقف و داشتن کارفرمای مشترک تفاوت داشته باشد (اساسی‌ترین دلیل عدم همبستگی در میان فروشندگان نیز از همین خصیصه نشأت می‌گیرد) اما از نظر ماهیت کار، منافع و مشکلات مشترک و رابطه‌با کارفرما، تفاوتی بین آن¬ها وجود ندارد.
بنابراین آن چه که فروشندگان را به عنوان گروهی از کارگران که به صورت منفرد اما با شرایط مشابه مشغول کار هستند به هم متصل می¬کند، شرایط مشابه آن¬هاست: همگی آن¬ها تنها چیزی که برای ارائه دارند نیروی کارشان است، همگی‌شان در مقابل نیروی کاری که می‌فروشند مزدی ناچیز دریافت می‌کنند و ... این کارگران برای این که بتوانند با هم متحد شوند باید از حقوق‌‌شان آگاه شوند تا حول آن¬ها دور یک¬دیگر جمع شوند؛ آگاهی از این که هرچند آن¬ها منفرداند، اما در حقیقت بسیاری فروشندگان مانند آن¬ها، با شرایط و خواسته¬های یک¬سان در حال کارکردن هستند. شاید هیچ¬گاه یک فروشنده در مقابل یک صاحب مغازه قدرتی نداشته باشد اما فروشندگان با تعامل و همکاری با هم می‌توانند برای گرفتن حقوق واقعی خود تلاش کرده و به پیروزی برسند.
فروشندگان می‌دانند میزان دست‌مزدشان در مقابل کاری که انجام می‌دهند، بسیار ناچیز است. هم‌چنین بسیاری از فروشندگان از بیمه و قراردادی که حق قانونی آن¬هاست برخوردار نیستند. با این شرایط و با توجه به این¬که اقدام به شكل فردی و نداشتن آگاهی از حق و حقوق قانونی، اخراج از محیط¬های كار را به دنبال دارد، راهی جز حرکت دسته‌جمعی برای رسیدن به منافع مشترک و حل مشکلات مشترک باقی نمی‌ماند. همان‌طور که در بسیاری از کشورهای جهان هم¬چون هند، ترکیه، کره جنوبی و ... کارگران در بخش¬های غیر رسمی، بدون بیمه و قرارداد توانستند پس از برداشتن قدم‌های اولیه، گروه‌ها و تشکل‌های بزرگ‌تر تشکیل دهند و از حق خود دفاع کنند. اولین قدم، می‌تواند برقراری ارتباط نزدیک با دوستان و آشنایان نزدیك باشد كه به كار فروشندگی مشغول هستند. قدم بعدی صحبت و ارتباط با فروشندگان همسایه و یا با سایر هم‌کاران است. این نوع ارتباطات می¬تواند اطلاعات مفیدی در مورد شرایط كار، ساعات كار، میزان دست¬مزد و غیره را به طرفین دوستی بدهد و آن¬ها را بیش از پیش از شرایط‌کار یک¬دیگر آگاه کند.
هدف از این دوستی‌ها ایجاد جمع‌ها وكمیته‌هایی است كه فروشندگان را حول محور شرایط كاری مشترك دور هم جمع می‌كند و جدا از ایجاد جمع دوستی و لذت بردن از این ارتباط، فروشندگان را درجریان شرایط کاری یک¬دیگر قرار می‌دهد و آنان را برای ایجاد تشکلی بزرگ‌تر آماده می‌کند.
