Homeحزب    عضو یت    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   
برگشت 163 von 167

محمد مهدوی فر از سوی بیدادگاه اسلامی رژیم اسلامی در کاشان به یکسال و نیم حبس محکوم شد


دوشنبه ۲٨ دی ۱٣۹۴ - ۱٨ ژانويه ۲۰۱۶

محمد مهدوی فر، نویسنده و شاعر ایرانی توسط دادگاه کیفری کاشان به یک سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، محمد مهدوی در صفحه فیس بوک خود با انتشار رأی دادگاه اعلام کرده است در شعبه صد و پنج دادگاه کیفری کاشان به یکسال و نیم حبس محکوم‌شده است.
محمد مهدوی فر، شاعر اهل آران و بیدگل پس از سرودن یک مثنوی ۳۲ بیتی به نام «الفبا» در سال گذشته و خواندن آن در انجمنهای ادبی شهر کاشان، توسط شعبه دو بازپرسی آران و بیدگل (به نیابت از شعبه هم‌عرض بازپرسی در کاشان) مورد بازجویی قرار گرفت.
اتهامات تفهیم شده به این شاعر کاشانی ازجمله «تشویش اذهان عمومی»، «جریحه‌دار کردن اذهان عمومی»، «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مسئولین مملکت به‌مانند آیت‌الله جنتی و خلخالی» عنوان‌شده است.



سازمان عفو بین ‌الملل در گزارش سالانه خود می‌گوید ایران همچنان به محدود کردن آزادی‌های سیاسی و مدنی و نقض حقوق بشر ادامه می‌دهد.



این نهاد بین المللی مدافع حقوق بشر، حصر و حبس فعالان، اعدام و تبعض علیه اقلیت‌های قومی و مذهبی و همچنین زنان را از جمله موارد نقض حقوق بشر در ایران دانسته است.

رها بحرینی، پژوهشگر در سازمان عفو بین الملل، به بخش فارسی صدای آمریکا در همین زمینه گفت، بسیاری از احکام اعدام در ایران در پی دادرسی‌های ناعادلانه صادر شده است.

عفو بین ا

لملل در گزارش سالانه خود تاکید کرده است که وضعیت حقوق بشر در سراسر جهان در سال ۲۰۱۵ میلادی رو به وخامت گذاشته است.

گزارشی از کمال شریفی زندانی سیاسی کُرد، محکوم به ٣٠ سال حبس در تبعید


سه شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۴ تهران ۱۴:۱۰


«کمال شریفی» روزنامه‌ نگار سیاسی کُرد، ۴۳ ساله‌ و محبوس در «زندان میناب» است که پیش تر در سال ١٣٨٧ در پنجم خردادماه ۱۳۸۷، در خانه یکی از کتابفروشان این شهر سقز، پس از محاصره خانه ایشان و تیراندازی «ماموران سپاه» و «اطلاعات» و همچنین کشته شدن یکی از اعضای «حزب دموکرات کردستان» پس از شلیک ١۵ گلوله، بازداشت شد.
«کمال شریفی» در دادگاهی چند دقیقه ای از سوی «قاضی شایق» (دادگاه انقلاب سقز) به ٣٠ سال حبس در تبعید محکوم شد .
این روزنامه‌نگار زندانی علارغم محرومیت از مرخصی از ابتدای زندان خود تاکنون “ممنوع‌الملاقات” بوده است و تنها یک‌ بار مادر و برادر وی با اخذ اجازه از مسوولین «قوه قضاییه» موفق به ملاقات وی شده‌اند.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، «کمال شریفی» فرزند «بایزید» در سال ۱۳۵۱ در شهرستان سقز از توابع استان کردستان متولد شد. او یک روزنامه‌نگار کُرد ۴۳ ساله‌ باسابقه محکومیت‌های پیشین می باشد.

پدر کمال کارمند اداره آموزش و پرورش بود و او در شهر سقز در مقطع دیپلم در رشته علوم انسانی به تحصیلات خود ادامه داد.

«کمال شریفی» در تابستان ۱۳۶۷ در مرز «سردشت» دستگیر و به اتهام «خروج از مرز» و «همکاری موثر با حزب دموکرات کردستان» محکوم شد و مدتی را در بازداشتگاه «اداره اطلاعات سقز» و زندان‌های «سردشت» و «پیرانشهر» سپری کرد.

