Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   
برگشت 1 von 164

فراخوان فوری خانواده رامین حسین پناهی، احتمال مرگ رامین زیر شکنجه وجود دارد



رامین حسین پناهی در حالی که بشدت زخمی بوده و از ناحیه کلیه و کمر مورد اصابت سه گلوله قرار گرفته به بیمارستان سپاه پاسداران در تهران منتقل که بعد از چند روز بنابه درخواست و فشار وزارت اطلاعات در سنندج به بازداشتگاه این اداره در سنندج انتقال و تا کنون تحت شکنجه های شدید جسمی و روحی قرار دارد
‎ بنابه خبری که به ما رسیده رامین تحت شدیدترین فشار و شکنجه ها قرار دارد، بطوری که کلیه چپ خود را از دست داده و با ادامه این شکنجه ها امکان مرگ وی وجود دارد، بنا بە اخبار رسیدە وزارت اطلاعات در نظر دارد ایشان را وادار بە اعتراف دروغین نمود و باشكنجە و تهدید وی را بە مصاحبە تلفزیونی وادارد .سناریوی فرسودە و غیراخلاقی خود را باردیگر بە نمایش بگذارد كە جمهوری اسلامی بە آن شهره جهان است .
رامین جوانی بیست و دو سالە است كە زخمی و سە گلولە بە بدنش اصابت كرده است . با این وضعیت در زیر فشار شدید و شكنجە غیری انسانی قرار گرفتە است .
‎ از همین رو بیم آن می رود که جان رامین با توجه به شدت جراحاتی که دارد و سابقه خشونت باری که از دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی حکومت جمهوری اسلامی سراغ داریم، بطور حتمی در خطر جدی باشد.
لذا ما به عنوان خانواده حسین پناهی از کلیه نهادها و مجامع بین المللی و از جملە شماهای که همواره از ما حمایت کردەاید، خواهانیم که با مداخله جدی و موثر از وقوع یک فاجعه دیگر برای خانواده ما جلوگیری کنید


نامه خانواده رامین حسین پناهی به عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه سازمان ملل




سرکار خانم عاصمه جهانگیر
گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران
درود یک خانواده رنج دیده کُرد ایرانی را پذیرا باشید


خانم جهانگیر ، روز جمعە دوم تیرماه گروهی از پیشمرگان حزب کومله کردستان ایران در شهر سنندج هدف تیراندازی نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفتند که در این گروه دو دو تن از اعضای خانوادەي ما به نام‌های «رامین و صباح حسین پناهی» به همراه «حامد سیف پناهی و بهزاد نوری» حضور داشتند و متاسفانە سه نفر از آنها جان خود را از دست داده و «رامین حسین پناهی»هم در حالی که مورد اصابت سە گلوله قرار گرفته بود به بیمارستانی در شهر سنندج منتقل و بعد از نیم ساعت نیروهای سپاه پاسداران وی را به مکان نامعلومی منتقل کردند.

‏‎ساعاتی بعد نیز نیروهای اطلاعات سپاه به خانه ما یورش برده و در حالی که "پروانه حسین پناهی" دختر بزرگ و پدر سالخوردە رامین را مورد ضرب و شتم قرار دادند، "افشین حسین پناهی" فرزند کوچک خانواده را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کرده و علی‌رغم پی‌گیری‌های مستمر ما در طول روزهای گذشته و تماس با نهادهای امنیتی قضایی، از سرنوشت "افشین" خبری بدست نیامده است.

از سوی دیگر اخبار رسیده حاکی از آن است که اوضاع “ رامین حسین پناهی" که بشدت زخمی بوده و می‌باید تحت نظر دکتر و عمل جراحی قرار بگیرد، وخیم بوده و با این وجود به یکی از بازداشتگاه‌های سپاه منتقل شده و هم اکنون زیر شکنجه‌های فیزیکی قرار دارد. این احتمال نیز وجود دارد که در زیر همین شکنجەها و در صورت عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست بدهد.

سرکار خانم عاصمه جهانگیر ، مدت ده سال است که وضعیت ناهنجار دستگیری ، کشتن، تبعید و انواع فشارهای جسمی و روحی برای خانواده ما بطور سیستماتیک از سوی حکومت جمهوری اسلامی بر خانواده ما حاکم است و در طول این مدت تحت دچار سختی ومشقت‌های فروان شدەایم، تجربه تلخ از دست دادن مکرر و متعدد اعضای خانواده "اشرف و صباح و مسعود حسین پناهی و ..." و صدمات جسمی و روحی "انور حسین پناهی" در دوران هفت سال بازداشت در سلول‌های اطلاعات و زندان برای ما فراموش ناشدنی است.

مقام محترم گزارشگر سازمان ملل
پرسش اساسی ما این است: در کجای دنیا فردی را به خاطر فعالیت‌های فرد دیگر دستگیر می‌کنند؟

از همین رو بیم آن می رود که جان رامین با توجه به شدت جراحاتی که دارد و سابقه خشونت باری که از دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی حکومت جمهوری اسلامی سراغ داریم، بطور حتمی در خطر جدی باشد.
لذا ما به عنوان خانواده حسین پناهی از کلیه نهادها و مجامع بین المللی و از جملە شما در مقام گزارشگر ویژە خواهانیم که با مداخله جدی و موثر از وقوع یک فاجعه دیگر برای خانواده ما جلوگیری کنند.

