Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   
برگشت 2 von 163

زندان در ایران

آطلاعیه ها / آلمان / جنبش دادخواهی / زندان در ایران / زندان در جهان / هفتمین گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران / گفتگوهای زندان / یادمان ها / یادمان کشتار زندانیان سیاسی دهه شصت


1


اطلاعیه‌ی شماره‌ی چهار گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران – 29 سپتامبر تا اول اکتبر 2017 – حافظه‌ی تاریخی: در جدال با سکوت و دروغ

by Editor · May 5, 2017

اطلاعیه‌ی شماره‌ی چهار گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران – 29 سپتامبر تا اول اکتبر 2017
حافظه‌ی تاریخی
در جدال با سکوت و دروغ

یاران مبارز! هم‌سنگران عزیز!ـ

چنان که در اطلاعیه‌های پیشین به اطلاع عموم رسیده است، هفتمین گردهمایی سراسری درباره‌ی کشتار زندانیان سیاسی در ایران تا چند ماه دیگر در شهر هانوفرِ آلمان برگزار خواهد شد. کمیته‌ی سراسری برگزاری گردهمایی، بعد از نظرسنجی از اعضای کمیته و هم‌چنین بررسی پیشنهادهای رسیده به ایمیل‌های اعلام‌شده، سرانجام تصمیم گرفت موضوع محوری هفتمین گردهمایی «حافظه‌ی تاریخی؛ در جدال با سکوت و دروغ» باشد.ـ

آنها که یاران سربلند ما را در سال‌های سیاه شصت دسته دسته به چوبه‌های دار سپردند و به تیرک تیرباران بستند، آنها که پیکر یاران ما را در گورهای بی‌نشان و قطعه‌های پرت‌افتاده دفن کردند، آنها که سال‌ها از تکرار نام یاران ما در هراس بودند و هر پچپچه و مویه‌ای را حتا ممنوع کرده بودند، آن مفتشان ذهن و نگاه و صدا حالا که گویا آب‌ها از آسیاب افتاده است مانند هر فاتح دیگری، تاریخ را روایت می‌کنند که تاریخ را همواره فاتحان روایت کرده‌اند. ده‌ها نهاد دولتی و موسسه‌ی عریض و طویل با بودجه‌های بزرگ برای «پژوهش» در زمینه‌ی تاریخ تاسیس شده‌اند، کارشناسان زبده به استخدام درآمده‌اند و امکانات عظیم بسیج شده‌اند تا تاریخ را با دقت تمام بررسی کنند و هر روایت دیگری غیر از روایت رسمی را از آن بزدایند. تنها در چند سال اخیر ده‌ها سریال و فیلم سینمایی و گزارش مستندِ آرشیوی، صدها عنوان کتاب و هزاران مقاله در انواع نشریات دولتی و شبه‌دولتی علیه نیروهای مبارز و انقلابی ساخته و منتشر شده‌اند. نشریات به ظاهر مستقل و روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب و «منتقد» را کرور کرور به خدمت گرفته‌اند و در صورت لزوم اسناد اختصاصیِ بازجویی‌ها و اعتراف‌گیری‌ها را هم در اختیارشان گذاشته‌اند. آنان، از هر جناح درون حکومت حافظه‌ی تاریخی را دستکاری کرده‌اند و از ریخت انداخته‌اند تا نه تنها نقش نیروهای مبارز و انقلابی را در مبارزات آزادیخواهانه و برابری‌جویانه‌ی مردم ایران تحریف کنند، نه تنها سال‌های سرکوب و شکنجه و تجاوز و تیرباران را وارونه کنند و نقش خودشان را از جنایت علیه بشریت بزدایند، بلکه هرگونه آرمان‌خواهی و ایده‌ی تغییر و انقلاب را به محاق بفرستند.ـ

اما این تنها جناح‌های گوناگون حاکمان جمهوری اسلامی نیستند که به حافظه‌ی تاریخی هجوم می‌آورند، انواع دسته‌جات ضدانقلاب، از سلطنت‌خواهان و ساواکی‌ها و ارتشبدهای بازنشسته و مخلوع تا انقلابیونِ سابقِ پشیمان شده از گذشته‌ی خویش، از جریانات راستِ حامی جنگ و تحریم و تیره‌روزیِ فرودستان تا دموکرات‌شده‌ها و جمهوری‌خواه‌شده‌ها، همه و همه در اشکال گوناگون بر روی تاریخ مبارزات مردمی تیغ می‌کشند. انواع شبکه‌های تلویزیونی و رسانه‌های جریان اصلی با بودجه‌های هنگفت تنها برای از یاد بردن آن گذشته‌ی پر شکوه است که آن را به یاد می‌آورند تا شمایل راستین آن را تحریف کنند. چنان که تبدیل «مبارزان انقلابی» به «قربانیان» در صنعت حقوق بشر یعنی زدودن آرمان رهایی از کسانی که به خاطر آرمان رهایی تا پای جان در برابر ستم ایستادند.ـ

