Homeحزب    عضو یت    دفترمیهمانان وخوانندگان    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   

"... آخرین ساخته جعفر پناهی این بار، .."
".زنان در جامعه اي سنتي و مردسالار ايراني همواره در حاشيه مانده اند و كژانديشان همواره با ابزار دين و فساد و تباهي بر مسند قدرت تكيه زده و زنان را از حضور در اجتماع مانع شدند ..."




کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر
Student committee of
human right reporters
تاریخ 19/6/1385
شماره123-2006
در اين بن‌بست كج و پيچ سرما
آتش را
به سوختبار سرود شعر
فروزان مي‌دارند

دير زمانيست برخورد يكسويه¬ي بانيان فرهنگ را با اصحاب هنر شاهديم و به اين موضوع خو كرده¬ايم كه رفتار تحقير¬آميز مرتجعين را با نام¬آوران ادب و دگرانديشان ببينيم؛ نااميد از آن كه سخني بر زبان آوريم، چه همگان خود بهتر بدين نكته واقفند كه انتقاد را سودي در پي نيست. چه بسا ناقد خود به خشم دگم¬انديشان گرفتار آيد.
هنر، جنبش وا‍ژ¬ه¬ي زيست، اين آستانه¬ي آفرينش زيبايي و هنرمند هر دو به يك سرنوشت گرفتار آمده¬اند. هنرمندي كه هنر را براي مردم خويش مي¬خواهد به لفظ خود¬فروخته خطاب مي¬شود، تنها به جرم ديدن كاستي¬ها، كژي¬ها و نابرابري¬ها. گناه او همه اينست كه مي¬آفريند، نه از براي خشنودي متصديان، كه براي مردمش.
سالهاست كه درخشان¬ترين آثار سينمايي ما در عين درخشش در جشنواره¬هاي معتبر جهاني و تحسين منتقدين از امكان اكران براي مخاطب عام ايراني محروم مانده¬اند. آفسايد، آخرين ساخته¬ي جعفر پناهي تنها نمونه¬ي كوچكي¬ست از سياهه¬اي كه در آرشيوها به خاك نشسته¬اند. آفسايد فيلمي¬ست كه براي ديدن ساخته شده. فيلمي در خصوص فوتبال¬، زن ايراني و داستان هميشگي درهاي بسته، وتلاش زناني كه تبعيض را نپذيرفته¬اند. فيلم با ظرافت¬هاي كميك مي¬كوشد گوشه¬اي از نابرابري¬هاي جنسي جامعه را به بيننده بنماياند. و چندان عجيب نيست عناد نابخردان كه وقيحانه كمر به محو صورت مسائل بسته¬اند.
زنان در جامعه¬ي سنتي و مردسالار ايراني همواره در حاشيه مانده¬اند و كژانديشان هماره با ابزار دين و فساد و تباهي بر مسند قدرت تكيه زده و زنان را از حضور در اجتماع مانع شدند. حال آنكه زن ايراني به حق از سستي به دور است و تباهي را بايد در زواياي تاريك مخيله بدانديشان جست.
و اينان كماكان به كار خويش مشغولند. زنان چه در چهره و پوشش كه حتي در نام سانسور مي¬شوند و اين را در آثار سينمايي به وضوح مي¬توان ديد. چه بسا اگر پناهي زنان را دست¬مايه اثر خويش قرار نداده بود (و صد البته نام خودش هم در ليست سياه نبود) بي¬دغدغه مي¬توانست اكران فيلمش را شاهد باشد.
آخرین ساخته جعفر پناهی این بار، نامزد شرکت در رقابت اسکار است اما به دلیل اینکه در کشور اجازه نمایش به فیلمش داده نمیشود باید از این افتخار محروم بماند و بمانیم ، چرا که شرط شرکت در این رقابت، اکران عمومی فیلم در کشور سازنده است.
حال ديگر نمي¬توان در باب نبود آزادي بيان هشدار داد. انذار را آناني بسود است كه پنبه در گوش فرو نبرده¬اند، حال آنكه اينان گوش¬¬هايشان را به ساروج اندوده¬اند. نه اينان را اميدي نيست. خود بايد در رهايي بكوشيم، ار نه دير است و خاموشي گناه ماست.
اي كه دستت مي¬رسد كاري بكن پيش از آنكه از تو نايد هيچ كار


کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

برگشت

letzte Änderungen: 27.4.2017 7:23