در این شرایط ما فریاد مظلومیت و دادخواهی خود را به گوش شما می‌رسانیم، چرا که بر این باوریم شما گزارشگر ویژه سازمان ملل هستید و می‌توانید صدای کسانی را که از بیداد به تنگ آمده به گوش این نهاد بین‌المللی برسانید.

باشد تا این ندای مظلومیت خانواده ما که در چند سال اخیر لحظه‌ای آرامش و آسایش را به خود ندیده‌ایم به گوش جهانیان برسد.

با سپاس و امید به اقدامات فوری و مؤثر حضرتعالی
خانواده رامین حسین پناهی زندانی سیاسی کُرد ایرانی
رونوشت:
دیدبان حقوق بشر
‏‎سازمان عفو بین الملل
سازمان گزارشگران بدون مرز
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران
‏‎و تمام نهادهای مدافع حقوق بشر


محمد جراحی مبارز راه عدالت اقتصادی و اجتماعی در بیمارستان بستری شد.

محمد جراحی مبارز راه عدالت اقتصادی و اجتماعی در بیمارستان بستری شد.



محمد جراحی، فعال کارگری از رفقا همرزم شاهرخ زمانی و عضو کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری امروز دوباره در بحش گوارش بیمارستان امام رضا تبریز بستری شد. طبق برنامه تیم پزشکی روز چهارشنبه نمونه برداری از تومور سرطانی به دستور دکتر اصفهانی توسط دکتر بافنده انجام خواهد شد.
کارگران ، فعالین و مردم مبارز، امروز محمد جراحی مبارز راه آزادی و عدالت اجتماعی ، عدالت اقتصادی، مبارز راه رهایی زحمتکشان و مردم ستمدیده از یوغ سرمایه داری و حکومت جمهوری اسلامی سرمایه داری، در بستر بیماری قرار دارد بیماری های که توسط جمهوری ضد انسانی در زندانهای اسلامی بر او تحمیل شده است ، امروز وظیفه همه ماست که از محمد جراحی به هر طریق ممکن دفاع و حمایت کنیم ، هر دوست و آشنایی و هر رفیق که می تواند به ملاقات محمد برود تا از این طریق همبستگی طبقاتی خود را بیشتر کنیم و در همین حال قوت قبلی باشیم برای رفیق محمد جراحی که مانند کوهی ستبر در مقابل جمهوری اسلامی ایستاد و اکنون با روحیه قوی و محکم در مقابل بیماری های که توسط جمهوری اسلامی به او تحمیل شده است مقاومت و مبارزه می کند.
زنده باد محمد جراحی رفیق و همرزم شاهرخ زمانی

گسترده تر باد همبستگی طبقاتی کارگران
سر نگون باد حکومت ضد انسانی جمهوری اسلامی
بر قرا باد حکومت شورایی کارگری

کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
12/4/1396


محمد جراحی  بیماری

ما اعلام می داریم سیاست ضد انسانی و ضد کارگری جمهوری اسلامی طی 4 دهه گذشته این گونه بوده است که فعالین کارگری و اجتماعی را در زندانها بکشد و یا به بیماری های گرفتار کند در صورت زنده آزاد شدن دیگر نتوانند فعالیت کنند.

جمهوری فاشیستی اسلامی همین سیاست را در مورد محمد جراحی از رفقا مبارز شاهرخ زمانی نیز طی پنج سال زندا ن بکار برده است که اکنون محمد جراحی این کارگر فعال و مبارز عضو کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری گرفتار بیماری های مختلف در زندان شده است ، محمد در حال مداوای بیماری های است ، که از دوره زندان با او همراه شده اند و نیاز مبرم به انواع حمایت و کمک های مردم انقلابی و مبارز و فعالین دارد.
همه کارگران ، معلمان و زنان و مردان و فعالین کارگری و انقلابی می دانند جمهوری اسلامی بخصوص سازمان زندانها و قوه قضاییه و ماموران امنیتی چگونه و با چه روش های باعث بیماری محمود صالحی ، رضا شهابی ، بهنام ابراهیم زاده ، سعید شیر زاد ، و دهها زندانی دیگر شده اند ، اکنون محمد جراحی در این وضعیت گرفتار شده است و هم اکنون صد ها زندانی دیگر در زندانها با نقشه های ضد انسانی نهاد ها نام برده و ماموران دارند گرفتار انواع بیماری ها می شوند.
ما ضمن محکوم کردن سران و ماموران جمهوری اسلامی و ترفند های ضد انسانی بیمار سازی زندانها اعلام می داریم تمامی مسئولیت بیماری محمد جراحی و بقیه کارگران و فعالین به عهده سران جمهوری اسلامی است که باید این جنایت کاران را به پای میز محاکمه کشید به امید چنان روزی از کارگران و فعالین و همه مردم می خواهیم هشیار باشیم و برای دفاع از زندانیان هر کاری می توانیم انجام بدهیم ، زندانیان فرزندان این مردم مبارز و پیشروان مبارزه با جمهوری فاشیستی اسلامی هستند . که همه ای ما وظیفه دفاع و حمایت همه جانبه از این فرزندان مبارز را به عهده داریم.

