ایمیل ما :
info@spiran.com
webmaster@spiran.com
www.spiran.com
آدرس پستی ما :
Spiran
P.O.BOX 420 450
50937 köln
Germany
Fax: 0049221 42 42 27

گزارش سال ۲۰۰۸ دیده بان اجتماعی*
شاخص برابرحقوقی جنسیتی در کشورهای جهان

پیشکش به نسرین ستوده به پاس زحماتش در محو نابرابری جنسیتی
برابر حقوقی جنسیتی دارای ابعاد مختلفی است که به دلیل کمبود شاخص های دقیق ناظر بر آن، سنجش آن را با دشواری مواجه می سازد. برای درک بیشتر بی عدالتی های جنسیتی و نیز نظارت بر تحولات این پدیده، دیدبان اجتماعی، گزارش برابر حقوقی جنسیتی در سال 2008 را منتشر نموده است.‎
‎این گزارش براساس اطلاعات موجود، وضعیت ‏کشورها را بر اساس شاخص های انتخاب شده ی مرتبط با برابر حقوقی جنسیتی در سه حوزه، تحصیلات، مشارکت در ‏اقتصاد و مشارکت سیاسی،مشخص نموده و به مقایسه آنها با یکدیگر می پردازد.
دیده بان اجتماعی در تهیه گزارش مربوط به سال 2008،اطلاعات مربوط به 157 کشوررا در سه حوزه اشاره شده،طبقه بندی و برهمین اساس به بررسی وضعیت برابر حقوقی جنسیتی در 133 کشور،در مقایسه با پنج سال گذشته پرداخته است.
بالاترین نرخ دراین گزارش (100%) است که این نرخ مبین محو شکاف و نابرابری جنسیتی می باشد .جی .ای .آی در این گزارش میزان شکاف بین زن و مرد را جدا از مسائل رفاه آنان مشخص نموده است.
‏‎ ‎ برای ‏مثال، کشوری که در آن دختران و پسران به طور مساوی قادر به ادامه ی تحصیلات عالیه دانشگاهی می باشند، از این دیدگاه در رتبه ‏ی 100 جای می گیرد و همچنان کشوری که در آن دختران و پسران هر دو به طور مساوی از ادامه تحصیل بالاتر از مقطع دبستان ‏بی یهره اند نیز در رتبه 100 جای می گیرد.این نوع رتبه بندی به معنای عدم اصلاح پذیری کیفیت تحصیلات نیست بلکه صرفاٌ بدین ‏معناست که دختر و پسر هر دو به طور مساوی از کیفیتی یکسان بی بهره اند.‏
در این فهرست تحصیلات تنها مولفه ایی است که بسیاری از کشورها در آن به واقع به یک سطح تساوی رسیده اند و هنگامی که این ‏تساوی به دست می آید، هیچ گونه پیشترفت بعدی، دیگر ممکن نیست. جدا از این واقعیت که بسیاری از کشورها، نه تنها ‏پیشترفتی نمی کنند بلکه مولفه تحصیلات شاخص برابری جنسیتی، نشان می دهد که بسیاری از آنها حتی در حال نزول می باشند.‏
در دو مولفه دیگر که مربوط به مشارکت زنان در زندگی اقتصادی و سیاسی است، هیچ کشوری برابری و تعادل کاملی را نشان ‏نمی دهد.



نمودار شکاف جنسیتی در کشورهای جهان
‏
مولفه برابری جنسیتی اثبات می کند که اختلاف درآمد بین کشورها دلیل و توجیه قابل قبولی برای نابرابری حقوقی بین زن و مرد ‏نمی باشد.برای تبین این مطلب باید افزود که، بسیاری از کشورهای فقیر به رده بالایی از تساوی حقوق دست یافتند که این موضوع حتی زمانی هم که این ‏برابری به معنای تقسیم عادلانه ی فقر باشد، پیشترفت و موفقیتی مثبت در راستای رسیدن به اهداف شاخص برابری جنسیتی می ‏باشد.‏
در حقیقت، اغلب عکس این قضیه صادق است: بسیاری از کشورهایی که میانگین ارقام قابل قبولی در شاخص های اجتماعی داشتند، ‏اغلب در پشت میانگین بالای اختلاف بین زن و مرد پنهان می شوند. رفع تبعیض های جنسیتی می تواند توسط سیاستهای فعال به ‏انجام رسد و نیازمند این نیست که کشورها سطح درآمدهایشان را برای موفقیت و پیشترفت در این زمینه گسترش دهند.
سوئد، فلاند و نروژ همچنان در بالاترین رده های سال 2008 جی. ای. آی قرار دارند. اگر چه این سه کشور هر سه حوزه ای را که گزارش بر مبنای آنها تنظیم گردیده است را مورد پوشش قرار نداده اند ولی در همه ی آنها، عملکرد قابل قبولی ارائه داده اند.‏
آلمان در رده ی چهارم و غنا-یکی از فقیرترین کشورهای جهان- در رده ی پنجم این فهرست جای می گیرد.‏
در تمام این موارد اختلافات جنسیتی به سبب سیاستهای فعال و موثر از جمله سهمیه ی جنسیتی برای مشارکتهای سیاسی در هیاتهای ‏انتخاباتی و ائتلافهای طرفداران تساوی حقوق زن و مرد در بازار کار ،کمتر شده است.‏
جدول رده بندی کشورها
COUNTRY EDUCATION ECO. ACT EMPOW. GEI 2008
Sweden 99.9 83.8 83.2 89
Finland 100.0 78.5 76.1 85
Norway 100.0 81.9 70.9 84
Germany 100.0 67.6 72.7 80
Rwanda 79.7 84.5 75.4 80
Bahamas 100.0 80.7 58.9 80
Denmark 100.0 78.6 60.4 80
New Zealand 99.9 76.1 58.4 78
Iceland 99.1 78.8 55.2 78
Netherlands 99.6 70.7 62.3 78
Lithuania 99.9 75.6 56.7 77
Spain 99.1 58.2 73.9 77
Barbados 100.0 73.2 58.1 77
Russian Federation 99.8 71.2 58.3 76
Australia 100.0 75.2 54.1 76
Philippines 100.0 63.5 65.5 76
Latvia 100.0 71.0 56.6 76
Canada 100.0 73.8 53.1 76
Colombia 99.9 69.7 56.5 75
Kazakhstan 99.7 75.1 50.4 75
United States of America 100.0 72.3 52.1 75
United Kingdom 100.0 72.8 51.2 75
Uruguay 100.0 63.9 59.7 75
Slovakia 100.0 67.1 56.3 74
Bulgaria 99.0 71.6 52.8 74
Moldova 99.6 71.8 51.1 74
Ukraine 99.8 66.9 55.7 74
Estonia 99.8 71.2 51.2 74
Croatia 99.2 70.7 52.3 74
Belgium 100.0 64.2 55.9 73
Austria 100.0 61.0 58.8 73
France 100.0 71.7 47.9 73
Israel 100.0 75.2 42.9 73
Portugal 97.9 69.0 49.7 72
Hong Kong 98.5 66.0 51.8 72
Romania 99.3 74.6 41.9 72
Argentina 99.8 61.9 52.8 72
Kyrgyzstan 99.4 65.8 49.2 71
Poland 100.0 68.8 45.3 71
Viet Nam 88.6 81.2 44.0 71
Panama 99.5 60.7 53.0 71
Slovenia 99.9 70.6 42.5 71
Ecuador 99.1 64.3 49.0 71
Hungary 99.4 68.3 44.7 71
Namibia 96.0 65.6 50.8 71
St Lucia 99.5 59.1 53.7 71
Mongolia 99.9 58.2 53.3 70
Ireland 100.0 63.3 46.9 70
South Africa 99.0 51.4 59.7 70
Thailand 98.7 71.7 39.7 70
Trinidad and Tobago 99.9 53.7 55.4 70
Cuba 100.0 52.0 56.8 70
Brazil 100.0 64.6 43.5 69
Peru 96.8 63.4 47.8 69
Honduras 100.0 53.6 54.2 69
Czech Republic 100.0 64.0 43.4 69
China 95.1 73.3 38.2 69
Cyprus 99.1 68.2 38.7 69
Venezuela 99.9 60.8 43.9 68
Macedonia 98.3 55.5 50.1 68
Costa Rica 100.0 54.3 49.0 68
Paraguay 99.1 55.6 46.4 67
El Salvador 98.0 51.2 51.4 67
Greece 99.0 61.2 39.0 66
Bolivia 95.1 65.7 37.6 66
Botswana 99.9 49.0 49.5 66
Belarus 99.1 72.7 26.1 66
Dominican Republic 100.0 49.9 47.1 66
Singapore 89.6 58.6 48.7 66
Italy 99.6 54.6 40.6 65
Uganda 75.8 81.1 36.5 64
Georgia 100.0 49.7 43.5 64
Lesotho 100.0 57.6 34.6 64
Belize 100.0 45.9 45.8 64
Mozambique 66.0 91.5 34.2 64
Switzerland 94.0 71.3 23.9 63
Brunei Darussalam 98.7 48.4 41.2 63
Chile 98.5 45.9 42.8 62
Maldives 100.0 58.6 27.8 62
Azerbaijan 96.4 73.3 15.2 62
Burundi 68.7 88.1 27.9 62
Luxembourg 100.0 60.1 23.5 61
Jamaica 100.0 64.7 18.3 61
Japan 96.3 55.3 30.2 61
Madagascar 93.5 80.8 7.5 61
Guyana 99.9 47.1 34.7 61
St Vincent and Grenadines 98.5 59.5 23.6 61
Cambodia 76.3 83.5 21.0 60
Mauritius 97.8 47.5 34.5 60
Mexico 97.3 44.3 38.2 60
Kenya 87.7 80.6 9.7 59
Malta 98.3 49.5 28.7 59
Ghana 79.7 82.5 12.8 58
Tanzania 75.6 47.5 51.3 58
Malaysia 98.1 46.6 29.1 58
Zimbabwe 86.1 67.0 18.6 57
Uzbekistan 89.2 68.9 12.5 57
Suriname 98.7 46.1 23.8 56
Vanuatu 81.7 79.5 6.5 56
Albania 99.0 61.9 6.6 56
Zambia 76.2 64.0 25.2 55
Timor-Leste 97.9 33.5 33.4 55
Senegal 76.2 61.3 27.1 55
Korea. Rep. 84.2 53.9 23.5 54
Iran 95.4 45.7 20.5 54
Sri Lanka 83.7 42.9 32.1 53
Angola 75.4 71.3 11.8 53
Gabon 78.4 65.9 13.8 53
Tajikistan 79.2 65.8 12.2 52
Indonesia 91.7 52.8 12.4 52
Ethiopia 61.6 69.7 25.5 52
Burkina Faso 62.2 76.6 17.7 52
Nicaragua 99.6 36.4 19.7 52
Algeria 93.3 39.4 22.4 52
Bangladesh 82.3 53.5 17.6 51
Cape Verde 92.3 40.1 20.6 51
United Arab Emirates 99.8 33.4 19.2 51
Syria 84.4 38.8 29.0 51
Guinea 51.0 79.8 21.1 51
Mali 55.7 77.3 17.0 50
Samoa 97.8 44.5 7.4 50
Swaziland 99.2 35.8 13.7 50
Qatar 99.7 32.7 16.2 50
Cameroon 76.6 57.1 14.5 49
Gambia 69.2 60.8 17.7 49
Mauritania 74.1 57.3 15.9 49
Tunisia 94.6 33.5 18.6 49
Guatemala 86.2 36.7 23.5 49
Guinea-Bissau 48.2 58.3 38.1 48
Oman 96.0 23.5 23.4 48
Malawi 78.9 47.5 16.2 48
Lebanon 99.7 36.2 6.2 47
Saudi Arabia 96.8 18.8 25.7 47
Jordan 97.9 33.5 8.9 47
Sao Tome and Principe 95.7 35.2 9.3 47
Niger 52.0 65.8 22.1 47
Bahrain 98.6 34.1 6.0 46
West Bank and Gaza 97.8 7.5 33.1 46
Djibouti 73.2 56.2 8.9 46
Turkey 84.4 35.7 17.3 46
Equatorial Guinea 73.2 49.4 13.3 45
Eritrea 55.6 54.3 24.8 45
Nepal 61.1 57.0 15.3 44
Morocco 79.8 29.1 21.4 43
Congo. Rep. 59.3 57.4 12.6 43
Nigeria 72.1 47.0 9.3 43
Central African Republic 45.6 70.0 11.4 42
Pakistan 73.2 34.2 17.5 42
Sudan 82.6 29.0 12.4 41
Sierra Leone 55.0 52.8 14.9 41
Benin 51.1 54.7 16.3 41
Chad 37.2 74.9 10.0 41
India 77.5 36.6 6.3 40
Egypt 78.3 25.1 15.3 40
Togo 52.5 49.4 16.5 39
Côte d'Ivoire 59.2 38.1 15.0 37
Yemen 46.4 34.4 6.3 29





