خیزش 18 تیر،
پاسخ کوبنده دانشجویان به رژیم کشتار و جنایت
در 18تیر 8 سال پیش، دانشجویان مبارز دانشگاههای ایران، یکپارچه بپاخاسته و با خیزش های قهرمانانه خود، رژیم آزادی کش جمهوری اسلامی را بمبارزه طلبیدند. فریادهای خشم و اعتراض دهها هزار تن از دانشجویان بپاخاسته، در خیابانهای تهران، تبریز و دیگر شهرها طنین انداز گردیده، لرزه بر اندام سردمداران جنایتکار رژیم ضد کارگری – ضد دانشجوئی انداخت. دانشجویان، مصمم و یکپارچه، شعارهای محکم و رزمجویانه ضد رژیمی سرداده و دشمنی آشتی ناپذیر خود را با رژیم قرون وسطائی جمهوری اسلامی آشکار ساختند. قیام پر شکوه دانشجویان در تهران بمدت 6 روز، با قدرت و توان هر چه بیشتردوام داشت. سردمداران رژیم که از گسترش دامنه مبارزات عصیان طلبانه دانشجویان و از پیوستن انبوه کثیری از توده های زحمتکش بصفوف آنها سخت بوحشت افتاده بودند، فرمان حمله سبعانه بدانشجویان را صادر کردند. بدستور خامنه ای، رفسنجانی، خاتمی و دیگر سردمداران جلاد صفت رژیم، پاسداران، بسیجی ها و لباس شخصی ها، دانشجویان مبارز و بپاخاسته را مورد حمله قرار داده و بوحشیانه ترین وجهی به ضرب و شتم آنها و توده های زحمتکش پرداختند. بدنبال سرکوب وحشیانه جنبش عظیم دانشجوئی، صدها تن از دانشجویان، به زندانها و شکنجه گاه ها افتاده و در معرض بدترین شکنجه ها قرار گرفتند. خاتمی شیاد، رئیس جمهور تبه کار رژیم که ریاست جمهوری وی را برخی از نیروهای سیاسی سازشکار، بمثابه فصل نوینی در تاریخ سیاسی کشور، ارزیابی کردند، در همراهی با خامنه ای و دیگر سردمداران جنایت پیشه رژیم، در سرکوب جنبش حق طلبانه دانشجویان شرکت کرده و دانشجویان بپاخاسته را مشتی اجامر و اوباش نامید. شرکت فعال خاتمی در سرکوب مبارزات آزادیخواهانه دانشجویان به روشنی نشان داد که کلیه جناحها و عناصر شرکت کننده در رژیم جمهوری اسلامی، ماهیتی ارتجاعی، سرکوبگر و ضد مردمی داشته و این دشمنان بی امان آزادی و دمکراسی، در ماهیت امر، تفاوتی با یکدیگر ندارند.
8 سال پیش، در 18 تیر1378، رژیم آدمکش جمهوری اسلامی که در وحشیگری و جنایت، در دنیا کمتر نظیر و تالی دارد، مذبوحانه کوشید با سرکوب بیرحمانه جنبش دانشجوئی، فریاد حق طلبانه دانشجویان را در گلو خفه ساخته و سکوت گورستان را در صحن دانشگاهها که همواره سنگر مبارزه و عصیان بوده اند، بوجود آورد. مبارزات پر توان و رشد یابنده دانشجویان دانشگاهها در طول 8 سال گذشته، بروشنی نشان داده است که رژیم ارتجاعی، در تلاشهای خود در مجبور ساختن دانشجویان به تسلیم و سکوت، با شکست کامل، روبرو شده است. اینک پس از 8 سال که از خیزش خونین و با شکوه 18 تیر میگذرد، حرکتهای اعتراضی و مبارزات حق طلبانه دانشجوبان، هر روزپر صلابت تر و مقاوم تر میگردد. امروز صحن دانشگاهای ایران بیش از هر زمان دیگری، میدان مبارزه بی امان وآشتی نا پذیر، علیه رژیم ضد مردمی، گردیده است. در شرایطی که از لحاظ کمی و کیفی ارتقاء محسوسی در مبارزات ضد رژیمی دانشجویان مشاهده میگردد، دانشجویان مبارز و بپاخاسته، در پیکار علیه رژیم ارتجاعی، هرروز، تهور و جرات بیشتری نشان میدهند. این رشد و ارتقاء، در تظاهرات ماههای اخیر دانشجویان، در شعارهای کوبنده و رادیکال آنها، بروشنی بچشم میخورد. رژیم ضد بشری، باتمام زور و قلدریش دیگر قادر نیست جلو تشدید و اعتلای مبارزات آزادیخواهانه دانشجویان بپاخاسته و آرمان طلب ایران را بگیرد.