چنین است که بدون به یاد آوردن، بدون به دست آوردن حافظه‌ی تاریخی خودمان در یک مبارزه‌ی جمعی، بدون بازگشت به گذشته نه برای ماندن در آن و آویزان شدن به دامان نوستالژی بلکه برای رستگار کردن گذشته‌ی رستگار نشده، نخواهیم توانست قدم از قدم برداریم. حاکمان نیز این را به خوبی دریافته‌اند که هرچند ندای فتح و پیروزی سر می‌دهند اما هنوز حتا نام یاران سربلند ما و سنت مبارزاتی آنان، رعشه بر اندامشان می‌اندازد و خواب آرامشان را بر هم می‌زند. چنین است که هرچه از آن کشتارهای بزرگ دورتر می‌شویم میزان تحریف و دروغ و تحمیل سکوت بیشتر و پر همینه‌تر می‌شود که آنها نیز مانند ما می‌دانند در هر نبردِ آینده مرده‌گانمان، با همان شمایل اهورایی باز خواهند گشت و شانه به شانه‌ی ما در میدان خواهند ایستاد.ـ

برای ما دفاع از حافظه‌ی تاریخی و جدال با سکوت و دروغ بخشی از مبارزه‌ی همین امروزمان است، تنها در پرتو چنین نگرشی است که گذشته به مسئله‌ی مبرم امروز تبدیل می‌شود، به بیرقی در دستان پیکار رهایی‌بخش. به همین منظور ما برای هفتمین گردهمایی سراسری درباره‌ی کشتار سراسری زندانیان سیاسی در ایران با موضوع «حافظه‌ی تاریخی؛ در جدال با سکوت و دروغ» سه میزگرد در نظر گرفته‌ایم. در میزگرد اول: به مفهوم سیاسی حافظه‌ی تاریخی، تاریخ و گذشته خواهیم پرداخت و آن را به مثابه یک امر جمعی به یاد خواهیم آورد. در میزگرد دوم: اشکال گوناگون تحریف تاریخ مبارزات انقلابی را در چند دهه‌ی گذشته از سوی حاکمان و دیگران بررسی خواهیم کرد و در میزگرد سوم به تجارب موجود در زمینه‌ی مستند کردن و دفاع از حافظه‌ی تاریخی نه به عنوان شغل و حرفه بلکه به عنوان بخشی از مبارزه‌ی انقلابی خواهیم پرداخت. از کسانی که در هر یک از این زمینه‌ها تمایل دارند سخنرانی‌ای را در گردهمایی ارائه دهند دعوت می‌کنیم حداکثر تا تاریخ پانزدهم ژوئن 2017، عنوان و خلاصه‌ای از سخنرانی خودشان را به نشانی ایمیل زیر ارسال کنند تا با آنها تماس گرفته شود.ـ

آدرس ایمیل:ـ

gerdhamaie@yahoo.com

زنده‌باد آزادی، زنده‌باد سوسیالیسم

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

کمیته‌ی برگزاری هفتمین گردهمایی سراسری درباره‌ی کشتار زندانیان سیاسی در ایران

پنجم ماه مه 2017
یاد یاران یاد باد

http://dialogt.de/khabar-6/ Blog Goftegoo-ha <goftegoo@dialogt.de>

شادباش به مناسبت آزادی بهنام ابراهیم زاده

شادباش به مناسبت آزادی بهنام ابراهیم زاده



با شادی و مسرت آگاه شدیم که روز 11 اردیبهشت بهنام ابراهیم زاده، از اعضای کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری و از فعالین سرشناس حقوق کودک، پس از گذراندن هفت سال زندان، آزاد شد. ما آزادی بهنام ابراهیم زاده را به او و خانواده مقاوم اش و به همه کارگران مبارز شادباش می گوییم. مقاومت دلیرانه بهنام، پافشاریش برخواسته ها و مطالبات کارگران، کودکان و حقوق زندانیان حتی در پشت میله های حبس، باعث شد که او مانند بسیاری از فعالین کارگری به چهره ای شناخته شده نه تنها در ایران بلکه بین تشکل ها و فعالین کارگری در سطح بین المللی تبدیل شود. به بهنام ابراهیم زاده و خانواده اش درود می فرستیم.