نمودار و جدول شکاف جنسیتی در حوزه آموزش




Finland 100.0
Norway 100.0
Germany 100.0
Bahamas 100.0
Denmark 100.0
Barbados 100.0
Australia 100.0
Philippines 100.0
Canada 100.0
United States of America 100.0
United Kingdom 100.0
Uruguay 100.0
Slovakia 100.0
Belgium 100.0
Austria 100.0
France 100.0
Israel 100.0
Poland 100.0
Ireland 100.0
Brazil 100.0
Honduras 100.0
Czech Republic 100.0
Costa Rica 100.0
Dominican Republic 100.0
Georgia 100.0
Lesotho 100.0
Belize 100.0
Maldives 100.0
Luxembourg 100.0
Jamaica 100.0
Cuba 100.0
Latvia 100.0
Colombia 99.9
Lithuania 99.9
Guyana 99.9
New Zealand 99.9
Trinidad and Tobago 99.9
Botswana 99.9
Sweden 99.9
Mongolia 99.9
Slovenia 99.9
Venezuela 99.9
Estonia 99.8
Russian Federation 99.8
Argentina 99.8
United Arab Emirates 99.8
Ukraine 99.8
Lebanon 99.7
Kazakhstan 99.7
Qatar 99.7
Moldova 99.6
Italy 99.6
Nicaragua 99.6
Netherlands 99.6
Panama 99.5
St Lucia 99.5
Hungary 99.4
Kyrgyzstan 99.4
Romania 99.3
Swaziland 99.2
Croatia 99.2
Spain 99.1
Iceland 99.1
Cyprus 99.1
Belarus 99.1
Paraguay 99.1
Ecuador 99.1
Bulgaria 99.0
South Africa 99.0
Albania 99.0
Greece 99.0
Thailand 98.7
Suriname 98.7
Brunei Darussalam 98.7
Bahrain 98.6
St Vincent and Grenadines 98.5
Hong Kong 98.5
Chile 98.5
Malta 98.3
Macedonia 98.3
Malaysia 98.1
El Salvador 98.0
Portugal 97.9
Timor-Leste 97.9
Jordan 97.9
Mauritius 97.8
West Bank and Gaza 97.8
Samoa 97.8
Mexico 97.3
Peru 96.8
Saudi Arabia 96.8
Azerbaijan 96.4
Japan 96.3
Oman 96.0
Namibia 96.0
Sao Tome and Principe 95.7
Iran 95.4
Bolivia 95.1
China 95.1
Tunisia 94.6
Switzerland 94.0
Madagascar 93.5
Algeria 93.3
Cape Verde 92.3
Indonesia 91.7
Singapore 89.6
Uzbekistan 89.2
Viet Nam 88.6
Kenya 87.7
Guatemala 86.2
Zimbabwe 86.1
Turkey 84.4
Syria 84.4
Korea, Rep. 84.2
Sri Lanka 83.7
Sudan 82.6
Bangladesh 82.3
Vanuatu 81.7
Morocco 79.8
Rwanda 79.7
Ghana 79.7
Tajikistan 79.2
Malawi 78.9
Gabon 78.4
Egypt 78.3
India 77.5
Cameroon 76.6
Cambodia 76.3
Senegal 76.2
Zambia 76.2
Uganda 75.8
Tanzania 75.6
Angola 75.4
Mauritania 74.1
Equatorial Guinea 73.2
Djibouti 73.2
Pakistan 73.2
Nigeria 72.1
Gambia 69.2
Burundi 68.7
Mozambique 66.0
Burkina Faso 62.2
Ethiopia 61.6
Nepal 61.1
Congo, Rep. 59.3
Côte d'Ivoire 59.2
Mali 55.7
Eritrea 55.6
Sierra Leone 55.0
Togo 52.5
Niger 52.0
Benin 51.1
Guinea 51.0
Guinea-Bissau 48.2
Yemen 46.4
Central African Republic 45.6
Chad 37.2

نمودار و جدول مولفه شکاف جنسیتی در مشارکت اقتصادی



Mozambique 91.5
Burundi 88.1
Rwanda 84.5
Sweden 83.8
Cambodia 83.5
Ghana 82.5
Norway 81.9
Viet Nam 81.2
Uganda 81.1
Madagascar 80.8
Bahamas 80.7
Kenya 80.6
Guinea 79.8
Vanuatu 79.5
Iceland 78.8
Denmark 78.6
Finland 78.5
Mali 77.3
Burkina Faso 76.6
New Zealand 76.1
Lithuania 75.6
Israel 75.2
Australia 75.2
Kazakhstan 75.1
Chad 74.9
Romania 74.6
Canada 73.8
China 73.3
Azerbaijan 73.3
Barbados 73.2
United Kingdom 72.8
Belarus 72.7
United States of America 72.3
Moldova 71.8
France 71.7
Thailand 71.7
Bulgaria 71.6
Angola 71.3
Switzerland 71.3
Russian Federation 71.2
Estonia 71.2
Latvia 71.0
Croatia 70.7
Netherlands 70.7
Slovenia 70.6
Central African Republic 70.0
Ethiopia 69.7
Colombia 69.7
Portugal 69.0
Uzbekistan 68.9
Poland 68.8
Hungary 68.3
Cyprus 68.2
Germany 67.6
Slovakia 67.1
Zimbabwe 67.0
Ukraine 66.9
Hong Kong 66.0
Gabon 65.9
Niger 65.8
Kyrgyzstan 65.8
Tajikistan 65.8
Bolivia 65.7
Namibia 65.6
Jamaica 64.7
Brazil 64.6
Ecuador 64.3
Belgium 64.2
Czech Republic 64.0
Zambia 64.0
Uruguay 63.9
Philippines 63.5
Peru 63.4
Ireland 63.3
Argentina 61.9
Albania 61.9
Senegal 61.3
Greece 61.2
Austria 61.0
Gambia 60.8
Venezuela 60.8
Panama 60.7
Luxembourg 60.1
St Vincent and Grenadines 59.5
St Lucia 59.1
Maldives 58.6
Singapore 58.6
Guinea-Bissau 58.3
Mongolia 58.2
Spain 58.2
Lesotho 57.6
Congo, Rep. 57.4
Mauritania 57.3
Cameroon 57.1
Nepal 57.0
Djibouti 56.2
Paraguay 55.6
Macedonia 55.5
Japan 55.3
Benin 54.7
Italy 54.6
Eritrea 54.3
Costa Rica 54.3
Korea, Rep. 53.9
Trinidad and Tobago 53.7
Honduras 53.6
Bangladesh 53.5
Indonesia 52.8
Sierra Leone 52.8
Cuba 52.0
South Africa 51.4
El Salvador 51.2
Dominican Republic 49.9
Georgia 49.7
Malta 49.5
Equatorial Guinea 49.4
Togo 49.4
Botswana 49.0
Brunei Darussalam 48.4
Malawi 47.5
Tanzania 47.5
Mauritius 47.5
Guyana 47.1
Nigeria 47.0
Malaysia 46.6
Suriname 46.1
Belize 45.9
Chile 45.9
Iran 45.7
Samoa 44.5
Mexico 44.3
Sri Lanka 42.9
Cape Verde 40.1
Algeria 39.4
Syria 38.8
Côte d'Ivoire 38.1
Guatemala 36.7
India 36.6
Nicaragua 36.4
Lebanon 36.2
Swaziland 35.8
Turkey 35.7
Sao Tome and Principe 35.2
Yemen 34.4
Pakistan 34.2
Bahrain 34.1
Jordan 33.5
Tunisia 33.5
Timor-Leste 33.5
United Arab Emirates 33.4
Qatar 32.7
Morocco 29.1
Sudan 29.0
Egypt 25.1
Oman 23.5
Saudi Arabia 18.8
West Bank and Gaza 7.5


