Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   
 ایرباس ۴۵ فروند هواپیمای مسافربری دیگر به ایران فروخت

ایرباس ۴۵ فروند هواپیمای مسافربری دیگر به ایران فروخت




دوشنبه , ۵ تیر ۱۳۹۶

ایرباس ۴۵ فروند هواپیمای مسافربری دیگر به ایران فروخت

تیر ۲, ۱۳۹۶
شرکت ایرباس فرانسه با شرکت هواپیمایی ایران ایرتور قرارداد فروش ۴۵ هواپیمایی مسافربری دیگر را به ارزش ۴. ۵ میلیارد یورو منعقد کرد.
شرکت هواپیمایی ایران ایرتور اعلام کرده که بعد از ۱۸ ماه «مذاکرات فشرده» با مدیران ایرباس موفق شده قرارداد خرید ۴۵ فروند هواپیما از خانواده NEO۳۲۰ شامل ایرباس‌های ۳۱۸، ۳۱۹، ۳۲۰ و ۳۲۱ را نهایی کند. این تفاهم‌نامه با ارزش ۴. ۵ میلیارد یورو در حاشیه نمایشگاه هوایی پاریس به امضای مدیران عامل ایرباس و شرکت ایران ایر تور رسیده است.

شرکت ایرباس یک شرکت اروپایی‌ست، اما در تولید هواپیماهای مسافربری از قطعات ساخت آمریکا نیز استفاده می‌کند. به همین جهت برای فروش هواپیما به ایران به مجوز دولت آمریکا نیاز دارد.

بعد از توافق هسته‌ای ایران با قدرت‌های جهانی، شرکت ایرباس قرارداد فروش ۱۰۰ فروند هواپیمای مسافربری را با ایران‌ایر منعقد کرد. در مجموع از آن زمان تاکنون با احتساب ۴۵ فروند هواپیمای تازه‌، تعداد هواپیماهایی که ایرباس به ایران فروخته از ۳۰۰ فروند تجاوز کرده است.

وزارت خرانه‌داری آمریکا نخستین بار در سپتامبر ۲۰۱۶ مجوز فروش ۱۰۰ هواپیمای ایرباس را به ایران صادر کرد.

حجم معامله ایرباس با ایران ۱۹ میلیارد دلار بود که اکنون به بیش از ۲۴ میلیارد دلار افزایش یافته.

فابریس برژیر، مدیر عامل شرکت ایرباس اظهار امیدواری کرده که تا پایان سال ۲۰۱۹ ایرباس در فروش هواپیما هم از بوئینگ جلو بیفتد. بخشی از این موفقیت را ایرباس مدیون معامله با ایران است.

كاهش صادرات استان كرماشان در سال ١٣٩٥ و ١٣٩٦


08.06.2017

كاهش صادرات استان كرماشان در سال ١٣٩٥ و ١٣٩٦
بر اساس گزارش جمعیت حقوق بشر کوردستان و بە نقل از خبرگزاریهای داخلی ایران، رئيس اتاق بازرگانى استان كرماشان از كاهش صادرات از مرزهاى استان کرماشان در شرق کوردستان خبر دادەاست.
كيوان كاشفى رئيس اتاق بازرگانى جمهوری اسلامی ایران در كرماشان پایتخت شرق کوردستان، از كاهش ٢٨-٣٠٪‏ صادرات و ادامه دار بودن اين كاهش تا كنون خبر داد.
وى بيان كرد كه اين كاهش ناشى از كاهش توليد كارخانه ها و صادر كنندگان استان نيست بلكه ناشى از مسايل مرزى و بسته شدن مرز پرويزخان است كه قبلاً شاهرگ صادرات به عراق بودە است.
كاشفى تأكيد كرد كه اكنون دولت مركزى عراق بين اقليم كوردستان و بخش عرب نشين خط حائلى ايجاد كرده كه باعث انتقال صادرات از طريق مرز سومار، مهران شده و اين امر باعث افت صادرات در كرماشان در سال ١٣٩٥ وادامه آن، تا كنون گرديده است .
بايد گفت با توجه به در صد بالاى بيكارى در استان كرماشان ( كه بيش از ٣ برابر مناطق ديگر است)، اين مسئله موجب بدتر شدن وضعيت اقتصادى اين استان و نشانه عدم برنامه ريزى حکومت جمهوریاسلامی ایران براى اين استان شرق کوردستان است .
سیاست و برنامەریزیهای جمهوری اسلامی ایران هموارە نگاە امنیتی داشتە و بە عمد سعی در عقب ماندگی شرق کوردستان کردە است.
http://www.kmmk.info/fa/7731
جمعیت حقوق بشر کردستان
Webb


: www.kmmk.info

E Mail:

info@kmmk.info
Facebook:

https://www.facebook.com/kmmkurdistan
Twitter:

https://twitter.com/KmmKurdistan
Telegram:

https://t.me/kmmkkurdistan
I

nstagram:
https://www.instagram.com/kmmkurdistan

 تراز تجاری ایران به ۷۷ میلیارد دلار رسید؛ چین در صدر شرکای تجاری ایران                  ۰۷ اسفند ۱۳۹۵

تراز تجاری ایران به ۷۷ میلیارد دلار رسید؛ چین در صدر شرکای تجاری ایران


۰۷ اسفند ۱۳۹۵


بنابه اعلام گمرک ایران، تجارت خارجی ایران منهای صادرات نفت خام در سال جاری به حدود ۷۷ میلیارد دلار رسیده است.

خبرگزاری صدا و سیما روز شنبه هفتم اسفند در گزارشی به نقل از گمرک جمهوری اسلامی نوشت که صادرات غیرنفتی ایران در یازده ماه گذشته به ۳۸ میلیارد و ۴۹۲ میلیون دلار رسید که رشد اندکی در مقایسه با سال گذشته داشت.

بر اساس این گزارش، واردات نیز به ۳۸ میلیارد و ۴۱۵ میلیون دلار رسید که در مقایسه با سال گذشته بیش از سه درصد رشد داشت. در این گزارش با اشاره به تجارت خارجی ۷۷ میلیارد دلاری ایران، تراز تجاری مثبت اعلام شده است.

تجارت خارجی ایران در پی لغو تحریم‌های هسته‌ای رشد فزاینده‌ای گرفت.

با وجود از سرگیری مبادلات تجاری با بسیاری از کشورها پس از برجام، چین همچنان با بیش از ۱۳ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار مبادلات تجاری، بزرگترین شریک تجاری ایران است. در این بین، واردات ایران از آلمان در یازده ماه امسال به دو میلیارد و ۱۷۰ میلیون دلار رسید و این کشور پنجمین کشور عمده طرف معامله با ایران شد.

امارات متحده عربی، کره جنوبی و ترکیه دیگر کشورهای عمده طرف تجارت با ایران بوده‌اند.

گزارش گمرک ایران اگر چه حاکی از آن است که صادرات غیرنفتی ایران از واردات بیشتر بوده و موفق به مثبت کردن تراز تجاری ایران شده است، اما جزئیات آن نشان می دهد که صادرات میعانات گازی و برخی دیگر از فراورده های مربوط به نفت و گاز بخش عمده صادرات غیرنفتی ایران را تشکیل می دهد.

بر اساس این گزارش، در صادرات امسال ایران، میعانات گازی با ۶ میلیارد و ۵۷۱ میلیون دلار، گازهای طبیعی مایع شده با یک میلیارد و ۹۵۲ میلیون دلار، روغن های سبک با یک میلیارد و ۳۶۵ میلیون دلار و گازهای نفتی و هیدروکربورهای گازی با یک میلیارد و ۱۰۶ میلیون دلار مجموعا بیشترین سهم را در صادرات غیرنفتی ایران داشتند.

حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران فروردین ماه امسال اعلام کرد که تراز تجاری ایران سال ۹۴ برای نخستین بار پس از انقلاب مثبت شد. az:voa

هنوز نه به دار است و نه به بار، جمهوری اسلامی با هندوستان به دردسر افتاده است.



در ميان آگاهی های رسانه ای میخوانيم سه طرف قرارداد توسعه چاه بهار را امضا کرده اند (افغانستان- هندوستان و ايران). مشخص نيست چرا افغانستان که دسترسی به آبهای خليج پارس ندارد بايستی در اين پروژه شرکت داشته باشد.

افغانستان توليد کننده حجم بسيار بزرگی از مواد مخدر دنيا است که اين مواد مخدر از راه زابل و بلوچستان و مرز افغانستان وارد ايران شده و به اروپا و ديگر نقاط صادر میشود (دست رژيم اسلامی درد نکند!!).
البته رژيم کسانی را که با عوامل پاسدار و آقازاده ها که دست در توزيع مواد مخد دارند همکاری نکند را اعدام میکند يا به هر وسيله نابودشان میکند.

با راه پيدا کردن افغانستان به بندر چاه بهار که به صورت بندری بين المللی در بيايد محل ناگواری برای صادرات مواد مخدر خواهد شد.

هنوز نه به دار است و نه به بار يک شرکت ايرانی بنام «آريا بندر» مدعی شده است که قرارداد ساخت بندر از سوی مقامات بندری جمهوری اسلامی به آن شرکت واگذار شده است.

مقامات هندی گفته اند با ساخت بندر چاه بهار قدرت منطقه ای پاکستان در اقيانوس هند کاهش خواهد يافت وبا وصل شدن بندر چاه بهار به افغانستان «دلارام» نفوذ پاکستان در افغانستان کم خواهد شد. ولی قضيه چيز ديگری است.

چرا افغانستان وارد معرکه میشود؟

زمانی که طرف هندی از سال گذشته بنا کرده است قرارداد گسترش و ساخت و تکميل بندر چاه بهار رابه گردن بگيرد مقامات بندری جمهوری اسلامی وسازمان بنادرو کشتيرانی سروصدا کرده اند که قرارداد را به «آريا بندر» داده اند و قرارداد در ماه مارچ سال گذشته امضا شده است. يعنی سه ماه پيش از آنکه حتا تفاهم نامه بين هند و جمهوری اسلامی در سال گذشته (2015) در ماه جون امضا شده باشد.

از آنجا که همه کارها در رژيم اسلامی با منطق «اسلامی» ، «منطق زور و خرابکاری» و با منطق «تقلب» پیش میرود، تفاهم نامه هند و جمهوری اسلامی را به تاريخ پيش از امضای قرارداد سازمان بنادر و کشتيرانی با «آريا بندر» تاريخ زده و امضا کرده اند.

جالب توجه آن است که يک شرکت ايرانی پذيرفته کاررا انجام بدهد ولی رژيم از بالا دست میخواهد کاررا از دست شرکت ايرانی و کارمند وکارگر ايران خارج و يک کشور بيگانه را بر کارگران ايرانی آقا بالاسر بکند و پول ملت ايران را به کشوری بيگانه بدهد.

مقامات دهلی نو مدعی شده اند قرار تفاهم يکسال پيش از برقراری تحريم های اقتصادی صورت گرفته و تابحال بخاطر تحريم ها متوقف شده بود و حالا که تحريم ها برداشته شده به کار ادامه خواهد داد. از ظواهر امر اينطور به نظر میرسد که نقش سازندگی هندوستان و سرمايه 500 ميليون دلار باز های ديگری در درون خود دارد و هند حتا گفته میتواند از کل سرمايه مبلغ 85 ميليون دلار به شرکت ايرانی بپردازد.

اين داستان مسابقه به فضا فرستادن فضا نورد بود که يک آمريکایی گفت من 45 هزار دلار میگيرم و با موشک به فضا میروم، يک ژاپنی گفت من 65 هزار دلار میگيرم، و يک اسراييلی يهودی گفت من 40 هزار دلار میگيرم. يک ايرانی پيدا شد و درگوش مهندسان و مسابقه گذارندگان گفت، شما بپذيريد 70 هزار دلار به من بپردازيد 15 هزار دلار به شما میدهم و 15 هزار دلار هم مال من و ما آن يهودی را به فضا میفرستيم...

سروصدای شرکت ايرانی و پشتيبانی های مقامات بندری از ادعای شرکت ايرانی برای هندی ها جالب بود.

قرار براين شده که هندوستان دو اسکله کوچک را بصورت رهن در اختيار بگيرد و همچنين بخش کانتينر ها و ترمينال باربری را در بندر چاه بهار بسازد. هندوستان در نظر دارد بندر را به مرکز دسترسی آسيا به ويژه افغانستان به آبهای آزاد اقيانوس هند تبديل بکند. با اينکار میخواهند نفوذ و دخالت های پاکستان را هم درافغانستان و هم در ناحيه کشمير بين پاکستان و هندوستان بکاهند يا منزوی کنند.

وزير خارجه جمهوری اسلامی، جواد ظريف (بتازگی گويا زن دومی هم برايش پيدا شده که جاسوسی هم میکند*) هفته گذشته در هندوستان بود تا پيش از رسيدن نخست وزير هند به ايران در باره موضوع گفتگو بکند. روزنامه تايمز اکونومی، نوشته است «ظريف موضوع را مشکل محلی و داخلی قلمداد کرده و قول مساعد همکاری داده است».

اين پروژه برای هند جنبه استراتژيکی وسياسی و اقتصادی دارد و قصد دارد بندر را به وسيله خط آهن به زاهدان در مرز افغانستان و ايران وصل کند و از آنجا به خط آهن درون خاک افغانستان که توسط شرکتی هندی ساخته شده وصل بکند.

