Homeحزب    عضو یت    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   

و آخرین سخنرانیِ معمر قذافی (+ویدیو) R2P

همنشين بهار

مُدعّيان صاحب اختياری جهان که چشمشان را بر اوضاع یمن و عربستان و بر کشتار در بحرین و فلسطين
میبندند و برخوردشان با امثال آگوستينو پينوشه و اسيرکُشی سال ۶۷ در ایران را همان جهان دیدند،
به ليبی تاختند و در ،(Responsibility to Protect) R2P « آر تو پی » ، با سوارشدن بر اصل مسئوليت حمایت
سقوط ابوشفشوفه (معمر قذافی) سنگ تمام گذاشتند
اما داستان همه اش این نيست.
............................................
قذافی پيش از آنکه برود، رفته بود.
درست است که طالبان نفت و دلار، وال استریت، شرکت های غول آسای انگليس و آمریکا و توليد کنندگان
اسلحه که برندگان اصلی سقوط قذافی هستند، از همان آغاز که ملک ادریس فاتحه اش خوانده شد، با
قذافی مسئله داشتند.
درست است که ایالات متحده از برچيده شدن پایگاه هایش در ليبی و اینکه بخشی از ساحل مدیترانه در
اختيارش نيست، دلش پرُ بود،
و ذخایر فراوان نفت و « دسترسی به منابع انرژی » درست است که پایه اساسی و مهّم تحولاّت ليبی، اصل
گاز در آن کشور است و همين مسئله تاتو را به جنب و جوش انداخت.
درست است که آمریکا در دستيابی به منابع انرژی در ليبی که بزرگترین ذخيره نفتی قاره آفریقا را دارد،
سرمایه گذاری فراوان چين را در حوزه های نفت و گاز ليبی با منافع ملی استراتژیک خودش در تضاد میدید
و از همين رو، میبایست قذافی کلک اش کنده و چين دستش کوتاه میشد.
آفریکام) ) AFRICOM « مرکز فرماندهی ارتش آمریکا در آفریقا » درست است که ۴۹ کشور آفریقایی با
که سال ۲۰۰۷ توسط جورج دبليو بوش ایجاد شد، با واشنگتن موافقت United States Africa Command
کردند، اما قذافی زیر بار نرفت بخشی از طرح و نقشه آمریکا برای سلطه برآفریقا باشد و همين، کار
دستش داد.
درست است که تلاش قذافی برای ایجاد اتحادیه آفریقا با همکاری تمامی کشورهای آفریقایی، بيرون
کشيدن سرمایه هایش از غرب، تبدیل ارزهایش به طلا و خارج کردن دلار بعنوان ارز معتبر، کاسه صبر غرب
را که با بحران اقتصادی و مالی وکسری بودجه درگير است، لبریز کرد و همه با هم با لشکرکشی به ليبی
به فکر چاره افتادند،
درست است که با تصميم از مابهتران در ۱ مارس ۲۰۱۱ (که عضویت ليبی در سازمان ملل لغو شد) تهدید
یک جانبه غرب و ناتو برای حمله به ليبی بدون مجور آن سازمان در دستور کار قرار گرفت و در ۱۹ فوریه،
غرب در ادامه اشغال افغانستنان و عراق، تجزیه سودان، اشغال سومالی،... و تصرف منابع طبيعی و کنترل
گلوگاههای استراتژیک در آفریقا و آسيا، حملات مرگ بار خودرا به ليبی از طریق هوا و دریا آغاز کرد و شروع
به نابودی تاسيسات زیربنایی ليبی کرد که تا ترور قذافی ادامه داشت...
اماّ (و چه اماّی بزرگی)،
برای تصرف مستقيم چاههای نفت و احيای استعمار کهن خيز « ارتش اسارت بخش ناتو » اما پيش از آنکه
بردارد و با بيش از ۹۰۰۰ حمله هوائی، ليبی را آماج حمله قرار دهد و از هيچ کارخانه و بيمارستان و مدرسه
ای هم نگذرد، و حتی خط لوله شبکه آبرسانی (النهر الصناعي العظيم) و کارخانه توليد لوله که تجهيزات
مورد نياز تعمير این شبکه را توليد میکرد هدف قرار دهد، (پيش از آن و، خيلی پيش از آن)، قذافی خودش
فاتحه خودش را خوانده بود.
او پيش از آنکه برود، رفته بود.
............................................
قذافی نمرده و حالا حالاها هم نمیميرد !