وی همچنین در سال‌های ۱۳۶۸ و ۱۳۶۹، چندین بار به اتهام “هواداری و فعالیت برای حزب دمکرات کردستان” از سوی نیروهای امنیتی «سپاه پاسداران» و «اداره اطلاعات» شهر «سقز»، بازداشت و در ‌‌نهایت در اواخر بهار ١٣۶٩، از سوی دادگاه «انقلاب شهرستان سقز»، به یک سال حبس و تحمل ۴٠ ضربه شلاق محکوم شد.

این روزنامەنگار کُرد در بهار ١٣٧٠، همزمان با آزادسازی بخش وسیعی از جنوب کردستان در «عراق»، به عضویت رسمی «حزب دموکرات کردستان» درآمد.

او در اوایل سال ١٣٨٠ کار ترجمه و نویسندگی را آغاز نمود و به جز نشریات سازمانی حزب، همکاری نزدیکی با برخی از روزنامەنگاران و روزنامه‌های مدنی در شهرهای «سلیمانیه» و «اربیل» در «اقلیم کردستان عراق» داشت و مدتی هم در «رادیو صدای کردستان»، از اعضای هیات تحریریه این رسانه بوده است.

«کمال شریفی» پیش از بازداشت، سابقه همکاری با سایت‌های مستقل و سازمان‌های مدنی را داشته؛ و در آن زمان یکی از مسوولان سایت “۴rojhelat” (یکی از رسانه‌های کُردی) بوده است.

این روزنامەنگار زندانی، در نهایت در سال ١٣٨٧ جهت ارتباط با ادیبان، نویسندگان، ماموستایان (استادان) آیینی و شخصیت‌های فرهنگی و هنری از «اقلیم کردستان عراق» به زادگاه خود یعنی شهر «سقز» باز می گردد که در پنجم خردادماه ۱۳۸۷، در خانه یکی از کتابفروشان این شهر، پس از محاصره خانه ایشان و تیراندازی «ماموران سپاه» و «اطلاعات» و کشته شدن یکی از اعضای «حزب دموکرات کردستان» دستگیر شد. در این حمله «ماموران سپاه» با شلیک ١۵ گلوله آن عضو حزب را به قتل می‌رسانند.

«کمال شریفی» پس از توقف تیراندازی، از سوی «ماموران سپاه» و «اطلاعات» بازداشت و غروب‌‌ همان روز به دستور «دادستان شهر سقز» به بازداشتگاه «اطلاعات سنندج» منتقل می‌شود. وی به مدت قریب به شش ماه، در بازداشتگاه شهر «سنندج» تحت انواع شکنجه‌ها و رفتارهای وحشیانه و غیر انسانی قرار می‌گیرد که در‌‌ همان هنگام زیر انواع شکنجه و فشار مجبور به انجام یک مصاحبه ویدیویی نیز شده بود. او در آن زمان مدت چند روزی را به همراه دو زندانی سیاسی اعدام شده، «احسان فتاحیان» و «شیرکو معارفی» در داخل یک سلول سپری کرد.

«کمال شریفی» به همراه زندانی سیاسی اعدام شده «شیرکو معارفی» پس از مدتی از بازداشتگاه «اداره اطلاعات» شهر «سنندج» به زندان «سقز» منتقل می گردد. پس از مدتی زنده یاد «شیرکو معارفی» به اعدام محکوم و حکم ٣٠ سال حبس در تبعید برای «کمال شریفی» از سوی «قاضی شایق» (دادگاه انقلاب سقز) صادر شد.

گفته شده زمان کل دادگاهی «کمال شریفی»، بیش از پنج دقیقه طول نکشیده بود و او نیز فقط در زمان دادگاهی توانسته بود، تنها به مدت ٣ دقیقه آن هم با اشاره با یکی از وکلای خود به نام «احمد سعید شیخی» صحبت کند.

این روزنامەنگار کُرد پس از تایید حکم ٣٠ سال حبس در تبعید از سوی دادگاه تجدید نظر، به «زندان میناب» منتقل شد.
«کمال شریفی» هم‌اکنون در زندان «میناب» در میان “زندانیان عادی و جرایم مواد مخدر” به سر می‌برد.

این زندانی سیاسی از ابتدای زندان خود تاکنون “ممنوع‌الملاقات” بوده است و تنها یک‌بار مادر و برادر وی با اخذ اجازه از مسئولین «قوه قضاییه» موفق به ملاقات وی شده‌اند.