نمودار و جدول شکاف جنسیتی در توانمندی سیاسی،‌ فنی و مدیریت





Sweden 83.2
Finland 76.1
Rwanda 75.4
Spain 73.9
Germany 72.7
Norway 70.9
Philippines 65.5
Netherlands 62.3
Denmark 60.4
South Africa 59.7
Uruguay 59.7
Bahamas 58.9
Austria 58.8
New Zealand 58.4
Russian Federation 58.3
Barbados 58.1
Cuba 56.8
Lithuania 56.7
Latvia 56.6
Colombia 56.5
Slovakia 56.3
Belgium 55.9
Ukraine 55.7
Trinidad and Tobago 55.4
Iceland 55.2
Honduras 54.2
Australia 54.1
St Lucia 53.7
Mongolia 53.3
Canada 53.1
Panama 53.0
Bulgaria 52.8
Argentina 52.8
Croatia 52.3
United States of America 52.1
Hong Kong 51.8
El Salvador 51.4
Tanzania 51.3
Estonia 51.2
United Kingdom 51.2
Moldova 51.1
Namibia 50.8
Kazakhstan 50.4
Macedonia 50.1
Portugal 49.7
Botswana 49.5
Kyrgyzstan 49.2
Costa Rica 49.0
Ecuador 49.0
Singapore 48.7
France 47.9
Peru 47.8
Dominican Republic 47.1
Ireland 46.9
Paraguay 46.4
Belize 45.8
Poland 45.3
Hungary 44.7
Viet Nam 44.0
Venezuela 43.9
Georgia 43.5
Brazil 43.5
Czech Republic 43.4
Israel 42.9
Chile 42.8
Slovenia 42.5
Romania 41.9
Brunei Darussalam 41.2
Italy 40.6
Thailand 39.7
Greece 39.0
Cyprus 38.7
Mexico 38.2
China 38.2
Guinea-Bissau 38.1
Bolivia 37.6
Uganda 36.5
Guyana 34.7
Lesotho 34.6
Mauritius 34.5
Mozambique 34.2
Timor-Leste 33.4
West Bank and Gaza 33.1
Sri Lanka 32.1
Japan 30.2
Malaysia 29.1
Syria 29.0
Malta 28.7
Burundi 27.9
Maldives 27.8
Senegal 27.1
Belarus 26.1
Saudi Arabia 25.7
Ethiopia 25.5
Zambia 25.2
Eritrea 24.8
Switzerland 23.9
Suriname 23.8
St Vincent and Grenadines 23.6
Luxembourg 23.5
Korea, Rep. 23.5
Guatemala 23.5
Oman 23.4
Algeria 22.4
Niger 22.1
Morocco 21.4
Guinea 21.1
Cambodia 21.0
Cape Verde 20.6
Iran 20.5
Nicaragua 19.7
United Arab Emirates 19.2
Zimbabwe 18.6
Tunisia 18.6
Jamaica 18.3
Burkina Faso 17.7
Gambia 17.7
Bangladesh 17.6
Pakistan 17.5
Turkey 17.3
Mali 17.0
Togo 16.5
Benin 16.3
Malawi 16.2
Qatar 16.2
Mauritania 15.9
Nepal 15.3
Egypt 15.3
Azerbaijan 15.2
Côte d'Ivoire 15.0
Sierra Leone 14.9
Cameroon 14.5
Gabon 13.8
Swaziland 13.7
Equatorial Guinea 13.3
Ghana 12.8
Congo, Rep. 12.6
Uzbekistan 12.5
Indonesia 12.4
Sudan 12.4
Tajikistan 12.2
Angola 11.8
Central African Republic 11.4
Chad 10.0
Kenya 9.7
Nigeria 9.3
Sao Tome and Principe 9.3
Jordan 8.9
Djibouti 8.9
Madagascar 7.5
Samoa 7.4
Albania 6.6
Vanuatu 6.5
India 6.3
Yemen 6.3
Lebanon 6.2
Bahrain 6.0

)(جی.ای.آی)Gender Equity Index ( GEI

(سازمان دیده بان اجتماعی-گزارش سال 2008 )*http://www.socialwatch.org
آدرس اصلی در سایت دیده بان اجتماعی:
http://www.socialwatch.org/en/avancesyRetrocesos/IEG_2008/tablas/SWGEI.htm

برگردان و تنظیم از : حمید حمیدی دسامبر 2008

2جدول رده بندی کشورها

3جدول رده بندی کشورها

4جدول رده بندی کشورها

سازمان ملل: یک سوم از زنان جهان مورد بدرفتاری هستند
«خشونت علیه زنان هنوز مسأله‌ای رایج و حاد است»

امروز سه‌شنبه ۲۵ نوامبر مطابق با پنجم آذرماه طبق بیانیه مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۹۹ به عنوان «روز جهانی حذف خشونت علیه زنان» ثبت شده است.

به گفته کمیسر حقوق بشر سازمان ملل، با گذشت ۹ سال از زمان صدور بیانیه سازمان ملل و نام‌گذاری این روز جهانی خشونت هنوز در سراسر دنیا مسئله‌ای رایج و حاد است.

نوی پیلای در بیانیه‌ای که به مناسبت «روز جهانی حذف خشونت علیه زنان» صادر کرده نوشته است: «این مسأله در مناطق پرکشمکشی چون کنگو بسیار شایع است و حکومت‌ها هم یا قادر به مجازات افراد مسئول نیستند یا تمایلی به این کار ندارند.»

بان کی-مون، دبیرکل سازمان ملل، نیز در پیامی به همین مناسبت ضمن دعوت مردم جهان به تلاش برای پایان دادن به خشونت علیه زنان می‌گوید: «موارد نقض حقوق بشر علیه زنان فقط به زن‌ها لطمه نمی‌زند، بلکه امکانات توسعه و برقراری صلح و امنیت در جوامع را تضعیف می‌کند.»
خشونت به هر شکل خود همان قدر از زنان بین ۱۵ و ۴۴ سال قربانی می‌گیرد که سرطان آنها را از پای درمی‌آورد.

طبق آمارهای سازمان ملل، از هر سه زن در سراسر جهان حداقل یک زن در طول عمر خود معمولا توسط آشنایان خود مورد آزار و اذیت فیزیکی و جنسی یا شیوه‌های دیگر سوء‌استفاده قرار می‌گیرد. در واقع خشونت به هر شکل خود همان قدر از زنان بین ۱۵ و ۴۴ سال قربانی می‌گیرد که سرطان آنها را از پای درمی‌آورد.

اما به گفته خانم پیلای که خود زاده آفریقای جنوبی است این معضل در هیچ جای دنیا به اندازه شرق کشور کنگو حاد و دلخراش نیست.

او می‌گوید: «در ده سال گذشته صدها هزار زن در این کشور قربانی تجاوز جنسی، آزار و اذیت، و بردگی شده یا کشته شده‌اند، اما تاکنون کسی به دلیل این جرایم مجازات نشده است.»

مدیر حقوق بشر سازمان ملل معتقد است خشونت علیه زنان فقط در این نوع مناطق پرکشمکش رایج نیست. بلکه در کشورها و فرهنگ‌هایی هم که زنان هنوز شهروند درجه دو به حساب می‌آیند این مسئله هر روز خود را به رخ می‌کشد.

خانم پیلای می‌گوید: «در برخی از کشورها مردها خوب می‌دانند و خیال‌شان راحت است که اگر زن یا دختر خود را کتک بزنند و در برخی از موارد حتی به قتل برسانند، به دادگاه نخواهند رفت.»

«موارد نقض حقوق بشر علیه زنان فقط به زن‌ها لطمه نمی‌زند، بلکه امکانات توسعه و برقراری صلح و امنیت در جوامع را تضعیف می‌کند.»