اما، هميشه دررژيم اسلامی امایی وجود دارد، اما، مقامات راه آهن جمهوری اسلامی میخواهند پروژه خط آهن را خودشان در کنترل داشته باشند و همان روزنامه تايمز اکونومی نوشته است مقام های تهران به هندی ها گفته اند میتواند 50 درصد سهام يافتن پروژه را به «مقامات جمهوری اسلامی» بدهند!! هااااآآ ؟؟

آيا اين نوعی اشاره به دادن و گرفتن رشوه است؟؟

هندوستان در داخل خاک افغانستان از شهری مرزی در مرز ايران بنام «زرنج» به «دلارام» 218 کيلومتر خط آهن ساخته است و آنرا به خط آهن سراسری افغانستان وصل کرده است.

دهلی نو همچنين پيش نقشه های تفاهم نامه ای برای وصل کردن اين خط آهن بين هند، افغانستان و ايران را امضا کرده است ومیخواهد اين پروژه را به پروژه بندر چاه بهار وصل کند. کابل با اين پيشنهاد موافقت کرده است و با مختصر تغييری در طرح ها میخواهد جمهوری اسلامی را هم راضی بکند، ولی مقامات راه آهن جمهوری اسلامی در پی نوشتن پيش نقشه و طرح خودشان هستند و با متن قراردادی بين افغانستان و هند توافق چندانی ندارند.

گرچه بنظر میرسدهندوستان است که به دور زدن پاکستان علاقه نشان میدهد، ولی اگر تاريخچه راه آهن در ايران را بررسی کنيم خواهيم ديد محمد مصدق همواره به رضا شاه بزرگ ايراد میگرفت که بايستی راه آهن از بصره به زاهدان کشيده شود. با وصل شدن راه آهن افغانستان و پاکستان به زاهدان و وصل شدن زاهدان به مشهد و وصل شدن راه آهن آسيا به اروپا که چندی پيش از چين به مشهد رسيده است برخی نقشه های قديمی ولی بصورتی تغيير يافته به اجرا در خواهد آمد.

هندوستان نقشه دارد و افغانستان را راضی کرده است تا وابستگی به پاکستان را کم کرده و از راه بندر چاه بهار به دريای آزاد دست داشته باشد.

در سال 2015 (آوريل) محمد اشرف غنی به هندوستان رفت و او بود که اهميت دستيابی افغانستان به دريای آزاد را به گوش هندی ها رساند. محمد اشرف غنی از دست نشانده های امپراتوری غرب است که درپی اشغال افغانستان بر سر کار آمده است.

محمد اشرف غنی، و مودی نخست وزير هندوستان توافق کردند تا بلکه جمهوری اسلامی را برای وصل کردن خط آهن افغانستان به چاه بهار قانع کنند. اين نقشه را با تشويق اينکه به اين ترتيب ايران به خط آهن سرتاسری آسيا که به چين میرود وصل خواهد شد به گوش مقام های جمهوری اسلامی خوانده اند. آنرا در قالب افزايش قدرت اقتصادی افغانستان، ايران و هندوستان قلمداد کرده اند. گويا جاده ای آسفالته در برنامه راه سازی افغانستان بين «زرنج» و «دلارام» در پروژه افغانستان هم هست. اين جاده به جاده کمربندی افغانستان وصل خواهد شد که 2200 کيلومتر مسير را طی خواهد کرد. جاده ای دو خطه که شهر های مهم افغانستان را در سرزمين کوهستانی و سخت افغانستان را بهم وصل میکند. هندوستان بالغ بر 600 کرور روپیه هندی برای اينکار سرمايه گذاری کرده است. اين پروژه از 2005 آغاز شده و در اين مدت برخی جنگنده های طالبان و القاعده جان برخی از کارگران هندی و افغانی را به خطر انداخته اند و بيش از 100 کارگر جاده سازی به دست القاعده و طالبان کشته شده اند.

پس از وصل شدن بندر چاه بهار به اين خط آهن چه بلاهایی برسر ايران خواهد آمد موضوعی است که به آينده مربوط میشود .


هنوز نه به دار است و نه به بار، جمهوری اسلامی با هندوستان به دردسر افتاده است.



در ميان آگاهی های رسانه ای میخوانيم سه طرف قرارداد توسعه چاه بهار را امضا کرده اند (افغانستان- هندوستان و ايران). مشخص نيست چرا افغانستان که دسترسی به آبهای خليج پارس ندارد بايستی در اين پروژه شرکت داشته باشد.

افغانستان توليد کننده حجم بسيار بزرگی از مواد مخدر دنيا است که اين مواد مخدر از راه زابل و بلوچستان و مرز افغانستان وارد ايران شده و به اروپا و ديگر نقاط صادر میشود (دست رژيم اسلامی درد نکند!!).
البته رژيم کسانی را که با عوامل پاسدار و آقازاده ها که دست در توزيع مواد مخد دارند همکاری نکند را اعدام میکند يا به هر وسيله نابودشان میکند.

با راه پيدا کردن افغانستان به بندر چاه بهار که به صورت بندری بين المللی در بيايد محل ناگواری برای صادرات مواد مخدر خواهد شد.

هنوز نه به دار است و نه به بار يک شرکت ايرانی بنام «آريا بندر» مدعی شده است که قرارداد ساخت بندر از سوی مقامات بندری جمهوری اسلامی به آن شرکت واگذار شده است.

مقامات هندی گفته اند با ساخت بندر چاه بهار قدرت منطقه ای پاکستان در اقيانوس هند کاهش خواهد يافت وبا وصل شدن بندر چاه بهار به افغانستان «دلارام» نفوذ پاکستان در افغانستان کم خواهد شد. ولی قضيه چيز ديگری است.

چرا افغانستان وارد معرکه میشود؟

زمانی که طرف هندی از سال گذشته بنا کرده است قرارداد گسترش و ساخت و تکميل بندر چاه بهار رابه گردن بگيرد مقامات بندری جمهوری اسلامی وسازمان بنادرو کشتيرانی سروصدا کرده اند که قرارداد را به «آريا بندر» داده اند و قرارداد در ماه مارچ سال گذشته امضا شده است. يعنی سه ماه پيش از آنکه حتا تفاهم نامه بين هند و جمهوری اسلامی در سال گذشته (2015) در ماه جون امضا شده باشد.

از آنجا که همه کارها در رژيم اسلامی با منطق «اسلامی» ، «منطق زور و خرابکاری» و با منطق «تقلب» پیش میرود، تفاهم نامه هند و جمهوری اسلامی را به تاريخ پيش از امضای قرارداد سازمان بنادر و کشتيرانی با «آريا بندر» تاريخ زده و امضا کرده اند.

جالب توجه آن است که يک شرکت ايرانی پذيرفته کاررا انجام بدهد ولی رژيم از بالا دست میخواهد کاررا از دست شرکت ايرانی و کارمند وکارگر ايران خارج و يک کشور بيگانه را بر کارگران ايرانی آقا بالاسر بکند و پول ملت ايران را به کشوری بيگانه بدهد.

مقامات دهلی نو مدعی شده اند قرار تفاهم يکسال پيش از برقراری تحريم های اقتصادی صورت گرفته و تابحال بخاطر تحريم ها متوقف شده بود و حالا که تحريم ها برداشته شده به کار ادامه خواهد داد. از ظواهر امر اينطور به نظر میرسد که نقش سازندگی هندوستان و سرمايه 500 ميليون دلار باز های ديگری در درون خود دارد و هند حتا گفته میتواند از کل سرمايه مبلغ 85 ميليون دلار به شرکت ايرانی بپردازد.

اين داستان مسابقه به فضا فرستادن فضا نورد بود که يک آمريکایی گفت من 45 هزار دلار میگيرم و با موشک به فضا میروم، يک ژاپنی گفت من 65 هزار دلار میگيرم، و يک اسراييلی يهودی گفت من 40 هزار دلار میگيرم. يک ايرانی پيدا شد و درگوش مهندسان و مسابقه گذارندگان گفت، شما بپذيريد 70 هزار دلار به من بپردازيد 15 هزار دلار به شما میدهم و 15 هزار دلار هم مال من و ما آن يهودی را به فضا میفرستيم...

سروصدای شرکت ايرانی و پشتيبانی های مقامات بندری از ادعای شرکت ايرانی برای هندی ها جالب بود.

قرار براين شده که هندوستان دو اسکله کوچک را بصورت رهن در اختيار بگيرد و همچنين بخش کانتينر ها و ترمينال باربری را در بندر چاه بهار بسازد. هندوستان در نظر دارد بندر را به مرکز دسترسی آسيا به ويژه افغانستان به آبهای آزاد اقيانوس هند تبديل بکند. با اينکار میخواهند نفوذ و دخالت های پاکستان را هم درافغانستان و هم در ناحيه کشمير بين پاکستان و هندوستان بکاهند يا منزوی کنند.

وزير خارجه جمهوری اسلامی، جواد ظريف (بتازگی گويا زن دومی هم برايش پيدا شده که جاسوسی هم میکند*) هفته گذشته در هندوستان بود تا پيش از رسيدن نخست وزير هند به ايران در باره موضوع گفتگو بکند. روزنامه تايمز اکونومی، نوشته است «ظريف موضوع را مشکل محلی و داخلی قلمداد کرده و قول مساعد همکاری داده است».

اين پروژه برای هند جنبه استراتژيکی وسياسی و اقتصادی دارد و قصد دارد بندر را به وسيله خط آهن به زاهدان در مرز افغانستان و ايران وصل کند و از آنجا به خط آهن درون خاک افغانستان که توسط شرکتی هندی ساخته شده وصل بکند.

اما، هميشه دررژيم اسلامی امایی وجود دارد، اما، مقامات راه آهن جمهوری اسلامی میخواهند پروژه خط آهن را خودشان در کنترل داشته باشند و همان روزنامه تايمز اکونومی نوشته است مقام های تهران به هندی ها گفته اند میتواند 50 درصد سهام يافتن پروژه را به «مقامات جمهوری اسلامی» بدهند!! هااااآآ ؟؟

آيا اين نوعی اشاره به دادن و گرفتن رشوه است؟؟

هندوستان در داخل خاک افغانستان از شهری مرزی در مرز ايران بنام «زرنج» به «دلارام» 218 کيلومتر خط آهن ساخته است و آنرا به خط آهن سراسری افغانستان وصل کرده است.

دهلی نو همچنين پيش نقشه های تفاهم نامه ای برای وصل کردن اين خط آهن بين هند، افغانستان و ايران را امضا کرده است ومیخواهد اين پروژه را به پروژه بندر چاه بهار وصل کند. کابل با اين پيشنهاد موافقت کرده است و با مختصر تغييری در طرح ها میخواهد جمهوری اسلامی را هم راضی بکند، ولی مقامات راه آهن جمهوری اسلامی در پی نوشتن پيش نقشه و طرح خودشان هستند و با متن قراردادی بين افغانستان و هند توافق چندانی ندارند.

گرچه بنظر میرسدهندوستان است که به دور زدن پاکستان علاقه نشان میدهد، ولی اگر تاريخچه راه آهن در ايران را بررسی کنيم خواهيم ديد محمد مصدق همواره به رضا شاه بزرگ ايراد میگرفت که بايستی راه آهن از بصره به زاهدان کشيده شود. با وصل شدن راه آهن افغانستان و پاکستان به زاهدان و وصل شدن زاهدان به مشهد و وصل شدن راه آهن آسيا به اروپا که چندی پيش از چين به مشهد رسيده است برخی نقشه های قديمی ولی بصورتی تغيير يافته به اجرا در خواهد آمد.

هندوستان نقشه دارد و افغانستان را راضی کرده است تا وابستگی به پاکستان را کم کرده و از راه بندر چاه بهار به دريای آزاد دست داشته باشد.

در سال 2015 (آوريل) محمد اشرف غنی به هندوستان رفت و او بود که اهميت دستيابی افغانستان به دريای آزاد را به گوش هندی ها رساند. محمد اشرف غنی از دست نشانده های امپراتوری غرب است که درپی اشغال افغانستان بر سر کار آمده است.

محمد اشرف غنی، و مودی نخست وزير هندوستان توافق کردند تا بلکه جمهوری اسلامی را برای وصل کردن خط آهن افغانستان به چاه بهار قانع کنند. اين نقشه را با تشويق اينکه به اين ترتيب ايران به خط آهن سرتاسری آسيا که به چين میرود وصل خواهد شد به گوش مقام های جمهوری اسلامی خوانده اند. آنرا در قالب افزايش قدرت اقتصادی افغانستان، ايران و هندوستان قلمداد کرده اند. گويا جاده ای آسفالته در برنامه راه سازی افغانستان بين «زرنج» و «دلارام» در پروژه افغانستان هم هست. اين جاده به جاده کمربندی افغانستان وصل خواهد شد که 2200 کيلومتر مسير را طی خواهد کرد. جاده ای دو خطه که شهر های مهم افغانستان را در سرزمين کوهستانی و سخت افغانستان را بهم وصل میکند. هندوستان بالغ بر 600 کرور روپیه هندی برای اينکار سرمايه گذاری کرده است. اين پروژه از 2005 آغاز شده و در اين مدت برخی جنگنده های طالبان و القاعده جان برخی از کارگران هندی و افغانی را به خطر انداخته اند و بيش از 100 کارگر جاده سازی به دست القاعده و طالبان کشته شده اند.

پس از وصل شدن بندر چاه بهار به اين خط آهن چه بلاهایی برسر ايران خواهد آمد موضوعی است که به آينده مربوط میشود .