«کمال شریفی» در سال ۱۳۸۷، در اعتراض به شرایط و وضعیت غیر انسانی نگهداری‌اش در «زندان میناب» و عدم برخورداری از حق ملاقات با خانواده‌اش، دست به اعتصاب غذای طولانی‌مدت زد. او یک ماه پس از اعتصاب غذا، دچار سکته شد و از ناحیه صورت و همچنین سمت راست بدن فلج شد. این زندانی سیاسی کُرد تا دو ماه نمی‌توانست هیچ حرفی بزند و پلک چشم راستش هم در آن مدت، دو ماه بسته نمی‌شد و شب‌ها با نوار چسب چشمم را می‌بست. همچنین بهداری زندان تاکنون، هیچ‌گونه اقدامی برای درمان وی صورت نداده است.

«کمال شریفی» هم‌اکنون در «زندان میناب» در حالی کە “از مزایای حق معاشرت، مراودە، مکاتبە و ملاقات با دیگران و همچنین از مزایای مرخصی برخودار نیست”، کماکان با چند تن دیگر از زندانیان سیاسی، در میان زندانیانی با جرایمی همچون “قتل، مواد مخدر و غیرە…” بدون هیچ‌گونە تفکیک‌ بند‌‌ها و جرایم دوران محکومت خود را سپری می‌کند.

این زندانی سیاسی مدتی است در سکوت خبری از سوی رسانه ها قرار گرفته است.

در سندی که در وب سایت سعید حیدری طیب، نماینده کرمانشاه در مجلس شورای اسلامی خطاب به رئیس جمهور ایران و وزیر دادگستری منتشر شده،

به صراحت قید شده است که شهروندان ‌ پیرو آیین یارسان کە بە نام اهل حق هم شناختە میشوند بە طور سیستماتک در مراحل گزینشی در هر مقطعی رد صلاحیت می‌شوند و در محاکم قضایی شهادت این شهروندان پیرو آیین یارسان پذیرفته نمی‌شود.
این بدین معنی است کە در حکومت جمهوری اسلامی ایران این شهروندان به طور ذاتی از بدو تولد به صرف اینکه در یک خانواده یارسانی به دنیا می‌آیند فاقد حقوق انسانی‌ و اولیه‌ای هستند که دیگر ایرانیان به طور معمولی‌ از آن حقوق بهره مند میباشند.
این نامه بخوبی نشان دهنده نقض سیستماتیک حقوق شهروندی چندین میلیون پیروان این آیین کە اکثر انها در شرق کردستان ززندگی میکنند و بخشی از جامعە شرق کردستان بە حساب میایند در ۳٧ سال گذشته است که از سوی یک مقام رسمی‌ جمهوری اسلامی به طور ضمنی‌ مطرح شده است. مردمی که هویت آنان به طور مستمر انکار می‌شود و به انحا و روش‌های گوناگون در معرض اسیمیلاسیون حکومتی قرار میگیرند.
لازم بە ذکر است کە در ماه خرداد سال ۱۳۹۲ هجری خورشیدی، سبیل یک زندانی یارسانی به نام کیومرث در زندان همدان به زور تراشیده شد که این اقدام، توهین به آداب و رسوم پیروان این کیش به شمار می‌رود. پس از این واقعه، یکی از جوانان یارسانی همدان به نام حسن رضوی، به نشانه اعتراض در مقابل فرمانداری همدان اقدام به خودسوزی کرد که بر اثر شدت جراحات ناشی از سوختگی چندین روز بعد در بیمارستان درگذشت.
در بامداد چهاردهم خرداد همان سال، یکی دیگر از پیروان یارسان به نام نیکمرد طاهری در برابر دوربین، خود را آتش زد و ساعتی بعد جان باخت.
در پی این خودسوزی‌ها و رفتارهای توهین‌آمیز عده‌ای از پیروان آیین یارسان تجمع اعتراضی برگزار کردند که البته در سخنان‌شان تاکید کردند که خواسته‌هایشان سیاسی نیست و تنها خواهان ملاقات با مسئولان برای مذاکره در جهت جلوگیری از رفتارهای توهین آمیز با پیروان یارسان و نقض حقوق‌شان‌اند
در بامداد شنبه پنجم مرداد همان سال، یکی دیگر از پیروان کیش یارسان در نزدیکی مجلس شورای اسلامی ایران اقدام به خودسوزی کرد.
جمعیت حقوق بشر کردستان