گسترده تر باد همبستگی طبقاتی کارگران
سر نگون باد حکومت ضد انسانی جمهوری اسلامی
بر قرا باد حکومت شورایی کارگری

کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
11/4/1396

بیانیه نهادهای حقوق بشری کوردستان در حمایت از حقوق مدنی ،سیاسی وقانونی رامین حسین پناهی


نهادهای حقوق بشری، مجامع جهانی، نیروهای مترقی و آزادیخواه ، مردم شریف ، مبارز و دموکراسی طلب ايران و خلق کورد.

همچنانکه همگان مستحضرند روز جمعه ٢ تیر ١٣٩٦ شمسی جمعی از اعضای حزب کومەله کوردستان ایران کە برای فعالیتهای تبلیغی در شهر سنندج حضور داشتند، در کمین نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفتند که متاسفانه ٣ نفر از آنان جان باختند و یک نفرشان هم به "نام رامین حسین پناهی" که مورد اصابت ٣ گلوله قرار گرفته و به شدت زخمی بود به اسارت نیروهای سپاه پاسداران درآمد.

همانروز نیروهای سپاه پاسداران به خانه پدر و مادر حسین پناهی در نزدیکی سنندج حمله کرده و برادر وی افشین حسین پناهی را دستگیر کردند.


روز بعد نیروهای پاسداران مجدداً به این خانه حمله کرده و سه عضو دیگر این خانواده، انور حسین پناهی (پسرعمو)، احمد حسین پناهی (داماد) و زبیر حسین پناهی(فامیل ) را دستگیر نمودند.


بر اساس اطلاعات خانواده و همچنین گزارش سازمان عفو بین‌الملل هیچ کدام از این افراد دستگیر شده دخالتی در درگیری مسلحانه نداشتند و صرفاً به‌خاطر تلافی و ایجاد رعب و وحشت توسط پاسداران دستگیر شده‌اند.

گفتنی است که دستگیریها در هر دو روز به شیوه خشونت‌باری انجام شده است. نیروهای مسلح پاسداران که ماسکهای سیاهی به‌صورت داشتند درب منزل خانواده را شکسته و این مردان و خواهر رامین حسین پناهی و پدر پیر وی را مورد ضرب ‌و شتم قرار داده‌اند. و به آنها در مورد برگزاری مراسم و انجام مصاحبه با مطبوعات هشدار داده‌اند. خانه آنها در حال حاضر توسط پاسداران به‌شدت مسلح در محاصره قرار دارد و از دیدار همسایگان و خانواده‌های آنها با آنها جلوگیری می‌کنند.

از طرفی دیگر بنابه گفته خانواده و منابع مطلع " رامین حسین پناهی" در حالی که بشدت زخمی بوده و میبایست تحت نظر دکتر و عمل جراحی قرار بگیرد، به خارج از کردستان منتقل شده و احتمالا هم اکنون زیر شکنجه‌های فیزیکی قرار دارد. این احتمال نیز وجود دارد که در زیر همین شکنجەها و در عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست بدهد.

ما به عنوان جمعی از نهاد و سازمانهای حقوق بشری در کوردستان مطابق کلیە قوانین جهانی و کنوانسیونهای معتبر حقوق بشری و حقوق زندانیان سیاسی خواهان آن هستیم که موارد زیر در مورد «رامین حسین پناهی» رعایت شود:

رسیدگی کامل پزشکی به رامین حسین پناهی تا بهبودی کامل و ضمانت سلامتی نامبرده.

ممنوعیت کامل بازجویی و تحقیق تا به دست آمدن سلامتی کامل و ترخیص از بیمارستان.

فراهم ساختن زمینه دیدار خانواده حسین پناهی و اطمینان از سلامتی فرزندشان.

ممنوع ساختن هرگونه شکنجه جسمی و روحی که از مصادیق بارز نقض حقوق زندانیست.

فراهم ساختن امکان دسترسی زندانی به وکیل و نهایتا تشکیل دادگاهی منصفانه که زندانی بتواند از حقوق خویش دفاع نماید.

‏‎همچنین خواهان آزادی بدونه قید و شرط بازداشتی های اخیر که هیچ ربطی به درگیری های سنندج ندارند، هستیم


در پایان از کلییه سازمانها و نهادهای مدافع حقوق بشر و تمام مردم ایران و کوردستان میخواهیم که برای دفاع از جان، حقوق و کرامت زندانی سیاسی رامین حسین پناهی از هیچ تلاشی دریغ نکرده و جمهوری اسلامی و کلییه نهادهای وابستەاش را مسئول هر نوع پایمال شدن حقوق انسانی و شرایط نامبرده میداند.

