Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   

آخوند می گوید؛ جای دختران در استادیوم صدهزار پسری نیست


بهمن ۶, ۱۳۹۱ نوشته سهراب ارژنگ

تا آنجا که ما می دانیم، و از خواندن قرآن، روایت ها و رساله ها بر می آید، اسلام بر مبنای سکس، زنبارگی، برده داری، چپاول و غارتگری، رشوه گیری، و رعب و وحشت بنا شده است. حکومت ۳۴ ساله آخوندها، دکانداران دین، این نمونه ها را به روشنی به ما نشان داده و ثابت کرده است. بنابراین، دست اسلام از آستین گشاد آخوند بیرون آمده، و همه گونه ظلم و ستمگری و جنایت ها را پیاده می کند، و یا به گفته ای، آخوند کارگزار و مجری دستورات اسلام دیکتاتور و پیامبر خودکامه آن است.
حجاب اسلامی
نخستین استثمار زنان در رژیم اسلامی پوشاندن زنان در کیسه سیاه و چندش آوری است که حجاب اسلامی نام گرفته. این کار و دستور، بزرگترین اهانت و توهین به مقام و منزلت زن بوده که در جامعه آخوند زده ما پیاده گردید. بیرون کردن زنان از هرگونه فعالیت اجتماعی، و راندن آنان به آشپزخانه و اتاق خواب دلیل دیگری از زن ستیزی اسلام، و نفرت آخوند از شکوفایی و نمودار شدن استعداد و نبوغ بسیار درخشان بانوان در سطح جامعه بوده است.
جلوگیری ازپیشرفت زنان در تحصیل
موفقیت و پیروزی کم نظیر بانوان در رفتن به دانشگاهها و اعتبار جهانی آنان، خاری بود که بر چشم آخوندها فرو برد. تا جایی که دستگاه آخوندی به همه گونه تلاش در سرکوبی و کنار زدن زنان و گوشه نشینی آنان پرداخت. جلوگیری دختران از گزینش شماری از رشته های تحصیلی به دستور خامنه ای و به کمک کامران داننسجو وزیر زنباره آموزش عالی در تک جنسی کردن کلاس ها، شماری از دانشکده ها، کتابخانه، رستوران، و دیگر جایگاههای همگانی بر این زمینه بوده است. کامران دانشجو می گوید بودن دختر و پسر در یک کلاس درس حرام است.
سفر بانوان در منطقه ایران که عملی نیست. زن در سیستم و رژیم آخوندی امنیت جانی ندارد. هرکجا می رود، مورد سرزنش، کنجکاوی، و هیز چشمی هرزه های رژیم، و ولگردان جامعه می گردد. هتل ها، رستوران ها، و جایگاههای عمومی نیز بانوان تنها و بدون همراهی مرد را پذیرا نیستند و سرباز زدن آنان، اهانتی دیگر به نیمی از جامعه فعال کشورمان است. در مورد مسافرت به کشورهای دیگر نیز، رژیم با بیشرمی و گستاخی هرچه تمام تر، زنان را تا ۴۰ سالگی صغیر و وابسته به شمار آورده، و برای آنان قیم و بزرگتر در نظر می گیرند.
جلوگیری از رفتن به استادیوم های ورزشی
یکی دیگر از ظلم و ستم بیکران رژیم زن ستیز، جلوگیری و مانع شدن از آمدن بانوان به ورزشگاهها، و دیدن رزم آوری و مسابقات است. در مسابقات فوتبال میان ایران و ژاپن، از ورود ۱۰۰۰ نفر زنان به ورزشگاه جلوگیری نمودند. “دلیل رژیم برای این جلوگیری آن بود که زنان، ورزشگاه را با سالن عروسی اشتباه گرفته بودند!.” این دیگر بهانه ای شرم آور و نفرت انگیز بود. زیرا رفتن به ورزشگاه و تماشای مسابقه برای تفریح، و شادمانی است.
مسابقه امروز و تابلو قرمز برای دختران
دختران پرسپولیس تلاش کردند تا در مسابقه امروز استادیوم آزادی شرکت کنند. ولی تیرشان به سنگ خورد، زیرا استادویم آزادی استادیوم صدهزار پسری است و به دستور آخوند، ورزشگاههای ما نیز زنانه مردانه شده اند. البته از آخوند بعید نیست که فردا زاییدن را زنانه مردانه کند، و آن را نخست از خودشان آغاز نمایند. بدین روش که آخوندها پسران را بزایند، و دختران را زنان آنان. البته تا آن جا که ما می دانیم، خداوند و یا طبیعت، میان پسر و دختر سوای تغییر کوچک جنسی، تفاوتی نگذاشته است. ولی ما می دانیم که تفاوت میان خدای مورد ستایش ما، با الله مدینه و دستورات بگیر، ببند، و بکش او، از زمین تا آسمان است.
