Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   

مقاله ویژه - این مقاله در این تاریخ منتشر شده جمعه 10 مه 2013 - آخرین تغییرات در این تاریخ انجام شده است. جمعه 10 مه 2013

مانور دریایی آمریکا در خلیج فارس: تمرین حمله نظامی ٤١ کشور علیه ایران؟



نوشتۀ رضا تقی زاده
رزمایش عظیم دریایی که با رهبری آمریکا و مشارکت ٤١ کشور متحد واشنگتن در آبهای خلیج فارس آغاز و تا انتهای ماه مه (اواسط خرداد) ادامه خواهد یافت، ضمن پیگیری اهداف نظامی، دارای پیام روشنی است مبنی بر پایان گرفتن وقت انتخاب مابین یکی از دو گزینه ای که جمهوری اسلامی در مقابل دارد: "استقبال از جنگ" و یا "دست کشیدن از برنامه های مشکوک اتمی".



اگر چه دولت آمریکا طی بیانیه ای اعلام داشته که برگزاری تمرین گسترده دریایی در خلیج فارس تهدید نظامی علیه ایران نیست، هدفهای اعلام شدۀ رزمایش و همچنین تجهیزاتی که برای نخستین بار طی این مانور بکار گرفته می‌شوند، تردید اندکی پیرامون کاربرد اصلی عملیات تهاجمی/دفاعی یاد شده (حمله نظامی احتمالی علیه ایران) باقی می‌گذارند.

انتظار میرود خانم کاترین اشتون طی دیدار روز پانزدهم ماه مه (٢٥ اردیبهشت) خود با سعید جلیلی در استانبول این پیام را، اگر چه در لفافه پروتکل‌های سیاسی، در عین حال با روشنی کامل به دبیر شورای امنیت ملی جمهوری اسلامی منتقل سازد.
با توجه به تعلیق مذاکرات اتمی با گروه 1+5 تا بعد از برگزاری انتخابات رییس‌جمهوری ایران در 24 خرداد آینده، و تاکید وزیر خارجه آمریکا بر اینکه تلاش برای دست یافتن به توافق عملی با تهران به بعد از انتخابات موکول شده، توجیه عقلی دیگری برای دیدار دونفرۀ اشتون و جلیلی جلب نظر نمیکند.

بدون تردید در تعیین سرنوشت پرونده اتمی ایران و تکلیف ماهیت و مسیر دولت بعدی جمهوری اسلامی، و یا استقبال از جنگ، علی خامنه ای سخن آخر را خواهد گفت. این نکته‌ای است که هاشمی رفسنجانی نیز به زبان رانده و پیش‌شرط حضور خود در انتخابات را "تائید رهبری" عنوان کرده است: اقدام زیرکانه‌ای که توپ را عملا در زمین رهبر جمهوری اسلامی قرار داده است.

رزمایش بزرگ

نیروی دریایی آمریکا طی رزمایش روزهای آینده در خلیج فارس برای نخستین بار تجهیزات جنگ لیزری را مورد استفاده قرار می‌دهد. در نمایش‌های تصویری از کاربرد این سلاح هجومی/دفاعی، نشان داده شده که قادر است طی عملیات انهدامی، قایق‌های تهاجمی تندرو را به آتش کشیده و یا در عملیات غیرانهدامی، دید سرنشینان آن را کور کند. از ظرفیت انهدامی این سلاح که شبیه به سلاحهای جنگ ستارگان است برای ازمیان بردن هواپیماهای بدون سرنشین نیز استفاده میشود.
سلاح دیگری که در مانور دریایی آمریکا مورد آزمایش قرار می‌گیرد زیردریایی‌های بدون‌سرنشین کوچک با داشتن ظرفیت مین‌روبی و همچنین قدرت منهدم ساختن زیردریایی‌های در اختیار ایران است.

ایران بیش از پانزده فروند زیردریایی از چند گونه مختلف را در اختیار دارد. سه فروند زیر دریایی‌های کیلوکلاس در اختیار ایران، ساخت روسیه است. هشت فروند زیردریایی‌های کلاس غدیر و نهنگ که تا هشت سرنشین برای آنها در نظر گرفته شده، ساخت داخل و دارای طولی نزدیک به 30 متر هستند. چهار فروند زیردریایی کوچک ساخت کره شمالی نیز با نام یوگو در اختیار ایران قرار دارد.
سلاح‌های یادشده از جمله تجهیزاتی است که سپاه پاسداران جمهوری اسلامی در اختیار داشته و قصد دارد طی جنگ نامتقارن (هجوم ملخی و نا منظم) علیه ناوگان دریایی آمریکا و متحدانش در آبهای خلیج فارس بکار گیرد.

