 تخصص اصلی سازمان تجارت و توسعه ملل متحد موسوم به «آنکتاد»، که مقر آن در ژنو قرار دارد، بررسی روابط پيچيده ميان درجه ادغام کشور ها در بازرگانی بين المللی و تاثير آن بر توسعه آنهاست.
شاخص تجارت و توسعه (TDI)، که نوامبر امسال برای دومين بار انتشار يافته، کشور ها را بر پايه دستاورد های بازرگانی خارجی و توسعه آنها، طبقه بندی کرده است.
در صدر جدول «آنکتاد»، آمريکا، آلمان، دانمارک، بريتانيا و سنگاپور در رديف های اول تا پنجم جای دارند. سودان به انتهای جدول رانده شده، همراه با چهار کشور آفريقايی ديگر.
به رغم بهبود جايگاه ايران در جدول «آنکتاد»، اين کشور حتی در مقايسه با منطقه خاورميانه و مناطق مجاور از لحاظ تجارت و توسعه در موقعيتی حاشيه ای است.
ايران، از لحاظ شاخص تجارت و توسعه، در گزارش امسال «آنکتاد» در ميان ۱۲۳ کشور مورد بررسی در رديف نود و سوم جای گرفته است، نه پله بهتر از جايگاه آن در گزارش پيشين همان سازمان که در سال ۲۰۰۵ انتشار يافته بود.
عامل اصلی بهبود جايگاه ايران از لحاظ اين شاخص، احتمالا افزايش در آمدهای آن از محل صادرات نفت است که به برکت رونق بازار جهانی اين کالا به دست آمده است.
با اين همه به رغم بهبود جايگاه ايران در جدول «آنکتاد»، اين کشور حتی در مقايسه با منطقه خاورميانه و مناطق مجاور از لحاظ تجارت و توسعه در موقعيتی حاشيه ای است.
کافی است اشاره کنيم که کشوری چون اردن از لحاظ اين شاخص سی و سه پله بهتر از ايران است و کشور هايی چون تونس و الجزاير و لبنان نيز در موقعيتی به مراتب مساعد تر از ايران قرار دارند.
بر اساس داده های آماری سال ۲۰۰۵ ميلادی، «آنکتاد» جمعيت ايران را ۶۸ ميليون نفر و توليد ناخالص داخلی آن را، بر پايه دلار ثابت سال ۲۰۰۰، ۱۳۲ ميليارد دلار بر آورد می کند.
بر اين اساس، توليد ناخالص داخلی سرانه ايران ۱۹۴۳ دلار اعلام شده است که ۳۷۳۰ دلار کمتر از لبنان، ۱۴۸۰ دلار کمتر از ترکيه و ۴۷۰ دلار کمتر از تونس.
سهم ايران در صادرات جهانی کال ها و خدمات نيز، بر پايه گزارش «آنکتاد»، ۰.۷۷ در صد است، حال آنکه سهم ترکيه در همين عرصه به ۱.۷۳ در صد می رسد، بيش از دو برابر ايران
|