دبیرکل سازمان ملل

به گزارش سازمان جهانی بهداشت، در کشورهایی که تحقیقاتی جامع و قابل اعتماد انجام شده، نتایج این تحقیقات نشان می‌دهد که بین ۱۰ تا ۵۰ درصد زنان توسط همسر یا دوست‌پسر خود مورد آزار و اذیت فیزیکی قرار گرفته‌اند.

بر اساس این گزارش که اوایل سال جاری منتشر شد،‌ اکثر آزار و اذیت‌های جنسی و فیزیکی به بارداری‌های دشوار یا سقط جنین، اختلالات گوارشی، و انواع دردهای مزمن منجر می‌شوند.
در گزارش سازمان جهانی بهداشت همچنین آمده است که زنانی که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند سه برابر زنان دیگر به خودکشی تمایل دارند و از هر چهار نفر آنها حداقل یک نفر دست به خودکشی زده است.سازمان ملل: یک سوم از زنان جهان مورد بدرفتاری هستند

مراسم روز جهانی رفع خشونت از زنان در کشورهای مختلف برگزار شده است
سازمان ملل متحد می گوید دست کم یک سوم از زنان جهان ممکن است در طی طول عمرشان با رفتار خشونت آمیز روبرو شوند.

بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، روز سه شنبه (25 نوامبر)، در سخنانی به مناسب روز جهانی ریشه کنی خشونت علیه زنان گفت در حالی که بسیاری از کشورها تعهدات قانونی خود علیه خشونت علیه زنان را به اجرا درآورده اند، باید در این ارتباط گام های راسخ تری بردارند.

آقای بان در سخنانی به مناسبت این روز گفته خواستار اقدامات بیشتری برای حمایت از زنان در برابر خشونت شده است.

دبیرکل سازمان ملل وعده داده است رهبری تلاش تازه ای برای مبارزه با خشونت علیه زنان را در دست بگیرد و گفته است که ناکامی در این تلاش می تواند مانعی جدی در برابر صلح و توسعه جوامع شود.


او گفت که خشونت علیه زنان صلح و توسعه جوامع مختلف را تضعیف می کند.

به گفته سازمان خیریه آکسفام، یکی از بدترین نمونه های خشونت علیه زنان در کشور کنیا صورت می گیرد که نیمی از زنان این کشور

با خشونت مواجهند.

این سازمان طرحی را به اجرا گذاشته است که هدف از آن مبارزه برای تغییر نگرش مردم این کشور نسبت به شرایط و حقوق زنان است.


ناوانتم پیلی، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، هم در بیانیه ای به مناسبت این روز با انتقاد از شرایط کنونی زنان در بسیاری از نقاط جهان، گفته است که "خشونت علیه زنان همچنان یکی از مسایل اصلی در سرتاسر جهان محسوب می شود."

به گفته خانم پیلی، به خصوص در جریان برخوردهای نظامی، زنان از جمله قربانیان اصلی خشونت هستند و بارزترین نمونه را می توان در درگیری های کنونی در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو مشاهده کرد.

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل در عین حال خشونت علیه زنان را منحصر به شرایط جنگی نمی داند بلکه بدرفتاری و آزار آنان را وضعیتی متعارف در برخی از جوامع توصیف می کند زیرا در این جوامع، مردان اطمینان دارند که در صورت آزار بدنی، زخمی کردن و حتی قتل همسران و دختران خود، گرفتار پیگرد و مجازات قضایی نخواهند شد.

مراسم در نقاط مختلف

سازمان های مختلف به مناسبت روز جهانی ریشه کنی خشونت علیه زنان، شرایط نامساعد زنان در برخی کشورها را مورد تاکید قرار داده اند.

گروه های حمایت از حقوق بشر و حقوق زنان با برگزاری مراسمی در کشورهای مختلف به بررسی و انتشار گزارش هایی در مورد نقض حقوق زنان و خشونت علیه آنان مبادرت کرده اند.


خشونت علیه زنان در شرایط درگیری نظامی افزایش می یابد
سازمان بهداشت جهانی نیز با انتشار گزارشی به مناسبت روز جهانی محو خشونت علیه زنان نتایج تحقیقاتی را منتشر کرده است که براساس آن، برخی از مردان به طور مرتب به آزار زنان می پردازند در حالیکه احتمال خودکشی زنانی که در معرض خشونت بدنی و جنسی قرار می گیرند به مراتب بیش از سایرین است.

در برخی از کشورها نیز، نهادهای رسمی به مناسبت روز جهانی محو خشونت علیه زنان به انتشار گزارش هایی در مورد وضعیت زنان پرداخته اند.

در کامبوج، گزارشی که توسط دولت این کشور منتشر شده است نشان می دهد که یک چهارم از زنان با خشونت خانگی مواجه هستند و موارد تجاوز و آزار جنسی علیه زنان رو به افزایش بوده است.

فعالان مدافع حقوق زنان از سال 1981 روز 25 نوامبر را روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان نامگذاری کرده و مراسمی را به همین مناسبت برگزار کرده اند.

روز 25 نوامبر به این دلیل به عنوان روز جهانی محو خشونت علیه زنان انتخاب شد که یادآور ترور خواهران میرابال بود که در روز 25 نوامبر سال 1960 به دلیل مبارزه علیه دیکتاتوری ژنرال رافائل تروخیلو در جمهوری دومینیکن به دست ماموران دولتی ترور شدند.

ترور این سه خواهر واکنش گسترده ای را در داخل این کشور و سطح جهانی به دنبال آورد و به تشدید مخالفت علیه حکومت رافائل تروخیلو و سرانجام، ترور و سرنگونی این رژیم منجر شد.

با تلاش گروه های مدافع حقوق زنان، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ماه دسامبر سال 1999 با صدور قطعنامه ای 25 نوامبر را روز جهانی محو خشونت علیه زنان اعلام داشت و برگزاری مراسمی به این مناسبت را به کشورهای عضو توصیه کرد.

هدف اصلی از برگزاری این مراسم آگاه سازی جوامع نسبت به وضعیت زنان و تاکید بر غیرقابل قبول بودن خشونت از جمله خشونت خانگی علیه زنان عنوان شده است.

به گفته گروه های مدافع حقوق زنان، در حالیکه زنان در نقاط مختلف جهان به طور مرتب در معرض خشونت قرار می گیرند، دامنه و ماهیت این موضوع به طور کامل مشخص نیست زیرا در بسیاری موارد، دیدگاه رایج جامعه چنین رفتاری را نابهنجار نمی پذیرد و آن را تحمل و گاه حتی تشویق می کند.
25.11.2008

کاری از سازمان بهداشت جهانی سازمان ملل

پژوهشی درباره خشونت علیه زنان

متأسفانه در مورد ایران هرگز آمار درست و مشخصی در مورد خشونتی كه در خانه بر زنان اعمال می شود منتشر نشده است. از طرفی باورهای مردسالار به نوعی این خشونت را طبیعت مرد می داند و سعی می كند آن را توجیه كند و به زنان می قبولاند كه زن با لباس سفید به خانه بخت می رود و هر چه كه بر سرش آید باید با كفن سفید از آن بیرون بیاید. خشونت علیه زنان جا و مكان خاصی ندارد. در خانه ، خیابان یا محل كار.

در بسیاری از كشورها مراكزی به نام خانه های امن وجود دارد كه زن خشونت دیده تا زمانی كه خطر تهدیدش می كند به آنها پناهنده می شود ولی در ایران هنوز چنین خانه هایی وجود ندارد.

تأثیری كه خشونت بر روی زن می گذارد بیش از آنكه جسم را بخراشد روح را جریحه دار می كند و به او احساس موجودی بی اراده و مفعول و منفعل می دهد.

عوامل خشونت علیه زنان

عامل اصلی خشونت علیه زنان را می توان در تبعیضی یافت كه مانع از برابری زن با مرد در زندگی می شود. خشونت هم در تبعیض ریشه دارد و هم به آن دامن می زند. از آنجایی كه بسیاری از دختران و زنان حاضر نیستند خشونت خانگی را به پلیس گزارش دهند یا نیروی قضایی در برخی كشورها به شكایات در این زمینه ترتیب اثر نمی دهد و آن را موضوعی خصوصی قلمداد می كند، آمار خشونت خانگی دقیق و منعكس كننده واقعیات نیست. با این حال آمار جمع آوری شده همچنان تكان دهنده است.

به گفته سازمان عفو بین الملل خشونت در خانواده بیش از ابتلا به سرطان و تصادفات جاده ای عامل مرگ یا معلولیت جسمانی زنان اروپایی در گروه سنی 16 تا 44 سال است. اما برخی كشورها با كمك سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر دست به ابتكارات تازه ای برای مهار این روند كرده اند.

مثلاً به تازگی دولت اسپانیا برای مقابله با خشونت خانگی سیاست هایی اتخاذ كرده كه براساس نظرات جمع آوری شده از زنان آسیب دیده تدوین شده است. قوانین جدید برای سازمان بهزیستی و پلیس اسپانیا قدرت بیشتری در نظر گرفته تا از رفتار خشونت آمیز مرد پیش از خطر آفرینی جلوگیری كند. این قوانین همچنین از قربانیان خشونت خانگی پشتیبانی می كند تا احساس تنهایی نكنند.

آمار جهانی همچنان ترس آور

بنابر تخمین دولت روسیه احتمالاً در سال 1999 حدود 14 هزار زن توسط اقوام خود به قتل رسیده اند. با این حال در این كشور قانونی برای مقابله با خشونت خانگی ندارد. در آفریقای جنوبی تعداد زنانی كه در خانه به ضرب گلوله كشته می شوند بیش از آنهایی است كه در خارج خانه و توسط فردی غریبه به قتل رسیده اند. افكار سنتی در این گونه كشورها باعث شده كه آماری مستند از میزان حوادث خانگی در دست نباشد.