جمع شدن فروشندگان دور هم، استفاده از تجربیات موفق یك¬دیگر برای مقابله با زورگویی‌های كارفرما، افزایش آگاهی از حقوق خود و گرفتن تصمیم مناسب و به‌جا، همه و همه برای پیش¬برد یك مبارزه‌ی هوش‌مندانه و پی‌گیر در جهت به دست آوردن حقوق و مطالبات فروشندگان خواهد بود. برگزاری جشن‌های گروهی، كوه‌نوردی، رفتن به سینما و جمع شدن در منازل یك¬دیگر، می‌تواند بهانه¬ای باشد برای ایجاد یك جمع قوی و آگاه در جهت بالا بردن نیروی جمعی و گرفتن حقوق و مطالبات‌شان. مطالعه‌ی قانون كار، مطالعه تجربیات فروشندگان دیگر در مواجهه با كارفرما برای طرح شكایت و ... می¬تواند در رئوس این نشست‌ها باشد. نشست‌ها می‌تواند به صورت هفتگی یا ماهانه برگزار شود و برای این منظور می‌توان از پاتوق‌ها و مکان¬هایی مانند: پارک، قهوه‌خانه، کوه، کافی‌شاپ و یا هر جایی که صلاح باشد، استفاده کرد. با تشكیل این نوع جمع‌ها و با تصمیم‌گیری‌های مشترك و اجرای هماهنگ آن¬ها در محیط‌های كاری، فروشندگان می‌توانند شرایط كاری را در محیط‌های كار تا حدودی به نفع خود عوض كنند. تشكیل این كمیته‌ها و پیوند دادن آن¬ها با هم می‌تواند بستر مناسبی برای ایجاد تشكل‌های بزرگ‌تر و حتی سراسری باشد.
سرمایه‌دار و سرمایه‌داری چیزی نیست که یک روزه و توسط یک نفر به وجود آمده باشد. این سیستم با استثمار هر روزه‌ی کارگران به پایداری خود ادامه می‌دهد، اما مطلب قابل توجه این است که با هرروز وسیع‌تر شدن سرمایه‌داری، تلاش کارگران برای آزادی و برابری هم بیش¬تر و بیش¬تر شده است و کارگران هیچ‌گاه در مقابل این ظلم و بی‌عدالتی ساکت ننشسته‌اند. کارگران نسل در نسل و در سراسر جهان، با همبستگی با هم در محلِ‌کار خود، در کارخانه‌ها، کارگاه‌ها، مغازه‌ها، فروش‌گاه‌ها و ...، با تشکیل گروه‌های کوچک و بزرگ، با ارتباط نزدیک و بحث و گفتگو در مورد مشکلات و منافع مشترک‌شان توانستند تا حدودی حقوق خود را بازیابند و این همان موضوعی است که پایه‌های سرمایه‌داری را سست می‌کند.
همان‌طور که گفته شد بین تمامی فروشندگان منافع مشترک بسیاری وجود دارد که باعث می‌شود آن¬ها بتوانند دور یک¬دیگر جمع شده و با هم در راه رسیدن به حقوق‌شان مبارزه کنند. حال اگر افق دید خود را گسترده‌تر کنیم، خواهیم دید که منافع فروشندگان نه تنها از هم‌کاران خود، بل‌که از تمامی کارگران اعم از: تولیدی، خدماتی، یدی و فکری جدا نیست! بهتر است نگاهی به طرف مقابل بیندازیم: سرمایه‌داران در هر جا که باشند به صورت یک طبقه علیه ما کارگران متحد‌هستند، چرا ما که تولید‌کنندگان اصلی ثروت‌های زمین هستیم و اکثریت جامعه را تشکیل داده‌ایم متحد و متشکل نباشیم؟
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری
پیوست: سئوالات مطرح شده در پرسش‌نامه
دسته بندی سئوالات به سه صورت انجام گرفت.