 هنوز نه به دار است و نه به بار، جمهوری اسلامی با هندوستان به دردسر افتاده است.
آیا غول آسمان‌ها به ایران خواهد رسید؟

آیا غول آسمان‌ها به ایران خواهد رسید؟


با تفاهم انجام گرفته برای خرید ۱۲ فروند هواپیمای ایرباس ۳۸۰ به عنوان بزرگ‌ترین هواپیمای جهان، حال از ایران ایر و دولت حسن روحانی انتقاد می‌شود که چنین خریدی کارشناسی نبوده است. منتقدان می‌گویند به دلیل نداشتن ظرفیت فرودگاهی، قیمت بالای هواپیما و نداشتن مسافر در مسیرهای مختلف بسته به ظرفیت این هواپیما، این خرید درست نیست .
اما ایرباس ۳۸۰ چگونه هواپیمایی است و آیا از نظر فنی و اقتصادی برای ایران ایر استفاده از این هواپیما می‌تواند مفید باشد؟
۱۱۸ هواپیمای ایرباس که از سوی ایران ایر خریداری شده است شامل ۴۵ فروند هواپیمای ۳۲۰، ۴۵ فروند هواپیمای ۳۳۰، ۱۶ فروند هواپیمای ۳۵۰ و ۱۲ فروند هواپیمای ۳۸۰ است.
اما در میان خریدهای انجام شده توسط ایران ایر تنها خرید یک مدل یعنی ایرباس ۳۸۰ با اما و اگرهای فنی روبه‌رو است، چرا که فعلاً تنها فرودگاه امام خمینی تهران توان میزبانی از این هواپیما را دارد.
البته قرار است برخی از فرودگاهای ایران برای استفاده از این هواپیما توسعه پیدا کنند، ولی ظرفیت حمل ۸۰۰ نفری این هواپیما این سؤال را مطرح می‌کند که چند مسیر هوایی به مقصد ایران می‌تواند این میزان مسافر را پوشش دهد که خرید ۱۲ فروند از این مدل توجیه‌پذیر باشد؟
در چند سال اخیر میل شرکت‌های هوایی به استفاده از هواپیمای غول‌پیکر دوطبقه به دلایل اقتصادی کاهش پیدا کرده و مشتریان کمتری حاضر به خرید هواپیماهای غول‌پیکری مانند ایرباس ۳۸۰ و بوئینگ ۷۴۷ هستند. شرکت‌های هوایی اکنون ترجیح می‌دهند بیشتر از هواپیماهای دوموتوره دور پروازی مانند ایرباس ۳۳۰ یا ۳۵۰ و بوئینگ ۷۸۷ و ۷۷۷ بهره بگیرند که هم هزینه تعمیر و نگهداری کمتری دارند و هم دارای مصرف سوخت کمتری هستند.
در میان سنگین‌وزن‌های هواپیماهای پهن‌پیکر دو هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ سری ۸۰۰ با قیمت ۳۵۷ میلیون دلار و ظرفیت ۶۰۰ نفر در مقابل ایرباس اِی۳۸۰ بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری جهان با قیمت ۴۲۸ میلیون دلار و ظرفیت ۸۰۰ نفر قرار می‌گیرد.
ایرباسِ ۳۸۰ به دو دلیل مزیت کمتری برای خطوط هوایی ایران نسبت به بوئینگ ۷۴۷ دارد: اول آن که تنها یک فرودگاه می‌تواند میزبان چنین هواپیمایی در ایران باشد و دوم آن که هزینه تعمیر و نگهداری این هواپیما بسیار بالاست.
به همین دلیل برخی می‌گویند بهتر بود به جای ۱۲ فروند ایرباس ۳۸۰ هواپیمای دیگری مانند ۷۴۷ سری هشت خریداری می‌شد.
ایرباس ۳۸۰ بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری جهان با قیمت ۴۲۸ میلیون دلار و ظرفیت۸۰۰ نفر با برد ۱۴ هزار و۳۵۰ کیلومتر است.
مدل ۷۴۷ سری 8 دارای برد پروازی ۱۵ هزار کیلومتر و قابلیت حمل مسافر ۶۰۰ نفر است. بوئینگ ۷۴۷ سری 8 از نظر میزان تولید قدرت به وزن، ایمنی و مصرف سوخت نسبت به ایرباس ۳۸۰ دارای برتری است.
با وجود چنین برتری عده‌ای دیگر از کارشناسان عنوان می‌کنند که برتری اصلی ایرباس به بوئینگ اروپایی بودن این شرکت است که در صورت وضع تحریم‌های احتمالی با وجود این که بسیاری از قطعات ایرباس ۳۸۰ هم در آمریکا ساخته می‌شود، ولی از حاشیه امنیت بیشتری نسبت به بوئینگ ۷۴۷ برخوردار است. برای مثال، در صورت تحریم ممکن است سرویس‌های فنی بوئینگ قطع شود، اما این احتمال هست که سرویس‌های فنی ایرباس ادامه داشته باشد.
گذشته از چنین موضوعی برخی عنوان می‌کنند که حداقل ده فرودگاه در ایران هم اکنون می‌توانند به بوئینگ ۷۴۷ خدمات دهند، ولی تنها یک فرودگاه در ایران فعلاً می‌تواند به ایرباس ۳۸۰ خدمات دهد.
خبرگزاری ایسنا پس از اولین فرود ایرباس ۳۸۰ در فرودگاه امام گزارش داده بود که فرودگاه امام به عنوان سومین فرودگاه خاورمیانه توانسته است پذیرای این هواپیما باشد.
به همین دلیل برخی این انتقاد را مطرح می‌کنند که اگر این هواپیما احتیاج به فرود اضطراری داشت و امکان فرود در فرودگاه امام فراهم نبود چه بلایی بر سر این هواپیما در آسمان ایران خواهد آمد.
در مقابل این انتقادها، برخی کارشناسان می‌گویند در جهان هم تعداد کمی از فرودگاه‌های اصلی توان استقبال از ایرباس ۳۸۰ را دارند، اما برای فرود اضطراری فرودگاه‌هایی که توان نشست و برخاست هواپیمای پهن پیکر را داشته باشند می‌توانند به کمک ایرباس ۳۸۰ بیایند. یکی از مثال‌های معروف هم فرود اضطراری ایرباس ۳۸۰ خطوط هوایی امارات در فرودگاه اهواز است.
تلویزیون ایران در ۶ آذر ۱۳۹۴ گزارش داده بود که یک فروند هواپیمای ایرباس ۳۸۰ امارات به دلیل نقص فنی در فرودگاه اهواز فرود اضطراری انجام داده است. البته ایران برای آن که بتواند از ایرباس ۳۸۰ بهترین استفاده را ببرد باید بتواند فرودگاه‌های خود را توسعه دهد.
دربارهٔ این موضوع محمدرضا خوش‌نویسان، معاون بازرگانی ایران ایر، به خبرگزاری کار ایران، ایلنا، گفته است: «کل تفاهم‌نامه ورود هواپیماهای ۳۸۰ مشروط به مهیا شدن زیرساخت‌های پذیرش این هواپیما در فرودگاه‌های کشور است.»
وی با بیان این که نگرانی عده‌ای از خرید ایرباس‌های ۳۸۰ کل پروژه کارشناسی شده قرارداد با ایرباس را تحت‌الشعاع قرار داده است، گفته است: «پیش‌شرط‌هایی برای خرید ایرباس در نظر گرفته‌ایم که این شرط وشروط تمام نگرانی‌های مطرح شده را پوشش می‌دهد.»
وی با بیان این که یک فرایند ۱۸ ماهه از مطالعه دقیق بازار مبتنی بر استراتژی تدوین شده «پشت سر گذاشته‌ایم و این گونه نبوده که اول هواپیما انتخاب شود و بعد به دنبال بازار آن باشیم» توضیح داده است: «خرید ۱۱۸هواپیمای ایرباس در سه فاز انجام می‌شود و در فاز سوم در صورت برآورده شدن شرط‌های لازم ایرباس ۳۸۰ وارد ناوگان ایران ایر خواهد شد. بازار و مسیرهای ایرباس‌های ۳۸۰ شناسایی شده است و شرط خرید هواپیماهای پهن پیکر ایرباس این است که شرایط پذیرش پروازها به مقاصد دریای آتلانتیک (اقیانوس اطلس)و آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی به لحاظ اخذ مجوزها کاملا فراهم شود در این صورت هواپیمای ایرباس ۳۸۰ با فرکانس مناسب می‌تواند یکی از گزینه‌های خوب برای این مسیرهای ایجاد شده باشد.»
البته برخی با وجود چنین سخنانی خرید این هواپیمای گران‌قیمت را به‌صلاح نمی‌دانند و آن را خدمتی به قشر ثروتمند جامعه ایران عنوان می‌کنند که سبب ایجاد اختلاف طبقاتی خواهد شد.
در مقابل عده‌ای دیگر از کارشناسان معتقدند در صورت ایجاد بسترهای مختلف در ناوگان و فرودگاه‌ها، ایران می‌توان با نوسازی ناوگان و انجام پرواز‌های ترانزیتی با جابه‌جایی تعداد زیاد مسافر درآمد زیادی کسب و زمینه اشتغال افراد بسیاری را فراهم کند.
دراین باره وب‌سایت «دیلی‌بیست» با اشاره به تمایل ایران برای نوسازی ناوگان هوایی خود در پی توافق اتمی با قدرت‌های جهانی می‌گوید: «ایران ممکن است با تبدیل شدن به یک دبی دیگر، یک ابرقدرت در عرصه حمل‌ونقل هوایی شود.»
به نوشته دیلی‌بیست، موقعیت جغرافیایی تهران از دبی نیز بهتر است، چرا که نزدیک‌تر به مسیرهای سنتی اروپا به آسیا واقع شده است.
در صورتی که وضعیت اقتصادی ایران به سمتی رود که بتواند به یک دبی دیگر در زمینه حمل و نقل هوایی تبدیل شود ایرباس ۳۸۰ هم می‌تواند بازیگر خوبی برای رونق دادن به این تجارت پر سود و اشتغالزا در ایران باشد. در غیر این صورت و اگر ایران نتواند در رقابت با ایرلاین‌های عربی و ترکیه‌ای در زمینه حمل و نقل مسافر موفق عمل کند خرید ایرباس ۳۸۰ می‌تواند به شکستی پرهزینه برای ایران ایر منتهی شود.
فرهاد بهرامی - ۱۳۹۴/۱۱/۲۹
http://www.radiofarda.com/content/f2-iran-airbus-deal-justified-or-not-criticisms-آیا غول آسمان‌ها به ایران خواهد رسید؟
با تفاهم انجام گرفته برای خرید ۱۲ فروند هواپیمای ایرباس ۳۸۰ به عنوان بزرگ‌ترین هواپیمای جهان، حال از ایران ایر و دولت حسن روحانی انتقاد می‌شود که چنین خریدی کارشناسی نبوده است. منتقدان می‌گویند به دلیل نداشتن ظرفیت فرودگاهی، قیمت بالای هواپیما و نداشتن مسافر در مسیرهای مختلف بسته به ظرفیت این هواپیما، این خرید درست نیست .
اما ایرباس ۳۸۰ چگونه هواپیمایی است و آیا از نظر فنی و اقتصادی برای ایران ایر استفاده از این هواپیما می‌تواند مفید باشد؟
۱۱۸ هواپیمای ایرباس که از سوی ایران ایر خریداری شده است شامل ۴۵ فروند هواپیمای ۳۲۰، ۴۵ فروند هواپیمای ۳۳۰، ۱۶ فروند هواپیمای ۳۵۰ و ۱۲ فروند هواپیمای ۳۸۰ است.
اما در میان خریدهای انجام شده توسط ایران ایر تنها خرید یک مدل یعنی ایرباس ۳۸۰ با اما و اگرهای فنی روبه‌رو است، چرا که فعلاً تنها فرودگاه امام خمینی تهران توان میزبانی از این هواپیما را دارد.
البته قرار است برخی از فرودگاهای ایران برای استفاده از این هواپیما توسعه پیدا کنند، ولی ظرفیت حمل ۸۰۰ نفری این هواپیما این سؤال را مطرح می‌کند که چند مسیر هوایی به مقصد ایران می‌تواند این میزان مسافر را پوشش دهد که خرید ۱۲ فروند از این مدل توجیه‌پذیر باشد؟
در چند سال اخیر میل شرکت‌های هوایی به استفاده از هواپیمای غول‌پیکر دوطبقه به دلایل اقتصادی کاهش پیدا کرده و مشتریان کمتری حاضر به خرید هواپیماهای غول‌پیکری مانند ایرباس ۳۸۰ و بوئینگ ۷۴۷ هستند. شرکت‌های هوایی اکنون ترجیح می‌دهند بیشتر از هواپیماهای دوموتوره دور پروازی مانند ایرباس ۳۳۰ یا ۳۵۰ و بوئینگ ۷۸۷ و ۷۷۷ بهره بگیرند که هم هزینه تعمیر و نگهداری کمتری دارند و هم دارای مصرف سوخت کمتری هستند.
در میان سنگین‌وزن‌های هواپیماهای پهن‌پیکر دو هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ سری ۸۰۰ با قیمت ۳۵۷ میلیون دلار و ظرفیت ۶۰۰ نفر در مقابل ایرباس اِی۳۸۰ بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری جهان با قیمت ۴۲۸ میلیون دلار و ظرفیت ۸۰۰ نفر قرار می‌گیرد.
ایرباسِ ۳۸۰ به دو دلیل مزیت کمتری برای خطوط هوایی ایران نسبت به بوئینگ ۷۴۷ دارد: اول آن که تنها یک فرودگاه می‌تواند میزبان چنین هواپیمایی در ایران باشد و دوم آن که هزینه تعمیر و نگهداری این هواپیما بسیار بالاست.
به همین دلیل برخی می‌گویند بهتر بود به جای ۱۲ فروند ایرباس ۳۸۰ هواپیمای دیگری مانند ۷۴۷ سری هشت خریداری می‌شد.
ایرباس ۳۸۰ بزرگ‌ترین هواپیمای مسافربری جهان با قیمت ۴۲۸ میلیون دلار و ظرفیت۸۰۰ نفر با برد ۱۴ هزار و۳۵۰ کیلومتر است.
مدل ۷۴۷ سری 8 دارای برد پروازی ۱۵ هزار کیلومتر و قابلیت حمل مسافر ۶۰۰ نفر است. بوئینگ ۷۴۷ سری 8 از نظر میزان تولید قدرت به وزن، ایمنی و مصرف سوخت نسبت به ایرباس ۳۸۰ دارای برتری است.
با وجود چنین برتری عده‌ای دیگر از کارشناسان عنوان می‌کنند که برتری اصلی ایرباس به بوئینگ اروپایی بودن این شرکت است که در صورت وضع تحریم‌های احتمالی با وجود این که بسیاری از قطعات ایرباس ۳۸۰ هم در آمریکا ساخته می‌شود، ولی از حاشیه امنیت بیشتری نسبت به بوئینگ ۷۴۷ برخوردار است. برای مثال، در صورت تحریم ممکن است سرویس‌های فنی بوئینگ قطع شود، اما این احتمال هست که سرویس‌های فنی ایرباس ادامه داشته باشد.
گذشته از چنین موضوعی برخی عنوان می‌کنند که حداقل ده فرودگاه در ایران هم اکنون می‌توانند به بوئینگ ۷۴۷ خدمات دهند، ولی تنها یک فرودگاه در ایران فعلاً می‌تواند به ایرباس ۳۸۰ خدمات دهد.
خبرگزاری ایسنا پس از اولین فرود ایرباس ۳۸۰ در فرودگاه امام گزارش داده بود که فرودگاه امام به عنوان سومین فرودگاه خاورمیانه توانسته است پذیرای این هواپیما باشد.
به همین دلیل برخی این انتقاد را مطرح می‌کنند که اگر این هواپیما احتیاج به فرود اضطراری داشت و امکان فرود در فرودگاه امام فراهم نبود چه بلایی بر سر این هواپیما در آسمان ایران خواهد آمد.
در مقابل این انتقادها، برخی کارشناسان می‌گویند در جهان هم تعداد کمی از فرودگاه‌های اصلی توان استقبال از ایرباس ۳۸۰ را دارند، اما برای فرود اضطراری فرودگاه‌هایی که توان نشست و برخاست هواپیمای پهن پیکر را داشته باشند می‌توانند به کمک ایرباس ۳۸۰ بیایند. یکی از مثال‌های معروف هم فرود اضطراری ایرباس ۳۸۰ خطوط هوایی امارات در فرودگاه اهواز است.
تلویزیون ایران در ۶ آذر ۱۳۹۴ گزارش داده بود که یک فروند هواپیمای ایرباس ۳۸۰ امارات به دلیل نقص فنی در فرودگاه اهواز فرود اضطراری انجام داده است. البته ایران برای آن که بتواند از ایرباس ۳۸۰ بهترین استفاده را ببرد باید بتواند فرودگاه‌های خود را توسعه دهد.
دربارهٔ این موضوع محمدرضا خوش‌نویسان، معاون بازرگانی ایران ایر، به خبرگزاری کار ایران، ایلنا، گفته است: «کل تفاهم‌نامه ورود هواپیماهای ۳۸۰ مشروط به مهیا شدن زیرساخت‌های پذیرش این هواپیما در فرودگاه‌های کشور است.»
وی با بیان این که نگرانی عده‌ای از خرید ایرباس‌های ۳۸۰ کل پروژه کارشناسی شده قرارداد با ایرباس را تحت‌الشعاع قرار داده است، گفته است: «پیش‌شرط‌هایی برای خرید ایرباس در نظر گرفته‌ایم که این شرط وشروط تمام نگرانی‌های مطرح شده را پوشش می‌دهد.»
وی با بیان این که یک فرایند ۱۸ ماهه از مطالعه دقیق بازار مبتنی بر استراتژی تدوین شده «پشت سر گذاشته‌ایم و این گونه نبوده که اول هواپیما انتخاب شود و بعد به دنبال بازار آن باشیم» توضیح داده است: «خرید ۱۱۸هواپیمای ایرباس در سه فاز انجام می‌شود و در فاز سوم در صورت برآورده شدن شرط‌های لازم ایرباس ۳۸۰ وارد ناوگان ایران ایر خواهد شد. بازار و مسیرهای ایرباس‌های ۳۸۰ شناسایی شده است و شرط خرید هواپیماهای پهن پیکر ایرباس این است که شرایط پذیرش پروازها به مقاصد دریای آتلانتیک(اقیانوس اطلس) و آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی به لحاظ اخذ مجوزها کاملا فراهم شود در این صورت هواپیمای ایرباس ۳۸۰ با فرکانس مناسب می‌تواند یکی از گزینه‌های خوب برای این مسیرهای ایجاد شده باشد.»
البته برخی با وجود چنین سخنانی خرید این هواپیمای گران‌قیمت را به‌صلاح نمی‌دانند و آن را خدمتی به قشر ثروتمند جامعه ایران عنوان می‌کنند که سبب ایجاد اختلاف طبقاتی خواهد شد.
در مقابل عده‌ای دیگر از کارشناسان معتقدند در صورت ایجاد بسترهای مختلف در ناوگان و فرودگاه‌ها، ایران می‌توان با نوسازی ناوگان و انجام پرواز‌های ترانزیتی با جابه‌جایی تعداد زیاد مسافر درآمد زیادی کسب و زمینه اشتغال افراد بسیاری را فراهم کند.
دراین باره وب‌سایت «دیلی‌بیست» با اشاره به تمایل ایران برای نوسازی ناوگان هوایی خود در پی توافق اتمی با قدرت‌های جهانی می‌گوید: «ایران ممکن است
با تبدیل شدن به یک دبی دیگر، یک ابرقدرت در عرصه حمل‌ونقل هوایی شود.»
به نوشته دیلی‌بیست، موقعیت جغرافیایی تهران از دبی نیز بهتر است، چرا که نزدیک‌تر به مسیرهای سنتی اروپا به آسیا واقع شده است.
در صورتی که وضعیت اقتصادی ایران به سمتی رود که بتواند به یک دبی دیگر در زمینه حمل و نقل هوایی تبدیل شود ایرباس ۳۸۰ هم می‌تواند بازیگر خوبی برای رونق دادن به این تجارت پر سود و اشتغالزا در ایران باشد. در غیر این صورت و اگر ایران نتواند در رقابت با ایرلاین‌های عربی و ترکیه‌ای در زمینه حمل و نقل مسافر موفق عمل کند خرید ایرباس ۳۸۰ می‌تواند به شکستی پرهزینه برای ایران ایر منتهی شود.