اگرچه قابلیت تهاجمی زیردریایی‌های ایران در خلیج فارس به دلیل عمق کم آب، محدود به نظر میرسد، ظرفیت مین‌گذاری آنها و قابلیت شلیک موشک و اژدر علیه کشتی‌های غیرمسلح و نفت‌کشها، با هدف مسدود ساختن تنگه هرمز، یک تهدید جدی و قابل‌ملاحظه محسوب میشود.

در سال 2008 پنج فروند قایق‌های تندرو نیروی دریایی سپاه به شکل تهدیدآمیزی به یک ناوشکن نیروی دریایی آمریکا در تنگه هرمز نزدیک شدند. بنا بر بیانیه وزارت دفاع آمریکا فرمانده ناوشکن در شرف صدور دستور شلیک به مستقیم به آنها قرار داشت که قایق‌های سپاه از مسیر خود عقب کشیدند.

پنج کشور اصلی

در مانور دریایی دوازده روزه آمریکا که بزرگترین رزمایش آمریکا در خلیج فارس محسوب میشود، ٢٥ کشور از راه ارسال تجهیزات دریایی، مستقیما شرکت جسته اند. پانزده کشور دیگر نفرات نظامی خود را به منطقه اعزام داشته اند. بزرگترین واحدهای حاضر در مانور متعلق به آمریکا، بریتانیا، فرانسه، عربستان سعودی و امارات متحده عربی است. کشورهای شرکت‌کننده در مانور، در هجوم نظامی احتمالی آینده علیه ایران نیز یا مستقیما شرکت جسته و یا از آن حمایت خواهند کرد. این پیامی است که جمهوری اسلامی ناگزیر از توجه به آن خواهد شد.

اگر چه تعداد دقیق کشتی‌های هواپیمابر، رزم‌ناو، ناوشکن و زیردریایی‌های شرکت‌کننده در رزمایش اعلام نشده، سه ناو هواپیمابر، یو-اس-اس اینترپرایز، جان استینیس و دوایت آیزنهاور، از مجموع چهار ناو هواپیمابرعملیاتی آمریکا در منطقه، در این مانور حضور دارند. ناو هواپیمابر چهارم، موسوم به جرج واشنگتن، در آب‌های اقیانوس آرام بسر می‌برد.
ناوهای هواپیمابر آمریکا به صدها فروند موشک کروز و هواپیمای نظامی مجهزاند و معمولا از سوی یک دوجین کشتی‌های جنگی همراهی میشوند. بریتانیا برای شرکت در رزمایش، شش فروند سفینه دریایی به خلیج فارس فرستاده است، منجمله رزم‌ناو موسوم به اچ-ام-اس دیاموند که با هزینه‌ای نزدیک به دو میلیارد دلار به تازگی تکمیل و عملیاتی شده است.

طی مانور دریایی آمریکا طرح انهدام هواپیماهای نظامی ایران و حمله به واحدهای پرتاب موشک در داخل ایران شبیه‌سازی میشود. رزمایش یادشده ابتدا از سواحل جنوبی خلیج فارس آغاز و در مرحله بعدی عملیات در دریا دنبال خواهد شد.

ایران قرار است در فاصله اندکی بعد از پایان مانور دریایی گسترده آمریکا در آبهای خلیج فارس بزرگترین مانور دفاع هوایی خود را برگزار کند. تلاش‌های ایران برای بدست آوردن موشک‌های دفاع هوایی موسوم به اس -300 ساخت روسیه به دلیل مخالفت های آمریکا و اسرائیل طی پنج سال گذشته به نتیجه نرسید. به این ترتیب دفاع هوایی ایران تا حدودی موکول به موشک‌های قدیمی (دهۀ ٦٠) زمین به هوای نوع سام و همچنین روش‌های جنگ نامتقارن، و شلیک به هواپیماهای مهاجم بعد از رویت آنها در داخل خاک ایران است.

در ماه سپتامبر سال گذشته و در اوج تهدیدهای غیرمستقیم اسرائیل به حمله نظامی علیه ایران، آمریکا مانور دریایی/هوایی کوچکتری را در خلیج فارس برگزار کرد. این بار با تعیین خط قرمز مشترک آمریکا و اسرائیل، و اعلام "تعیین کننده" بودن تابستان آینده برای جمهوری اسلامی، و در آستانه روشن شدن تکلیف رقابت قدرت در سیاست داخلی ایران، پیام آمریکا برای رهبران جمهوری اسلامی روشن تر و رساتر از هر زمان دیگر است: سازش با جامعه جهانی و یا رویارویی طی ماه‌های آینده با یک ائتلاف نظامی که دست کم چهل کشور جهان در آن حضور خواهند داشت.