اتحاد بین المللی، بنابر وظیفه و به سهم خود، همچنان به کارزارها و فعالیت های بین المللی برای آزادی همه فعالین کارگری زندانی، دیگر زندانیان سیاسی و لغو احکام امنیتی صادره شده علیه فعالین کارگری ادامه می دهد. ما به ویژه و همچون امری فوری برای لغو احکام امنیتی علیه معلم در بند اسماعیل عبدی که از روز 10 اردیبهشت در اعتصاب غذا بسر می برد در سطح بین المللی تلاش خواهیم کرد و خواهان آزادی بدون قید شرط ایشان هستیم.


اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران


۴ مه ۲۰۱۷
info@workers-iran.org
http://etehadbinalmelali.com/ak/

نوزدهم اردیبهشت ماه سال 96، پایان حبس ده ساله ی محمد صدیق کبودوند


براساس تقویم زندان مدت حبس مؤسس سازمان دفاع از حقوق بشر کُردستان نوزدهم اردیبهشت ماه امسال پایان می یابد. اگرچه طی سال های حبس چندین پرونده قضایی در استان های کُردستان ، آذربایجان غربی و تهران علیه ایشان گشوده شد.بر طبق قانون مجازات اسلامی حداکثر حبس که از احکام قضایی مزبور می تواند برای آقای کبودوند اعمال و اجرا گردد، ده سال حبس می باشد که وی این ده سال حبس را تحمل نموده است، بنابراین روز نوزدهم اردیبهشت ماه امسال روز پابان حبس قانونی ایشان است.
کِمیته تحقیق بازداشت‌های خودسرانه ملل متحد در قطعنامه ای تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کُردستان و فعالیت‌های سازمان و شخص آقای کبودوند را قانونی و منطبق با تعهدات حقوق بشری ایران شناخته‌ وحکم ده سال حبس برای ایشان را خودسرانه و غیرقانونی اعلام نموده بود و دولت ایران را به آزادی بدون فوت وقت کبودوند فراخوانده و تصویب نموده که بابت جبران خسارت‌های روحی و روانی، جانی و مالی وارده بر کبودوند و خانواده اش باید به وی غرامت بپردازد.
محمد صدیق کبودند از دهم تیرماه سال 1386 بازداشت و زندانی‌شده است. دادگاه انقلاب اسلامی تهران به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل و اداره سازمان دفاع از حقوق بشر کُردستان وی را به ده سال حبس و از بابت تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی از طریق ارتباط و مراوده با سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر و ارتباط و مکاتبه با شخص کوفی عنان دبیر کل وقت سازمان ملل متحد و گفتگو با رسانه‌های عمومی به یک سال حبس و جمعاً به یازده سال حبس محکوم کرد که در شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ده سال حبس از بابت تأسیس سازمان، مورد تائید قرارگرفته و قطعی شده بود.
وی در پرونده مربوط به فعالیت روزنامه‌نگاری، به اتهام «تشویش اذهان عمومی از طریق درج مطالب در هفته‌نامه پیام مردم» توسط دادگاه عمومی و انقلاب سنندج به یک سال حبس تعزیری، 5 سال محرومیت از روزنامه‌نگاری و مدیریت نشریه و ابطال پرونده انتشار پیام مردم محکوم شد که پس از تأیید در دادگاه تجدیدنظر استان تهران، میزان محکومیت حبس در دیوان عالی کشور به 6 ماه تقلیل یافت.
باوجود پیگیری زیاد و قول مسئولین قضایی هنوز قانون تجمیع جرائم درباره پرونده وی اعمال نشده است. مطابق ماده 134 قانون مجازات جدید، در صورت تجمیع جرائم، تنها حکم ده‌ساله آقای کبودند قابلیت اجرا دارد و حبس شش‌ماهه او اجرا نخواهد شد. آقای کبودند پرونده‌ای نیز مربوط به انتشار کتابچه‌ای در مورد زنان و نقض حقوق آنان در ایران، در دادگاه انقلاب آذربایجان غربی داشت که از این اتهام تبرئه شد.
کبودند در طی دوران حبس بارها دست به اعتصاب غذا زد، از جمله اعتصاب غذای 59 روزه برای دیدار با فرزند بیمارش و همچنین اعتصاب غذای 34 روزه در اعتراض به پرونده سازی های اخیر که روز چهارم خردادماه 1395 در شعبه 28 دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه برگزار شد و با تبرئه وی از اتهامات وارده، پایان یافت.
سازمان دفاع از حقوق بشر کُردستان،خانواده، همکاران و دیگر فعالان سیاسی و مدنی، امیدوار هستند نوزدهم اردیبهشت ماه امسال شاهد آزادی، این آزاده ی حقوق بشر کُردستان و ایران باشند.
سازمان دفاع از حقوق بشر کُردستان
جمعه15 اردیبهشت 1396- 5می 2017


http://hro-kurd.net/article.aspx?fld=fa/Data&id=472

نامه&zwnj;ی آتنا دائمی زندانی در اعتصاب غذا در زندان اوین

نامه‌ی آتنا دائمی زندانی در اعتصاب غذا در زندان اوین


چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۶

آتنا دائمی فعال کودکان کار زندانی در اوین، در بیست و سومین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود نامه‌ای نوشته و در آن از ادامه اعتصاب غذای خود با وجود وخامت حال جسمی‌اش گفته است.