پیکار خستگی ناپذیر دانشجویان، در شرایطی پیش میرود که مبارزات کارگران و زحمتکشان ایران علیه رژیم ضد کارگری خادم سرمایه، هرروز دامنه وسیعتری پیدا میکند. کارگران ایران که به بیرحمانه ترین وجهی، توسط سرمایه داران داخلی و خارجی استثمار میشوند، اینک بپاخاسته و سرسختانه، در راه خواستهای بحق خود، مبارزه میکنند. در ایران تحت سلطه رژیم جمهوری اسلامی، ظلم و تعدی در حق کارگران و زحمتکشان، حد واندازه ای ندارد. در کشور تحت ستمی که سرمایه داران خون آشام، آخوندهای حاکم ، آقازاده ها و دیگر دزدان سر گردنه، میلیاردها از هستی توده ها را بغارت برده و ثروتهای افسانه ای میاندوزند، کارگران، این تولید کنندگان تمام ثروتها و سرمایه ها، به نان شب محتاج بوده و از لحاظ معیشتی، بهداشت ومنزل، سخت در تنگنا قرار دارند. کارگران ایران از حق تشکیل سندیکا و شرکت در فعالیتهای سیاسی و سندیکائی محروم بوده و مبارزات حق طلبانه آنها به بیرحمانه ترین وجهی سرکوب میشود. هرروز بر تعداد کارگران زندانی در زندانها و شکنجه گاههای رژیم، افزوده میشود. تردیدی نیست هر جا ظلم و استثمار و زور و قلدری باشد مبارزه و مقاومت نیز، وجود خواهد داشت. اینک کارگران ایران، همه جا بپا خاسته و در کارخانه ها و کارگاههای مختلف، پیگیرانه در راه خواستهای حقه خود، مبارزه میکنند. آنها با دست زدن باعتصابها، تجمعات در صحن کارخانه ها و مارشهای خیابانی، نا رضایتی خود را از وضع ناهنجار زندگی و ظلم و بیدادگری که در حق شان اعمال میگردد، آشکار میسازند. با تشدید بحران اقتصادی در کشور، گرانی روز افزون مایحتاج زندگی و گسترش دامنه فقر و فلاکت و بیخانمانی در جامعه، هرروز بر شدت و حدت مبارزات کارگران، افزوده میشود. مبارزات پر دامنه اخیر کارگران سندیکای مستقل اتوبوسرانی تهران و حومه، نشانه آشکاری از رشد هرچه بیشتر جنبشهای اعتراضی کارگران و تحکیم پایه های اتحاد و همبستگی در صفوف آنها میباشد. اینک، در شرایطی که مبارزات کارگران و دانشجویان هر روز گسترش بیشتری پیدا میکند، مبارزات زنان اسیر ودربند ایران که تحت سلطه رژیم زن ستیز اسلامی از کلیه حقوق انسانی، محروم میباشند، همچنان مبارزات عادلانه خلقهای تحت ستم ملی – ترک ، کرد ، بلوچ، عرب وترکمن – در راه خواستهای دمکراتیک ودر مخالفت با ستم ملی آزاردهنده ای که از طرف رژیم شوونیستی بر آنها اعمال میشود، استحکام و قدرت هرچه بیشتری پیدا میکند.
هر روز که از عمر ننگین رژیم کشتار و شکنجه میگذرد، شکاف و تضاد بین توده های محروم وستمدیده و رژیم ضد مردمی و آزادی کش، محسوس تر و عمیقتر میگردد. تا زمانیکه این رژیم ارتجاعی بدست توده های زحمتکش، به زباله دان تاریخ، افکنده نشده است، مبارزات توده ها همچنان پرتوان تر و جسورتر، دوام خواهد داشت. دیری نخواهد گذشت که کارگران و زحمتکشان ایران، توده های میلیونی بپاخاسته، رژیم قرون وسطائی اسلامی را که ایران را به زندانی برای ساکنین آن، مبدل ساخته است، با قدرت لایزال خود، از اریکه قدرت به زیرکشیده و محو ونابودش خواهند ساخت. آن روز، تلاشها و همدردیهای قدرتهای امپریالیستی که ببرکت سلطه رژیم وابسته و ضد مردمی برشئون کشور، میلیاردها از ثروتهای توده های محروم ایران را بغارت میبرند، در حفظ و نگهداری این رژیم ضد بشری، کوچکترین نتیجه ای نخواهد داشت.