بگذریم که (اگر مسئله، دیکتاتوری و جباریّت و جزمّيت باشد)، نحوه قتل قذافی، سربریدن صدها نفر در
شهر سرت و کشتار و جنایات تکاندهنده در سایر شهرها نشان میدهد قذافی نمرده و حالا حالاها هم
نمیميرد !
طرابلس، در انتظار زندانيان سياسی تازه است. هولوفتونی مخوفی « سجن أبو سليم » نشان میدهد
(۱۹۹۶/۶/ که زندانيان سياسی ليبی آنجا به رگبار بسته شدند. ( ۲۹
ماست ترُش از تغارش پيداست.
مصطفی عبدالجليل، رئيس شورای ملی انتقالی ليبی از آميختگی قانون اساسی با آنچه خودش شریعت
مینامد و، از لغو ممنوعيت چندهمسری در ليبی، خبر داد...
رئيس شورای انتقالی ليبی گفته است شریعت منبع اصلی قانون است.
ی که با قسط و رهایی که مضمون پيام انييا و اوليا بود، بيگانه است؟ « شریعت » ؟ کدام شریعت
پامنبری « ناتو » ی که اگر خانم کلينتون و آقای سارکوزی و دیوید کامرون...و کسانيکه برای « شریعت »
میکنند نمیدانند، آقای عبدالعلی حکيم بالحاج (امير) و دوستانش خوب میدانند به نظر
وابسته است. « مجتهدین »
ميدان میدهد و تک صدایی را حاکم میکند. « تصویب » ی که به مسئله « شریعت »
گروه نجات یابنده) میچسبد که میگوید: ) « فرقه ناجيه » ی که قرنها بعد از غزالی نيز به حدیث « شریعت »
تنها یک گروه اهل بهشت است و دیگر گروه ها در آتش جهنم خواهند بود.
دیدگاه پوسيده ای که جامه مشروعيت را بر تن یک رویکرد و یک نظر و یک عقيده میپوشاند و تکثرگرایی
را به خاک سياه مینشاند.
در پانویس مقاله
امام محمد غزالی عزیز است اما نوروز از او عزیزتر
در این مورد توضيح داده ام و منابع حدیث مزبور را آورده ام.
............................................
نص كلمة معمر القذافي يوم ۲۲ فبراير ۲۰۱۱
در این ویدیو توجه شما را به سخنرانی مهّم معمر قذافی در ميدان سبز طرابلس که تاریخ آن ۳ روز بعد از
تهاجم نيروهای ناتو به ليبی است جلب میکنم.
هر فرد یا جنبش یا رژیمی پيش از آنکه در عمل سقوط کند یا ارتفاع گيرد، در گفتار سقوط یا ارتفاع خواهد
کرد.
از همان سخنرانی که آینه حرکات و سکنات قذافی بود میشد فهميد کارش تمام است.
توجه داشته باشيم که زبان، خودش عمل است و آستانه و پيشاهنگ کردار آدمی، گفتار او است.
تبختر و تکبر و ذهنيت قذافی نسبت به مردمی که به خيابانها ریخته بودند و او آنها را به نجاست تشبيه
میکرد نيز، نشان میداد او مدتهاست غزل خداحافظی را خوانده است.
البته در سخنان قذافی نکات قابل تأملی مثل ترور عبدالفتاح یونس و اشارات غير مستقيم به اصل
قابل تأمل است. ،(Responsibility to Protect) R2P « آر تو پی » ، مسئوليت حمایت
……………………………………………………………………………….
پانویس
قذافی در آخرین سخنرانی خودش با توهين به مردم به جان آمده ای که به خيابانها ریخته بودند، به
پاکسازی ليبی از به قول خودش نجاسات اشاره کرد و گفت:
أنا سنوجه نداء للملايين من الصحراء إلى الصحراء، وسنزحف أنا والملايين، لتطهير ليبيا شبرا شبرا، بيتا بيتا،
دارا دارا، زنقة زنقة، فردا فردا، حتى تتطهر البلاد من الدنس والأنجاس.
بعد از آن مخالفينش که البته میخواستند از تأثير سخنان وی که به انگيزه های اصلی ناتو برای دخالت در
ليبی هم اشاره میکرد بکاهند، برای مسخره قذافی ترانه ای با تقليد صدای خودش ساختند که جمله
فوق در آن تکرار میشد.
در آغاز ویدیوی ضميمه، بخشی از آن ترانه شلوغ را میتوان شنيد.
http://www.youtube.com/watch?v=Z8gSCJVBee8
هم میگفتند. Abu Shafshufa « أبو شفشوفه » به خاطر موهای وزوزی و فرفری قذافی به او
***
همنشين بهار
hamneshine_bahar@yahoo.com