20150304

Webb: www.kmmk.info

کیهان لندن - هتک حرمت جامعه یارسان و آیین یاری در بحبوحه انتخابات، در روزهای ۷ و ۸ اسفند، چند ده نفر از هواداران یکی از کاندیداهای شاه آباد غرب که نامش را به «اسلام آباد» تغییر داده‌اند، که خود را «شیعیان اهل بیت» معرفی می کردند، در خیابان به آزار پیروان یارسان پرداختند، به خانه‌های آنها حمله کردند و در آخر به تنها «جم خانه» یا نیایشگاه اهل یاری نیز تعرض کردند. احمد رافت در گفتگو با ناوخاص نظری از سازمان دمکراتیک یارسان و فیروز یوسفی از پیروان این آئین گزارشی تهیه کرده است.

محکومیت سیمین عیوض زاده مادر زندانی سیاسی امیدعلی حق شناس به حبس و شلاق برای اعتراض به حکم پسر توسط بیدادگاه اسلامی رژیم


سیمین عیوض زاده، مادر زندانی سیاسی امیدعلی حق شناس، که به ۹۱ روز حبس و ۷۴ضربه شلاق در دادگاه کیفری استان تهران محکوم شده است به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: «اتهام من با اقدامی که انجام دادم کاملا متفاوت است بنابراین حکمم را قبول ندارم و اصلا آن را عادلانه و منطقی نمی دانم و انتظار تبرئه خودم را دارم. روز شنبه ۲۲ اسفند آخرین روز مهلت برای درخواست تجدید نظر به حکمم است که وکیلم این درخواست را خواهد داد.»
سیمین عیوض زاده، مادر امید علی شناس، فعال حقوق مدنی و کودک است که روز ۱۳ شهریور ماه ۱۳۹۳ توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر شد. امید علی شناس پس از ماهها زندان در دادگاهی در تاریخ ۱۴ اسفند ماه ۱۳۹۳ به ۱۰ سال حبس محکوم شد. وکیل او پس از اعلام این حکم درخواست تجدید نظر در حکم را داد اما هنوز رای دادگاه تجدید نظر او پس از ماهها ابلاغ نشده است. آقای حق شناس نهایتا در تاریخ ۲۸ دی ماه ۱۳۹۴ با قرار وثیقه ۷۰۰ میلیون تومانی تا زمان رای دادگاه تجدید نظر آزاد شد.
پیش از آزادی او مادر این زندانی بارها در تجمعات مسالمت آمیز در اعتراض به بازداشت فرزندش و عدم آزادی او با قرار وثیقه شرکت کرده بود. خانم سیمین عیوض زاده در تاریخ ۳۰ آبان ماه که به همراه تعداد دیگری از شهروندان در مقابل زندان اوین تجمع کرده بود توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. او پس از بازداشت به زندان قرچک ورامین منتقل شد و پس از ۹ روز با قرار کفالت ۵۰ میلیون تومانی آزاد شد.
خانم عیوض زاده که متهم به “اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمع غیرقانونی در حمایت از سرکرده فرقه عرفان حلقه“ شد در شعبه ۱۰۶۶ دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی دهقانی روز ۲۰ بهمن ماه به همراه ۱۷ نفر دیگر که در همان روز ۳۰ آبان ماه دستگیر شده بودند محاکمه شد و طبق حکمی که در تاریخ سوم اسفند ماه به وکیلش ابلاغ شد به ۷۴ ضربه شلاق و ۹۱ روز حبس محکوم شد. این حکم برای تمام ۱۸ نفر یکسان صادر شده است.
طبق گفته خانم عیوض زاده، ۱۲ نفر از دستگیر شدگان شاگردان و هواداران محمد علی طاهری بودند و ۶ نفر دیگر از خانواده ها و دوستداران زندانیان سیاسی بودند. هاشم زینالی پدر سعید زینالی نیز یکی از این افراد است که او نیز به دلیل بی خبری از فرزندش در طی ۱۶ سال اعتصاب کرده بود.
خانم عیوض زاده با اظهار اینکه اتهام را قبول ندارد به کمپین گفت: «۱۸ نفر در تاریخ ۳۰ آبان ماه در تجمع مقابل اوین دستگیر شدند که من یکی از این ۱۸ نفر بودم. ۱۲ نفر از ما شاگردان و هواداران محمد علی طاهری بودند و بقیه از خانواده های زندانیان سیاسی یا در دفاع از آنها در تجمع شرکت کرده بودند. من در اعتراض به حکم سنگین پسرم و عدم موافقت با آزادی او با قرار وثیقه در آن روز تجمع کرده بودم اما پس از دستگیری به من اتهام «اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمع غیرقانونی در دفاع از محمد علی طاهری تفهیم شد در حالیکه همه دنیا می دانند من برای چه آن روز تجمع کرده بودم و عکس پسرم هم دست بود. من اصلا آقای طاهری را نمی شناسم.»
سیمین عیوض زاده با اظهار اینکه در دادگاه به دفاعیات او و وکیلش توجهی نشده به کمپین گفت: «نمی دانم چرا اصلا دادگاه تشکیل شد وقتی به دفاعیات وکیلم و خودم در صدور حکم توجهی نشده است. من به اتهامی متهم شدم و حکم گرفتم که اصلا آن را مرتکب نشده ام. اولا من برای پسرم و نه برای آقای طاهری آن روز در مقابل زندان اوین تجمع کرده بودم و ثانیا تجمع ما مسالمت امیز بود و نیاز به گرفتن مجوز نداشت.»
خانم عیوض زاده ادامه داد: «قاضی گفت شما مجوز تجمع نداشتید من هم گفتم طبق ماده ۲۷ قانون اساسی تجمعات مسالمات آمیز نیازی به مجوز ندارد. گفتم ما کار خلافی نکردیم و آنهایی که ما را دستگیر کردند کار خلاف انجام داده اند و باید به جای ما محاکمه شوند.»
خانم عیوض با اظهار اینکه پس از بازداشت در تاریخ ۳۰ آبان ماه به مدت ۹ روز در زندان قرچک بوده درباره بازجویی خود گفت: «پس از بازداشت ما را در ابتدا به دادسرای زندان اوین بردند و در آنجا به ما تفهیم اتهام شد و بعد من به همراه دو خانم دیگر لیلا میرغفاری و شرمین یمنی که از طرفداران آقای طاهری بودند پس از بازداشت به زندان قرچک منتقل شدیم و مردها هم به زندان اوین منتقل شدند. ما بازجویی نداشتیم چون پس از بازداشت دست به اعتصاب غذا زده بودیم فقط مسولان زندان قرچک از مان خواستند که توضیحات و دلایل اعتصاب غذای خود را بنویسیم که ما هم نوشتیم.»


