Homeحزب    عضو یت    حقوق بشر    دانشگاه های ایران    جوانان و کودکان     زنان    گارگری،آموزگاران ،اساتیددانشگاه ها،روزنامه نگاران ،اتحادیه ها     مسائل جهانی    گزارش از جنایات 3 دهه رژیم .فساد حکومتی     فرهنگ وهنر    اقتصاد و فن آوری    تاریخ/آثار باستانی     تریبون آزاد/ رویداد news    ورزشی    بهداشت و بهزیستی    پیرامون زیست ایران و جهان   
رسمی کامل... سیانور
گزارش یک فیلم؛ مستند مادرکشی، دردناک‌تر از مرگ مادر

گزارش یک فیلم؛ مستند مادرکشی، دردناک‌تر از مرگ مادر


نیک‌آهنگ کوثر
روزنامه‌نگار و کارشناس زمین‌شناسی
3 فوریه 2016 - 14 بهمن 1394

نمایش فیلم مستند مادرکشی در هفته‌های اخیر، واکنش‌های مختلفی را در محافل مختلف مرتبط با مدیریت آب به‌دنبال داشته است. این فیلم ۷۴ دقیقه‌ای که با حمایت مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری تهیه شده، نگاهی انتقادی به روند مدیریت آب در دوره معاصر دارد.
مادرکشی، شاید بهترین فیلم مستند تولید شده در سال‌های اخیر نباشد، با این حال به شکلی مستند و به‌دور از تبلیغ برای یک سازمان و یا یک نهاد، هدر رفتن آب را در دولت‌های معاصر، که نگاهی توسعه‌محور اما به دور از پایداری داشته‌اند را نمایش می‌دهد.
فیلم با نشان دادن تهران بزرگ شروع می‌شود و نمایش بزرگ‌راهی که با درختان سبز و چمن سیراب از آب احاطه شده؛ جایی که همه خیال می‌کنند تا ابد، آب دارد. هنگام نمایش عنوان فیلم، ناله‌های روستایانی را می‌شنویم که تشنه آب هستند. دقیقه‌ای دیگر، روستایی در چهار محال بختیاری را می‌بینیم که ساکنانش منتظر آب محدود تانکری هستند که از شهر آمده.
کمیل سوهانی، سازنده جوان فیلم، بیننده‌اش را به چند دهه پیش از انقلاب می‌برد و امیدهای ایران در حال توسعه بعد از «اصل چهار» عهد ترومن را یادآور می‌شود، همراه با نمایش محمدرضا شاه پهلوی؛ از گوینده برنامه آن زمان می‌شنویم که می‌گوید: «در مورد صنعتی شدن شدن کشور، شاهنشاه می‌فرمایند هر جا که امکان ساختن سدی باشد، ایجاد خواهیم کرد و هرجا که آبی در زیر زمین باشد، آن‌را از روی اصول و حساب، استخراج خواهیم کرد.» که البته بعدها تبدیل به «هرجا دره‌ای و رودخانه‌ای باشد» شد.
نماهایی از اثرگذاری فن‌آوری‌های نوین آن زمان بر زندگی کشاورزان را می‌بینیم... حرف‌های کشاورزی را می‌شنویم که در چند فرسخی شیراز زندگی می‌کند و حالا با آب زیرزمینی بیشتر، محصولات متنوعی می‌کارد و بیشتر از پیش برداشت می‌کند: «داریم خرمن می‌کوبیم، با تراکتور خرمن می‌کوبیم، اون وقت‌ها با گاو خرمن می‌کوبیدیم، حالا وضعمون یک کمی بهتر شده، اون وقت‌ها آب نداشتیم. با بدبختی و بیچارگی زراعت می‌کردیم. حالا وضعمون الحمدالله بهتر شده از سر موتور پمپ و اینها... اون وقت‌ها ۴۰۰ من، ۵۰۰ من بر می‌داشتیم، حالا ۲۵۰۰ من، ۳۰۰۰ من گندم داریم. نخود، چغندر به کارخانه (قند) کوار تحویل می‌دهیم».
اشاره به فیلم مستند باد صبا اثر آلبر لاموریس که به سفارش دولت آن روزگار ساخته شد و تا زمانی که نمایی از سد کرج در آن نبود، رضایت سفارش دهنده حاصل نشد، توجه بیننده را به نکته‌ای جلب می‌کند که در بسیاری از کشورهای جهان سوم، واقعیت یافته. سد، فتوژنیک است و از منظر حاکمان، نمی‌توان رشد و توسعه را بدون آن به نمایش گذاشت. همین فتوژنیک بودن سد کرج، بلای جان لاموریس شد و هنگام فیلم‌برداری، پره هلیکوپترش در کابل‌ها تکاوران بالای دریاچه گیر کرد و این فیلم‌ساز جان سپرد.
سازنده مادرکشی، علاقه به سدسازی را از آن عهد، به دوران نظام اسلامی می‌کشاند و به ساخت سدهای عظیم بعد از انقلاب اسلامی پیوند می‌زند. پیوندی که به قول سازنده فیلم، ناشی از «الگوپذیری بدون حد و مرز از کشورهای توسعه یافته» است، با این امید که ایران بتواند رکورد مهار منابع تجدیدپذیر آب در دنیا شود.
گفتگو با فردی چون عیسی کلانتری، وزیر اسبق کشاورزی و دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه در این نقطه از فیلم مادرکشی، داستان را جدی‌تر می‌کند. کلانتری که زمانی از مبلغان خودکفایی کشاورزی بود، اینک به منتقد بزرگ سیاست‌های مهار آب در ایران تبدیل شده و می‌گوید که بر اساس استانداردها، میزان استفاده ایران از آب‌های تجدیدپذیر بسیار بیشتر از استاندارد است و این می‌تواند برای محیط زیست، بسیار خطرناک باشد.
از این نقطه به بعد، توجه بیننده به دریاچه ارومیه جلب می‌شود. دریاچه‌ای که ساخت سدهای بسیار بر روی رودخانه‌های منتهی به آن، هم‌زمان با تغییرات اقلیمی و تبخیر، آن‌را به روزگاری کشانده که می‌بینیم. نمایش حیات دریاچه در روزگاری پیشین، همراه با نشان دادن طوفان‌های نمک فعلی، بیننده را نسبت به سرنوشت مردمانی که در مسیر بادهای برخاسته از کویر نمک باقی‌مانده قرار دارند، نگران می‌کند.
عیسی کلانتری