به گزارش خبرگزاری عرفان (اِنا)، این مدافع حقوق بشر زندانی از دوشنبه ۱۴ فروردین ماه ۱۳۹۶، در اعتراض به محکومیت هانیه و انسیه دائمی دو خواهر خود دست به اعتصاب غذای اعتراضی در بند نسوان زندان اوین زد. او در بخشی از این نامه که در دهم اردیبهشت‌ماه یعنی بیست و سومین روز از گذشت اعتصاب غذایش نوشته: «در بیست و سه روز گذشته که در اعتصاب غذا میباشم هیچ‌گونه واکنشی از جانب مسئولین صورت نگرفته است، اما همچنان با تاکید بر خواسته هایم با وجود وخامت حال به اعتصابم ادامه می‌دهم.»

آتنا دائمی ۲۹ ساله، بیست‌و‌نهم مهرماه ۱۳۹۳، بازداشت شد و ۸۶ روز در سلول انفرادی بند دو الف تحت بازجویی بود. او در ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ پس از پایان بازجویی‌ها به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

این فعال مدنی پس از چندین بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه در نهایت در ٢٣ اسفندماه ۱۳۹۳، در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه، در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با حضور وکیل خود و دیگر متهمین این پرونده به نام‌های امید علی شناس، ئاسو رستمی و علی نوری محاکمه شد. او به دلیل فعالیت‌های مدنی مسالمت‌آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم» به ۱۴ سال زندان محکوم شد. پس از آن قاضی دادگاه تجدید نظر با تبدیل قرار بازداشت به وثیقه موافقت کرد و پس از شانزده ماه بازداشت این فعال مدنی در ۲۶ بهمن‌ماه سال گذشته از بند زنان زندان اوین آزاد شد.

در نهایت مدت محکومیت این مدافع حقوق بشر در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران توسط قضات قمی‌زاده و حوزوان، به تحمل ۷ سال حبس کاهش یافت.

«آتنا دائمی»، هم‌اکنون در بیست و ششمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود در بند زنان (نسوان) زندان اوین به سر می‌برد. گفته شده “شرایط وی وخیم است و کماکان مسوولین نسبت به مطالبات او بی‌تفاوت هستند.”

متن کامل نامه «آتنا دائمی» را که در پیج رسمی او در فیس‌بوک منتشر شده در پی می‌خوانید.



در بیست و سه روز گذشته که در اعتصاب غذا می‌باشم هیچ‌گونه واکنشی از جانب مسئولین صورت نگرفته است، اما همچنان با تاکید بر خواسته‌هایم با وجود وخامت حال به اعتصابم ادامه می‌دهم. حدودا پنج ماه پیش به جهت اعمال فشار بیشتر بر من، پرونده‌ای برای خانواده‌ام گشوده شد که با وجود صدور منع تعقیب در اتهام نسبت داده شده، نهایتا برای خانواده‌ام حکم صادر گردید. قابل توجه است که احضار ناگهانی ایشان، تشکیل دادگاه و صدور حکم در سه روز پیاپى (٢١ و ٢٢ و ٢٣ اسفند) انجام شد.

طبق گفته قاضی دادگاه (علی بابایى)، بهانه‌ى تشکیل این دادگاه غیرمنتظره این بود که قرار منع تعقیب صادر شده برای دو اتهام نسبت داده شده نبوده است؛ بلکه برای چهار اتهام دیگر بود که هرگز این چهار اتهام به خواهرانم تفهیم نشده بود، ولی در خصوص قرار منع تعقیب ابلاغ شده بر دو اتهام (که برای یکی از اتهامات در حال حاضر حکم حبس صادر شده است) اذعان داشتند این قرار اشتباه تایپی بوده و مسوولیت آن با مامور ابلاغ می‌باشد!