جمعیت حقوق بشر کردستان
‎سازمان دفاع از حقوق بشر کوردستان_روژهلات
‏‎سازمان حقوق بشری هەنگاو
کانون مدافعان حقوق بشر کردستان


ملت مبارز وشریف ایران ، نهادهای حقوق بشر، مجامع جهانی، نیروهای مترقی و آزادیخواه ، خلق مقاوم کرد


همان‌طور که در خبرها آمده است روز جمعە دوم تیرماه 1396 (23 june 2017) در درگیری شهر سنندج رامین حسین پناهی هدف تیراندازی نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفته و با داشتن جراحات سخت بازداشت شده و از سرنوشت نامبرده هیچ اطلاعی در دست نیست.
ما جمعی از فعالان حقوق بشری و مدنی برای پشتابانی از حقوق قانونی و سیاسی" رامین حسین پناهی" اقدام به تاسیس کمیته حمایت از حقوق مدنی ، سیاسی و قانونی نامبرده کرده و در این راه از تمام شخصیتها و سازمانهای حقوق بشری درخواست پشتیبانی و حمایت را داریم.
در همین راستا برای اطلاع رسانی بهتر و بروز رسانی اخبار مربوطه از وضعیت رامین حسین پناهی آقای "جلیل آزادیخواه" را بعنوان سخنگوی کمیته معرفی میکند.
حمایت شما از زندنی مجروح "رامین حسین پناهی" انتظار ما و تمام آزادیخواهان میباشد.
سخنگو : جلیل آزادیخواه


تلفن : 07501184976
0017033020557
Email: azadikhahjalil@yahoo.com

رامین زنده است یا مرده. پروانه خواهر رامین حسین پناهی


‎خبرهای که تاکنون دریافت کردەایم حاکی از آن است
‎‎که سه گلوله به بدنش اصابت کرده و بعد ماموران سپاه او را به بیمارستانی در سنندج منتقل کردەاند اما بعد از زمان کوتاهی او را دوباره از بیمارستان خارج کردند و به مکان نامعلومی برده‌اند. ما از آن زمان تاکنون نمی‌دانیم وضعیت او به چه صورت است. نمی‌دانیم مرده یا هنوز زنده است.»
‎پروانه حسین پناهی خواهر بزرگ (رامین حسین پناهی) در خصوص درخواست خانوادەاش گفت: «اولین درخواست خانواده من این است که بفهمند رامین زنده است یا مرده. و اینکه با او بتوانند ملاقات کنند یا تلفنی صحبت کنند.
کمیته حامیت از حقوق مدنی، سیاسی و قانونی رامین حسین پناهیDear All,



Please find herewith attached our letter to Madam Asma Jahangir the UN Special Rapporteur for Iran regarding the Panahi Family.

Kind regards,
Taimoor

اطلاعیە شماره یک کمیتە حمایت از حقوق مدنی ،سیاسی وقانونی رامین حسین پناهی


هم میهنان ،مردم آزاده ایران و کردستان ،بشریت مترقی ،نهاد و سازمانهای مدافع زندانیان ،شورای جهانی حقوق بشر،
اتحادیە اروپا ،پارلمان اروپا ومجامع جهانی حقوق بشر،
‎‎گزارش ویژه سازمان ملل، سازمان عفو بین الملل
چنانکە میدانید و از طریق رسانەهای همگانی آگاە گردیدەاید که درتاریخ ٢٣/٦/ ٢٠١٧ درشهر سنندج مرکز استان کردستان درگیری بە وقوع پیوست که در این درگیری سە تن از نیروهای حزب کوملە کردستان ایران جان باختەاند و یک نفر دیگر بنام «رامین حسین پناهی» در حالی کە زخمی بود دستگیر گردید. پس از این درگیری نیروهای نظامی و اطلاعاتی در یک اقدام گستردە خانوادە و نزدیکان کشتە شدەگان و خانوادە حسین پناهی را بازداشت نمودەاند.
ما خواهان پایان این بازداشت های غیر قانونی و آزادی بی قید و شرط کلیە بازداشت شدگان این حادثە هستیم.
خواهان رفع محدودیت های غیر قانونی و تبعید ناخواستەو بازداشت خانگی بستگان این این رخداد هستیم.
طبق کیلە قوانین جهانی و کنواسیونهای معتبر باید خانوادە زندانی از وضعیت زندانی اگاە و مطلع گردند بنابراین باید دستگاهای امنیتی و اطلاعاتی شرایط دیدار خانوادە رامین حسین پناهی را فراهم نمایند این حق قانونی و بدیهی خانوادە حسین پناهی میباشد.
بازگشت رامین بە بیمارستان و نگهداری وی در بیمارستان تا مداوای کامل و ضمانت سلامتی نامبردە .
ممنوعیت هرنوع تحقیقات و بازپرسی تا بهبود کامل رامین حسین پناهی.
هرگونە بازجوی درشرایط جسمی کنونی رامین از مصادیق بارز شکنجە محسوب خواهد شود.
ممنوعیت هرگونە شکنچە جسمی و روحی.
فراهم نمودن امکان دسترسی زندانی بە وکیل از حقوق قانونی نامبردە میباشد.
کمیتە حمایت از حقوق