با سلام به پیوست شماره چهل و دو را همراه یک نوشته برایتان ارسال میکنم.


موفق باشید

روشنک



جشن برای مرگ یا سوگواری برای آزادی

قذافی یک سرهنگ بود و با کودتا توانست حاکمیت دیکتاتوری قبیله ای در لیبی را بدست آورد. در تمام این مدت، اگرچه با فراز و نشیب، در خدمت نظام سرمایه داری بود. قذافی یک فرمانده نظامی با تجربه 42 سال حکومت و ارتباط با تمامی سرویسهای اطلاعاتی روسی، اروپایی و آمریکایی بود. او کسی بود که در چند حمله هوایی آمریکا به مقرش در طرابلس جان سالم بدر برده بود.مدتها به دلیل تهدید های آمریکا، فقط هنگام ملاقات با سیاستمداران خارجی، در انظار عمومی ظاهر میشد. در طی بمبارانهای شدید طرابلس توسط ناتو، او توانست با پنهانکاری و محافظت های مورد نیاز ، جان خود و پسرانش را که مسئولیتهای نظامی و امنیتی داشتند، حفظ کند. او کسی بود که ناتو و رهبران سیاسی آن آرزوی موشک باران محل اختفای او را داشتند و قذافی بهتر از هرکس به آن آگاه بود. ماهواره ها و جاسوسان ناتو همواره در پی کشف محل اختفای او بودند. تا یکی دو روز قبل از سفر ناگهانی هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا به لیبی و ملاقاتش با رئیس شورای انتقالی لیبی هنوز هیچکس از محل اختفای او اطلاعی نداشت.

ماجرای تسلیم قذافی که توسط یکی از اعضای قبیله ای در سرت، به خبرنگاران گفته شده، شنیدنی است. نیروهای نظامی شورای انتقالی میگویند بعد از نماز صبح و طلوع آفتاب، یک کاروان اتومبیل از سرت خارج و به سمت غرب از شهر بیرون رفته و بعد از ساعتی مورد حمله جنگنده های فرانسوی ناتو قرار گرفت. مشاهدات خبرنگاران از باقی مانده صحنه ی موشکباران کاروان اتومبیلها گویای شدت عمل آنان برای کشتن تمامی سرنشینان این اتومبیلهاست. قذافی توانست به اتفاق چند تن که شدیدا زخمی شده و زنده مانده بودند خود را در زیر یکی از آبروهای زیر جاده، از دید جنگنده ها پنهان کنند. بعد از پایان یافتن موشکباران، یک نفر از اعضای قبیله ای در سرت با معرفی خود به مسئول یکی از واحدهای نظامی شورای انتقالی اطلاع میدهد، که قذافی در آن نزدیکی است و میخواهد خودش را تسلیم کند. و به دنبال آن، ماجرای تجاوز به او همراهانش و چگونگی کشتن وحشیانه آنها را خواند و یا شنیده اید. ولی مطلب مهم اینجاست که پیرو توافق قبلی با شورای انتقالی لیبی، قرار بر این بوده که کاروان حامل قذافی و پسرانش با نصب پرچم سفید به قصد خروج از کشور ، از شهرسرت خارج شوند. ولی اینکه چگونه یک روز قبل از اجرای این توافق، وزیر امور خارجه آمریکا یک سفر فوری به طرابلس کرده و قول پول و همکاری نظامی میدهد؟ بسیار جای سوال است. این ساده لوحی است که باور کنیم که قذافی در روز روشن ساعت حدود هفت صبح از شهر و بیابانی خالی که تحت نظارت ماهواره ها قرار دارد ، از سرت ، شهری که کاملا محاصره شده و تمام تحرکات و ارتباطات آن کنترل میشود، بدون پوشش امنیتی ، در قالب یک کاروان از شهر خارج شود. کینه و دشمنی باندهای سرمایه داری با مردم لیبی،و پنهان کردن روابط قبلی خودشان با قذافی، ضرورت کشتن قذافی را از قبل معین کرده بودند.

