بخش بزرگی از زحمتکشان کشورمان ماه ها است حقوق خود را نتوانسته اند دریافت کنند.معلمان کشورکه تعلیم و تربیت و آموزش کودکان و جوانان کشور را به عهده آنها است و برای این مهم توانا ئی فکری و یدی خود را برای سازندگی کشورمان بکار میبندند از حداقل معیشت یک فرهنگی برخوردار نیستند.
کارگران کشورمان در تأسیسات تولیدی با ورشکسته شدن بخش بزرگی از این تأسیسات به خیل بیکاران کشورمان افزون گردیده اند. حکومت اسلامی برای از میان بردن بیکاری از هیچ ابتکار اقتصادی خلاق بهرمند نیست .چون دولتمردان و دستبکاران آن فقط بفکر چپاول ثروت های کشور به نفع جیب شخصی خود و حسابهای خارج از کشور شان اند. برای از میان بردن بیکاری در تمامی عرصه های اقتصاد تولیدی نیاز به سرمایه گذاری است.هیچ سرمایه دار و هیچ سرمایه گذاری با وجود عدم ثبات سیاسی و اقتصادی در حکومت اسلامی رقبتی برای ریسگ کردن سر مایه اش نشان نمی دهد. بخش بزرگی از کشورهائی که در حال حاضر در شکوفائی اقتصادی و رشد ناخالص10 الی 12 درصد تولیدی بالا دارند ، فقط در جلب سرمایه های خارجی و امنیت آن بوده است .چنین شرایط در ایران وجود ندارد این در حالی است که دولت باید حداقل در سال بیش از 800 الی یک میلیون فرصت های شغلی ایجاد نماید .نتنها در حکومت اسلامی به فرصت های شغلی اضافه نمیگردد بلکه آنچه هست یکی پس از دیگری نابود میگردند.دلایل نابودی تأسیسات صنعتی و تولیدی ایران از سیاست های اقتصادی درب های باز برای واردات کالا های خارجی به دست متنفذین حکومتی و تجار وابسته به آن است.در آمدهای نفتی را تا آنجائیکه مقد اری از آن به صندوق دولت واریز میگردد برای خرید اجناس خارجی به خارج از کشور واریز و دلالان وابسته به حکومت به ویژه وابستگان به رژیم سپاه پاسداران و دیگر ارکانهای سرکوبگر حکومتی که اقتصاد کشور را در دست گرفته اند ، با تصاحب بنادر ایران در دست بدون هیچ رویه اقتصاد ملی کالاهای خارجی به بازار ایران وارد میکنند.سیاست های دلالان حکومتی که اکثرا" با تولید ات در درون کشور دشمنی آشتی ناپذیر دارند منجر به ورشکستگی صنایع نساجی و جرم و تولید کفش گردیده است .50 % از در آمدهای ذخیره ارزی رسما" در اختیار دلان حکومتی گذاشته میشود تا به رتق و فتق به اصطلاح حکومتی ها " پرداخت تسهیلات ارزی جهت توسعه اقتصادی و ایجاد اشتغال و بخش دیگری از آن بر اساس قانون بودجه به صورت وام در اختیار دستگاه های دولتی قرار میگیرد." به وضوح میتوان دید که در ایران نتنها ایجاد اشتغال نمیشود بلکه برعکس بخش خصوصی یعنی دلالان فضائی در اقتصادی ایجاد کرده اند که شرکت های تولیدی بخاطر ناتوانی در رقابت در بازارایران و منطقه با کالاهای وارداتی از چین و دیگر کشورهائی که ،توانائی رقابت با آنها نیست ،یکی پس از دیگری ورشکسته گردیده وکارگران را از کار اخراج میکنند.این است سیاست رژیمی که از مهرورزی به مردم سخن میگوید ولی همزمان نتنها فرصت های شغلی ایجاد نمیکند بلکه آنچه هست را هم نابود و متلاشی مینماید.
در آمدهای نفتی و ذخیرهای ارزی کشور بجای سرمایه گذاری در صنایع مادر و صنایع کلیدی و دیگر پروژه های تولیدی مصرف تشکلات تروریستی و دلالان و دیگر سیاست های ماجراجویانه حکومتی میشود که هر گز به فکر مردم ایران نبوده و نخواهد بود.اسلامیست ها در حکومت نه ایرانی دوستند و نه دوستان تولید و توزیع .حکومتی ها دزدان و راه زانی ا ند که ایرانی را برای چپاول اش دوست میدارند و سرمایه ایران را برای به کارگیری در دلالی های کلان .حکومتی که بیش از 44% در صد در آمدهای نفتی را پیش از واریز شدن به صندوق دولت در کانال های مجهول به دوزدی میبرد و در زمانی که بیش از حداقل 8 میلیون مردمان کشورمان در زیر خط صفر در واقع در فقری وحشت ناک زندگی میکنند، از این رژیم چه انتصاری میتوان داشت .
حکومتی که باعث و بانی بیکاری میلیون ها ایرانی است ، مقصر فقرو دزدی و اشاعه دهنده فحشأ است و برای نسل جوان تریاک و هروئین را تجویز میکند و بخش بزرگی از جوانان میهنمان را به اعتیاد کشیده است ، چه انتصاری میتوان داشت؟
رژیم تروریستی و صفاک اسلامی به ایرانیان غیر مسلمان فشار و ارعاب دائم وارد می آورد و از آنها سلب مالکیت میکند.اموال و دیگر زمین هائی که به زردشتیان ایرانی متعلق است را دزدان و راه زنان وابسته به حکومت با تحدید و ارعاب و ادعا هائی دروغ با اسناد جعلی که خود آن را مهر و امضاء میکند از دست هم میهنانمان بییرون آورده اند.