می توان گفت که تنها هنر آخوند، برگزاری مجالس سوگواری، مجالس ختم، پوشش سیاه و گریه و زاری است. آخوند مظهر و نماینده سیاهی، تاریکی، و نفرت است، نه شادی و خوشحالی. چنین عملکردی، لکه ننگی است که بر پیشانی آخوند و رژیم زن ستیزش برای همیشه به جای می ماند. در حقیقت، اگر زنان و دختران آخوندها به ویژه روضه خوان مشهدی، آنچنان عقب افتاده و پستو نشینند که نمی توانند در میان مردم حضور یابند و از خود دانش و هنری ندارند که آن را نمایان کنند.
پیروزی درخشان زنان در المپیک
در میان ۵۳ شرکت کننده المپیک ۲۰۱۲ لندن، تنها ۸ زن توانستند از هفت خوان آخوند گذر کنند، و با پوشش کیسه مانندی، در گرمای تابستان، به دستور آخوند، در مسابقات شرکت کنند. گرچه نتیجه درخشان این بانوان با محدودیت های بیشماری که ما در مقاله ای در گذشته بیان داشتیم موجب خرسندی و افتخار هر ایرانی شرافتمند است، ولی شمار کم و دشواری های در جلوی پای آنان، گویای میزان ظلم و ستمگری اسلام و آخوند به بانوان کشورمان است.
نکته پایانی
با نگاهی اندوهبار به آن همه بی دادگری و زن ستیزی آخوند، باید از خود پرسید که این ملای متجاوز به حقوق مردم ایران به چه مجوز و جرأتی به خود و مزدورانش اجازه می دهد تا جلو خیزش و پیشرفت بانوان گرانمایه امان را بگیرند، و برایشان تعیین تکلیف کنند. به راستی، شرم و ننگ بر این آخوند باد با افکار پوچ، و اندیشه های زهرآگین و مسموم او.
از آن جا که ظلم و ستم اسلام و آخوند نسبت به زنان بیشمار و ناگفتنی است، بنابراین، هرزنی که از اسلام و این رژیم دانسته و یا ندانسته طرفداری کند، بی تردید نخست به هم جنسان خود، و سپس به مردم و کشور ایران خیانت کرده است. از این روی، بر بانوان گرانمایه ایران ضروری است که تا می توانند آنان را از گمراهی و یا فرصت طلبی در آورند، و یا آن که از آنان دور شوند و فاصله بگیرند.
نظریات و عقاید خود را بیان فرمایید
Esteghlali
نکند شما گرداننده ی این تارنما پرسپولیسی هستید؟؟؟
من که استقلالی ام.
Bitabamaram25
به امید روزی که بانوان ایرانی بتوانند در ورزشگاه ها به تماشای تیمشان بنشینند.
Pesareazad
اگر این صفوی های آشغال نبودند الان در ایران هیچ نام نشانی از اسلام نمانده بود.
خصلت سلسله‌های پادشاهی و شبه‌پادشاهی در این است که می‌کوشند سلسله مغلوب را به انواع ترفندها و تبلیغات، بدنام و ویرانگر و بی‌کفایت جلوه دهند و خود را خوشنام و آبادگر و باکفایت. از سوی دیگر، چنانچه سلسله غالب فاقد مشروعیت قانونی یا پذیرش عمومی بوده باشد، می‌کوشد تا با ترفندها و تبلیغات موازی دیگری خود را به یک سلسله دور بچسباند و برای خود هویتی کاذب بسازد.
این کاری بود که بسیاری از حکومت‌ها و بخصوص پهلویان که با حمایت و مداخله بریتانیا به قدرت رسیدند، بدان دست یازدیدند. آنان کوشیدند تا با به خدمت گرفتن مورخان وابسته به دربار، چهره‌ای سراسر کریه از قاجار بسازند و با تبلیغات گسترده این چهره را در ذهن و افکار عمومی غالب سازند. و نیز در اواخر دهه ۱۳۴۰ تصمیم گرفتند که با برگزاری جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی دُمب خود را یکسره و بی‌واسطه به موجود جدید و نوظهوری به نام کورش و هخامنشیان که برای ایرانیان ناآشنا بود، گره بزنند و خود را تداوم آنان بنامند.