مدنی سیاسی و قانونی زندانی رامین حسین پناهی
٢٧ //٦/٢٠١٧

https://www.facebook.com/Ramin.hoseinpanahi/?fref=ts

قرار وثیقه ۵ میلیارد تومانی برای زندانی کورد در شرق کوردستان


21.06.2017
0 Comment


در گزارش رسیده به جمعیت حقوق بشر کوردستان و به نقل از هرانا،”مطلب احمدیان” ۳۱ ساله و اهل شهرستان بانه که در ۱۳ مهر ۱۳۸۹ بازداشت شده بود با اتهاماتی از جمله محاربه از طریق عضویت در یکی از احزاب اپوزیسیون کورد،مشارکت در ارتکاب قتل و همچنین پرونده ای مربوط به تخلفات زندان مواجه شده است،نامبرده در پرونده اول خود پس از حدود ۲۳۰ روز تحمل سلول انفرادی، به اتهام محاربه به ۲۵ سال حبس تعزیری و ۶ سال حبس در تبعید در زندان میناب محکوم شد.
در ادامه گزارش آمده است که قرار بازداشت مطلب احمدیان زندانی امنیتی محبوس در زندان شهر “سنه”در شرق کوردستان در رابطه با یکی از پرونده هایش با اتهام مشارکت در ارتکاب قتل پس از گذشت حدود ۷ سال، به قرار وثیقه (۵ میلیارد تومانی)تبدیل شده است.
لازم به گفتن است که در تاریخ ۱۴ اردیبهشت‌ ۱۳۹۵، این زندانی امنیتی به زندان سقز منتقل شد و پرونده جدیدی علیه اش مفتوح شد که درنهایت از اتهام مطروحه تبرئه و دوباره به زندان سنه منتقل شد،این تناقضات آشکار از سوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران در پرونده نامبرده در حالی اتفاق میفتد که این زندانی بعنوان متهم ردیف اول در ارتکاب قتل حین سرقت از یک طلافروشی پیش تر محاکمه و تبرئه شده بود اما در همان پرونده این بار با اتهام مشارکت در قتل به عنوان متهم ردیف دوم متهم شده است که طی روزهای گذشته، پس از گذشت حدود ۷ سال از زمان بازداشت و تشکیل این پرونده، قرار وثیقه ای به ارزش ۵ میلیارد تومان برای وی صادر شده است.


http://www.kmmk.info/fa/7970
جمعیت حقوق بشر کوردستان


دادخواست خانواده‌های جان‌باختگان ایرانی در دهه‌ی شصت به عاصمه جهانگیر،گزارش‌گر‌ ویژه سازمان ملل برای وضعیت حقوق بشر در ایران