آنچه که مسلم است، جشن برگزار شده برای مرگ قذافی توسط رسانه ها و سیاستمداران سرمایه داری جهانی هیچ چیز غیر از جشن برای سرکوب و نابودی زیر ساختهای اقتصادی و اجتماعی لیبی و برقراری دولتی بمراتب جنایتکارتر از قذافی نیست.

ظاهرا قذافی با این استنباط که اشتباها مورد حمله هوائی قرار گرفته خود را تسلیم کرده است.

سؤال اینجاست که چرا نباید قذافی و اعضا شورای انتقالی که با هم همدست بوده ودر جنایات آن دولت شریک جرم میباشند محاکمه و جزئیات و دلیل کارهای آنان برای مردم لیبی و جهانیان آشکار شود.



احمد پرتوی

هفت آبانماه نود

آیا لیبی واقعاً "آزاد"شد؟

سه شنبه, 08/03/1390 - 20:00

نسخه قابل چاپ

تقی روزبه



برقراری قوانین شریعت اولین دست‌آورد "انقلاب" لیبی! زنان ازاولین قربانیان "لیبی آزاد"! اسلام‌گرایان به‌اصطلاح معتدل متحدین جدید ناتو و قدرت‌های بزرگ برای کنترل انقلاب کشورهای خاورمیانه وآفریقای شمالی!

ازقدیم گفته‌اند سالی که نکوست ازبهارش پیداست.

آیا همان‌طورکه اوباما ودیگر شرکای جنگی‌اش درپی کشته شدن قذافی از لیبی آزاد سخن گفته و به سران دولت انتقالی ومردم لیبی تبریک گفته‌اند، به‌راستی لیبی آزاد شد ویا درمسیرآزادشدن قراردارد؟ یا آنکه قدرت دربالاترین سطوح ازچنگ دیکتاتور نگون‌بختی که دوران مصرف و عمر سیاسی‌اش به پایان رسیده بود و حاضر به پذیرش آن نبود به زور قوه قهریه خارج شد و به دست غارتگران ودیکتاتورهای جدیدی، دراتحاد تنگاتنگ با قدرت‌های بزرگ وشرکت‌های چندملیتی برای بلعیدن تمام‌عیار نفت لیبی جابجاشد ومردم هم دراین میان نقشی جزپیاده نظام نداشتند؟

شیرینی کوتاه‌مدت

درماجرای لیبی هم چنان باید با یک چشم خندید وباچشمی دیگرگریست. خوشحالی ناشی ازسرنگونی یک دیکتاتورمادائم‌العمر بجای خود امر فرخنده‌ای بوده وقابل درک است وشیرین. اما متأسفانه تمامی قرائن وشواهد نشان‌دهنده آن است که این شیرینی کوتاه‌مدت بوده ومتأسفانه با تلخی فزاینده‌ای همراه است که هرروزهم بیشترخواهد شد.

چگونگی سرنگونی یک دیکتاتور وبدیلی که قدرت‌های خارجی در زدوبند با رؤسای قبایل ودولتمردان سابق قذافی بجای آن ساخته پرداخته‌اند جای هیچ گونه امیدی برای آزادی وبرابری و حضورونقش مستقل مردم زحمتکش وسرکوب شده لیبی باقی نمی‌گذارد.

مسدود شدن مسیر رهایی

قدرت‌ها ورسانه هایشان همواره می‌خواهند ما را دربرابرانتخاب بین گزینه موجود (وچه بسا گزینه دیروزشان) وگزینه‌ای تازه که برای امروز خود تعیین کرده‌اند قراردهند. آنها البته این سناریوی خود را درخلأ به وجود نمی‌آورند ودرواقع بدون ورود مردم به میدان مبارزه وسوارموج آن شدن وجهت دادن به آن قادربه انجام آن نیستند. به این ترتیب این ناآگاهی وعدم آرایش مناسب صفوف مردمی است که بزرگترین دشمن خودی است که دراتحاد با دشمنان مردم سرنوشت سازمی شوند.