فرهاد بهرامی - ۱۳۹۴/۱۱/۲۹ radiofarda

«ایران؛ افزایش خرید گندم و ربودن گوی تروریسم از دیگران»


دولت ایران به خرید گندم از خارج و انبار کردن آن ادامه می دهد. این خبر و دیگر اخبار در ارتباط با ایران در رسانه های جهان

بیشتر بخوانید

رژیم سرمایه داری تجاری اشغالگر ایران در راستای باج دهی به خارجیها 60 هزار تن شکر از هند وارد میکند

رادیو فردا خبرگزاری رويترز در گزارشی اختصاصی می نويسد هند قرارداد فروش و صادرات ۶۰ هزار تن شکر خام به ايران را نهايی کرده که جدی ترين خريد خارجی ايران از زمان اعمال تحريم های جديد آمريکا و اتحاديه اروپا در چند ماه اخير است.خبرگزاری رويترز در گزارشی اختصاصی می نويسد هند قرارداد فروش و صادرات ۶۰ هزار تن شکر خام به ايران را نهايی کرده که جدی ترين خريد خارجی ايران از زمان اعمال تحريم های جديد آمريکا و اتحاديه اروپا در چند ماه اخير است.

بیشتر بخوانید

سرمایه های ملی ایران در آمریکای جنوبی؛ برای مقاصد حکومت ایدولوژیکی فاشیستی اسلامی مصرف میشود


رژیم اسلامی در ونزوئلا برای جلب همکاری دولت آن کشور علیه آیالات متحده آمریکا و متحدینش خانه سازی میکند. برای این امر رژیم اسلامی در این کشور می باید از در آمد نفت ایران سرمایه گذاری کند.
خانه سازی در ونزوئلا در حالی صورت میگیرد که مردم ایران با مشکل خانه و مسکن روبر هستند و قیمت اجاره ها بخش بزرگ در آمد زحمتکشان را می بلعد.زمین خواران وبساز و بفروش ها و راند خواران وابسته به حکومت در شهرها ایران فضائی از چپاول مردمانی که صاحب خانه و آپارتمانت نیستند ایجاد کرده اند که
این مشکل برای مردم ایران به معضله ای لاینحل تبدیل شده است.حکومت اسلامی که تشکل ای از دزدان و جنایتکاران است برای ماندن بر قدرت دست مافیای خانه و مسکن را در ایران باز گذاشته است.تا بتوانند مردم زحمتکش کشورمان را غارت کرده و این غارتگران و راندخواران در ستون حامی حکومت بمانند.
چنانچه حکومت دزدان و جنایتکاران اسلامی تمایل به آوردن اجاره ها به پائین بود خود می بایست کمر همت به خانه سازی در تمامی کلان شهرهای ایران میکمارد.باساختن آپارتمان و خانه با قیمت های نازل که نیاز به میلیاردها سرمایه گذاری دارد هم فرصت های شغلی ایجاد میگردید و هم قیمت اجاره ها بخاطر عرضه خانه و آپارتمان در شهرهای ایران سقوط میکرد.
رژیم اسلامی که عملکرد 30 سال گذشته اش فقط علیه منافع و مصالح مردم ایران بوده است بجای سرمایه گذاری در ایران در رفع نیاز های مردم کشورمان ،ثروت های کشور را یا به گروه های تروریستی میسپارد و یا در کشورهائی سرمایه های ملی کشور را حیف و میل میکند که هیچ وجه مشترکی در حفظ منافع و مصالح ملی کشور ما در مسئله ژئو اکونومیک، ژئو پلیتیک و ژئو استراتژیک ایران ندارند. مردم ایران در 12000 کیلومتری کشور خود در ونزوئلا و بولیوی منافع خود را نمیبینند که از رژیم اسلامی انتظار داشته باشند که در آنجا فعال شود.اگر رژیم اشغاگراسلامی توانی حفظ منافع کشورمان ایران را دارد باید نخست نشان دهد که چگونه از منافع ایران در دریای مازندران و خلیج فارس میخواهد پاسداری کند.آنچه تابحال برای مردم ایران متصور بوده است خیانت رژیم اسلامی به حفظ منافع ایران در این دومنطقه بوده است.
عملکرد رژیم اسلامی خیانت به مصالح و منافع ملی ما ایرانیان است. از این روست که باید رژیم تبهکاران ، دزدان و جنایتکاران اسلامی به دست مردم از اریکه قدرت به پائین کشیده شود.

حزب سوسیال دمکرات ایران



صدای اسپانیایی دست و پا شکسته‌ای در پای ساختمان‌های نیمه‌تمام کالابوزو، شهری دورافتاده درونزوئلا به گوش می‌رسد. اما با نزدیک شدن به وقت ناهار این زبان فارسی است که جای اسپانیایی را می‌گیرد. مهندسان وکارشناسان ایرانی در نیم روز هزاران کیلومتر دور از کشور خود گرد هم می‌آیند تا نفسی تازه کنند.

آسوشیتدپرس در گزارشی به حضور شرکت‌های ایرانی در آمریکای جنوبی پرداخته است. به گزارش این خبرگزاری یک شرکت ایرانی که این مهندسان را به کار گرفته است مسئول ساخت هزاران آپارتمان برای فقرای ونزوئلا است. ایران در ونزوئلا ازطرح‌های ساختمانی تا تولید خودرو، تراکتور و دوچرخه مشارکت دارد.

ایران به تازگی در بولیوی، یکی دیگر از کشورهای آمریکای لاتین هم سفارتخانه زده است. محور همپیمانیایران با کشورهای چپ‌گرای آمریکای لاتین، عمدتا دشمنی با آمریکا است.

با این حال این تنها انگیزه ایران برای حضور در آمریکای لاتین نیست. دلیل عملگرایانه دیگر ایران،بیرون آمدن از کمند انزوای جهانی و تحریم‌ها شورای امنیت است.

حضور ایران در ونزوئلا را بیش از هرچیز می‌توان در بخش ساختمان مشاهده کرد. برای اجرای طرح‌های ساختمانی بیش از ۴۰۰ مهندس و کارشناس ایرانی روانه ونزوئلا شده‌اند که بسیاری از آنها نیزمقدمات زبان اسپانیایی را فراگرفته‌اند.
حضور ایران در ونزوئلا را بیش از هرچیز می‌توان در بخش ساختمان مشاهده کرد. برای اجرای طرح‌های ساختمانی بیش از ۴۰۰ مهندس و کارشناس ایرانی روانه ونزوئلا شده‌اند که بسیاری از آنها نیز مقدمات زبان اسپانیایی را فراگرفته‌اند.