خانواده‌های پنجاه نفر از جان باختگان دهه‌ی شصت در تهران و شهرستان‌ها که نام‌شان نزد ما محفوظ است، در تداوم تلاش‌هائی که برای دادخواهی در ایران انجام می‌دهند، دادخواستی را به گزارش‌گر ویژه سازمان ملل برای وضعیت حقوق بشر در ایران سپرده‌اند.
رونوشتی از این دادخواست به همراه امضاکنندگان آن و دیگر سندهائی که همراه نامه به خانم عاصمه جهانگیر و دیگر نهادهای بین‌المللی حقوق بشری فرستاده شده است، برای انتشار و دعوت از دیگر خانواده‌های داغ‌دیده به سایت بیداران ارسال شده‌است. از ما خواسته‌اند که ادامه‌ی جمع آوری امضاها را پیگیری کنیم.
ما از خانواده‌ی اعدام‌شدگان که خواهان امضای این دادخواست هستند، می‌خواهیم که با نوشتن نام و نام خانوادگی خود و نسبت با فرد جان باخته، شناسه‌های فرد جان‌باخته شامل: نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد، وابستگی سازمانی و عقیدتی، زمان و محل بازداشت، محل و حکم زندان، زمان و محل اعدام(یا هر نوع قتل دولتی) و نیز محل خاک سپاری را به آدرس میل «dadkhastma@gmail.com » بفرستند.
خواهشمندیم خواست خود را برای محفوظ ماندن نام‌ها نزد ما و یا گزارش‌گر ویژه نیز بنویسید.
امضاکنندگان نخستین این دادخواست خواهان آشکار شدن نام‌شان در این مرحله نیستند.
انتشار این دادخواست در رسانه‌ها، گردآوری اسامی و مشخصات امضاکنندگان جدید و ترجمه‌ و ارسال آن به گزارش‌گر ویژه و دیگر نهادهای ‌بین‌المللی را سایت بیداران به عهده می‌گیرد.
سایت بیداران
۱۰ خرداد ۱۳۹۶
________________________________________
خانم عاصمه جهانگیر، گزارش‌گر‌ ویژه سازمان ملل برای وضعیت حقوق بشر در ایران
با سلام و احترام
موضوع: دادخواست خانواده‌های جان‌باختگان ایرانی در دهه‌ی شصت
ما امضاکنندگان زیر از مادران و خانواده‌های خاوران و دیگر خانواده‌های جان باختگان دهه‌ی ۶۰ از سراسر ایران، علیه جمهوری اسلامی ایران اعلام جرم می‌کنیم. ما شاهد بوده‌ایم که؛ مسئولان جمهوری اسلامی ایران از ابتدای به قدرت رسیدن، هزاران تن از فرزندان و عزیزان ما را بدون هیچ نوع دادرسی عادلانه اعدام کردند. در سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ روزی نبود که خبر اعدام عزیزی را به صورت فردی و گروهی نشنویم و اوج این جنایت‌ها، قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ بود. چند روز پس از پذیرش قطع نامه سازمان ملل مبنی بر پایان جنگ بین ایران و عراق حدود ۴۰۰۰ تا ۴۵۰۰ زندانی، بر مبنای آمارهای موجود، اعدام شدند. تقریبا تمام این زندانیان پیش‌تر در دادگاه‌های انقلاب به طور ناعادلانه به حبس محکوم شده بودند و دوران حبس خود را در زندان می‌گذراندند و حتی تعدادی محکومیت‌شان پایان یافته بود و بایستی آزاد می‌شدند. نوار صحبت‌های آیت‌الله منتظری با هیات مرگ در زمان اعدام‌های تابستان ۱۳۶۷، که پس از ۲۸ سال در مردادماه امسال توسط احمد منتظری، پسر ایشان منتشر شد و در همین رابطه وی را به زندان محکوم کردند، نیز تاییدی بر این جنایت است. این کشتار نظام‌مند و فراقانونی که به فرمان آیت‌الله خمینی و از طریق سیستم قضائی و سیستم اطلاعاتی و امنیتی و با اطلاع بخشی از مسئولان جمهوری اسلامی ایران صورت گرفت، تحت قوانین بین‌المللی می‌تواند مصداقِ «جنایت علیه بشریت» باشد.
ما در طی سی و پنج سال گذشته، بارها دادخواست‌ها و درخواست‌های خود را مستقیما برای مقامات و مسئولان جمهوری اسلامی ایران ارسال و خواستار روشن شدن حقیقت و پاسخ‌گوئی در مورد این جنایت‌ها شده‌ایم. در پنجم دی ماه 67، تعداد قابل توجهی از بستگان کشته شدگان دهه‌ی شصت و به ویژه قربانیان کشتار بزرگ زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ در مقابل ساختمان دادگستری در تهران گرد آمده بودند تا دادخواست خود را به دفتر وزیر دادگستری وقت، حسن حبیبی، تحویل دهند که تجمع خانواده‌ها با خشونت همراه شد و امکان تحویل این دادخواست فراهم نشد. خانواده‌ها در همان زمان، به دلیل عدم امکان انتشار آن در رسانه‌های داخل کشور، دادخواست خود را برای انتشار در نشریات منتقد دولت در خارج از کشور ارسال کردند و به طریقی وزیر دادگستری وقت، از این دادخواست مطلع شد. در زیر خواسته‌های مطرح شده در آن دادخواست را می‌آوریم:
«۱- تاریخ محاکمه، مدتی که محکمه مشغول بررسی پرونده هر یک از قربانیان بوده، دلیل محاکمه دوباره، و محل محاکمه برای تک تک قربانیان را اعلام دارید.
۲- محل دفن و تاریخ اعدام کلیه قربانیان را به خانواده‌های آنان اطلاع دهید
۳- وصیت نامه‌های قربانیان را به خانواده‌های آنان مسترد کنید.
۴- تعداد و اسامی اعدام شدگان را اعلام نمائید.
۵- به دلیل اینکه این اقدام ناقض صریح اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی و اعلامیه جهانی حقوق بشر است، ما علیه مسئولین این فاجعه دردناک اعلام جرم می‌کنیم و خواهان آن هستیم که اینان بازداشت و در یک محکمه علنی محاکمه گردند.
۶- ما خواهان موافقت جمهوری اسلامی، با بازدید یک هیئت بین‌المللی برای بررسی وضعیت زندان‌های کشور و اجازه مذاکره این هیئت با زندانیان سیاسی و خانواده‌های قربانیان فاجعه اخیر هستیم.»
