پیام حزب سوسیال دمکرات ایران به مناسبات سال 1390 به مردم ایران .
هم میهن
دیگر بار در آستانه سال نوئی هستیم که شاید باهمت تمامی اقشار و طیف های جامعه دگرگونی های اساسی در سال نو ، در کشورمان ایجاد شود.
32 سال است که رژیم جنایتکار اسلامی با قتل ،شکنجه و تجاوز و توسعه فحشاء و فقر در کشورمان صدارت میکند.32 سال پیش مشتی جنایتکار ،راهزن از گورستانی فراموش شده ،از بلاد تحجر و بیابان گردان عشیره ای و بدوی با کمک قدرت های امپریالیستی و استعماری به قدرت نشانده شدند.رژیم گذشته در اواخر سالهای 1970 دیگر نمیتوانست منافع قدرتهای امپریالیستی را بر آورده کند.تاریخ اعتبار آن حکومت برای قدرت های امپریالیستی پایان یافته تلقی میشد.قدرت های استعماری دست نشاندگان و گماشتگان نوئی از طیف اسلامیست ها که با سرویس های اطلاعاتی در ارتباط مستقیم بودند را برای گرفتن قدرت به سرکردگی خمینی ، آماده دیدند و از فضای شور انقلابی و نادانی توده های مردمی که خواستشان تغییرات در ایران بود ، بر اریکه قدرت نشاندند.تازه به قدرت رسیدگان بدوی که با زندگی شهری و قوائد دوران صده 3000 بیگانه بودند ، تمامی دست آوردهای بشر ایرانی را که به قوائد ترقی خواهانه و مدرن ، میرفتند تا خوی بگیرند را خنثی و جامعه را به 1400 سال به پس رجعت دادند. جرثمه های فساد اسلامی که تشکیلاتی از باند های تروریستی ، ارازل و اوباش بودند به سرکردگی ملائی جاه طلب و خون خوار خمینی ،نخست به قتل عام نیروی جوان ایران که سرمایه های ملی و برای سازندگی کشور بودند پرداختند.
عنصر فاسد و تبهکاری چون هاشمی رفسنجانی نیروی جوان و سرمایه های ملی کشورمان را که به فاشیسم اسلامی معترض بودند را واجب قتل میدانست و او در سال 1360 گفت که : " پنجاه هزارنفرمی کشیم 50سال راحت می شویم. " .حال باید پرسید که آیا با این همه قتل و جنایت راحت شده اند ؟
نیک میدانیم که قدرت های استعماری و امپریالیستی با کمک ارتجاع بومی و نوکرانشان در صد سال اندی ، مانع تحول مناسبات دمکراسی و قانونمند در کشورمان شدند. ما هم اکنون شاهد آنیم که اعتراضات کشورهای صنعتی و امپریالیستی به نقص حقوق بشر از چهار چوب بیانیه ، و اعتراض نامه فراتر نمیرود.
ده ها قطعنامه در 32 سال قبل علیه رژیم اسلامی علیه نقص حقوق بشر ، در سیاست فاشیسم حاکم در ایران ودراین مورد مهم تغییراتی ایجاد نکرده است .جنایتکاران همچنان به همه بیانیه های نهاد های بین المللی بی اعتنا و پیگیرانه مردم ایران را به نام اسلام و شرعیت به قتل میرسانند. چرا جهان اینگونه به مسئله نقص حقوق بشر در ایران مینگرد؟ پاسخ این است که منافع رژیم اسلامی با منافع قدرت های استعماری گره خورده است و تابحال این دو خود را لازم و ملزوم یک دیگر میدانسته اند.تحریم های اقتصادی غرب علیه سیاست های رژیم اسلامی کارآمدی، سریع نداشته است و این تحریم های بخاطر نقص حقوق بشر نیست بلکه در نزاع سیاست اتمی کشورها جهان با رژیم اسلامی است .این نوعی مماشات و امکان حیات دادن به رژیم خون خوار اسلامی ، منجر به رهائی میهن ما از چنگال مشتی جنایتکاران حرفه ای نخواهد شد. تا زمانی که رژیم اسلامی در مقابل منافع غرب قد علم نکند و منافع آنها را به مخاطره نیاندازد غربی ها جنایات رژیم اسلامی علیه حقوق بشر را در ایران ،بی پاسخ خواهند گذاشت و به مسئله روز خود که حفظ منافع ااقتصادی است، خواهند پرداخت.