احسان کیوانفر، مهندس ۲۹ ساله ایرانی درباره نخستین تجربه کاری‌ بیرون از کشورش می‌گوید: «اینجا برای ما خیلی متفاوت است، اما ما زود با شرایط هماهنگ می‌شویم.»

احسان که برای شرکت ایرانی «کایسون» کار می‌کند به اسپانیایی تقریبا خوب صحبت می‌کند و برای اینکه محلی‌ها برای تلفظ اسمش دچار مشکل نباشند، نام الخاندرو را در ونزوئلا برای خود برگزیده است.

احسان به همراه همسرش ساراکه پیشاز این در تهران زندگی می‌کردند، ‌اکنون در کالابوزو شهرکی ساکت و دورافتاده هستند که زمین‌های برنج و گندم و سیلوها چشم‌انداز آن است.

احسان یا همان الخاندرو معتقد است که باوجودسختی کار و محل زندگی می‌تواند پس‌اندازی برای آینده خود داشته باشد و در کار خود نیز پیشرفت کند.

این مهندس ایرانی یک دلیل ساده برای رابطه ایران و ونزوئلا می‌آورد: «هردو رییس‌جمهور، ایالات متحده را دوست ندارند.»

ایران که به دلیل برنامه هسته‌ای خود زیر فشار قرار دارد، بر عمق مناسبات خود با کشورهای چپگرایامریکای لاتین افزوده است. برای نمونهایران در نیکاراگوئه، در سدسازی وساخت کارخانه‌های شیر مشارکت می‌کند.

ایران همچنین به بولیوی، دیگر متحد چپگرای خود تا یک میلیارد دلار وعده کمک و سرمایه‌گذاری داده است. ساخت یک کارخانه سیمان، کارخانه لبنیات، دو مرکز بهداشتی از جمله طرح‌هایی است که ایران می‌خواهد در بولیوی اجرا کند.

حجت الله سلطانی، نماینده سیاسی تهران در سفارت تازه تاسیس ایران در لاپاز پایتخت بولیوی می‌گوید: «ما اینجاییم تا به مردم کمک کنیم.»

ونزوئلا می‌تواند در فضای تحریم‌های شورای امنیت و ایالات متحده، برای ایران روزنه‌ای باشد تا بهفناوری‌های پیشرفته و نظام مالی جهانی دسترسیپیدا کند.

این امکان پیشاپیش واشینگتن را به تکاپو انداخته است تا حوزه عمل ایران را محدودتر کند. از همین رو بود که ماه گذشته شعبه بانک توسعه صادرات ایران در کاراکاس از سوی آمریکا تحریم شد. ایالات متحده این بانک را متهم کرده است که با برنامه‌های نظامی ایران در ارتباط است.

ونزوئلاهمچنین برای ایران دروازه‌‌ای به سوی کشورهای منطقه است، به طوری که یک هفته در میان، از تهران به سوی کاراکاس پرواز مستقیم دایر شده است.

با این حال مقام‌های آمریکایی ابراز نگرانی کرده‌اند کهممکن است نفوذ ایران در منطقه،قاره آمریکا را با تهدید‌های «تروریستی» مواجه سازد و نیروهای اطلاعاتی ایران نیز به آسانی بتوانند در منطقه آمد و شد داشته باشند.

در مقابل دولت ونزوئلا این اتهام‌ها رد می‌کند و آن را دارای انگیزه سیاسیمی‌داند.هوگو چاوز، رییس‌جمهوری ونزوئلا که قصد دارد در کشور خود نیروگاه هسته‌ای بسازد، یک بار به شوخی در واکنش به اتهام‌های واشینگتن گفته بود که ایران و ونزوئلا می‌خواهند با یکدیگر«دوچرخه اتمی» درست کنند. ایران در ساخت دوچرخه در ونزوئلا مشارکت دارد.
ونزوئلا می‌تواند در فضای تحریم‌های شورای امنیت و ایالات متحده، برای ایران روزنه‌ای باشد تا به فناوری‌های پیشرفته و نظام مالی جهانی دسترسی پیدا کند.

‌اکنون در بخش‌هایی از ونزوئلا و بولیوی کشاورزان از تراکتورهای ایرانی استفاده می‌کنند و نخستین خودرو مشترک ایران و ونزوئلا نیز در جاده‌های ونزوئلادیده می‌شود.

شرکت ایرانی کایسوننیز با شش هزار کارگر، ساخت ۱۰ هزار واحد مسکونی را در سراسر ونزوئلا به دست گرفته است.

ایرانی‌هایی که در کالابوزو کار می‌کنند درباره نام این شهر جوک ساخته‌اند. کالابازو درلغت به معنای زندان است. ایرانی‌ها برایدسترسی به نخستین فروشگاه بزرگیا مرکز تفریحی باید سه ساعت رانندگی کنند.با این حال ایرانی‌ها نمی‌گذارند به خودشان بد بگذرد. چای و شطرنج و بیلیاردمجالی است تا خستگی کار از تن این ایرانی‌ها دربیاید.

برخی از شرکت‌های ایرانی با اینکه با اتحادیه‌های کارگری ونزوئلا دچار مشکل شده‌اند، اماهمزمان بسیاری از ایرانی‌ها به همکاران ونزوئلایی خود نزدیک شده‌اند. برخی از ایرانی‌ها حتی برخی از کودکان ونزوئلایی را به فرزند خواندگی قبول کرده‌اند.

بعضی از آشپزهای ونزوئلایی نیز غذاهای ایرانی نیز یادگرفته‌اند و آبگوشت و کباب درست می‌کنند.

برخی از مسئولان شرکت‌های ایرانی می‌گویند در حالی که توجه این شرکت‌ها تنها به مسائل حرفه‌ای است، نگرانی آمریکایی‌ها از حضور ایران بی‌مورد است.

مصطفی مالک در این باره می‌گوید: «ما اینجا خانه می‌سازیم و در اروپا و آمریکا می‌گویند ما برای حزب الله خانه می‌سازیم. آنها با دولت ما مشکل دارند... ممکن است مشکلاتی میان دولت‌های ما باشد، اما مشکلی میان ملت‌هایمان نیست.»

دلالان و دزدان وارده کننده کالا خارجی وابسته به حکومت با سیاست درب های باز برای واردات بونجول های تولیدات کشورهای خارجی صاحبان تولیدات را در ایران به ورشکستگی و خواباندن چرخ تولید مجبورگردانیدند.نتیجه این سیاست خائنانه حکومت وابسته به استعمار بیکاری و فقر در ایران است . حزب سوسیال دمکرات ایران

آمار تازه بازرگانی خارجی ايران: واردات سه برابر صادرات




تازه ترين آمار گمرک جمهوری اسلامی نشان می دهد که واردات کالا از سوی ايران از آغاز فروردين ماه تا پايان تير ماه سال جاری خورشيدی، به ۱۸ ميليارد و ۳۰۰ ميليون دلار رسيد، حال آنکه صادرات غير نفتی ايران، طی همان مدت، از شش ميليارد دلار بيشتر نبود.

کسری بازرگانی

به بيان ديگر اگر نفت و گاز را به حساب نياوريم، طی چهار ماه نخست سال واردات ايران بيش از سه برابر صادرات آن بوده و کسری بازرگانی خارجی کشور، بدون نفت و گاز، به بيش از ۱۲ ميليارد دلار رسيده است.

و باز اگر نفت و گاز را در نظر نگيريم، از ميان ۱۸۵ کشور طرف معامله ايران، تراز مبادله بازرگانی جمهوری اسلامی با ۱۰۳ کشور جهان منفی بوده است.

کسری بازرگانی ايران در چهار ماه نخست ۱۳۸۷، تنها در رابطه با امارات متحده عربی، نزديک به چهار ميليارد دلار بوده است. بعد از امارات، مهم ترين کسری بازرگانی، طی همان مدت، در روابط ايران با آلمان، چين، سوييس و انگلستان ديده می شود.

نکته مهم آنکه در ميان اقلام عمده وارداتی ايران، بنزين با يک ميليارد و ۴۰۰ ميليون دلار، در رديف اول قرار گرفته است. به گفته محمد رضا نعمت زاده، مدير عامل شرکت پالايش و پخش فراورده های نفتی، ايران به هشت ميليارد دلار ديگر برای واردات بنزين در سال جاری نياز خواهد داشت.

البته در پی سهميه بندی بنزين، حجم واردات روزانه اين کالا از ۳۵ ميليون ليتر به حدود بيست ميليون ليتر کاهش يافته است. با اين حال به دليل افزايش شديد بهای بنزين در بازار جهانی، هزينه ارزی ايران برای واردات اين کالا همچنان سنگين مانده و در سال جاری ميلادی احتمالا پيرامون ده ميليارد دلار نوسان خواهد کرد.

واردات گندم نيز، که در سال جاری به گونه ای چشمگير افزايش يافته، بار ديگر بر بازرگانی خارجی ايران سنگينی خواهد کرد، به ويژه در شرايطی که بهای اين کالا نيز نسبت به سال های گذشته بالا رفته است.

خطری که بر آينده صادرات غير نفتی ايران سنگينی می کند، علاوه بر دشواری های کنونی از جمله کاهش شديد توان رقابتی محصولات داخلی و نرخ تورم، طرح کاهش ارزش نرخ ارز است که از سوی شماری از مسئولان ارشد اقتصادی جمهوری اسلامی به ميان کشيده شده است.

با توجه به همه اين عوامل حجم واردات ايران در سال جاری به احتمال قريب به يقين رکورد تازه ای را تجربه خواهد کرد و بازرگانی خارجی کشور را بيش از هر زمان ديگری زير سلطه نفت قرار خواهد داد.

در شرايطی که واردات ايران رو به اوج گيری است، صادرات غير نفتی کشور همچنان در وضعيتی حاشيه ای است.

کاهش نرخ ارز؟

خطری که بر آينده صادرات غير نفتی ايران سنگينی می کند، علاوه بر دشواری های کنونی از جمله کاهش شديد توان رقابتی محصولات داخلی و نرخ تورم، طرح کاهش ارزش نرخ ارز است که از سوی شماری از مسئولان ارشد اقتصادی جمهوری اسلامی به ميان کشيده شده است.

طی چند هفته گذشته، گزارش های زيادی درباره امکان کاهش دستوری نرخ ارز به حدود هر دلار معادل ۷۰۰ تومان انتشار يافته است.

از سوی ديگر حسين صمصامی، سرپرست وزارت امور اقتصادی و دارايی، گفته است که بر پايه محاسبات او، قيمت واقعی هر دلار آمريکا معادل ۴۵۰ تومان است.

طی دهسال گذشته، به رغم تفاوت بسيار شديد بين نرخ تورم داخلی و نرخ تورم در مهم ترين کشور های طرف معامله ايران، دولت جمهوری اسلامی با تکيه بر دلارهای نفتی مانع از آن شده است که نرخ ارز به همان اندازه افزايش يابد.

بدين سان ايران در زمره معدود کشور های جهان است که با اصرار ورزيدن بر حفظ مصنوعی پول ملی، عملا به واردات، يارانه پرداخت کرده و با اين روش، توان رقابتی توليد کنندگان داخلی را به شدت تضعيف کرده است.

در حال حاضر نيز اگر طرح کاهش بهای ارز پياده شود، يکی از پيامدهای سريع آن ارزان شدن باز هم بيشتر واردات و گران شدن صادرات غير نفتی خواهد بود. در اين صورت توليد کنندگان داخلی بيش از بيش با تهاجم کالا های خارجی روبرو خواهند شد و، در عوض، رغبت به صادرات باز هم کم تر خواهد شد.



فریدون خاوند (تحلیلگر اقتصادی) 04.08.2008

صادرات آمريکا به ايران در دوره جرج بوش ده برابر شده است



ارقام دولت امریکا نشان می دهد که حجم صادرات این کشور به ايران در سال ۲۰۰۷ حدود ۱۴۵ ميليون دلار بوده، در حاليکه در سال ۲۰۰۱ و آغاز رياست جمهوری جرج بوش، رقم صادرات آمريکا به ايران، حدود ۸ ميليون دلار بود.

حتی با در نظر گرفتن نرخ تورم، صادرات ایالات متحده به ایران حدود ده برابر افزایش یافته است.

به گزارش آسوشيتدپرس، با وجود شعارهای تند جرج بوش عليه ايران و نگرانی از اهداف برنامه های هسته ای اين کشور، اسناد دولتی در آمريکا نشان می دهد که حجم صادرات به ايران از سال ۲۰۰۱ تا امروز افزايش چشمگيری داشته است.

کالايی که بيشترين سهم را در صادرات آمريکا به ايران دارد سيگار است. اجناس ديگر عبارتند از: مواد آرايشی، لباس پوست و خز حيوانات، آلات موسيقی، عطر و اودکلن . صادرات آمريکا به ايران رقم ناچيزی را در معادلات بازرگانی اين کشور تشکيل مd دهد و اين موضوع بيشتر جنبه سياسی دارد.

اين کالاها محصول ايالت های مختلفی در آمريکا هستند و جالب اين است که با دقت در اين فهرست می توان ديد که بخشی از اين صادرات به ايران از محافظه کارترين ايالت های آمريکا صورت می گيرد که بيش از ديگران طرفدار سياست های جرج بوش هستند.


کالايی که بيشترين سهم را در صادرات آمريکا به ايران دارد سيگار است. اجناس ديگر عبارتند از: مواد آرايشی، لباس پوست و خز حيوانات، آلات موسيقی، عطر و اودکلن . تحريم های اقتصادی آمريکا عليه ايران که از زمان آغاز خصومت بين کشور حدود سه دهه بيش وضع شدند، شامل برخی از کالاها نمی شود از جمله دارو، محصولات کشاورزی و چند قلم ديگر.