منبع : تارنمای کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران

حکم سه سال حبس رسول بداقی از سوی دادگاه تجدید نظر تایید شد


جمعه ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ تهران ۱۲:۱۸

حکم سه سال حبس «رسول بداقی» معلم زندانی محبوس در بند هفت زندان اوین، از سوی دادگاه تجدید نظر عینا تایید شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، این معلم زندانی و از اعضای کانون صنفی معلمان در تیرماه سال جاری و با پایان حکم محکومیت شش ساله خود با پرونده ای جدید روبرو شد و از اردیبهشت ماه ۱۳۹۴ به بند دو الف، بازداشتگاه اطلاعات سپاه در زندان اوین منتقل و مدت پنج ماه را به صورت انفرادی در بازداشت به سر می برد.

«رسول بداقی» در عصر روز دوشنبه ۱۸ آبان ماه ۱۳۹۴ به بند ۸ زندان اوین منتقل و در نهایت به بند هفت این زندان انتقال یافت.

این معلم زندانی و فعال صنفی از جمله فعالانی است که در موج سرکوب‌های سال ۱۳۸۸ بازداشت و در شهریور ماه همان سال به شش سال حبس محکوم شد و پایان دوره محکومیت خود پس از محاکمه در۲۵ شهریور ماه ۱۳۹۴ از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب، به ریاست «قاضی مقیسه»، به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به سه سال حبس تعزیری دیگر محکوم و حکم صادره در دادگاه تجدید نظر عینا تایید گردیده است.

رسول بداقی، معلم دبیرستان در اسلامشهر، علاوه بر حبس، به پنج سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی محکوم شده بود. آموزش و پرورش استان تهران در حالی که آقای بداقی در زندان به سر می‌برد، او را به خاطر “غیبت، حضور در گردهمایی‌های اعتراضی فرهنگیان، فعالیت علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی” اخراج کرد.