متاسفانه رویه‌ى ناپسند اعمال فشار بر زندانیان با آزار و اذیت خانواده‌ها مرسوم بوده و هست، در اعتراض به این روال غیرانسانی تا آزادی کامل خواهرانم (انسیه و هانیه دائمی) از هر قیدی و ارائه حکم برائت ایشان و آزاد نمودن کفالت دریافت شده در اعتصاب خواهم ماند و اعلام مى‌دارم کلیه‌ى هزینه‌های جانی و آسیب‌های وارده به سلامتم نیز به عهده ارگان بازداشت کننده و شاکی پرونده (قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران) و قوه قضائیه و دادستانی تهران به جهت نداشتن استقلال و عدم کفایت مسوولین‌شان در بررسی بی‌طرفانه‌ى پرونده‌ها مى‌باشد.

در جریان اعتراضم به شرایط پیش آمده، چند روز قبل از شروع اعتصاب در مدت تحصن در افسر نگهبانی بند زنان زندان اوین، با رییس زندان آقای چهار محالی ملاقاتی داشتم و ایشان پس از مطالعه‌ى اسناد و بررسی ادله‌ى موجود اذعان داشتند در رابطه با پرونده تشکیل شده، تخلف صورت گرفته است و قول پیگیری از رییس دادسرای مقدس اوین (امین ناصری) را دادند. اما تاکنون واکنشی از جانب هیچ‌یک از مسوولین قضایی در این خصوص انجام نگرفته است.

آتنا دائمی

بند زنان زندان اوین

۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶

محروم شدن از خدمات درمانی پس از ۹سال زندان در تبعید


29.04.2017
0 Comment

جمعیت حقوق بشر کوردستان:عمر فرهنگ زندانی سیاسی کورد که محکوم به ۱۰ سال حبس در تبعید میباشد هم اکنون در زندان اردبیل بسر میبرد.
نامبرده فرزند عبدالله،۴۵ ساله، متاهل ودارای دو فرزند میباشد و ساکن شهرستان اورمیه در شرق کوردستان است.
عمر فرهنگ در مورخه ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ به اتهام همکاری با حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک)بازداشت و مدت ۳ ماه در سلول انفرادی اداره اطلاعات تحت بازجویی و شدیدترین شکنجه ها قرار گرفت.
نامبرد اظهار کرده که شکنجه ها بقدری وحشتناک بود که هرروزه آرزوی مرگ میکردم و این درحالی بود که هیچگونه جرمی مرتکب نشده و تنها با افرادی در ارتباط بودم که به عنوان مهمان به منزلم رفت وآمد میکردند و من اطلاعی از مخالف آنها با نظام جمهوری اسلامی ایران نداشتم.
آقای فرهنگ پس از سه ماه شکنجه،به زندان مرکزی اورمیه منتقل و بمدت ۹ماه در آنجا نگهداری شد و بعد از دادگاهی و ابلاغ حکم ۱۰ سال حبس در تبعید،در تاریخ ۲۲ خردادماه ۱۳۸۹ به زندان اردبیل انتقال داده شد.
در اظهارات ایشان آمده است که در این زندان نیز شکنجه ها ادامه داشته و از تبعیض زبانی،قومی و مذهبی در امان نبودم.
این زندانی سیاسی در مدت ۸ سال بازداشت با بیماریهای مختلفی از جمله بیماریهای پوستی،ایجاد غده در زیر گلو و هموروید،دست به گریبان است و علیرغم پیگیری ایشان و خانواده اش،هیچگونه خدمات درمانی و پزشکی از طرف مسوولین جمهوری اسلامی ایران صورت نگرفته است.
لازم به ذکر است که عمر فرهنگ در سالهای اخیر و به دلیل عدم پاسخگویی به مطالباتش دست به اعتصاب غذا زده بود و در آخرین اعتصاب در چند هفته گذشته،مسوولان زندان ایشان را به بند بیماران روانی منتقل کردند.
www.kmmk.info
جمعیت حقوق بشر کوردستان


E Mail: info@kmmk.info
Telegram: https://t.me/kmmk_info
Webb: www.kmmk.info
Facebook: https://www.facebook.com/kmmkurdistan
Telegram: https://telegram.me/kmmk_info
Twitter: https://twitter.com/KurdistanKmmk

فراخوان گفتگوهای زندان: مقاومت و عدم مقاومت در زندان



by Editor · April 27, 2017


فراخوان گفتگوهای زندان

مقاومت و عدم مقاومت در زندان

از جمله مسائلی که تاکنون به دلایل مختلف به بحث عمومی گذاشته نشده است و یا این که جسته و گریخته در این‌جا و آن‌جا به آن اشاراتی شده است، پدیده تواب و توابین در زندان‌های سیاسی جمهوری اسلامی است. تواب، لقبی بود که از طرف زندان‌بانان جمهوری اسلامی برای عده خاصی از زندانیان که به خدمت رژیم درآمده بودند، مورد استفاده قرار می‌گرفت و در زندان مصطلح شده بود. هر فردی که با آثار زندانیان سیاسی سابق آشنایی داشته باشد، به این پدیده برخورد کرده است. زندانیان سیاسی دهه شصت تجربه‌ی غنی‌ای از مقاومت و ایستاده‌گی را دربرابر بازجویان و شکنجه‌گران و هم چنین عوامل بی جیره و مواجب آنان یا همان توابین دارند.