استثنا دانستن اين کالاها با اين هدف است که در شرايط ادامه فشار به حکومت ايران، مردم آن کشور از اين تحريم ها آسيب نبينند.

دولت آمريکا از طريق کنترل پروانه های صادرات و حمل و نقل، صادرات کالا به ايران را کنترل می کند ولی در برخی موارد ممکن است اين کنترل دقت لازم را نداشته باشد.

بخش مهم اين تحريم ها با هدف جلوگيری از تقويت توانايی نظامی ايران است و بنابراين صادرات اسلحه و تجهيزات نظامی به شدت کنترل می شود.

اما ارقام دولتی نشان می دهد که در دوره رياست جمهوری آقای بوش حد اقل ۱۴۸ ميليون دلار اسلحه و تجهيزات نظامی به ايران صادر شده است.

بخش عمده اين تجهيزات صادرات تفنگ های نظامی و قطعات آن به ارزش تقريبی ۱۱۵ ميليون دلار در سال ۲۰۰۴ بوده است.

علاوه بر اين رقمی نزديک به ۱۳ هزار دلار تجهيزات پروازی به ايران صادر شده است. اين ارقام ممکن است ناچيز به نظر آيد ولی بايد در نظر گرفت که پنتاگون تجهيزات مازاد و قديمی خود را به بهايی بسيار نازل می فروشد.

آدام ژوبين، مدير بخش دارايی های خارجی در وزارت خزانه داری آمريکا که مسئول کنترل تحريم ها ست، می گويد بعيد است که اسلحه و تجهيزات نظامی به ايران صادر شده باشد. وی افزود پس از سئوال هايی که در نتيجه تحقيقات خبرگزاری آسوشيتد پرس مطرح شده، دولت تحقيق بشتری در اين مورد خواهد کرد.

مقام وزارت خزانه داری افزود در کنترل پروانه های صادرات ممکن است اشتباهاتی رخ داده باشد، به عنوان مثال نام کشور اشتباها نوشته شود. با اين همه وزارت خزانه داری هنوز تحقيقات خود رادر پاسخ به سئولات خبرگزاری آسوشيتد پرس کامل نکرده است.

سال گذشته دولت جرج بوش با تصويب مقرراتی فروش قطعات اضافی و کهنه جنگنده های اف ۱۴ توسط پنتاگون را ممنوع کرد. اين اقدام پس از آن صورت گرفت که خبرگزاری آسوشيتد پرس گزارش داد دولت هايی نظير ايران وچين با خريد اين تجهيزات ميتوانند به قطعات حساس اين هواپيماها و تجهيزات مشابه دست پيدا کنند.

هفته گذشته دو نفر در ايالت فلوريدا به جرم انتقال قطعات جنگنده های آمريکايی، از جمله تجهيزات اف ۱۴ و هلی کوپتر، به ايران محکوم شدند.

در دوره رياست جمهوری جرج بوش، ايران حدود ۶۲۰ هزار دلار قطعات هواپييما دريافت کرده است. دولت ايران برای ادامه پرواز هواپيماهای نظامی و غير نظامی اش ناگزير است اين قطعات را از هر کشوری که می تواند تهيه کند.

در برخی موارد دولت آمريکا اجازه می دهد که تجهيزات ايمنی پرواز برای هواپيماهای مسافربری به ايران صادرشود.

08.07.2008

حکومت دلالان و سوداگران مافیای اسلامی در آمد میلیاردی نفت را بجای سرمایه گذاری در ضنایع ایران و ایجاد فرصت های شغلی با سیاست درب های باز واردات کالاهای خارجی به ویژه چین و روسیه متمرکز کرده اند. با نوکری و جاسوسی برای این دو قدرت ها نواستعماری علیه منافع مردم ایران گام برمیدارند.رژیم وابسته و تبهکار اسلامی که ایران را به میدان تاخت و تاز واردات کالاهای خارجی مبدل کرده و تولیدکنندگان بومی را به نابودی کشیده است چنانکه مسبب ملیون ها لشگر بیکاران در ایران شده است .رژیمی که دارائی های ملت را با این شگرد نابود و بخش دیگری از آن مثل دزدی های اخیر 110 میلیارد دولاری به جیب دسته های جنایتکار مافیائی سهیم در قدرت از بین میبرد ، باید برانداخته شود تا میهنمان از سلطه حکومتی وابسته به قدرت های استعماری رهائی یابد . حزب سوسیال دمکرات ایران

اوج گیری واردات با افزایش قیمت نفت




رسانه های ايران، روز سه شنبه ۲۱ خرداد ماه به نقل از محمد هاشم رهبری، رييس کل گمرک جمهوری اسلامی گزارش دادند که ايران در فروردين ماه و ارديبهشت ماه سال جاری خورشيدی جمعا هفت ميليارد و هشتصد ميليون دلار کالا وارد و سه ميليارد و ششصد ميليون دلار کالای غير نفتی صادر کرده است.

طی دو ماهه مورد نظر، امارات متحده عربی، آلمان و چين مهم ترين صادر کننده کالا به ايران، و امارات متحده عربی، چين و عراق، سه خريدار عمده کالای غير نفتی از ايران بوده اند.

آمار مخدوش

آمار رسمی جمهوری اسلامی نشان می دهد که پا به پای اوجگيری در آمد های نفتی ايران، ورود کالاهای خارجی به کشور افزايش می يابد.

بر پايه همين آمار، ارزش واردات کشور از ۳۹ ميليارد دلار در ۱۳۸۴ به ۴۸ ميليارد دلار در ۱۳۸۶ افزايش يافته و در دو ماه نخست سال جاری خورشيدی نيز، نسبت به مدت مشابه سال گذشته، هفت در صد بيشتر شده است.

اين در حالی است که آمار انتشار يافته از سوی گمرک جمهوری اسلامی، به دلايل گوناگون، واقعيات تلخ بازرگانی خارجی ايران را، آنگونه که بايد و شايد، منعکس نمی کند. با تکيه بر شواهد قانع کننده می توان گفت که اين نهاد واردات واقعی ايران را کمتر از آنچه هست و صادرات غير نفتی آنرا بيشتر از آنچه هست، برآورد می کند.

يکی از عوامل پديد آورنده ترديد در آمار گمرک، سخنان شخص رييس جمهوری است که اين نهاد را در زمره کانون های زير سلطه «مافيا» قلمداد کرد.

آقای احمدی نژاد بيست و هشتم فروردين ماه گذشته در قم گمرک را، به همراه صادر کنندگان و وارد کنندگان کالا، از عوامل پديد آورنده تبعيض در کشور به شمار آورد.

آمار صادرات غير نفتی، که سه شنبه از سوی رييس کل گمرک ايران اعلام شد، مخدوش است، از جمله به اين دليل که ميعانات گازی (که طبعا به گروه صادرات نفت و گاز تعلق دارد)، به گونه ای مصنوعی همچنان در رده صادرات غير نفتی جای داده شده است.

بر اساس پاره ای ارزيابی ها، سی تا چهل در صد ارزش آنچه از سوی گمرک ايران صادرات غير نفتی به شمار می آيد، حاصل صدور ميعانات نفتی است.

از سوی ديگر چون برای صادر کنندگان کالا های غير نفتی تسهيلات تشويقی (از جمله سيصد ميليارد تومان جايزه صادراتی) در نظر گرفته شده، کم نيستند کالا هايی که به گونه ای «مجازی» و تنها برای استفاده از اين جوايز، در دفاتر گمرک به ثبت می رسند.

کلاهبرداری صادراتی

سايت «الف» که گفته می شود به احمد توکلی رييس «مرکز پژوهش های مجلس» نزديک است، نوزدهم خرداد ماه ضمن بررسی اين گونه کلاهبرداری های صادراتی می نويسد : «در يک نمونه مشخص خانمی از گمرک خسروی، سه ميليارد تومان لنز عدسی صادر کرده است، حال آنکه اساساً چنين لنزی در کشور وجود ندارد. »

در همان حال روش های مرسوم در گمرک، ارزش واردات ايران را به گونه ای مصنوعی پايين می آورد. چنين پيدا است که شماری از وارد کنندگان، با همکاری گمرک، ارزش کالا های وارداتی خود را به شدت کاهش می دهند تا حقوق گمرکی کمتری بپردازند.

به علاوه دست کم هشت تا دوازده ميليارد دلار کالای قاچاق وارد کشور می شود، از جمله از مبادی رسمی که قاعدتا زير نظر گمرک قرار دارند.

به نوشته سايت «الف» حداقل ۶۰ اسکله رسمی در کشور وجود دارد که «گمرک هيچ نظارتی بر آن ندارد.»

همان منبع می افزايد : «تنها به عنوان نمونه و جهت اطلاع، سالانه يک ميليون دستگاه تلويزيون خارجی، به بازار عرضه می شود که اين ميزان کالای حجيم نمی تواند با تجارت چمدانی و يا توسط چتر باز و قاطر و با گذر از کوه و تپه و مسيرهای صعب العبور انجام شود. شواهدی در دست است که نشان می دهد اين کار در مقياس بزرگ و به وسيله کشتی با کانتينرهای ۳۰ تنی انجام می شود.»

رژه خود روهای لوکس

واردات انبوه کالا به ايران (چه آنهايی که در دفاتر گمرک منعکس می شوند و چه آنهايی که «مخفيانه» به ايران راه می يابند)، به جای آنکه در خدمت توسعه پايدار پايدار کشور قرار بگيرند، نيازهای يک جامعه نفتی شديدا مصرفی را برآورده می کنند.

نکته مهم آنکه در ترکيب کالا های وارداتی ايران در دو ماه نخست سال ۱۳۸۷، شمار خود روها نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۸۳ در صد و ارزش دلاری آنها ۱۰۷ در صد بيشتر شده است.

ايران در سال گذشته نيز حدود يک ميليارد دلار خود رو از خارج خريد که بخش بسيار مهمی از آن به خود رو های لوکس مورد علاقه طبقات نوکيسه برخوردار از رانت رو به افزايش نفتی اختصاص داشت.

خبرگزاری فرانسه به تازگی گزارشی را به رژه خود رو های لوکس در خيابان های تهران اختصاص داده بود که شماری از صاحبان آنها، به گفته همان منبع، آقازاده ها يعنی پسران مسئولان رده بالای کشور هستند.

خبرگزاری فرانسه در گزارش خود از فراموش شدن شعار عدالت اجتماعی در جمهوری اسلامی سخن می گويد و می افزايد که امروز در ايران ثروتمندان ثروتمند تر شده و طبقه ای جديد، به برکت افزايش سرسام آور واردات و بهای مسکن، به ثروتی هنگفت دست يافته است.
فریدون خاوند (تحلیلگر اقتصادی) 11.06.2008

ایران احداث ۱۹ نيروگاه اتمی را به مناقصه می گذارد



جمهوری اسلامی ايران می گويد که قصد دارد تا در آینده ای نزدیک قرارداد احداث ۱۹ نيروگاه جدید برق هسته ای را به مناقصه جهانی بگذارد.


کاظم جلالی، مخبر کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس شورای اسلامی به خبرنگاران گفته است که ظرفيت توليد برق هر يک از اين نيروگاه ها هزار مگاوات است.
بر اساس گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا، و به گفته نماينده شاهرود، «اين اقدام در راستای مصوبه مجلس شورا اسلامی در خصوص توليد ۲۰ هزار مگاوات برق هسته ای مورد نياز کشور صورت می گيرد.»

در حال حاضر نيروگاه بوشهر تنها راکتور هسته ای ايران است که به رغم آغاز ساختمان آن از ۳۰ سال پيش تاکنون، هنوز به مرحله بهره بردای نرسيده است.
آقای جلالی به جزئیات بیشتری درباره این مناقصه ها اشاره ای نکرده است.

ساخت نيروگاه هسته ای جديد از جمله برنامه هايی است که جمهوری اسلامی می گويد برای تامين نيازهای روز افزون خود به انرژی برق در صدد احداث آنها است.

در حال حاضر نيروگاه بوشهر تنها راکتور هسته ای ايران است که به رغم آغاز ساختمان آن از ۳۰ سال پيش تاکنون، هنوز به مرحله بهره بردای نرسيده است.

روسيه که قرار است ساختمان اين نيروگاه هزار مگاواتی را تکميل کند اعلام کرده که راه اندازی نيروگاه بوشهر تا پايان سال ۲۰۰۸ ميلادی امکان پذير نخواهد بود.

مسکو هفته گذشته نخستين محموله سوخت نيروگاه بوشهر را به ايران ارسال کرد و گفته است که زمان بندی دقيق تکميل ساختمان اين واحد توليد برق را اواخر ماه دسامبر اعلام خواهد کرد.

مناقصه های بدون سرمايه گذار

فراخوان تازه جمهوری اسلامی ايران در حالی اعلام می شود که هنوز نتايج مناقصه قبلی برای احداث دو نيروگاه هسته ای جديد در بوشهر اعلام نشده است.

تهران فروردين ماه سال جاری از برگزاری يک مناقصه بين المللی برای ساخت دو نيروگاه جديد هسته ای خبر داد ولی با وجود گذشت هشت ماه از اين فراخوان هنوز مشخص نيست که آيا کشوری برای مشارکت در اين طرح های اعلام آمادگی کرده است يا نه.