آغاز دوازدهمین سال فعالیت سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان


دوازده سال پیش در نهم آوریل 2005 سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان (ریکخراوی پاراستنی مافی مروفی کوردستان- RMMK) موجودیت خود را اعلام نمود تا گفتمانی که پیش تر «پیام مردم» نوید آن را داده بود و در آن باورمندی به انسانیت و احترام به کرامت انسانی، آزادی و عدالت، حقوق بشر و امنیت مردم و جامعه در اولویت قرار دارد، تداوم ببخشد و با ارگانیزه کردن فعالیت های مرتبط، در راستای نهادینه کردن پذیرش تنوع و تکثر و پلورالیسم، مطالبه گری حقوق و آزادی ها، مسالمت جویی و آشتی خواهی و دفاع مدنی از دموکراسی و حقوق بشر، کوششی مدنی و مسالمت بخش در راه اعتلای انسانیت و مدنیت و انسان و جامعه، آغازگر باشد.
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان تجلی جامعه مدنی نوپا و نوین «روژهه لات» حقوق، آزادی و امنیت مردم کرد و التیام بخشی به جراحاتی که طی چند دهه گذشته بر روح و پیکره ی این مردم در کردستان و در این گوشه از دنیا، وارد شده، به شکلی کاملا رسمی و قانونی از مفاد و روح منشور جهانی حقوق بشر جستجو نموده و در انطباق با آن، مطالبه ی حقوق و آزادی های بنیادین که طی اعلامیه و میثاق ها در 1948 و پس از آن توسط ملل متحد و جامعه جهانی تصویب و به حقوق موضوعه ی قابل مطالبه و رسمیت یافته تبدیل شده، بر حق و مشروع و قانونی می داند و از همین رو بر اجرا و تامین و تضمین احترام به آن پای فشار و مصر است.
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان که به استثنای دو سال آغازین فعالیت، در تمام سال های دهه ی گذشته و بویژه این اواخر، به طور مداوم تحت سرکوب و فشارهای روزافزون قرار داشته است، به دنبال بازداشت و زندانی کردن آقای محمدصدیق کبودوند رئیس این سازمان درتیرماه 1386، دامنه ی فعالیت های RMMK و گستره ی دو گروه زیرمجموعه این سازمان شامل گزارشگران حقوق بشرکردستان (پیامنیرانی مافی مروفی کردستان –PMMK) و دیده بانان حقوق بشر کردستان (چاوه دیرانی مافی مروفی کوردستان –CMMK) که نظارت و دیده بانی بر حقوق بشر را در وسیع ترین شکل ممکن در تمامی شهرها و روستاهای «روژهه لات» را برعهده گرفته بودند به دلیل شدت و تداوم فشار و سرکوب و ضربه پذیری گروه های داوطلبی، به ناچار و به مرور محدود و سرانجام براساس تصمیم مدیریت، سازمان فعالیت های مجموعه های گزارشگران و دیده بانان و فعالیت بخش های خبری و گزارشگری را تا اطلاع ثانوی متوقف کرده است.
با این حال سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، با آغاز دوازدهمین سال فعالیت خود، در کنار ادامه فعالیت های جاری، مطالعات و بررسی های دامنه داری در خصوص اتخاذ شیوه های نوین فعالیت با هدف فعال سازی و گسترش گستره ی نظارت و دیده بانی واحدهای مرتبط به خود، در حوزه‏ها و موضوعات مختلف حقوق بشری آغاز کرده است و امیدوار است با کاربست و بکارگیری شیوه های نوین و مدنی تر به پاسداشت و مراعات حقوق بشر در ایران و کردستان یاری رساند. در پایان این سازمان آزادی آقای کبودوند و دیگر زندانیان سیاسی و حقوق بشری، توقف نقض حقوق بشر و اعدام ها در کشور و آغاز تلاش و اقدام برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران و «روژهه لات»، توقف سرکوب و کشتار مردم کرد «باکوور» توسط دولت ترکیه و از سرگیری مذاکرات صلح با کردها در آن کشور، و سرانجام شکست گروه های تروریستی و دولت های سرکوبگر در منطقه و رهایی مردم در «روژآوا» و اقلیم کردستان «باشوور» از تروریسم و سرکوب و دستیابی آنها به حقوق و مطالبات و خواسته هایشان را آرزومند و خواستار است.
تاریخ 20 فروردین 1395/8 آوریل 2016
دبیرخانه سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان



letzte Änderungen: 12.12.2017 13:10