برای مقدمات اینکار لازم بود تا ابتدا تاریخ ایران در ماقبل کورش یکسره نادیده گرفته شود و زدوده گردد تا با چنین تاریخ زدایی، راه برای چنان ادعای موهومی که کورش بنیانگذار کشور ایران بوده است، هموار شود. لازم بود تا پیشینه‌ای ساختگی و قلابی از کورش ساخته شود و سپس با تبلیغات گسترده که سراسر رسانه‌های گروهی و کتاب‌های تاریخی و متون درسی را در بر گرفت، چنین تصوری را در باور افکار عمومی بقبولانند.
از آنجا که کورش و هخامنشیان برای ایرانیان شخصیت‌های بکلی ناشناس و محجور بودند، لازم بود تا افتخاراتی به آنها منسوب شود. برای کسب چنین افتخارات موهومی، ابتدا متنی مجعول از منشور کورش فراهم شد و سپس کوشیدند تا افتخارات قاجاریان را از گردن آنان باز کنند و به گردن کورش و هخامنشیان بیاویزند. اینکار با همراهی عده‌ای از نویسندگان و مورخان و باستان‌شناسان انجام شد و آثار توجیه‌گرانه آنان در تیراژ وسیع چاپ و به رایگان در سراسر کشور و ادارت و مدارس و دانشگاه‌ها توزیع شد.
اما آیا واقعاً و به راستی قاجاریان تا این اندازه کریه و بی‌کفایت، و هخامنشیان تا آن اندازه شریف و باکفایت بودند؟ این پرسشی است که نگارنده سعی می‌کند تا با مقایسه‌ای اجمالی میان قاجاریان و هخامنشیان، نگاه و اشاره‌ای گذرا بدان بنماید.
- ایراد گرفته می‌شود که قاجاریان بخش‌های از کشور را از دست دادند. این ایراد البته درست است، اما اینرا نیز نباید فراموش کرد که هخامنشیان نه فقط بخش‌هایی از کشور را، که کل کشور را از دست دادند.
- ایراد گرفته می‌شود که قاجاریان اهل حرمسرا و زن‌بارگی بوده‌اند. این ادعا نیز درست است، اما هخامنشیان نیز نه تنها دست کمی از قاجار نداشتند، که به مراتب از آنان پیشی گرفته بودند. قاجاریان دستکم زنان حرمسرای خود را با رعایت عرف متداول جامعه (درست یا غلط) انتخاب کرده و عقد کرده بوده‌اند. اما عمده‌ای از زنان حرمسراهای هخامنشی، زنان نگون‌بختی بودند که در جنگ‌ها به اسارت در آمده بودند و بین پادشاه (و از جمله کورش) دست به دست نیز می‌شدند. (بنگرید به: «زنان و چگونگی بخشندگی‌های کورش»).
- ایراد گرفته می‌شود که قاجاریان حامی فرهنگ و هنر و دانش نبودند و ادعا می‌شود هخامنشیان پیشتاز دانش و فرهنگ جهانی بوده‌اند. این در حالی است که حدود هشتاد درصد از مجموع نسخ خطی بازمانده از روزگاران پیشین به عصر قاجار تعلق دارد. نسخی که شمولی گسترده در ادبیات، نجوم، جغرافیا، تاریخ، ریاضی، نقاشی، خوشنویسی و علوم طبیعی دارد. نگاهی گذرا به «فهرستواره کتابهای فارسی» از استاد احمد منزوی به روشنی دامنه وسیع آثار تألیف شده در عصر قاجار را نشان می‌دهد. اما هیچ سند و شاهد و نقل‌قولی وجود ندارد که در دوره هخامنشی حتی یک کتاب نوشته شده باشد. از عصر قاجار می‌توان فهرستی هزاران نفره از ادبا و دانشمندان را مشاهده کرد، اما از سراسر دوره هخامنشی حتی از نام یک ادیب یا دانشمند سراغی نیست. آنان برای رفع این کمبود، بعضاً نام دانشمندان بابلی و یونانی را جزو دانشمندان هخامنشی قلمداد کرده‌اند. تبلیغات مخرب تا چه اندازه می‌باید نیرو داشته باشد تا واقعیت‌ها تا این حد دستکاری و جعل شوند؟
- پادشاهان قاجار و بخصوص ناصرالدین‌شاه، هم از هنرها و هنرمندان حمایت می‌کردند و هم خود به انواعی از هنرها (همچون خوشنویسی، شاعری، موسیقی، عکاسی، سفرنامه‌نویسی) آراسته بودند. اما شاهدی تاریخی وجود ندارد که عمده پادشاهان هخامنشی به چیزی جز جنگ و کشتار فکر کرده باشند.