چنانچه کشورهای غربی تمایلی به تغییرات در ایران می داشتند ، میتوانستند فقط به مدت 6 ماه جلوی رفت شد کشتی های حامل نفت و دیگر کالا های بسوی ایران را بگیرند. ،پس از 6 ماه حکومت اسلامی بر چیده میشد .ولی کشورهای صنعتی نمیخواهند که شاهراه انرژی آنها مختل گرددو از این روست که با رژیم اسلامی در مماشات و برای حفظ امنیت راه هرمز، دهانه خلیج فارس، همه کار خواهند کرد .
و اما اوضاع منطقه و جهان چندین ماه است که در حال تغییر است .امواج اعتراضات مردمی " انقلاب نان" در کشورهای عربی در مناسبات سنتی این کشور ها ، سونامی ایجاد کرد که حیات بخش بزرگی از رژیم های توتالیتر و جنایتکار عرب را به خطر انداخته است .مسئله بیکاری و فقر ، مسکن و معضلات اجتماعی بخشی از رژیم های دیکتاتوری و فردی کشورهای عرب را سرنگون و در این کشورها تغییرات نسبی به وجود آورد.
مردم تونس و مصر توانستند سران رژیم این دوکشور را با قیام اعتراضی و منقطع و پیگیر در خیابان ها این کشور ها ، تغییر دهند.تغییرات در مصر تا آنجائی موفق بود که هم اکنون قانون اساسی تغییر یافته به رفراندم مردم گذاشته میشود.پیشگامان این اعتراضات نیروی جوان و زنان این کشورها بودند.نیروی جوان به خیابان ها آمدند تا سرنگونی نهائی این رژیم ها در خیابانها ماندند .پیروزی این دو ملت در پیگیری سبک مبارزاتی آنها بود ، آنها عقب نشینی نکردند.
هرچند میلیو ن ها از مردم ایران در خرداد 1388 به خیابان ها آمدند تا بتوانند تغییراتی اساسی در ایران ایجاد کنند. ولی متاسفانه رژیم جز قربانی گرفتن از مردم ، در خیابان ها چیزی باقی نگذاشت . اعتراض مردم توسط ارازل و اوباش رژیم به خاک و خون کشیده شد.این نتیجه سیاست های خائنانه مشتی از عوامل رژیم بود که مردم را به ابزاری برای اهداف شوم خود به خیابان کشیدند و آنها را از حق دفاع فردی و مقابله با عوامل رژیم محرم داشتند.نتیجه این سیاست خائنانه موسوی و کروبی قتل های رژیم ، تجاوز در کهریزک به زندانیان سیاسی و معترضین و بالاخره دادگاه های نمایشی استالینی برای ترساندن مردم و حکم جنایتکارانه قتل مخالفین بود.این تبهکاران مردم را فرمان دادند تا بخانه های خود برگردند . رژیم مخالفین را در خرداد شناسائی کرد و یکی پس از دیگری آنها را از خانه هایشان بیرون کشید و بسیاری از جوانان کشورما مقفود شدند.
رژیم هم اکنون پیگیرانه زندانیان سیاسی را به قتل میرساند .گزارش اخیر با هدف به قتل رساندن 10 زندانی در زندان قزلحصار منجر به اعتراض دیگر زندانیان میگردد، که در نتیجه بیش از 150 نفر را رژیم با مسلسل بقتل رسانده و مجروح میکند.
در مقابل انبانی از جنایات هرروزه چه واکنشی می باید مبارزین و مردم آزادی خواه ایران نشان دهند ؟ با چنین رژیمی چگونه باید بر خورد کرد ؟آیا جز عمل به مثل نیروها ی اپوزیسیون گزینه دیگری دارند ؟.
هدف نهائی اپوزیسیون براندازی رژیم هم در استراتژیک و هم تاکتیک است ، که رژیم تروریستی اسلامی آن را به نیروی اپوزیسیون تحمیل نموده است. رژیم اسلامی برای نابودی خود ، به اپوزیسیون ابزار قهری را تحمیل کرده است و از این روست که گزینه دومی برای نیروهای مخالف متصور نیست .
تشویق مردم به آمدن هرازگاهی در چند ساعتی به خیابانها و برگشت آنها به خانه های خود جز سرخوردگی و فرسایش نیروی انسانی برای مردم با خود پیامی نداشته است . این عمل دیگر بار به شناسائی فعالین و معترضین، رژیم گرویده است .
دو راه سبک اعتراضی و تغییرات یکی مسالمت آمیز و دومی اعتراضی به رژیم با شکست روبرو بوده است .و نباید فراموش کرد که عوامل وابسته به رژیم که خود را اصلاح طلب مینامند در این شکست ها نقش اصلی را ایفا کردند.