متن کامل این دادخواست که از اهمیت تاریخی برخوردار است، جهت اطلاع شما به این نامه پیوست شده است. در سال‌های گذشته دادخواست‌ها و درخواست‌های متعددی از جانب خانواده‌های اعدام شدگان برای مسئولان جمهوری اسلامی ارسال شده است. دادخواست تنی چند از خانواده‌های کشته شدگان دهه‌ی شصت که در آذرماه ۱۳۷۷، در دهمین سالگرد کشتار بزرگ زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ و پنجاهمین سالگرد اعلامیه جهانی حقوق بشر و بر اساس اصل یکصد و سیزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که مسئولیت اجرای این قانون را بر عهده‌ی ریاست جمهوری قرار داده، برای محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت ارسال شد. لازم به ذکر است این دادخواست مستند به مواد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، کنوانسیون جلوگیری و مجازات عاملان جنایت کشتار جمعی و اعلامیه اسلامی حقوق بشر- قاهره که تمام آن بدون هیچ گونه قید و شرطی مورد قبول جمهوری اسلامی ایران می‌باشد، تنظیم شده بود. در دادخواست فوق، بررسی تطبیقی دقیقی از عملکرد مسئولان حکومتی با قوانین اشاره شده در بالا صورت گرفته بود که خلاصه ای از مشاهدات و درخواست‌ها را در موارد زیر یادآوری می‌کنیم:
« الف- در مورد بازداشت‌ها، بازجوئی‌ها و محاکمات غیر قانونی افراد در ارتباط با اندیشه و فعالیت سیاسی در بررسی‌های انجام شده در این دادخواست، کلیه محاکمات انجام گرفته از نظر ما غیر قانونی می‌باشد و خواهان آن هستیم تا:
اولا) هیئتی از طرف جناب عالی مامور گردد تا نحوه بازداشت‌ها، بازپرسی‌ها و محاکمات مورد رسیدگی قرار دهد. ثانیا) پرونده‌های ضابطین دادگستری، دادیاران، حکام شرع برای رسیدگی به اعمال آنان به مراجع ذیصلاح ارجاع گردد.
ثالثا) از زندانیان سیاسی اعاده حیثیت گردیده و جبران خسارت گردد. هر چند جبران عمر از دست رفته به طور کامل امکان پذیر نمی‌باشد.
ب- در مورد احکام اعدام صادره در محاکم غیر قانونی
در بررسی بند فوق خواهان موارد زیر شدیم:
اولا) تخلف حکام شرع در یک دادگاه ذیصلاح مورد رسیدگی قرار گیرد. ثانیا) احکام اعدام صادره مجددا مورد رسیدگی قرار گرفته و در صورت ابطال احکام صادره از اعدام شدگان اعاده حیثیت گردیده و خسارات وارده جبران گردد. هر چند جبران کامل امری غیر ممکن است.
ثالثا) محل دفن اعدام شدگان به خانواده‌های آنان اطلاع داده شود. و امکان برگزاری مراسم یادبود در مکان‌های رسمی برای آنان به رسمیت شناخته شود. اجازه داده شود که برای کلیه اعدام شدگان در هر مکانی که دفن شده‌اند، سنگ قبر گذاشته شود و مزاحمت‌های مراجع فاقد صلاحیت را مانع گردند.
ج- در مورد اعدام دسته جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷
با توجه به موارد فوق و با توجه به کنوانسیون جلوگیری و مجازات عاملان کشتار جمعی، ما مسئولان این کشتار جمعی را بر اساس کنوانسیون نامبرده در بالا به این نوع جنایت متهم می‌نماییم و خواهان آن هستیم که:
اولا) مسئولان این فاجعه بشری بر حسب کنوانسیون جلوگیری و مجازات عاملان کشتار جمعی ذکر شده، در یک دادگاه علنی محاکمه گردیده و نمایندگان خانواده‌های اعدام شدگان به عنوان شاکی در این دادگاه حضور داشته باشند. ثانیا) از کلیه اعدام شدگان سال 67 اعاده حیثیت گردیده و خسارات وارده جبران گردد. گرچه جبران کامل امری غیر ممکن است.
ثالثا) محل دفن اعدام شدگان به عنوان آرامگاه قربانیان جنایت کشتار جمعی، شناخته شود.»
یا در نامه‌ی سرگشاده‌ی یکی از خانواده‌های اعدام شدگان در دهه‌ی شصت به حسن روحانی رئیس جمهور کنونی، خواستار روشن شدن "چرایی و چگونگی بازداشت‌ها و اعدام‌ها، چرایی و چگونگی محاکمات غیرعادلانه و غیرعلنی و این که چرا خانواده‌ها از حق دانستن محل دفن عزیز کشته شده‌ی خود و نشانه گذاری و مراسم آزادانه و حق شکایت محروم‌اند"، شده است.
مسئولان جمهوری اسلامی نه تنها پاسخی به این دادخواست‌ها و درخواست‌ها نداده‌اند، بلکه تهدید و فشار را بر ما دو چندان کرده‌اند و برای از بین بردن آثار جنایت‌شان و جلوگیری از تجمع ما چندین بار و در آخرین بار در دی ماه ۱۳۸۷، گورستان خاوران در تهران را با بولدوز زیر و رو کرده و تمامی نشانه‌های ما از محل دفن احتمالی عزیزان‌مان را از بین برده‌اند. محل دفن دیگر عزیزان کشته شده‌ی ما در سایر گورستان‌ها در تهران و شهرستان‌ها نیز وضعیتی مشابه یا فاجعه بارتر دارد.