بخش اول: سئوالات پایه
بخش دوم: سئوالات کلیدی
بخش سوم: سئوالات خاص با توجه به شرایط
بخش اول: سئوالات پایه
1- محل زندگی شما كجاست؟ (حدود منطقه)
2- جنسیت، سن، میزان تحصیلات، وضعیت تأهل
بخش دوم: سئوالات کلیدی
3- درآمد شما چقدر است؟ (ماهیانه دریافت می‌کنید یا روزمزدی کار می‌کنید؟)
4- نحوه دریافت حقوق به چه صورت است؟
5- آیا حقوق¬تان به موقع پرداخت می شود؟
6- بیمه هستید یا نه؟ (نوع بیمه)
7- آیا درآمد شما به میزان فروش تأثیر دارد یا نه ؟ (در واقع آیا بخشی از حقوق پورسانتی است یا نه؟)
8- با توجه به هزینه‌های زندگی، آیا حقوق شما کافی است؟ شما حقوق خود را چقدر در نظر می‌گیرید؟
9- آیا عیدی و پاداش دارید؟
10- ساعت كاری به چه صورت است؟ (شروع و خاتمه)
11- آیا قرارداد كاری دارید؟
12- تضمین به كارفرما داده‌اید؟ چه نوع تضمینی؟
13- آیا قبل از این، شغل دیگری داشته‌اید (یا سابقه كار)؟ در کجا؟
14- اگر از كار قبلی بیرون آمده‌اید به چه دلیل بوده است؟ حقوق، شرایط کار، ساعت كار یا ... ؟
15- درآمد خود را صرف چه چیزهایی می‌کنید؟
16- آیا با فروشنده‌های سایر مغازه‌ها یا فروشگاه‌ها ارتباط دارید؟
17- برخورد کارفرما با شما به چه صورت است؟
18- اگر مشكلی با كارفرما داشته باشید از چه طریقی آن را حل و فصل

بخش دوم: سئوالات کلیدی
3- درآمد شما چقدر است؟ (ماهیانه دریافت می‌کنید یا روزمزدی کار می‌کنید؟)
4- نحوه دریافت حقوق به چه صورت است؟
5- آیا حقوق¬تان به موقع پرداخت می شود؟
6- بیمه هستید یا نه؟ (نوع بیمه)
7- آیا درآمد شما به میزان فروش تأثیر دارد یا نه ؟ (در واقع آیا بخشی از حقوق پورسانتی است یا نه؟)
8- با توجه به هزینه‌های زندگی، آیا حقوق شما کافی است؟ شما حقوق خود را چقدر در نظر می‌گیرید؟
9- آیا عیدی و پاداش دارید؟
10- ساعت كاری به چه صورت است؟ (شروع و خاتمه)
11- آیا قرارداد كاری دارید؟
12- تضمین به كارفرما داده‌اید؟ چه نوع تضمینی؟
13- آیا قبل از این، شغل دیگری داشته‌اید (یا سابقه كار)؟ در کجا؟
14- اگر از كار قبلی بیرون آمده‌اید به چه دلیل بوده است؟ حقوق، شرایط کار، ساعت كار یا ... ؟
15- درآمد خود را صرف چه چیزهایی می‌کنید؟
16- آیا با فروشنده‌های سایر مغازه‌ها یا فروشگاه‌ها ارتباط دارید؟
17- برخورد کارفرما با شما به چه صورت است؟
18- اگر مشكلی با كارفرما داشته باشید از چه طریقی آن را حل و فصل می‌كنید؟ به اداره كار مراجعه می‌كنید، با کارفرما صحبت می‌کنید، با سایر فروشنده‌ها مطرح می‌کنید یا... ؟
19- از قوانین كار تا چه حد اطلاع دارید؟
20- آیا در مورد تشكل‌های صنفی و كارگری چیزی شنیده‌اید (یا اطلاعاتی دارید)؟ به چه صورت؟
21- معیارهای استخدام شما به عنوان فروشنده چه چیزهایی بوده است؟ جنسیت، سواد، ظاهر یا رابطه‌ی دوستی(آشنایی، فامیلی، خانوادگی)؟
بخش سوم: سئوالات خاص با توجه به شرایط
22- در صورتی كه بیمه هستید آیا از ابتدای كار بیمه می‌شوید یا بعد از طی مدتی (چه مدت)؟
23- تعطیلات به چه صورت است؟ (در هر هفته یا در هر ماه)
24- به غیر از خود شما كسانی در خانواده كار می‌كنند؟
25- آیا سرپرست خانوار هستید؟
26- آیا دانشجو هستید؟
27- آیا با توجه به وضعیت اقتصادی، كاری، درسی، فرصت می‌‌كنید به فعالیت‌های دل¬خواه خودتان یا به تفریح بپردازید؟
28- برخورد مشتری‌ها با شما به چه صورت است؟
29- آیا رابطه كاری شما با صاحب مغازه رابطه كارگری- كارفرمایی است؟
30- آیا خود را كارگر حساب می‌كنید؟
31- آیا به دلیل جنسیت خود به مشكلی برخورده‌اید؟
32- در صورتی كه به مشكل برخورده‌اید از سوی چه كسی بوده است؟
33- اختلاف دست¬مزد شما، در كار مشابه با فروشنده‌ای با جنسیت دیگر چه قدر است؟
34- آیا این كار را ادامه خواهید داد؟ چرا؟
35- آیا در محل کار خود از لحاظ روانی، شرایط محل كار، نوع برخورد و ... احساس امنیت، آرامش و راحتی دارید؟



گرامی داشت یاد و خاطره کشته شدگان خاتون آباد در کامیاران، مهاباد و سنندج کمیته هماهنگی برای کمک شنبه ٩ بهمن ١٣٨٩
برگزاری مراسم یاد بود کارگران خاتون¬آباد در شهر سنندج
روز جمعه ١١/١٣٨٩/ ٨ به مناسبت یاد بود کشتار کارگران خاتون¬آباد ، اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری در میان جمعیت زیادی از کوه¬نوردان سنندج به پخش تراکت و بیانیه کمیته در سال یاد این کارگران پرداختند که هم¬راه با استقبال گرم کوه¬نوردان، به عکس و فیلم گرفتن از پلاکارد و خواندن تراکت¬ها و بیانیه منجر شد.
