|
فرتور Tim Berners-Lee
به مناسبت 20 دمین سالگرد اختراع شبکه جهانی اینترنت wwwنقش شبکه های اجتماعی و رسانه های همگانی , سامانه های اینترنتی در اطلاع رسانی فیس بوک و تویوتر و دیگر شبکه های اجتماعی یکی از بدترین کانال های خبر رسانی است که همه سرویس های امنیتی در آن فعالند. فیس بوک و دیگر شبکه ها در واقع خنثی کننده اطلاع رسانی اند و نه پخش خبر و گزارش.
این نوع شبکه های اجتماعی در واقع دشمن شبکه های خبر رسانی اینترنتی و سیت هااینترنتی رایانه های خبری هستند.
دلیل آن هم در آن است که 1:بطور مثال در فیس بوک هر یوزری باید اطلاعات شخصی از خود بدهد ، نام نشان، سن ، شغل، تاریخ تولد،و دیگر مشخصات خود حتی فرتور افراد را فیس بوک جمع آوری میکند . جمع آوری نوع روابط مشترک یوزرها بر حسب کدامین مخرج مشترک را در ارتباطات را جمع آوری میکند.سیستم ها و رژیم های توتالیتر و پلیسی از همه این اطلاعات برای سرویس های جاسوسی خود برای کنترل شهروند ها استفاده میکند.
یکی از خطرناک ترین دستگاه های اطلاع رسانی برای رژیم های مستبد و پلیسی آماری است که در فیس بوک و یا تویوتر و دیگر شبک های اجتماعی جمع آوری وآنها را پرونده میکنند.
اگر در گذشته رژیم های توتالیتر ، مستبد، برای کنترل پلیسی مردم شان مشکل داشته و باید بسیار هزینه میکردندو با مقاومت مردم برای جمع آوری اطلاعات مواجه میشدند تا اطلاعاتی را در مورد شهروندان را جمع آوری کنند این اشکال با آمدن شبکه های اجتماعی از میان رفته است .برای جمع آوری اطلاعات از خصوصیات مردم و جمع آوری آمار در مورد ویژه گی های انسان ها از باور سیاسی گرفته تا وابستگی آن ها به تشکلات سیاسی و یا نوع سلیقه در انتخاب فرهنگ،انتخاب و سلیقیه کالاهای مصرفی و غیره را جمع آوری میکنند.
در مورد اطلاع رسانی : شبکه های اجتماعی نقشی در ارتباطات کوچک چند نفره را در یک حرم کوچک چند نفری دارند.یعنی اطلاعات بین چند نفر رد و بدل میشود.
فرق شبکه های اجتماعی با سایت های اینترنتی در آن است که اطلاع رسانی در سیت ها دارای هیچ محدودیتی نیست و هر کسی میتواند با یک کلیک تارنما را باز کند و اخبار ، گزارش و یا ویدیو ها را ببیند.برای وارد شدن به سیت های و یا تارنماهای جهان نیاز به دادن مشخصات کاربر ها نیست. در تارنما ها، رایانه ها، و سامانه های اینترنتی از هیچ کاربری برای خواندن مقاله و یا اخبار در خواست گرفتن مشخصات شخصی کاربر را نمیکنند. به همین خاطر هم رایانه های اینترنتی، از روزنامه ها تا احزاب سیاسی پیش شرط خدمات خود را که انتشار اخبار و یا تحلیل و تفسیر سیاسی ، اقتصادی و یا فرهنگی است ،جمع آوری مشخصات کاربر ها نیست .
اما در شبکه های اجتماعی برعکس آن است .از این روست که ما شبکه های اجتماعی را الزاما" وسیله ای برای اشاعه تضمین آزادی های فردی بدون کنترل سازمان های جاسوسی و سرویس های اطلاعاتی ارزیابی نمیکنیم ، چون این شبکه ها با گرفتن مشخصات شهروندان همه کشورها در تقویت دستگاهای پلیسی برای جمع آوری اطلاعات دست بالا را دارند. هرچند که عنوان میشود همه میتوانند از دستگاه ها و رسانه های همگانی برای ابراز نظرشان استفاده کنند و بخشی از آنها شبکه های اجتماعی هستند، ولی به اعتقاد ما این شبکه های خطری برای کنترل مردم اند و دقیقا" آنچه دولت و دستگاه های اداری کشورهای دمکراسی را با کشورهای توتالیتر متمایز میکند، سیاست عدم کنترل پلیس بر زندگی خصوصی و پیرامونی مردم است .
اینکه ما در این شبکه صفحه ای را باز کرده ایم به آن خاطر است که آن کسانی که حزب ما را در ایران نمیشناسند ، بتوانند با آن آشنا شوند.
در غیر اینصورت بهترین پایگاه سامانه حزب است که هر اندیشه و نظری میتواند در آن درج شود و همه از مندجات و محتوای آن با یک کلیک آگاه شوند و در آنجا است که هیچ کس نیازی نیست که مشخصات خود را در اختیار ما بگذارد . این افراد را هیچ خطر کنتر زندگی خصوصی تهدید نخواهد کرد.
حزب سوسیال دمکرات ایران
اولین سند تاریخی مخترع www
تیم برنرس -لی فیزک دان انگلیسی در سال 1989 نامه ای به مرکز پژوهش های فیزک اروپا در شهر سرن - سوئیس مینویسد که او دارای یک پروژه " بزرگ هیپرلینک- با ذخیره ارقام با ماشین ارتباطات برنامه ریزی کند که نام آن را در اینجا هیپرلین مینامد.
اثل این نامه را میتوانید در لینک در پائین ببینید .
www.w3.org/History/1989/proposal.html
Tim Berners-Lee (Archivbild aus dem Jahr 1998) ist der Vater des World Wide Web (WWW) - doch über das Geburtsdatum seines Kindes herrscht Uneinigkeit wie sonst nur bei afrikanischen Fußballern oder alternden Hollywood-Diven.
Im März 1989 schrieb der britische Physiker am europäischen Kernforschungszentrum Cern in Genf einen Projektantrag über eine "große Hypertext-Datenbank mit maschinengeschriebenen Verbindungen." (Original hier) Diese Verbindungen nannte er "Hyperlinks" - sie wurden zum Schlüsselelement im Aufstieg des WWW. Das ging ...
|