- قاجاریان فرهنگ و سنت‌های ایران را حفظ کرده و تداوم بخشیدند. موسیقی ایرانی، معماری ایرانی، خوشنویسی ایرانی و آیین‌های ایرانی در عصر آنان تداوم داشت و تکامل می‌یافت. در حالیکه در دوره هخامنشی نه تنها شاهدی از چنین رویه‌هایی وجود ندارد، که اگر هم داشت، جای خود را به هنرها و معماری ترکیبی یونانی- بابلی داد که در تخت‌جمشید و شوش پدیدار شد و توسط هنرمندان و صنعتگران یونانی، بابلی، مصری و دیگر نواحی ساخته شد. ساخت‌وسازهایی که به موجب کتیبه ششم داریوش در شوش (DSf)، پارسیان کمترین نقشی در ساخت آنها نداشتند. پس از دوره قاجاریان نیز مجدداً فرهنگ و سنت‌های ایرانی رو به افول رفت. معماری ایرانی قربانی معماری غربی، لباس ایرانی قربانی لباس غربی و آیین‌ها و آداب ایرانی قربانی آیین‌ها و آداب غربی شد.
- ایراد گرفته می‌شود که مردم کشور برای قاجاریان اهمیتی نداشتند. این در حالی است که بخش قابل ملاحظه‌ای از بناهای عام‌المنفعه در ایران در زمان قاجاریان ساخته شده‌اند و از زمان هخامنشیان حتی یک بنای عام‌المنفعه (اعم از آب‌انبار، حمام، یحچال، کاروانسرا، مدرسه) شناسایی نشده است.
- ایراد گرفته می‌شود که قاجاریان ستیزه‌جو و خشونت‌طلب بوده‌اند. این ادعا در مورد آغامحمدخان و نهایت بی‌رحمی و قساوت او با زندیه، و نیز تا حدودی در مورد محمدعلی‌شاه درست است، اما شامل حال دیگران نمی‌شود. قاجاریان نه توانایی خشونت‌ورزی و جنگ‌طلبی داشتند و نه تمایل به انجام آنرا. تقریباً تمامی جنگ‌های عصر قاجار با هدف دفاع از کشور در قبال حمله دیگران صورت پذیرفت. این در حالی است که جنگ‌های عصر هخامنشی، محصول زیاده‌خواهی‌ها، تجاوزگری‌ها و جهان‌گشایی‌های پادشاهانی همچون کورش و کمبوجیه و داریوش و خشیارشا بوده است. جنگ‌ها و هجوم‌هایی که منجر به نابودی بسیاری از تمدن‌های ایران و شرق باستان شد و میدان جنگ پهناوری به وسعت تقریبی شش میلیون کیلومتر مربع را در بر می‌گرفت. (بنگرید به مطالب برچسب شده با کورش و داریوش).
- قاجاریان دست به نسل‌کشی و قتل‌عام عمومی نیازیدند؛ اما هخامنشیان و بخصوص کورش و داریوش بارها و بارها به سوزاندن شهرها، به بردگی گرفتن زنان و کودکان، و غارت اموال عمومی روی آوردند و بدان افتخار هم کردند. (بنگرید به مطالب برچسب شده با کورش و داریوش).
- عمده پادشاهان قاجار اشخاصی مسالمت‌جو و بی‌آزار بودند. هر چند به دلیل دخالت‌های ویرانگر استعماری ناتوان و دست‌بسته بودند، اما به کشور و مردم آن تا حدی- کم یا زیاد- علاقه داشتند. آنان آشکارا تمایلی به سرسپردگی دولت‌های استعماری و از جمله بریتانیا نداشتند، اما راه خلاصی از آنرا نیز در خود نمی‌یافتند. همین روحیه و رویه بود که موجب شد دولت‌های استعماری در اتحادی مشترک تصمیم به سرنگونی آنان و جانشینی آنان با سلسله‌ای سرسپرده بگیرند. این در حالی است که هخامنشیان به چیزی جز بسط قدرت و گسترش حوزه فرمانروایی خود نمی‌اندیشیدند.
- جامعه عصر قاجار توانست حتی از دل دربار شخصیت‌های برجسته فکری و فرهنگی‌ و خردمندانی همچون ادیب‌الممالک، میرزا عیسی فراهانی (میرزا بزرگ)، قائم‌مقام فراهانی، امیرکبیر، عباس میرزا، تاج‌السلطنه، فروغ‌الدوله، فخرالدوله و بسیاری کسان دیگر را پرورش دهد و بالنده کند. اما از عصر هخامنشی شاهدی از وجود چنین شخصیت‌هایی در دست نیست.