درهرحال، آنها باین ترتیب مسیر گزینه سوم، گزینه رهائی، حاکمیت مردم برسرنوشت خود را مسدودمی کنند. اما سنگ‌اندازی وبستن راه سوم یعنی گزینه حرکت مردم به سوی آزادی وبرابری، حقانیتی برای آنچه صورت گرفته ودرمیان تلی ازخون و ویرانی وخشونت زایمان یافته است، ایجاد نمی‌کند. چیزی نمی‌گذرد که نشاط وفرح ناشی ازسرنگونی دیکتاتورپیشین وخاطره چهارشبانه روزجشن وپایکوبی جای خودرا به دردهای روزافزون مولود برآمده اززایمان جدیدمی دهد. این تجربه به خصوص برای کسانی که مرگ انقلاب ایران را درروززایمان آن آزموده‌اند قابل لمس است. مردمی می‌مانند، آکنده ازنفرت وحسرت وآرزوها وبا مطالبات پاسخ نگرفته.

سناریوی قدرت‌های بزرگ

البته از زایمانی که قابله‌اش قدرت‌های بزرگ وجگنده‌های ناتوباشند بیش ازاین هم نمی‌توان انتظارداشت . هم چنان که فرجام این الگوها درعراق وافغانستان را دیده ایم. درافغانستان پس ازده سال جنگ وخونریزی نه فقط، چیزی حتی ازنمایش دموکراسی صوری توسط گماشته شدگان وجود ندارد بلکه موجب برآمد مجدد بنیادگرایان طالبان نیز شده‌اند وحالا همین قدرتها دارند عجزروزافزون خود را درمقابله باآن به نمایش می‌گذارند. اکنون افغانستان پس ازده سال اشغال وجنگ ولشکرکشی این قدرتها به بزرگترین مرکز تولیدوصدور موادمخدرجهان تبدیل شده است.

درلیبی دست به دست شدن قدرت درسایه حملات وحشیانه جنگنده‌های ناتو وبیش ازهمه توسط چهارقدرت آمریکا وانگلیس وفرانسه وایتالیا با تخریب زیرساخت‌های این کشوروکشته شدن 50هزارنفرو دویست هزارزخمی (ودرآخرین سناریو قتل عمد وسرشارازخشونت قذافی وپسرش بجای محاکمه قانونی آنها برخلاف مقررات کنوانسیون اسیران جنگی) بخشی ازهزینه‌های زایمان لیبی نوین بود. دراین سناریو قدرتهای بزرگ ازبالا فرمان وبمب صادرمی کردند وازپائین مردم وجوانان لیبی به مثابه پیاده نظام وگوشت دم توپ مورد استفاده قرارمی گرفتند.

آزار از هر دو سو

مطابق گزارش مدافعان حقوق بشرشکنجه واعدام‌ها واذیت وآزارمخالفان فقط توسط قذافی ونیروهای او صورت نمی‌گرفت، بلکه همزمان توسط اردوی مخالفان آن ومؤتلفین دولتهای غربی حتی قبل ازکسب قدرت هم صورت می‌گرفت که این دولتها چشم وگوش خود را به روی همه آنها بسته بودند تامبادا به برنامه "نجات لیبی" آسیبی وارد شود. چرا که برای خود آنها لااقل روشن بودکه دموکراسی وحقوق بشرچیزی بیش ازیک تن پوشش تزیینی برای استتارنیات واقعی اشان نبود.

تصاحب تمام عیار لیبی به مثابه یک کشور ثروتمندنفتی، کنترل فرایند انقلاب منطقه وپروژه خاورمیانه بزرگ ادغام شده و تحت سیطره بازارجهانی و شرکت‌های فراملیتی، هدف‌های اصلی را تشکیل می‌دادند. دستبوسی چندش آور ودادوستد سران همین قدرت‌های چهارگانه با دیکتاتورسابق لیبی یک روی سکه واقعیت است وجنگیدن آنها باهمان دیکتاتورازطریق بندوبست با سران قبائل ودولتمردان فاسد روی دیگراین سکه.