سازمان عفو بین الملل اخیراً با اشاره به خشونت خانگی علیه زنان در جوامع سنتی جهان گفت در كشوری مانند افغانستان كه سنت های زندگی فئودالی بسیار ریشه دار است، به زن به چشم دارایی نگاه می كنند و تجاوز به حقوق آنان بدون مجازات می ماند.

تعدد زوجات نیز می تواند به خشونت خانگی دامن زند. چون برخلاف دستورات اسلامی مردها به طور عمومی برای ازدواج مجدد اجازه همسر اول را جویا نمی شوند و مشاجره در این باره در خیلی از مواقع به خشونت كشیده می شود. بحث در مورد تعدد زوجات اكنون در عراق به یك موضوع داغ سیاسی تبدیل شده است. در ایران هم در كنار دیگر مسائل حقوقی زن، افزایش آمار چند همسری مردان باعث شده تا زنان (به ویژه در گروه های سنی بالاتر) بیش از گذشته نسبت به حقوق خود دغدغه داشته باشند و برای حفظ آن اقدام كنند.

خشونت علیه زنان امری پنهان است زیرا بسیاری از زنان در جوامع مختلف به دلایلی همچون مجازات سخت و عدم حمایت های قانونی از ابراز آن خودداری می كنند. خشونت علیه زنان مرز نمی شناسد، محدود به جوامع عقب مانده نیست. در همه جای دنیا زنان كم و بیش مورد انواع خشونت های جسمی، جنسی و كلامی واقع می شوند. پژوهشگران طی مقاله ای با عنوان «خشونت علیه زنان» به بررسی علل خشونت علیه زنان و راه های مقابله با آن پرداختند.

دكتر نیلوفر میكاییلی عضو هیأت علمی گروه روان شناسی و فاطمه سرخی احمدی كارشناس روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی اهواز در این مقاله خشونت علیه زنان را پدیده ای جهانی دانسته اند كه بنابر ویژگی های فرهنگی، اجتماعی و قومی هر زمان و مكان می تواند به صورت های متفاوتی ظاهر شود.

فاطمه سرخی احمدی در همایش زنان و آسیب های اجتماعی گفت: وسعت خشونت علیه زنان به گستردگی تاریخ بشر است.

وی افزود: خشونت علیه زنان تقریباً در تمامی طبقات اجتماعی، اقتصادی، نژادی، سنی و جغرافیایی یافت می شود هر چند كه این پدیده در میان برخی از گروه ها شایع تر است. او خشونت را بازتابی از حس پرخاشگری دانست و گفت: خشونت خانگی نوع خاصی از خشونت است كه در سطح خانواده اعمال و منجر به آسیب یا رنج جسمی، روانی و جنسی می شود.

وی اضافه كرد: سه عنصر اساسی رفتار، آسیب و جنسیت در انواع خشونت مشاهده می شود. او گفت: جنس مسلط غالباً مرد است در برخی مواقع زن علاوه بر تحمل خشونت از سوی همسر از طرف پدر و برادر و حتی فرزندان پسر نیز مورد خشونت قرار می گیرد. این كارشناس روان شناسی افزود: زنان در زندگی خود چهار شكل خشونت شامل فیزیكی، روانی، اقتصادی و جنسی را تجربه می كنند. وی گفت: خشونت فیزیكی شیوه های آزار و اذیت جسمانی، ضرب و جرح، كشیدن مو، سوزاندن و هل دادن را شامل می شود كه این نوع خشونت ممكن است برای همه زنان بدون توجه به نوع تحصیلات، نژاد و وضعیت خانوادگی روی دهد. وی خشونت روانی را شامل رفتار قلدرانه برای تحقیر زن، تهدید به آزار و یا كشتن وی یا افراد خانواده اش، دشنام، استهزاء، ممنوعیت ملاقات با دوستان و زندانی كردن در منزل برشمرد. او افزود: این نوع خشونت موجب بروز روحیه پوچی و یا خود نابودسازی، گریز از مشاركت اجتماعی و اضطراب در زنان می شود.

وی ندادن خرجی، سوءاستفاده مالی از زن و صدمه زدن به وسایل مورد علاقه او را از جمله موارد خشونت اقتصادی علیه زنان برشمرد و گفت: در بسیاری از كشورها زنان نیروی كار بدون مزد و فاقد درآمد هستند و همین عامل زمینه ای برای بروز خشونت اقتصادی نسبت به آنان می شود به طوری كه در برخی موارد زنان حتی حق دخل و تصرف در اموال خود را نیز ندارند. وی از استفاده قهرآمیز بدون رضایت زن، اجبار در روابط زناشویی غیرمتعارف، عدم اجازه استفاده از وسائل پیشگیری از حاملگی ناخواسته و بی توجهی به نیازهای جنسی زن را از نمونه های خشونت جنسی علیه زنان نام برد.

سال اول ازدواج، دوران تنگنای مالی، تولد فرزندان و میانسالی » از پرخشونت ترین دوران زندگی زنان به شمار می رود .

او سردمزاجی، نارضایتی جنسی و انواع انحرافات را از پیامدهای این نوع خشونت در زنان دانست. و این كه آزار جنسی در محل كار در بسیاری از كشورهای دنیا آمار بالایی دارد گفت: در انگلیس از هر 10 زن هفت نفر در دوره زندگی شغلی دچار آزار جنسی می شوند. این پژوهشگر افزود: براساس تحقیقات انجام شده بر روی 100 هزار پرونده در سال 1380 در 28 استان كشور «سال اول ازدواج، دوران تنگنای مالی، تولد فرزندان و میانسالی» از پرخشونت ترین دوران زندگی زنان به شمار می رود. وی گفت: براساس این تحقیقات زنانی كه از جانب همسرانشان مورد خشونت قرار می گیرند پنج برابر بیشتر از سایر زنان در معرض آسیب های روانی و خطر خودكشی و شش برابر بیشتر در معرض اختلالات روانی قرار دارند. او عوامل روانی، فردی، فرهنگی و اجتماعی را در علل خشونت مؤثر دانست و گفت: در خانواده هایی كه اعتیاد به مواد مخدر و الكل، بیكاری و تنش وجود دارد خشونت نیز بیشتر به چشم می خورد. این روان شناس اضافه كرد: مردانی كه از كودكی در خانواده شاهد كتك خوردن زنان خانواده بوده اند در بزرگسالی بیشتر مرتكب خشونت علیه همسران خود می شوند . وی گفت : افراد ناپخته، بی حوصله، وابسته ، متزلزل و كسانی كه از احساس بی كفایتی رنج می برند بیشتر علیه زنان مرتكب خشونت می شوند .

او با اشاره به این كه خشونت، خشونت به بار می آورد گفت: كودكی كه الگوهای پرخاشگری دارد یاد می گیرد در بزرگسالی رفتار مشابهی نشان دهد. وی همانند سازی با فرد پرخاشگر، رفتار آزمایشی، میل مسخ شده برای ابراز مردانگی، مناسبات مردسالارانه، تحمل از طرف زنان و عوامل فرهنگی، محیطی و جغرافیایی را در بروز خشونت علیه زنان مؤثر ارزیابی كرد.

او با اشاره به تغییرات در نوع خشونت علیه زنان از آن به عنوان خشونت مدرن یاد كرد و افزود: مدرنیسم نه تنها جایگاه اصلی زنان را احیا نكرده ، بلكه آنها را به شكل های دیگری مورد بی احترامی قرار می دهد. وی از تجارت و بهره برداری جنسی از زنان، فروش دختران جوان و نوجوان از سوی پدران فقیر به مراكز فساد و رونق بازار فیلم های غیراخلاقی در غرب به عنوان مصادیقی از خشونت مدرن علیه زنان یاد كرد.

او با اشاره به این كه خشونت علیه زنان پدیده ای چندوجهی است گفت: مقابله با آن نیز به درمان چند وجهی نیاز دارد. وی خانواده درمانی، ایجاد خانه های امن، حمایت های قانونی از زنان مورد خشونت، شركت در كلاس های آموزشی قبل از ازدواج، مشاوره ازدواج ، افزایش آگاهی مردان و زنان از طریق جلسات آموزشی و تأكید بر آموزه های دینی را در پیشگیری از خشونت علیه زنان در یك دهه اخیر در ایران را مؤثر دانست و گفت پژوهش ها و مطالعات زیادی درباره خشونت علیه زنان، به ویژه خشونت خانگی ، انجام شده است. براساس آخرین جستجوها، در 28 مركز استان كشور حداقل هفتاد پژوهش میدانی قابل اعتنا درباره خشونت خانگی علیه زنان انجام شده است. بیشتر این پژوهش ها پس از سال 1370 تاكنون انجام شده كه نشان می دهد پژوهشگران و دانشگاهیان ایرانی در سال های اخیر علاقه و توجه ویژه ای به بررسی و كنكاش درباره خشونت علیه زنان پیدا كرده اند.