در دامنه آبیدر نیز جمعی از اعضای کمیته و کارگران و فعالین کارگری به یاد کارگران جان باخته خاتون آباد مراسمی را در ساعت ٩ برگزار کردند .مراسم با خواندن سرود انترناسیونال، سرود همبستگی جهانی طبقه کارگر آغاز شد، سپس یک دقیقه سکوت اعلام شد به یاد کارگران جان باخته خاتون آباد و برنامه ادامه یافت با سخنرانی یکی از حاضران در مورد وضعیت طبقه کارگرایران و نابرابری¬های موجود و تأکید شد به اهمیت تلاش برای ایجاد همبستگی طبقاتی در بین کارگران . در انتها نیز بیانیه کمیته هماهنگی به مناسبت یاد بود کشتار کارگران خاتون¬آباد خوانده شد ومراسم با خواندن شعرهایی با مضامین کارگری از طرف دو نفر از شرکت کنندگان به پایان رسید.
(در صورت دریافت عکس و یا فیلم از این مراسم، در سایت درج خواهد شد)
برگزاری مراسم یاد بود کشتار کارگران خاتون آباد در شهرستان مهاباد
روز دوشنبه ۴ بهمن مصادف با سالگرد کشته شدن کارگران مس خاتون آباد، ساعت ٣ بعد از ظهر، در شهرستان مهاباد مراسمی با حضور جمعی از فعالین کارگری برگزار گردید. در ابتدای برنامه سرود انترناسیونال، سرود همبستگی طبقه کارگر توسط شرکت کنندگان خوانده شد . پس از آن یک دقیقه سکوت به یاد جانباخته گان راه آزادی طبقه کارگر اعلام شد و در ادامه یکی از رفقا سخنرانی با موضوع ، یاد جان باخته گان کشتار خاتون آباد و موقعیت کنونی جنبش کارگری ایراد نمودند. همچنین برنامه همراه بود با خواندن شعر و سرود¬هایی از طرف شرکت کنندگان.