دراین بازارمکاره هرکس که ذره‌ای شعاردموکراسی را جدی بگیرد، اگرازسرسپردگی‌اش به گفتمان سلطه سرمایه ودولتهای امپریالیستی وجهان خوار نباشد، تنها ساده لوحی مفرط خود را به نمایش می‌گذارد. همان کسانی که زمانی برای تأمین منافع خود به دستبوسی قذافی میرفتند، همانها نیزبرای مصون ماندن ازدردسرهای زنده دستگیرشدنش دستورقتل وی را صادرکردند.

نمونه‌هایی او سخنان رئیس شورای انتقالی لیبی

بخشی ازسخنان تاریخی مصطفی عبدالجلیل رئیس شورای انتقالی لیبی دربن غازی درطلیعه "لیبی آزاد" وبه مناسبت حضورده‌ها هزارنفر چنین بود:

"از این پس قوانین بر اساس شریعت و دستورات قرآنی تنظیم خواهند شد."

"در کشور مسلمان ما، شریعت پایه و اساس تمام قوانین است. بنابراین تمام قوانینی که با اصول اسلامی همخوانی ندارند غیر قابل اجراخواهند بود. وی سپس برای نمومه از قانون تک همسری که در دوران قذافی اجرا می‌شدانتقاد و از چند همسری حمایت کرد رییس شورای انتقالی همچنین از حذف سودبانکی و اجرای بانکداری اسلامی خبر داد." (به نقل ازبی بی سی و ارونیوز(

این سخنان به خوبی نشان می‌دهد که دولت‌های غربی با چه کسانی وبرای چه اهدافی به ائتلاف پرداخته‌اند.

اگرآنها دردوره جنگ سرد برای کنترل جنبش‌های اعتراضی وایجا کمربند سبز بدوربلوک رقیب خود با بنیادگرایان ائتلاف کردند، اکنون نیز برای کنترل انقلاب کشورهای عرب ومنطقه به ائتلاف با اسلام گرایان به اصطلاح معتدل تر ازبنیادگرایان آن دوره، اما هم چنان طرفداراسلام سیاسی وحاکمیت مذهب روی آورده‌اند. نمونه سناریوی آنها در لیبی وتونس ومصرهمین را نشان می‌دهد.

سخنان رئیس دولت انتقالی درپی مرگ قذافی ودرمراسم بزرگداشت لیبی آزاد برای هرکسی که گوشی برای شنیدن وچشمی برای دیدن دارد براستی هشداردهنده وتنبه برانگیزاست. وجای هیچ توهمی را درماهیت این نوع آزادسازی ومعنای تبریک سران قدرتهای مهاحم برای تولد "لیبی آزاد و نوین" ومعنای تأسیس دموکراسی مورد نظرآنان باقی نمی‌گذارد.

تداوم ناگزیر مبارزه

بزودی مردم لیبی آگاه خواهند شد که آزادی ازشرقذافی به تنهایی برای دست یافتن به آزادی وبرابری کافی نیست. آنها اکنون علاوه برمستبدین با چهره‌ها وزشت‌های جدید، هم چنین باید با مطامع بی پایان دولت‌ها وشرکت‌های چندملیتی و بافرود بهمن اسلام سیاسی وقوانین ارتجاعی شریعت برسرنوشت خود، وبا انحصارقدرت توسط باندهای حاکم و فاسد سران قبائل ومتحد دولتهای بزرگ به زورآزمایی بپردازند.

مبارزه علیه استبداد واستثماربه پایان نرسیده است. آنها ناگزیرند برای نیل به اهداف خود با برپائی جنبشهای مطالباتی اشان راه دشواروپرپیچ وخم پیشروی بسوی آزادی وبرابری را با تکیه بر اراده آزادوآگاه خودآغازکنند.

آری انقلاب لیبی درهمان روز زایمان خود مصادره شده است.

معمرقذافی و ناتو

R2P و آخرین سخنرانیِ معمر قذافی (+ویدیو)


همنشین بهار

مُدعّیان صاحب اختیاری جهان که چشمشان را بر اوضاع یمن و عربستان و بر کشتار در بحرین و فلسطین می‌بندند و برخوردشان با امثال آگوستینو پینوشه و اسیرکُشی سال ۶۷ در ایران را همان جهان دیدند،
با سوارشدن بر اصل مسئولیت حمایت، «آر تو پی» R2P ((Responsibility to Protect، به لیبی تاختند و در سقوط ابوشفشوفه (معمر قذافی) سنگ تمام گذاشتند
اما داستان همه اش این نیست.