دانشجویان ایرانی هم در دوره های كارشناسی ارشد و دكترا در دو سه سال اخیر آنچنان علاقه ای به اختصاص دادن پایان نامه های خود به موضوع خشونت علیه زنان، پیدا كرده اند كه امسال برخی از دانشگاه ها ناگزیر به دانشجویان خود توصیه كرده كه «دیگر از انتخاب این موضوع برای پایان نامه های تحصیلی خود، خودداری كنند، كه در حال حاضر بسیاری از دانشجویان و محققان در سراسر ایران مشغول كار روی این موضوع هستند.» گرچه این میزان از توجه پژوهشگران ایرانی به موضوع خشونت علیه زنان را باید به فال نیك گرفت، اما هنوز شیرینی این اتفاق نیك را خوب مزه نكرده ای كه یادت می آِید: این همه پژوهش قابل اعتنا یا تبدیل به پایان نامه هایی شده اند كه در گوشه كتابخانه های دانشگاهی خاك می خورند و یا تبدیل به گزارش هایی محرمانه برای مقامات كشور شده اند. گزارش هایی قطور كه یا در دفتر كار این مقامات و یا در كتابخانه های دولتی جا خوش كرده اند و كمتر كسی حتی نیم نگاهی به آن انداخته است. حتماً اغلب این پژوهشگران آرزو داشتند با استفاده از تجربیات و اندوخته های علمی خود و جمع آوری اطلاعات و بررسی دقیق موضوع، برنامه ریزان و مدیران كشور را قادر سازند كه از اصول، روش ها و چارچوب های صحیح علمی در برنامه ریزی های اجتماعی بهره ببرند. آنها می خواستند نتایج پژوهش هایشان، راهگشای اقدامی مناسب برای رفع شكل های متنوع و متعدد خشونت علیه زنان جامعه باشد. نكته دیگری كه شیرینی وجود این تعداد زیاد پژوهش را درباره خشونت علیه زنان در ایران كم می كند این است كه تاكنون نتایج این پژوهش ها به ندرت برای عموم مردم و حتی كارشناسان این عرصه منتشر شده است.

یكی از بزرگترین و مهمترین پژوهش ها درباره خشونت علیه زنان در ایران، یك طرح ملی است كه چند سال پیش اجرا شد. پژوهشی كه تعدادی از جامعه شناسان ایرانی از جمله محمود قاضی طباطبایی، علیرضا محسنی تبریزی و سید هادی مرجایی ، مجری آن بودند و برخی از استادان دانشگاه های ایران همچون شكوه نوابی نژاد، نسرین مصفا، شهلا معظمی، شهرام رفیعی فر، مقصود فراستخواه، احمد رجب زاده و ... با آن همكاری داشتند. همچنین صدها پژوهشگر و پرسشگر در قالب این طرح در 28 استان كشور به بررسی پدیده خشونت خانگی علیه زنان پرداختند.

پژوهشی كه انجام فاز مطالعاتی آن، تهیه پرسشنامه ها، اجرای مرحله میدانی، جمع آوری اطلاعات و تنظیم گزارش نهایی اش بیش از سه سال زمان گرفت. گزارش نهایی این طرح كه شامل یافته های تكان دهنده ای درباره خشونت خانگی علیه زنان در شهرهای مختلف ایران بود، بالاخره در اواسط سال 1383 آماده شد.

گزارش های این تحقیقات هنوز برای عموم مردم منتشر نشده است، اما در كتابخانه مركز پژوهش وزارت كشور برای روزنامه نگاران، پژوهشگران و دانشجویان قابل دسترس است. كارفرمای این طرح ، دفتر امور اجتماعی وزارت كشور و شریك پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی نیز با آن همكاری داشتند. این طرح ملی یك شورای سیاستگزاری هم داشت كه عبدالواحد موسوی لاری وزیر كشورسابق و تعدادی از معاونانش جزو آن بودند. محمود قاضی طباطبایی مجری این طرح ملی، برای توصیف ابعاد خشونت خانگی علیه زنان در ایران، انواع مختلف آن را در هشت گروه تقسیم بندی كرده است: خشونت های زبانی، روانی، فیزیكی، حقوقی، جنسی، اقتصادی، فكری و آموزشی و مخاطرات. آمارهای طرح ملی نشان می دهد كه 66 درصد زنان ایرانی، از اول زندگی مشتركشان تاكنون، حداقل یك بار مورد خشونت قرار گرفته اند. با این حال میزان و انواع خشونت خانگی در استان های مختلف ایران از تنوع و تفاوت های زیاد و معناداری برخوردار است.

زنان در بندرعباس از اول زندگی مشترك خود تاكنون، بیشتر از زنان سایر نقاط ایران مورد خشونت قرار گرفته اند. اما در میان زنانی كه مورد خشونت قرار گرفته اند، این زنان زاهدانی هستند كه بیشترین و شدیدترین خشونت ها را تجربه كرده اند. زنان بندرعباس در طول یك سال دفعه های بیشتری مورد خشونت خانگی قرار داشته اند و زنان یاسوج به دفعات كمتری با آن روبرو شدند. گزارش های این پژوهش آكنده از انواع جدول های آماری و آكادمیك است كه شاخص های خشونت خانگی را به تفكیك «از اول زندگی مشترك» و «در طول یك سال » بیان می كند.

خشونت های فیزیكی و روانی

دكتر قاضی طباطبایی و همكارانش از یك اصطلاح خاص برای توصیف گروهی از خشونت های خانگی علیه زنان استفاده كرده اند:

خشونت فیزیكی

این خشونت ها شامل گاز گرفتن، گرفتن و بستن، زندانی كردن، چنگ انداختن و كشیدن مو، اخراج از خانه، كتك كاری مفصل، محروم كردن از غذا و... می شود. از این لحاظ زنان در خرم آباد در طول یك سال بیش از سایر زنان ایران مورد خشونت واقع می شوند و زنان در شهركرد دفعه های كمتری مورد خشونت نوع اول قرار می گیرند. پژوهشگران طرح ملی بررسی پدیده خشونت خانگی «سیلی، لگد و مشت زدن، كشیدن و هل دادن، محكم كوبیدن در، به هم زدن سفره و میز غذا و شكستن اشیای منزل» را خشونت فیزیكی نوع دوم نام داده اند و وضع زنان ایران را در 28 مركز استان در این باره بررسی كرده اند. در میان زنانی كه تحت خشونت نوع دوم بوده اند باز هم زنان بندرعباس به دفعات بیشتری آن را تجربه كرده اند و زنان كرمانی در طول سال كمتر مورد این خشونت قرار گرفته اند.

خشونت هایی روانی و كلامی

نوع دیگری از خشونت هایی است كه در خانه علیه زنان استفاده می شود، كه عبارت است از: به كار بردن كلمات ركیك و دشنام، بهانه گیری های پی درپی، داد و فریاد و بداخلاقی، بی احترامی، رفتار آمرانه و تحكم آمیز و دستور دادن های پی درپی، قهر و صحبت نكردن و... از این بابت زنان اصفهانی در طول یك سال بیشتر و زنان بوشهری كمتر از سایر زنان ایرانی تحت این نوع خشونت واقع شده اند.

براساس یافته های «پژوهش ملی بررسی خشونت خانگی » تعدادی از مردان ایرانی با استفاده از تهدید و برقراری محدودیت برای همسران خود مخاطره ایجاد می كنند. رفتارهایی از قبیل تهدید و شكایت به پلیس و دادگاه علیه زن و اقوامش، تهدید به آزار و اذیت و یا تهدید به كشتن زن و فرزندان، تهدید به طلاق و یا ازدواج مجدد، تصاحب، مخفی كردن و از بین بردن مدارك شخصی و مورد نیاز زن مانند شناسنامه، دفترچه پس انداز، اوراق مالكیت و... بیگاری كشیدن از زن در انجام امور و وظایفی كه مربوط به او نیست، مانند: تیمارداری پدرشوهر و مادرشوهر و بالاخره تحت نظر قرار دادن و ایجاد محدودیت در تماس های تلفنی و رفت و آمدهای روزانه برای زن. زنان بندرعباس، زاهدان و خرم آباد بیش از سایر زنان ایران توسط شوهرانشان تهدید می شوند و زنان سمنان، ساری و یاسوج كمترین تهدیدها را تجربه كرده اند. تعدادی از مردان ایرانی با استفاده از عوامل اقتصادی و مالی زنان را مورد خشونت قرار می دهند. این مردان از استقلال مالی همسران خود جلوگیری و در اموال شخصی آنها دخل و تصرف می كنند و با ندادن خرجی خانه و پول كافی برای زنان مضیقه های مالی ایجاد می كنند.

اگرچه زنان زاهدانی و بوشهری از اول زندگی مشترك شان تاكنون بیشترین خشونت های اقتصادی و مالی را تجربه كرده اند، اما در میان زنانی كه قربانی این نوع خشونت هستند، زنان اصفهانی در طول یك سال به دفعات بیشتری تحت این خشونت همسران قرار گرفته اند. البته این را هم باید اضافه كرد كه زنان سمنان و یاسوج كمتر از سوی شوهران خود تحت مضیقه های مالی و اقتصادی قرار می گیرند. پژوهشگران طرح ملی بررسی پدیده خشونت خانگی علیه زنان، خشونت های حقوقی و مرتبط با طلاق را نیز در 28 استان كشور مورد سنجش قرار داده اند. این پژوهشگران خشونت های حقوقی را شامل امتناع مرد از طلاق برخلاف اصرار زن به متاركه، ازدواج مجدد شوهر و جلوگیری از نگهداری فرزندان توسط زن دانسته اند.

اگرچه زنان بندرعباس از اول زندگی مشترك شان تاكنون بیش از سایر زنان ایران مورد این نوع از خشونت قرار گرفته اند، زنان زاهدان در طول یك سال بیشتر این خشونت را تجربه كرده اند و البته زنان رشت كمتر از سایر زنان ایرانی درگیر این خشونت هستند .

پژوهشگران ایرانی نوع دیگری از خشونت را نیز مورد توجه قرار داده اند: «خشونت های ممانعت از رشد اجتماعی، فكری و آموزشی» كه عبارت است از ایجاد محدودیت در ارتباط فامیلی، دوستانه و اجتماعی، ممانعت از تحصیل، كاریابی و اشتغال.