- قاجاریان با اینکه لااقل در ظاهر مقید به مذهب بودند، اما مذهب را تبدیل به دکان عوام‌فریبی نکردند و روحانیون را آلت دست خود ننمودند. اگر از القابی همچون ظل‌الله استفاده می‌کردند، همچون دیگر القاب، جنبه فرمایشی داشت. اما هخامنشیان نه تنها خود را عمیقاً تحت عنایت و حمایت خدایان می‌دانستند و غارتگری‌ها و تجاوزگری‌های خود را خواست اهورامزدا به حساب می‌آوردند، که پیروان دیگر ادیان را فقط به این جرم که «اهورامزدا را ستایش نمی‌کنند»، به دست قتل‌عام سراسری سپردند. و اینکار را حتی چنان افتخارآمیز می‌دانستند که شرح آنرا در کتیبه‌ها بازنوشتند و از خواننده خواستند که «مبادا اینها را باور نکنی و دروغ پنداری». و نیز برای کسی که آنها را بازگو و تبلیغ کنند، دعای خیر کرده‌اند که «فرزندانش (یعنی سربازان آینده سپاه هخامنشی) بسیار شوند». (بنگرید به کتیبه داریوش در بیستون).
دروغ نیرومند است. بسا نیرومندتر از راستی. مدعیان «راستی» مظهر «دروغ» هستند. چنین است که حتی در زمان حاضر و در عصر ارتباطات و دسترسی آسان و گسترده همگانی به اخبار و اطلاعات، همچنان می‌توان دروغ‌ها و تحریف‌های بزرگی را به ذهن‌های ساده‌اندیش قبولاند و باوراند تا بتوان راه سلطه را هموار کرد.
همچنین بنگرید به: «بی‌انصافی در قبال قاجاریان».
Nazifada
مگر جز اینه که اگه صفویان نبودند شیعه هم نبود؟
Mohamadatashparast
به درک که نبود.
Mitranagozir
اگه برخی ها زیاد عرعرکنند ارومیه را به کردها ی ایران ببخشاییم.
Mostarab Arjhang
چند گوشزد به نویسندگان و بعضی‌ نظر دهندگان این سایت:هر وقت اسم ترک مردم ترک تاریخ ترک زبان ترک یا هر موضوع که هرچند بسیار کم به ترک مربوط می‌شه در نوشتهاتون میارید تصویر گرگ سفید با عظمت را به ذهن بیارید که با گردنی افراشته بر توله سگی‌ سیاه و ریقو نگاهی‌ سهمگین دارد که کوچکترین خطایی به دریده شدن این توله پارس کثیف منجر خواهد شد.با احترام و خضوع به مالکان این سرزمین سومری‌ها ترک‌های اصیل از عظمت ما بهرمند شوید.
Toorkeshak
آری با احترام مراسم پالان گذاری شما کی هستش؟؟؟
Tirakhtoorchi
عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر
عررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر
خر خود گواه بر اصالت ترک است
Haghighat
http://www.youtube.com/watch?v=2f7mvxsuvhk
continental89
این مقاله راجع به زن ستیزی رژیم فاشیست اسلامی است, چه ربطی داره به مسائل ترک و فارس!
متاسفانه بعضی از مقاله ها در این سایت شده صهنه تاختن فارسها و ترکها به هم دیگر ,بدون توجه داشتن به محنویات مقاله.من فکر میکنم این روش بی احترامی است به نویسنده مقاله .
Mostarab aldang
در مورد علت نامیده شدن این قوم کثیف به اسم پارس اسناد یا مدارکی در دست نیست ولی رفتار سگ گونه این نجس ها این نظریه شباهت پارس کردن سگ با این قوم را تقویت میکند .یک نظریه که استاد بزرگ ناصر پورپیرا مطرح میکند و بسیار نزدیک به واقعیت است این است که قوم یهود برای آزادی خود از بابل این قوم وحشی های هند وکش را اجیر میکند و پس از رهایی از بابل در کشتار فجیح به نام پوریم دست به قتل و کشتار خود این قوم اجیر شده میپردازند و این قوم به این اسم پارس یا پاسبان که همان پارس سگ برای پاسبانی است متداول میشود .در حادثه پوریم قریب به اتفاق این پارسبانان سگی یهودیان با خیانت استر غافلگیر شده به قتل میرسند و در اصل کلمه پارس با سگ بدین صورت عجین میشود . در نوشته های بعدی به علل ازدواج با محارم این مجوس ها میپردازیم


برگشت

letzte Änderungen: 18.4.2017 8:21