مقاومت و عدم مقاومت در زندان، همکاری و عدم همکاری با زندان‌بان و موضوعاتی از این دست همواره موضوعاتی بوده است که در آثار مربوط به زندان و نیز در خاطرات بسیاری زندانیان سیاسی آزاد شده به آن‌ها کم و بیش پرداخته شده است، ولی به صورت اختصاصی خاطرات اندکی در مورد توابین منتشر شده است. گفتگوهای زندان، قصد دارد ضمن گرد آوری خاطرات زندانیان سیاسی، این پدیده را به بحث عمومی بگذارد. به همین منظور از کلیه افرادی که تمایل به انتشار خاطرات خود از توابین و یا بحث در این زمینه را دارند تقاضا داریم که مطالب خود را برای‌مان ارسال کنند تا ضمن درج در هفته‌نامه گفتگوهای زندان، پس از گرد آوری به صورت کتاب منتشر شود.

طبیعی است که مواضع درج شده در این مقالات و نوشته‌ها، الزاماً مواضع گردانندگان سایت گفتگوهای زندان نیست و هر فردی پاسخ‌گوی نوشته و موضع خویش است.

با تشکر

گفتگوهای زندان

مطالب خود را می توانید به ایمیل زیر ارسال نمایید:



book@dialogt.info
Share this:

 برگ نخست  حقوق بشر  قطعنامه جدید سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر در ایران

برگ نخست حقوق بشر قطعنامه جدید سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر در ایران


قطعنامه جدید سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر در ایران
-سفیر کانادا: وضعیت حقوق بشر در ایران همچنان بحرانی است
-در قطعنامه سازمان ملل از افزایش اعدام‌ها در ایران، نقض حقوق زنان، وضعیت و حقوق اقلیت‌ها و نیز زندانی کردن و اعدام افراد زیر سن قانونی به شدت ابراز نگرانی شده است

۲۶ آبان ۱۳۹۵

کشورهای عضو سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را با ۸۵ رای موافق در خصوص نقض حقوق بشر در ایران تصویب کردند.

این قطعنامه که هر سال ارایه می شود در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد با ۸۵ رای موافق، ۳۵ رای مخالف و ۶۳ رای ممتنع به تصویب رسید که در مقایسه با سال گذشته رای بیشتری به دست آورد.

نقض حقوق بشر، احمد شهید، سازمان مللدر همین حال در این قطعنامه بر گفت‌وگو و ارتباط فزاینده میان ایران و گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درباره نقض حقوق بشر تاکید شده و از حکومت ایران خواسته می‌شود که به نقض آزادی بیان و اعتقادات مذهبی، بازداشت‌های گسترده خودسرانه و اعدام‌ها و شکنجه پایان دهد. همچنین در این قطعنامه، کشورهای حامی آن از جمله انگلیس و آمریکا، از افزایش اعدام‌ها در ایران، نقض حقوق زنان، وضعیت و حقوق اقلیت‌ها و نیز زندانی کردن و اعدام افراد زیر سن قانونی به شدت ابراز نگرانی کرده‌اند.

به گفته مارک آندره بلانشار، سفیر کانادا که پیش‌نویس این قطعنامه را ارایه داده است، «وضعیت حقوق بشر در ایران همچنان بحرانی است».

وی اعلام کرده است که این قطعنامه، تنها در دفاع از حقوق ایرانیان ارایه شده است و هیچ‌گونه اهداف سیاسی را دنبال نمی‌کند».

از دیگر کشورهایی که به قطعنامه نقض حقوق بشر ایران رای مثبت داده است، می‌توان به عربستان سعودی اشاره کرد. اگرچه در گذشته این کشور از رای دادن به این قطعنامه خودداری کرده بود اما این‌بار نماینده عربستان در سازمان ملل اعلام کرده است که به دلیل «حق مردم ایران» رای به قطعنامه داده است. این در حالیست که در حال حاضر عربستان از یک سو جزو مخالفان سرسخت جمهوری اسلامی در منظقه محسوب می‌شود و از سوی دیگر خودش از نقض‌کنندگان حقوق بشر است. در میان کشورهایی که به این قطعنامه رای مخالف دادند می‌توان از متحدان جمهوری اسلامی در خاورمیانه نام برد که منافع‌شان ایجاب می‌کند از رژیم ایران طرفداری کنند، مانند سوریه٬ عراق، هند، پاکستان، روسیه و کمی آنسوتر کوبا، ونزوئلا، چین و کره شمالی.

