Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ    تریبون آزاد    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   

چه شد که سوسیالیست شدم‎ ‎

اولاف پالمه
برگردان: علی شفیعی

من افتخار می‌کنم و خوشنودم از این که بگویم یک نفر سوسیالیستِ دموکرات هستم. من زمانی به این باور رسیدم که در سفرم ‏به دور هند، فقر وحشتناک عده‌ای را در کنار ثروت بی‌حد و حصر عده‌ای دیگر دیدم؛ و این اختلاف طبقاتی را به طرز فاحش‌تری در ‏خود ایالات متحده آمریکا بوضوح دیدم. زمانی که جوان بودم با چشمان خود، نبود آزادی، اختناق، فشار و پی‌گرد انسان‌ها را در ‏جوامع کمونیستی شاهد بودم و همین‌طور زمانی که از اردوگاه‌های نازیست‌ها دیدن کردم و چشمم به لیست مرگ سوسیال ‏دموکرات‌ها و سندیکالیست‌ها افتاد.‏

من زمانی به این باور رسیدم که برایم روشن شد که این سوسیال دموکراسی بوده که بنای دموکراسی را در سوئد پایه گذاشته ‏است، که این سوسیال دموکراسی بوده که کشور را از بحرانِ سیاسیِ دهه‌ی سی، از فقر و بیکاری رهانیده. زمانی که خودم شخصاٌ به ‏صفوف آن‌ها پیوستم و برای آ‌ت‌پ‌(1) کار می‌کردم ، شاهد مبارزه‌ی سوسیالیستی آن‌ها بودم زمانی که حقوق بگیران معمولی برای ‏حق بازنشستگی مبارزه می‌کردند. شما خودتان هم درگیر بودید.‏
من در طول سال‌ها همکاری نزدیک با تاگه ارلاندر(2) و داشتن روابط صمیمانه با ویلی برانت، برنو کرایسکی و تریگو برانلی(3) که ‏جانش را در راه مبارزه برای ارزش‌های انسانی به خطر انداخت، مفهوم دموکراسی و هومانیسم را فرا گرفتم.‏
ولی مهم‌تر از همه، زمانی عزم من راسخ‌تر می‌شود که به چشم خود جنگ، مسابقه تسلیحاتی، توده‌ی وسیع بیکار و شکاف عمیق ‏بین انسان‌ها را در جهان می‌بینم.‏

زمانی عزم من راسخ‌تر می شود که در کشور خودم شاهد رشد بی‌عدالتی، بالا رفتن رقم بیکاری و بزهکاری‌های پیامد آن می‌شوم.‏
وقتی می‌بینم در آینده‌ای که بورژوازی نوید آن را پیشاپیش می‌دهد، حقوق بگیران فقیرتر و ثروت‌مندان ثروت‌مندتر می‌شوند، که ‏در آن امنیت اجتماعی شکننده‌تر و بر تعداد کاخ نشینان افزوده‌تر می‌شود، جایی که در آن روح همبستگی ضعیف‌تر و اِگوئیسم ‏قوی‌تر می‌شود؛ جایی که در آن قوی صاحب همه‌چیز است و به ضعیف فقط قاشق خالی می رسد.‏
آری، من یک سوسیالیستِ دموکرات هستم، و به عملکرد آن در کشورم افتخار می‌کنم. من سوسیال دموکراتم و خوشنودم از این ‏که بعد از افتضاح دولت بورژوازی، کارهای اساسی و مهمی برای انجام دادن جلوی روی خود داریم.

حالا مردم خوب می‌دانند که در دوران حکومت دست راستی‌ها چه بلایی بر سر: کار، امنیت و ثبات اجتماعی می‌آید.‏
پس من به همین دلیل سوسیالیستم با رضایت خاطر و لبخندِ شورانگیزی بر لب. چرا که می‌دانم تاریخ مدرن سوئد پر از ‏رفورم‌های با ارزش است و شما با آن رفورم‌ها آن را از سوسیالیسم تقلبی جدا ساختید و برای آن مبارزه کردید و زمانی که مردم به ‏تجربه، ارزش آن رفرم‌ها را درک می‌کنند، شما به خود می‌بالید.‏
آری، من سوسیالیست دموکراتم، هم‌چون برانتینگ(4) زمانی که حق رأی را نهادینه کرد. هم چون ارلاندر زمانی که امنیت ‏اجتماعی و آ‌ت‌پ را بنا گذاشت؛ که همبستگی و همیاری را در بین مردم تقویت می‌کند.‏
‎*‎‏ گفت‌و‌گو و بحث تلویزیونی رهبران احزاب سوئد- 17 سپتامبر 1982‏
‏1-‏ ‏ ‏ATP) Allman Tjanst Pension ‎‏) خدمات همگانی بازنشستگی
‏2-‏ Tage Erlander‏ از رهبران سوسیال دموکراسی و نخست وزیر سوئد در دوران قبل از پالمه‏
‏3-‏ Byanting‏ از رهبران سوسیال دموکراسی در سوئد‏
http://www.arashmag.com/content/view/532/46/

برگشت

letzte Änderungen: 8.10.2011 10:14