مردم لیبی همچنان با همین مشکلات دستگاه سرکوبگر ، جنایتکار و توتالیتر رژیم قذافی مواجه بودند. قذاقی به اعتراضات خیابانی آنها حمله ور شد و مردم لیبی دانستند که باید مسلع شوند.رژیم قذاقی به اعتراضات مردم لیبی پاسخ جنگ طلبانه داد و برای بمباران معترضین در همه شهرها نیروی هوائی و نیروی زمینی تحت سلطه خود را علیه مردم بکار گرفت. رژیم اسلامی بسیج و پاسداران و دیگر دسته های تروریستی خود را علیه مردم ایران بکار انداخت ، تا مضروب کنند،بکشند،آدم ربائی نمایند، تجاوز کرده و بالاخره مخالفین را سربنیست کنند. زین پس هم جز این نخواهند کرد.
بعد از مشاهده افکار عمومی جها ن از مقاومت پیگیر مسلحانه مردم لیبی در مقابل ارتش قذافی، جهانیان ، به همیاری مردم لیبی شتافتند و بالاخره با قطعنامه 1973 شورای امنیت در روز 17 مارس 2011 از لیبی خواسته شد که آتش بست داده در غیر اینصورت حریم هوای آن کشور را نیروهای هوائی دیگر کشورها جهان به ویژه ناتو ببندد .در صورت عدم آتش بس توسط نیروهای معمر قذافی کشورهای مداخله گر نیروی هوائی لیبی را از کار خواهند انداخت و امکانات لجستیکی قذافی را بمباران خواهند کرد. اضافه بر این ، نهاد های بین الملل خواهان تحویل دادن معمر قذافی به دادگاه بین المللی لاهه برای محاکمه او بخاطر جنایت علیه بشریت هستند .
حال با چنین قطعنامه ای میتوان ادعا کرد که اوضاع مناسبات و یا برداشت از حقوق بشر دیگرگونی تازه ای پیدا کرده است . هیچ رژیم جنایتکاری نمیتواند زین پی ادعا کند که قتل شهروندان کشوراش مسئله داخلی است و جهانیان نمیتوانند در این امر دخالت داشته باشند و از آن جلوگیری کنند.رژیم های که نسل کشی کرده و یا شهروندانشان را به خاک و خون میکشند زین پس باید با عکس عمل جهانیان و نهادهای معتبر روبرو گردنند. حال با تصمیم شورای امنیت سازمان ملل نیروهای اپوزیسیون ایران از یک شانس تاریخی برخوردار گردیده اند ،تا رژیم را از اریکه قدرت به پائین کشند.
در عین حال اینکه جهان به کمک لیبی شتافت ما هم زمان با گونه ای دوگانگی بر خورد به خواست دمکراتی خواهی مردم جهان و عمل کرد سیاست های امپر یالیستی هستیم. امواج اعتراضات مردمی علیه حکومت های استبدادی یمن، مراکش،سوریه ،اردون، عربستان سعودی و کشور امارات، کویت کشیده شد.این امواج دمکراسی خواهی همچنان تا به بحرین رسید.
بخش بزرگی از این کشورها در حال سرکوب اعتراضات مردمی اند و اما عربستان سعودی برای جلوگیری از اعتراضات مردمی فوری بیش از 36 میلیارد دولار ما بین مردم پخش کرد .و همزمان رژیم عربستان سعودی به مردم این کشور قول داده است که به بیکاران این کشور که در آمار رسمی بیش از 10% است ،ماهانه بیش از 540 یورو حقوق بیکاری بدهند. رژیم کویت هم برای آرام نگاه داشتن مردم آن کشور در میان مردم پول خرج کرد و مثل عربستان سعودی مردم را از اعتراضات خیابانی منع کرد .
و اما بحرین این کشور کوچک منطقه در خلیج فارس استان 14 ایران بود که در تعقیب سیاست های امپریالیستی خائنان رژیم گذشته با توطئه خیانتکارانه پشت پرده با کمک انگلیس و آمریکا با نمایشی از تزویر و ریا تحت نظر سازمان ملل متحد این جزیره را از ایران جدا کردند تا ایالت متحده آمریکا بتواند در منطقه خلیج فارس دارای پایگاه نظامی گردد.عوامل رژیم خودکامه گذشته در این معامله خیانت کارانه به برکت خیانتشان از شیوخ و سرویس های اطلاعاتی کشورهای بیگانه پاداش گرفتند ..و بخشی از این خائنین مدعی شدند که ، بحرین هر گز به ایران تعلق نداشته است.