فراخوان تازه جمهوری اسلامی ايران در حالی اعلام می شود که هنوز نتايج مناقصه قبلی برای احداث دو نيروگاه هسته ای جديد در بوشهر اعلام نشده است.
احمد فياض بخش، معاون سازمان انرژی اتمی و مدير عامل شرکت توليد و توسعه انرژی اتمی ايران، همان زمان گفته بود: « در ارتباط های غير رسمی از سوی شرکت های مختلف دنيا ابراز تمايل جدی شده است اما اين که کشورهای مختلف با اين مسئله به طور رسمی چگونه برخورد خواهند کرد تا پايان ۱۰ اوت بايد منتظر باشيم.»

خواست ايران برای مشارکت ديگر کشورها در ساخت نيروگاه های جديد هسته ای در حالی مطرح می شود که شورای امنيت سازمان ملل متحد تاکنون دو قطعنامه تحريمی عليه برنامه اتمی جمهوری اسلامی وضع کرده است و تحريم های آمريکا نيز فضای سرمايه گذاری را برای شرکت های خارجی در ايران دشوارتر کرده است.

جامعه جهانی از تهران خواسته است تا روند غنی سازی اورانيوم را که کاربرد دوگانه نظامی و غير نظامی دارد به حال تعليق درآورد و به سوخت ارسالی از سوی روسيه و تضمين ده ساله آن اکتفاء کند.

هفته گذشته، غلامرضا آقا زاده، رييس سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی گفته بود که اين کشور در صدد ساخت يک نيروگاه جديد در دارخوين در استان خوزستان است و به همين دليل سوخت آن بايد از مجتمع غنی سازی اورانيوم در نطنز تامين شود.

معاون امور بين الملل سازمان انرژی اتمی تهران نيز گفته است که چون جمهوری اسلامی قصد ساخت نيروگاه و رآکتور را دارد، بايد از فناوری هسته ای و غنی سازی اورانيوم نيز برخوردار باشد.

محمد سعيدی، می گويد تا هشت سال آينده، جمهوری اسلامی خود جزء کشورهای سازنده نيروگاه و راکتورهای اتمی خواهد بود.

کشورهای غربی برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ايران را گامی برای دستيابی به فناوری توليد ساخت سلاح هسته ای ارزيابی می کنند ولی تهران اين ادعا را رد کرده و هدف از اين برنامه را «مصارف صلح آميز و توليد برق» عنوان کرده است. 22.12.2007

ریا کاری در خصوصی سازی و فروش موئسسات دولتی به دیگر موئسسات دولتی شیوه نو برای نزدیک کردن ثروت های مردم ایران برای هدیه کردن به آقازاده ها در چندین موئسسه دولتی.از دست اندرکاران حکومتی باید پرسید چنانچه قصد دزدی و تاراج سرمایه های مردم را ندارند چرا فروش این موئسسه را به شکل سهام در بازار آزاد ایران عرضه نکر دند که هر شهروندی ایرانی که استعداد خریداری آن را دارد به هر مقداری که مایل است آن سهام را خریداری کند. بزرگترین معامله تاریخ بورس ایران، بدون رقابت انجام شد.ح.س.ا



بزرگترین معامله تاریخ بورس ایران، روز چهارشنبه ۲۱ شهریور ماه به ارزش بیش از یک میلیارد دلار، در حالی انجام شد که انتقاد درباره نحوه فروش سهام تنها با حضور یک خریدار بی رقیب و وابسته به دولت را در پی داشته است.
براساس گزارش خبرگزاری های داخلی ایران، بزرگترین معامله تاریخی بورس تهران که عنوان «اولین مزایده بین المللی ایران» را یدک می کشد، از سوی یک خریدار که از کنسرسیومی شامل چند شرکت داخلی وابسه به دولت تشکیل شده است، در بازار بورس تهران رقم خورد.
این معامله که گفته می شود رکود ۴۰ ساله بازار بورس ایران را شکسته است، روز چهارشنبه بدون هیچ رقابتی از سوی خریداران داخلی و بدون حضور خریداران خارجی، به ارزش بیش از یک میلیارد تومان تنها در فاصله زمانی هفت دقیقه انجام شد.
این معامله که گفته می شود رکود ۴۰ ساله بازار بورس ایران را شکسته است، روز چهارشنبه بدونهیچ رقابتی از سوی خریداران داخلی و بدون حضور خریداران خارجی، به ارزش بیش از یکمیلیارد تومان تنها در فاصله زمانی هفت دقیقه انجام شد.
در این معامله، ۲۰ درصد از سهام شرکت ملی مس ایران از سوی یک کنسرسیوم متشکل از شرکت های داخلی خریداری شد.
براساس گزارش خبرگزاری های داخلی ایران، اکثر شرکت های حاضر در این کنسرسیوم، وابسته به دولت هستند؛ از جمله بخشی از این سهام توسط صندوق بازنشستگی کارکنان مس خریداری شده است.
خبرگزاری فرانسه با ارائه گزارشی درباره این معامله سنگین بازار بورس نوشته است: اگرچه واگذاری سهام شرکت ملی مس بخشی از برنامه خصوصی سازی دولت به شمار می رود اما هویت خریداران که اغلب وابسته به دولت هستند، این انتقاد را در پی داشته است که واگذاری سهام شرکت های دولتی به این نحو، با خصوصی سازی واقعی فاصله دارد.
روزنامه دنیای اقتصاد نیز در مطلبی به قلم یکی از تحلیل گران اقتصادی نوشت: «معامله روز چهارشنبه به هيچ وجه يك مزايده نبود، آن هم با عنوان مزايده بين المللی، چرا كه هيچ خريدار خارجی و حتی داخلی به غير از كنسرسيوم خريدار، در آن حضور نداشت. بنابراين هم قيمت براساس مكانيزم بازار رقابتي تعيين نشده و هم اينكه ساير مشتريان بالقوه، قيمت بلوك را دارای ارزش منصفانه فرض نكرده اند».
قرار است ۲۰ درصد دیگر از سهام شرکت ملی مس در هفته آینده به فروش برسد و مدیران مسئول بورس ابراز امیدواری کرده اند که سرمایه گذاران خارجی در معامله هفته آینده حضور داشتهباشند.
واگذاری سهام شرکت ملی مس ایران بخشی از برنامه دولت برای واگذاری سهام شرکت های دولتی به بخش خصوصی است.
برخی کارشناسان اقتصادی می گویند که انقلاب اسلامی ایران، عملا اقتصاد ایران را به یکی از کمونیستی ترین اقتصادهای جهان در میان کشورهای غیرکمونیست بدل کرده است.
برنامه خصوصی سازی در دولت محمود احمدی نزاد پس از آن آغاز شد که دو سال پيش آيت اللهخامنه ای سياست های کلی اصل ۴۴ را، در قالبی تازه، ارائه داد و با تفسيری جديد، راهرا بر واگذاری هشتاد در صد از سهام بنگاه های دولتی مشمول اصل ۴۴ فراهم کرد.
براساس دستور آیت الله خامنه ای، دولت موظف است ۸۰ درصد از سهام شرکت های دولتی را به استثنای بخش نفت و انرژی، در اختیار بخش خصوصی قرار دهد.
مقام های دولت محمود احمدی نژاد می گویند که تلاش کرده اند، روند خصوصی سازی را به شکل واگذاری « سهام عدالت» اجرا کنند، اما کارشناسان می گويند روند واگذاری شرکت های دولتی بسيار کند انجام شده و عملا تغييری به وجود نيآورده و به رفع موانع خصوصی سازی، کمکی نکرده است.
در پايان سال ۱۳۸۵ خورشيدی، آقای خامنه ای از مسئولان خواست که در راستای خصوصی سازی، اقدام های لازم و سريع را به عمل بياورند.
در پی انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، اصل چهل و چهار قانون اساسی، بخش خصوصی نو پای ايران را به حاشيه راند و تقریبا تمامی شریان های مهم اقتصاد کشور از بانکداری و بیمه تا حمل و نقل و صنایع عمده، به دولت واگذار شد.
برخی کارشناسان اقتصادی می گویند که انقلاب اسلامی ایران، عملا اقتصاد ایران را به یکی از کمونیستی ترین اقتصادهای جهان در میان کشورهای غیرکمونیست بدل کرده است.

رادیو فردا 13092007

مذاكره برای خريد مجدد هواپيماهای روسی


وزير راه‌وترابري از مذاكره براي خريد هواپيماهاي جديد روسي خبرداد و گفت: براي تجهيز و نوسازي ناوگان هوايي كشور خود را محدود به يك روش نخواهيم كرد.

"محمد رحمتي" كه درحاشيه نمايشگاه عملكرد وزارت راه وترابري در دولت نهم، در جمع خبرنگاران سخن مي‌گفت، سه گزينه پيش روي اين وزارتخانه براي تجهيز و نوساي ناوگان هوايي كشوررا برشمرد.

وي گفت: نخستين گزينه آن است كه با توجه به تحريم ها، هواپيماي غربي دست دوم بخريم و يا هواپيماهاي موجود در كشور را تعمير كنيم كه‌از هر طريق ممكن آن را انجام مي‌دهيم.

وزير راه و ترابري دومين راه را "تكيه بر توليد داخلي و توانمندسازي صنعت هواپيماسازي كشور" عنوان كرد و افزود: يكي از هواپيماهايي كه در داخل توليد مي‌شود، "ايران ‪ " ۱۴۰‬است .

مهمترين كارخانه هواپيماسازي ايران در اصفهان و متعلق به وزارت دفاع است كه هم اكنون در حال اصلاح "ايران ‪ " ۱۴۰‬است.

رحمتي خاطرنشان كرد: قرار است ‪ ۱۰‬فروند از اين هواپيماها را به "ايران اير" تحويل بدهند تا به ناوگان هوايي كشور اضافه شود.

وي " استفاده از هواپيماهاي شرقي بخصوص روسي" را گزينه ديگر پيش روي اين وزارتخانه براي تجهيز ناوگان هوايي كشور دانست و گفت: از اين طريق مي توانيم هواپيماهاي نو شرقي خريداري كنيم.

وزيرراه‌وترابري اظهارداشت:هواپيماسازي روسي كه به طور عمده توپولف، آنتونف و ايليوشين توليد مي‌كرد، ‪ ۱۰‬سال درحالت توقف بود و در اين مدت بر نحوه ساخت اين هواپيماها بازنگري مي‌كرد.

رحمتي گفت: درحال حاضر صنايع هواپيماسازي روسي توليداتشان را به روز كرده‌اند و در رقابت با ايرباس و بوئينگ حركت مي‌كنند.

وي خاطرنشان كرد كه "ايران ايرتور" پنج فروند از هواپيماهاي توپولف جديد روسي را خريداري كرده كه متناسب با شرايط آب و هوايي ايران است و مي توان آنها را "توپولف ‪ "۲۱۹‬نامگذاري كرد. صنايع دفاع نيز درحال مذاكره براي خريد توپولف ‪ ۲۱۴‬است.

وزير راه و ترابري همچنين از مذاكره براي انعقاد قرارداد خريد چند فروند هواپيماي ايليوشين خبرداد.

رحمتي در پاسخ به سوالي درباره ناوگان ريلي كشور گفت: استقبال مردم از حمل ونقل ريلي به سبب راحت تر و ايمن تر بودن آن، بيش از ظرفيت ايجاد شده است.

وي اظهار اميدواري كرد، واگن‌هاي خريداري شده وارد شبكه حمل ونقل ريلي شوند ولي گفت كه اضافه شدن اين تعداد واگن نيز كافي نيست.

وزير راه وترابري تنها راه موجود را "تصويب بودجه خاص براي حمل ونقل ريلي" عنوان كرد و افزود: امسال دولت موفق به تصويب اين بودجه در مجلس شوراي اسلامي نشد. اميدواريم در سال آينده مجلس با تخصيص اين اعتبار به بخش ناوگان ريلي كشور موافقت كند. 26.08.2007



كارخانجات يخچال ‌سازی ایران در آستانه تعطیلی


نايب رئيس اتحاديه توليد كنندگان صنايع برودتي گفت: كارخانجات يخچال سازي كشور به حالت نيمه‌فعال درآمده‌اند و در آستانه تعطيلي قرار دارند.

عباس شفيعي در گفت وگو با فارس، در خصوص وضعيت صنايع برودتي و يخچال سازي در كشور گفت: صنايع برودتي و پخچال سازي در آستانه تعطيلي قرار دارند و حمايتي از اين صنايع نمي‌شود.

وي اظهار داشت: بازار چندان تشنه عرضه يخچالهاي ساخت داخل نيست و يخچالهاي خارجي بازار را اشباع كرده‌اند.

وي گفت: در حالي كه در بازار داخل استقبالي از صنعت يخچال سازي نمي‌شود، توليد كنندگان ناچارند مواد اوليه موردنيازشان را از بازار بصورت نقد خريداري كنند و اما محصولات خود را مدت‌دار بفروشند.

شفيعي با تاكيد بر اين كه تمامي كارخانجات يخچال سازي داخل هم‌اكنون نيمه فعالند افزود: توليد كنندگان داخلي تكنولوژي جديد براي توليد اين محصول را وارد كرده‌اند، اما محصولات خارجي با همان قيمت و يا قيمتهاي نزديك به محصولات داخلي به فروش مي‌رسند و چون فرهنگ مردم نيز تمايل به خريد محصولات خارجي است، اين محصولات با اقبال بيشتري روبرو هستند

وي در پاسخ به پرسشي در خصوص تعطيلي اخير بخشهاي فعال واحد مرودشت شركت آزمايش گفت: كارخانجات آزمايش به مدت 2 سال است كه تعطيل شده‌اند و كارخانه آزمايش در تهران نيز تخريب و در فضاي آن ساختمان سازي شده است.