رزمايش مين روبی آمريکا و همپيمانانش در خليج فارس


حسین ارین، کارشناس نظامی
حسین آرین (کارشناس نظامی)
۱۳۹۲/۰۲/۲۰

اوج گيری مجدد تنش ميان جمهوری اسلامی و آمريکا در ماههای آينده دور از انتظار نيست. گفتگو های هسته ای جمهوری اسلامی با کشورهای گروه ۱+۵ به دور باطل افتاده است و دورتازه سخنان تحريک آميز دو طرف آغاز شده است.

چاک هيگل، وزير دفاع آمريکا، گفته است که با توجه به نتايج انتخابات رياست جمهوری در ايران وتاثيرآن بر مسئله هسته ای، واشنگتن گزينه نظامی اش را بار ديگر ارزيابی خواهد کرد.

فريدون عباسی، رئيس سازمان انرژی اتمی ايران ، هم بطورضمنی درباره غنی سازی بالای ۲۰ در صد درصورت نياز به سوخت زيردريائی سخن به زبان آورده است. در اين ميانه، آمريکا که تلاش دارد راه را بر جاه طلبی های هسته ای جمهوری مسدود کند، بار ديگر توانائی نظامی خود را در خليج فارس و دريای عمان به نمايش گذاشته و در همين راستا رزمايش ديگری را در اين آبها برگزار کرده است.

دومين رزمايش بين المللی

اين رزمايش که دومين رزمايش بين المللی مقابله با مين است به مدت سه هفته از ۱۶ ارديبهشت تا ۹ خرداد اجرا ميشود و ۴۱ کشور منطقه ای و فرامنطقه ای در آن شرکت کرده اند.

در جريان اين رزمايش علاوه بر روبيدن و شکار مين، تمرينهای ديگری در زمينه حفاظت از کشتی های تجاری، باز نگهداشتن خطوط مواصلات دريائی و تامين امنيت آنها، و حفاظت از زير بنا های دريائی مانند سکو های نفتی و بنادر صورت خواهد گرفت. در رزمايش ياد شده ۳۰ ناو، ۱۸ شناور زيرسطحی بدون سرنشين و ۱۰۰ غواص ويژه خنثی سازی مواد منفجره شرکت دارند. فرماندهی اين رزمايش با دريابان جان ميلر از نيروی دريائی آمريکا است.

تهديد به بستن تنگه هرمز که مقامهای سياسی و نظامی جمهوری اسلامی آن را بارها به زبان آورده اند يکی از دلمشغولی های کشورهای غربی و منطقه ای است.

بيش از ۴۰ در صد نفت و ۲۰ در صد گاز مايع دنيا از تنگه هرمز عبورميکند و توانائی جمهوری اسلامی برای ايجاد اختلال در تردد کشتی ها دراين تنگه حتی برای مدتی کوتاه، بازار جهانی نفت را بشدت تکان خواهد داد.

تهديد ايران وپی آمد های احتمالی آن يکی از عواملی است که آمريکا و ديگر کشور های غربی را به خويشتن داری واداشته است تا برای حل مسئله هسته ای ايران به راههای سياسی و اقتصادی روی آورند گو اينکه به موازات اين ، آمريکا تلاش دارد با ارتقا توان نظامی خود و هم پيمانانش به ايران نشان دهد که گزينه نظامی کماکان مطرح است و توان و اراده دستجمعی برای اجرای آن وجود دارد.

ارتقا توان مين روبی

در اين راستا آمريکا در چند سال گذشته چند رزمايش با کشورهای جنوب خليج فارس و هم پيمانان غربی اش برگزار کرد. همين کشور شمار ناوهای مين روب خود را در خليج فارس به هشت فروند افزايش داد و بر تعداد هلی کوپتر های مين روب خود افزود. همزمان نيروی دريائی آمريکا ناو" پونس" را که در واقع يک پايگاه دريائی شناور است به ناوگان پنجم گسيل داشت وماه سپتامبر سال گذشته اولين رزمايش بين المللی مبارزه با مين را در خليج فارس و آبهای اطراف آن اجرا کرد.

اين مانور که با همگامی ۳۳ کشور و شرکت ۳۰۰۰ پرسنل صورت گرفت هم بزرگترين رزمايش در نوع خود در منطقه بود و هم نشاندهنده اراده سياسی کشور های شرکت کننده برای مقابله با تهديد های ايران گرچه از ديدگاه نظامی، نتايج بدست امده از رزمايش آنگونه که انتظار ميرفت موفقيت آميز نبود.