درشرایط حساس کنونی، که از یک طرف، هرروز مبارزات رهایبخش توده های محروم و بپاخاسته شدت و حدت بیشتری پیدا میکند و از طرف دیگر، سرکوبگریها و تعدیات رژیم ضد مردمی، ابعاد گسترده تری بخود میگیرد، جنبش دانشجوئی ایران که دارای سنتهای درخشان مبارزاتی، هم در زمان تسلط رژیم شاه و هم در دوران سلطه رژیم جمهوری اسلامی میباشد، این وظیفه مهم را بعهده دارد که پیگیرانه وبا تمام نیرو، بدفاع از مبارزات عادلانه کارگران و زحمتکشان برخاسته و فریاد اعتراض خود را علیه بیدادگریها و جنایات رژیم در حق توده های زحمتکش، هرچه رساتر، بلند کند. جنبش دانشجوئی باید، فعالانه، بمبارزات حق طلبانه کارگران، زحمتکشان، زنان و خلقهای تحت ستم ملی، یاری رسانده و مدافع سرسخت توده های محروم وستمدیده ای باشد که اینک در بدترین شرایط ترور و اختناق در راه رهائی از چنگال ظلم و استثمار، مبارزه میکنند. برای تحکیم هرچه بیشتر پایه های مبارزات ضد رژیمی، باید پیوند تنگاتنگی بین مبارزات آزادیخواهانه دانشجویان و مبارزات کارگران و زحمتکشان، وجود داشته باشد . باید ظلم و بی عدالتی و استثماری که کارگران ایران در معرض آن، قرار دارند، بطور برجسته در مبارزات ضد رژیمی دانشجویان و شعارها و خواستهای آنها، منعکس گردد. وقتی رژیم ضد کارگری، فعالین جنبش کارگری را به زندانها و شکنجه گاهها انداخته و به وحشیانه ترین وجهی به شکنجه و آزار آنها میپردازد، باید دانشجویان، حساسیت نشان داده و همه جانبه، بدفاع از کارگران مبارز زندانی برخیزند.
در حالیکه، قدرتهای امپریالیستی و عمال و سرسپرده گان آنها، با توسل بانواع حیل، سخت میکوشند، از مبارزات حق طلبانه دانشجویان ایران، برای نیل باهداف شوم خود، بهره برداری کنند، تاکید هرچه بیشتر بر مبارزه علیه امپریالیسم و ارتجاع جهانی، اینک، به یکی از وظایف مهم جنبش دانشجوئی، مبدل میشود. در حقیقت امر، مبارزه با رژیم وابسته و ارتجاعی جمهوری اسلامی، بهیچوجه جدا از مبارزه علیه امپریالیسم جهانی و افشای تجاوزات و غارتگریهای امپریالیستها در نقاط مختلف جهان و از آنجمله در ایران، نیست .
در هشتمین سالگرد خیزش پر شکوه دانشجویان در 18 تیر 1378، ما در عین محکوم ساختن اعمال سرکوبگرانه رژیم قرون وسطائی در حق دانشجویان بپا خاسته، از زندانیان مبارز و مقاوم دانشجو که در شکنجه گاههای رژیم در معرض بدترین شکنجه ها قرار دارند، یاد میکنیم. ما یقین داریم که دانشجویان ایران، همچنان پرچم پیکار و مقاومت را در صحن دانشگاههای کشور، این سنگرهای مبارزه و مقاومت، برافراشته نگه داشته و علیرغم تمام سختگیریها ی رژیم ارتجاعی، همچنان بمبارزات ترقیخواهانه خود، ادامه خواهند داد.
تیر ماه 1386 سازمان دمکراتیک – ضد امپریالیستی ایرانیان در انگلستان
|
