سروده يي براي همه خر مغزان، و روانپريشان شیعه اثنی اشعری
من با كي ام!؟
خلق ايران، دسته يي دُزدند و بي دين، دسته يي
سينه زن، زنجير زن، قداره زن، من با كي ام!؟
گويم: اين قداره را، بر گردن ظالم بزن
ليك شيطان، گويدش بر خود بزن، من با كي ام!؟
گويم: اين زنجير بهر قيد دزدان است و او
مي زند زنجير را، بر خويشتن، من با كي ام!؟
گويم اي نادان؛ به ظلم ظالمان گردن منه
او بخارد گردن و، ريش و ذقن، من با كي ام!؟
گويمش بايد بپوشاني، كفن، بر دشمنان
باز مي پوشد، به عاشورا كفن، من با كي ام!؟
گويم اي آخوند؛ خوردند اين شپش ها، خون تو
او شپش مي جويد اندر پيرهن، من با كي ام!؟
گويم اي كلاش؛ آخر اين گدايي تا به كي؟
گويدم: چيزي به نذر پنج تن، من با كي ام!؟
ملك الشعرا بهار
|