26.08.2007

ایران توپولوف مسافربری از روسیه می خرد



توپولوف مسافربری
ناوگان هوایی ایران، نیازمند هواپیماهای جدید است
شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) سفارش ساخت چند فروند هواپیمای مسافربری توپولوف 204 را به روسیه داده است.

مهدی علی باری، دبیر انجمن شرکت های هواپیمایی، امروز چهارشنبه 17 مرداد به خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا گفت که شرکت های هواپیمایی ایران به علت مشکلات مالی و تحریم های آمریکا، نمی توانند هواپیماهای مورد نیاز خود را خریداری کنند.

ايران برای بيش از 20 سال به علت تحريم های آمريکا قادر به خريد هواپيماهای بوئينگ و قطعات يدکی آنها و همچنين هواپيمای اروپايی ايرباس که قطعات مهم آنها آمريکايی هستند، نبوده است.

ناوگان هواپيماهای مسافربری ايران به علت تحريم طولانی آمريکا به شدت فرسوده است و هواپيماهای ساخت روسيه نيز که ايران برای جبران کمبود ناشی از تحريم آمريکا مبادرت به خريداری يا کرايه تعدادی از آنها کرده، کارنامه ایمنی خوبی ندارند.

مهدی علی باری در مورد خرید و اجاره هواپیما از شرکت های خارجی گفت که به دلیل افزایش تقاضا برای مسافرت های هوایی، کشورهای شرقی، هواپیمای اضافی برای اجاره دادن به ایران ندارند.

به گفته آقای علی باری، قرار است هواپیماهای سفارش داده شده به روسیه، 18 ماه پس از اولین پرداخت از سوی ایران، تحویل داده شود.

ايران برای غلبه بر تحريم های آمريکا و بازسازی ناوگان هوايی خود مجبور به تامین نیازهای هواپیمایی خود از روسیه است. این در حالی است که برخی از نمایندگان مجلس و کارشناسان هوایی، پیش از این خواهان توقف خرید هواپیماهای توپولوف از روسیه شده بودند.

جلال یحیی زاده، نماینده تفت و میبد سال گذشته در تذکری به وزیر راه و ترابری، خواهان خودداری از خرید هواپیماهای روسی به علت "تجربه تلخ گذشته" و "عدم اعتماد مردم در استفاده از این نوع هواپیماها" شده بود.

هم اکنون چند شرکت هواپیمایی در ایران از هواپيماهای توپولوف استفاده می کنند ولی به دليل سوانح هوايی مکرر طی سال های اخیر، استفاده از اين هواپيماها همواره با نگرانی هايی همراه بوده است.

اصغر گرانمایه پور، نماینده شهرستان های کاشان و آران و بیدگل در مجلس نیز به دنبال سقوط هواپیمای مسافربری توپولوف در فرودگاه مشهد، خواهان خارج کردن هواپیماهای فرسوده توپولوف از ناوگان هوایی ایران شده بود.

به نظر می رسد، خرید هواپیماهای جدید در راستای نوسازی ناوگان هواپیمایی ایران باشد.

در يک دهه گذشته بخشی از نيازهای هوايی از طريق هواپيماهای اجاره ای تامين شده اما سقوط چند فروند از اين هواپيماها و زمين گير شدن هواپيماهای دست دوم خريداری شده از ترکيه و امارات، ظاهرا ادامه اين روند را غيرممکن ساخته است.

08082007bbc

ايران پنج فروند هواپيمای روسی می خرد




هواپيمايی ايران ۷۰ فروند هواپيمای فرسوده در اختيار دارد


ايران برای غلبه بر تحريم های امريکا و بازسازی ناوگان هوايی خود با روسيه به توافق رسيده و پنج فروند هواپيمای توپولف از آن کشور خريداری کرده است.

استفاده از هواپيماهای توپولف در دهه گذشته همواره با انتقاداتی مواجه بوده است و وزارت راه و ترابری سال گذشته اعلام کرد برای تامين امنيت بيشتر مسافرت های هوايی، ۱۷ فروند از اين نوع هواپيماها را از رده خارج می کند.

افزايش سوانح هوايی علت اصلی از رده خارج کردن ۱۷ فروند هواپيمای توپولف روسی است که در اجاره شرکت های هواپيمايی ايران بودند.

در آخرين حادثه، يک فروند هواپيمای توپولف با ۱۱۷ سرنشين در نزديکی خرم آباد سقوط کرد و تمامی سرنشينان آن کشته شدند.

ايرنا خبرگزاری دولتی ايران به نقل از حسن حاجعلی فرد رئيس سازمان هواپيمايی ايران گزارش داده است که بر اساس توافقنامه امضا شده بين سازمان هواپيمايی ايران و شرکت های روسی، شرکت هواپيمايی جمهوری اسلامی، پنج فروند هواپيمای توپولف ۲۰۴ از روسيه خريداری می کند.

اين تصميم در پی سخنان احمد خرم وزير راه ايران گرفته شده است که در سال گذشته گفته بود به غير از هواپيماهای توپولف، هواپيمايی نويی به ايران تحويل داده نخواهد شد.

مشخصات هواپيما

به گفته آقای حاجعلی فرد، دو کشور موافقتنامه ای برای همکاری امضا کرده اند اما در آن به تعداد و خريد هواپيما اشاره نشده بلکه پيکربندی و اجزای هواپيماهای خريداری شده مورد توجه قرار گرفته است.

سال گذشته ايران با سازنده توپولف به توافق رسيده بود به شرط ارتقا سيستم ناوبری هواپيماهای توپولف، بخشی از نيازهای خود را از اين شرکت تامين کند.

به گفته وزير راه و ترابری در صورتی که بدنه و موتور اين هواپيماها کارکرد مناسبی از خود نشان بدهند، خريد ما از روسيه افزايش می يابد.

قرارداد خريد توپولف بعد از مذاکرات چند ماهه و تائيد سازمان هواپيمايی صورت گرفته است و شرکت های ايرانی از اين پس مجاز خواهند بود در ناوگان خود از اين نوع هواپيماها استفاده کنند.

قيمت هر فروند هواپيما ۲۵ تا ۳۰ ميليون دلار پيش بينی شده است اما به گفته آقای حاجعلی فرد قيمت آنها به توافق شرکت های داخلی و طرف روسی بستگی دارد.

هواپيماهای خريداری شده ۱۸ ماه پس از امضای قرارداد تحويل ايران داده می شود.

ايران ۳۰۰ ميليون دلار برای خريد از روسيه در نظر گرفته است که به گفته آقای حاجعلی فرد بخشی از آن به خريد هواپيما اختصاص خواهد يافت.

مشکل تحريم

به نظر می رسد افزايش مشکلات صنعت هواپيمايی و ادامه تحريم های امريکا، ايران را از خريد هواپيماهای مسافر بری غربی منصرف کرده و خريد هواپيماهای روسی را در دستور کار قرار داده است.

تحريم های وضع شده بعد از انقلاب ۱۹۷۹ از سوی امريکا، آسيب های جدی بر صنعت هواپيمايی ايران که ۷۰ فروند هواپيما فرسوده در اختيار دارد، وارد کرده و مانع از آن شده است که اين کشور بتواند ناوگان هوايی خود را تجهيز و نوسازی کند.

تحريم اقتصادی سبب شده تا ايران نتواند هواپيماهايی که بيش از ۱۰ درصد قطعات تشکيل دهنده آنها امريکايی باشد را خريداری کند حتی اگر اين هواپيماهای در کشورهای ديگر ساخته شود.

قرارداد خريد چهار فروند هواپيمای ايرباس که در جريان ديدار پنج سال پيش محمد خاتمی رئيس جمهوری به فرانسه امضا شد، همچنان نامعلوم است.

گفته می شود فرانسه به دليل تحريم امريکا، از فروش ايرباس به ايران منصرف شده و حتی پيش پرداخت ۴۱ ميليون دلاری ايران را پس داده است.

در يک دهه گذشته بخشی از نيازهای هوايی از طريق هواپيماهای اجاره ای تامين شده اما سقوط چند فروند از اين هواپيماها، زمينگير شدن هواپيماهای دست دوم خريداری شده از ترکيه و امارات ادامه اين روند را غيرممکن ساخته است.

کارشناسان می گويند هواپيماهای روسی در مسيرهای ميان برد قابل استفاده هستند و ايران برای مسيرهای طولانی به هواپيماهای مدرن تری نياز خواهد داشت بنابر اين ناچار است در کنار هواپيماهای روسی از هواپيماهای اجاره ای نيز استفاده ک


کاوه اميدوار 2004

ایران و عراق به دنبال گسترش روابط اقتصادی
مقامات عراقی زمینه های موجود برای سرمایه گذاری را در اختیار شرکت های ایرانی قرار دادند
کنفرانس بازسازی اقتصادی عراق با حضور مقامات دولتی و خصوصی دو کشور در تهران برگزار شد.
در این همایش مشکلات و موانع موجود در زمینه سرمایه گذاری و صادرات شرکت های ایرانی در عراق مورد بررسی قرار گرفت و مقامات عراقی زمینه های موجود برای سرمایه گذاری را در اختیار شرکت های ایرانی قرار دادند

.


حجم مبادلات تجاری ایران و عراق در سال گذشته یک میلیارد و 800 میلیون دلار بوده و گزارش ها نشان می دهد که در سال جاری حجم مبادلات با افزایش همراه بوده است.

اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در این همایش مهم ترین شرط توسعه تجارت و همکاری های اقتصادی را امنیت دانست و گفت که بخش خصوصی هم می تواند سهمی در این امنیت داشته باشد.

کنفرانس بازسازی اقتصادی عراق در تهران همزمان با کنفرانس امنیتی بغداد برگزار شده که در آن کشورهای ایران، سوریه، امریکا و نمایندگانی از اعضای دائم شورای امنیت، گروه هشت و اتحادیه عرب شرکت دارند.

مشکلات بخش انرژی، مسائل مربوط به آوارگان عراقی و کسانی که از ترس خشونت های این کشور را ترک کرده اند موضوع این نشست امنیتی بود.

اهداف اصلی برگزاری کنفرانس تهران نیز فراهم کردن زمینه های همکاری شرکت ها و پیمانکاران ایرانی در مناقصات بازسازی، صادرات کالا، خدمات و فراهم کردن زمینه توسعه ترانزیت کالا و همکاری های بانکی و بیمه ای اعلام شده است.

همکاری های اقتصادی

به گفته آقای هاشمی رفسنجانی، به دلیل مرزطولانی و مشترک مبادلات بازرگانی بین ایران و عراق باید پررونق باشد.


عراق قانون جدیدی برای جذب سرمایه خارجی تصویب کرده و مقامات عراقی امیدوارند که با اجرای آن بخش خصوصی و دولتی ایران نیز بتواند در اجرای پروژه های اقتصادی آن کشور مشارکت کند



به گفته رئیس مجمع تشخیص مصلحت ایران، تبادل گردشگر و زائر بین دو کشور و همکاری های اقتصادی و تجاری از جمله زمینه های همکاری بین ایران و عراق است.

آقای رفسنجانی همچنین گفت که در زمان پهلوی و در زمان صدام فرصت همکاری بین دو کشور فراهم نشد ولی اکنون نیز "اشغالگران و شورشیان" اختلال ایجاد می کنند ولی زمینه توسعه همکاری ها فراهم است.

حسین تیز مغز رئیس اتاق مشترک ایران و عراق در این کنفرانس گفت دولت عراق در سال 2007 میلادی 42 میلیارد دلار برای بازسازی عراق در نظر گرفته اما ایران در میان کشورهای فعال در عراق در جایگاه دهم قرار دارد.

بعد از سقوط صدام، شرکت های ایرانی تلاش کردند تا در بازار عراق حضور پیدا کنند اما به دلیل برخی مشکلات امنیتی و موانع تجاری نتوانستند به اهداف خود برسند.

موضع عراق

جعفر الحمدانی رئیس اتحادیه اتاق های بازرگانی عراق در این کنفرانس از دولت و بخش خصوصی ایران خواست تا در پروژه های زیربنایی عراق مشارکت کند.

به گفته آقای الحمدانی، فرصت هایی در زمینه گردشگری، حمل و نقل، صنعت، کشاورزی فراهم است و باید موانع موجود در زمینه صادرات کالاهای ایرانی به عراق نیز رفع شود.

هر ساله تعداد زیادی زایر از ایران به عراق می روند ولی در یک ماه اخیر به دلیل شیوع وبا در مناطق کردنشین مقامات ایرانی جلوی اعزام زائران ایرانی را گرفته اند.

البته مبادلات تجاری و همکاری شرکت های ایرانی در مناطق کردنشین نسبت به بقیه عراق بسیار بیشتر است و به گفته ناظم دباغ نماینده منطقه خودمختار کردستان عراق در حال حاضر بیشتر از 400 شرکت ایرانی در منطقه کردستان فعالیت تجاری دارند.

عراق قانون جدیدی برای جذب سرمایه خارجی تصویب کرده و مقامات عراقی امیدوارند که با اجرای آن بخش خصوصی و دولتی ایران نیز بتواند در اجرای پروژه های اقتصادی آن کشور مشارکت کند.

مقامات ایرانی نیز سعی دارند تا با استفاده از شرایط موجود، سهم بیشتری از بازار عراق را در اختیار بگیرند
يکشنبه 09 سپتامبر 2007 - 18 شهریور

1386


letzte Änderungen: 26.6.2017 11:58