خشونت در خانواده یعنی چه؟

وقتی در چارچوب یك ارتباط نزدیك میان دو فرد، رفتار مرد با زن خشونت آمیز و سلطه گرانه است، نتیجه آن خشونت خانگی خواهد بود. خشونت خانگی می تواند جسمانی، جنسی، روانی یا عاطفی باشد. سوء استفاده مالی و محدود كردن فرد نیز از جمله مشخصه های دیگر خشونت خانگی است. خشونت می تواند عملاً یا فقط با تهدید صورت بگیرد؛ همچنین همیشگی یا موقتاً اتفاق بیفتد. خشونت در خانواده در میان تمام طبقات اجتماعی، گروه های سنی، نژاد، جنس، شیوه زندگی یا به رغم معلولیت رخ می دهد. خشونت خانگی می تواند در هر زمان چه در ابتدا و چه پس از گذشت چند سال از ارتباط میان دو نفر رخ بدهد. كودكان نیز از تأثیر منفی خشونت خانگی - چه در كوتاه مدت و چه در درازمدت - در امان نیستند.

تمام اشكال خشونت - روانی، اقتصادی، عاطفی و جسمانی - از قدرت طلبی و سلطه گری فرد آزاررسان ناشی می شود. در گزارش های مربوط به خشونت در خانواده معمولاً زنان و كودكان به عنوان قربانیان اصلی و مردان به عنوان افراد خاطی قید می شوند. چون بنابر آمار جهانی حدود 90 درصد از قربانیان خشونت خانگی زنان و حدود 10 درصد مردان هستند. مردان نیز مورد سوءرفتار زنان قرار می گیرند، اما بخش عمده خشونت خانگی، به ویژه موارد مرگ آور و خطرناك آن، از سوی مردان علیه دختران و زنان خانواده صورت می گیرد. چه تلخ است در سال روزی وجود داشته باشد كه به عنوان روز «مبارزه با خشونت علیه زنان» نامیده شود و متأسفانه چنین روزی وجود دارد (25 نوامبر) چون هنوز خشونت علیه زنان با اشكال مختلف در همه جای دنیا شانس داشتن زندگی سالم و راحت را از آنها گرفته است.

منبع: HTTP://WWW.UN.ORG
29 آبان 1387 - تهیه و تنظیم: حمید حمیدی

شکاف جنسیتی در سال(2008)*
"گزارش فورم اقتصاد جهانی"

تقدیم به عشا مومنی و تمامی تلاشگران برابر حقوقی و رفع نابرابری های جنسی
گزارش شكاف جنسيتي در سال 2008، كه مجمع جهاني اقتصاد آن را تدوين كرده است، منتشر شد. اين گزارش يكي از مهم‌ترين و كاربردي‌ترين گزارش‌ها در سطح جهاني است كه با بررسي وضعيت 130 كشور جهان، ميزان نابرابري بين زنان و مردان را مشخص ساخته و راه‌حل‌هاي مناسبي براي كم كردن شكاف جنسيتي بين زنان و مردان ارائه داده است.
در این گزارش ایران در رتبه 116 از 130 کشور مورد بررسی، قرار گرفت.(ایران در سال 2007 در بین 128 کشور مورد بررسی در رتبه 118 و در سال 2006 در بین 115 کشور در رتبه 108 قرار داشت.)
يافته‌هاي اين گزارش نشان مي‌دهد كه هيچ كشوري در دنيا وجود ندارد كه شكاف جنسيتي در آن به‌طور كامل از بين رفته باشد و فقط كشورهاي اروپاي شمالي به موفقيت‌هايي در باريك‌تر كردن اين شكاف دست يافته‌اند. مثلاً حکومت نروژ توانسته بيش از 82 درصد از عوامل ايجاد شكاف جنسيتي، در داخل كشور خود را از بين ببرد. كشورهاي فنلاند،سوئد، ايسلند، نيوزيلند، فيليپين، دانمارك،ایرلند و هلند 9 كشوري هستند كه به ترتيب بعد از نروژ قرار دارند و توانسته‌اند جايگاه‌هاي دوم تا دهم اين رتبه‌بندي را به خود اختصاص دهند. ده رتبه آخر جدول نيز متعلق به كشورهاي نپال،بحرین-اتیوپی-ترکیه-مصر-مراکش- بنین- پاکستان-عربستان سعودی-چاد و یمن می باشد.
فيليپين تنها كشور آسيايي است كه در بين 10 كشور برجسته ديده مي‌شود و افريقاي جنوبي، با كسب رتبة22 ، نخستين كشور افريقايي پيشرو در زمينة از بين بردن شكاف جنسيتي لقب گرفته است. ايران در ميان 130 كشور مورد بررسي در ردة 116 جاي گرفته و تنها 4 رتبه با آخرين ده كشور رتبه های آخر فاصله دارد.
مجمع جهاني اقتصاد هدف از مقايسة ميزان برابري زنان و مردان در اين 130 كشور را روشن كردن نقاط قوت و ضعف آنها در اين حوزه براي آگاهي دولت‌هايشان و نيز ايجاد امكان سياستگذاري و برنامه‌ريزي براساس تجربيات كشورهاي موفق در زمينة از بين بردن شكاف جنسيتي اعلام كرده است. اين گزارش تلاش دارد، با ارائة آمار و اطلاعات مقايسه‌اي بين دو جنس در محورهاي اقتصادي، آموزشي، بهداشتي و سياسي، در نهايت جهان را به شرايط برابري جنسيتي بين زنان و مردان رهنمون سازد و از اين راه به شكاف و تبعيضي كه بر كيفيت زندگي نيمي از جمعيت جهان اثر گذاشته خاتمه دهد.
این گزارش بر مبنای چهار مشخصه به شرح زیر تهیه گردیده است.
(شاخص های بررسی در شکاف جنسیتی در سال 2008)

1- مشارکت و فرصت های اقتصادی بر اساس دستمزد ،سطح مشارکت و دستیابی به اشتغال با مهارت های بالا
Economic Participation and Opportunity

2- امکان و دستیابی به آموزش از سطوح ابتدائی تا سطوح متوسطه
Educational Attainment

3- توانمندی سیاسی بر اساس مشارکت و حضور در ساختارهای سیاسی و تصمیم گیرنده قدرت
Health and Survival Subindex

4- بهداشت و امید به زندگی با لحاظ نمودن نسبت جنسی
Political Empowerment

جدول کامل سال 2008 را اینجا می توانید ملاحظه کنید.

(برای دیدن این گزارش نیاز به برنامه اکسل-افیس دارید. با نگهداشتن دکمه س-تی-ار-ال بر روی کیبورد، همزمان بر کنید.) کلیک enter

در ستونهای (1-11) این گزارش به امتیازات و رتبه های کسب شده توسط کشورها و هم چنین مقایسه این امتیازات با سالهای 2006 و 2007 پرداخته شده است. در ستونهای (12-15) به شاخص های این بررسی اشاره میگردد.

در ستون (1) نام کشورهای بررسی شده آمده است.
در ستون (2) رتبه کشورها در سال 2008 می باشد.
در ستون (3) مجموع امتیازات کشور مربوطه را ملاحظه می کنید.
در ستون (4) رتبه کشور در سال 2008 دربین 128 کشو دررسال 2007 بررسی شده است.
در ستون(5) رتبه کشوررا در سال 2007 نشان داده می شود.
در ستون(6)مجموع امتیازات کشور در سال 2007 نشان داده میشود
در ستون(7) رتبه کشوررا در سال 2006 نشان داده می شود.
در ستون(8) مجموع امتیازات کشور در سال 2006 نشان داده میشود.
درستون(9)تفاوت امتیازات سال 2007 و2008 نشان داده شده است.
درستون(10)تفاوت امتیازات سال2006 و 2007 نشان داده شده است.
درستون(11) تفاوت امتیازات سال 2006 و 2008 نشان داده شده است.

همانگونه که اشاره گردید، اين گزارش شكاف جنسيتي را با چهار شاخص ـ دسترسي اقتصادي، آموزشي، بهداشتي و سياسي ـ مي‌سنجد و به اين ترتيب، چشم‌اندازي ملي از وضعيت اعمال نگرش‌هاي مربوط به جنسيت در هر كشور به‌دست مي‌دهد. شاخص‌هاي چهارگانة دسترسي به فرصت‌ها و مشاركت اقتصادي، دسترسي به آموزش، دسترسي به بهداشت و سلامت، و توانمندي سياسي زنان هريك داراي زيرشاخه‌هايي هستند كه مجموعاً در 14 محوربه آن پرداخته شده است.

شاخص های بررسی:
در ستون (12) مشارکت و فرصت های اقتصادی بر اساس دستمزد ،سطح مشارکت و دستیابی به اشتغال با مهارت های بالا نشان داده میشود.
Economic Participation and Opportunity

در ستون (12-1) رتبه کشور با توجه به مشخصه فوق نشان داده شده است.
در ستون(12-2) امتیاز کسب شده از وضعیت این مشخصه در کشور نشان داده شده است.

در ستون(13) امکان و دستیابی به آموزش از سطوح ابتدائی تا سطوح پیشرفته نشان داده میشود.
Educational Attainment
در ستونهای(13-1) و (13-2) رتبه و امتیاز کسب شده از این مشخصه نشان داده میشود.