جمهوری اسلامی در عین حال متن قطعنامه ارایه‌شده را رد کرده است. بنا به گزارش رسانه‌های داخلی غلامعلی خوشرو سفیر جمهوری اسلامی در سازمان ملل اعلام کرد، برای این قطعنامه «توجیه معتبری» وجود ندارد و «حقوق بشر بار دیگر به عنوان وسیله‌‌ای برای اعمال فشار بر مردمی استفاده شده که «استقلال» را برگزیده است.

بهرام قاسمی سخنگوی وزارت امور خارجه نیز در واکنش به تصویب قطعنامه نقض حقوق بشر در ایران در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ضمن محکوم کردن این قطعنامه گفت: «جمهوری اسلامی ایران هر گونه استفاده ابزاری و سیاسی کشورهای غربی علیه کشورهای مستقل جهان از موضوع حقوق بشر را مردود و محکوم می‌داند».




Copyright © 2016 IRAN HUMAN RIGHTS, All rights reserved.

Our mailing address is:
mail@iranhr.net

Phone: +47 91742177

Twitter:
@iranhr

Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list

برگ نخست حقوق بشر قطعنامه جدید سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر در ایران
 گزارش اعدام ۲۰۱۶؛ قصاص و جنبش بخشش

گزارش اعدام ۲۰۱۶؛ قصاص و جنبش بخشش


26 آوریل
۲۰۱۶

زندان‌های تهران و کرج از بالاترین آمار قصاص و بخشش برخوردار بودند. تعداد بخشش‌ها در تهران و کرج ۷۰ درصد بیشتر از قصاص‌ها بوده است
گزارش اعدام ۲۰۱۶؛ قصاص و جنبش بخشش

سازمان حقوق بشر ایران در نهمین گزارش سالانه خود آمار اعدام‌ها در سال ۲۰۱۶ را اعلام کرده است. طبق این گزارش در این سال دست‌کم ۵۳۰ نفر اعدام شده‌اند که از این میان دستکم ۱۴۲ نفر با اتهام قتل عمد به قصاص نفس (اعدام) محکوم شده بودند.

مجـازات قصـاص ریشـه تلافی جویانـه دارد و در قانـون جدیـد کیفـری ایـران نیـز بـه رسـمیت شـناخته شـده اسـت. قانـون مجـازات کیفـری بـه طـور قطعـی مجـازات اعـدام را بـرای مجرمـان قتـل عمـد عنـوان نکـرده اسـت؛ چـرا کـه مجـازات قتـل عمـد از نـوع قصـاص اسـت؛ بدیـن معنـی کـه تصمیـم بـه مجـازات فـرد مجـرم، بـر عهـده خانـواده قربانـی اسـت کـه مفهوم تلافی جویانـه دارد.

دولت به شکل موثری مسئولیت اعدام برای جرم قتل را بر دوش خانواده قربانی می‌گذارد. حکم قصاص شامل نوجوانان بزهکار نیز می‌شود که طبق شریعت اسلام برای دختران ۹ سال و برای پسران ۱۵ سال قمری است. مضاف بر اینکه مجازات اعدام به صورت تبعیض آمیز و بر اساس دین و جنسیت است. همچنین شهروندان در مقابل قانون برابر نیستند. گزارش‌های بسیار از نقض روند دادرسی‌ها وجود دارد. استفاده از شکنجه برای گرفتن اقرار و دادگاه‌های شتابزده و بدون زمان کافی برای انجام تحقیقات مستقل از شواهد نمونه‌هایی از این دادرسی‌های ناعادلانه است.

قانون قصاص: خط قرمز در گفتگو با اتحادیه اروپا

گرچه مقامات ایران موافق تجدید نظر در ارتباط با مجازات اعدام برای جرائم مواد مخدر بودند اما آنها مجازات اعدام برای قتل (قصاص) را خط قرمزی مطرح کردند که نباید از آن عبور کرد. مقامات ایران ادعا می‌کنند که قصاص یک حق خصوصی است و آنها نمی‌توانند آن را منع یا کنترل کنند.