کمبود ها

در اين رزمايش نا وها و ديگر يکانهای شرکت کننده موفق شدند کمتر از نصف ۲۹ مين های مشقی کار گذاشته شده را بروبند و بر پايه اين نتيجه نوميدانه است که سرلشگر صالحی ، فرمانده ارتش ايران، در رابطه با رزمايش سال گذشته و جاری گفت: آمريکائيها با تمام تجهيزات خود به همراه ۳۰ کشور ديگر رزمايش (سال گذشته) را برگزار کردند، اما آنگونه که ما تحرکات آنها را رصد کرديم اين رزمايش موفق نبود ... لذا آنها به دنبال تکرار اين رزمايش هستند.

به نظر ميرسد که با توجه به نتايج نوميدانه سال پيش، آمريکا در فاصله ای کمتر از هشت ماه دست به برگزاری رزمايش گسترده ديگری زده است.

به باور بسياری از کارشناسان در صورت درگيری بين ايران و آمريکا در خليج فارس و مين گذاری ايران که يکی از عمده ترين و کار ساز ترين حربه های آن در چهار چوب جنگهای نا متقارن خواهد بود، مين روبی آمريکا در تنگه هرمز و در عين حال روياروئی با تهديد های ناشی از موشک های ساحل به دريا ايران و زير دريائيهای کوچک و قايقهای پر شمار سپاه و حملات زنبوری آنها، کاربسيار دشوار و پيچيده ای خواهد بود.

اضافه بر اين، ايجاد هماهنگی بين يکانهای شرکت کننده از کشورهای مختلف درعمليات مين روبی بر پيچيدگی کار خواهد افزود.

به گزارش موسسه برآوردهای استراتژيک موسوم به "استراتفور" جدا از مشکلات هماهنگی، مسئله ديگری که آمريکا با آن روبروست، شمارمحدود ناو های مين روب و کهنگی آنها است .آمريکا ۱۴ فروند مين روب دارد که هشت فروند آنها در خليج فارس و چهار فروند در ژاپن مستقر است و دو فروند ديگر در آمريکا برای آموزش بکار ميرود.

نيروی دريائی آمريکا پس از پايان جنگ سرد به ساختن يکانهای مين روب توجه چندانی نشان نداد و اکنون بفکر افتاده است که با تغيير شماری از يکانهای رزمی ساحلی به مين روب اين کمبود را جبران کند ولی انجام اين کار و عملياتی کردن اين يکانها به چند سال وقت نياز دارد.

دراين بين، نيروی دريائی آمريکا اقدام به تهيه تجهيزاتی مانند "سی فاکس" ، روباه دريا، کرده است که دررزمايش سال پيش از آن استفاده شد و امسال نيز نيروی های دريائی بريتانيا و آمريکا از اين وسيله استفاده خواهند کرد.

سی فاکس يک وسيله نقليه زير سطحی است که توسط ناو مين شکار با استفاده از کابل فايبر آپتيک به محل دقيق مين کار گذاشته شده هدايت ميشود تا آن را منفجر کند. بهر صورت استفاده از سی فاکس يا ابزار های مشابه و ادغام آنها در سيستم کلی عمليات و آموزش پرسنل برای بهره گيری موثر از آنها، نيازمند زمان است.

واکنش ايران

همزمان با اين رزمايش، نيروی دريائی ارتش جمهوری اسلامی با اعلام عملياتی شدن يک سامانه مين شکار رزمايش ويژه ای را در محدوده آبهای جاسک (منطقه دوم دريائی ولايت) در شرق تنگه هرمز برگزار کرد.

در اين رابطه، حبيب الله سياری، فرمانده نيروی دريائی ارتش، گفت: با سامانه مين شکار مذکوراين نيرو ميتواند با بکار گيری هليکوپترهای ويژه مين های کار گذاشته شده را خنثی و يا شکار کند.

وی درحاشيه برگزاری اين رزمايش در گفتگوئی با خبرگزاری فارس خاطر نشان کرد: رزمايش مين روبی آمريکا و همپيمانانش در جهت ايران هراسی است و جمهوری اسلامی نشا ن داده است که کشور های منطقه ميتوانند خود امنيت منطقه را برقرار کنند و احتياجی به حضور کشور های فرا منطقه ای نيست.

از رادیو فردا

برگشت

letzte Änderungen: 2.5.2017 8:17