خیلی از ما هنوز نمی‌دانیم عزیزان‌مان را کجا دفن کرده‌اند، ولی برخی از ما به دلیل نبش قبر عزیزمان توسط خانواده یا دیدن جنازه‌ی دیگر عزیزان اعدام شده هنگام دفن توسط ماموران در خاوران، اطمینان داریم که تعدادی از آن‌ها را از ابتدای دهه‌ی شصت، در گورستان خاوران، پشت گورستان ارامنه، در گورستان بهایی‌ها در جاده‌ی خاوران، خیابان لپه زنک در حومه‌ی جنوب شرقی تهران و تعدادی از اعدام شدگان تابستان ۱۳۶۷ را نیز در گورهای جمعی این گورستان دفن کرده‌اند. ما که از برگزاری مراسم آزادانه یادبود در خانه‌هامان محروم هستیم، این گورستانِ متروک و بی نشان را میعادگاه خود قرار داده‌ایم و در آن جا جمع می‌شویم تا یادشان را زنده نگاه داریم، ولی با یورش مدوام ماموران و خشونت آن‌ها، ما را از این حق ساده نیز محروم کرده‌اند، ولی با ایستادگی ما برای حضور در خاوران، دائم با اذیت و آزار و تهدید و احضار و بازداشت توسط ماموران انتظامی و امنیتی روبرو بوده و هستیم. آن‌ها بارها از برگزاری مراسم یادبود کشته شدگان در گورستان خاوران و منازل شخصی ما جلوگیری کردند یا به گورستان خاوران و خانه‌های ما هجوم آوردند و در این رابطه بسیاری از خانواده‌های کشته شدگان را تهدید، بازداشت و یا از کار اخراج کرده‌اند و این وضعیت هنوز هم ادامه دارد.
ما از هر فرصتی برای درخواست کمک از مراجع بین‌المللی، با تجمع در مقابل دفاتر وابسته به سازمان ملل در تهران و یا ارسال نامه به این نهادها، اقدام کرده ایم. در سفر رینالدو گالین دوپل به ایران، در بهمن ١٣٦٨ جلوی دفتر سازمان ملل جمع و خواستار ملاقات با وی شدیم تا دادخواست‌مان را به ایشان تحویل دهیم، ولی ماموران با خشونت بسیار ما را پراکنده کردند و مانع از این دیدار شدند. در سال ١٣٨١ نیز به گزارش‌گران کميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد که به تهران سفر کرده بودند، نامه نوشتیم.
خانم عاصمه جهانگیر
خانواده‌های قربانیان جنایت‌های دولتی، از جمله ما امضا کنندگان زیر، با یک بن بست ناامید کننده روبرو هستیم، از یک سو سیستم قضائی و امنیتی- سیاسی جمهوری اسلامی ایران، علیرغم پیگیری‌های مداوم ما، دادخواست‌ها و درخواست‌های ما را بی پاسخ گذاشته است و ما را از دسترسی به دادگاه عادلانه محروم کرده است، از سوی دیگر در سیستم حقوق بین‌الملل نیز راهی مناسب برای طرح دادخواست‌ها و درخواست‌های ما وجود ندارد. ما به چنین وضعیتی معترض هستیم و انتظار داریم، در حالی که مسئولان جمهوری اسلامی حقوق ما را برای دادخواهی نادیده می‌گیرند، از طریق نهادهای بین‌المللی بر جمهوری اسلامی فشار وارد شده تا شرایطی برای امکان طرح و پیگیری دادخواست‌های قربانیان قتل‌های سیاسی و فراقضائی و کشتار مخالفان و منتقدان در ایران در دادگاهی عادلانه میسر شود.
علاوه بر آن سرنوشت بسیاری از بستگان ما نامعلوم است. ما از چگونگی محاکمه و قتل آن‌ها بی اطلاع هستیم و بسیاری در گورهای بی نام و نشان فردی و بسیاری در گورهای جمعی به خاک داده شده‌اند. ما خانواده‌ها به طور مداوم در زیر فشارهای ماموران امنیتی قرار داریم و می‌خواهند به هر طریق ممکن ما را از حضور در محل دفن اعدام شدگان، به ویژه گورستان خاوران که به همت مادران و خانواده‌های خاوران و با حمایت فعالان مدنی و سیاسی به یکی از مهم‌ترین سمبل‌های نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر در ایران تبدیل شده است، محروم کنند. ما تقاضا داریم که رسیدگی به این مسائل، در زمره دستور کار گزارش‌گر ویژه سازمان ملل برای وضعیت حقوق بشر در ایران قرار گیرد.
ما هم‌چنین خواهان همکاری بیش از پیش گروه کاری ناپدید شدگان قهری در پیگیری وضعیت انبوهی از کشته شدگان‌مان که سرنوشت نامعلومی دارند، می‌باشیم.
در انتها باز هم بر خواسته‌های خود که بیش از ۳۵ سال است در پی آن‌ها هستیم، تاکید می نمائیم:
۱- عزیزان ما به چه جرمی بازداشت و چرا در دادگاه‌های مخفی و بدون حضور وکیل محاکمه شدند.
۲- آمران و عاملان کشتار زندانیان سیاسی در دهه‌ی شصت چه کسانی هستند.
۳- دلایل اعدام زندانیان سیاسی دهه‌ی شصت به طور علنی اعلام و اسامی و مشخصات و چگونگی کشته شدن آن‌ها در سامانه اینترنتی فوت شدگان کشور ثبت شود.
۴- محل دفن اعدام شدگان دهه‌ی شصت به طور دقیق و با مستندات قابل قبول به خانواده‌ها اعلام شود.
۵- وصیت نامه‌ی زندانیان سیاسی و دیگر وسایل زندانیان به خانواده‌ها تحویل داده شود.
۶- خانواده‌ها حق نشانه گذاری و آراستن گور عزیزشان را داشته باشند.
۷- خانواده‌ها بتوانند در گورستان‌ها و منازل، آزادانه مراسم یادبود برگزار کنند.
۸- حق ما برای دادخواهی به رسمیت شناخته شود تا بتوانیم برای روشن شدن موارد فوق، شکایت‌های قانونی خود را پیگیری و یا شکایت‌های جدید خود را بدون نگرانی از پیگرد و اذیت و آزار نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران، به سازمان‌های مربوطه‌ی در داخل کشور تحویل دهیم و موارد را تا رسیدن به نتیجه‌ی قابل انتظار در وضعیت موجود، پیگیری نماییم.
با احترام و سپاس
نام و نام خانوادگی دادخواهان و مشخصات جان‌باختگان و تاریخ و محل بازداشت و اعدام آن‌ها در جدول پیوست تقدیم می‌شود.
رونوشت:
دبیرکل سازمان ملل متحد، آقای آنتونیو گوتیرز( António Manuel de Oliveira Guterres)
کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، آقای زید ابن رعد حسین
گزارش‌گر ویژه‌ی اعدام‌های فراقضایی، فوری یا خودسرانه، خانم آنیِس کالامار(Ms. Agnes CALLAMARD)
گزارش‌گر ویژه‌ی شکنجه، آقای نیز مِلزِر ((Mr. Nils MELZER گروه کاری ناپدید شدگان قهری و غیرداوطلبانه
سازمان عفو بین‌الملل



http://www.bidaran.net/spip.php?article379


letzte Änderungen: 10.7.2017 6:42