در اکتبر سال ۲۰۱۶ در رابطه با گفتگوهای بین ایران و اتحادیه اروپا در مورد حقوق بشر، رئیس قوه قضائیه آیت الله صادق آملی لاریجانی در پاسخ به انتقاد از قانون مجازات اسلامی و قانون شریعت از جمله قصاص گفت: شما قصاص و دیات را نفی می‌کنید، این نفی شما نفی حقوق مردم ماست. چه کسی به شما این حق را داده که ایدئولوژی و روش زندگی خود را به تمام دنیا تحمیل کنید؟"

در ۱۱ نوامبر در اولین دوره گفتگوهای بین ایران و اتحادیه اروپا بعد از توافق هسته ایی مجید تخت روانچی معاون وزیر امور خارجه ایران به خبرگزاری ایلنا گفت: جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات حقوق بشری خود با اتحادیه اروپا از خط قرمزهای خود به ویژه در مورد مجازات اعدام و قصاص عبور نخواهد کرد.

روند اجرای قصاص از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶

جنبش بخشش

براساس قانون مجازات اسلامی مجازات قتل، قصاص است و خانواده فرد مقتول می‌توانند تقاضای حکم اعدام داشته باشند. اما آنها می‌توانند تقاضای دریافت دیه (خون بهاء) به جای قصاص را نیز داشته باشند یا به سادگی می‌توانند بخشش را انتخاب کنند. بدین ترتیب ترویج بخشش به جای قصاص فرصتی است برای شهروندان که بدون عبور کردن از خطوط قرمز حکومت با مجازات اعدام مقابله کنند. در ۴ سال گذشته جنبش بخشش رشد قابل توجهی داشته است. گروه‌های جامعه مدنی از جمله جمعیت امام علی، لگام (گام به گام برای لغو مجازات اعدام) و دیگر کمپین‌های محلی و ملی در ترویج بخشش به جای مجازات اعدام فعال بوده‌اند. بازیگران، هنرمندان و فعالان حقوق بشر به‌صورت آشکار از شهروندان خواستار نجات جان محکومان به اعدام می‌شوند و رسانه‌ها اینگونه کمپین‌ها را پوشش خبری می‌دهند.

همچون سال گذشته در سال ۲۰۱۶ نیز اولیای دمی که بخشش یا دیه را به جای مجازات اعدام انتخاب کردند بیشتر از اولیای دمی بود که درخواست قصاص داشتند. به جهت سادگی ما صرف نظر از اینکه اولیای دم تقاضای دیه داشته‌اند یا خیر در بخش‌های بعدی از اصطلاح بخشش استفاده خواهیم کرد.

همانند آمار اعدام‌ها، تعداد دقیق بخشش‌ها نیز توسط رسانه‌های رسمی ایران اعلام نمی‌شود. بر اساس گزارش‌های منتشر شده از سوی رسانه‌های ایران و تعداد کمتری از سوی منابع گروه‌های حقوق بشری، سازمان حقوق بشر ایران ۲۳۲ مورد بخشش را در سال ۲۰۱۶ ثبت کرده است. طبق گزارش سازمان حقوق بشر ایران ۱۴۲ اعدام برای قتل عمد در سال ۲۰۱۶ ثبت شده است. تصور می‌شود تعداد صحیح در هر ۲ مورد ( قصاص و بخشش) بیشتر از آمار منتشر شده است.

نمودار زیر بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر مقایسه بین بخشش و قصاص را نشان می‌دهد.

با توجه به گزارش‌های سازمان حقوق بشر ایران نمودار بالا تعداد بخشش‌ها و اعدام‌های مربوط به قصاص در سال ۲۰۱۶ را نشان می‌دهد. تعداد بخشش‌ها ۶۳ درصد بیشتر از تعداد قصاص‌ها بوده است.

نمودار بالا تفکیک ماهانه اجرای قصاص و بخشش‌ها را نشان می‌دهد. در ۹ ماه از سال تعداد بخشش‌ها از اجرای قصاص در سال ۲۰۱۶ بیشتر بوده است.

توزیع جغرافیای قصاص و بخشش

سازمان حقوق بشر ایران در سال ۲۰۱۶ موارد بخشش را در ۲۸ استان از ۳۱ استان به ثبت رسانده است. در مقابل، مجازات قصاص در ۲۴ استان گزارش شده است. در بیشتر استان‌ها تعداد بخشش بیشتر از قصاص بوده است.

زندان‌های تهران و کرج از بالاترین آمار قصاص و بخشش برخوردار بودند. تعداد بخشش‌ها در تهران و کرج ۷۰ درصد بیشتر از قصاص‌ها بوده است.

نمودار: در ۱۵ استان تعداد موارد بخشش بیشتر از تعداد قصاص‌ها بوده است. تنها در ۶ استان موارد قصاص از بخشش بیشتر بوده است.

گزارش اعدام ۲۰۱۶؛ قصاص و جنبش بخشش

letzte Änderungen: 24.6.2017 15:50