عیسی کلانتری، وزیر پیشین کشاورزی ایران
فیلمساز بیننده را از ارومیه به هامون و بعد گاوخونی می‌برد. دریاچه هامون اینک منبع گرد و غبار و بیماری‌های تنفسی است. منبع گندم غرب آسیا، اینک زاینده فقر است. کشاورزان اطراف گاوخونی، جز نداری و بی‌آبی چیزی برای درو کردن ندارند.
بخش دردناک‌تر فیلم، در میانه‌های آن است، وقتی می‌بینیم که اثر مکیدن آب‌های دشت همدان به‌وسیله نیروگاه برق حرارتی، چیزی جز نشست و بیابانی شدن و ایجاد فروچاله‌ها نبوده است. نیروگاهی که کارشناسان در هنگام افتتاحش در مورد اثر نابود کننده‌اش هشدار داده بودند. مادرکشی به خوبی ارتباط استخراج بیش از حد آب‌های زیرزمینی را با پدیده فرچاله‌ها نشان می‌دهد.
در همان بخش فیلم، به آثار از بین رفتن سفره آب زیرزمینی و بی‌آب و بی‌آبان شدن پی می‌بریم، وقتی اهالی روستایی در دشت همدان، مهاجرت کرده‌اند و گویی تنها ارواح بر روستا حکومت می‌کنند.
در دقیقه ۳۷، ورود بی‌طرف، وزیر نیروی دولت محمد خاتمی به ماجرا در هنگام افتتاح سد فریم صحرا در شمال کشور، بیننده را با واقعیت‌های دیگری آشنا می‌کند. ساخت سدی که بعد از چند سال کاملاً خشک شد و بعد، نگاهی به آثار منفی ساخت سدهای متعدد بر روی رودخانه سفیدرود که تدریجاً این شریان حیاتی را به ممات نزدیک کرده است.
در دقیقه ۴۲، احمدی‌نژاد برای افتتاح سد گتوند وارد می‌شود. مطالعه سد مربوط به دوران ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی و پیش از آن و بخش عمده ساخت آن مربوط به دوران اصلاحات است، اما با وجود هشدار کارشناسان نسبت به خطر آبگیری سد و زیر آب رفتن توده بزرگ نمکی موجود در بخش سازند زمین‌شناسی گچساران، دولت آقای احمدی نژاد پا را برای آبگیری در یک کفش کرد. با آنکه از چند دهه پیش، کارشناسان نسبت به مکان‌یابی این سد هشدار داده بودند، اما حامیان سامانه‌های برق‌آبی، سد را جایی ساختند حجم آب دریاچه چند میلیارد متر مکعب بیشتر باشد.