............................................

قذافی پیش از آنکه برود، رفته بود.

درست است که طالبان نفت و دلار، وال استریت، شرکت های غول آسای انگلیس و آمریکا و تولید کنندگان اسلحه که برندگان اصلی سقوط قذافی هستند، از همان آغاز که ملک ادریس فاتحه اش خوانده شد، با قذافی مسئله داشتند.

درست است که ایالات متحده از برچیده شدن پایگاه هایش در لیبی و اینکه بخشی از ساحل مدیترانه در اختیارش نیست، دلش پُر بود،

درست است که پایه اساسی و مهّم تحولّات لیبی، اصل «دسترسی به منابع انرژی» و ذخایر فراوان نفت و گاز در آن کشور است و همین مسئله تاتو را به جنب و جوش انداخت.

درست است که آمریکا در دستیابی به منابع انرژی در لیبی که بزرگترین ذخیره نفتی قاره آفریقا را دارد، سرمایه گذاری فراوان چین را در حوزه های نفت و گاز لیبی با منافع ملی استراتژیک خودش در تضاد می‌دید و از همین رو، می‌بایست قذافی کلک اش کنده و چین دستش کوتاه می‌شد.

درست است که ۴۹ کشور آفریقایی با «مرکز فرماندهی ارتش آمریکا در آفریقا» AFRICOM (آفریکام) United States Africa Command که سال ۲۰۰۷ توسط جورج دبلیو بوش ایجاد شد، با واشنگتن موافقت کردند، اما قذافی زیر بار نرفت بخشی از طرح و نقشه آمریکا برای سلطه برآفریقا باشد و همین، کار دستش داد.

درست است که تلاش قذافی برای ایجاد اتحادیه آفریقا با همکاری تمامی کشورهای آفریقایی، بیرون کشیدن سرمایه هایش از غرب، تبدیل ارزهایش به طلا و خارج کردن دلار بعنوان ارز معتبر، کاسه صبر غرب را که با بحران اقتصادی و مالی وکسری بودجه درگیر است، لبریز کرد و همه با هم با لشکرکشی به لیبی به فکر چاره افتادند،

درست است که با تصمیم از مابهتران در ۱ مارس ۲۰۱۱ (که عضویت لیبی در سازمان ملل لغو شد) تهدید یک جانبه غرب و ناتو برای حمله به لیبی بدون مجور آن سازمان در دستور کار قرار گرفت و در ۱۹ فوریه، غرب در ادامه اشغال افغانستنان و عراق، تجزیه سودان، اشغال سومالی،... و تصرف منابع طبیعی و کنترل گلوگاههای استراتژیک در آفریقا و آسیا، حملات مرگ بار خودرا به لیبی از طریق هوا و دریا آغاز کرد و شروع به نابودی تاسیسات زیربنایی لیبی کرد که تا ترور قذافی ادامه داشت...

امّا (و چه امّای بزرگی)،
اما پیش از آنکه «ارتش اسارت بخش ناتو» برای تصرف مستقیم چاه‌های نفت و احیای استعمار کهن خیز بردارد و با بیش از ۹۰۰۰ حمله هوائی، لیبی را آماج حمله قرار دهد و از هیچ کارخانه و بیمارستان و مدرسه ای هم نگذرد، و حتی خط لوله شبکه آبرسانی (النهر الصناعي العظيم) و کارخانه تولید لوله که تجهیزات مورد نیاز تعمیر این شبکه را تولید می‌کرد هدف قرار دهد، (پیش از آن و، خیلی پیش از آن)، قذافی خودش فاتحه خودش را خوانده بود.
او پیش از آنکه برود، رفته بود.

............................................

قذافی نمرده و حالا حالاها هم نمی‌میرد !

بگذریم که (اگر مسئله، دیکتاتوری و جبارّیت و جزمّیت باشد)، نحوه قتل قذافی، سربریدن صدها نفر در شهر سرت و کشتار و جنایات تکان‌دهنده در سایر شهرها نشان می‌دهد قذافی نمرده و حالا حالاها هم نمی‌میرد !
نشان می‌دهد «سجن أبو سليم» طرابلس، در انتظار زندانیان سیاسی تازه است. هولوفتونی مخوفی که زندانیان سیاسی لیبی آنجا به رگبار بسته شدند. (۱۹۹۶/۶/۲۹)

ماست تُرش از تغارش پیداست.