ارعاب و خفقان علیه مسیحی های ایرانی و یا یهودی ها و به ویژه بهائی ها در ایران در دستور کار حکومت اسلامی که دشمنان ایران و ایرانی است روز مره گردیده است . جنایتکاران و حکومت قاصب اسلامی امنیت را از مردم ایران ربوده است.از این روست
که حکومت هر ساله بیش از 150 هزار نفر نیروی متخصص و تحصیل کرده را از ایران فراری میدهد و در مجموع خصارات جبران ناپذیری به اقتصاد بیمار کشورمان وارد می آورد.
رژیمی که هر نوع صدای اعتراض را حتی کوچکترین آن نقد و انتقاد را در روزنامه های تحت سانسور، نویسندگان و یا روزنامه نگاران را به زندان می افکندو یا زنانی که برای حداقل خواسته های شهروندیشان در تظاهرات
دستگیر و به بند 209 زندان اوین برده و آنها را در اسارت نگاه میدارند ، مردم و ما را از این رژیم چه انتصاری است. رژیمی که فرزندان ایران زمین را در زندان ها شکنجه به آنان چه زن و یا مرد تجاوز کرده و بعد به قتل میرساند و روزی نیست که دست به چنین جنایاتی نزنند ما ایرانیان را با آن هیچ وجه مشترکی نیست . بالاخره از رژیمی که بین اسرائیل و حزب اله لبنان جنگ می آفریند و و آثار تخریب های جنگ را در لبنان از ثروت های مردم فقیر در ایران که خود به شام شبشان نیاز دارند می پردازد چه انتضاری جز براندازی یک پارچه و نابودی تمام اعیار آن باید داشت .
رژیم اسلامی در مانده در پاسخگوئی به نیازهای مردم ایران 28 سال با ملیاردها دولار در آمد از فروش نفت، نتوانسته است در رفع تنگناه های مصرف بنزین و گازوئیل ایران گام بردارد .برای این منظورحکومت عقب افتاده دزد و دقل بازحتی ریالی سرمایه گذاری نکرده است که در ایران بنزین و گازوئیل تولید شود.به همین جهت نالیاقتی مشتی متحجر در حکومت در سال 85.بیش از 14 میلیارد دولار
دولت احمدی نژاد برای خرید بنزین مصرف است. این در حالی است که میتوان با سرمایه گذاری 4 ملیارد دولاری پالایشگاه تولید بنزین و گازوئیل تأسیس کرد و ملیارد ها دولار از سرمایه های کشورمان از ایران به خارج صادر نشود و این مبالغ برای دیگر پروژه های عمرانی صرف شودو در عین حال فرصت های شغلی ایجاد گردد.ولی از حکومت وابسته به استعمار بیش از این نمیتوان انتظار داشت که سرمایه های ملت را حیف و میل نکند.عدم تمایل در سرمایه گذاری برای تولید بنزین در ایران به آن خاطر است که حکومتی ها از بابت خرید بنزین و گازوئیل از خارج از ایران حق دلالی دریافت میدارند. لذا اگر ایران خود با ایجاد پالایشگاه تولید کننده بنزین و گازویل باشد منابع در آمدهای حکومتی ها در باج گرفتن از شرکت های خارجی قطع خواهد شد.این حکومت فاسد و تبهکار به چاوس رئیس جمهوری ونزوئلا قول داده است که در آنجا پالایشگاه برای تولید بنزین تأسیس کند. این در حالی است که ایران خود باید بنزین را از خارج وارد کند.و باندهای مافیائی در حکومت اسلامی تأسیس پالایشگاه در ونزوئلا را برای منافع خود با صرفه تر میبیناند تا ایجاد آن ایران.
حکومت اسلامی همزمان با 18 ملیارد دولار مخارج خود را با بمب اتم مجهز میکند تا دنیا را تحدید وسیاست ارعاب را با بمب اتم ادامه دهد. بعد از قطعنامه 1737 دومین قطعنامه شورای امنیت علیه رژیم برای تعلیق غنی سازی در راه است که تحریم ها بیشتر و شدید تر را علیه ایران در بر دارد . تاثیرات تحریم ها برای ملت ما میتواند ناگوار باشد.فراموش نباید کرد که برای عراق تحریم ها فاجعه آور بود.دیگر گزینه قدرت های جهانی گشودن جنگ علیه ایران است،تا جلوی زرادخانه های غنی سازی اورانیم را برای ساختن بمب اتم گرفته شود. حال وظیفه ملی و میهنی ما است که رژیم جنگ افروز فاسد و تبهکار اسلامی را باتمام قوا پیش از شدت گرفتن چالش ها کنونی آن هم به زیان مردمان کشورمان با قیامی ملی و سراسری از اریکه قدرت به پائین بکشیم.با پائین کشیدن حکومت جنایتکاران و دزدان اسلامی راه را برای بدیل حکومتی مردمی و دمکرات و آزاد هموار نمائیم.لذا برای این مهم هر شهروندی ایرانی باید باشهامت مدنی در مقابل ارازل و اوباش حکومتی ایستاده و تمامی آنچه برای مقاومت و دفع رژیم نیاز است بکار گیرند.
رهائی هیچ ملتی بدون مقاومت در مقابل حکومت های فاشیستی میسر نبوده است، لذا برای رهائی میهن و آینده بهترِی برا ی فرزندان آن و برای ایجاد مناسبات انسانی پیشرفته و مترقی رژیم انگلی اسلامی باید بر انداخته شود.
سال نو بر همه هم میهنانمان مبارک باد.باشد تا با از میان برداشتن حکومت اهریمنی اسلامی آینده بهتر و زندگی مرفح تری برای هم میهنانمان متصور گردد.
حزب سوسیال دمکرات ایران
15 مارس 2007
|