اما بیشتر بودن و بزرگ‌تر بودن و رکورد زدن، بلایی بر سر کارون آورد که شور شدن بیشتر آب، حاصلش بود. آب کارون تنها به خاطر سد گتوند شور نشده، اما گتوند، شوری را از حد گذرانده است. این است که عیسی کلانتری می‌گوید: «فرقی نمی‌کند...نادانیم، مهندس نادان» و چیت‌چیان، وزیر فعلی نیرو از سیمای جمهوری اسلامی می‌گوید: «اولاً ما در سدسازی، یک مقدار افراط کردیم، یعنی الآن، سدهایی که ساخته شده، به اضافه سدهایی که در حال احداث هست، اینها جمعاً بالغ بر ۷۶ میلیارد متر مکعب آب را می‌تواند تنظیم کند، در حالی که ما بیشتر از ۴۶ میلیارد متر مکعب، آب برای تنظیم نداریم».
جای دیگری از فیلم یک پژوهشگر سیاست‌گذاری آب به حرف یکی از اعضای کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی اشاره می‌کند که نسبت سود کشت پسته به ارزش آب استفاده شده، ۳ به ۸ است، و یک باغ‌دار موفق پسته کار اعتراف می‌کند که در یک «خیانت» بزرگ شرکت کرده، چرا که معتقد است استفاده بیش از حد از منابع آب برای کاشت پسته، «خیانت» بوده است.
سوهانی، به خطاهای بزرگ مکان‌یابی صنعتی نیز می‌پردازد، به‌ویژه در مورد صنایع فولاد که باید کنار آن ساخته شوند، اما در ایران، بزرگ‌ترین کارخانه‌های فولاد سازی، صدها کیلومتر از آب‌های آزاد دور هستند و بخشی از آب سهم شهروندان را می‌بلعند.
کمیل سوهانی، ما را به روزگاران پیشین می‌برد، زمانی که آبیاری کاریزی و فن‌آوری قنات، ساز و کار مدیریت بهره‌برداری و و مدیریت منابع آب زیرزمینی‌مان بود. قنات‌هایی که هزاران سال ماندگار بودند، اما پمپ‌های چاه عمیق، شبکه‌های قنات را هم از هستی انداخت.
در بخش‌های پایانی، طرح‌های بزرگ انتقال حوزه به حوزه آب را می‌بینیم و تبلیغات وزارت نیرو را.
در پایان فیلم، به نقطه تلخی می‌رسیم؛ درک این نکته که استخراج و برداشت بیش از حد آب‌های زیرزمینی تهران، آنقدر زیاد بوده که تهران بزرگ، عملاً در خطر است.
محمد درویش، از مدیران سازمان حافظت محیط زیست ایران می‌گوید که در اتحادیه اروپا، ۴ میلیمتر نشست زمین در سال را شرایط بحرانی می‌دانند. این در حالی است که بنا به گزارش سازمان زمین‌شناسی، این رقم در جنوب تهران به ۳۶ سانتیمتر رسیده، یعنی ۹۰ برابر شرایط بحرانی در اتحادیه اروپا. او می‌گوید: «شما حتی یک نماینده مجلس را ندیده‌اید که یقه وزیر نیرو یا رئیس سازمان محیط زیست، یا وزیر جهاد کشاورزی را بگیرد که چرا این اتفاق افتاده؟»
درویش می‌افزاید: «هیچ روشن‌فکری را ندیده‌اید، هیچ نخبه‌ای را در کشور ندیده‌اید که به این وضعیت اعتراض کند. این یک جنایت مسلم به نسل امروز و نسل فردا است. «
فیلم با این جمله و نمای تهران در شب پایان می‌یابد: «شاید ما تنها متهمان این جنایت نباشیم، اما در این جنایت دخیلیم؛ مادر زمین، صبوری بسیار کرده که روی دیگرش را به ما ساکنان خیره‌سر و خودخواه شهرها نشان نداده است. آیا سرزمین هزاران ساله‌ای که در آن به‌دنیا آمده‌ایم، می‌تواند دیگر بار، ماوایی برای زندگی فرزندان‌مان باشد؟ آیا راهی برای التیام زخم‌هایی که بر پیکر این مادر مهربان زده‌ایم، باقی مانده است؟ آیا هنوز فرصت بازگشت از راه‌های اشتباه گذشته وجود دارد؟ تنها ماییم که می‌دانیم.