مصطفی عبدالجلیل، رئیس شورای ملی انتقالی لیبی از آمیختگی قانون اساسی با آنچه خودش شریعت می‌نامد و، از لغو ممنوعیت چندهمسری در لیبی، خبر داد...

رئیس شورای انتقالی لیبی گفته است شریعت منبع اصلی قانون است.
کدام شریعت؟ «شریعت»ی که با قسط و رهایی که مضمون پیام انییا و اولیا بود، بیگانه است؟
«شریعت»ی که اگر خانم کلینتون و آقای سارکوزی و دیوید کامرون...و کسانیکه برای «ناتو» پامنبری می‌کنند نمی‌دانند، آقای عبدالعلی حکیم بالحاج (امیر) و دوستانش خوب می‌دانند به نظر «مجتهدین» وابسته است.
«شریعت»ی که به مسئله «تصویب» میدان می‌دهد و تک صدایی را حاکم می‌کند.
«شریعت»ی که قرنها بعد از غزالی نیز به حدیث «فرقه ناجیه» (گروه نجات یابنده) می‌چسبد که می‌گوید: تنها یک گروه اهل بهشت است و دیگر گروه ها در آتش جهنم خواهند بود.
دیدگاه پوسیده ای که جامه مشروعیت را بر تن یک رویکرد و یک نظر و یک عقیده می‌پوشاند و تکثرگرایی را به خاک سیاه می‌نشاند.
در پانویس مقاله
امام محمد غزالی عزیز است اما نوروز از او عزیزتر
در این مورد توضیح داده ام و منابع حدیث مزبور را آورده ام.

............................................

نص كلمة معمر القذافي يوم 22 فبراير 2011

در این ویدیو توجه شما را به سخنرانی مهّم معمر قذافی در میدان سبز طرابلس که تاریخ آن ۳ روز بعد از تهاجم نیروهای ناتو به لیبی است جلب می‌کنم.

هر فرد یا جنبش یا رژیمی پیش از آنکه در عمل سقوط کند یا ارتفاع گیرد، در گفتار سقوط یا ارتفاع خواهد کرد.
از همان سخنرانی که آینه حرکات و سکنات قذافی بود می‌شد فهمید کارش تمام است.
توجه داشته باشیم که زبان، خودش عمل است و آستانه و پیشاهنگ کردار آدمی، گفتار او است.
تبختر و تکبر و ذهنیت قذافی نسبت به مردمی که به خیابانها ریخته بودند و او آنها را به نجاست تشبیه می‌کرد نیز، نشان می‌داد او مدتهاست غزل خداحافظی را خوانده است.
البته در سخنان قذافی نکات قابل تأملی مثل ترور عبدالفتاح یونس و اشارات غیر مستقیم به اصل مسئولیت حمایت، «آر تو پی» R2P ((Responsibility to Protect، قابل تأمل است.

……………………………………………………………………………….
پانویس
قذافی در آخرین سخنرانی خودش با توهین به مردم به جان آمده ای که به خیابانها ریخته بودند، به پاکسازی لیبی از به قول خودش نجاسات اشاره کرد و گفت:
أنا سنوجه نداء للملايين من الصحراء إلى الصحراء، وسنزحف أنا والملايين، لتطهير ليبيا شبرا شبرا، بيتا بيتا، دارا دارا، زنقة زنقة، فردا فردا، حتى تتطهر البلاد من الدنس والأنجاس.
بعد از آن مخالفینش که البته می‌خواستند از تأثیر سخنان وی که به انگیزه های اصلی ناتو برای دخالت در لیبی هم اشاره می‌کرد بکاهند، برای مسخره قذافی ترانه ای با تقلید صدای خودش ساختند که جمله فوق در آن تکرار می‌شد.
در آغاز ویدیوی ضمیمه، بخشی از آن ترانه شلوغ را می‌توان شنید.
http://www.youtube.com/watch?v=Z8gSCJVBee8

به خاطر موهای وزوزی و فرفری قذافی به او «أبو شفشوفه» Abu Shafshufa هم می‌گفتند.

***
همنشین بهار
hamneshine_bahar@yahoo.com

برگشت

letzte Änderungen: 1.7.2017 10:27