در ستون (14) توانمندی سیاسی بر اساس مشارکت و حضور در ساختارهای سیاسی و تصمیم گیرنده قدرت نشان داده میشود.
Health and Survival Subindex
در ستونهای (14-1) و (14-2) رتبه و امتیاز کسب شده از این مشخصه نشان داده میشود.

در ستون (15) بهداشت و امید به زندگی با لحاظ نمودن نسبت جنسی در کشور مورد بررسی نشان داده میشود.
Political Empowerment
در ستونهای (15-1) و (15-2) رتبه و امتیاز کسب شده از این مشخصه نشان داده میشود.

نمودار شکاف جنسیتی درایران در مقایسه
با کل کشورها
جزئیات بررسی شاخص های شکاف جنسی در ایران در سال 2008
اطلاعات مربوط به نابرابری جنسی در ایران بشرح جدول زیر می باشد.



متن کامل گزارش سال 2008 در رابطه با کشور ایران را در اینجا میتوانید ملاحظه کنید

همانگونه که در جداول بالا ملاحظه می کنید، نابرابری جنسیتی در ایران نسبت به سال 2007 به شرح زیر قابل بررسی می باشد:

افزایش در حوزه اقتصادی از رتبه 123 در سال 2007، به رتبه 118 در سال2008(کاهش شکاف جنسیتی)

کاهش در حوزه آموزشی از رتبه 90 در سال 2007 ،به رتبه 92 در سال 2008 (افزایش شکاف جنسیتی)

کاهش در حوزه سلامت و بهداشت از رتبه 58 در سال 2007،به رتبه 60 در سال 2008 (افزایش شکاف جنسیتی)

کاهش در حوزه توانمندی و مشارکت سیاسی از رتبه 122 در سال 2007،به رتبه 128 در سال 2008 (افزایش شکاف جنسیتی)



جزئیات بررسی شاخص های شکاف جنسی در ایران در سال
2007
اطلاعات مربوط به نابرابری جنسی در ایران بشرح جدول زیر می باشد.

این جدول در سال 2006 بشرح زیر بود:

نتايج حاصل از اطلاعات اين جدول‌ها نشان‌دهندة آن است كه در سرتاسر جهان، تلاش براي كاهش يا بستن شكاف جنسيتي مخصوصاً در شاخص‌هاي دسترسي به آموزش و بهداشت و سلامت وجود دارد. درحالي‌كه در 130 كشور مورد بررسي بيش از 5.5 ميليارد نفر از جمعيت جهان زندگي مي‌كنند، زنان درصد کمی از پست های سياسي ارشد جوامع مختلف دنيا را در اختیار دارند.
در دو منطقة اقيانوسيه و 15 كشور اتحادية اروپا، بطور میانگین 75 درصد موارد شكاف جنسيتي بسته شده و امريكاي شمالي، اروپاي غربي و امريكاي لاتين هم، با بستن بطورمیانگین حدود 65 درصد از موارد شكاف جنسيتي در كشورهايشان، در جهت کاهش شکاف های جنسیتی گام بر می دارند. آسيا، كشورهاي زير خط صحراي افريقا و خاورميانه آخرين مناطقي هستند كه تلاش مي‌كنند اقدامات مؤثري براي بستن شكاف جنسيتي انجام دهند. در كشورهاي خاورميانه، حدود نيمي از موارد شكاف جنسيتي بسته شده و اين وضعيت بدين معناست كه زنان در اين كشورها فقط به نيمي از فرصت‌ها و منابع براي رسيدن به برابري با مردان دسترسي دارند.
چهار كشور اروپاي شمالي شامل نروژ (1)، فنلاند (2)،سوئد (3) و ايسلند (4) پيشروان غلبه بر شكاف جنسيتي بين زنان و مردان‌اند. هرچند هنوز هيچ كشوري نتوانسته به‌طور كامل به برابري جنسيتي دست يابد،نروژ و ديگر كشورهاي اروپاي شمالي توانسته‌اند 80 درصد اين شكاف‌ها را از بين ببرند. اين كشورها موقعيت مناسبي براي ارائة پيشنهادهاي اجرايي به ساير كشورهاي جهان دارند.
دراین کشورها، توانمندسازي سياسي زنان نيز با موفقیت همراه بوده است.این كشورها، تنها کشورهائی در جهان هستند كه در آن زنان و مردان به تعداد مساوي در مشاغل وزارتي و مجلس حضور دارند. در نروژ، فنلاند، ايسلند، و دانمارك، زنان يك‌سوم سمت‌هاي وزارت و نمايندگي مجلس را دارا هستند. كشورهاي اروپاي شمالي پيشينة خوبي در توانمندي سياسي زنان دارند.
كشورهاي اين منطقه همچنين در شاخص دسترسي به فرصت‌ها و مشاركت اقتصادي نيز پيشرو هستند و از اين جهت در بين 20 كشور برتر جهان جاي گرفته‌اند. در اين كشورها، زنان اكثر مشاغل حرفه‌اي و تكنيكي را به خود اختصاص داده‌اند و يك‌سوم كارمندان عالي‌رتبه، قانونگذاران و مديران ارشد در كشورهاي اروپاي شمالي زن هستند.
همانگونه که بدان اشاره گردید،ايران در شاخص دسترسي به فرصت‌ها و مشاركت اقتصادي، با كسب رتبة 118 از بين 130 كشور، در جايگاه خوبي نيست و بجز در زيرشاخة مشاركت نيروي كار، نسبت زنان به مردان در بقية زيرشاخه‌ها حتي به نصف نيز نمي‌رسد. نسبت حضور زنان در زيرشاخة كارمندان عالي‌رتبه و قانونگذار فقط 17 درصد و نسبت درآمد زنان به مردان 31 درصد است. نسبت كارمندان عالي‌رتبه و قانونگذار زن 15 درصد در مقابل 85 درصد مرد است و توزيع جنسي كارگزاران فني و حرفه‌اي نيز با 34 درصد زن و 66 درصد مرد در وضعيت كاملاً نابرابري قرار دارد. ميزان درآمد زنان و مردان در ايران، با اختلاف فاحش زنان 3 درصد و مردان 10 درصد، رتبة جهاني ايران را در اين زمينه به 111 از ميان 115 كشور مورد بررسي تنزل داده است.
اين ارقام از واقعيت‌هاي تلخي دربارة وضعيت زنان در بازار كار و اقتصاد ايران پرده برمي‌دارد. نسبت كسب درآمد زنان ايراني به مردان 3 در مقابل 10 است و اين نسبت گواه نابرابري كامل آنان با مردان است.
ايران گرچه توانسته در شاخص دسترسي به آموزش كمي قوي‌تر از شاخص‌هاي ديگر ظاهر شود، اما رتبة 79 جهاني پيشرفت بزرگي محسوب نمي‌شود. البته اين رتبه در مقايسه با برخي كشورهاي همسايه و حتي منطقه مي‌تواند قابل توجه باشد. رتبة ايران در نسبت ثبت‌نام زنان به مردان در آموزش متوسطه در جهان يك است كه اين رتبه مي‌تواند نويددهندة گسترش آموزش متوسطه در ميان زنان ايراني در مقايسه با مردان باشد. البته بايد توجه داشت كه افزايش ميزان باسوادي زنان نسبت به مردان، تنها معلول برنامه‌ريزي‌هاي خاص دولت نبوده است.
همان‌گونه كه از اطلاعات جدول بالا برمي‌آيد، ايران در شاخص توانمندي سياسي زنان وضعيت قابل توجه و مناسبي ندارد. كسب دو امتياز صفر در زيرشاخة سال‌هاي رياست زنان در مشاغل رياست‌جمهوري و نخست‌وزيري و همچنين كسب امتیازضعيف 03/0 در زيرشاخة ميزان حضور زنان در مجالس قانونگذاري به كسب رتبة 120 در جهان در شاخص توانمندي سياسي زنان انجاميده است.
اين شاخص نشان مي‌دهد كه وجود موانع بسيار براي به‌كارگيري زنان در مشاغل سياسي و ارشد حكومتي مي‌تواند تأثير بسياري در گسترش شكاف جنسيتي بين زنان و مردان داشته باشد. به گواه نتايج اين گزارش، به استثناي ايران، بقية كشورهاي ضعيف در شاخص توانمندي سياسي زنان، تلاش‌هاي خوبي در جهت تقويت اين شاخص از خود نشان داده‌اند. درحالي‌كه ايران، با وضعيت كاملاً نابرابر زنان كه در زيرشاخة سال‌هاي رياست زنان در مشاغل وزارتي آشكار است، حتي گام كوچكي در راه ظرفيت‌سازي براي پذيرش حضور زنان در مشاغل ارشد دولتي برنداشته است.
در مجموع ايران، با كسب رتبة جهاني 116 در بين 130 كشور مورد بررسي، وضعيت به‌هيچ‌وجه مطلوبي در برابري جنسيتي ندارد. كشور افريقايي موريتاني، كه جزو 10 كشور فقير دنياست و قدرت قابل توجهي به لحاظ اقتصادي و سياسي در جهان ندارد، توانسته در برابري جنسيتي بين زنان و مردان در مرتبه‌اي بالاتر از ايران قرار گيرد. به عبارت ديگر، ايران با يمن به‌عنوان ضعيف‌ترين كشور اين گزارش فقط 14 رتبه فاصله دارد و هيچ بعيد نيست كه در آينده، جاي اين دو كشور با هم عوض شود و همين مرتبه بالاتر هم از دست برود و ايران در گزارش بعدي به رتبة آخر سقوط كند.
پایان
17.11.2008 حمید حمیدی-نوامبر 2008 –آبان 1387

جدول شماره 2

جدول 3

5جدول رده بندی کشورها