آیا فیلم‌ساز با مخاطب خود صادق بوده؟
کمیل سوهانی کمیل سوهانی، سازنده مستند "مادرکشی"
به عنوان یک ناظر و کارشناس رسانه‌ای حوزه آب و محیط زیست، نمی‌توانم با بخش عمده فیلم، موافق نباشم. فیلم، دیدگاهی را به نمایش می‌گذارد که با گفتمان سازندگی و عمران ناپایدار، هم‌نوا نیست.
در غرب، به رودخانه و تالاب، فقط به عنوان محل عبور یا محل ذخیره آب نگاه نمی‌کنند. رودخانه از منظر حامیان توسعه پایدار، یک واحد بزرگ و پیچیده زیستی است. برای برخی تکنوکرات‌های ایرانی، رودخانه با کانال سیمانی و یا لوله قطور آب‌رسانی، فرقی نمی‌کند.
این نقطه ضعف بسیاری از مهندسانی است که محیط زیست را نادیده می‌گیرند و گمان می‌برند انتقاد از روش‌های عمرانی و توسعه ناپایدار، غیر منطقی است. فیلم‌ساز این شکل نگاه را به خوبی به نمایش گذاشته است.
ضعف فیلم اما، عدم نمایش راه حل است، راه حل‌هایی که ایرانیان باستان برای مدیریت آبخوان کشف کرده و آبخوان‌داران امروزی، با علوم جدید تلفیقش کردند. فیلمساز نشان نداده که چگونه می‌توان با استفاده از روش‌های ساده و ارزان، سیلاب‌های فصلی را در رسوبات دانه درشت مخروط‌های افکنه و دشت‌ها مهار و جذب کرد. سوهانی، قنات و کاریز را مثال می‌زند، اما راه‌های احیای قنات از طریق تغذیه مصنوعی به روشی ساده را به بیننده نمی‌نمایاند.
با این حال، اشاره‌های مستند فیلم به آنچه توسعه بدون تعمق و توجه به حقوق نسل‌های بعدی بر سر ایران‌مان آورده، قابل تقدیر است. مهم‌تر اینکه وقتی تأمین کننده هزینه فیلم، دولت است، باید این «خود انتقادی» را به فال نیک گرفت.
چرا بخش‌هایی از دولت و نظام مخالف فیلم هستند؟
سوهانی در فیلم خود، نه تنها وزارت نیرو، که پیمان‌کاران بزرگ را هدف انتقاد خود قرار داده است، و کیست که نداند شرکت‌های وابسته به سپاه پاسداران از جمله بزرگترین این پیمان‌کاران هستند؟
از طرف دیگر، شرکت‌های تابعه وزارت نیرو نمی‌توانند با بخش زیادی از فیلم موافق باشند.
گروهی از منتقدان در شبکه‌های اجتماعی، «دولتی» بودن فیلم را نشانه غیر قابل قبول بودن آن می‌خوانند.
در جلسات بعد از پخش فیلم مادرکشی، نداهایی از مدیران و استادان دانشگاه می‌شنویم که تازه‌اند. وقتی قائم مقام آب منطقه‌ای خراسان از اشتباهات می‌گوید و یک استاد دانشگاه از مافیای آب و نقش نمایندگان مجلس اسم می‌برد، با پدیده‌ای مواجهیم که تازگی دارد.
واکنش‌ها در جلسات نمایش فیلم از سوی حامیان سدسازی نیز بر حساسیت‌ها افزوده که به جای پاسخ دادن به سوال‌های مطرح شده در فیلم یا استفاده از این مواقعیت برای پاسخگو کردن مدیران ارشد وزارت نیرو، حالتی تدافعی می‌گیرند.
فیلم مادرکشی، با نقاط قوت و ضعف خود، امکان یک گفتگو میان تکنوکرات‌ها از یک طرف و حامیان توسعه پایدار از سوی دیگر ایجاد کرده که اگر تعصب‌ها بگذارند، به نفع آینده کشور خواهد بود. دو طرف می‌توانند از هم بیاموزند و این چیز کمی نیست.
گفتگوهای فعلی در فضای مجازی میان کارشناسان مختلف حوزه آب و محیط زیست، یک فرصت است. از این فرصت باید به خوبی بهره برد تا نسل‌های بعدی، ناچار به سفر از خانه و کاشانه برای لقمه‌ای نان و جرعه‌ای آب نشوند.