حال ما شاهد نقش ژاندارمی عربستان سعودی در خلیج فارس هستیم .رژیم های شیوخ عرب در خلیج فارس در سال گذشته بیش از 120 میلیارد دولار تسلیهات نظامی خریداری کردند ، حال به دستور سیاست گذاران کشورهای امپریا لیستی میباید از این جنگ افزار ها استفاده کنند. اولین قربانی این قدرت نمائی ،مردم بحرین اند که با قوای اشغا گر عربستان سعودی و امارا ت روبرو گردیده اند.ایالات متحده آمریکا بعد از اشغال افقانستان و عراق در میان افکار عمومی مردمان خاورمیانه بدترین جایگاه را بعنوان کشور تهاجمگر و اشغالگر پیدا کرده است .از این روست که برای سرکوب مردم بحرین قوای نظامی شیوخ عرب را برای مقابله و سرکوب مردم بحرین فرستاده است .
هرچند ما نیک میدانیم که رژیم اسلامی در بحرین میکوشد جنگ ادیان براه اندازد .شیعه را در مقابل سنی و یا در مقابل دیگر ادیان قرار دهد.و از اوضاع ناهنجار مردمان این دیار بسود خود و ایدولوژ ی فاشیستی اسلامی بهره گیرد .،رژیم دست نشانده قدرت های استعماری آل خلیفه در بحرین می باید از خواست مردم بحرین تبعیت کرده و تن به خواسته های مردمان این منطقه اشغالی که بخشی از خاک ایران است بدهد.عربستان سعودی باید بدون قید وشرط قوای نظامی خود را از بحرین خارج کند و چنانچه کشورهای غربی بخواهند محکوم به ریاکاری و دروغ های امپریالیستی نگردند ، باید از اشغالگران عرب بخواهند قوای نظامی آنها هرچه سریعتر بحرین را ترک کرده و سر نوشت بحرین به دست مرمان این کشور سپرده شود. درچهار چوب قانون اساسی نوای که تشکیل حکومت فردی ، قومی و یا دینی را در بحرین ملغا میداند ، و کثرت گرائی و دمکراسی را برای احزاب و تشکلات اجتماعی تضمین و اصل رای مردم را محور اداره کشور بشمارد ، این کشور از بن بست کنونی رهائی پیدا خواهد کرد . به همانگون که اکثر کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا در حال تغییرات جدی سیاسی و اجتماعی اند ،مردم بحرین باید از حمایت تمامی آزادی خواهان جهان برای نیل به هدف دمکراسی و آزادی و عدالت اجتماعی برخوردار باشند.
ما با این وسیله اشغال بحرین ، توسط قوای شیوخ عرب را محکوم میدانیم و از مردم ایران میخواهیم که از مردم بحرین برای استقرار دمکراسی و آزادی حمایت کنند.
همزمان با این وسیله سال نو باستانی را به همه همیهنان گرامی تبریک میگویم وآرزوی ما در سال نو برای خانواده ها خوشبختی و پیروزی و کامیابی هم شهروندان ایران است .
با براندازی رژیم جنایت پیشه اسلامی تحقق آزادی نزدیک میشود ،با استقرار آزادی و دمکراسی در کشورمان رشد اقتصادی و پایان فقری که رژیم اسلامی بر مردم ایران ارزانی داشته است بدون شک به پایانش نزدیک خواهیم شد.زندان ،شکنجه ،قتل و تروریسم اسلامی در ایران در چنین شرایطی جایگاهی نخواهد داشت .
ایران را برای فرزندان آن باید ثروتمند، قوی و پایدار نگاه داشت .ما همه در مقابل نسل آینده مسئول و از این روست که دشمنان حال و آینده ایران اسلامیست ها کنونی در قدرت را باید به زیر کشید .برای آینده ،دور از گزند اسلام متحجر و ضد بشری، لائیسته است که راه را برای همیشه برروی جرثمه های فساد کنونی خواهد بست .شیادان سیاسی از سکولاریسم سخن میگویند در عین حال اینکه میدانند ،سکولاریسم در ایران در صدسال اندی کارائی برای جلوگیری از فاشیسم اسلامی نداشته است ، در غیر اینصورت ایران قربانی جنایات رژیم اسلامی نمیشد.عمال جریانها اسلامی و دینی میکوشند که آینده نیروهای اسلامی را تضمین کنند.و باز آنها را در آینده سیاست و اقتصاد ، فرهنک کشورمان نقش داده تا آنها دیگر بار همه چیز را در جامعه رقم زنند .باید هوشیار بود دشمنان ایران زمین چون همیشه در کمین نشسته اند.
سال نو بر همه خجسته باد
حزب سوسیال دمکرات ایران یک فرورین 1390
قعطنامه شورای امنیت در مورد لیبی به انگلیسی .daccess-dds-ny.un.org/doc/UNDOC/GEN/N11/268/39/PDF/N1126839.pdf?OpenElement
http://www.un.org/News/Press/docs//2011/sc10200.doc.htm
|