گرامی داشت یاد و خاطره کشته شدگان خاتون¬آباد در شهرستان کامیاران
بنابر خبر رسیده امروز ١١/١٣٨٩/۴ مراسمی به مناسبت سال¬یاد کشتار کارگران مس خاتون آباد و همچنین در محکومیت بازداشت و زندانی کردن فعالین کارگری، در شهرستان کامیاران برگزار شد. مراسم با یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان راه سوسیالیزم آغازشد و پس از آن برنامه بدین شرح ادامه یافت: سرود انترناسیونال - شعر - مقاله از طرف یکی از شرکت کنندگان - شعر- سخنرانی یکی از فعالین کارگری درباره موقعیت طبقه کارگر در ایران و در انتها بحث آزاد. مراسم در میان شور و اشتیاق شرکت کنندگان پایان یافت.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری



امروز در ایران خودرو : شیفت صبح تعطیل، شیفت بعدازظهر اعتصاب، شیفت شب تعطیل کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری چهارشنبه 6 بهمن 1389
در پی حادثه جنایت بار دیشب در کارخانه ایران خودرو، که منجر به مرگ و مصدومیت بیش از 20 تن از کارگران این کارخانه شد، مدیریت ایران خودرو شیفت صبح امروز (6/11/89) را تعطیل کرد و سرویس¬های حمل و نقل، کارگران را از نیمه راه به خانه هایشان بازگرداندند. کارگران شیفت بعد از ظهر با سرویس به کارخانه آمدند اما دست به اعتصاب زدند و تولید را به طور کامل متوقف کردند. مدیریت که دریافت کارگران شیفت شب هم همین کار را خواهند کرد، این شیفت را هم تعطیل اعلام کرد. به این ترتیب، امروز در سه شیفت هیچ خودروی در ایران خودرو تولید نشد. علت تعطیل کردن کارخانه از سوی مدیریت در شرایط کنونی این است که حاضر است از سود سرشار یک یا دو روز کار صرف نظر کند اما کارگران دور هم جمع نشوند. زیرا خوب می داند که کارگران به محض تجمع، اعتراض و اعتصاب خواهند کرد و خواستار شناسایی و محاکمه و مجازات عاملان کشتار کارگران خواهند شد. مدیریت می¬خواهد زمان بگذرد و گذشت زمان آب سردی روی خشم کارگران بریزد. به همین دلیل، به نظر ما، کارگران باید از فردا سر کارشان حاضر شوند و بی آن که دست به تولید بزنند اعلام کنند که نه برای تولید بلکه فقط و فقط برای شناسایی و مجازات عاملان کشتار همکاران خود و تضمین کافی برای تأمین امنیت جانی خود به کارخانه آمده اند.
کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری


گزارشی از وضعیت زنان کارگر فروشنده و منشی در شهرستان کامیاران کمیته هماهنگی برای کمک یک¬شنبه ١ اسفند ١٣٨٩
در ادامه‌ی گزارشی که از وضعیت فروشندگان پوشاک در تهران ارائه شد، در این جا گزارشی مختصر از وضعیت زنانی که به عنوان فروشنده و منشی در شهرستان کامیاران مشغول به کار هستند آمده است. این گزارش نتیجه‌ی مصاحبه با ۵٠ نفر از این کارگران است. وضعیت کارگران شهرستان کامیاران در بسیاری از موارد به وضعیت کارگران فروشنده‌ی تهران شبیه است. میزان دست‌مزد، بیمه و هم‌چنین قرارداد، سه مسئله‌ای است که در هر دو گزارش به طور یک¬سان به عنوان مشکلات اساسی این کارگران مشخص شده است از این رو تحلیل گزارش فروشندگان پوشاک تهران، در مورد کارگران زن فروشنده و منشی شهرستان کامیاران نیز صادق است و به همین دلیل پیش¬نهاد می‌شود در ادامۀ گزارش فروشندگان پوشاک تهران نیز خوانده شود. در زیر خلاصه‌ای از وضعیت کلی کارگران زن فروشنده و منشی کامیاران آمده است: از میان ۵٠ نفر مصاحبه شونده، ۵٦% از آن¬ها دست¬مزدی بین ۴٠ تا ٨٠ هزار تومان دریافت می‌کنند و این در حالی است که ٨٢% از این کارگران، ٨ ساعت یا بیش¬تر مشغول به کار هستند و معنی آن این است که درصد بالایی از کسانی که بین ۴٠ تا ٨٠ هزارتومان دست‌مزد می‌گیرند نیز ٨ ساعت یا بیش¬تر کار می‌کنند. بالاترین میزان دست¬مزد دراین قشر ٣٠٠ هزار تومان است که البته تنها شامل ٦% از این کارگران می‌شود. نوسان حقوق این کارگران از ۴٠ هزار تومان تا ٣٠٠ هزار تومان است اما همان‌طور که گفته شد، اکثر این کارگران با دست‌مزدی پایین‌تر از ١٢٠ هزار تومان مشغول به کار هستند. تعداد بیمه شدگان، از میان ۵٠ مصاحبه شونده تنها ١٤% بوده است و ٨٦% دیگر تحت پوشش بیمه نیستند. همچنین کارگرانی که قرارداد - اعم ازموقت یا دائم - دارند تنها ٣۴% این کارگران را تشکیل می‌دهد. به طور کلی میزان رضایت شغلی در میان این قشر همچون فروشندگان پوشاک در تهران بسیار پایین است و این یعنی ٨٠% از میان ۵٠ مصاحبه شونده، از شغل خود احساس رضایت نمی‌کنند.