از :بی بی سی پارسی

جای دیگری از فیلم یک پژوهشگر سیاست‌گذاری آب به حرف یکی از اعضای کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی اشاره می‌کند

جای دیگری از فیلم یک پژوهشگر سیاست‌گذاری آب به حرف یکی از اعضای کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی اشاره می‌کند

Hochgeladen am 31.03.2011 Shot on the streets of Tehran this short film, directed by Jafar Panahi, tells the story of two young buskers who play the accordion and the tablas to earn their keep. One day, while they are playing
جنگ زده گان / Utopia **Cinema-ye azad **

مزدوران و گماشتگان حکومتی که کارشان سرکوبی ،شکنجه ،ارعاب و خفقان جنایت و قتل است در شهر نوشهر با مردم درگیر شده و مردم هم در مقابل این ارازل و اوباش مقاومت کردند. به این ویدیو نگاه کنید.

http://www.youtube.com/watch?v=JNSe5Hp4JCs

Hamle police iran be mardom dar noshahr

تجاوز جنسی به دختران و زنان ایران در حکومت اسلامی به دست جنایتکاران پاسدار و بسیج و دیگر دسته های مافیائی جنایت پیشه حکومتی، اصلی است محوری برای تحکیم قدرت .عمل جنایتکارانه تجاوز یک مزدور حکومتی را در این ویدیو به یک شهروند زن ایرانی میتوانید مشاهده کنید.

http://www.youtube.com/watch?v=VP4hHsKT9V4&feature=related

رب ولایت رهبری حکومت متجاوزان جنسی و شکنجه گران ،سر دسته جنایتکاران و فاسدان اسلام

چکونه اسلام ایران را به اسارت و در سیر 1400 سال به ویرانی کشیده است .برای دیدن ویدیو بر روی لینک فشار دهید.

http://www.youtube.com/watch?v=MQqwHsBieGo&feature=channel_page

ویدیوئی از جنایت حکومت فاشیستی اسلامی که 5 جوان را به قتل میرسانند.نسل کشی حکومت خون خوار اسلامی 30 سال است که به یکی از از پایه های حکومت داری حکومت تروریستی اسلامی تبدیل گردیده است .


http://www.youtube.com/watch?v=oKV7FlBmpLA

رفتار مزدوران رژیم اشغالگر اسلامی با مردم بی دفاع میهنمان



http://uk.youtube.com/watch?v=ywkAXdewRMs برای دیدن بر روی لینک فشار دهید

http://www.youtube.com/watch?v=OXoqqbh83hs&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=ZOJ3Tu_UYxg&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=j62PPv9j8mk&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=cnXdndDIFeM&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=cnXdndDIFeM&feature

قمه زنی تصویری از جهالت اسلامیون http://www.youtube.com/watch?v=TLWLVYVeWhM&feature=related

http://de.youtube.com/watch?v=5zfFI1t1DQ8&feature=related
http://de.messenger.yahoo.com/
http://de.youtube.com/watch?v=3xUmyel0lxk&feature=related
http://de.youtube.com/watch?v=5zfFI1t1DQ8&feature=related
http://de.youtube.com/watch?v=DJGkLXxW69s&feature=email
http://www.youtube.com/watch?v=d4F_rjp7LIk&feature=related


letzte Änderungen: 17.3.2017 7:00