در ادامه جدولی آمده است که آمار ارائه شده برای هر دو گزارش تهران و کامیاران در آن قید شده است.

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری


تجمع اعتراضی کارگران سد داریان پاوه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری 10 اسفند 1389
بر اساس خبر دریافتی 700 نفر از کارگران سد مخزنی داریان در تاریخ 7/12/89 جهت دریافت شش ماه حقوق معوقه خود در مقابل فرمان¬داری پاوه دست به تجمع زدند. آن¬ها که در دو شیفت روز و شب در این پروژه کار می‌کنند، توانستند بعد از 3 روز اعتراض، حقوق 3 ماه خود را دریافت کنند. هم‌چنین کارگران اعلام نمودند که اگر تا 20 اسفند نسبت به پرداخت مابقی حقوق آن¬ها اقدام نشود، بار دیگر در مقابل فرمان¬داری شهرستان پاوه دست به تجمع اعتراضی می‌زنند.
در حالی کارگران به این موفقیت دست یافتند که روز بعد وقتی که جهت حضور بر سر کار، در محل ایستگاه سرویس حاضر شدند، ماشین‌های آیاب و ذهاب در محل نبود و آن¬ها ناچار شدند که با خودروهای کرایه عمومی به سر کار بروند. اما به محض ورود کارگران، کارفرما و مأمورین حراست از ورودشان جلو گیری نموده و اعلام کردند که همگی آن¬ها اخراج‌اند. کارگران با اتحاد و همبستگی خود به این تصمیم اعتراض کردند. وقتی که این خبر در شهر پخش گردید، مقامات فرمانداری پاوه برای جلوگیری از اعتراض عمومی و همراهی مردم، کارفرمایان را ملزم کردند که کارگران را بازگشت به کار نماید.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری ضمن حمایت از خواسته‌های کارگران سد داریان پاوه، بار دیگر خواستار پرداخت کلیه‌ی حقوق‌های معوقه کارگران می باشد.
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری
برگزاری مراسم 8 مارس در شهرستان مهاباد کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگری 10 اسفند 1389
روز جمعه 13 اسفند ماه 1389 جمعی از فعالین جنبش زنان و جنبش کارگری و اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری در شهر مهاباد در گرامیداشت روز زن، مراسمی را برگزار کردند.
این مراسم از ساعت 3 بعد از ظهر شروع و تا ساعت 6 ادامه داشت. مراسم با سرود انترناسیونال سرود همبستگی طبقه کارگر شروع شد سپس به یاد جانباختگان راه آزادی و برابری یک دقیقه سکوت اعلام گردید.
مراسم با خواندن یک قطعه شعر انقلابی ادامه پیدا کرد و سپس تاریخچه 8 مارس توسط یکی از حاضرین خوانده شد.
در ادامه مراسم، یکی از اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری در رابطه با اهمیت برگزاری مراسم 8 مارس و نیز موقعیت کنونی جنبش زنان سخنانی ایراد کرد.

به دنبال، دو مقاله تحت عناوین "زنی به نام کلارا" و "زندگی¬نامۀ رزا لوگزامبورگ" توسط یکی دیگر از اعضای کمیته هماهنگی قرائت گردید و سپس یکی دیگر از عضای این کمیته، نظرات خودش را در باره شیوۀ مراسم عنوان کرد.
در پایان، قطعنامه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل¬های کارگر ی در گرامی¬داشت 8 مارس خوانده شد که مورد استقبال و تشویق حاضران قرار گرفت.
مراسم با بحث آزاد و در میان شادی و شوق حاضرین و پخش شیرینی و پخش تراکت¬های اساسنامه کمیته هماهنگی و تاریخچه 8 مارس و قطع¬نامه سال 1389 به پایان رسید.


seite 265